Promocja zdrowia, kultura zdrowotna I fizyczna



Pobieranie 272.83 Kb.
Strona1/4
Data07.05.2016
Rozmiar272.83 Kb.
  1   2   3   4

L I D E R

PROMOCJA ZDROWIA, KULTURA
ZDROWOTNA I FIZYCZNA


Numer 11. 2013 /275/


Naukowcy, którzy zajmują stanowiska polityczne dotyczące kwestii moralnych, takich jak badania nad komórkami macierzystymi, kara śmierci , broń atomowa, globalne ocieplenie i tym podobne, mogą być odsuwani na bok jako ateiści, humaniści bądź agnostycy, którzy nie mają prawa wypowiadać się na tematy moralne poza swoją wąską specjalnością – w odróżnieniu od (chociażby) kaznodziejów telewizyjnych (Jordan Pollack)

Specjalni wysłannicy Lidera Kama i Adam pod kołem podbiegunowym


W numerze między innymi :

Zbigniew Cendrowski - Drodzy czytelnicy

Witkacy –Pojęcia i twierdzenia implikowane przez pojęcie istnienia

Posłowie interpelują - Minister Edukacji Narodowej odpowiada

Michał Lenartowicz - Po Konferencji AIESEP

Zuzanna Mazur - Po Sympozjum SALOS i AWF

Zbigniew Dziubiński - Uwarunkowania i tendencje zmian uczestnictwa społeczeństwa polskiego w sporcie

Zofia Serwińska – Brzostek Aktywność ruchowa dzieci i młodzieży i jej wpływ na zdrowie

Zbigniew Cendrowski – Rekomendacje (Brandon, Gombrowicz, Seligman)

Nominacja profesorska Zbigniewa Dziubińskiego



Drodzy czytelnicy

Mija drugi rok nowej – internetowej edycji Lidera, pora zatem, na jakieś zwięzłe podsumowanie, parę wyjaśnień i informacji.



Myślę, że ten internetowy start należy uznać za wielce udany. Nie tylko dlatego, że z marketingowego punktu widzenia poszliśmy za „duchem czasu”, pionierując, potrakto-waliśmy internet jako nowoczesny środek komu-nikowania się. Ta nowa formuła umożliwiła znacznie większy bezpośredni kontakt z czytelnikami. W pierw-szym roku edycji internetowej z naszej strony skorzystało ponad półtora miliona czytel-ników. Dzięki zastoso-waniu licznika, który odnotowuje każdy kontakt z wybranym tekstem (autorem) mogliśmy dokładnie poznać zainteresowania czytel-ników i popularność tematów (autorów).Z przyjemnością
Lider3000@poczta.onet.pl

www.lider.szs.pl


odnotowujemy, że niektóre artykuły po dwuletniej egzystencji w banku zyskały ponad 15 000 czytelników. Dzięki temu, że wszystkie materiały publikowane w poszczególnych numerach są równolegle zamieszczane na Internetowej Płaszczyźnie Informacyjnej, w banku wszystkich tekstów, każdy może swobodnie serfować po naszych zasobach, mieć natychmiastowy dostęp do wszystkiego co kiedykolwiek zostało opublikowane w Liderze, wracać do niektórych tekstów, czytać je online a także kopiować i drukować i to wszystko całkiem bezpłatnie. Dla ułatwienia „degustacji” prawie wszystkie materiały są zamieszczane zarówno w Liderze jak i w banku w formacie word, co znakomicie ułatwia korzystanie z nich w całości lub wybranych fragmentach. Forma internetowa umożliwiła nam znaczne zwiększenie (często ponad trzykrotne) objętości – poszczególnych numerów - chodzi o ilość kolumn – z objętością internetową są pewne kłopoty bo aby numer szybko otworzyć nie może on zawierać nazbyt dużo ilustracji i koloru). Dodać należy, że Lider nie korzysta z żadnych dotacji a ja pracę moją wykonuję sam i całkowicie bezpłatnie. Lider korzysta natomiast z serwera SZS (dzięki).

Mam wiele planów dotyczących dalszej działalności. Zapewne nie wszystko da się zrealizować, zarówno ze względu na brak środków ale i na naturalną utratę sił - podeszły wiek. Ogłosiłem co prawda, że „Będę żył 107 lat” (tytuł mojej książki), ale dożyć a „dożyć w zdrowiu” to jednak całkiem inna sprawa.

Na pierwszy plan stawiam dalszą intensywną rozbudowę samego pisma jak i Internetowej Płaszczyzny Informacyjnej Lidera. Zamierzam znacząco rozszerzyć zasadniczy zakres zainteresowań Lidera (promocja zdrowia, kultura zdrowotna, kultura fizyczna) o problematykę filozoficzna, społeczną, prawną, pedagogiczną publikując ważne materiały i dokumenty (programy, traktaty, plany, wyniki badań itp.).Priorytetowo oczywiście traktowane będą jak dotąd materiały służące praktyce (programy, scenariusze, plany, konspekty itp.)

Z przyjemnością zauważyłem, że na różnych stronach (szkół, szkół wyższych, instytutów itp.) publikuje się wiele niezwykle interesujących materiałów na ogół nieznanych szerszym kręgom. Będę z tego źródła korzystał, prezentując na stronie Lidera dorobek i opracowania różnych autorów (zawsze z po.daniem źródła) Szerzej też postaram się penetrować strony ważnych instytucji i organizacji międzynarodowych (ONZ, WHO,UE, UNICEF).Będę trzymał się celu jaki sobie wyznaczyłem : wyszukiwanie, gromadzenie, przetwarzanie i udostępnianie materiałów i informacji przydatnych dla tych, którzy działają na polu cywilizacji pozytywnej.

Zbigniew Cendrowski

Redaktor Naczelny


Spis treści
ZBIGNIEW CENDROWSKI

Drodzy czytelnicy


WITKACY

Pojęcia i twierdzenia implikowane przez pojęcie istnienia


Posłowie interpelują, Minister Edukacji Narodowej odpowiada
MICHAŁ LENARTOWICZ

Po Konferencji AIESEP


ZUZANNA MAZUR

Po Sympozjum SALOS i AWF


ZBIGNIEW DZIUBIŃSKI

Uwarunkowania i tendencje zmian

uczestnictwa społeczeństwa polskiego w sporcie
ZOFIA SERWIŃSKA – BRZOSTEK

Aktywność ruchowa dzieci i młodzieży i jej wpływ na zdrowie


ŁUKASZ BOJKOWSKI

Rekomendacja książki Macieja Tomczuka

Psychospołeczne uwarunkowania rozwoju sportowego w okresie dorastania na przykładzie szermierki".
ZBIGNIEW CENDROWSKI

Rekomendacje książek (Brandon, Gombrowicz, Seligman


Nominacja profesorska ZBIGNIEWA DZIUBIŃSKIEGO

Witkacy


Pojęcia i twierdzenia implikowane

przez pojęcie istnienia




  1. Najprostsze sformułowanie czegokolwiek bądź wymaga już pojęć i ich związków w sądach.

  2. Krytyką innych mogą zajmować się tylko ludzie, mający sami zupełnie określone i wypracowane poglądy.

  3. Absolutny sceptycyzm prowadzi w ostateczności do zupełnie bezpłodnego solipsyzmu (rzeczywistość jest zbiorem subiektywnych wrażeń podmiotu).

  4. Trwam sam dla siebie a świat w pewien sposób dla mnie.

  5. Nie możemy pomyśleć sobie nic aktualnie nieskończonego w wielkości, prócz Przestrzeni i Czasu.

  6. Wszystko co tylko się dzieje w naszej duszy, nawet najbardziej skomplikowane procesy myślowe i najsubtelniejsze uczucia dają się rozłożyć na pewne jakości proste.

  7. Dzieł sztuki nie można oceniać z obiektywnego punktu widzenia praktycznego, kryteria ich wartościowania muszą być subiektywne.

8. Etyka panująca w danej grupie narodowej czy społecznej, jest wynikiem stosunku indywiduum do gatunku.

9. Realizm, ograniczający się do stwierdzenia rzeczywistości świata i nie mówiący o nim nic więcej, jest doktryną tanią i nic nie dającą.

10. Pojęcie istnienia szersze jest od pojęcia rzeczywistości.

Interpelacja poselska nr 19035

złożona we dniu 19 czerwca 2013 r

Posłowie :

Marek Krząkała, Jarosław Pięta, Ryszard Zawadzki, Wojciech Ziemniak

Do Ministra Edukacji Narodowej

W sprawie usystematyzowania kwestii funkcjonowania sportowych zajęć pozalekcyjnych w programie edukacyjnym
Szanowna Pani Minister!

Jak wiadomo, prawidłowy rozwój fizyczny dzieci oraz młodzieży jest oparty w dużej mierze na aktywności sportowej. Ten rodzaj kształcenia prawidłowej kondycji zdrowia, jak również możliwość rozwijania talentów sportowych umożliwiają zajęcia realizowane w ramach sportowych zajęć pozalekcyjnych. Problem, który pragnę poruszyć, dotyczy ich braku.


Na początku lat 90. w ramach programu oszczędnościowego w oświacie zawieszono realizację sportowych zajęć pozalekcyjnych (SKS) w wymiarze 2 godzin tygodniowo na oddział. Program oszczędnościowy miał trwać dwa lata.
Niestety zajęcia SKS do dnia dzisiejszego nie wróciły do ramowych planów nauczania. W ostatnich 20 latach dokonano w zakresie szkolnej kultury fizycznej korekt, w wyniku których z ramowych planów nauczania wycofano:
- 3 godziny gier i zabaw ruchowych na oddział (klasa I-III SP);

  • 2 godziny gimnastyki korekcyjno-kompensacyjnej na oddział (klasa I-V SP);

  • 2 godziny zajęć rekreacji sportowej SKS na oddział (klasa IV-VI, gimnazjum, SPG).

W ramach powyższych godzin oraz zajęć obligatoryjnych była m.in. realizowana obowiązkowa nauka pływania w klasach I-V SP. Wiemy, że wszystkie formy zajęć wychowania fizycznego, zajęć korekcyjno-kompensacyjnych i pozalekcyjnych, w różnych formach, mają znaczenie w rozwoju motoryczności, umiejętności ruchowych, profilaktyki zdrowotnej. Rekreacja i sport są też najlepszymi formami pracy wychowawczej w zakresie patologii społecznej (alkoholizm, nikotyna, narkotyki, wandalizm itp.).
W związku z powyższym pragnę zadać Pani Minister następujące pytania :
1. Czy resort edukacji narodowej przewiduje w najbliższym czasie zmiany w tym zakresie?
2. Czy Ministerstwo Edukacji Narodowej zakłada istnienie departamentu, do obowiązków którego
należałyby: szeroko pojęta kultura fizyczna dzieci i młodzieży, również turystyka, opieka zdrowotna oraz ukierunkowanie i kształtowanie polityki upowszechnienia sportu poprzez współzawodnictwo międzyszkolne realizowane przez Szkolny Związek Sportowy, a także określanie zasad pracy z młodzieżą uzdolnioną sportowo (klasy sportowe, szkoły sportowe, szkoły mistrzostwa)?
3. Czy Pani resort dysponuje informacjami, jaki jest aktualny stan zdrowia dzieci w zakresie wad podstawy, otyłości, stanu uzębienia (próchnicy), sprawności i wydolności fizycznej, a jeżeli tak, to jakie działania podejmuje resort w zakresie profilaktyki prozdrowotnej?

Ministerstwo Edukacji Narodowej

Odpowiedź na interpelację poselska nr 19035 z dnia 19 06.2013 w sprawie w sprawie usystematyzowania kwestii funkcjonowania sportowych zajęć pozalekcyjnych w programie edukacyjnym


Z upoważnienia Ministra odpowiedź przedstawił Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej Przemysław Krzyżanowski.
Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na interpelację nr SPS-023-19035/13, złożoną przez pana posła Jarosława Piętę oraz grupę posłów, w sprawie sportowych zajęć pozalekcyjnych, uprzejmie wyjaśniam, co następuje.


Podzielam opinię pana posła dotyczącą roli aktywności fizycznej w procesie kształtowania zdrowego stylu życia dzieci i młodzieży. Uważam, że rozwój fizyczny dzieci i młodzieży jest równie ważny jak ich rozwój intelektualny i emocjonalny. Należy jednak wyjaśnić, że przepisy ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.) oraz aktów wykonawczych wydanych na podstawie zawartych w ustawie upoważnień określają jedynie liczbę godzin obowiązkowych zajęć edukacyjnych. Inne, nieobowiązkowe zajęcia, w tym koła i kluby sportowe, są formą aktywności szkół, które mogą być realizowane w ramach godzin:
1) do dyspozycji dyrektora szkoły, przeznaczonych na zajęcia realizujące potrzeby i
zainteresowania uczniów, z uwzględnieniem art. 42 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r.
Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674, z późn. zm.), w wymiarze:

  • 2 godzin w tygodniu realizowanych przez nauczyciela w szkołach podstawowych i gimnazjach,

  • 1 godziny w tygodniu realizowanej przez nauczyciela w szkołach ponadgimnazjalnych,

2) realizowanych poza tygodniowym obowiązkowym wymiarem godzin zajęć dydaktycznych,


wychowawczych i opiekuńczych, prowadzonych bezpośrednio z uczniami lub wychowankami albo
na ich rzecz przez nauczycieli – w wymiarze ustalonym przez dyrektora szkoły i organ prowadzący szkołę.
Nie ma podstaw prawnych do określania minimalnej liczby godzin zajęć nieobowiązkowych. Ustawa o systemie oświaty pozostawia decyzję w tym zakresie dyrektorom szkół, którzy w ramach aktualnych potrzeb szkoły oraz środków, jakimi dysponują, decydują o wymiarze ww. zajęć. Z punktu widzenia zrównoważenia obciążeń organu prowadzącego oraz różnych potrzeb poszczególnych szkół dotyczących liczby zajęć w kołach i klubach sportowych określanie liczby godzin zajęć w tym zakresie nie jest wskazane. Wyjaśniam ponadto, że przytaczane przez pana posła przepisy dotyczące planów nauczania z lat 80. i 90. XX w. określały "gry i zabawy ogólnorozwojowe" oraz "zajęcia rekreacyjno-sportowe" jako zajęcia nadobowiązkowe. Niezależnie od zmiany brzmienia przepisów w sprawie ramowych planów nauczania zajęcia te w dalszym ciągu mogą być realizowane w wymienionych wyżej formach. Ponadto należy w tym miejscu podkreślić, że od tamtego czasu liczba godzin obowiązkowych zajęć wychowania fizycznego zwiększyła się ponad dwukrotnie.

Zmiany w ramowych planach nauczania nie spowodowały również wycofania zajęć z gimnastyki korekcyjnej, które mogą odbywać się w ramach zajęć wychowania fizycznego, godzin do dyspozycji dyrektora oraz godzin uwzględniających art. 42 ust. 2 pkt 2 ustawy Karta Nauczyciela. Zajęcia te mogą być również realizowane poza tygodniowym obowiązkowym wymiarem godzin zajęć dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych. Zgodnie z przepisami art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o systemie oświaty szkoła publiczna zapewnia bezpłatne nauczanie w zakresie ramowych planów nauczania, które obejmują również zajęcia wychowania fizycznego. W myśl przepisów rozporządzenia ministra edukacji narodowej z dnia 7 lutego 2012 r. w sprawie ramowych planów nauczania w szkołach publicznych (Dz. U. poz. 204) w klasach I-III szkoły podstawowej w trzyletnim okresie nauczania minimalny wymiar godzin obowiązkowych zajęć wychowania fizycznego wynosi 290.


Stosownie do podstawy programowej zajęcia z zakresu edukacji wczesnoszkolnej powinny być rozłożone równomiernie. Przy założeniu, że w roku szkolnym są 32 tygodnie dydaktyczne, średnia liczba zajęć wychowania fizycznego w klasach I-III w tygodniu wynosi 3 godziny [(290:32):3=3]. W myśl art. 13a ust. 2 ww. ustawy szkoły, z wyłączeniem szkół dla dorosłych, są obowiązane do prowadzenia zajęć wychowania fizycznego. Obowiązkowy wymiar zajęć wychowania fizycznego dla uczniów klas IV-VI szkół podstawowych i uczniów gimnazjów wynosi 4 godziny lekcyjne, a dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych 3 godziny lekcyjne w ciągu tygodnia.
Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia ministra edukacji narodowej z dnia 9 sierpnia 2011 r. w sprawie dopuszczalnych form realizacji obowiązkowych zajęć wychowania fizycznego (Dz. U. Nr 175, poz. 1042) obowiązkowe zajęcia wychowania fizycznego dla uczniów realizowane są w formie zajęć klasowo-lekcyjnych oraz zajęć do wyboru przez uczniów. Zajęcia do wyboru przez uczniów mogą być realizowane m.in. jako zajęcia sprawnościowo-zdrowotne. Zgodnie z ww. rozporządzeniem dyrektor szkoły, przygotowując propozycję zajęć do wyboru przez uczniów, powinien uwzględnić potrzeby zdrowotne uczniów, w tym m.in. wymagania dotyczące korekty wad postawy i związane z tym zajęcia z gimnastyki korekcyjnej. Decyzję o prowadzeniu zajęć uwzględniających potrzeby zdrowotne uczniów podejmuje dyrektor szkoły, po uzgodnieniu z organem prowadzącym i po zaopiniowaniu przez radę pedagogiczną i radę szkoły lub radę rodziców.
Ponadto uprzejmie informuję, że zgodnie z § 2 ust. 5 pkt 4 rozporządzenia ministra edukacji narodowej i sportu z dnia 12 lutego 2002 r. w sprawie ramowych planów nauczania w szkołach publicznych (Dz. U. Nr 15, poz. 142, z późn. zm.) w szkołach i klasach realizujących podstawę programową kształcenia ogólnego określoną w rozporządzeniu ministra edukacji narodowej i sportu z dnia 26 lutego 2002 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół (Dz. U. Nr 51, poz. 458, z późn. zm.) godziny do dyspozycji dyrektora szkoły mogą być przeznaczone na zorganizowanie zajęć dla grupy uczniów z uwzględnieniem ich potrzeb, w tym zajęć ruchowych o charakterze korekcyjnym. Podstawa programowa kształcenia ogólnego z 2002 r. obowiązuje w roku szkolnym 2012/2013 w klasach V-VI szkoły podstawowej i w klasach II-III szkół ponadgimnazjalnych (w przypadku technikum również w klasie IV).
Wyjaśniam, że od 1 września 2012 r. obowiązują nowe przepisy w tym zakresie, które nie wskazują wprost na "zajęcia ruchowe o charakterze korekcyjnym". Zgodnie z § 8 rozporządzenia ministra edukacji narodowej z dnia 7 lutego 2012 r. w sprawie ramowych planów nauczania w szkołach publicznych (Dz. U. poz. 204) przepisy rozporządzenia stosuje się od dnia 1 września 2012 r. w klasach I i IV szkoły podstawowej, klasie I gimnazjum, klasie I szkół ponadgimnazjalnych. W pozostałych klasach ww. szkół do zakończenia etapu edukacyjnego stosuje się przepisy ww. rozporządzenia z dnia 12 lutego 2002 r. W omawianym wypadku do końca cyklu kształcenia zajęcia z zakresu gimnastyki korekcyjnej realizuje się na dotychczasowych zasadach. Niezależnie od zmiany brzmienia rozporządzenia w sprawie ramowych planów nauczania zajęcia w zakresie gimnastyki korekcyjnej w dalszym ciągu mogą być realizowane w ramach godzin do dyspozycji dyrektora szkoły przeznaczonych na zajęcia realizujące potrzeby odpowiadające zainteresowaniom uczniów, z uwzględnieniem art. 42 ust. 2 pkt 2 ustawy Karta Nauczyciela w wymiarze:

  • 2 godzin w tygodniu realizowanych przez nauczyciela w szkołach podstawowych i gimnazjach,

  • 1 godziny w tygodniu realizowanej przez nauczyciela w szkołach ponadgimnazjalnych.

Ponadto w ramach możliwości organów prowadzących szkoły zajęcia w tym zakresie mogą być realizowane poza tygodniowym obowiązkowym wymiarem godzin zajęć dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych, prowadzonych bezpośrednio z uczniami lub wychowankami albo na ich rzecz przez nauczycieli - w wymiarze ustalonym przez dyrektora szkoły i organ prowadzący szkołę. Jednocześnie uprzejmie informuję, że nie ma podstaw prawnych do wprowadzenia obowiązkowych zajęć z gimnastyki korekcyjnej w szkołach. Ustawa o systemie oświaty oraz akty wykonawcze wydane na podstawie zawartych w ustawie upoważnień pozostawiają decyzję w tym zakresie dyrektorom szkół, którzy w ramach aktualnych potrzeb szkoły decydują o wymiarze zajęć z gimnastyki korekcyjno-kompensacyjnej. Z punktu widzenia zrównoważenia obciążeń organu prowadzącego oraz różnych potrzeb poszczególnych szkół dotyczących liczby godzin zajęć z gimnastyki korekcyjno-kompensacyjnej wprowadzenie obowiązkowych zajęć w tym zakresie nie jest wskazane. Uważam, że obowiązujące obecnie rozwiązanie pozwalające dyrektorowi elastycznie - odpowiednio do potrzeb - kształtować zajęcia z gimnastyki korekcyjno-kompensacyjnej, jest optymalne.


Wyjaśniam, że struktura organizacyjna departamentów MEN określona została według kryteriów o charakterze ogólnym, takich jak np. strategia, kształcenie ogólne, kształcenie specjalne, współpraca międzynarodowa, jakość edukacji, które rozpisane zostały następnie w regulaminie organizacyjnym MEN na zadania szczegółowe. W odniesieniu do przyjętych kryteriów problematyka kultury fizycznej dzieci i młodzieży stanowi zadanie szczegółowe, znajdujące się w zakresie kompetencji kilku departamentów MEN. Budowa struktury organizacyjnej MEN na podstawie kryterium zadań szczegółowych spowodowałaby konieczność znacznego zwiększenia komórek organizacyjnych resortu, co w mojej opinii jest niezasadne.
Ponadto uprzejmie informuję, że w systemie informacji oświatowej nie gromadzi się danych dotyczących liczby uczniów, którzy uczęszczają na zajęcia z gimnastyki korekcyjnej, liczby dzieci, u których zdiagnozowano wady postawy, oraz danych o otyłości, stanie uzębienia, sprawności i wydolności fizycznej. Wymienione dane są informacjami pośrednimi lub bezpośrednimi o stanie zdrowia, które w świetle ustawy o ochronie danych osobowych są danymi wrażliwymi. Organy państwa mogą gromadzić takie dane, o ile przewiduje to ustawa. Ustawa o systemie informacji oświatowej nie przewiduje gromadzenia takich danych.
Minister edukacji narodowej dostrzega jednak niepokojące zjawisko pogarszania się poziomu wydolności i sprawności fizycznej dzieci i młodzieży i prowadzi szereg działań związanych z popularyzowaniem aktywności fizycznej i promocji zdrowego stylu życia, które zapobiegać mają omawianemu zjawisku, np. program "Szkoła promująca zdrowie", program HEPS (Healthy Eating and Physical Activity in Schools) "Zdrowe żywienie i aktywność fizyczna w szkołach", konkurs na realizację zadania publicznego pn. "Zdrowe dzieci to nasz kapitał - szkolne projekty popularyzujące zdrowy styl życia w szkołach oraz w społecznościach lokalnych", czy upowszechnianie przez Ośrodek Rozwoju Edukacji - placówkę podległą MEN - kampanii społecznej "Wiem, co jem".
Ministerstwo Edukacji Narodowej współpracuje także w omawianym zakresie z innymi instytucjami. W dniu 23 listopada 2009 r. podpisano porozumienie o współpracy między ministrem edukacji narodowej, ministrem zdrowia oraz ministrem sportu i turystyki w sprawie promocji zdrowia i profilaktyki problemów dzieci i młodzieży. Współpraca między stronami ma na celu m.in. wspieranie działań z zakresu edukacji zdrowotnej oraz profilaktyki problemów dzieci i młodzieży w szkołach, placówkach i środowiskach lokalnych.
Minister edukacji narodowej w ramach realizacji porozumienia powołał przy Ośrodku Rozwoju Edukacji Radę Programową ds. Promocji Zdrowia i Profilaktyki Problemów Dzieci i Młodzieży, której przewodniczącą jest pani prof, dr hab. med. Barbara Woynarowska. Na mocy ww. porozumienia został również powołany krajowy koordynator ds. promocji zdrowia. Rada programowa opracowała "Kierunki działania w zakresie promocji zdrowia w szkole i profilaktyki problemów dzieci i młodzieży w Polsce w latach 2010-2014", które obejmują wspieranie realizacji edukacji zdrowotnej w szkołach wszystkich typów oraz wspieranie realizacji w szkołach programów promocji zdrowia i profilaktyki.
Należy zwrócić uwagę, że badania Światowej Organizacji Zdrowia wskazują, że sygnalizowany problem pogarszania się poziomu wydolności i sprawności fizycznej dzieci i młodzieży staje się zjawiskiem globalnym, które obejmuje również Polskę. Głównymi przyczynami tego stanu jest mała aktywność ruchowa dzieci i młodzieży oraz narastający problem otyłości, związane z trybem życia prowadzonym w środowisku dynamicznie rozwijającej się technologii informacyjnej.
Zapobieganie nadwadze i otyłości oraz popularyzowanie aktywności fizycznej wśród dzieci i młodzieży jest długotrwałym procesem społecznym. Zmiany postaw oraz kształtowanie zdrowych nawyków w społeczeństwie wymagają podejmowania systemowych działań na wielu poziomach. Dotyczy to wszystkich elementów procesu wychowania i jest wypadkową wpływu wywieranego na dzieci i młodzież przez środowisko, w którym dorastają - rodzinę, grupę rówieśniczą, szkołę, media oraz wszystkich innych, którzy kształtują nawyki i umiejętności oraz przekazują wiedzę.
W ramach tych działań szkołom wskazuje się obszary, które należy wziąć pod uwagę podczas planowania, wdrażania, monitorowania i ewaluacji szkolnej polityki w zakresie aktywności fizycznej i żywienia. Jednak odpowiednie działania, które ograniczą liczbę dzieci zwalnianych z zajęć wychowania fizycznego, nie będą skuteczne bez aktywnej współpracy rodziców, organu prowadzącego i kierownictwa szkoły.





  1   2   3   4


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna