Program ochrony środowiska wraz z planem gospodarki odpadami dla gminy dukla



Pobieranie 1.1 Mb.
Strona10/15
Data07.05.2016
Rozmiar1.1 Mb.
1   ...   7   8   9   10   11   12   13   14   15


5.3.2.3. Odpady niebezpieczne


Poza sektorem działalności przemysłowej i usługowej wytwórcami odpadów niebezpiecznych są również gospodarstwa domowe. Odpady niebezpieczne powstające
w gospodarstwach domowych kierowane są obecnie ze strumieniem odpadów komunalnych na składowisko Dukla. Ilość odpadów niebezpiecznych ze strumienia odpadów komunalnych wytworzonych w gospodarstwach domowych w 2003 roku w gminie została oszacowana na około 39,38 Mg .
5.3.2.3.Szczególne rodzaje odpadów niebezpiecznych.

    Ze względu na niepełne dane przyjęto szacunkowo ilość odpadów azbestowych
    w gminie Dukla na około 2100 Mg. Dokładniejsze sprecyzowanie ilości odpadów azbestowych w gminie wymagałoby przeprowadzenia szczegółowej analizy stanu aktualnego. Nie ma to jednak zasadniczego wpływu na zasady i kierunki postępowania z odpadami azbestowymi.

    Szczegółowo zagadnienia dotyczące stanu i prognozy gospodarki odpadami analizowane są w tomie II Programu „Plan gospodarki odpadami dla gminy Dukla”.




5.4. Zagrożenia, stan sanitarny i zdrowotny zasobów leśnych

5.4.1. Zagrożenia zasobów leśnych
Głównymi zagrożeniami zasobów leśnych na obszarze gminy można podzielić na czynniki :

  • czynniki naturalne - obniżenie poziomu wód gruntowych i częsty deficyt opadów atmosferycznych, wiatr, obfite opady śniegu, szadź oraz osuwanie się gruntów wywołujące osłabienie drzew, ich podatność na ataki szkodników
    i choroby, szkody powodowane przez zwierzęta oraz susze w zasadniczy sposób zwiększające zagrożenie lasów pożarami; ,

  • czynniki pochodzenia antropogenicznego - skażenia atmosfery gazami i pyłami, które stymulują globalne zmiany klimatu, a poprzez zakwaszenie gleb i toksyczne działanie na organizmy, negatywnie wpływają na ekosystemy leśne, sprzyjając występowaniu szkodników i lokalnie powodując zamieranie lasów
    (za najgroźniejsze uznaje się: dwutlenek siarki, tlenki azotu, fluor i pyły), konsekwencje schematycznej gospodarki leśnej opartej na modelu surowcowym, nierównomiernie przestrzenna struktura lasów wyrażająca się występowaniem wielu małych kompleksów leśnych, która różnicując korzystnie krajobraz, powoduje jednak zwiększenie negatywnych dla tych lasów presji oraz utrudnia zarządzanie.

Istotnym czynnikiem zagrażającym lasom jest wiosenne (kwiecień, maj) wypalanie traw
i ugorów oraz zwiększona penetracja lasów związana z pozyskiwaniem runa leśnego, turystyką
i ruchem tranzytowym. Na rozprzestrzenianie się pożarów mogą mieć wpływ silne wiatry dukielskie, przelegująca wysuszona roślinność lasu (trawy, jeżyny, paprocie).

Powstałe szkody powstające na skutek silnych wiatrów, osuwisk, obfitych opadów śniegu i innych czynników naturalnych usuwane są na bieżąco. W miejscowości Daliowa


w lasach stanowiących mienie gminy w wyniku klęsk żywiołowych uszkodzone zostały drzewostany na powierzchni około 15 ha.

Wpływ na stan sanitarny lasów mają zanieczyszczenia powodowane przez drogę międzynarodową E 371 z Radomia do przejścia granicznego w Barwinku i dalej do Koszyc. Jest to szlak o dużym natężeniu transportu towarowego. W przyszłości znaczące oddziaływanie na środowisko może się zwiększyć w związku z planowanym podniesieniem kategorii drogi do drogi ekspresowej. Istniejące drogi lokalne są przeszkodą w okresowej migracji zwierząt (gadów, płazów i ssaków).

Lasy i zadrzewienia nadrzeczne spełniające wiele funkcji ochronnych, często nierozważnie są usuwane na bieżące potrzeby gospodarstw rolnych.

Potencjalnymi zagrożeniami lasów, może być też:



  • tendencja do zmiany leśnych form użytkowania terenu na inne formy (osadnictwo, infrastruktura komunikacyjna i inne liniowe inwestycje, zabudowa rekreacyjna, kopalnictwo),

  • wzmożona penetracja lasów przez ludność i przejawy szkodnictwa leśnego,

  • zanieczyszczanie i zaśmiecanie terenów leśnych,

  • budowa planowanego dużego zbiornika retencyjnego „Trzciana”,

  • istniejące szyby i doły poeksploatacyjne kopalnictwa naftowego oraz tereny dróg lokalnych przecinające tereny leśne.

Lasy na obszarze gminy Dukla znajdują się w III kategorii zagrożenia pożarowego. Lasy gminne zagrożone są pożarami w wyniku wypalania traw w odległości mniejszej jak 100 m od granicy lasów.
5.4.2.Stan sanitarny i zdrowotny lasów
Głównym źródłem informacji na temat zmian stanu zdrowotnego lasów są badania prowadzone w ramach monitoringu lasów. Państwowy monitoring zdrowotności lasów kwalifikuje stopień uszkodzeń drzewostanów lasów karpackich jako wysoki (ponad 40%), wyższy niż w innych rejonach kraju. Stan zdrowotny drzewostanów w nadleśnictwach powiatu krośnieńskiego i jednocześnie działających na terenie gminy Dukla jest zadawalający.

Na terenie opracowania zagrożenie ze strony szkodników wtórnych w minionych


10 latach nie wystąpiło. Nie było również większych zagrożeń ze strony szkodników pierwotnych. Działania jakie prowadzono miały charakter profilaktyczny.
W celach prognostycznych wykładano pułapki na brudnice mniszkę. Również zagrożenie ze strony grzybów pasożytniczych na opisywanym obszarze nie ma większego znaczenia gospodarczego. W szkółkach chemicznie zwalczano grzyby zgorzelowe. Na terenach porolnych w drzewostanach sosnowych zanotowano niewielkie zagrożenie ze strony huby korzeni i opieńki miodowej. W ostatnich latach zdecydowanie poprawiła się kondycja zdrowotna jodły. Jedynie
w najstarszych drzewostanach jodłowych obserwuje się redukcję i obumieranie koron, co związane jest z zaawansowanym wiekiem drzew oraz występowaniem raka jodły. Drzewostany bukowe w starszym wieku w znacznym stopniu opanowane są przez hubę pospolitą (szczególnie w terenach trudnodostępnych). Prowadzone były działania profilaktyczne polegające na usuwaniu drzew chorych w tym na raka.

Problemem ochrony lasów są szkody w uprawach i młodnikach wyrządzane przez zwierzynę (jeleń, sarna). Dla ochrony upraw i młodników przed szkodami od zwierzyny stosowane są różnorodne sposoby zabezpieczenia: mechaniczne (osłonki, palikowanie, grodzenie), chemiczne (smarowanie repelentami) oraz biologiczne (poprawianie bytu zwierzyny w łowisku - dokarmianie).



Stan zdrowotny lasów gminnych jest średni, wystepują ubytki aparatu asymilacyjnego 910-60%) w drzewostanach jodłowych. Nie prowadzono wyznaczania stref zagrożenia przemysłowego. Z innych przyczyn pogarszającego się stanu zdrowotnego należy wymienić występowanie grzybów pasożytniczych i półpasożytów (rak jodły, jemioła).

5.5. Inne zagrożenia środowiska

5.5.1. Hałas i wibracje
Ostatnie badania hałasu w Polsce przeprowadzone przez Inspekcję Ochrony Środowiska oraz specjalistyczne instytuty zajmujące się akustyką środowiska wskazują na poszerzanie obszarów o niekorzystnym klimacie akustycznym. Wśród szeregu typów źródeł hałasu głównymi sprawcami uciążliwości akustycznej dla środowiska zewnętrznego jest działalność prowadzona na terenie obiektów przemysłowych, ruch drogowy, kolejowy.

Dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku powodowanego przez poszczególne grupy źródeł hałasu określone przez aktualnie obowiązujące przepisy są zróżnicowane


w zależności od przeznaczenia terenu pory jego oddziaływania (pora dzienna, pora nocna).

Najbardziej rygorystyczne normy dotyczą obszarów A ochrony uzdrowiskowej, terenów zabudowy szpitalnej, sanatoryjnej i domów opieki społecznej, terenów wypoczynkowo-rekreacyjnych poza miastem, następnie terenów zabudowy mieszkalnej.

Na terenie gminy Dukla w zagrożeniu hałasem i wibracjami największą rolę odgrywa hałas drogowy. Gwałtowny rozwój motoryzacji w ostatnim dziesięcioleciu i związany z tym wzrost natężenia ruchu, spowodowały znaczne pogorszenie klimatu akustycznego. Ostatnio prowadzone badania na terenie gminy Dukla przy ul. Trakt Węgierski, w odległości 1 m od krawędzi jezdni drogi krajowej nr 9 relacji Radom- Rzeszów- Barwinek, przeprowadzone były w 1998 r. Stwierdzono przekroczenia dopuszczalnych norm w granicach 15dB - 20 dB.

Podstawowymi czynnikami decydującymi o poziomie hałasu drogowego w gminie są:



  • natężenie ruchu pojazdów w tym procentowy udział pojazdów ciężkich w potoku ruchu,

  • prędkość strumienia pojazdów,

  • brak płynności ruchu,

  • proces rozciągania się szczytu komunikacyjnego porannego i popołudniowego
    w miastach,

  • ukształtowanie terenu przez który przebiega trasa komunikacyjna,

  • brak obwodnic,

  • stan techniczny nawierzchni.

Największe uciążliwości akustyczne występują przy trasach prowadzących ruch tranzytowy, jak w przypadku drogi krajowej nr 9 (Dukla – brak aktualnych pomiarów). Negatywny wpływ drogi krajowej odzwierciedla zły stan zabytkowych murów kościelnych
w Dukli, graniczących z terenem drogi i skargach ludności związanych z odczuwaniem wibracji spowodowanych ruchem samochodów ciężarowych.

Na terenie powiatu krośnieńskiego i gminy Dukla hałas przemysłowy stanowi małe zagrożenie dla ludności. Najwięcej przekroczeń norm dopuszczalnego poziomu dźwięku przenikającego do środowiska stwierdza wśród kontrolowanych branż najwięcej przekroczeń odnotowano w zakładach obróbki drewna, produkcji żywności, energetyce, działalności rozrywkowej oraz branży handlowej.

Stan zagrożenia hałasem przemysłowym w ostatnich latach ulega zmianom, co wiąże się z przebiegającym procesem restrukturyzacji gospodarki. Wynikiem przeobrażeń
w gospodarce jest wzrost zagrożenia hałasem ze strony niewielkich zakładów produkcyjnych, usługowych i gastronomicznych. Emitują one hałas o niewysokim poziomie i niewielkim zasięgu oddziaływania, często o nieznacznych przekroczeniach norm. Są one jednak przyczyną częstych interwencji z uwagi na niewłaściwą lokalizację, powodującą lokalną uciążliwość akustyczną.
5.5.2. Poważne awarie i klęski żywiołowe

5.5.2.1. Informacje ogólne

Największym zagrożeniem dla środowiska mogą być sytuacje awaryjne, wypadki, katastrofy. Zgodnie z Ustawą z dnia 18 kwietnia 2002 r. o stanie klęski żywiołowej.
(Dz. U. Nr 62, poz. 558) klęska żywiołowa to katastrofa naturalna lub awaria techniczna, której skutki zagrażają życiu lub zdrowiu dużej liczby osób, mieniu w wielkich rozmiarach albo środowisku na znacznych obszarach, a pomoc i ochrona mogą być skutecznie podjęte tylko przy zastosowaniu nadzwyczajnych środków, we współdziałaniu różnych organów
i instytucji oraz specjalistycznych służb i formacji działających pod jednolitym kierownictwem. Katastrofą naturalną lub awarią techniczną może być również zdarzenie wywołane działaniem terrorystycznym.

5.5.2.2. Poważne awarie


Przewozy ładunków niebezpiecznych.

Przez teren gminy Dukla przebiega droga krajowa nr 9 Radom – Rzeszów – Barwinek –Granica państwa. Dane dotyczące średniodobowego ruchu na tej drodze wskazują znaczną dynamikę wzrostu ruchu pojazdów. Wiąże się to z bliskością położenia dwóch generatorów ruchu: miasta Krosna i przejścia granicznego w Barwinku. .Przebieg drogi przez centra miasta Dukla i wsi stwarza warunki dla zwiększenia wypadkowości pojazdów,


w tym połączonych z uwolnieniem się ładunków niebezpiecznych. W ostatnich latach na terenie gminy nie zanotowano takich wypadków, co nie znaczy że nie istnieje takie niebezpieczeństwo.
Awarie elektrowni jądrowych, gwałtowne pożary obiektów przemysłowych, ataki terrorystyczne

Awarie elektrowni jądrowych na Ukrainie, Słowacji i na Węgrzech o technologii zbliżonej do technologii stosowanej w Czernobylu potencjalnie mogą być przyczyną skażenia znacznych obszarów.

Na obszarze gminy nie występują zakłady zaliczane do grupy zakładów o dużym
i zwiększonym ryzyku. Potencjalnym źródłem degradacji środowiska może być pożar na terenie, gdzie magazynowane są łatwopalne środki, w tym terenie stacji paliw.
5.5.2.3. Katastrofy naturalne

Gmina Dukla zaliczona została do obszarów narażonych na występowanie klęsk żywiołowych (miejscowości: Cergowa, Dukla, Iwla, Nadole, Nowa Wieś, Teodorówka, Trzciana, Tylawa). Najczęściej występujące na tym obszarze klęski żywiołowe to:



  • powodzie,

  • osuwiska,

  • silne wiatry (huragany - wiatry wiejące z prędkością powyżej 35 m/s (12 w skali Beauforta)),

  • pożary.

    Sporadycznie występują gradobicia połączone z gwałtownymi burzami. Również susze nie są problemem tak istotnym jak w innych rejonów Polski. Trzęsienia ziemi praktycznie nie występują, ale mogą dotyczyć obszarów pansejsmicznych Karpat.



Zagrożenie powodziowe

Powódź jest zjawiskiem przyrodniczym o charakterze gwałtownym, występują­cym nieregularnie. Przyczyną powodzi są wezbrania wód w rzekach wywołane przez ulewne deszcze, roztopy śniegowe, zatory lodowe lub awarię budowli wodnych. Wez­branie może mieć charakter długotrwały i występować sezonowo (np. wezbra­nia roztopowe) lub mieć charakter gwałtowny, gdy ich przebieg w czasie zależy od wielkości i czasu trwania opadu oraz wielkości i charakteru zlewni. W gminie Dukla występują zwykle wez­brania gwałtowne, co jest charakterystyczne dla zlewni górskich, charakteryzujących się małą przepuszczalnością i retencyjnością gruntu, co


z kolei powoduje intensywny i szybki spływ powierzchniowy. W czasie powodzi woda po przekroczeniu stanu brzegowego zalewa doliny rzeczne oraz tereny depre­syjne, powodując straty. Stopień zagrożenia powodziami zależy od gęstości zaludnienia, sposobów użytkowania terenów zalewowych, zabudowy technicz­nej, sieci komunikacyjnej w dolinach rzek itp. Ryzyko zagrożenia powodziowego dotyczy również obszarów o wysokim po­ziomie wód gruntowych, na których nawet niezbyt intensywne opady mogą spowodować wystąpienie podtopień,
a w konsekwencji zalanie piwnic lub par­terów domów.

Na terenie gminy, ze względu na ukształtowaną historycznie zabudowę w dolinach rzecznych oraz brak terenów niezalesionych i korzystnych do zabudowy o małej deniwelacji szczególnie w terenach górzystych, obserwuje się postępujące zagospodarowanie


i urbanizację dolin rzecznych. W efekcie po­tencjalne straty powodowane powodzią stają się coraz większe.

Wg danych Państwowej Straży Pożarnej na terenie powiatu krośnieńskiego stałe zagrożenie powodziowe występuje w 22 miejscowościach. Wykaz ten nie obejmuje miejscowości z terenu gminy Dukla. Mimo to w 2003 roku w wyniku klęsk żywiołowych jakie nawiedziły gminę tj. burzy gradowej w miesiącu maju i bardzo dużych opadów (ulewy) w lipcu, zalanych zostało 43 ha gruntów (0,3% powierzchni gminy) na terenie sześciu miejscowości: Olchowiec, Ropianka, Chyrowa, Mszana, Tylawa, Trzciana. Najbardziej ucierpiały: Mszana


(32 rodziny dotknięte powodzią) oraz Olchowiec, (19 rodzin dotkniętych powodzią). Wartość szkód w 2003 r. oszacowano na sumę 975,11 tys. zł., co stanowiło 14,8 % dochodów własnych gminy.
Ochrona przed powodzią

Rzeki na terenie gminy nie posiadają obwałowań, nie ma też dla nich sporządzonych operatów przeciwpowodziowych. W terenach górzystych płyną przeważnie w głębokich korytach, a zalewanie ich dolin w większym zakresie zdarza się sporadycznie i szybko ustępuje. Natomiast w środkowej i północnej części gminy, gdzie doliny stają się szersze a koryta płytsze, obwałowania na niektórych odcinkach Jasiołki wydają się konieczne.

Na zmniejszenie strat powodziowych można wpływać też poprzez prawidłowe zagospodarowanie terenów zalewowych. W przypadku terenów już zagospodarowanych uzasadnione jest poddanie szczegółowym analizom planowanych kierunków rozwoju gminy oraz prze­prowadzenie waloryzacji terenów stanowiących podstawę do wydzielenia:


  • terenów zurbanizowanych, które wymagają bezwzględnej ochrony,

  • terenów zurbanizowanych wymagających ochrony,

oraz z uwagi na uwarunkowania ekonomiczne:

  • terenów, gdzie zabudowa jest rzadka można nawet zaplanować tam roz­wój przy ograniczeniach i specjalnych wymaganiach budowlanych,

  • terenów, które ze względu na zagrożenie powodziowe i brak środków na ich ochronę wymagają bezwzględnego zakazu rozbudowy, a istniejące tam obiekty powinny być przeniesione lub rozebrane.

Inną metodą ograniczania powodzi jest budowa zbiorników retencyjnych. Projektowany w gminie Dukla na rzece Jasiołce na terenie miejscowości Nowa Wieś, Trzciana, Tylawa
i Zawadka Rymanowska zbiornik „Dukla” o maksymalnej powierzchni 386 ha, nie będzie miał decydującego wpływu na straty powodziowe powyżej Jasła tj. także
w gminie. Według „Studium podstawowej gospodarki wodnej w dorzeczu Wisłoki” opracowanego przez Hydroprojekt Kraków, szkody powodowane przez wody powodziowe rzeki Jasiołki są nieznaczne w stosunku do strat powodowanych przez inne rzeki: Ropę
i Wisłokę. Jest to wynikiem mniejszej intensywności zagospodarowania doliny Jasiołki
w porównaniu z innymi obszarami zlewni Wisłoki. Według tego opracowania całkowita pojemność powodziowa zbiornika będzie wynosić 9,25 mln m3, przy pojemności całkowitej zbiornika Vcał. 47,7 mln m3.
Osuwiska

Charakterystyczne dla gór fliszowych są procesy stokowe tj. osuwiska i złaziska. Szczególnie częste są w strefach czołowych nasunięć antyklin i łusek jednostki dukielskiej. Charakterystyczne dla opisywanego terenu są stawy osuwiskowe, powstające przez zatamowanie potoku w wyniku osunięcia się zbocza, do bardziej znanych należą tzw. zwiezłyska w pobliżu Pustelni Jana z Dukli oraz pod Cergową.

Procesy osuwiskowe należą (oprócz spełzywania, spłukiwania, ługowania, deflacji, erozji liniowej, sufozji) do współczesnych procesów modelujących stoki. Strefa brzeżna Beskidów
i Pogórza charakteryzuje się szczególnie dużą liczbą form osuwiskowych, które wiążą się ze zmianą krążenia wody. Woda spływająca w strefie brzeżnej Beskidów z zasobniejszych hydrologicznie kompleksów skalnych zasila obszary położone u podnóża Beskidów czyniąc je podatnymi na osuwanie. W Karpatach Fliszowych bardzo często zachodzi też powolne pełznięcie zwietrzeliny już przy nachyleniach 8 - 10 , gdy gleba jest przepojona wodą.” (za „Karpaty Polskie” – Kraków 1995 r. – praca zbiorowa od red. J. Warszyńskiej). Procesom osuwiskowym sprzyjają uwarunkowania przyrodnicze jak również nieprawidłowa gospodarka człowieka, a w szczególności:


  1. budowa geologiczna,

  2. deniwelacja terenu rzędu 50 –150 m,

  3. gęsta sieć małych dolinek erozyjno-denudacyjnych

  4. wylesienia, często rzędu 90 %,

  5. niewłaściwe odwodnienie zboczy przy realizacji inwestycji,

  6. brak rozeznania przestrzennego co do skali procesów osuwiskowych,

  7. tradycja ukształtowania przez wieki, budowy na terenach o predyspozycjach osuwiskowych („ na ojcowiźnie”).

Góry Beskidu Niskiego noszą ślady dawnych osuwisk (Cergowa, Kamien, Ostra). Większość starych osuwisk (około 95%) porasta obecnie las. Najbardziej znane w tej okolicy osuwisko powstało w Lipowicy k. Dukli (powstało na skutek podcięcia warstwy piaskowców poprzez działalność kamieniołomu).

Obfite opady w latach 1997 i 2000 r. uaktywniły się nowe obszary osuwiskowe


w Beskidzie Niskim, szczególnie dotkliwe na terenie gminy Dukla ponieważ dotyczyło miejsca kultu religijnego "Na Puszczy", gdzie obsunięta część stoku naruszyła słynną grotę ze źródłem św. Jana z Dukli. W wielu miejscach tąpnięcia zniszczyły drogi, w dużym stopniu ograniczając możliwości ruchu. Odrębnym zagadnieniem są osuwiska na obszarach leśnych powodujące znaczne szkody gospodarcze (uszkodzenia cennego drzewostanu). Największym osuwiskiem jakie ostatnio powstało jest to, które obejmuje północne stoki Kamiennej Góry (673 m n.p.m.) nieopodal Puszczy św. Jana z Dukli. Cała powierzchnia osuwiska szacowana jest na 7 ha.

Oprócz szkód gospodarczych osuwiska pełnia ważną rolę w systemie ekologicznym. Genezę osuwiskową ma 2/3 jaskiń Beskidu Niskiego. Wystarczy wspomnieć o niszy osuwiskowej w Lipowicy, największym skupisku "młodych" jaskiń w Beskidach, chętnie ostatnim czasie eksplorowanych oraz o jaskiniach na G. Cergowa. Szczeliny te są unikalnym środowiskiem życia biologicznego zasługującym na ochronę („W tym miejscu szumiał las” tekst. E. Marszałka). Szczególnie bogate wyniki eksploracji i inwentaryzacji zanotowano na położonej w pobliżu Dukli Kilanowskiej (576 mm n.p.m.)



Rys. 10. Rozmieszczenie jaskiń na Kilanowskiej (wg T. Mleczek 2002)



5.5.3. Elekromagnetyczne promieniowanie niejonizujące

5.5.3.1. Informacje ogólne

Źródłem promieniowania niejonizującego są systemy przesyłowe energii elektrycznej, stacje nadawcze radiowe, telewizyjne, telefonii komórkowej, medyczne urządzenia diagnostyczne i terapeutyczne oraz gospodarstwa domowego (kuchenki mikrofalowe).

Wszystkie urządzenia elektryczne, w tym napowietrzne linie przesyłowe wytwarzają
w swoim otoczeniu pola elektromagnetyczne. W zależności od zakresu częstotliwości, pola elektromagnetyczne wytwarzają elektromagnetyczne promieniowanie niejonizujące (1-1016 Hz) oraz promieniowanie jonizujące (1016_ 1022 Hz; ultrafiolet, promieniowanie X oraz gamma).

Ochrona ludzi i środowiska przed niejonizującym promieniowaniem elektromagnetycznym uregulowana jest przepisami: prawa ochrony środowiska, ochrony przed promieniowaniem, zagospodarowania przestrzennego, bezpieczeństwa i higieny pracy oraz przepisami sanitarnymi.

Szkodliwe oddziaływanie elektromagnetycznego promieniowania niejonizującego ujawnia się przy długotrwałym przebywaniu człowieka w strefach wpływu pól w postaci zmian
i dolegliwości m.in. wzroku, układu nerwowego, układu sercowo- naczyniowego. Intensywność oddziaływania zmniejsza się wraz z odległością od źródła promieniowania. Dostatecznym środkiem zapobiegania jest więc wyznaczenie stref ograniczonego użytkowania, jeżeli oceny oddziaływania na środowisko stwierdzą konieczność wyznaczenia takich stref.




1   ...   7   8   9   10   11   12   13   14   15


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna