Program nauczania przedmiotu


Formy sprawdzania osiągnięć ucznia



Pobieranie 459.46 Kb.
Strona4/7
Data29.04.2016
Rozmiar459.46 Kb.
1   2   3   4   5   6   7

Formy sprawdzania osiągnięć ucznia


Nauczyciel podczas zajęć powinien stosować różnorodne formy sprawdzania umiejętności ucznia, uwzględniając jego indywidualne potrzeby i zainteresowania. Przykładowe formy sprawdzania osiągnięć ucznia to np.:

sprawdzian pisemny w formie testów złożonych z zadań otwartych i zamkniętych,

sprawdzian pisemny w formie jednego lub kilku zadań rozszerzonej odpowiedzi,

sprawdzian pisemny w formie analizy słuchowej, słuchowo wzrokowej lub wzrokowej podanych przykładów muzycznych,

sprawdzian słuchowy z zakresu poznanej literatury muzycznej,

odpowiedź ustna,

ocena aktywności i trafności spostrzeżeń analitycznych podczas zajęć lekcyjnych w pracy indywidualnej i grupowej,

ocena zadań domowych np. analizy wskazanych przez nauczyciela przykładów muzycznych,

prezentacja analizy lub wybranych zagadnień, problemów lub procesów historycznych w formie projektu,

przygotowana przez ucznia prezentacja multimedialna, poprzedzona jego samodzielnym doborem i uporządkowaniem informacji istotnych dla problemu i kontekstu historycznego,

połączona z dyskusją analiza różnych wykonań tego samego dzieła muzycznego,

sprawozdanie z aktywnego udziału ucznia w różnych formach życia muzycznego,

przygotowanie przez ucznia notek programowych do własnego repertuaru egzaminacyjnego,

opracowanie przez ucznia wyszukanego przez siebie, interesującego go zagadnienia w formie referatu lub prezentacji ustnej,

wykorzystanie wiedzy z zakresu analizy dzieła muzycznego podczas wykonania utworu.
Preferowaną formą pracy na lekcjach historii muzyki z literaturą muzyczną jest metoda problemowa połączona z analizą słuchową i słuchowo wzrokową reprezentatywnych dzieł muzycznych. Pozwala ona na bieżące ocenianie postępów uczniów podczas pracy na lekcji.

Istotne jest również przygotowywanie uczniów do samodzielnego wyszukiwania, porządkowania i oceniania informacji na temat wybranych zagadnień z zakresu historii muzyki. Powinni oni również przygotowywać analizy utworów z własnego repertuaru. Analizy takie mogą być cennym źródłem wiedzy na temat stopnia opanowania przez uczniów zagadnień wprowadzanych na lekcjach.


Opis umiejętności ucznia na zakończenie etapu kształcenia


Na zakończenie etapu edukacyjnego uczeń posiada wiedzę z zakresu historii muzyki, zna pojęcia i terminy muzyczne, dokonuje analizy oraz interpretacji utworów, opisuje dzieje muzyki oraz przeobrażenia technik kompozytorskich, gatunków, form i stylów muzycznych, porównuje i interpretuje dzieło muzyczne oraz jest przygotowany do samodzielnej pracy w zakresie historii muzyki.

Uczeń:


poprawnie posługuje się terminami i pojęciami muzycznymi, określającymi elementy muzyki oraz rodzaje faktury muzycznej,

poprawnie posługuje się najczęściej spotykanymi włoskimi terminami z zakresu agogiki, dynamiki, kolorystyki i artykulacji,

rozróżnia rodzaje notacji muzycznej oraz potrafi rozwinąć stosowane w partyturze skróty nazw instrumentów orkiestry,

określa i charakteryzuje:

współczynniki dzieła muzycznego (np. motyw, fraza, temat, kadencja, aria, recytatyw),

podstawowe zasady kształtowania formy (ewolucyjność, okresowość),

techniki kompozytorskie charakterystyczne dla różnych stylów historycznych;

określa funkcje muzyki (np. sakralna, taneczna, rozrywkowa),

rozróżnia i charakteryzuje gatunki i formy muzyczne typowe dla poszczególnych epok;

rozróżnia i określa instrumentarium oraz obsady wykonawcze charakterystyczne dla poszczególnych epok,

charakteryzuje twórczość kompozytorów reprezentatywnych dla epoki, stylu, kierunku, szkoły lub ugrupowania artystycznego oraz twórczość wybranych kompozytorów w powiązaniu z ich biografią,

rozpoznaje i opisuje cechy stylu muzycznego epok historycznych, reprezentatywnych szkół kompozytorskich od średniowiecza do XXI w. oraz głównych nurtów lub kierunków stylistycznych w muzyce XX i XXI w.,

porządkuje chronologicznie epoki, szkoły kompozytorskie, sylwetki kompozytorów i teoretyków, gatunki i formy muzyczne, techniki kompozytorskie, instrumenty oraz obsady wykonawcze,

opisuje dzieje muzyki na podstawie poznanych dzieł muzycznych twórców, reprezentatywnych dla epoki, stylu, kierunku i szkoły kompozytorskiej,

formułuje przejrzystą wypowiedź określając:

przeobrażenia form i gatunków muzycznych,

cechy technik kompozytorskich,

cechy stylów muzycznych różnych epok historycznych

cechy indywidualnych stylów kompozytorskich,

problemy i procesy w historii muzyki,

związki kultury muzycznej z kulturą epok minionych,

rozpoznaje i opisuje podstawowe techniki kompozytorskie,

rozpoznaje i opisuje cechy stylów muzycznych, wskazując przynależność utworu do danego stylu (od średniowiecza do XXI w.),

rozpoznaje i charakteryzuje podstawowe cechy języka muzycznego (np. tonalność, melodykę, harmonikę, fakturę, sposoby kształtowania formy, obsadę wykonawczą, typ wyrazowości),

rozpoznaje i opisuje cechy gatunków i form muzycznych typowych dla poszczególnych epok,

rozpoznaje rodzaj zapisu muzycznego,

wybiera i porządkuje informacje istotne dla problemu i kontekstu historycznego,

wykorzystuje techniki informacyjne i komunikacyjne do odczytania i porządkowania faktów, pojęć i terminów z zakresu historii muzyki,

jest przygotowany do aktywnego udziału w życiu muzycznym,

wykorzystuje wiedzę z zakresu historii muzyki w sposób praktyczny do tworzenia własnych interpretacji,

prezentuje własny pogląd na twórczość muzyczną poznaną podczas uczestnictwa w różnych formach życia kulturalnego.

Opis warunków niezbędnych do realizacji programu


Historia muzyki z literaturą muzyczną to przedmiot prowadzony w grupach do 16 osób. Do jego realizacji konieczne jest wyposażenie sali lekcyjnej: w tablicę w pięciolinię, stoliki, krzesła, fortepian lub pianino, zbiór reprezentatywnych nagrań i przykładów nutowych oraz odpowiedni sprzęt do ich odtwarzania. Niezbędny jest również, przynajmniej na niektórych lekcjach związanych tematycznie na przykład z muzyką sceniczną, dostęp do sprzętu umożliwiającego odtworzenie dźwięku wraz z obrazem (np. komputer z podłączonym projektorem multimedialnym oraz głośnikami).

Pomocą dla nauczyciela byłaby biblioteczka, zawierająca płyty CD, DVD, publikacje książkowe i nuty, które mogłyby ilustrować różnorodne zjawiska w muzyce. Dużym ułatwieniem byłaby również sala z dostępem do Internetu wraz z odpowiednim wyposażeniem do prezentacji multimedialnych.




Pobieranie 459.46 Kb.

1   2   3   4   5   6   7




©absta.pl 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna