Post jako metoda leczenia



Pobieranie 0.49 Mb.
Strona7/20
Data07.05.2016
Rozmiar0.49 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   ...   20

Sytuacja immunologiczna

Przy prawidłowym stosowaniu i dawkowaniu związany jest z postem pozytywny wpływ na całokształt sytuacji immunologicznej. Jednak znane dotychczas wyniki badań w kierunku wyjaśnienia ogólnej sytuacji immunologicznej w poście są bardzo różne i po części wypadają sprzecznie. Ich ocenę dodatkowo utrudnia to, że były one wykonywane różnymi metodami, przy niejednakowych okresach trwania postu i przy bardzo zmiennych grupach pacjentów (27, 60, 124, 136).



Schornbusch (260) stwierdził we krwi swego poszczącego kolegi Schenka spadek zdolności niszczenia pałeczek jelitowych, przy czym bakteriobójczość wobec paciorkowców wzrosła. W następnych trzech tygodniach wzrosła jednak bakteriobójczość zarówno wobec pałeczek Coli, jak i wobec paciorkowców. Sam Schenk zaobserwował u jednego pacjenta podczas dziesięciodniowego postu na herbacie natychmiastowy i ciągły wzrost opsonin w surowicy oraz wzrost fagocytozy Coli. W 14-dniowej kuracji na diecie "suchej" według Schrotha o kaloryczności ok. 900 kcal (ok. 3766 kJ) dziennie ujawnił się początkowy spadek z następczym wzrostem tych wartości.

Druschky stwierdził u 28 z 46 poszczących wzrost bakteriobójczości w stosunku do pałeczek wąglika, niezmienność u siedmiu i spadek u dziewięciu.

U 14 młodych ochotniczo poszczących żołnierzy Palmblad (299, 231) uzyskał następujące rezultaty: bakteriobójczość leukocytów z jądrem płatowatym spada w stosunku do gronkowca, aktywność ich fosfatazy zasadowej oceniana kolorymetrycznie zmniejsza się. Wzór krwinek białych i zawartość opsonin pozostały bez zmian. Żelazo w surowicy, jak i transferyna w surowicy zmniejszyły się, ich wzajemny stosunek się nie zmienił. W surowicy tych poszczących istotnie spadło też miano składowej dopełniacza C3 [w oryginale S III], haptoglobiny i orozomukoidu.

Badania 20 poszczących otyłych kobiet przez Klinga (155) dały wyniki podobne. Po 21 dniach postu haptoglobina, transferryna i dopełniacz (1-globulina) wykazały wyraźny, ciągły spadek. W obu badaniach pomiary 2-globuliny, ceruloplazminy, IgA, IgM, IgG i IgE pozostawały w zakresie normy. Tę samą stałość stwierdził Palmblad również w przypadku 1-antytrypsyny, składowej dopełniacza C4 [w oryginale F IV], liczby krążących limfocytów B i T oraz monocytów. Również zdolność produkcji interferonu przez limfocyty krwi nie uległa zmianie. Schenk interpretował swoje wyniki w sensie wzmocnienia obrony immunologicznej przez post, Palmblad i Levi swoje jako osłabienie (182).

Obaj autorzy nie uwzględnili w swych rozważaniach znaczenia bakteryjnej flory jelitowej i nienaruszonej bariery krew-jelito. A wiemy przy tym, że, jeżeli chodzi o rząd wielkości, główna część układu immunologicznego znajduje się w jelicie (kępki Peyera). Niestety nie udało się dotąd przekonywająco przedstawić wpływu postu na układ immunologiczny jelita - ani w przypadku postu według Buchingera (p. str. 19 [w oryginale, na wydruku str. 8]), ani postu według F. X. Mayra (R. Friebe, [92]).

Przewlekłe procesy zapalne i martwicze przy większej rozległości mogą nie zostać wystarczająco objęte i zregenerowane przez postny krwiobieg i postną przemianę materii, gdyż przestawienie na metabolizm postu zerokalorycznego jest dla każdej poszczególnej komórki enzymatycznym wysiłkiem, z którym w takiej intensywności nie zawsze albo nie w pełni mogą sobie poradzić zwłaszcza uszkodzone narządy. W takich okolicznościach należy się nawet liczyć z osłabieniem zamiast wzmocnienia obrony immunologicznej i sił odnowy. Tak więc przy ocenie ogólnej sytuacji immunologicznej i wpływu na nią postu i przestawienia dietetycznego skazani jesteśmy na ogólne dane z doświadczenia mniej lub bardziej wyraźnej poprawy oraz na spektakularne pojedyncze przypadki (81).


Gospodarka wodna i elektrolitowa

Ustąpienie obrzęku i odsolenie

Na początku postu wydzielane są przez jelita i nerki znaczne ilości płynów ustrojowych. Płyn zewnątrzkomórkowy traci przez to około 20 % swej objętości normalnej , a hematokryt nieco się podnosi. Od razu w pierwszych dniach postu wymywanie soli jest - chyba również pod wpływem glukagonu - największe, także potas jest wydzielany w zwiększonym stopniu. Bardzo wolno wzrastające na początku wydalanie wapnia z moczem zachodzi w warunkach zwiększonego wydalania magnezu i fosforanów, które następnie tak samo powoli spada. Te przeciwstawne trendy pozwalają przypuszczać, iż wydzielanie soli mineralnych z układu kostnego szybko spada, zwiększone wydzielanie wapnia szczególnie u otyłych pochodzi z miocytów ścian naczyniowych, a tym samym zmniejsza napięcie mięśni i ścian naczyniowych. Zwiększone wydzielanie wapnia w poście wraz z podwyższonym wypłukiwaniem soli kuchennej działa więc antysympatykotonicznie i obniżająco na ciśnienie tętnicze.


-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Rys. 9. (Schematycznie) Wydalanie z moczem soli mineralnych (Na, K, Mg, Ca, Cl) w poście w porównaniu z utratą masy ciała. Wartości Na, Ca i K w surowicy pozostają w zakresie normy (według Ditschuneita) (44)

Ft. = Fastentage - D.p. = Dni postu

[Objaśnienia na rysunku:]

Serum-Na - Na w surowicy

Serum-Ca - Ca w surowicy

Serum-K - K w surowicy

Ft. - D.p.

Gewicht - Masa ciała

NaCl-Ausscheidung - Wydalanie NaCl

K-Ausscheidung - Wydalanie K

Mg-Ausscheidung - Wydalanie Mg

Ca-Ausscheidung - Wydalanie Ca

Fastentage - Dni postu

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------


Sól kuchenna, spożywana w nadmiarze przez większość naszych pacjentów, nie może zostać od razu z powrotem wydalona przez nerki. Prawdopodobnie jest ona w organiźmie gromadzona w postaci zdysocjowanej (124, 217): łatwo dyfundujący chlor według przypuszczenia Sturma w erytrocytach oraz w skórze i tkance podskórnej, a sód znika w zasobie zasad względnie przez redystrybucję w tak zwanych naczyniach oporowych. Podwyższona wewnątrzkomórkowa zawartość sodu prowadzi tam przy zmniejszonym gradiencie transcelularnym ściany naczyniowej do wzrostu pobudliwości mięśniowej na działanie katecholamin, a tym samym do nadciśnienia. Takie spichrzanie zdysocjowanej soli kuchennej jest prawdopodobnym wyjaśnieniem dla tej części nadciśnieniowców, która dobrze reaguje na odwodnienie i odsolenie w poście oraz na diuretyki (129). Ma miejsce typowe dla postu ustąpienie obrzęków i odsolenie (NaCl). Według nowszych badań (94) jon chloru ma tak silnie sprzyjać wchłanianiu zwrotnemu sodu w pętli Henlego, iż obecnie to właśnie chlorowi przypisuje się decydujące działanie hipertoniczne w cząsteczce soli kuchennej.

Poprzez zwiększone wydzielanie wapnia post działa poza tym jako naturalny antagonista wapnia (48, 56, 63, 79). Ilość wydalonych płynów i elektrolitów zależy od indywidualnej sytuacji wyjściowej na początku postu. Osoba z nadwagą dysponuje większą ilością płynów ustrojowych i soli mineralnych i dlatego może więcej z nich wydzielić. W surowicy krwi stężenia elektrolitów pozostają, co jest godne wzmiankowania, stałe, a w miarę czasu trwania postu przesuwają się w kierunku dolnej granicy normy (rys. 9). W neurohormonalnej przeciwregulacji można zaobserwować niezawodną ochronę przed nadmierną utratą sodu, magnezu i wapnia (44). Nie jest w nią włączony potas, stąd sytuacja utraty potasu generalnie występuje najczęściej (150, 172). Zachowanie się soli mineralnych w poście zasługuje na szczególną uwagę. Muszą one być uzupełniane według zapotrzebowania.

Z wyżej opisanym wydzielaniem płynów i soli mineralnych związane jest ogólne odprężenie, odzwierciedlające się w ciśnieniu krwi, krążeniu jak i w turgorze tkankowym. Przez jednych jest to odczuwane jako przyjemne rozluźnienie, przez drugich jako ciężkie zmęczenie i brak napędu. Przy dłuższym poście utrata turgoru staje się szczególnie dostrzegalna na skórze, ponieważ dochodzi do tego jeszcze rozpad tkanki podskórnej. Poszczący staje się bardziej pomarszczony (skóra staje się bardziej pofałdowana) i uzyskuje on typową, skurczoną, "postną" twarz. Z drugiej jednak strony odprężają się przy tym i odnawiają elementy elastyczne skóry, co na powrót wyrównuje utratę turgoru.

W związku z tym odwodnieniem w pierwszych trzech dniach występują dość często lekkie bóle głowy.







1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   ...   20


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna