Prof. Iwo Cyprian Pogonowski Przetargi o zeznania w sprawach kryminalnych w usa



Pobieranie 10.67 Kb.
Data02.05.2016
Rozmiar10.67 Kb.
Prof. Iwo Cyprian Pogonowski
Przetargi o zeznania w sprawach kryminalnych w USA

Program telewizyjny NBC 29go stycznia, 2006, przedstawił sprawę kaleki skazanego na 20 lat więzienia za nielegalne kupno 18,000 pigułek uśmierzających ból. Kaleka ten, według zeznania lekarza nabawił się psychozy na tle strachu, że zabraknie mu lekarstw na uśmierzanie bólu i dlatego kupił na przerstrzeni kilku lat tak wielką ilość pigułek. Człowiek ten miał pecha, ponieważ nie chciał przyznać się do handlowania lekarstwami na ból, jak tego wymagał od niego prokurator, w ramach „przetargów o zeznania” stosowanych oficjalnie w sprawach karnych w USA jako „plea bargaining.” Gdyby oskarżony kaleka zgodził się „przyznać” do handlu pigułkami od bólu, wówczas miał on szansę dostać wyrok z zawieszeniem kary, lub być skazanym na krótki pobyt w więzieniu. Ponieważ oskarżony upierał się, że nie handlował, to za karę dostał większy wyrok, niż dostają, na przykład, ludzie skazani w USA za zabójstwo.


Dla przybyszów z Europy dziwną procedurą sądową w USA, są „przetargi o zeznania” w sprawach kryminalnych tak zwane „plea bargain,” w ramach których to przetargów, prokurator i oskarżony dochodzą do porozumienia, żeby zakończyć szybko proces sądowy, za pomocą przyznania się oskarżonego do winy. Człowiek oskarżony jest w USA na łasce prokuratora, gdzie prokurator, w zamian za przyznanie się oskarżonego do winy, robi ustępstwa na rzecz tegoż oskarżonego, takie jak złagodzenie samego oskarżenia, albo częściowe wycofanie oskarżenia, albo też ograniczenie kary (której żąda prokurator).
„Przetargi o zeznania” w sprawach kryminalnych są często używane w USA, gdzie w wyniku tych przetargów, znaczna większość spraw kryminalnych kończy się zakończeniem sprawy przez sędziego, bez przedstawiania tej sprawy ławie przysięgłych na rozprawie, co zmniejsza koszty wymiaru sprawiedliwości, ale ma swoje ujemne strony. Prokurator może grozić oskarżonemu bardzo surowym oskarżeniem i bardzo wysoką karą, jeżeli on się nie przyzna do winy. Oskarżony ma do wyboru pewność łagodniejszego wymiaru kary, za łagodniejsze oskarżenie, lub rozprawę na podstawie ciężkiego oskarżenia i na decyzję zaprzysiężonych ławników (jury), którzy to ławnicy mogą jednak wydać wyrok uniewinniający.

Prokuratorzy mogą używać zmniejszenia kary w jednej sprawie za pomocą „plea bargaining” w celu otrzymania od oskarżonego zeznań w innej sprawie, w której on może zeznać przeciwko komuś innemu. Przewód sądowy w USA jest pojedynkiem między prokuratorem i obrońcą tak że wyrok skazujący jest wygraną prokuratora a wynik uniewinniający jest wygraną obrońcy. Ustalenie tego co się naprawdę stało pozostaje w USA w cieniu tego pojedynku, który to pojedynek jest oficjalnie nazwany „adversary procedure.” Przetargi o zeznania mają usprawniać postępowanie karne w USA i ustanowione są w nadziei że przetargi te będą stosowane sprawiedliwie. Niestety przetarg między prokuratorem i oskarżonym więźniem jest przetargiem między stoną silną i stroną słabą i z tego powodu przetargi te nieraz wywołują rozgoryczenie. Prokuratorzy mają tendencje zaczynać sprawę od najsurowszych możliwie oskarżeń i karać oskarżonych też za niezgodę na przetargi o zeznania, co często powoduje zapadanie niezwykle ciężkich wyroków w ramach prawa zwyczajowego stosowanego w tradycji brytyjskiej w USA.


Próby wprowadzenia przetargów o zeznania w sprawach kryminalnych we Francji („plaider coupable”) okazały się bardzo kontrowersyjne. Po pierwsze przyznanie się do winy człowieka nie jest ostatecznym dowodem że dokonał on faktycznie czynu o który został on oskarżony. Zeznanie więźnia w śledztwie, nie zwalnia prokuratora we Francji, od przedstawienia sądowi dowodów winy oskarżonego i nie wolno prokuratorowi stosować bardziej lub mniej surowego oskarżenia, raz sprawa karna jest skierowana do sądu. We Francji i w innych państwach Europy „przetargi o zeznania” w sprawach karnych uważane są za poniżanie wymiaru sprawiedliwości do przetargów, które mają niewiele wspólnego z ustalaniem prawdy.
Jakiekolwiek ustalenia między prokuratorem i oskarżonym we Francji muszą być zatwierdzone przez sędziego i to jedynie, w sprawach w których wyrok nie może przekraczać jednego roku więzienia. Przetargi o zeznania w sprawach karnych między prokuratorem i oskarżonym są sprzeczne z założeniem, że człowiek jest niewinny, do chwili skazującego go wyroku sądowego. Szantażowanie oskarżonego i uzyskiwanie od niego „przyznawania się do winy” jako mniejsze dla niego zło, niż ryzyko większej kary, jakoby grożącej w razie wyroku na rozprawie sądowej, nie jest dopuszczalne w imię sprawiediwości.
System „przetargów o zeznania” w sprawach kryminalnych łatwo może doprowadzić do tragedii niewinnie oskarżonego człowieka o ciężką zbrodnię, przeciwko któremu są poszlaki, a który faktycznie przestępstwa nie popełnił i wtedy za upór wobec prokuratora dostaje możliwie najwyższy wymiar kary, dlatego że nie chciał on się przyznać do popełnienia zbrodni której w ogóle nie popełnił.
31 styczeń 2006 r. prof. Iwo Cyprian Pogonowski

Blacksburg, US www.pogonowski.com




©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna