Prasa o filmie 5 Streszczenie 6



Pobieranie 64.88 Kb.
Data05.05.2016
Rozmiar64.88 Kb.


Spis treści:




Obsada 3

Twórcy 4


Krótko o filmie 4

Nagrody 5

Prasa o filmie 5

Streszczenie 6

Role i ich odtwórcy 6

Sylwetki twórców 8

Reżyser o powstaniu filmu 8

Reżyser o muzyce 10


Obsada



Tom

Clara


David

Angie


Red

Rosie


Helen

Larry


Renee

Isolde


Conzo

Kamerzysta Eddie

Pani Devine

Kierowca taksówki

Kate

Lucy


Dziennikarz telewizyjny

Pan młody

Sean Campion

Fiona O’Shaughnessy

Peter Gaynor

Flora Montgomery

Keith McErlean

Lise Hearns

Aisling O’Neill

Stuart Graham

Jean Butler

Fiona Glascott

Demian McAdam

Joe McKeever

Britta Smith

Niall O’Brien

Justine Mitchell

Laura Brennan

Dermot Whelan

Conor Delaney




Twórcy

Scenariusz i reżyseria

Produkcja

Producent wykonawczy

Casting


Zdjęcia

Konsultacja scenariusza

Montaż

Muzyka
Liz Gill



Breda Walsh

Brendan McCarthy

Nuala Moiselle, Frank Moiselle

Ken Byrne

Chryssy Tintner

Dermot Diskin

Richie Buckley

Krótko o filmie



Komedia romantyczna. Zabawna opowieść o tym, że wszystko w miłości zdarza się po raz pierwszy. Młodzi aktorzy, świetne dialogi, scenariusz sprawnie splatający historie bohaterów i bezpretensjonalna fabuła. Kino w stylu „To właśnie miłość", „Smak życia”, „Igraszki losu”. Czegóż chcieć więcej?

Film prezentowany był na 10. Festiwalu Filmowym i Artystycznym Lato Filmów w Kazimierzu Dolnym (2004) oraz na 8. Festiwalu Filmów Unii Europejskiej (2003). W tym roku uroczysty, przedpremierowy pokaz filmu uświetni ceremonię wręczenia nagród na IX Międzynarodowym Przeglądzie Filmów Amatorskich i Niezależnych "Jutro Filmu” (15 – 17 kwietnia 2005r.)
Elizabeth Gill, reżyser filmu, będzie gościem uroczystej polskiej premiery filmu (4 maja 2005r.). „Pamięć złotej rybki” trafi do kin w całej Polsce 6 maja 2005r.
Złota rybka pamięta tylko 3 ostatnie sekundy. To znaczy, że po chwili z nowym entuzjazmem zaczyna życie na nowo. Na nowo też popełnia wciąż te same błędy. Podobnie ludzie, bez względu na bolesne doświadczenia, zakochują się za każdym razem… po raz pierwszy.
Historia kilkunastu miłości z udziałem kilkorga bohaterów różnej płci i orientacji. Ich głównym zajęciem jest poszukiwanie drugiej połowy. Clara rzuca swojego chłopaka Toma, kiedy przyłapuje go z Izoldą w niedwuznacznej sytuacji. Za chwilę jednak zdradzona dziewczyna zakochuje się w kimś innym. To początek reakcji łańcuchowej. Lawina romansów i rozstań w gronie bliskich znajomych ustanie dopiero, gdy każdy odnajdzie swoją drugą połowę. Jedni wierzą, że spełnią się w małżeństwie, pozostali wolą niezobowiązujący flirt. Wszyscy jednak są zgodni: w życiu najważniejsza jest miłość.
Nowe oblicze kina irlandzkiego. Pogodna komedia z kraju, w którym do tej pory dominowały trudne filmy zaangażowane politycznie i religijnie.”

Hollywood Reporter

Nagrody


  • Nagroda Jury, Najlepszy Film, Cherbourg-Octeville Film Festival 2003, Francja

  • Nagroda „Shooting Star” (Flora Montgomery); MFF w Berlinie 2003

  • Najlepszy Film, Najlepsza Rola Kobieca (Flora Montgomery), MFF w Monte Carlo 2003

  • 8 nominacji do Nagród Irish Film & Television Awards 2003: Najlepsza Rola Kobieca (Flora Montgomery), Drugoplanowa Rola Kobieca (Fiona Glascott), Dźwięk (Philippe Faujas i Sarah Gaines), Montaż (Dermot Diskin), Zdjęcia (Ken Byrne), Scenariusz (Liz Gill), Reżyseria (Liz Gill)

  • Nagroda Publiczności; Valladolid Film Festival 2003, Hiszpania

Prasa o filmie


Rewelacyjna gra aktorów. Stylowy, seksowny obraz Dublina XXI wieku. Pokazuje miasto i jego mieszkańców od młodej, pełnej seksu strony.” The Sunday Times
Błyskotliwa komedia. Losy jej bohaterów to dowód na to, że na miłość nie ma lekarstwa.”

Rolling Stone
Na wesoło o poważnych sprawach sercowych”. Guardian
Inteligentna komedia romantyczna. Film o przeważnie młodych i przeważnie uroczych, samotnych ludziach, którzy nie mogą przestać myśleć o miłości.” Variety
Tematyka absolutnie uniwersalna. Idealny film na randkę.” The New York Times
Błyskotliwa, komedia romantyczna o seksie dla homo i hetero.” Globe

Film ma dużo uroku. Inteligentny, seksowny i bardzo cool.” The Irish Time


Streszczenie


Tom, nauczyciel uniwersytecki żyje w przekonaniu, że żadna kobieta nie może mu się oprzeć. Pewnego dnia jego dziewczyna Clara jest świadkiem jak Tom całuje Izoldę. Nic by w tym nie było dziwnego, gdyby nie fakt, że Izolda jest… przyjaciółką Clary. Zdradzona dziewczyna rzuca niewiernego kochanka i szuka pocieszenia w ramionach pięknej dziennikarki. Równocześnie Clara robi wszystko, by zburzyć nowy związek Toma. W intrygę angażuje całą grupę przyjaciół, z których wszyscy bez względu na płeć, wiek i orientację zaangażują się w nowe romanse. Każdy z bohaterów filmu próbuje odnaleźć odpowiedź na odwieczne pytanie: jak znaleźć drugą połowę, czym jest związek idealny, czy warto kochać?

Role i ich odtwórcy


Tom” – czterdziestoletni wykładowca uniwersytecki. Zagorzały hedonista, kobieciarz, wbrew własnej woli musi wreszcie dorosnąć.

Sean Campion - nominowany do nagród Tony Award i Olivier Award za rolę w sztuce “Stones In His Pockets”. Pracował w Abbey Theatre w Dublinie, National Theatre w Londynie i Lyric Theatre w Belfaście.


Angie” – 29 lat. Dziennikarka telewizyjna, dowcipna, inteligentna i wrażliwa romantyczka poszukująca miłości swojego życia.

Flora Montgomery - zyskała popularność w Irlandii dzięki udziałowi w filmie „When Brendan Met Trudy” wg scenariusza Roddy’ego Doyle’a. W roku 1998 zdobyła Nagrodę Irish Times Theatre Award dla Najlepszej Aktorki Teatralnej za rolę w „Pannie Julii” Strindberga. W roku 2003 wystąpiła u boku Aidana Quinna i Kelsey’a Grammera w amerykańskim filmie „Benedict Arnold”.


Renne” – trzydziestoczterolatka. Pracuje na uczelni. Ma bogate doświadczenia seksualne i rosnący apetyt na kolejne romanse. Jej zegar biologiczny tyka coraz głośniej.

Jean Butler - znana w Irlandii z występu w wielkim widowisku tanecznym „Riverdance” u boku Michaela Flatley’a. Jej kinowym debiutem był udział w filmie „The Brylcreem Boys” z Gabrielem Byrnem. W 2001 roku zagrał w „The Revengers Tragedy” wraz z Chrisopherem Ecclestonem i Derekiem Jacobim.


Red” – najlepszy przyjaciel Angie. Dwudziestoośmioletni kurier rowerowy, gej o szelmowskim błysku w oku. Za fasadą ironicznego poczucia humoru ukrywa wrażliwe serce.

Keith McErlean – w roku 2001 zagrał w popularnym serialu irlandzkim „Bachelor’s Walk”. Występował w teatrach Abeby, Gate i Gaiety w Dublinie.


Larry” – trzydziestosiedmiolatek. Współpracownik Toma, północnoirlandzki filozof, altruista. Poszukiwania miłości życia wpędzają go w nerwicę.

Stuart Graham – w roku 2002 wystąpił w filmie telewizji BBC „As the Beast Sleeps”, według scenariusza Gary’ego Mitchella. Występował na deskach teatrów Royal Court w Londynie, Donmar Warehouse, Almeida, Abbey i Olympia w Dublinie, oraz Lyric w Belfaście.


Clara” – dwudziestodwuletnia studentka sztuki. Lubi przygody. Eksperymentuje z miłością hetero i homoseksualną. Nie obchodzą jej uczucia swoich partnerów.

Fiona O’Shaughnessy – gwiazda dublińskiego teatru Gate Theatre. Występowała w sztukach: „Salome”, „Żołnierz i bohater”, „Oliver Twist”, „Blithe Spirit”, „Duma i uprzedzenie” oraz „See You Next Tuesday”.


Isolde” – dwudziestotrzyletnia studentka. Opanowana blondynka. Wśród przyjaciół sprawia wrażenie, że pojawia się jedynie przejazdem w drodze do bardziej ekscytujących i wyjątkowych ludzi.

Fiona Glascott - wystąpiła w irlandzkich filmach: „Pete’s Meteor”, „This is my Father”, „Crushproof”. W roku 2003 zagrała w filmie Joela Schumachera „Veronica Guerin”. Znana jest z ról teatralnych wystawianych na West Endzie oraz w teatrach Abbey i Gate w Dublinie oraz ról w serialach telewizyjnych „The Bill”, „Any Time Now”, „Bachelor’s Walk”.


David” – dwudziestosześcioletni kelner. Ujmująco przystojny, ale nieśmiały. Ma skłonność do depresji. Miłość do Reda odmieni jego życie.

Peter Gaynor – aktor znany z przedstawień teatralnych w reżyserii Garry’ego Hynesema. Uznanie przyniosła mu rola w sztuce „Big Maggie” w Abbey Theatre w Dublinie.


Rosie” – dwudziestosiedmioletnia nauczycielka. Konserwatywna bardziej, niż sama się do tego przyznaje. Nigdy nie przypuszczała, że jej chłopak zostawi ją dla innego mężczyzny.

Lise Hearns – aktorka popularna w Irlandii dzięki roli w serialu „Fair City”. Zagrała główną rolę we włoskim miniserialu „Mia Forever”. Współpracowała z dublińskimi teatrami Tivoli, Project @ the Mint, Project oraz Abbey.


Kate” – wysportowana trzydziestolatka z poczuciem humoru i współczuciem malującym się na pięknej twarzy. Z zawodu ogrodniczka. Raczej miłośniczka kobiet.

Justine Mitchell – w roku 2001 zdobyła Nagrodę Irish Times Theatre Award dla Najlepszej Aktorki za rolę w przedstawieniach: „Bash” i „Blithe Spirit” w Gate Theatre w Dublinie, gdzie wystąpiła także w „Dumie i uprzedzeniu”.


Conzo" – Rozentuzjazmowany bojownik ruchu proekologicznego z Cork. Wspaniały kochanek.

Demian McAdam występował w wielu serialach telewizyjnych, m.in. „No Tears”, „Rebel Hart”, „Ballykissangel”, „The Ambassador” i „Amongst Women”. Współpracował z grupami teatralnymi: Rough Magic, Loose Canon oraz Lyric Theatre w Belfaście.


Helen” – dwudziestoośmiolatka. Najbliższa przyjaciółka Rosie, sekretarka w kancelarii prawniczej. Poszukuje uzdolnionych artystów biegłych w ars amandi.

Aisling O’Neill - zadebiutowała w roku 1998 rolą w filmie Vinny’ego Murphy’ego „Accelerator”. Zagrała następnie w „Agnes Browne” – debiucie reżyserskim Anjelici Huston. Występowała na deskach Public Theater w Nowym Yorku i Andrew’s Lane Theatre w Dublinie. Sławę w Irlandii przyniosła jej rola w serialu „Fair City”.


Sylwetki twórców


Liz Gill – scenariusz i reżyseria

Karierę w filmie rozpoczynała jako pierwszy asystent reżysera przy amerykańskich filmach fabularnych. Następnie napisała i wyreżyserowała sztukę „A Woman’s Place” wystawioną na Broadway’u. Autorka krótkometrażowego filmu „Kiss of Death”. W roku 1996 debiutowała jako reżyser filmu fabularnego „Złoto na ulicy” (”Gold in the Streets”). „Pamięć złotej rybki” (”Goldfish Memory”) jest jej drugim filmem fabularnym. W 2003 roku wyreżyserowała dla telewizji Network 2 trzy odcinki serialu „The Big Bow Wow”. Obecnie pracuje nad kolejnym filmem „April Fools”, romantyczną komedią o reinkarnacji.


Breda Walsh – produkcja

Zajmuje się produkcją telewizyjną i filmową od 1993 roku. Zaczynała jako asystentka koordynatora produkcji, następnie awansowała na kierownika produkcji. W 2003 roku zajęła się produkcją „Pamięci złotej rybki” oraz postprodukcją serialu telewizyjnego „On Home Ground”. W tym samym roku pracowała jako producent liniowy serialu „The Big Bow Wow”.




Kilka słów prawdy o człowieku… prosto z podręcznika biologii ryb.

Reżyser o powstaniu filmu


Od opowiadania do scenariusza.

„Kilka lat temu napisałam opowiadanie pod tytułem ‘Pamięć złotej rybki’. To historia, w której narratorem są kolejno wszyscy bohaterowie. Mimo sercowych rozczarowań wciąż angażują się w nowe związki. Tytuł opowiadania zaczerpnęłam z anegdoty na temat biologii ryb. Wdzięczne złote rybki pamiętają jedynie to, co wydarzyło się 3 sekundy wcześniej. Nie wiem, czy to prawda, ale skojarzyłam to z ludźmi, którzy wciąż się zakochują, ponieważ zapominają o bolesnych doświadczeniach z poprzednich związków. Jeden z moich przyjaciół, producent filmowy, po lekturze opowiadania zaproponował mi napisanie scenariusza.


Po jego napisaniu wystąpiłam do Irlandzkiej Rady ds. Filmu (Irish Film Board – www.filmboard.ie) o dofinansowanie. Dzięki dotacji zorganizowałam czytanie scenariusza w teatrze Andrew’s Lane (31 marca 2000). Następnie pracowałam nad nową wersją scenariusza z wykorzystaniem pomysłów, które przyszły mi do głowy po rozmowach z aktorami. Brakowało mi jeszcze osoby najważniejszej – producenta. Została nim moja oddana partnerka, Breda Walsh.”
Walka o pieniądze.

„Zakładałyśmy, że budżet filmu będzie wynosił około siedmiuset tysięcy funtów irlandzkich. Miałam nadzieję, że 40% całej kwoty pozyskam od Irlandzkiej Rady ds. Filmu. Prócz tego chciałam znaleźć duńskiego współproducenta i inwestora, który pozwoliłby na ubieganie się o dofinansowanie z programu Eurimages. W grudniu 2000 otrzymałyśmy od Irlandzkiej Rady ds. Filmu zamiast pieniędzy jedynie list intencyjny. Środków finansowych na film trzeba było poszukać gdzie indziej. Z listem intencyjnym udałyśmy się na MFF w Berlinie (luty 2001). Mimo wielu rozmów z potencjalnymi producentami, nie udało nam się zdobyć ani grosza. Równocześnie wystąpiłyśmy o dofinansowanie z Film Council, Film Four Lab, BBC Films, Granada Films, BBC Northern Ireland, BBC Scotland, Arte/ZDF. Wszyscy odmówili. Przyszłość filmu malowała się w czarnych barwach.

Jesienią roku 2001 zaświeciło słońce. Zmienił się szef Rady, który upoważnił ją do finansowania 50% budżetu filmu, o ile nie przekracza on 1 miliona funtów irlandzkich.

Kosztorys „Pamięci złotej rybki” opiewał na 850 tys. funtów. Połowę sumy miałyśmy zapewnioną, o ile zdobędziemy resztę. Rada zgodziła się także na odroczenie spłaty naszego wkładu. Zbilansowanie budżetu nastąpiło dopiero w styczniu 2002, kiedy Irlandia przeszła z funta na euro. Nasz budżet wyniósł 979000 EUR. Mogłyśmy startować ze zdjęciami.”


Przed pierwszym klapsem

„Budżet był mały, więc chciałam by zdjęcia realizowane były kamerą cyfrową. Z ideowych założeń kina ‘Dogmy’ zaczerpnęłyśmy zasadę zdjęć w naturalnych plenerach, których nie trzeba specjalnie przystosowywać na potrzeby planu zdjęciowego filmu. Aktorzy mieli zagrać w swoich własnych ubraniach. Jeśli jakaś scena zaplanowana była w barze lub sklepie, ujęcia miały być realizowane w godzinach jego otwarcia. Założenia scenograficzne miały zbliżyć obraz filmu do formy kulistego akwarium. Dlatego w sfilmowanej architekturze dominują łuki, wśród kolorów przeważa kolor pomarańczowy, zieleń i błękit. Plan zdjęciowy obejmuje zwykle sceny bez głębokiego tła w tzw. ‘ciasnym kadrze’.”




Casting

„Wybór aktorów był najbardziej przyjemną częścią przygotowań do realizacji filmu. Od początku wiedziałyśmy, że rolę Toma powinien zagrać Sean Campion. Castingiem reszty obsady zajęli się Nual i Frank Moiselle, którzy świetnie spisali się przy moim pierwszym filmie oraz ‘Veronica Guerin’ Joela Schumachera. Po pozyskaniu Seana do roli Toma, zjednałyśmy sobie uznaną Florę Montgomery. Podjęła się ryzykownego zadania: miała zagrać kobietę o skłonnościach homoseksualnych w filmie kręconym kamerą cyfrową i wziąć za to symboliczne pieniądze. W końcu przekonałyśmy do współpracy wszystkich aktorów, których chciałam widzieć w swoim filmie.”


Przewaga kamery cyfrowej nad klasyczną maszyną na taśmę 35 mm

„Zdjęcia ruszyły w marcu 2002 i trwały 24 dni. Od standardowej ekipy filmowej odróżniał nas głównie brak elektryków. Zdecydowaliśmy się realizować ujęcia przy naturalnym oświetleniu, więc nie potrzebowaliśmy agregatorów, lamp, itd. Na przykład podczas nocnej jazdy taksówką, zdecydowaliśmy się użyć jedynie małych lampek podłączanych do gniazdka zapalniczki. Wszystko dzięki temu, że kamera cyfrowa, może pracować nawet przy słabym świetle. Ponadto technika zdjęć cyfrowych daje dużą swobodę aktorom. Nie oszczędzamy drogiej taśmy filmowej. Jeśli jest potrzebny dubel, po prostu wykasowujemy poprzednie nagranie i pracujemy dalej. Ponadto kamera cyfrowa nie rzuca się w oczy tak, jak tradycyjna duża maszyna na taśmę 35mm. Bardzo przydaje się to przy scenach kręconych w miejscach publicznych, w których ludzie nie skupiają swojej uwagi na małej cyfrówce.”


Reżyser o muzyce


Spełnione marzenie

„Przy tak dużych problemach z pieniędzmi na realizację filmu tylko chwilami marzyłam o wydaniu soundtracku z filmową muzyką. Udało się. Wybrałyśmy fragmenty dialogów, które wydały nam się najbardziej dowcipne i oddające atmosferę filmu. Następnie zestawiłyśmy je z wybranymi utworami wykorzystanymi w filmie. Na płycie jest w sumie 17 piosenek. Wśród nich na szczególną uwagę zasługują produkcje niezależnej irlandzkiej sceny muzycznej, a także nowe wersje utworów Jobima wykonywane przez Damiena Rice’a, Lisę Hannigan oraz Richie’ego Buckley’a.”


Boss nova – Antonio Carlom Jobim

„Jestem jego fanką odkąd zaczęłam słuchać muzyki. Choć jego niektóre piosenki mają 30 lat, doskonale oddają nastrój naszego filmu. Są zmysłowe, frapujące, poetyckie i słodko-gorzkie. To piosenki o trudach życia i miłości. Nie było nas stać na oryginalne nagrania, ale miałyśmy nadzieję namówić irlandzkich muzyków na stworzenie nowych wersji brazylijskich standardów. Kiedy miałyśmy pewność, że film powstanie, napisałyśmy serdeczny list do wdowy po Jobimie. Wspaniała kobieta udzieliła nam swojego błogosławieństwa i zgody na nagranie nowych wersji utworów genialnego Brazylijczyka.”


Damien Rice i Lisa Hannigan

„Wschodząca gwiazda muzyki irlandzkiej Damien Rice stworzył nowe interpretacje kompozycji Jobima: ‘Waters of March’, ‘Desafinado’ i ‘Once I Loved’. W ich nagraniu towarzyszyła mu Lisa Hannigan. Efekt był oszałamiający, dlatego zdecydowałam się wykorzystać w filmie wszystkie trzy utwory.”


Richie Buckley

„Nad całym tłem muzycznym filmu i aranżacją ścieżki dźwiękowej musiała zapanować charyzmatyczny, uzdolniony artysta. Do współpracy udało się nam zaprosić Richie’go Buckley’a, znanego saksofonistę i kompozytora muzyki do filmu Johna Boormana ‘Generał’. Antonio Carlos Jobim jest jednym z jego ulubionych kompozytorów. Po zakończeniu zdjęć Richie z zespołem nagrał: ‘Lamento No Morro’, ‘Once I Loved (Amor em Paz)’, ‘Desafinado (Off Key)’ i ‘Waters of March (Aguas de Marco)’, a także kilka innych utworów inspirowanych bossa novą.”


Pozostali wykonawcy

„Brzmienie bossa novy zdominowało całą linię melodyczną filmu. W poszukiwaniu utworów dopełniających akcję filmu i nadających mu odpowiednią energię dotarliśmy do elektrycznych i rockowych brzmień formacji Creative Controle, The Walls, Nina Hynes, The Frames, Hi-rise, Little Drummer Boy, Super Delta Three, NPB, Hedrock Valley Beasts, Rodrigo y Gabriela, Luke Thomas, Sinead Lohan.”








©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna