Raport dotyczący realizacji przedsięwzięcia



Pobieranie 458.42 Kb.
Strona6/6
Data01.05.2016
Rozmiar458.42 Kb.
1   2   3   4   5   6

Należy podkreślić, że konieczność stosowania koncesyjnej procedury wyboru partnera prywatnego może się wiązać z ryzykiem odwołania postępowania i przeprowadzenia go ponownie w trybie Prawa Zamówień Publicznych. Sytuacja taka będzie mieć miejsce, jeśli w trakcie prowadzonych negocjacji okaże się, że partnerzy prywatni nie są zainteresowani udziałem w Przedsięwzięciu w sytuacji, gdy płatność od Gminy będzie mniejsza niż 50% łącznych nakładów inwestycyjnych oraz bieżących, lub w ogóle nie jest przewidziana. Zawarcie umowy w wyniku takich ofert skutkować będzie naruszeniem dyscypliny finansów publicznych. Dlatego ogłoszenie o koncesji powinno zawierać postanowienie dotyczący możliwości odwołania postępowania w przypadku, gdy wynagrodzenie partnera prywatnego w ofercie nie będzie odpowiadać wynagrodzeniu, o którym mowa w art. 4 ust. 1 Ustawy o PPP.

Harmonogram postępowania koncesyjnego:




Czas

Czynność koncesjadawcy

Czynności strony prywatnej

1

Termin dowolnie wybrany przez koncesjodawcę.

Publikacja (przesłanie) ogłoszenia o koncesji

- zapoznanie się z ogłoszeniem,

- podjęcie decyzji o udziału w postępowaniu,

- przygotowanie wniosku bądź samodzielnie, bądź w ramach konsorcjum


1*

Po ogłoszeniu o koncesji

Publikacja informacji o planowym partnerstwie (w przypadku PPP w trybie koncesji) w Biuletynie Informacji Publicznej

brak

2

21 lub 45 dni

Wyjątek - możliwość skrócenia do 14 dni, gdy zachodzi konieczność pilnego zawarcia umowy koncesji na usługi

Termin złożenia wniosków o zawarcie Umowy koncesji

- złożenie wniosku o zawarcie umowy koncesji

– oświadczenie o spełnieniu wymogów stawianych przez koncesjo dawcę

- brak obowiązku przedkładania dokumentów potwierdzających spełnienie wymogów do udziału w postępowaniu!


3

Brak regulacji - termin wskazany przez koncesjodawcę

Badanie wniosków o zawarcie umowy koncesji oraz rozesłanie zaproszeń do negocjacji,




4

Brak regulacji - termin wskazany przez koncesjodawcę

Negocjacje, poprzedzone zaproszeniem

- udział w negocjacjach,

- składanie wniosków, uwag i sugestii co do przedmiotu koncesji i warunków jej udzielenia



5

Brak regulacji - termin wskazany przez koncesjodawcę

Termin zamknięcia negocjacji i rozesłanie informacji do kandydatów o zakończeniu negocjacji

brak

6

Brak regulacji - termin wskazany przez koncesjodawcę

Przygotowanie opisu warunków koncesji

brak

7

Brak regulacji - termin wskazany przez koncesjodawcę

Termin przekazania opisu warunków koncesji oraz rozesłania zaproszeń do składania ofert

- podjęcie decyzji o złożeniu oferty,

- przygotowanie oferty



8

Czas konieczny na przygotowanie ofert

Termin zgłoszenia ofert

- zgłoszenie oferty przed upływem terminu

- obowiązek wpłacenia wadium (jeżeli było przewidziane w OWK)

- związanie ofertą przez okres wyznaczony przez koncesjodawcę


9

Brak regulacji - termin wskazany przez koncesjodawcę

Termin rozstrzygnięcia i zawiadomienie oferentów o wyborze najkorzystniejszej oferty

- ewentualne przygotowanie skargi do sądu administracyjnego w przypadku niekorzystnego rozstrzygnięcia z naruszeniem przepisów

10

Termin wskazany przez koncesjodawcę

Termin złożenia wymaganych dokumentów przez Oferenta, którego oferta została uznana za najkorzystniejszą

- w przypadku wyboru oferty: obowiązek złożenia dokumentów potwierdzających spełnienie wymogów udziału w postępowaniu (wykaz dokumentów określony będzie w Opisie Warunków Koncesji).

11

10 / 15 dni od przekazania informacji o wyborze oferty

Wyjątek – gdy wpłynęła tylko jedna oferta lub wartość przedmiotu koncesji jest mniejsza od kwoty określonej w przepisach wydanych na podst. Art. 11 ust. 8 Prawa zamówień publicznych



Termin zawarcia umowy koncesji

- ewentualne składanie skarg na rozstrzygnięcie

- po upływie tego terminy następuję zawarcie umowy

- w przypadku odstąpienia od zawarcia umowy, lub w sytuacji brak wymaganych dokumentów, wadium przepada, a koncesjodawca zaprasza do zawarcia umowy oferenta, którego oferta zajęła drugie miejsce w klasyfikacji

- jeżeli zgłoszona została tylko jedna oferta i zaistnieje okoliczność jw., koncesjodawca unieważnia postępowanie.



16.Opis procedury odwoławczej

      1. aŚrodki odwoławcze - wprowadzenie

Postępowanie odwoławcze w ramach procedury wyboru koncesjonariusza uregulowane zostało odrębnie w przepisach Ustawy o Koncesjach. Przepisy te znajdują także zastosowanie do procedury wyboru partnera prywatnego, jeśli przebiega ona w trybie Ustawy o Koncesjach. Nie znajdują natomiast tutaj zastosowania regulacje Prawa Zamówień Publicznych. Poniższe rozważania dotyczą zarówno Modelu 1, jak i Modelu 2.

W Rozdziale IV Ustawy o Koncesjach określono zakres ochrony prawnej zainteresowanych podmiotów, których interes prawny doznał uszczerbku lub może doznać uszczerbku z powodu naruszenia przepisów ustawy. Ustawa o Koncesjach przewiduje możliwość wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, a postępowanie przed sądem odbywa się zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) („Prawo o Postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi”), z wyjątkami określonymi w Ustawie o Koncesjach.

Skarga przysługiwać będzie w przypadku, gdy czynność Gminy dokonana zostanie z naruszeniem przepisów Ustawy o Koncesjach, co może spowodować powstanie uszczerbku w interesie prawnym podmiotu legitymowanego do wniesienia skargi. W literaturze i orzecznictwie dominuje pogląd, że zaistnienie uszczerbku w interesie prawnym zainteresowanego podmiotu, czy też sama możliwość zaistnienia takiego uszczerbku łączy się z utratą możliwości dokonania określonej czynności prawnej.5

Do wniesienia skargi legitymowany jest „zainteresowany podmiot” tj. zgodnie z dyspozycją art. 2 pkt 1 Ustawy o Koncesjach osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej lub grupy takich podmiotów, zainteresowane udziałem w postępowaniu. W doktrynie podkreśla się, iż jest to regulacja zbyt ogólna, utrudniająca ustalenie kręgu podmiotów legitymowanych do wniesienia skargi. Podkreśla się, że zainteresowanie postępowaniem musi być nierozłącznie związane z podjęciem dalszych czynności zmierzających do zawarcia umowy koncesji, tak, aby zainteresowanie danym postępowaniem ewaluowało poprzez zdefiniowanie kandydata, oferenta, by ostatecznie przyjąć status koncesjonariusza.6



Aby skutecznie wykorzystać możliwości związane z procedurą korzystania ze środków ochrony prawnej partnerzy prywatni muszą wykazać istnienie interesu prawnego w zawarciu umowy koncesji. Orzecznictwo dotyczące Prawa Zamówień Publicznych wskazuje, iż sama utrata możliwości ubiegania się o zawarcie umowy koncesji na etapie poprzedzającym złożenie ofert bądź po otwarciu ofert, uznawana jest za naruszenie interesu prawnego konkretnego oferenta.7

Postępowanie wywołane skargą ma na celu weryfikację czynności podjętych w postępowaniu pod względem ich zgodności z prawem.

17.17Skarga do WSA

zakres właściwości sądów administracyjnych

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25.7.2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

W art. 1 Prawa o Postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi uregulowany został zakres kognicji sądów administracyjnych. Do zakresu tego wchodzą sprawy sądowo-administracyjne. Sprawa sądowo-administracyjna jest to sprawa z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz każda inna sprawa, do której stosuje się przepisy Prawa o Postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi na podstawie odrębnych ustaw. Dotyczyć to będzie zatem także Ustawy o Koncesjach.

Termin wniesienia skargi i odpowiedź na skargę

Skargę wnosi się w terminie 10-dni od dnia, w którym skarżący powziął lub przy zachowaniu należytej staranności mógł powziąć informację o czynności podjętej przez podmiot publiczny w sprawie.

Podmiot publiczny, którego czynność jest przedmiotem zaskarżenia, ma 10 dni na udzielenie odpowiedzi na skargę oraz przesłanie jej sądowi wraz z aktami sprawy. Nie jest on natomiast na tym etapie postępowania uprawniony do podjęcia czynności sprawdzających dopuszczalność skargi, legitymację skarżącego czy spełnienie przez skargę warunków formalnych. Odpowiedź na skargę jest pismem procesowym w rozumieniu art. 45 Prawa o Postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi, które powinno spełniać wymogi formalne określone w art. 46 tej ustawy. Zgodnie zaś z brzmieniem wskazanego art. 46 par. 1, każde pismo strony powinno zawierać:


  • oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników,

  • oznaczenie rodzaju pisma,

  • osnowę wniosku lub oświadczenia,

  • podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika,

  • wymienienie załączników.

  • Z istoty odpowiedzi na skargę wynika, że powinna ona zawierać także stanowisko podmiotu publicznego wobec zarzutów i wniosków skargi. Należy jednocześnie pamiętać, że każde pismo strony powinno zawierać odpisy, a w wypadku wymienienia w piśmie załączników, także odpisy załączników. Jest to konieczne dla doręczenia ich stronom i uczestnikom.

Wniesienie skargi po upływie terminu do jej wniesienia powoduje odrzucenie skargi, o ile termin ten nie został przywrócony.

Właściwość sądu i wpis

Skarżący wnosi skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego właściwego dla siedziby podmiotu publicznego. Jeżeli mylnie zostanie oznaczony sąd spowoduje to, że o dokonanej czynności zadecyduje dopiero data jego wpłynięcia do sądu właściwego, ewentualnie data jego nadania pod adresem tego sądu przez sąd niewłaściwy.

Wysokość wpisów od skargi określona została w Rozporządzeniu Rady Ministrów z 16.12.2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).



Autokontrola podmiotu publicznego

Artykuł 28 ust. 5 Ustawy o Koncesjach zawiera instrument autokontroli podmiotu publicznego, umożliwiający mu dokonanie korekty podjętych czynności. Treść wspomnianego artykułu wskazuje, że warunkiem skorzystania z uprawnienia do autokontroli jest uwzględnienie skargi w całości, a więc uznanie za uzasadnione zarówno zarzutów oraz wniosków skargi, jak i wskazanej w niej podstawy prawnej. Podmiot publiczny dokonujący autokontroli nie jest związany granicami skargi.

Skarga może zostać uwzględniona przez podmiot publiczny do dnia rozpoczęcia rozprawy. W sytuacji uwzględnienia skargi w trybie autokontroli, podmiot publiczny zobowiązany jest, zgodnie z art. 28 ust. 4 Ustawy o Koncesjach, przekazać skargę wraz z aktami sądowi administracyjnemu. Postępowanie takie, jako bezprzedmiotowe podlegać będzie umorzeniu.

Zawarcie umowy o PPP

Co do zasady, wniesienie skargi na czynność wyboru oferty najkorzystniejszej wstrzymuje prawo do zawarcia umowy o PPP z oferentem, którego oferta została uznana za najkorzystniejszą, do czasu ogłoszenia orzeczenia w sprawie przez wojewódzki sąd administracyjny. Daje to możliwość pełnej obrony swoich praw zainteresowanym podmiotom, których interes prawny został naruszony.

W art. 29 ust. 2 Ustawy o Koncesjach przewidziano możliwość uchylenia zakazu zawarcia umowy przed ogłoszeniem orzeczenia sądu administracyjnego, w przypadkach negatywnych konsekwencji dla interesu publicznego. Podmiot publiczny występujący z wnioskiem o wydanie zgody na zawarcie umowy o PPP, zobowiązany będzie wskazać podmiot, z którym zamierza zawrzeć umowę. Określone przez Ustawę o Koncesjach przesłanki wydania postanowienia wyrażającego zgodę na zawarcie umowy, są nieostre, pozostawiając sporo miejsca swobodnemu uznaniu sądu. Dotyczy to w szczególności, interpretacji pojęcia „interesu publicznego”, którego wystąpienie jest przesłanką wydania zgody.



Zgodnie z poglądem komentatorów Ustawy o Koncesjach „Cały ciężar ustalenia interesu publicznego w konkretnej sprawie spoczywa na wojewódzkim sądzie administracyjnym, nie oznacza to jednak, że korzysta on w tym zakresie z całkowitej swobody interpretacyjnej. Wiążą go bowiem reguły, zasady i wartości, które służą indywidualizacji istnienia względów społecznych w danej sytuacji. Stanowić on powinien w takim ujęciu uwypuklenie norm nastawionych na ochronę dobra wspólnego, z poszanowaniem jednak praw i wolności jednostek, jako przeciwciężaru do zbytniej uznaniowości. Oznacza to, że interes publiczny rozumieć należy jako zwrot niedookreślony, odsyłający do ocen pozaprawnych, który pozwala sądowi, jako organowi stosującemu prawo na podejmowanie w konkretnych przypadkach różnych decyzji w sprawie stosowania obowiązujących przepisów, a tym samym na indywidualne potraktowanie każdej sprawy (por. T. Zieliński, Klauzule generalne w prawie pracy, Warszawa 1988, s. 9). Sąd administracyjny stosuje prawo w taki sam sposób jak organ administracyjny w celu określenia wzorca, który będzie następnie stanowił punkt odniesienia dla weryfikacji sposobu zastosowania prawa przez organ administracji. Rozumiany partykularnie interes koncesjodawcy może przemawiać za zawarciem umowy koncesji przed ostatecznym rozstrzygnięciem złożonej skargi, podczas gdy w interesie publicznym leży rozwój konkurencji na rynku, któremu nie sprzyja raczej ingerencja władzy publicznej w życie gospodarcze, będące z zasady domeną interesu prywatnego (por. S. Biernat, Prywatyzacja zadań publicznych, Warszawa-Kraków 1994, s. 139 i n.; C. Kosikowski, Działalność gospodarcza gminy, Białystok 1992, s. 90). Komentowany przepis stawia na pierwszym planie realizacje interesu publicznego, a dopiero poprzez pryzmat tego interesu należy rozpatrywać i wartościować istnienie interesów jednostkowych w konkretnej sprawie”.8

Na wydane postanowienie w sprawie możliwości zawarcia umowy o PPP przed wydaniem merytorycznego orzeczenia w przedmiotowej sprawie, nie przysługuje zażalenie.



Zasady rozstrzygania sprawy przez sąd

Sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej jako takiej do końcowego załatwienia, a ma jedynie skontrolować (ocenić) legalność zaskarżonego aktu. Sąd administracyjny nie jest przy tej ocenie związany ani granicami, ani wnioskami skargi. W przypadku procedury koncesyjnej nie może jednak orzekać co do zarzutów i wniosków, które nie były zawarte w skardze. Sąd nie może zatem uwzględnić skargi z powodu innych uchybień niż te, które przytoczono w piśmie procesowym, oraz stosownie do żądania uchylić czynności koncesjodawcy lub też odstąpić od uchylenia tej czynności.



Sąd administracyjny oddala skargę, jeżeli w wyniku przeprowadzonego postępowania stwierdzi, że zaskarżona czynność nie narusza prawa albo, że narusza prawo, jednak nie w takim stopniu, który dawałby podstawę do uwzględnienia skargi (tzn. naruszenie nie miało wpływu na wynik postępowania o zawarcie umowy PPP).

Zgodnie z dyspozycją art. 161 par. 1 Prawa o Postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi, sąd również wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania:



  • jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;

  • w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;

  • gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Umorzenie postępowania w takiej sytuacji będzie polegało na jego przerwaniu, uchyleniu wszystkich dokonanych w nim czynności oraz orzeczeniu o dalszym jego nie prowadzeniu.9

Następstwem procesowym każdego cofnięcia skargi ze skutkiem prawnym jest umorzenie przez sąd postępowania. Zanim jednak sąd umorzy postępowanie z tej przyczyny, obowiązany jest z urzędu poddać kontroli skuteczność cofnięcia skargi w oparciu o dyspozycję art. 60 Prawa o Postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi. W doktrynie wskazano, iż w każdej sytuacji cofnięcia skargi wniesionej w wyniku prowadzonego postępowania o zawarcie umowy koncesji, sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie. Nie będziemy, bowiem, w takiej sytuacji mieli do czynienia z umorzeniem postępowania przed sądem administracyjnym które pozostawiałoby w obrocie prawnym decyzję dotkniętą jedną z wad uzasadniających stwierdzenie jej nieważności.10 Wynika to z faktu, iż w przypadku procedury o zawarcie umowy PPP mamy do czynienia jedynie z czynnościami podmiotu publicznego podejmowanymi w ramach określonej procedury udzielenia koncesji, a decyzja o udziale w poszczególnych etapach tego postępowania powinna być decyzją swobodną każdego kandydata lub oferenta w zależności od etapu postępowania.



W przypadku uwzględnienia skargi sąd może uchylić czynności podjęte przez podmiot publiczny, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów ustawy, które miało wpływ na wynik postępowania o zawarcie umowy PPP.  Sąd, uwzględniając skargę, unieważnia umowę, jeżeli została zawarta z naruszeniem terminów, określonych w Ustawie o Koncesjach (art. 21 ust. 1) albo w okresie wstrzymania prawa do zawarcia umowy (art. 29 ust. 1), oraz jeżeli uniemożliwiło to sądowi administracyjnemu uwzględnienie skargi przed zawarciem umowy.

W uzasadnionych przypadkach, w szczególności gdy nie jest możliwy zwrot świadczeń uzyskanych na podstawie umowy podlegającej unieważnieniu, sąd może utrzymać w mocy postanowienia umowy w zakresie spełnionych świadczeń. W takim przypadku sąd nakłada karę finansową.

Sąd nie orzeka unieważnienia umowy w przypadku stwierdzenia, że utrzymanie umowy w mocy leży w ważnym interesie publicznym lub umowa została już w całości wykonana. W takim przypadku sąd nakłada karę finansową lub orzeka o skróceniu okresu obowiązywania umowy.

Ważnego interesu publicznego nie stanowi interes gospodarczy związany bezpośrednio z zawarciem umowy o PPP, obejmujący w szczególności konsekwencje poniesienia kosztów wynikających z opóźnienia w wykonaniu przedmiotu partnerstwa, z wszczęcia nowego postępowania o zawarcie umowy PPP, zawarcia umowy PPP z innym wykonawcą oraz zobowiązania prawne związane z unieważnieniem umowy. Interes gospodarczy w utrzymaniu ważności umowy może być uznany za ważny interes publiczny wyłącznie w przypadku, gdy unieważnienie umowy spowoduje niewspółmierne konsekwencje.

Unieważnienie umowy odnosi skutek od momentu jej zawarcia.

Kary finansowe, nakłada się w wysokości do 10 % szacunkowej wartości koncesji, biorąc pod uwagę rodzaj i zakres naruszenia, za które kara jest orzekana, oraz okoliczności, w jakich naruszenie zostało popełnione.

Skarga kasacyjna do NSA

Zgodnie z dyspozycją art. 173 § 1 Prawa o Postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi w zw. z art. 27 ust. 2 Ustawy o Koncesjach, od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do NSA.

Przewidziany termin 30-dniowy na rozpatrzenie złożonej skargi wraz z aktami oraz odpowiedzią na skargę jest terminem instrukcyjnym dla sądu, niewywierającym skutków prawnych dla danej sprawy.



Terminy instrukcyjne mają jedynie znaczenie przy kontroli sądów przez konstytucyjne organy kontroli państwa (NIK), które mogą formułować odpowiednie zarzuty w zakresie właściwego funkcjonowania organizacyjnego sądownictwa w Polsce.

1 zob. art. 22 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o redukcji niektórych obowiązków obywateli i przedsiębiorców (Dz. U. Nr 232, poz. 1378)

2 Wyrok SN z 13.01.2004 r., V CK 97/03, OSNC 2005 nr 3, poz. 34.

3Pessetext Nachrichtenagentur GmbH v. Republika Austrii (Bund), APA-OTS Originaltext-Service GmbH, APA AUSTRIA PRESSE AGENTUR registrierte Genossenschaft mit beschränkter Haftung (C-454/06) [LEX nr 410027, Dz.U.UE.C 2008/209/8].

4 Prawo Zamówień Publicznych stanowi ogólną dla całego sektora publicznego w Polsce podstawę prawną do zawierania odpłatnych umów z podmiotami prywatnymi. Ustawa określa zasady i tryb udzielania zamówień publicznych, środki ochrony prawnej, kontrolę udzielania zamówień publicznych oraz organy właściwe w sprawach uregulowanych w Prawie Zamówień Publicznych. Zgodnie z art. 2 pkt. 13 Prawa Zamówień Publicznych przez „zamówienie publiczne” należy rozumieć umowy odpłatne zawierane między zamawiającym a wykonawcą, których przedmiotem są usługi, dostawy lub roboty budowlane. Prawo Zamówień Publicznych nie będzie stanowić samodzielnej podstawy do zwierania umów typu PPP. Ustawa ta będzie jednak spełniała kluczową rolę w procesie wyboru partnera prywatnego. Zgodnie z art. 4 ust. 2 Ustawy o PPP, jeżeli wynagrodzeniem partnera prywatnego jest w całości lub w większości zapłata z budżetu podmiotu publicznego, to wyboru partnera prywatnego dokonuje się stosując przepisy Prawa Zamówień Publicznych (wskazać należy, że jeżeli sytuacja jest odwrotna i całość lub większość wynagrodzenia partnera prywatnego pochodzić będzie z działalności gospodarczej w oparciu o zarządzaną w ramach PPP infrastrukturę, to wówczas do wyboru partnera prywatnego zastosować należy Ustawę o Koncesjach). Prawo Zamówień Publicznych znajdzie również zastosowanie do zawierania umów PPP.

5 Por. wyrok SO w Warszawie z 10.4.2003 r., V Ca 165/03, niepubl., wyrok SO w Warszawie z 4.10.2005 r., V Ca 1136/05, niepubl.

6 A. Panasiuk, Koncesja na roboty budowlane lub usługi. Komentarz, Wyd. Beck, Warszawa 2009, s.247.

7 Por. wyrok SO w Warszawie z 10.4.2003 r., V Ca 165/03, niepubl.

8 A. Panasiuk, Koncesja na roboty budowlane ..., s. 254.

9 Por. wyrok NSA z 16.9.2004 r., GSK 774/04, niepubl.

10 A. Panasiuk, Koncesja na roboty budowlane ..., s.257.




1   2   3   4   5   6


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna