Prawo europejskie



Pobieranie 29.65 Kb.
Data07.05.2016
Rozmiar29.65 Kb.
PRAWO EUROPEJSKIE

1. Trzy filary Unii Europejskiej .

• Zakres działania dwóch Wspólnot Europejskich

• wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa

• współpraca policyjna i sądowa w sprawach karnych od 1999 współpraca w zakresie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych



2. Jakie i kiedy powstały Wspólnoty Europejskie.

• Wspólnota Europejska (WE)- powstała 25 marca 1957

• Europejska Wspólnota Energii Atomowej(EURATOM) - powstała 25 marca 1957
3. Kompetencje poszczególnych wspólnot.

WE- jej zasadniczym celem jest stworzenie wspólnego rynku poprzez realizację czterech swobód: przepływu towarów, przepływu usług, przepływu kapitału oraz prowadzenie wspólnych polityk

EURATOM- zajmuje się kontrolą i koordynacją cywilnej energii jądrowej.

4. Co to jest ACQUIS COMMUNOTARIRE

Pojęcie to tłumaczy się najczęściej jako „dorobek wspólnotowy”. Na dorobek ten składa się całe dotychczasowe prawo UE, wraz z ukształtowanymi sposobami jego rozumienia i stosowania, polityki wspólnotowe, orzecznictwo sądowe, zwyczaje, a także wartości tkwiące u podstaw funkcjonowania UE.

Lala 20:31:11

5. Traktat Amsterdamski

Podpisany 02.10.1997 wszedł w życie 01.05.1999



6. Traktat Nicejski

Podpisany 26.02.2001 wszedł w życie 01.02.2003



7. Jednolity Akt Europejski

Jest to nowelizacja Traktatów założycielskich. Uchwalona podczas konferencji rządowej 09.11.1985 – 27.01.1986, Wszedł w życie 01.07.1987.



8. Traktat w Maastricht

Podpisany w Maastricht 07.02.1992 wszedł w życie 01.11.1993



9. Organy Unii Europejskiej i ich kompetencje

• Rada Europejska

› rozstrzyga kwestie sporne

› wytacza zasady wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa

› ustala główne kierunki dalszej integracji

• Komisję Europejska

› prawo inicjatywy ustawodawczej

› prawo wydania aktów prawnych

› prawo kontroli

› zarządzanie

• Parlament Europejski

• Trybunał Obrachunkowy

› kontrola budżetu

› nadzór nad operacjami finansowymi

› kontrola pomocy finansowej Unii dla państw zewnętrznych

10. Wspólna Polityka Handlowa

Ta polityka jest jedną z dwóch dziedzin (obok polityki rybołówstwa) które są zastrzeżone dla wyłącznej kompetencji Wspólnoty. Reguluje ona stosunki handlowe między Wspólnota Europejską i państwami nie członkowskimi w szczególności politykę celną i eksportową, kontyngenty, środki antydopingowe oraz środki mające na celu zapobieganie subwencjonowaniu przez państwa trzecie eksportu do wspólnoty. W doktrynie rozróżnia się autonomiczną i traktatowa politykę handlową. Pierwsza polega na stanowieniu prawa przez instytucje wspólnotowe, natomiast podstawowym elementem drugiego są umowy międzynarodowe



12. Źródła prawa UE:

  • Traktaty: UE i Akcesyjny

  • Rozporządzenia i Dyrektywy

  • Komunikaty i Decyzje

  • Orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości

13. Zasada subsydiarności

  • Podział kompetencji (UE / państwa)

Unia działa gdy jest to przewidziane domniemanie – gdy potrzeba, zawsze wtedy gdy cel może zostać lepiej osiągnięty na wyższym szczeblu. Podjęte środki muszą być proporcjonalne. ale państwo też może osiągać cele.

14. Unia gospodarcza i walutowa
Założenia: Jednolity rynek

Jednolita waluta

Jednolita polityka gospodarcza

Etapy: I – strefa wolnego handlu

II – unia celna

III – wspólny rynek

IV – unia gospodarcza

V – unia gospodarcza i walutowa


16. Agencje wspólnotowe.

Agencja wspólnotowa jest organem podlegającym europejskiemu prawu publicznemu; różni się ona od instytucji wspólnotowych( Rady, Parlamentu, Komisji itd.) oraz posiada własną osobowość prawną. Ustanowiona jest na mocy aktu prawa wtórnego w celu wykonania bardzo konkretnych zadań technicznych, naukowych lub zarządczych w domenie wspólnotowej Unii Europejskiej (I filar UE).



17. Europejski Urząd Policji ( EUROPOL).

EUROPOL- Europejski Urząd Policji- odpowiedzialny jest za wywiad kryminalny w Europie powołano w 1992 r. Ma on siedzibę w Hadze w Niderlandach. Zatrudnia przedstawicieli krajowych organów ścigania ( policji, służb celnych i imigracyjnych, itp.). W skład zarządu Europolu wchodzi jeden przedstawiciel z każdego państwa UE. Zadaniem Europolu jest zapewnienie ściślejszej i bardziej efektywnej współpracy w zakresie zapobiegania i zwalczania międzynarodowej przestępczości zorganizowanej, a w szczególności:



  1. handlu narkotykami,

  2. sieci przemytu nielegalnych imigrantów,

  3. nielegalnego handlu pojazdami,

  4. handlu ludźmi, w tym pornografii dziecięcej,

  5. fałszowania pieniędzy i innych środków płatniczych,

  6. handlu substancjami radioaktywnymi i materiałami jądrowymi,

  7. terroryzmu,

Europol pomaga państwom członkowskim:

  1. ułatwiając wymianę informacji między państwami członkowskimi UE,

  2. zapewniając analizy operacyjne i wspierając działania państw członkowskich,

  3. zapewniając wiedzę i wsparcie techniczne na potrzeby dochodzeń i działań realizowanych w UE pod nadzorem i w ramach odpowiedzialności prawnej państw członkowskich,

  4. sporządzając strategiczne raporty (np. analizy zagrożeń) oraz analizy przestępczości na podstawie informacji i danych wywiadowczych dostarczonych przez państwa członkowskie lub pochodzących z innych źródeł.

Ponadto Europol jest odpowiedzialny za wdrożenie i prowadzenie systemu komputerowego umożliwiającego wprowadzanie, udostępnianie i analizę odpowiednich danych. Wspólny organ nadzorczy, w skład którego wchodzi dwóch ekspertów ds. ochrony danych, zapewnia właściwe wykorzystanie wszelkich danych osobowych będących w posiadaniu Europolu. Europol podlega Radzie ds. Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, czyli ministrom sprawiedliwości i spraw wewnętrznych państw UE.

18. Proces legislacyjny w Unii Europejskiej.

Procedury legislacyjne. W przeciwieństwie do systemów krajowych, w których wola kraju wyrażana jest w parlamencie, Unia Europejska przyznaje ważną rolę legislacyjną przedstawicielom Państw Członkowskich zasiadającym w Radzie. W trakcie zmian instytucjonalnych kompetencje Parlamentu Europejskiego były poszerzane: obecnie Rada dzieli swe kompetencje legislacyjne z Parlamentem przy przyjmowaniu ogólnych aktów prawnych o charakterze wiążącym( rozporządzenie i dyrektywa). Procedurami decyzyjnymi są procedury konsultacyjne, współpracy, współdecyzji i zgodniej opinii.

Procedura zgodnej opinii:

Wniosek Komisji skierowany do Parlamentu Europejskiego i Rady → Opinia Parlamentu Europejskiego:

- przyjęcie aktu prawnego przez Radę po uzyskaniu zgody Parlamentu,

- Parlament odrzuca wniosek. Akt prawny nie zostaje przyjęty i nie może zostać zmieniony przez Parlament.



Procedura zgodnej opinii została wprowadzona została Jednolitym Aktem Europejskim i daje Parlamentowi możliwość wyrażania swej zgody lub braku zgody przy zatwierdzaniu niektórych aktów Rady. Rada nie może sprawować władzy ustawodawczej w niektórych dziedzinach, jeżeli Parlament bezwzględną większością głosów nie udzieli jej na to zgody. Procedura zgodnej opinii, stanowiąca niemal prawo weta Parlamentu, została początkowo przewidziana dla zawierania umów o stowarzyszeniu oraz dla analizowania wniosków o przystąpienie do Wspólnoty Europejskiej. Dziedziny, w których procedura zgodnej opinii jest obecnie obowiązująca, są następujące:

  • Wzmocniona współpraca [ art.11 ustęp 2]

  • Zadania specjalne EBC [ art. 105 ustęp 6]

  • Zmiana statusu Europejskiego Systemu Banków Centralnych [art. 107 ustęp 5]

  • Fundusze strukturalne i fundusze spójności [art. 161]

  • Jednolita procedura wyborcza [ art. 190 ustęp 4]

  • Niektóre umowy międzynarodowe [ art. 300 ustęp 3]

  • Naruszanie praw człowieka [ art. 7 Traktatu o Unii Europejskiej]

  • Przystępowanie nowych państw Członkowskich [art. 49 Traktatu o Unii Europejskiej]

Procedura współdecyzji, wprowadzona Traktatem o Unii Europejskiej, została zaprojektowana jako przedłużenie procedury współpracy. Lecz, podczas gdy w tej ostatniej Rada może jednogłośnie nie uwzględnić decyzji Parlament, procedura współdecyzji nie przewiduje takiej możliwości: w przypadku braku zgody, komitet pojednawczy składający się z przedstawicieli Rady i Parlamentu musi stworzyć tekst zaakceptowany przez obie instytucje. Procedura współdecyzji stawia od tej chwili obie te instytucje na równi w ich roli ustawodawczej. W ramach tej procedury Rada nie może przyjąć wspólnego stanowiska w przypadku fiaska procedury pojednawczej z Parlamentem. W przypadku braku zgody proces legislacyjny może nie dojść do skutku. Współdecyzji stała się w gruncie rzeczy najważniejszą procedurą w działaniach legislacyjnych. Stosuje się ją w następujących dziedzinach:

  • Niedyskryminacja z powodu obywatelstwa,

  • Niedyskryminacja z przyczyn płci, rasy lub pochodzenia etnicznego, religii lub przekonań, niepełnosprawności, wieku lub orientacji seksualnej,

  • Swoboda przemieszczania się i pobytu,

  • Ubezpieczenia społeczne pracowników migrujących,

  • Prawo przedsiębiorczości

  • Wizy, azyl, imigracja i inne polityki dotyczące swobody przemieszczania się osób,

  • Transport,

  • Rynek wewnętrzny,

  • Zatrudnienie,

  • Współpraca celna,

  • Polityka społeczna,

  • Równość szans i równe traktowanie

  • Decyzje wykonawcze dotyczące Europejskiego Funduszu Społecznego,

  • Edukacja,

  • Kultura,

  • Zdrowie publiczne,

  • Ochrona konsumentów,

  • Sieci transeuropejskie,

  • Przemysł,

  • Spójność gospodarcza i społeczna,

  • Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego,

  • Badania i rozwój technologiczny,

  • Kształcenie zawodowe,

  • Środowisko,

  • Współpraca na rzecz rozwoju,

  • Partie polityczne na szczeblu europejskim,

  • Dostęp do dokumentów instytucji,

  • Oszustwa,

  • Statystyki,

  • Utworzenie organu kontroli w dziedzinie ochrony danych.

19. Europejski Trybunał Obrachunkowy.

Skład. Trybunał Obrachunkowy składa się z obywateli wszystkich Państw Członkowskich ( po jednym na państwo), wybranych spośród osób należących obecnie lub w przeszłości do instytucji kontroli zewnętrznej lub posiadających szczególne kwalifikacje do pełnienia tej funkcji i oferujących wszelkie gwarancje niezależności. Członkowie Trybunału Obrachunkowego są mianowani przez Radę, orzekającą większością kwalifikowaną, po zasięgnięciu opinii Parlamentu Europejskiego, na okres sześciu lat.

Kompetencje. Zadaniem Trybunału obrachunkowego jest sprawdzanie wszystkich kont wpływów i wydatków Wspólnoty i każdego organu wspólnotowego w celu zagwarantowania zgodności wydatków Unii z zasadami i przepisami budżetowymi, a także przestrzeganie zasad administracji i rachunkowości. Trybunał Obrachunkowy odpowiedzialny jest za dbanie o jakość zarządzania finansowego. Kontroli Trybunały Obrachunkowego podlegają instytucje wspólnotowe i Państwa członkowskie oraz każdy organ zarządzający wpływami lub wydatkami w imieniu wspólnoty oraz każda osoba fizyczna lub prawna, która korzysta z wpłat z tytułu budżetu wspólnotowego. Kontrole w Państwach Członkowskich przeprowadzane są we współpracy z właściwymi instytucjami lub służbami krajowymi, które zobowiązane są do przekazania Trybunałowi Obrachunkowemu wszystkich dokumentów bądź informacji, których Trybunał zażąda. Trybunał Obrachunkowy przedkłada co roku Radzie i parlamentowi Europejskiemu oświadczenie o zabezpieczeniu, dotyczące wiarygodności kont oraz legalności i zgodności z przepisami operacji ukrytych. Coroczne sprawozdanie prezentuje obserwacje Trybunału Obrachunkowego, dotyczące zarządzania finansami wspólnotowymi, przekazywane jest instytucjom wspólnotowym i publikowane w Dzienniku Urzędowym. Sprawozdanie podkreśla zagadnienia, które byłoby możliwe, a wręcz wskazane, poprawność. Odpowiedzi instytucji na obserwacje Trybunału są także publikowane w Dzienniku Urzędowym. Trybunał Obrachunkowy posiada także uprawnienia doradcze. Pozostałe instytucje Unii mogą, a w niektórych wypadkach powinny zażądać opinii Trybunału Obrachunkowego. Wreszcie Trybunał Obrachunkowy może przedstawiać komentarze dotyczące konkretnych zagadnień w formie specjalnych sprawozdań, również publikowanych w Dzienniku Urzędowym.

20. Europejski Bank Centralny.

Skład i organizacja. Europejski Bank Centralny składa się z dwóch organów:

  • Rady Gubernatorów, składających się z członków Zarządu EBC i z gubernatorów centralnych banków krajów strefy euro,

  • Zarządu, składającego się z Prezesa, Zastępcy Prezesa i czterech innych członków mianowanych za wspólną zgodą przez Państwa Członkowskie, na zlecenie Rady i po zasięgnięci opinii Parlamentu Europejskiego. Mandat Zarządu trwa 8 lat i nie jest odnawialny.

Oba organy podejmują decyzje zwykłą większością głosów, każdy członek dysponuje jednym głosem, a w przypadku równego rozłożenia głosów głos Prezesa jest decydujący.

Kompetencje. EBC stanowi część Unii Gospodarczej i Walutowej. Jest odpowiedzialny za stabilność euro, dla którego określa wielkość emisji i, z innymi centralnymi bankami krajowymi, określa i wdraża politykę walutową Unii.

W celu wykonywania swych zadań korzysta z całego szeregu prerogatyw:

  • Kontroluje płynność poprzez kupno i sprzedaż papierów wartościowych lub porzez operacje kredytowe z bankami bądź z podmiotami działającymi na rynku walutowym, lub jeszcze poprzez ustalenie rezerwy obowiązkowej, którą instytucje kredytowe muszą posiadać w centralnych bankach krajowych lub w EBC.

  • Sprawują nadzór nad instytucjami kredytowymi w oparciu o zasadę ostrożności.

EBC powierzane są również funkcje doradcze i ustawodawcze:

Opinii banku zasięgają – dla dziedzin wchodzących w zakres jego kompetencji – instytucje europejskie lub władze Państw Członkowskich przy wykonywaniu swoich poszczególnych zadań legislacyjnych. Bank może także przedstawić opinie na tematy dotyczące tych dziedzin instytucjom finansowym. EBC posiada inicjatywę ustawodawczą w dziedzinach dotyczących polityki walutowej i wydaje rozporządzenia w stopniu niezbędnym dla realizacji pewnych zadań, które są mu powierzane. W celu umożliwienia EBC wykonywania jego zadań, wiele przepisów gwarantuje jego niezależność: EBC nie może żądać ani przyjmować instrukcji ze strony instytucji, Państw Członkowskich ani innych podmiotów


11. Wspólnota policji i sądowa

    • walka z przemytem narkotyków

    • walka ze zorganizowaną przestępczością

    • współpraca w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości

    • współpraca policji (EUROPOL)

    • współpraca celna

15. Zasady prawa europejskiego

    • nadrzędność prawa wspólnotowego

    • bezpośrednia skuteczność

    • bezpośredniość stosowania

    • jednolitość

    • subsydiarność

    • proporcjonalność

    • równowaga kompetencyjna

    • autonomia prawa wspólnotowego

    • solidarność

    • zasada wykładni prawa krajowego zgodnie z prawem wspólnotowym

    • zasada odpowiedzialności odszkodowawczej państw członkowskich wobec jednostek za naruszenie prawa wspólnotowego

    • instytucja pytania prejudycjalnego

    • zasady acte claire i acte eclaire

-
: img -> sciagi -> zalaczniki
zalaczniki -> Dominare-dominować- ktoś kto ma dominacje np nad niewolnikami – władza, zarządzanie. Imperiale
zalaczniki -> 1. Pojęcie, cel i funkcję marketingu a. Ujęcie klasyczne
zalaczniki -> P. osobowości zajmuje się badaniami i opisywaniem człowieka w kategoriach najistotniejszych cech integrujących i organizujących jego funkcjonowanie społeczna
zalaczniki -> Nowa fala to była formacja intelektualna, która zaproponowała inną formułę poezji
zalaczniki -> Europa warunki naturalne, położenie, półwyspy, cieśniny, wyspy, wulkany, jeziora, lodowce, rzeki, łańcuchy górskie
zalaczniki -> Mekka odległa od morza, leżąca wśród nagich i jałowych pagórków, otoczona nie kończącą się pustynią, serce Arabii
zalaczniki -> Działy filozofii
zalaczniki -> W dziejach starożytnych Greków dwa największe miasta-państwa zapisały się szcze­gólnie. Była to Sparta, położona w południowej części Peloponezu, oraz Ateny, leżące w środkowej Grecji na półwyspie Attyka
zalaczniki -> Propedeutyka historii filozofii – Ćwiczenia
zalaczniki -> Zasady techniki prawodawczej

Pobieranie 29.65 Kb.





©absta.pl 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna