Program nauczania dla zawodu


Technologia napraw elektrycznych i elektronicznych układów pojazdów samochodowych



Pobieranie 2.63 Mb.
Strona7/22
Data29.04.2016
Rozmiar2.63 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   ...   22

4. Technologia napraw elektrycznych i elektronicznych układów pojazdów samochodowych


4.1. Elektrotechnika i elektronika-wiadomości podstawowe

4.2. Liniowe obwody prądu stałego i sinusoidalnego

4.3. Elementy półprzewodnikowe i optoelektroniczne

4.4. Analogowe i cyfrowe układy elektroniczne

4.5. Wyposażenie elektryczne i elektromechaniczne pojazdów samochodowych

4.6. Wyposażenie elektroniczne pojazdów samochodowych




4.1. Elektrotechnika i elektronika-wiadomości podstawowe

Uszczegółowione efekty kształcenia

Uczeń po zrealizowaniu zajęć potrafi:

Poziom wymagań programowych

Kategoria taksonomiczna

Materiał nauczania

PKZ(E.a)(1)1 posłużyć się pojęciami dotyczącymi jednostek układu SI oraz stosowanych w elektrotechnice i elektronice: podstawowe i pochodne, główne i pokrewne, notacja wykładnicza;

P

B

  • Podstawowe pojęcia stosowane w elektrotechnice i elektronice: obwód, schemat obwodu, węzeł, gałąź, zacisk, odbiornik, wymuszenie i odpowiedź, przewodnik, prąd elektryczny, gęstość prądu elektrycznego, rezystancja, rezystywność, konduktancja, konduktywność, napięcie, zwroty prądów i napięć.

  • Jednostki układu SI stosowane w elektrotechnice i elektronice.

  • Elementy struktury obwodu elektrycznego.

PKZ(E.a)(1)2 posłużyć się pojęciami dotyczącymi obwodów elektrycznych i elektronicznych;

P

C

PKZ(E.a)(6)1 rozpoznać na schematach obwody wymuszenia oraz odbiorniki;

P

B

M.12.1(2)1 rozpoznać elementy oraz układy elektryczne pojazdów samochodowych;

P

B

M.12.1(2)2 rozpoznać elementy oraz układy elektroniczne pojazdów samochodowych;

P

B

M.12.2(1)1 zanalizować schematy układów elektrycznych pojazdów samochodowych;

PP

C

M.12.2(1)2 zanalizować schematy układów elektronicznych pojazdów samochodowych;

PP

C

M.12.2(3)1 określić metody naprawy układów elektrycznych pojazdów samochodowych;

PP

C

M.12.2(3)2 określić metody naprawy układów elektronicznych pojazdów samochodowych;

PP

C

M.12.2(5)1 określić narzędzia i przyrządy do wykonania napraw układów elektrycznych pojazdów samochodowych;

PP

C

M.12.2(5)2 określić narzędzia i przyrządy do wykonania napraw układów elektronicznych pojazdów samochodowych.

PP

C

Planowane zadania

Zamiana jednostek

Podane wyniki pomiarów wielkości fizycznych wyraź w innych jednostkach.

200 MW = _________________ GW

10 V = _________________ kV



Określanie liczby węzłów, liczby oraz rodzajów wymuszeń, zwroty prądów i napięć

W oparciu o schemat obwodu określ liczbę węzłów, liczbę oraz typy wymuszeń. Na schemacie obwodu zaznacz strzałkami prądy i napięcia.





Warunki osiągania efektów kształcenia w tym środki dydaktyczne, metody, formy organizacyjne

Środki dydaktyczne

Zajęcia edukacyjne mogą być prowadzone w sali lekcyjnej. W sali lekcyjnej, w której prowadzone będą zajęcia edukacyjne powinny się znajdować: plansze z symbolami wymuszeń oraz elementów obwodu elektrycznego i elektronicznego, plansze z jednostkami układu SI oraz jednostkami stosowanymi w elektrotechnice i elektronice. Dodatkowo w sali lekcyjnej powinien się znajdować komputer z dostępem do Internetu oraz urządzenia multimedialne.



Zalecane metody dydaktyczne

Nauczyciel dobierając metodę kształcenia powinien przede wszystkim odpowiedzieć sobie na następujące pytania: Jakie chce osiągnąć efekty? Jakie metody będą najbardziej odpowiednie dla danej grupy wiekowej, możliwości percepcyjnych uczących się? Jakie problemy (o jakim stopniu trudności i złożoności) powinny być przez uczniów rozwiązane? Jak motywować uczniów i zapewnić ich zaangażowanie. Rzetelna odpowiedź na te pytania pozwoli na trafne dobranie metod, które pozwolą na osiągnięcie zamierzonych efektów.

Wymaga się stosowania problemowych metod kształcenia, ze szczególnym uwzględnieniem metod aktywizujących.

Formy organizacyjne

Zajęcia powinny być prowadzone w formie indywidualnej.



Propozycje kryteriów oceny i metod sprawdzania efektów kształcenia

Do oceny osiągnięć edukacyjnych uczących się proponuje test wielokrotnego wyboru.



Formy indywidualizacji pracy uczniów uwzględniające:

  • dostosowanie warunków, środków, metod i form kształcenia do potrzeb ucznia,

  • dostosowanie warunków, środków, metod i form kształcenia do możliwości ucznia.




4.2. Liniowe obwody prądu stałego i sinusoidalnego

Uszczegółowione efekty kształcenia

Uczeń po zrealizowaniu zajęć potrafi:

Poziom wymagań programowych

Kategoria taksonomiczna

Materiał nauczania

PKZ(E.a)(2)1 zdefiniować napięcie;

P

A

  • Prąd elektryczny, napięcie, prawa Kirchhoffa i prawo Ohma.

  • Rezystancja zastępcza układu szeregowego, równoległego i mieszanego.

  • Dzielnik prądowy i napięciowy.

  • Metoda kolejnych przekształceń, metoda superpozycji, twierdzenie Thevenina.

  • Moc czynna w obwodach prądu stałego, bilans mocy czynnej, dopasowanie odbiornika do rzeczywistego źródła napięcia stałego, sprawność układu.

  • Analiza obwodów prądu stałego z wykorzystaniem symulacji komputerowej.

  • Budowa i zasada działania elementów reaktancyjnych – cewki indukcyjnej i kondensatora.

  • I i II prawo Kirchhoffa oraz prawo Ohma dla obwodów prądu sinusoidalnego.

  • Wykorzystanie liczb zespolonych do opisu i analizy obwodów prądu sinusoidalnego.

  • Rezonans napięć i prądów w obwodach RLC.

  • Wykresy wskazowe prądów i napięć w obwodach zawierających idealne i rzeczywiste elementy RLC.

  • Moce w obwodach z wymuszeniem sinusoidalnym zawierających elementy RLC.

  • Charakter obwodu RLC z wymuszeniem sinusoidalnym.

  • Analiza obwodów prądu sinusoidalnego z wykorzystaniem symulacji komputerowej.




PKZ(E.a)(5)1 zastosować I i II prawo Kirchoffa oraz prawo Ohma;

P

C

PKZ(E.a)(5)2 wyznaczyć rezystancję zastępczą;

P

C

PKZ(E.a)(5)3 zapisać dzielnik prądowy i napięciowy;

P

B

PKZ(E.a)(5)4 zastosować metodę kolejnych przekształceń oraz metodę superpozycji do wyznaczenia rozpływu prądów w obwodzie oraz spadków napięć na elementach;

P

C

PKZ(E.a)(5)5 zastosować twierdzenie Thevenina do zastępowania połączenia równoległego dwóch rzeczywistych źródeł napięcia;

PP

C

PKZ(E.a)(5)6 zastosować definicję mocy czynnej do sprawdzania bilansu mocy czynnej, wyznaczania dopasowania odbiornika do rzeczywistego źródła napięcia oraz sprawności układu;

P

B

PKZ(E.a)(6)2 rozpoznać elementy układu elektrycznego na podstawie symbolu i opisu;

P

B

PKZ(E.a)(18)1 zastosować oprogramowanie komputerowe do wyznaczenia parametrów liniowego obwodu elektrycznego prądu stałego;

PP

C

PKZ(E.a)(1)3 zdefiniować okres oraz częstotliwość wielkości okresowej;

P

A

PKZ(E.a)(1)4 narysować wykres wielkości okresowej tętniącej i przemiennej;

PP

C

PKZ(E.a)(1)5 scharakteryzować budowę oraz zasadę działania cewki indukcyjnej i kondensatora;

P

A

PKZ(E.a)(2)2 wyznaczyć pojemność kondensatora oraz układu kondensatorów;

P

C

PKZ(E.a)(2)3 wyznaczyć indukcyjność własną cewki oraz układu cewek;

P

C

PKZ(E.a)(2)4 wyznaczyć indukcyjność wzajemną układu dwóch cewek sprzężonych magnetycznie;

PP

C

PKZ(E.a)(2)5 scharakteryzować zjawisko rezonansu w obwodach zawierających elementy RLC;

P

B

PKZ(E.a)(3)1 interpretować wielkości obwodu prądu jednofazowego;

P

C

PKZ(E.a)(3)2 interpretować wielkości obwodu prądu trójfazowego;

P

C

PKZ(E.a)(4)1 wyznaczyć wartość skuteczną, częstotliwość oraz fazę początkową przebiegu sinusoidalnego;

P

B

PKZ(E.a)(5)7 wyznaczyć impedancję i admitancję układów złożonych z elementów RLC i określić na tej podstawie charakter obwodu;

P

B

PKZ(E.a)(5)8 wyznaczać moc czynną, bierną, pozorną i zespoloną;

P

C

PKZ(E.a)(18)2 zastosować oprogramowanie komputerowe do wyznaczania parametrów liniowego obwodu elektrycznego prądu sinusoidalnego.

PP

C

Planowane zadania

Wyznaczanie rozpływu prądów w obwodzie oraz spadków napięć na elementach

Oblicz rozpływ prądów w obwodzie oraz spadki napięć na poszczególnych rezystorach, jeżeli E = 5,12V, R1 = 1Ω, R2 = 2Ω, R3 = 3Ω, R4 = 4Ω.





Wyznaczanie mocy czynnej i sprawdzanie bilansu mocy

Sprawdź bilans mocy czynnej w obwodzie, jeżeli J = 2A, R1 = 0,2Ω, R2 = 4Ω, R3 = 0,25Ω, R4 = 1Ω, R5 = 3Ω.






Warunki osiągania efektów kształcenia w tym środki dydaktyczne, metody, formy organizacyjne

Środki dydaktyczne

Zajęcia edukacyjne mogą być prowadzone w sali lekcyjnej. W sali lekcyjnej, w której prowadzone będą zajęcia edukacyjne powinien znajdować komputer z dostępem do Internetu, oprogramowaniem symulacyjnym do analizy obwodów prądu stałego oraz urządzenia multimedialne.



Zalecane metody dydaktyczne

Nauczyciel dobierając metodę kształcenia powinien przede wszystkim odpowiedzieć sobie na następujące pytania: Jakie chce osiągnąć efekty? Jakie metody będą najbardziej odpowiednie dla danej grupy wiekowej, możliwości percepcyjnych uczących się? Jakie problemy (o jakim stopniu trudności i złożoności) powinny być przez uczniów rozwiązane? Jak motywować uczniów i zapewnić ich zaangażowanie. Rzetelna odpowiedź na te pytania pozwoli na trafne dobranie metod, które pozwolą na osiągnięcie zamierzonych efektów.

Wymaga się stosowania problemowych metod kształcenia, ze szczególnym uwzględnieniem metod aktywizujących.

Formy organizacyjne

Zajęcia powinny być prowadzone w formie indywidualnej.



Propozycje kryteriów oceny i metod sprawdzania efektów kształcenia

Do oceny osiągnięć edukacyjnych uczących się proponuje test wielokrotnego wyboru.



Formy indywidualizacji pracy uczniów uwzględniające:

  • dostosowanie warunków, środków, metod i form kształcenia do potrzeb ucznia,

  • dostosowanie warunków, środków, metod i form kształcenia do możliwości ucznia.




4.3. Elementy półprzewodnikowe i optoelektroniczne

Uszczegółowione efekty kształcenia

Uczeń po zrealizowaniu zajęć potrafi:

Poziom wymagań programowych

Kategoria taksonomiczna

Materiał nauczania

PKZ(E.a)(1)6 posłużyć się pojęciami dotyczącymi elementów półprzewodnikowych: półprzewodnik samoistny, półprzewodnik domieszkowany, model pasmowy półprzewodnika;

P

A

  • Budowa i zasada działania elementów półprzewodnikowych oraz optoelektronicznych.

  • Parametry i charakterystyki elementów półprzewodnikowych i optoelektronicznych.

  • Funkcje i obszary zastosowań elementów półprzewodnikowych i optoelektronicznych.

  • Wykorzystanie symulacji komputerowej do wyznaczania charakterystyk prądowo – napięciowych elementów półprzewodnikowych i optoelektronicznych.

PKZ(E.a)(1)7 posłużyć się pojęciami dotyczącymi elementów optoelektronicznych: detektor i źródło promieniowania, wyświetlacz;

P

A

PKZ(E.a)(6)3 rozpoznać elementy półprzewodnikowe na podstawie opisu i symbolu;

P

B

PKZ(E.a)(6)4 rozpoznać elementy optoelektroniczne na podstawie opisu i symbolu;

P

B

PKZ(E.a)(8)1 rozróżnić parametry elementów półprzewodnikowych;

P

B

PKZ(E.a)(8)2 rozróżnić parametry elementów optoelektronicznych;

P

B

PKZ(E.a)(12)1 określić funkcje elementów półprzewodnikowych;

P

C

PKZ(E.a)(12)2 określić funkcje elementów optoelektronicznych;

P

C

PKZ(E.a)(18)3 zastosować oprogramowanie komputerowe do wyznaczenia charakterystyk napięciowo – prądowych elementów półprzewodnikowych i optoelektronicznych.

PP

C

Planowane zadania

Rozpoznawanie elementów półprzewodnikowych i optoelektronicznych na podstawie symbolu

Symbol graficzny tyrystora przedstawia rysunek oznaczony literą:











A

B

C

D

Określanie funkcji elementów półprzewodnikowych i optoelektronicznych

Poniższy rysunek przedstawia schemat transoptora. Dioda umieszczona na schemacie pełni funkcję:



  1. fotodiody;

  2. detektora;

  3. fotoemitera;

  4. fotodetektora.




Warunki osiągania efektów kształcenia w tym środki dydaktyczne, metody, formy organizacyjne

Środki dydaktyczne

Zajęcia edukacyjne mogą być prowadzone w sali lekcyjnej. W sali lekcyjnej, w której prowadzone będą zajęcia edukacyjne powinien znajdować komputer z dostępem do Internetu, oprogramowaniem symulacyjnym do analizy obwodów prądu sinusoidalnego oraz urządzenia multimedialne.



Zalecane metody dydaktyczne

Nauczyciel dobierając metodę kształcenia powinien przede wszystkim odpowiedzieć sobie na następujące pytania: Jakie chce osiągnąć efekty? Jakie metody będą najbardziej odpowiednie dla danej grupy wiekowej, możliwości percepcyjnych uczących się? Jakie problemy (o jakim stopniu trudności i złożoności) powinny być przez uczniów rozwiązane? Jak motywować uczniów i zapewnić ich zaangażowanie. Rzetelna odpowiedź na te pytania pozwoli na trafne dobranie metod, które pozwolą na osiągnięcie zamierzonych efektów.

Wymaga się stosowania problemowych metod kształcenia, ze szczególnym uwzględnieniem metod aktywizujących.

Formy organizacyjne

Zajęcia powinny być prowadzone w formie indywidualnej.



Propozycje kryteriów oceny i metod sprawdzania efektów kształcenia

Do oceny osiągnięć edukacyjnych uczących się proponuje test wielokrotnego wyboru.



Formy indywidualizacji pracy uczniów uwzględniające:

  • dostosowanie warunków, środków, metod i form kształcenia do potrzeb ucznia,

  • dostosowanie warunków, środków, metod i form kształcenia do możliwości ucznia.




4.4. Analogowe i cyfrowe układy elektroniczne

Uszczegółowione efekty kształcenia

Uczeń po zrealizowaniu zajęć potrafi:

Poziom wymagań programowych

Kategoria taksonomiczna

Materiał nauczania

PKZ(E.a)(1)8 posłużyć się pojęciami dotyczącymi wzmacniaczy;

P

A

  • Budowa, zasada działania, parametry, charakterystyki i obszary zastosowań wzmacniaczy tranzystorowych m.cz.

  • Budowa, zasada działania, parametry, charakterystyki i obszary zastosowań wzmacniacza mocy, wzmacniacza selektywnego.

  • Budowa, zasada działania, parametry, charakterystyki i obszary zastosowań wzmacniacza operacyjnego.

  • Budowa, zasada działania, parametry, charakterystyki i obszary zastosowań układów prostowniczych, stabilizacyjnych i zasilających.

  • Budowa, zasada działania, parametry, charakterystyki i obszary zastosowań generatorów.

  • Szacowanie wartości parametrów wzmacniaczy, prostowników, stabilizatorów, zasilaczy i generatorów.

  • Wpływ elementów i podzespołów na pracę analogowych układów elektronicznych.

  • Dobór analogowych układów elektronicznych w zależności od warunków eksploatacyjnych.

  • Wykorzystanie symulacji komputerowej do wyznaczania charakterystyk statycznych i dynamicznych analogowych układów elektronicznych.

  • Zasada działania, parametry, charakterystyki i obszary zastosowań bramek logicznych.

  • Zasada działania, parametry, charakterystyki i obszary zastosowań przerzutników.

  • Budowa, zasada działania, parametry i obszary scalonych układów cyfrowych.

  • Wykorzystanie symulacji komputerowej do testowania oraz wyznaczania charakterystyk statycznych i dynamicznych cyfrowych układów elektronicznych.




PKZ(E.a)(1)9 posłużyć się pojęciami dotyczącymi układów prostowniczych, stabilizacyjnych i zasilających;

P

A

PKZ(E.a)(1)10 posłużyć się pojęciami dotyczącymi generatorów;

P

A

PKZ(E.a)(5)9 oszacować wartości parametrów wzmacniaczy;

PP

B

PKZ(E.a)(5)10 oszacować wartości parametrów prostowników, stabilizatorów i zasilaczy;

PP

B

PKZ(E.a)(5)11 oszacować wartości parametrów generatorów;

PP

B

PKZ(E.a)(6)5 rozpoznać wzmacniacz na podstawie opisu i schematu;

P

A

PKZ(E.a)(6)6 rozpoznać prostownik, stabilizator, zasilacz na podstawie opisu i schematu;

P

A

PKZ(E.a)(6)7 rozpoznać generator na podstawie opisu i schematu;

P

A

PKZ(E.a)(7)1 sporządzić schemat ideowy analogowego układu elektronicznego;

PP

C

PKZ(E.a)(8)3 rozróżnić parametry wzmacniaczy;

P

B

PKZ(E.a)(8)4 rozróżnić parametry prostowników, stabilizatorów i zasilaczy;

P

B

PKZ(E.a)(8)5 rozróżnić parametry generatorów;

P

B

PKZ(E.a)(12)3 określić funkcje analogowych układów elektronicznych na podstawie dokumentacji technicznej;

PP

B

PKZ(E.a)(17)1 wyszukać w katalogu lub instrukcji informacje dotyczące elektronicznych układów analogowych;

P

B

PKZ(E.a)(18)4 zastosować oprogramowanie komputerowe do wyznaczenia charakterystyk statycznych i dynamicznych analogowych układów elektronicznych;

PP

C

PKZ(E.a)(1)11 posłużyć się pojęciami dotyczącymi układów kombinacyjnych;

P

A

PKZ(E.a)(1)12 posłużyć się pojęciami dotyczącymi układów sekwencyjnych;

P

A

PKZ(E.a)(6)8 rozpoznać bramkę logiczną na podstawie symbolu, równania, tabeli prawdy;

P

A

PKZ(E.a)(6)9 rozpoznać przerzutnik na podstawie symbolu, równania, tabeli wzbudzeń, tabeli przejść wejść-wyjść (prawdy);

P

A

PKZ(E.a)(7)2 sporządzić schemat logiczny układu kombinacyjnego na podstawie realizowanej formuły boolowskiej;

PP

C

PKZ(E.a)(8)6 rozróżnić parametry statyczne elementów i układów techniki cyfrowej;

P

B

PKZ(E.a)(8)7 rozróżnić parametry dynamiczne elementów i układów techniki cyfrowej;

P

B

PKZ(E.a)(12)4 określić funkcje scalonych układów techniki cyfrowej na podstawie dokumentacji technicznej;

PP

B

PKZ(E.a)(17)2 wyszukać w katalogu lub instrukcji informacje dotyczące elektronicznych układów cyfrowych;

P

B

PKZ(E.a)(18)5 zastosować oprogramowanie komputerowe do testowania oraz wyznaczenia charakterystyk statycznych i dynamicznych cyfrowych układów elektronicznych.

PP

C

Planowane zadania

Rozpoznawanie układu analogowego na podstawie schematu

Zamieszczony obok schemat przedstawia zasilacz o działaniu ciągłym ze stabilizatorem wtórnikowym. Blok oznaczony literą X jest:



  1. prostownikiem jednopołówkowym;

  2. prostownikiem dwupołówkowym;

  3. stabilizatorem parametrycznym;

  4. filtrem dolnoprzepustowym.


Określanie funkcji analogowych układów elektronicznych na podstawie dokumentacji technicznej

W dokumentacji technicznej przedstawiono schemat wzmacniacza m.cz., który pracuje w układzie:



  1. wspólnego drenu;

  2. wspólnego źródła;

  3. wspólnego emitera;

  4. wspólnego kolektora.



Rozpoznawanie bramki logicznej na podstawie symbolu

Symbol bramki EX – NOR przedstawiono na rysunku oznaczonym literą:

















A

B

C

D


Określanie funkcji scalonych układów techniki cyfrowej na podstawie dokumentacji technicznej

Zamieszczony obok symbol, wzięty z dokumentacji technicznej przedstawia:



  1. kodera;

  2. dekodera;

  3. multipleksera;

  4. demultipleksera.



Warunki osiągania efektów kształcenia w tym środki dydaktyczne, metody, formy organizacyjne

Środki dydaktyczne

Zajęcia edukacyjne mogą być prowadzone w sali lekcyjnej. W sali lekcyjnej, w której prowadzone będą zajęcia edukacyjne powinny się znajdować: plansze ze schematami blokowymi i ideowymi analogowych układów elektronicznych, katalogi z parametrami i zdjęciami analogowych układów elektronicznych. Dodatkowo w sali lekcyjnej powinien się znajdować komputer z dostępem do Internetu, oprogramowaniem symulacyjnym do analizy analogowych układów elektronicznych oraz urządzenia multimedialne.



Zalecane metody dydaktyczne

Nauczyciel dobierając metodę kształcenia powinien przede wszystkim odpowiedzieć sobie na następujące pytania: jakie chce osiągnąć efekty? Jakie metody będą najbardziej odpowiednie dla danej grupy wiekowej, możliwości percepcyjnych uczących się? Jakie problemy (o jakim stopniu trudności i złożoności) powinny być przez uczniów rozwiązane? Jak motywować uczniów i zapewnić ich zaangażowanie. Rzetelna odpowiedź na te pytania pozwoli na trafne dobranie metod, które pozwolą na osiągnięcie zamierzonych efektów.

Wymaga się stosowania problemowych metod kształcenia, ze szczególnym uwzględnieniem metod aktywizujących.

Formy organizacyjne

Zajęcia powinny być prowadzone w formie indywidualnej.



Propozycje kryteriów oceny i metod sprawdzania efektów kształcenia

D Do oceny osiągnięć edukacyjnych uczących się proponuje test wielokrotnego wyboru.



Formy indywidualizacji pracy uczniów uwzględniające:

  • dostosowanie warunków, środków, metod i form kształcenia do potrzeb ucznia,

  • dostosowanie warunków, środków, metod i form kształcenia do możliwości ucznia.




4.5. Wyposażenie elektryczne i elektromechaniczne pojazdów samochodowych

Uszczegółowione efekty kształcenia

Uczeń po zrealizowaniu zajęć potrafi:

Poziom wymagań programowych

Kategoria taksonomiczna

Materiał nauczania

PKZ(M.b)(1)1 omówić prawa mechaniki technicznej i elektrotechniki;

P

B

  • Źródło napięcia i źródło prądu.

  • Rodzaje samochodowych instalacji elektrycznych.

  • Zabezpieczenia nadprądowe samochodowych instalacji elektrycznych.

  • Wykorzystanie przekaźników w elektrycznych instalacjach samochodowych.

  • Budowa i zasada działania zaworów elektromagnetycznych.

  • Układ zasilania elektrycznego pojazdów.

  • Statyczne źródła energii elektrycznej-akumulatory, ogniwa.

  • Trójfazowa prądnica prądu przemiennego-alternator.

  • Regulatory napięcia alternatorów.

  • System rozruchu silników spalinowych.

  • Rozruch silnika spalinowego-silnik spalinowy jako rozrusznik.

  • Silniki prądu przemiennego w samochodach.

  • Silniki i elektrozawory krokowe, silniki tarczowe.

PKZ(E.a)(6)10 scharakteryzować źródła prądu i napięcia;

P

C

PKZ(E.a)(6)11 scharakteryzować elementy elektromagnetyczne;

P

C

PKZ(E.a)(6)12 scharakteryzować nierozgałęzione i rozgałęzione obwody elektryczne;

P

C

PKZ(E.a)(6)13 scharakteryzować elementy zabezpieczenia instalacji elektrycznej;

P

C

PKZ(E.a)(6)14 scharakteryzować instalacje samochodów z silnikiem ZI, ZS oraz samochodów hybrydowych spalinowo-elektrycznych i elektrycznych;

PP

C

PKZ(E.a)(6)15 scharakteryzować układy zasilania elektrycznego pojazdów;

PP

C

PKZ(E.a)(6)16 scharakteryzować trójfazowe prądnice prądu przemiennego, regulatory napięcia oraz silniki prądu przemiennego;

P

C

PKZ(E.a)(6)17 scharakteryzować elementy oraz systemy rozruchu silników spalinowych;

P

C

PKZ(E.a)(7)3 sporządzić schematy ideowe i montażowe obwodów elektrycznych i elektronicznych.

PP

C

Planowane zadania

Badanie czujnika położenia i prędkości obrotowej

W zamach ćwiczenia: określić rodzaj czujnika, określić odległość od impulsatora (szczelinę powietrzną), pomierzyć rezystancję czujnika, otrzymane wartości porównać z danymi producenta, ocenić jakość badanego czujnika, określić przydatność w zakresie dalszej eksploatacji, określić wskazania miernika w przypadku przerwy w czujniku oraz w przypadku zwarcia cewki czujnika.



Warunki osiągania efektów kształcenia w tym środki dydaktyczne, metody, formy organizacyjne

Zajęcia edukacyjne mogą być prowadzone w:



  • pracowni budowy i eksploatacji pojazdów samochodowych, wyposażonej w modele pojazdów, zespoły i części pojazdów, modele przedstawiające stopień zużycia oraz sposoby regeneracji części pojazdów, zestawy do demonstracji budowy i działania elektrycznych i elektronicznych układów pojazdów samochodowych, materiały eksploatacyjne, dokumentacje techniczno-obsługowe pojazdów, katalogi części zamiennych;

  • pracowni mechatroniki samochodowej, wyposażonej w zestawy elementów wykonawczych(elektrycznych, pneumatycznych i hydraulicznych); czujniki i przetworniki; elementy instalacji elektrycznych i urządzeń sterujących; przyrządy pomiarowe; zestawy panelowe układów elektrycznych i elektronicznych;

  • pracowni diagnostyki samochodowej, wyposażonej w dokumentacje techniczno-obsługowe pojazdów; linię diagnostyczną; urządzenia diagnostyczne do pomiaru geometrii podwozia; urządzenia diagnostyczne do pomiaru emisji spalin; samochodowy komputer diagnostyczny z oprogramowaniem; stanowisko komputerowe do weryfikacji wyników; narzędzia monterskie; klucze dynamometryczne.

Środki dydaktyczne

Zestawy ćwiczeń, instrukcje do ćwiczeń, pakiety edukacyjne dla uczniów, karty samooceny, karty pracy dla uczniów. Czasopisma branżowe, katalogi, poradniki zawodowe, dokumentacje techniczno-obsługowe pojazdów, katalogi części zamiennych, filmy i prezentacje multimedialne w zakresie budowy i zasady działania elektrycznych i elektronicznych układów pojazdu samochodowego.



Zalecane metody dydaktyczne

W wyniku realizacji programu nauczania tego działu programowego uczeń powinien opanować umiejętności będące podstawą do realizacji kolejnych działów programowych w zakresie diagnozowania i naprawy poszczególnych elektrycznych i elektronicznych układów pojazdu samochodowego, dokumentowania otrzymanych wyników i ich interpretowania. Dlatego też ogromnie ważne jest osiągnięcie przez ucznia umiejętności rozróżniania i rozpoznawania elektrycznych i elektronicznych układów pojazdu samochodowego. Należy też zwrócić szczególną uwagę na umiejętność korzystania z literatury fachowej i danych zawartych w instrukcjach. Podczas procesu kształcenia zaleca się stosowanie metody tekstu przewodniego, metodę projektów, pokazu z instruktażem i ćwiczeń. Należy stosować zasady dydaktyczne, głównie "łączenie teorii z praktyką", przystępności.

Aby ułatwić uczniom zrozumienie zagadnień związanych z poznaniem budowy pojazdu samochodowego oraz działania poszczególnych zespołów i podzespołów zaleca się wykorzystanie filmów poglądowych oraz prezentacji multimedialnych. Wykonywane ćwiczeń należy poprzedzić szczegółowym instruktarzem, a następnie zwracać uwagę na właściwe wykorzystywanie instrukcji napraw i dostępnych różnorodnych źródeł informacji.

Formy organizacyjne

Zajęcia powinny być prowadzone z wykorzystaniem zróżnicowanych form: indywidualnie oraz grupowo (3-4 uczniów).



Propozycje kryteriów oceny i metod sprawdzania efektów kształcenia

Do oceny osiągnięć edukacyjnych uczących się proponuje się przeprowadzenie testu wielokrotnego wyboru oraz testu praktycznego.



Formy indywidualizacji pracy uczniów uwzględniające:

  • dostosowanie warunków, środków, metod i form kształcenia do potrzeb ucznia,

  • dostosowanie warunków, środków, metod i form kształcenia do możliwości ucznia.




4.6. Wyposażenie elektroniczne pojazdów samochodowych

Uszczegółowione efekty kształcenia

Uczeń po zrealizowaniu zajęć potrafi:

Poziom wymagań programowych

Kategoria taksonomiczna

Materiał nauczania

PKZ(M.b)(1)9 zastosować prawa i przestrzegać zasad elektroniki i automatyki;

P

B

  • Transmisja sygnałów analogowych w samochodzie.

  • Układy cyfrowe-podzespoły cyfrowe przetwarzające dane, mikroprocesory.

  • Sterowanie i regulacja.

  • Rodzaje regulatorów-samochodowe układy regulacyjne.

  • Transmisja danych w samochodzie-magistrala CAN.

  • Układ zapłonowy-budowa i zasada działania.

  • Oświetlenie pojazdów samochodowych-rodzaje, parametry techniczne.

  • Urządzenia kontrolno-pomiarowe, przeznaczenie i podział.

  • Czujnik deszczu oraz czujnik zmierzchu.

  • Tachografy.

  • Systemy sterowania silnikami ZI ZS, turbodoładowanie.

  • Instalacje gazowe w pojazdach samochodowych.

  • System OBD.

  • Układy regulacji dynamiki jazdy - ABS, ASR, system stabilizacji toru jazdy, elektroniczna regulacja amortyzatorów.

  • Układy zwiększające komfort jazdy-ogrzewanie i klimatyzacja, elektryczne podnoszenie szyb i dachu oraz elektryczna regulacja siedzeń, elektryczna regulacja lusterek, centralne blokowanie drzwi, elektroniczne sterowanie skrzynią przekładniową i sprzęgłem.

  • Układy bezpieczeństwa biernego-poduszki boczne i kurtyny gazowe, poduszki kompaktowe, pirotechniczne napinacze pasów.

  • Układy ochrony przed kradzieżą − immobilisery z transponderem, dodatkowe instalacje alarmowe.

PKZ(E.a)(6)18 scharakteryzować system transmisji sygnałów analogowych;

PP

C

PKZ(E.a)(6)19 scharakteryzować sterowanie i regulację;

PP

C

PKZ(E.a)(6)20 scharakteryzować rodzaje regulatorów;

PP

C

PKZ(E.a)(6)21 scharakteryzować system transmisji danych w samochodzie;

PP

C

PKZ(E.a)(6)22 scharakteryzować układy zapłonowe pojazdu samochodowego;

PP

C

PKZ(E.a)(6)23 scharakteryzować układy oświetlenia pojazdów samochodowych;

PP

C

PKZ(E.a)(6)24 scharakteryzować urządzenia kontrolno-pomiarowe pojazdów samochodowych;

PP

C

PKZ(E.a)(6)25 scharakteryzować elementy i systemy sterowania sinikami ZI, układy turbodoładowania oraz systemy sterowania sinikami ZS;

PP

C

PKZ(E.a)(6)26 scharakteryzować instalacje gazowe pojazdów samochodowych oraz systemy elektronicznego sterowania przepływem gazu;

PP

C

PKZ(E.a)(6)27 scharakteryzować system OBD pojazdu samochodowego;

PP

C

PKZ(E.a)(6)28 scharakteryzować układy regulacji dynamiki jazdy;

PP

C

PKZ(E.a)(6)29. scharakteryzować układy zwiększające komfort jazdy.

PP

C

Planowane zadania

Określić zadania instalacji zapłonowej z uwzględnieniem wszystkich warunków procesu spalania.

Określić rodzaje instalacji zapłonowych.

Scharakteryzować tranzystorową instalację zapłonową z nadajnikiem impulsów Halla.

Scharakteryzować tranzystorową instalację zapłonową z indukcyjnym czujnika sterowania.

Określić urządzenia sterujące dla tranzystorowych instalacji zapłonowych.

Scharakteryzować elektroniczne urządzenia zapłonowe.

Scharakteryzować układy całkowicie elektronicznie - zapoznać się z oscylogramami cewki zapłonowej.



Warunki osiągania efektów kształcenia w tym środki dydaktyczne, metody, formy organizacyjne

Zajęcia edukacyjne mogą być prowadzone w:



  • pracowni budowy i eksploatacji pojazdów samochodowych, wyposażonej w modele pojazdów, zespoły i części pojazdów, modele przedstawiające stopień zużycia oraz sposoby regeneracji części pojazdów, zestawy do demonstracji budowy i działania elektrycznych i elektronicznych układów pojazdów samochodowych, materiały eksploatacyjne, dokumentacje techniczno-obsługowe pojazdów, katalogi części zamiennych;

  • pracowni mechatroniki samochodowej, wyposażonej w zestawy elementów wykonawczych (elektrycznych, pneumatycznych i hydraulicznych); czujniki i przetworniki; elementy instalacji elektrycznych i urządzeń sterujących; przyrządy pomiarowe; zestawy panelowe układów elektrycznych i elektronicznych;

  • pracowni diagnostyki samochodowej, wyposażonej w dokumentacje techniczno-obsługowe pojazdów; linię diagnostyczną; urządzenia diagnostyczne do pomiaru geometrii podwozia; urządzenia diagnostyczne do pomiaru emisji spalin; samochodowy komputer diagnostyczny z oprogramowaniem; stanowisko komputerowe do weryfikacji wyników; narzędzia monterskie; klucze dynamometryczne.

Środki dydaktyczne

Zestawy ćwiczeń, instrukcje do ćwiczeń, pakiety edukacyjne dla uczniów, karty samooceny, karty pracy dla uczniów. Czasopisma branżowe, katalogi, poradniki zawodowe, dokumentacje techniczno-obsługowe pojazdów, katalogi części zamiennych, filmy i prezentacje multimedialne w zakresie budowy i zasady działania elektrycznych i elektronicznych układów pojazdu samochodowego.



Zalecane metody dydaktyczne

W wyniku realizacji programu nauczania tego działu programowego uczeń powinien opanować umiejętności będące podstawą do realizacji kolejnych działów programowych w zakresie diagnozowania i naprawy poszczególnych elektrycznych i elektronicznych układów pojazdu samochodowego, dokumentowania otrzymanych wyników i ich interpretowania. Dlatego też ogromnie ważne jest osiągnięcie przez ucznia umiejętności rozróżniania i rozpoznawania elektrycznych i elektronicznych układów pojazdu samochodowego. Należy też zwrócić szczególną uwagę na umiejętność korzystania z literatury fachowej i danych zawartych w instrukcjach. Podczas procesu kształcenia zaleca się stosowanie metody tekstu przewodniego, metodę projektów, pokazu z instruktażem i ćwiczeń. Należy stosować zasady dydaktyczne, głównie "łączenie teorii z praktyką", przystępności.

Aby ułatwić uczniom zrozumienie zagadnień związanych z poznaniem budowy pojazdu samochodowego oraz działania poszczególnych zespołów i podzespołów zaleca się wykorzystanie filmów poglądowych oraz prezentacji multimedialnych. Wykonywane ćwiczeń należy poprzedzić szczegółowym instruktarzem, a następnie zwracać uwagę na właściwe wykorzystywanie instrukcji napraw i dostępnych różnorodnych źródeł informacji.

Formy organizacyjne

Zajęcia powinny być prowadzone z wykorzystaniem zróżnicowanych form: indywidualnie oraz grupowo (3-4 uczniów).



Propozycje kryteriów oceny i metod sprawdzania efektów kształcenia

Do oceny osiągnięć edukacyjnych uczących się proponuje się przeprowadzenie testu wielokrotnego wyboru oraz testu praktycznego.



Formy indywidualizacji pracy uczniów uwzględniające:

  • dostosowanie warunków, środków, metod i form kształcenia do potrzeb ucznia,

  • dostosowanie warunków, środków, metod i form kształcenia do możliwości ucznia.






1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   ...   22


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna