Program ochrony środowiska na lata 2004 2014” 2003 Spis treści wprowadzenie 4


Źródła zagrożeń środowiska przyrodniczego



Pobieranie 1.34 Mb.
Strona6/15
Data08.05.2016
Rozmiar1.34 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   15

2.4. Źródła zagrożeń środowiska przyrodniczego


Zasoby i walory środowiska ulegają licznym zagrożeniom. Źródła zagrożeń są wewnętrzne, zlokalizowane na terenie powiatu i zewnętrzne w tym znacznie oddalone.

2.4.1. Zanieczyszczenie atmosfery i emisja hałasu


Zasoby i walory środowiska ulegają licznym zagrożeniom. Źródła zagrożeń są wewnętrzne, zlokalizowane na terenie powiatu i zewnętrzne w tym znacznie oddalone. Głównymi źródłami emisji zanieczyszczeń do powietrza są instalacje energetyczne, oraz ciągi komunikacyjne (zanieczyszczenia powstające przy spalaniu paliwa samochodowego). Instalacje technologiczne pełnią rolę drugorzędną ponieważ powiat ma charakter typowo rolniczy a zakładów o profilu produkcji szczególnie szkodliwym dla środowiska jest bardzo mało.

Poza stałymi składnikami powietrza, takimi jak azot, tlen, argon, dwutlenek węgla, neon i hel, znajdują się w nim składniki powstałe w wyniku działalności człowieka, bądź procesów zachodzących w przyrodzie i ich emisji do atmosfery. Wszystkie substancje stałe, ciekłe lub gazowe zmieniające średni skład atmosfery uznawane są za zanieczyszczenia powietrza atmosferycznego. Zanieczyszczenia powietrza mają wpływ nie tylko na zdrowie człowieka, ale również na rośliny, glebę i wody powierzchniowe. Ochrona powietrza przed zanieczyszczeniem polega na zapobieganiu przekraczania dopuszczalnych stężeń substancji zanieczyszczających w powietrzu i ograniczaniu ilości lub eliminowaniu wprowadzania do powietrza tych substancji.


Tabela 1.1.Emisja i redukcja zanieczyszczeń powietrza z zakładów szczególnie uciążliwych w 2001 i 200213

Wyszczególnienie

rok

Zanieczyszczenia

pyłowe

gazowe

Zatrzymane
w urządzeniach oczyszczających
w % zanieczyszczeń wytworzonych


suma bez CO2

dwutlenek siarki

tlenki azotu

w Mg/rok

pyłowe

gazowe

Województwo

1999

15 347

189 647

141 430

32 790

98,7

6,8

2000

13 203

176 119

127 719

28 585

98,7

7,9

2001

12 433

186 824

138 290

28 744

98,9

7,3

2002

10 884

180 834

134 692

27 365

99,1

6,4

Wągrowiecki

1999

120

485

127

41

69,2

-

2000

39

140

52

28

80,5

-

2001

1

18

1

15

0,0

-

2002

-

6

-

6

-

-

Głównymi źródłami emisji do atmosfery:

  • SO2 – jest energetyka zawodowa i sektor komunalno - bytowy odpowiadający głównie za tzw. niską emisję ,

  • NO2 – transport, komunikacja i energetyka zawodowa,

  • pyłu – energetyka i technologie przemysłowe.

Opad pyłu w mieście Wągrowiec wynosił:

  • 1999 – 60,8 g/m2/rok

  • 2000 – 15 g/m2/rok

„Strategia rozwoju energetyki odnawialnej” (przyjęta przez Sejm RP 23.08.2001 roku) zakłada osiągnięcie 7,5 % udziału energii odnawialnej w bilansie zużycia energii pierwotnej w roku 2010. Przewiduje się, że dominujący wpływ będzie miało wykorzystanie biomasy (drewno, odpady drzewne, biogaz), a następnie energetyka wiatrowa, słoneczna i geotermalna.

W województwie wielkopolskim, z uwagi na sprzyjające warunki wiatrowe, Wielkopolska należy do II klasy obszarów w Polsce, pod względem zasobów energii wiatrowej (>750 – 1000 kWhm-2rok-1 na wysokości 10 metrów w terenie otwartym), znalazły zastosowanie elektrownie wiatrowe. Średnia roczna prędkość wiatru na


10 metrach w terenie otwartym przekracza 4,0 m/s, a w okresie zimy i wiosny 4,5 m/s. Zróżnicowanie topografii terenu województwa zwiększa potencjał wiatrowy. Siłownie wiatrowe o zmniejszającej się prędkości użytecznej (v < 4 m/s) i zróżnicowanych
w zależności od producenta rozwiązaniach konstrukcyjnych instalowane są na wieżach o wysokości 30 – 100 metrów. Siłownia wiatrowa o mocy 160 kW pracuje od 1996 roku w Kwilczu.

W chwili obecnej w powiecie Wągrowieckim nie ma źródeł energii odnawialnej, ale w opracowaniu są plany zainstalowania kilkudziesięciu elektrowni wiatrowych.

Potencjał energii słonecznej jest mniejszy niż wiatrowy. Wielkopolska leży
w III klasie zasobów energii słonecznej w Polsce (900 kWhm-2rok-1). Pozwala to
z powodzeniem na stosowanie urządzeń do pozyskiwania, przetwarzania w ciepło użytkowe i magazynowania energii słonecznej.14

Rozkład średniorocznych stężeń dwutlenku siarki i dwutlenku azotu


w powietrzu w powiecie wągrowieckim było mierzone metodą pasywnego pobierania prób w okresie I-XII.2002 w miejscowości Wapno i wynosiło:

  • SO2 [g/m3] - 6,6

  • NO2 [g/m3] - 11,2

Stężenia średnioroczne zanieczyszczeń powietrza w 2002 roku wynosi
w Wągrowcu:

  • 5,1 SO2 g/m3

  • 22,0 NO2 g/m3

  • 23,5 pył zawieszonyg/m3

W powiecie wągrowieckim, w 2002 roku, wystąpiła największa depozycja azotanów z opadem całorocznym powyżej 0,75 g/m2 oraz depozycja cynku z opadem rocznym w zakresie 22–24 mg/m2 została przekroczona do wartości 28 mg/m2 .

Powiat Wągrowiecki jest terenem o niewielkim stopniu zanieczyszczenia powietrza.

Istotnym źródłem emisji zanieczyszczeń do powietrza są tradycyjne kotłownie bądź trzony kuchenno – piecowe w prywatnych budynkach mieszkalnych.

W Damasławku, zakłady zajmujące się pakowaniem soli, unieszkodliwianie oparów suszonej soli.

W mieście Wągrowiec budynki użyteczności publicznej (Starostwo, Urząd Miejski, Urząd Gminy, Szkoły: Liceum Ogólnokształcące, Zespół Szkół Zawodowych nr 1, Sąd Rejonowy, Urząd Skarbowy, Bank PKO S.A.- oddział Wągrowiec, Bank Spółdzielczy


w Wągrowcu, Szkoła Nr 1 w Wągrowcu) oraz Wspólnota mieszkaniowa, Ośrodek Rehabilitacyjno – Wypoczynkowy „Wielspin”, Towarzystwo Budownictwa Społecznego opalane są gazem ziemnym. Szkoła Podstawowa nr 1 i Młodzieżowa Spółdzielnia Meliorant opalane są węglem.

W gminie Mieścisko olejem opałowym opalane są Dom Kultury, Przedszkole „Leśne Ludki” w Mieścisku, Ośrodek Lekarzy Rodzinnych, Urząd Gminy w Mieścisku, Szkoła Podstawowa w Popowie Kośćielnym, Szkoła Podstawowa w Mieścisku, zaś bloki


w Żabiczynie – gazem, Os. 40-lecia Popowo Kościelne, bloki przy ul. Pocztowa
w Mieścisku oraz blok w Podlesiu Kościelnym – miałem lub koskem.

Hałas można podzielić na:

  • przemysłowy

  • komunalny ( w miejscach publicznych, w pomieszczeniach mieszkalnych)

  • komunikacyjny.

Ze względu na to, że powiat ma charakter typowo rolniczy najpoważniejszymi źródłami emisji hałasu są ciągi komunikacyjne.

Delegatura WIOŚ w Pile, w dniach 24 i 30 października 2003 w porze dziennej


i 31 października 2003 w porze nocnej, przeprowadziła badania natężenia hałasu przy ul. Wróblewskiego nr 1 w Wągrowcu. Badania te wykazały istnienie szacunkowych przekroczeń norm akustycznych dla terenów zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej
w wysokości 3,0 dBA w porze dziennej i 5,9 dBA w porze nocnej. W związku z tym wskazanie jest stałe monitorowanie poziomu hałasu w ustalonych punktach pomiarowych.

Transport jest poważnym źródłem zanieczyszczenia środowiska. W ostatnich latach w Polsce nastąpił gwałtowny rozwój transportu drogowego, a wraz z nim pojawiły się nowe zagrożenia środowiska. Prawie dwukrotnie wzrosła liczba prywatnych samochodów. Towarzyszy temu niedostateczny rozwój sieci dróg, autostrad, co powoduje zatory, korki i większą emisję substancji i hałasu do środowiska. Spaliny


i hałas komunikacyjny stwarzają duże zagrożenia dla środowiska i zdrowia ludzi. Wzrastająca liczba samochodów, często starych, wyeksploatowanych – to także źródło dużej ilości odpadów. Zagrożeniem środowiska jest więc transport pod każdą postacią, a więc drogowy, kolejowy oraz przebiegające przez teren powiatu rurociągi paliwowe, linie energetyczne.

Głównym szlakiem komunikacyjnym w powiecie są drogi wojewódzkie


o długości 150,960 km:

  • nr 190 prowadząca z Gniezna przez Kłecko – Mieścisko – Wągrowiec - Margonin do Chodzieży, o długości 34,429 km;

  • droga nr 191- Chodzież – Lipa – 1,623 km;

  • droga nr 194- Wyrzysk – Morakowo o długości 23,109 km

  • droga nr 196 - Poznań – Bydgoszcz przez Wągrowiec, o długości 23,472 km;

  • droga nr 197 - Sława Wlkp. – Gniezno, o długości 7,746 km;

  • droga nr 241 – Tuchola – Rogoźno, o długości –27,411 km;

  • droga nr 241 obwodnica – 6,180 km;

  • droga nr 251 – Kaliska – Inowrocław – 19,649 km.

Drogi powiatowe w powiecie wągrowieckim mają długość 417,046 km,
z czego długość dróg pozamiejskich wynosi 396,919 km, drogi miejskie – 30,127 km. Ulic miejskich zaliczanych do byłych dróg wojewódzkich w obecnym powiecie wągrowieckim jest:

  • Miasto Wągrowiec – 14,3605 km, z czego 6,2225 km zaliczanych jest do dróg powiatowych (zarządca Powiatowy Zarząd Dróg), a 8,138 km – drogi miejskie
    w zarządzie Urzędu Miejskiego;

  • Miasto Gołańcz – 3,500 km, z czego 2,900 km zaliczanych jest do dróg powiatowych (zarządca Powiatowy Zarząd Dróg), a 0,600 km – drogi miejskie
    w zarządzie Urzędu Miejskiego;

  • Miasto Skoki – 9,523 km, z czego 6,571 km zaliczanych jest do dróg powiatowych (zarządca Powiatowy Zarząd Dróg), a 2,952 km – drogi miejskie w zarządzie Urzędu Miejskiego;

Sieć dróg krajowych, wojewódzkich i powiatowych uzupełniona jest przez drogi gminne administrowane przez Zarządy Gmin. Stan techniczny dróg gminnych jest niezadowalający.

Projektowana jest również budowa i modernizacja 71 dróg powiatowych


i 7 połączeń z dróg gminnych i powiatowych.

Uzupełnieniem transportu drogowego w powiecie jest transport kolejowy. Sieć trakcji na terenie naszego powiatu zarządzana jest przez Zachodnią Dyrekcję Okręgowych Kolei Państwowych w Poznaniu. Sieć ta bezpośrednio nadzorowana jest przez Stację Rejonową PKP Gniezno, która obsługuje trasy:



  • Wągrowiec – Damasławek ,

  • Wągrowiec - Gołańcz,

  • Wągrowiec - Skoki,

  • Dąbrowa - Damasławek - Rusiec,

  • Gołańcz - Margonin.

  • Janowiec Wlkp. –Mieścisko – Skoki

  • Sława Wlkp. – Stawiany i bocznicą do Rejowca

Ruch na wszystkich wyżej wymienionych szlakach odbywa się na jednym torze.

Aktualnie użytkowane są następujące trasy:



  • Skoki - Wągrowiec - Gołańcz ,

  • Dąbrowa - Damasławek - Rusiec.

  • Sława Wlkp. – Stawiany i bocznicą do Rejowca

Na pozostałych trasach ruch zarówno osobowy jak i towarowy nie odbywa się. Sporadycznie uruchamiany jest przewóz płodów rolnych w okresie kampanii buraczanej.

2.4.2. Promieniowanie elektromagnetyczne


Promieniowanie elektromagnetyczne to stosunkowo nowe zanieczyszczenie środowiska. Na terenie powiatu nie ma urządzeń wytwarzających: pole elektryczne lub magnetyczne stałe, pole elektryczne i magnetyczne o częstotliwości 50 Hz wytwarzane przez stacje i linie elektroenergetyczne oraz promieniowanie elektromagnetyczne niejonizujące w zakresie 0,001-300 000 MHz. Źródła pól elektromagnetycznych stanowią linie elektroenergetyczne wysokiego napięcia 110 kV, 220 kV i 400 kV oraz związane
z nimi stacje elektroenergetyczne.Do punktowych źródeł promieniowania niejonizującego należą m.in.:

  • pojedyncze nadajniki radiowe,

  • stacje bazowe telefonii komórkowej analogowej CENTERTEL i cyfrowej GSM 900 instalowane na wysokich budynkach, kominach, specjalnych masztach,

  • urządzenia emitujące pole elektromagnetyczne pracujące w zakładach przemysłowych, ośrodkach medycznych oraz będące w dyspozycji miejskiej policji i straży pożarnej.

Ze względu na uzgadnianie obiektów telefonii komórkowej przez różne organy administracji, nie jest znana liczba stacji bazowych telefonii komórkowej i ich parametrów wpływających na środowisko. W przypadku stacji bazowych telefonii komórkowej pola elektromagnetyczne są wypromieniowywane na bardzo dużych wysokościach, w miejscach niedostępnych dla ludzi.

Brak stałego monitoringu w zakresie elektromagnetycznego promieniowania niejonizującego uniemożliwia ocenę stopnia zanieczyszczenia powietrza atmosferycznego wokół obiektów i urządzeń będących jego źródłem.


2.4.3. Zanieczyszczenie wód powierzchniowych
i podziemnych


Źródłem zanieczyszczeń wód powierzchniowych jak i podziemnych są
spływy powierzchniowe z obszarów rolnych z chemizacji rolnictwa, rolniczego wykorzystania ścieków, z nawożenia gruntów, z obszarów nieskanalizowanych wsi
i miast, jak również odpływy z systemów drenarskich, otwartych systemów nawadniających, z powierzchni leśnych.

Poważnym źródłem zanieczyszczenia wód podziemnych i powierzchniowych jest także zatopiona kopalnia soli w Wapnie. Może ona powodować przedostawanie się nieorganicznych związków soli, wapna i magnezu do płytkich warstw wodonośnych.


W konsekwencji spowodować to może zwiększone koszty uzdatniania wody do celów użytkowych i pitnych. Z tego względu konieczne jest ograniczenie oddziaływania zatopionej kopalni soli w Wapnie.

Obszar zlewni Małej Wełny jest zwodociągowany prawie w 100 %, nie jest jednak w pełni skanalizowany. Największe zagrożenie dla wód stanowią punktowe źródła zanieczyszczeń  - zrzuty ścieków komunalnych. Oczyszczalnie ścieków zlokalizowane są w miejscowościach: Łubowo, Strychowo, Działyń , Kłecko, Zakrzewo, Kiszkowo, Turostowo, Antoniewo, Rejowiec, Skoki i Rogoźno. Z Rogoźna duża część ścieków komunalnych kierowana jest bezpośrednio do jeziora Rogoźno, stanowiąc duże zagrożenie dla jeziora i przepływającej przez nie Małej Wełny. Z miejscowości Rakojady ścieki kierowane poprzez kontener podczyszczający bezpośrednio do wód Małej Wełny. Ścieki produkcyjne powstają, w ubojni w Łagiewnikach Kościelnych, na terenie obiektu budowana jest oczyszczalnia ścieków, oraz w gorzelni w Działyniu, która pobiera wodę z Jeziora Działyńskiego na cele produkcyjne i odprowadza do niego wody pochłodnicze. Na terenie zlewni zlokalizowanych jest kilka zakładów rolnych zajmujących się hodowlą bydła i trzody oraz uprawą roślin. Zanieczyszczenia mogą także pochodzić z gospodarstw rybackich, użytkujących zarówno jeziora, jak i stawy, licznie zlokalizowanych wzdłuż biegu rzeki.

Zanieczyszczenia wód podziemnych powodowana jest przepuszczalnością stropu warstwy wodonośnej. Główne zanieczyszczenia są z aglomeracji miejsko-przemysłowych, obszarów upraw rolniczych, z obszarów składowisk odpadów.

Wód powierzchniowych płynących na obszarze powiatu należy przeważnie należą do wód pozaklasowych.

Zagrożeniami dla jakości wody są:


  1. Wody z odpadów atmosferycznych, a szczególnie zawierające niepożądane związki chemiczne, w następstwie działania przemysłu i transportu.

  2. Odcieki ze składowisk odpadów.

  3. Ścieki zawierające pestycydy powstałe podczas zabiegów ochrony roślin.

  4. Soki kiszonkowe z silosów.

  5. Gnojowica z budynków gospodarczych (obory, chlewnie).

  6. Ścieki bytowo-gospodarcze z budynku mieszkalnego.

  7. Ścieki z mycia maszyn i urządzeń technologicznych stosowanych
    w rolnictwie.

  8. Ścieki z budynku gospodarczego (obory) powstałe przy myciu urządzeń technologicznych np. mleczarskich.

  9. Odcieki ze składowisk (magazynu) nawozów mineralnych stałych bądź płynnych.

  10. Kopalnia soli w Wapnie.

2.4.4.Odpady


Szczegółowe dane dotyczące sytuacji w zakresie gospodarowania odpadami
i zadań dla powiatu znajdują się w– Planie gospodarki odpadami, który stanowi integralną część powyższego opracowania.

2.4.5.Poważne awarie


Bezpieczeństwo ludności zamieszkałej w powiecie wiąże się z przeciwdziałaniem zagrożeniom cywilizacyjnym, powodowanym przez wszelkiego typu awarie infrastruktury technicznej stwarzające zagrożenia dla zdrowia i życia ludzi, katastrofy wywołane przez siły natury. Znaczna jest także chemizacja rolnictwa. To wszystko dodaje się do zagrożeń wywołanych transportem surowców i produktów naftowych, przesyłaniem innych substancji, pracą urządzeń podatnych na pożar i wybuch. Potencjalnym źródłem nadzwyczajnych zagrożeń są również rzeki znajdujące się na terenie powiatu. (powodzie, zatonięcia, dopływ nieznanych zanieczyszczeń).

Zagrożeniami dla środowiska, jakie mogą wystąpić na terenie powiatu są:



  • powodzie,

  • huragany,

  • pożary,

  • susze,

  • gradobicia,

  • awarie urządzeń infrastruktury technicznej,

  • katastrofy komunikacyjne drogowe i kolejowe, w tym katastrofy związane
    z transportem materiałów niebezpiecznych;

  • zagrożenia ekologiczne.

Źródłem poważnych awarii na terenie powiatu może być także zatopiona kopalnia soli w Wapnie. Może ona powodować przedostawanie się nieorganicznych związków soli, wapna i magnezu do płytkich warstw wodonośnych. Poza oddziaływaniem kopalni soli na wody powierzchniowe i podziemne może ona powodować osiadanie terenów obszarze występowania szkód górniczych po byłej kopalni soli. Z tego względu konieczne jest stałe monitorowanie jakości środowiska na powyższym obszarze.

Na terenie powiatu mogą powstać groźne w skutkach pożary. W roku 2002 ogółem zanotowano 608 interwencje tj. 211 pożary co stanowiło 34,7% ogółu interwencji, 378 miejscowych zagrożeń ( 62,17 % ) i 19 alarmów fałszywych ( 3,13 %). Zagrożonymi rejonami urbanistycznymi pod względem pożarowym są miasta Wągrowiec, Skoki, Gołańcz. W miastach, jak również w innych małych jednostkach osadniczych dominuje zabudowa niska i zwarta wykonana w większości z materiałów palnych.

Największe niebezpieczeństwo stwarzają awarie na rurociągach wysokiego ciśnienia, co wiąże się z zanieczyszczeniem środowiska oraz powstaniem strefy wybuchowej. Zagrożenia wybuchem stwarzają również awarie na średnim i niskim ciśnieniu, tym bardziej, że mogą powstać w terenie zabudowanym.

Przez powiat przebiega również gazociąg gazu ziemnego. Jednostką zawiadującą jest Okręgowy Zakład Gazometrii w Pile, któremu podlega Rozdzielnia Gazu Wągrowiec.

Gaz ziemny przesyłany jest do odbiorców rurociągami o trzy stopniowej skali ciśnienia:


  • wysokie ciśnienie ok. 40 atm. dochodzące do rozdzielni,

  • średnie ciśnienie ok. 2,5 atm. od rozdzielni do stacji redukcyjnej,

  • niskie ciśnienie ok. 0,4 atm. od stacji redukcyjnej do odbiorcy.

Wymienione zagrożenia środowiska mogą stopniowo znacznie pogarszać jakość życia mieszkańców.

W przypadku awarii (uszkodzenia) cystern lub w następstwie katastrofy drogowej istnieje realne zagrożenie skażenia ludności i środowiska wokół wymienionych tras przewozu. Zagrożenie dla ludności powiatu stwarzają też stacje i dystrybutory paliw płynnych i gazowych. Przez powiat Wągrowiecki przebiegają następujące gazociągi


i rurociągi paliwowe:

  • Nowa Wieś – Rejowiec, rurociąg z czynnikiem ropopochodnymi z rur stalowych
    o  250, ilość roczna przesyłu 500 000 T.

  • Gościejewo – Wągrowiec, Gazociąg wysokiego ciśnienia z rur stalowych
    o  100, ilość roczna przesyłu 6 500 000 m3.

  • Gmina Skoki, Gazociąg wysokiego ciśnienia z rur stalowych
    o  1 400.

Przez teren powiatu wągrowieckiego przechodzi jeden korytarz lotniczy transportu cywilnego Toruń - Gorzów Wlkp. Ponadto odbywają się ćwiczebne loty wojskowe oraz loty patrolowe obszarów leśnych w okresie letnim. Powiat posiada jedno lotnisko dla samolotów patrolujących i gaszących obszary leśne w Łęgowie gm. Wągrowiec. Największe niebezpieczeństwo z tego tytułu występuje na lotniskach, co nie wyklucza możliwości wystąpienia katastrofy w powietrzu, bądź awaryjnego lądowania. Wypadki te są tym groźniejsze, że samoloty posiadają bardzo duże ilości paliwa oraz przewożą jednocześnie od kilku do kilkudziesięciu pasażerów. W wyniku awarii lub katastrofy, każdy samolot ulega kompletnemu zniszczeniu mechanicznemu, czemu towarzyszy najczęściej pożar.

Dużym zagrożeniem dla środowiska przyrodniczego są pożary lasów. W latach 1994-2002 w granicach obecnego powiatu wągrowieckiego powstało 73 pożary lasów państwowych, na 91 jakie miały miejsce w tych latach na tym terenie, licząc lasy państwowe i innych własności. Powierzchnia 53,4% pożarów nie przekroczyła 0.2 ha,


a tylko 11% stanowiły pożary średnie. Łączna powierzchnia pożarów w tych latach wyniosła 26,8 ha, a straty osiągnęły sumę 128 tys. zł.( 55 pożarów zanotowanych było bez strat). Średnia wielkość pożaru wyniosła 0,36 ha ze stratami 1,7 tys. na pożar. Głównie, bo aż w 76,7% paliła się ściółka. Dominującą przyczyną powstania pożarów było podpalenie przez osoby nieznane. Potwierdzeniem tego mogą być pożary, które miały miejsce w okolicach ul. Bobrownickiej (łącznie 19 razy) oraz pożary w oddz. 8a
i 8b w Czeszewie (łącznie 6 razy).

W pierwszej najwyższej kategorii zagrożenia pożarowego znajduje się Nadleśnictwo Podanin – obręb Margonin, którego część leży w gminie Gołańcz, pozostałe dwa nadleśnictwa tj. Durowo i Łopuchówko zakwalifikowane są do drugiej kategorii.



Nadleśnictwo Durowo

Powierzchnia obszaru leśnego łącznie wynosi 8802 ha.

Główny drzewostan .stanowi sosna w następujących klasach wiekowych:


  • I kl. wiekowa – 16.5 %

  • II kl. wiekowa – 30,9 %

  • III kl. wiekowa –22,3%

  • IV kl. wiekowa – 15 %

  • V kl. wiekowa – 11 %

Nadleśnictwo Podanin – obręb Margonin,

Powierzchnia obszaru leśnego leżącego w powiecie wynosi 2400 ha.

Główny drzewostan (86%) .stanowi sosna w następujących klasach wiekowych:


  • I kl. wiekowa – 23%

  • II kl. wiekowa – 16%

  • III kl. wiekowa – 15%

  • IV kl. wiekowa i starsza– 46%

Nadleśnictwo Łopuchówko ( siedziba poza powiatem),

Nadleśnictwo zaliczone jest do II kategorii zagrożenia. Powierzchnia obszaru leśnego leżącego w powiecie łącznie wynosi 7136 ha.



  • I kl. wiekowa – 12 %

  • II kl. wiekowa – 37 %

  • III kl. wiekowa –20%

  • IV kl. wiekowa i starsza– 31%

Na terenie powiatu wągrowieckiego nie ma zagrożenia powodzią.

Gwałtowne burze z gradobiciem, czyniące znaczne spustoszenia w zagrodach i na polach są również dużym zagrożeniem dla środowiska przyrodniczego. Susza, powoduje wyschnięcie cieków, obniżenie się poziomu wód gruntowych, znaczne obniżenie się poziomu wód w rzekach. Skutkiem suszy jest więc zwiększenie stężeń zanieczyszczeń


w wodach, śnięcie ryb w rzekach, usychanie upraw rolnych i leśnych.

Zadania związane z ochroną przed awariami, ochroną przeciwpowodziową


i innymi zagrożeniami powiat wykonuje przy pomocy powiatowych służb, inspekcji i straży.

Na terenie powiatu wągrowieckiego znajdują się następujące zakłady posiadające toksyczne środki przemysłowe w ilościach niebezpiecznych:



  • NAFTOBAZY Sp. z o.o., Zakład Magazynowania Paliw Nr 4 w Rejowcu Poznańskim – 100 000 t materiałów ropopochodnych,

  • Zakłady Przemysłu Mięsnego ROMEX Wągrowiec - 1 tona amoniaku w instalacji chłodniczej,

  • CEPEN Wągrowiec Sp. z o.o. - 1600 m3 materiałów ropopochodnych,

  • Hurtownia “CHEMIROL" Wągrowiec - 7 ton środków ochrony roślin w III-V klasie toksyczności,

  • MPKG Sp. z o.o. Wągrowiec ul. Skocka 13 – 26 T gazu propan-butan.

Do głównych materiałów niebezpiecznych przewożonych po drogach powiatu należą produkty ropopochodne, gazy propan i propan-butan. Na terenie powiatu wągrowieckiego przewożone są transportem drogowym, najczęściej przy użyciu cystern o średniej pojemności około 20.000 l następujące media: kwas solny, kwas siarkowy, kwas mrówkowy, chlor, heptan, tlen, azot, alkohol metylowy, propan-butan, amoniak, materiały ropopochodne.

Jak wynika z obserwacji największy procent przewozu materiałów niebezpiecznych stanowią materiały ropopochodne.

Transportem kolejowym, przewożone są materiały ropopochodne. Materiały ropopochodne przewożone są na trasie Sława Wlkp. – Stawiany i bocznicą do Rejowca.


Pobieranie 1.34 Mb.

1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   15




©absta.pl 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna