Psychika i zachowania dzieci CdLS



Pobieranie 176.04 Kb.
Strona3/3
Data08.05.2016
Rozmiar176.04 Kb.
1   2   3

Dr Thomas Gualtieri


Zapis wydawcy : Poniższy dokument, wydany dla tej publikacji, był napisany specjalnie dla rodziców i opiekunów, by poprowadzić do doktorów, którzy leczą u dzieci z CdLS zachowania i problemy emocjonalne. Było to przygotowane przez Dr C. Thomas’a Gualtieri, neuropsychiatrę i członka Naukowego Konsylium Doradczego Fundacji CdLS.

Drogi Doktorze,

Ta wskazówka jest pomyślana by dać ci punkt odniesienia na rozpoczęcie jeśli uważasz, że próby z lekami jest wskazana dla twojego pacjenta z CdLS. Przed rozpoczęciem leczenia, proszę zrób mi jedną przysługę. Zapytaj rodziców lub opiekunów twojego pacjenta o wyniki (ocenę) i arkusz instrukcyjny swojego pacjenta. Poproś ich by wypełnili taki sam na przed i po zakończonym powodzeniem leczeniu farmakologicznym. Następnie prześlij wyniki do mnie na adres Fundacji. Informuj na bieżąco zarówno o niepowodzeniach jak i o sukcesach. Mamy bazę danych na temat leczenia farmakologicznego pacjentów z CdLS. Z twoją pomocą przyszłoroczne wskazówki będą miały lepsze podstawy empiryczne.

Ten krótki dokument jest skierowany do lekarzy i innych fachowców, którzy zajmują się dziećmi z Syndromem Cornelia de Lange. Ponieważ syndrom nie jest powszechnym zaburzeniem, prawdopodobnie nie masz wielkiego doświadczenia z pacjentami z CdLS. Niewiele pisze się w literaturze medycznej o syndromie, szczególnie o leczeniu problemów zachowawczych i emocjonalnych.

Od początku, jako jeden z doradców naukowych Fundacji CdLS, zaobserwowałem ponad dwieście dzieci i dorosłych z syndromem i przejżałem rezultaty różnych sposobów leczenia. To są moje bieżące zalecenia dla leczenia najpowszechniejszych trudności z zachowaniem.

CdLS jest genetycznym syndromem opóźnienia umysłowego, małego wzrostu, nadmiernego owłosienia i anomalii twarzy i szkieletu. Pacjenci z CdLS mają dużą liczbę problemów medycznych takich jak refluks żołądkowo-jelitowy, zapalenie ucha wewnętrznego, wada serca, napady (padaczkowe) i problemy ze słuchem i wzrokiem. Występują u nich też trudne zachowaia opisane poniżej.



Najpierw Leczenie Podstawowych Stanów Medycznych

Pierwszą rzeczą by leczyć zachowawcze lub emocjonalne problemy u pacjentów powinno być zdiagnozowanie i leczenie podstawowych stanów medycznych, które mogą powodować ból lub dyskomfort. Jeśli dziecko jest zirytowane, agresywne, samookalecza się jest bardziej prawdopodobne, że jest to wywołane przez coś takiego jak nieleczony refluks lub niezdiagnozowane napady. Małe dzieci z CdLS, mają tendencje do bycia zachowawczo wrażliwym na toksyczność różnych leków, tak więc nowy problem zachowawczy może być efektem ubocznym na leki jak dilantin, phenobarbital, tagamet czy cipro.

Pacjenci z CdLS są też bardzo wrażliwi na stymulacje środowiska i na zmiany w rutynie. Dlatego też nowy problem z zachowaniem może być rezultatem umieszczenia w rozwojowo nieodpowiedniej klasie, głośny lub rozpraszający kolega czy rodzeństwo, nowy układ w rodzinie, hałas, znużenie lub nadmiar stymulacji.

Z mojego doświadczenia wywnioskowałem, że przeważająca większość problemów zchowawczych i emocjonalnych u tych pacjentów są rezultatem niezdiagnozowanych stanów medycznych lub suboptymalnych warunków w domu czy w szkole. Nawet jeśli problem zachowawczy jest niepokojący - jak zachowanie samookaleczania się - zwykle ulegnie poprawie jeśli leżący u podstaw przedmiot irytacji zostanie skorygowany.

Najpierw lecz je na refluks nawet jeśli badania są nieprzekonywujące. Zbadaj na zapalenie ucha. Zapytaj o bóle, zwłaszcza w miejscach nieprawidłowego rozwoju. Zbadaj wzrok i ostrość słuchu. Nie zakładaj, że problem w zachowaniu jest czysto psychologiczny dopóki prawdopodobne przyczyny medyczne nie są wyjaśnione.

W zasadzie dzieci z CdLS nie wymagają specjalnych psychiatrycznych czy psychologicznych interwencji i nie są jako grupa skłonne do jakichś szczególnych zaburzeń neuropsychiatrycznych. Z natury nie są autystyczne, agresywne czy samookaleczające się. Są raczej czułe, wrażliwe, szczęśliwe i lubiące się bawić. Jako osoby dorosłe dobrze sobie radzą, szczególnie w domach opartych na grupach społecznych i nie są nadmiernie podatne na problemy psychiatryczne. Nawet jeśli ich problemy z zachowaniem są groźne, ostateczne prognozy są dobre.



Pacjenci z CdLS są pobudliwi i niedojrzali.

Nie jest to sugestia, że są one zawsze łatwymi dziećmi lub ich każdy problem z zachowaniem jest rezultatem jakiegoś nieleczonego stanu medycznego lub nieprzychylnego środowiska. Pacjenci z CdLS są bardzo wrażliwi, właściwie jako dzieci są wrażliwi na cały otaczający je świat. Również jak większość wrażliwych ludzi są one też trochę nadpobudliwe. Mogą się histerycznie śmiać z rzeczy, które nie są śmieszne lub mogą być zirytowani, nieznośni, zaczepni, źle sypiać czy słabo jeść, mogą też mieć nagłe wybuchy złości. Ich nastroje mogą się szybko zmieniać. Mogą być uparte lub prowokować czy dawać zachowania wymagające opieki.

Dzieci z CdLS są bardzo niedojrzałe. Ich wiele problemów z zachowaniem jest rezultatem zachowań niedojrzałości rozwojowej, które są normalnymi odmianami rozwojowymi, jak ssanie kciuka do momentu maceracji, uderzanie głową, wkładanie rąk lub innych przedmiotów do ust, zwisanie głową w dół, szczypanie się, umyślne upadanie, draganie, wyciąganie szuflad. Większość to forma samostymulacji i zniknie jak tylko dziecko jest wystarczająco duże by znaleźć bardziej adaptowalne zabawy. Takie problemy jak zachowanie bardzo małych dzieci wymaga leczenia, ale niczego bardzo intensywnego czy skomplikowanego.Dziecko wymaga pilnej obserwacji, delikatnego powstrzymywania od nieodpowiednich zajęć i skierowania do bardziej adaptowalnych zachowań.

Nadpobudliwość i zachowanie impulsywne jest powszechne u dzieci z CdLS i może być bardzo męczącym problemem, mimmo że zwykle mija kiedy dzieci są starsze. Ritalin jest jednym z najczęściej przepisywanych leków i działa w prawie połowie przypadków. Utrzymuj niskie dawki (0.1-0.3 mg/kg dwa lub trzy razy dziennie) ponieważ wysokie dawki mogą wywołać sedację (uspokojenie), irytację a nawet samookaleczanie się. Jeśli Ritalin nie zadziała, spróbuj dexedrine lub desoxyn (0.05-0.2 mg/kg dwa razy dziennie). Inną możliwością jest Cylert.

Jeśli psychostymulant działa dobrze, ale wywołuje problemy jak irytacja, efekt on-off, czy problemy ze snem dodaj L-tryptofan (250-500 mg) lub zaleć “dietę serotonergiczną“ z wysokim poziomem tryptofanu (np sok z owocu passion). Symmetrel (amantadyna) również może być użyty na nadpobudliwe- impulsywne zachowanie, podawany sam 25-200 mg/d dwa lub trzy razy dziennnie) lub z niską dawką stymulantu.

Dysregulacja emocjonalna może stać się bardziej poważna w wieku dojrzewania.

Problem dysregulacji emocjonalnej u pacjentów z CdLS może stać się bardziej poważny z czasem kiedy wkroczą oni w okres dojrzewania i niepokoje, paniczne ataki, huśtawki nastrojów, napady złości, agresja i samookaleczanie się może zakłócać normalne życie w domu i w szkole. U starszych pacjentów nie ma już pożytku z rozważania, że takie problemy są “normalnymi wariantami rozwoju” i konieczny będzie jakiś rodzaj leczenia.

Leczenie psychologiczne czy modyfikacje zachowań raczej wiele nie pomogą. Krótka opieka jest bardziej dla zasady niż dla porady rodzicom. Rodzina może też chcieć rozważyć sytuację życia w domu grupowym. Nastolatkowie, którzy są trudni w domu często poprawiają się w bardziej strukturalnym środowisku. Jednak my nigdy nie zalecaliśmy dla tych pacjentów udogodnień opieki w dużych skupieniach. Nie radzą sobie oni zbyt dobrze w tłumie, hałasie i zamieszaniu.

Główne leki psychiatryczne, jak antypsychotyki, lithium, tegretol i valproate nie są zalecane ponieważ nie działają zbyt dobrze u tych pacjentów i ponieważ efekty uboczne jak akatyzja mogą tylko pogorszyć ich problemy. Nie mieliśmy też większych sukcesów z benzodiazepinami.

Zamiast tego spróbuj jednego z łagodniejszych leków serotonergicznych : elavil (5-50 mg/d), trazodone (25-100 mg/d), buspar (5 mgm dwa razy dziennie do 15 mgm trzy razy dziennie), paxil (10-20 mgm/d) lub zoloft (25-50 mgm/d). Istnieje bardzo małe ryzyko przy użyciu leków jak te i mogą być one bezpiecznie łączone ze stymulantami, lekami przciw padaczce, beta-blokatorom i clonidine.
Samookaleczenia mogą być sposobem kontrolowania bólu.

Jesteśmy szczególnie zainteresowani elavilem, ponieważ jest to łagodny lek antycholinergiczny zarówno uspokajający jak i serotonergiczny lek antydepresyjny. Jest to również bardzo dobra pigułka przeciwbólowa. Czasami zastanawiam się czy zachowania samookaleczania u niektórych pacjentów nie są rodzajem auto-akupunktury, sposobem na kontrolowanie centralnego bólu albo bólu szkieletowego. Dzieci z CdLS czasami skarżą się na ból i dyzestezję rąk i stóp (nienawidzą ubierać butów). Spróbuj więc elavil w niskich dawkach (5-10 mg ). Możesz też spróbować innych leków przeciwbólowych jak aspiryna, advil czy nawet darvon jeśli uważasz, że ból i dyzestezja tkwią w korzeniach trudności emocjonalnych pacjenta.

To powinno dać ci punkt odniesienia jeśli uważasz, że próba leków jest zalecana u twojego pacjenta. Leki, które zaleciłem są łatwe w użyciu nawet w kontekście czynnej opieki lekarskiej i ryzyko jest bardzo niskie. Jestem pewien, że Desoxyn Symmetrel i Darvon nie są lekami, które przepisujesz każdego dnia, ale jest to mniej więcej tak egzotczne jak będzie leczenie.

Proszę daj sobie czas na wypełnienie arkusza wyników (ocena), przed i po leczeniu i prześlij te dane do Fundacji CdLS.



Leki - zachowanie.

Pytanie : Ostatnio mój siedmioletni syn miał zmianę w lekach na jego zachowanie. Brał Paxil bez pozytywnych rezultatów. Teraz próbuje z 25 mg Zoloft’u. Czy widziałeś długoterminowe korzyści lub efekty Zoloft’u u osób z CdLS?

Odpowiedź : Tak czasami to działa. Jest to bardzo bezpieczne, nawet długoterminowo.

ADHD (zespół nadpobudliwości psychoruchowej) u dzieci z CdLS.

Pytanie : Ostatnio u naszego 4-letniego zdiagnozowano ADHD ale mamy pewne nieprawidłowe efekty uboczne po użyciu szczególnych leków. Tenex jest jednym z tych leków. Wywołują one oczekiwany efekt w znaczeniu, że jest on łatwiejszy do kontrolowania i tolerowany ale leki te wywołują przeciwne rezultaty w jego mowie. Powoduje to u niego jąkanie, niewyraźną mowę i przerywa wypowiedź w połowie zdania. Czy masz jakieś informacje o leczeniu ADHD u dzieci z CdLS?

Odpowiedź : Jest kilka leków na ADHD w zachowawczym rozdziale Stawiać Czoła Wyzwaniom (Facing the Challenges). Tenex jest dobrym lekiem, ale powodują aphonię (niemożność mówienia, strata głosu) lub inne przypadłości których dziecko doświadcza. To się unormuje po odstawieniu leków, i można użyć innych alternatyw leczenia.

Chwiejność.

Pytanie : Jestem opiekunem mężczyzny z CdLS. Czy CdLS może w jakiś sposób wpływać na równowagę, lub powodować chwiejność? Obecnie podaję mu Risperdal, Doxepian, jak również różne leki na zatoki i żołądek. Był dokładnie badany i miał prześwietlone stawy biodrowe - bez rezultatów.

Odpowiedź : Jest kilka przyczyn ataxii i chwiejnej postawy. Bazując na twoim pytaniu przyjmuję, że jego przypadek ataxii ma ostre (nagłe) napady. Przyczyny infekcyjne mogą zawierać wrzody mózgu (szczególnie w móżdżku) lub jednostki znanej jako labyrinthitis, włączając różne infekcje ucha środkowego porażające nerwy (ataxii towarzyszą wymioty i intensywne zawroty głowy). Wszystkie one wymagają antybiotyków. Istnieje też jednostka infekcyjna znana jako ostra ataxia mózgowa, zalicza się tutaj różne chwiejności idące za chorobą wirusową, na początku z wymiotami, zmianami w oku (oczopląs) i trudnościami z mową.

Może to trwać do dwóch miesięcy ale jest samoograniczane i ma dobre prognozy. Przy ataxii mogą występować guzy mózgu ale powinny być odkryte podczas badań lub mamografii. Istnieją genetyczne przyczyny ataxii, ale zważając że cierpi on na CdLS są one mało prawdopodobne. Na koniec leki również mogą powodować ataxię nawet powszechne leki przeciw przeziębieniu. Możesz to przedyskutować ze swoim farmaceutą.


Ataxia (Nieskoordynowane ruchy, chwianie się - bezwład)

Pytanie : Nasze dziecko ma sporadyczne epizody “zachwiania równowagi”. Neurolog i ENT (otolaryngolog) nie byli w stanie zlokalizować źródła problemu. Nie ma tu problemów z uchem wewnętrznym. W przeszłości miał wiele badań EEG (elektroencefalogram, lub badania fal mózgowych). Lekarz napomknął o ataxii. Jaki jest następny krok?

Nasz lekarz zarekomendował byśmy obserwowali jego oczy i zapisywali zachowania.



Odpowiedź : Ataxia byłaby zwykle w sferze neurologicznej i fakt, że wszystko było normalne podczas testów wątpliwości zostają rozproszone. Może być trudno dokładnie określić przyczynę. Czasem nawet wirusy mogą wywołać ataxię, jakkolwiek zwykle nie byłoby to sporadyczne. Zauważyłem, że niektóre osoby z CdLS mają chód charakterystyczny dla ataxii. Czasami może być warto spróbować leków na epilepsię i zobaczyć czy to pomoże. Niektóre z nich mają niewiele efektów ubocznych. W przeciwnym razie myślę,że czekanie i obserwacja byłyby najlepszym co można zrobić.

Zachowanie, efekty uboczne leków.

Pytanie : Moja 21-letnia córka, zaczęła “dreptać” po drugiej wizycie na pogotowiu, po drugiej walczyła z grypą. W tym czasie, podawano jej Compazine na nudności. Podawano jej również Phenergan podczas wizyty. Dreptanie, chodzenie nigdy nie zostało od tego czasu przerwane. Po tej wizycie doktorzy ci w szpitalu i ci w klinice psychiatrycznej nigdy nie zainteresowali się chodzeniem, nawet nie pomyśleli, że oni zawinili. Neurolog odrobiła pracę domową i sprawdziła wszystkie testy jakie moja córka miała od lutego (skan., EEG itp) i wszystkie były prawidłowe, co prowadzi nas znów do punktu wyjścia - kiedy zaczęło się chodzenie?

Chodzenie zaczęło się po drugiej wizycie na pogotowiu, w którym to czasie zażywała dwa leki, które spowodowały to zaburzenie neurologiczne u mojej córki - Compazine i Phenegran. Te dwa leki przycisnęły guzik w mózgu mojej córki i dały stałą dawkę Haldolu podczas jej miesięcznego pobytu w klinice psychiatrycznej tylko z powodu jej zaburzeń. Neurolog zalecił by mojej córce nigdy więcej nie podano tych leków lub Reglanu, który jest podobny. Powiedziała też, by się upewnić, że moja córka nosi etykietę, która mówi że jest uczulona na te leki i wszystkie inne neuroleptyki (zmiany świadomości). Na nieszczęście musimy czekać aż efekty uboczne ustąpią. Zabierze to miesiące. W międzyczasie moja córka zażywa 1mil Cojentin’u by ją trochę uspokoić. Wszystko co możemy zrobić jest czekać i mieć nadzieję, że zaburzenie nie jest trwałe.



Odpowiedź : Problemem jest akathisia (neurologiczny symptom nadpobudliwości motorycznej) i jest to często indukowane przez leki. Haldol i Compazine mogą wywołać ten stan. Zwykle to przechodzi ale trwa kilka miesięcy. Klonopin lub Inderal czasami jest pomocny.

Wpatrywanie się i branie przedmiotów do ust .

odpowiedź dana przez Laird Jackson, lekarza medycyny (wrzesień/październik 1990)



Pytanie : Zauważyłem, że wiele dzieci z CdLS trzyma ramiona wyciągnięte prosto przed siebie, wpatrując się w swoje ręce. Czy istnieje jakaś tego przyczyna? Również dlaczego dzieci z syndromem zdają się wszystko brać do ust? Ponieważ może to być bardzo niebezpieczne, jak je do tego zniechęcić?

Wpatrywanie się w swoje ręce (lub stopy) jest normalną fazą rozwojową, która zwykle pojawia się w dzieciństwie.Wśród dzieci z CdLS to zainteresowanie samym sobą czasem pojawia się później. Odkrywanie samego siebie lub branie do ust różnych rzeczy jest następną normalną fazą rozwojową dzieci, która czasami w przypadku CdLS pojawia się później.Nie ma sposobu by temu zapobiec, więc sugeruję “ochronę otoczenia przed dziećmi” poprzez usuwanie z ich zasięgu małych, ostrych przedmiotów lub trujących substancji.



Zachowanie obsesyjno - kompulsyjne.

Pytanie : Czy istnieje coś co mogę zrobić, by móc kontrolować u mojej córki uderzanie, stukanie i tupanie? Przedstawia ona niezupełnie samookaleczjące się zachowanie. Ale przejawia co jak uważam jest nazywane zachowaniem stereotypowym (z artykułu Chris’a Oliver’a o zachowaniu). Wciąż otwiera i zamyka (czasami trzaska) drzwi, ale kontroluję to kładąc ręcznik na górze drzwi i to ją zniechęca. Ale wciąż uderza lub stuka rękami i wciąż tupie. Ciekawa jestem czy ona rzeczywiście może to kontrolować. Potem czytałam artykuł Oliver’a i Hyman’a, który mówił, że niektóre dzieci z CdLS mogą nie być w stanie kontrolować pewnych czynności typu obsesyjnego. Więc nie wiem jak reagować : czy po prostu powinnam pozwolić jej kontynuować wykonywanie tych czynności i skoncentrować się na innych rzeczach, czy powinnam nadal próbować zmienić jej zachowanie tak bardzo jak mogę?

Odpowiedź : Zachowanie obsesyjno - kompulsyjne nie jest całkowicie pod kontrolą osoby chorej i jest właściwe pozwolić im kontynuować niektóre z nich, jeśli jest to nieszkodliwe oraz jeśli służy to jakiejś funkcji - np. by zredukować napięcie. Ale dobrze jest też spróbwać je kontrolować lub skierować w sfery bardziej produktywne lub pro-społeczne na tyle, na ile możesz to zrobić, delikatnie i stale. Dobrze jest dla dzieci, by rozwinąć nad tym możliwie jak największą kontrolę, również przekierowanie ich działań może być pomocne.

TG (4-10-01)



Aktywność fal mózgowych.

Pytanie : U mojego dziwięcioletniego syna przeprowadzono EEG i rezonans magnetyczny. EEG wykazało, że jego “fale mózgowe są obniżone”. Nic więcej nie odnotowano. Czy możesz wyjaśnić co to znaczy?

Odpowiedź : Obniżona amplituda fal mózgowych na EEG może być skutkiem leków, np Tegretol. Jest to łagodny wynik, w końcu nie jest nieznanym u ludzi z problemami rozwojowymi.
Temat : Osłabienie prawej strony
Pytanie : Czy jest powszechne wśród dzieci z CdLS by miały one jedną stronę ciała porażoną inaczej niż drugą. Nasza trzyletnia córka ma dostrzegalne osłabienie jej prawej ręki/ ramienia i nogi/ stopy, jej prawe oko jest zaklejone, prześwietlenie zatoki wykazało anomalie, które być może wskazują, że jej prawa zatoka nigdy się w pełni nie rozwinęła, a jej refluks moczowodowy po prawej stronie? Rozważamy kontynuację badań, ale nie robilibyśmy tego gdyby było to związane z CdLS. Jeśli je wykonamy, jakie to powinny być badania?
Odpowiedź : Nie, nie jest to typowe lub znane jako powiązane z CdLS i należy wykonać dalsze badania.LJ (4-10-01)

Odpowiedź : Słyszałem o kilku pacjentach, którzy mieli jedną stonę ciała bardziej osłabioną niż drugą. Nie słyszałem o specyficznych problemach z okiem, zatoką i moczowodem tej strony. Powiedziałbym, że to nie jest typowe i zarekomendowałbym dalsze badania, najprawdopodobniej jakiekolwiek specyficzne badanie, które normalnie zaleciłby lekarz. Może to obejmować rezonans magnetyczny mózgu, by zobaczyć czy nie odznacza się on asymetrią pomiędzy dwoma półkulami (które mogą również ukazać różnice pomiędzy oczami i zatokami), oraz badanie moczowodu (cystourethrogram - w celu sprawdzenia jego funkcjonowania), jak również badanie ultradźwiękowe nerek (by zbadać w kierunku jakichkolwiek anomalii nerek) oraz badanie tomograficzne (w celu sprawdzenia ich funkcjonowania).TK (4-10-01)

Temat : Sekretyna

Pytanie : Rodzic dziecka z CdLS wspomniał o użyciu sekretyny w przypadku autyzmu i zastanawiał się czy przyniosłoby to również jakieś korzyści w przypadku CdLS.
Odpowiedź : Sekretyna była ukazana jako nie skutkująca w przypadku autyzmu po kontrolowanych próbach, nie spodziewałbym się również żadnych korzyści w przypadku CdLS. EK (11-30-01
Leki przeciw nadpobudliwości.

odpowiedź dana przez Dr Laird Jackson (maj/czerwiec 1987)

Pytanie : Chciałbym zdobyć jakieś informacje na temat leków przeciw nadpobudliwości. Które są najefektywniejsze, mając jednocześnie najmniejsze działania uboczne?

Nie jest łatwo odpowiedzieć na to pytanie. Dość dziwnym jest, że nadpobudliwość u dzieci często jest reakcją wprost przeciwną do tej jakiej się spodziewałeś po zastosowaniu terapii. Na przykład, nadpobudliwe dzieci często mają pogorszoną reakcję na trankwilizery czy leki uspokajające, ale uspokajają się po lekach, które działają pobudzjąco na większość ludzi. Wnioskiem jest, że łagodne stymulatory jak Ritalin czy nawet kofeina mogą być pomocne dla dzieci z nadpobudliwością.

Leczenie nadpobudliwości, jak leczenie napadów aktywności u dzieci, jest często próbnym i błędnym procesem. Oboje neurolog i rodzina muszą być przygotowani na zmianę leków i dawek przez pewien okres czasu by osiągnąć i opracować program podawania leków dla danego dziecka. Może to być frustrujące dla wszystkich. Moją radą jest by skonsultować się z dobrym i wyrozumiałym neurologiem dziecięcym. Znajdź kogoś z kim możesz porozmawiać i trzymaj się tej osoby wystarczająco długo by dać temu szansę.

Leki uspokajające.

Pytanie : Nasz 21-letni syn, jest w wysokim stopniu niespokojny. Jakie leki mogłyby być dobrym substytutem Valium, na który jest wrażliwy i nie toleruje go.?

Odpowiedź : Jest mnóstwo leków uspokajających dla dzieci - większość ma powszechne efekty uboczne 1) spokój (który dzieci mogą “zwalczać” lub i powodować paradoksalne podniecenie) i 2) brak zachamowań które mogą ujawnić bardziej kłopotliwe zachowanie, które wcześniej było kontrolowane.

Sugeruję bardzo niską dawkę neuroleptic’u (lek wywołujący niepokojący stan świadomości) jak 0.125 do 0.25 mg Risperdalu, od 1mg do 2.5mg Zyprexa, lub 12.5mg Seroquel’u jeśli niepokój jest naprawdę łagodnym podnieceniem w określonych sytuacjach. Z prawdziwych leków “uspokajających” być może próba Ativan’u (lorazepam) w mikroskopowych dawkach (0.25mg do 0.5mg). Ostatnio jest też Buspar (buspirone), który może zredukować niepokój na dłuższy okres czasu - ale powoduje on efekty uboczne jak kłopoty z żołądkiem i może ni być tolerowany. Klasyczne leki usypiające jak Chloral hydrate itp nie są dobrymi czynnikami uspokajającymi.



Reakcja : Clonidine, Buspar i leki antydepresyjne jak serzone, niskie dawki Risperidone lub Zyprexa wszstkie są możliwe. Ja zacząłbym z Serzone.

Pobieranie 176.04 Kb.

1   2   3




©absta.pl 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna