Rev 1 (Presse 103)



Pobieranie 143.02 Kb.
Data09.05.2016
Rozmiar143.02 Kb.











RADA
UNII EUROPEJSKIEJ





PL

C/07/103

9471/1/07 REV 1 (Presse 103)

(OR. en)





KOMUNIKAT PRASOWY

2800. posiedzenie Rady


ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych
Bruksela, 7 czerwca 2007 r.




Przewodniczący
Frank-Walter STEINMEIER
Niemiecki federalny minister spraw zagranicznych
Heidemarie WIECZOREK-ZEUL
Niemiecka federalna minister ds. współpracy gospodarczej i rozwoju




* Niektóre punkty dotyczące stosunków zewnętrznych zostały przyjęte bez omówienia w trakcie posiedzenia poświęconego sprawom ogólnym ().




Główne wyniki posiedzenia Rady

Rada przedłużyła ograniczenia wizowe w stosunku do niektórych osób z Uzbekistanu o okres sześciu miesięcy.

Zatwierdziła projekt decyzji w sprawie przyznania misji Unii Afrykańskiej w regionie Darfur w Sudanie (AMIS) dodatkowego wsparcia finansowego w wysokości 40 mln EUR oraz projekt decyzji w sprawie określenia podstawy prawnej dodatkowych wkładów wnoszonych w ramach stosunków dwustronnych przez państwa członkowskie.

W kontekście przeprowadzanego co sześć miesięcy przeglądu wydarzeń w ramach europejskiej polityki bezpieczeństwa i obrony (EPBiO) w obecności ministrów obrony Rada:



  • z zadowoleniem przyjęła porozumienie w sprawie misji policyjnej w Afganistanie w ramach EPBiO (EUPOL Afganistan) oraz porozumienie w sprawie misji policyjnej w ramach EPBiO w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa w Demokratycznej Republice Konga (EUPOL RD Kongo);

  • z satysfakcją odnotowała postępy poczynione w realizacji podejścia jakościowego do planowania zdolności, przewidzianego w celu podstawowym na rok 2010;

  • z zadowoleniem przyjęła postępy poczynione w odniesieniu do grup bojowych UE, w tym zwłaszcza potwierdzone przez państwa członkowskie zobowiązania i dodatkowe oferty, które pozwolą zakończyć tworzenie harmonogramu dla grup bojowych do pierwszej połowy 2010 r.;

  • z zadowoleniem przyjęła zatwierdzenie przez Radę Sterującą Europejskiej Agencji Obrony (EAO), złożoną z ministrów obrony, strategii europejskiego przemysłu obronnego i bazy technologicznej;

  • zwróciła się do sekretarza generalnego/wysokiego przedstawiciela z prośbą o przedłożenie podczas posiedzenia w listopadzie 2007 r. sprawozdania wraz z zaleceniami na temat występujących w Sztabie Wojskowym UE braków w dziedzinie zdolności planowania na poziomie strategicznym operacji prowadzonych przez UE;

przyjęła zalecenia i plan działania mający na celu zacieśnienie partnerstwa między Afryką i UE w dziedzinie afrykańskich zdolności w zakresie zapobiegania konfliktom, zarządzania nimi i ich rozwiązywania.

Rada dokonała także półrocznego przeglądu zagadnień rozwojowych – w obecności ministrów ds. rozwoju – i przyjęła konkluzje, których celem jest przede wszystkim ukierunkowanie negocjacji w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym z państwami AKP (Afryka, Karaiby i Pacyfik).



SPIS TREŚCI1

UCZESTNICY 5

OMAWIANE PUNKTY

REGION MORZA CZARNEGO – konkluzje Rady 8

PRZYGOTOWANIE SZCZYTU UE – ROSJA: 9

UZBEKISTAN – konkluzje Rady 10

SUDAN 12

SOMALIA – konkluzje Rady 13

IRAK – konkluzje Rady 14

BLISKI WSCHÓD 15

MORATORIUM NA WYKONYWANIE KARY ŚMIERCI 16

BAŁKANY ZACHODNIE – konkluzje Rady 17

IRAN 18

LIBIA 19


EUROPEJSKA POLITYKA BEZPIECZEŃSTWA I OBRONY – konkluzje Rady 20

WSPÓŁPRACA NA RZECZ ROZWOJU 29

Streszczenie dyskusji o kwestiach związanych z rozwojem 29

Umowy o partnerstwie gospodarczym 32

Pomoc na rzecz wymiany handlowej 34

Finansowanie rozwoju 35

Skuteczność pomocy rozwojowej 37

SPRAWY RÓŻNE 39

Partnerstwo UE – Afryka 39

Zrównoważona gospodarka leśna w Demokratycznej Republice Konga 40

Ratyfikowanie zmienionej umowy o partnerstwie AKP – UE 40

WYDARZENIA PRZY OKAZJI POSIEDZENIA RADY 41



INNE ZATWIERDZONE PUNKTY

Patrz komunikat prasowy z posiedzenia Rady ds. Ogólnych, dok. 9470/07.

UCZESTNICY

Rządy państw członkowskich i Komisja Europejska były reprezentowane przez następujące osoby:



Belgia:

André FLAHAUT minister obrony

Armand DE DECKER minister współpracy na rzecz rozwoju

Didier DONFUT sekretarz stanu ds. europejskich przy Ministerstwie Spraw Zagranicznych



Bułgaria:

Iwajło KALFIN wiceprezes Rady Ministrów, minister spraw zagranicznych

Vesselin BLIZNAKOV minister obrony

Republika Czeska:

Karel SCHWARZENBERG minister spraw zagranicznych

Martin BARTÁK pierwszy zastępca ministra obrony

Dania:

Søren Gade JENSEN minister obrony

Ulla TØRNÆS minister współpracy na rzecz rozwoju

Michael ZILMER-JOHNS sekretarz stanu ds. polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, polityki UE i koordynacji z UE



Niemcy:

Frank-Walter STEINMEIER federalny minister spraw zagranicznych

Franz-Josef JUNG federalny minister obrony

Heidemarie WIECZOREK-ZEUL federalny minister współpracy gospodarczej i rozwoju



Estonia:

Urmas PAET minister spraw zagranicznych

Jaak AAVIKSOO minister obrony

Irlandia:

Bobby McDONAGH stały przedstawiciel

Michael HOWARD sekretarz generalny, Ministerstwo Obrony

Ronan MURPHY dyrektor generalny, współpraca na rzecz rozwoju, Ministerstwo Spraw Zagranicznych



Grecja:

Dora BAKOYANNI minister spraw zagranicznych

Evangelos MEIMARAKIS minister obrony

Yannis VALINAKIS sekretarz stanu ds. europejskich

Theodoros SKYLAKAKIS sekretarz generalny ds. międzynarodowych stosunków gospodarczych i współpracy na rzecz rozwoju, Ministerstwo Spraw Zagranicznych

Hiszpania:

Miguel Ángel MORATINOS minister spraw zagranicznych i współpracy zagranicznej

José Antonio ALONSO SUÁREZ minister obrony

Juan Pablo de LAIGLESIA sekretarz generalny, hiszpańska Agencja ds. Współpracy Międzynarodowej



Francja:

Michèle ALLIOT-MARIE minister obrony

Pierre SELLAL stały przedstawiciel

Włochy:

Massimo D’ALEMA wiceprezes Rady Ministrów, minister spraw zagranicznych

Arturo PARISI minister obrony

Cypr:

Nicholas EMILIOU stały przedstawiciel

Petros KAREKLAS stały sekretarz, Ministerstwo Obrony

Łotwa:

Artis PABRIKS minister spraw zagranicznych

Imants LIEĢIS ambasador, członek Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

Maija MANIKA podsekretarz stanu, stosunki gospodarcze i polityka współpracy na rzecz rozwoju, Ministerstwo Spraw Zagranicznych



Litwa:

Petras VAITIEKŪNAS minister spraw zagranicznych

Juozas OLEKAS minister obrony

Laimonas TALAT-KELPŠA podsekretarz ds. rozwoju, Ministerstwo Spraw Zagranicznych



Luksemburg:

Jean ASSELBORN wicepremier, minister spraw zagranicznych i do spraw imigracji

Jean-Louis SCHILTZ minister ds. współpracy i pomocy humanitarnej, minister delegowany do kontaktów z mediami

Węgry:

Kinga GÖNCZ minister spraw zagranicznych

Imre SZEKERES minister obrony

László VÁRKONYI sekretarz stanu, Ministerstwo Rozwoju



Malta:

Michael FRENDO minister spraw zagranicznych

Anthony ABELA sekretarz stanu, Urząd Prezesa Rady Ministrów

Holandia:

Maxime VERHAGEN minister spraw zagranicznych

Eimert van MIDDELKOOP minister obrony

Albert Gerard KOENDERS minister ds. współpracy na rzecz rozwoju



Austria:

Ursula PLASSNIK federalny minister spraw zagranicznych

Norbert DARABOS federalny minister obrony

Polska:

Anna Elżbieta FOTYGA minister spraw zagranicznych

Aleksander SZCZYGŁO minister obrony narodowej

Portugalia:

Luís AMADO minister stanu, minister spraw zagranicznych

Nuno SEVERIANO TEIXEIRA minister obrony

Rumunia:

Adrian CIOROIANU minister spraw zagranicznych

Teodor MELEŞCANU minister obrony

Słowenia:

Dimitrij RUPEL minister spraw zagranicznych

Karl Viktor ERJAVEC minister obrony

Słowacja:

Ján KUBIŠ minister spraw zagranicznych

František KAŠICKÝ minister obrony

Finlandia:

Ilkka KANERVA minister spraw zagranicznych

Astrid THORS minister ds. migracji i ds. europejskich

Jyri HÄKÄMIES minister obrony

Paavo VÄYRYNEN minister ds. handlu zagranicznego i rozwoju

Szwecja:

Carl BILDT minister spraw zagranicznych

Cecilia MALMSTRÖM minister ds. europejskich

Mikael ODENBERG minister obrony

Gunilla CARLSSON minister ds. pomocy rozwojowej

Zjednoczone Królestwo:

Margaret BECKETT sekretarz stanu, sprawy zagraniczne i sprawy Wspólnoty Brytyjskiej

Lord DRAYSON parlamentarny podsekretarz stanu i minister ds. zamówień publicznych w dziedzinie obronności

Komisja:

Olli REHN członek Komisji

Benita FERRERO-WALDNER członek Komisji

Peter MANDELSON członek Komisji



Sekretariat Generalny Rady:

Javier SOLANA sekretarz generalny/wysoki przedstawiciel ds. WPZiB



OMAWIANE PUNKTY

REGION MORZA CZARNEGO – konkluzje Rady

Rada przeprowadziła krótką wymianę poglądów na temat komunikatu Komisji dotyczącego nowej inicjatywy w dziedzinie współpracy regionalnej w regionie Morza Czarnego.

Przyjęła następujące konkluzje:

„Rada z zadowoleniem przyjęła komunikat Komisji ›Synergia czarnomorska – Nowa inicjatywa współpracy regionalnej‹. Rada podkreśliła, że po przystąpieniu do UE dwóch państw leżących nad Morzem Czarnym, tj. Bułgarii i Rumunii, wzrosło jej zainteresowanie dalszymi postępami na drodze do stabilności i dobrobytu w regionie Morza Czarnego.

Rada z zainteresowaniem przeanalizuje komunikat i zachęca przyszłe prezydencje i Komisję Europejską do kontynuowania prac na rzecz zwiększonego i spójnego zaangażowania UE w regionie Morza Czarnego, w szczególności w ramach wzmocnionej europejskiej polityki sąsiedztwa i przy wykorzystaniu synergii z organami i inicjatywami regionalnymi. Celem powinna być intensyfikacja współpracy regionalnej w dziedzinach o znaczeniu transgranicznym, takich jak energetyka, środowisko naturalne, transport, telekomunikacja, nauka i technologia, wolność, sprawiedliwość i bezpieczeństwo, a także demokracja, propagowanie praw człowieka, poszanowanie prawa międzynarodowego i współpraca w ramach społeczeństwa obywatelskiego.

Wobec strategicznego znaczenia regionu Morza Czarnego dla UE Rada zachęca Komisję do dokonania w pierwszej połowie 2008 roku przeglądu postępów inicjatywy ›Synergia czarnomorska‹, który posłuży za podstawę do dalszych rozważań Rady na temat jej zaangażowania na rzecz całego regionu”.



PRZYGOTOWANIE SZCZYTU UE – ROSJA:

Rada przeprowadziła wymianę poglądów na temat przygotowań do szczytu UE – Rosja, który odbędzie się w miejscowości Wołżskij Utios, koło Samary (Rosja), w dniu 18 maja.

Oczekuje się, że podczas szczytu omówiony zostanie stan stosunków między UE a Rosją, a także zasadnicze zagadnienia polityki międzynarodowej, zwłaszcza te dotyczące Kosowa, Iranu i Bliskiego Wschodu. Poruszone zostaną problemy związane z rozpoczęciem negocjacji w sprawie nowej umowy UE – Rosja, jak również tak istotne tematy jak: energetyka, zmiany klimatu, przystąpienie Rosji do WTO, klimat inwestycyjny, wprowadzanie ułatwień wizowych i wykonywanie umów o readmisji, prawa człowieka, demokracja, praworządność oraz współpraca w dziedzinie badań naukowych, edukacji i kultury.

Pozostałe kwestie, na które Rada zwróciła uwagę, to bezpieczeństwo energetyczne oraz obecny stan stosunków między Rosją a Estonią.



UZBEKISTAN – konkluzje Rady

Rada przyjęła wspólne stanowisko, w którym przedłużono ograniczenia wizowe w stosunku do ośmiu uzbeckich urzędników. Ograniczenia te zostały wprowadzone po wydarzeniach, które miały miejsce w Andiżanie w maju 2005 r i zostaną one poddane ponownemu przeglądowi po sześciu miesiącach, w tym samym czasie co nałożone na Uzbekistan embargo na dostawę broni.

W dniach 8 i 9 maja w Taszkiencie przeprowadzono pierwszą rundę rozmów między UE a Uzbekistanem na temat praw człowieka; poprzedziła ją druga runda dyskusji ekspertów na temat wydarzeń w Andiżanie, która miała miejsce na początku kwietnia. Ograniczenia UE dotyczące spotkań technicznych zostały zniesione w listopadzie.

Rada przyjęła również następujące konkluzje:

„1. Rada jest nadal głęboko zaniepokojona sytuacją dotyczącą praw człowieka w Uzbekistanie.

2. Z wielkim zaniepokojeniem Rada dowiedziała się o orzeczeniu kary więzienia wobec obrończyń praw człowieka: Umidy Niazowej i Gulbahor Turajewej. Przyjęła do wiadomości rewizję, 8 maja, wyroku zapadłego przeciwko U. Niazowej i jej uwolnienie. Rada apeluje do władz Uzbekistanu o uwolnienie G. Turajewej i innych zatrzymanych obrońców praw człowieka oraz o zniesienie ograniczeń swobody poruszania się zastosowanych wobec U. Niazowej. Rada wzywa Uzbekistan do pełnego poszanowania jego zobowiązań w zakresie międzynarodowych standardów w dziedzinie praw człowieka.

3. Rada z zadowoleniem przyjmuje potwierdzenie przez Uzbekistan, że wkrótce wznowiona zostanie pełna współpraca z Międzynarodowym Komitetem Czerwonego Krzyża, i oczekuje szybkiej realizacji tej obietnicy.

4. UE przypomina o swojej gotowości do prowadzenia z Uzbekistanem wszechstronnego i regularnego dialogu poświęconego prawom człowieka. W związku z tym Rada z zadowoleniem przyjmuje fakt, że 8–9 maja 2007 r. w Taszkiencie odbyła się pierwsza runda rozmów między UE a Uzbekistanem na temat praw człowieka. Rada docenia fakt, że Uzbekistan wyraził gotowość do zaangażowania się w ten dialog. UE oczekuje jego kontynuacji w otwartej i konstruktywnej atmosferze z myślą o osiągnięciu konkretnych i trwałych rezultatów.

5. Rada z zadowoleniem przyjmuje również przeprowadzenie 2 i 3 kwietnia 2007 r. w Taszkiencie drugiej rundy dyskusji ekspertów na temat wydarzeń w Andiżanie. Rada przywołuje jednak swoje stanowisko wyrażone w poprzednich konkluzjach Rady.

6. Rada przywołuje swoje wspólne stanowisko z 13 listopada 2006 r., znoszące ograniczenia dotyczące spotkań technicznych oraz przedłużające embargo na broń na kolejne 12 miesięcy i ograniczenia wizowe na kolejne 6 miesięcy. Rada podjęła decyzję o przedłużeniu ograniczeń wizowych w stosunku do osób wymienionych w załączniku do wspomnianego wspólnego stanowiska o kolejne 6 miesięcy.

7. Rada podjęła decyzję o dokonaniu przeglądu tych środków na podstawie kryteriów przedstawionych w poprzednich konkluzjach Rady, biorąc pod uwagę działania rządu uzbeckiego w obszarze praw człowieka, w tym rezultaty prowadzonego dialogu o prawach człowieka. Rada apeluje do Uzbekistanu, by w pełni dotrzymał swoich międzynarodowych zobowiązań w zakresie praw człowieka, praworządności i podstawowych wolności, oraz wyraża gotowość do wzięcia pod uwagę zniesienia ograniczeń, jeśli rząd uzbecki wykaże konstruktywne zaangażowanie w tej kwestii”.

SUDAN

Rada ponownie przeanalizowała sytuację w regionie Darfur w Sudanie i dokonała bilansu ostatnich wydarzeń, zwracając szczególną uwagę na finansowanie misji Unii Afrykańskiej w Sudanie (AMIS).

Jednogłośnie zatwierdziła projekt decyzji w sprawie uzupełnienia zasobów instrumentu na rzecz pokoju w Afryce; w tym celu wykorzystana zostanie część rezerwy z dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju, co powinno umożliwić przyznanie misji AMIS dodatkowych 40 mln EUR. Przyjęła również projekt decyzji w sprawie określenia niezbędnej podstawy prawnej umożliwiającej państwom członkowskim UE wnoszenie w ramach stosunków dwustronnych dobrowolnych wkładów, które służyć będą wsparciu celów wspomnianego instrumentu. Decyzje te mają zostać przyjęte przez radę ministrów AKP – UE na posiedzeniu w Brukseli 25 maja.

Kwestię wsparcia dla misji AMIS ministrowie obrony omawiali także podczas roboczego obiadu.



SOMALIA – konkluzje Rady

Rada przyjęła następujące konkluzje:

„1. Rada jest nadal zaniepokojona sytuacją w Somalii. Wyraża ona szczególne zaniepokojenie sytuacją humanitarną w Mogadiszu i innych rejonach południowej i centralnej Somalii, a także przesiedleniem setek tysięcy ludzi, mających ograniczony dostęp do pomocy umożliwiającej ratowanie życia. Rada przypomina zobowiązanie wszystkich stron do przestrzegania międzynarodowego prawa humanitarnego i wzywa władze Somalii, by uczyniły wszystko, co w ich mocy, by zlikwidować wszelkie przeszkody uniemożliwiające swobodny przepływ pomocy oraz przemieszczanie się pracowników organizacji humanitarnych do kraju i na jego terytorium. Kieruje apel do międzynarodowych darczyńców, by zapewnili większe wsparcie na rzecz działań humanitarnych oraz działań związanych z odbudową, a także do szeroko pojętego regionu, by przyczynił się do ułatwienia transgranicznego dostarczania pomocy do Somalii. Rada docenia działania zmierzające do złagodzenia kryzysu humanitarnego, podejmowane przez przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego. UE przyspieszy pilną pomoc humanitarną przeznaczoną dla ludności, w tym dla przesiedleńców.

2. Rada z zadowoleniem przyjmuje rozmowy przeprowadzone między tymczasowym rządem federalnym (TFG), Etiopią i komitetem przywódców klanu Hawiye. Rada zachęca wszystkie strony do zachowania powściągliwości oraz do trwałego zaprzestania walk, tak by przygotować grunt pod kompleksowe ustalenia w ramach zawieszenia broni, które objęłyby procedury rozbrojenia, demobilizacji i reintegracji. UE nadal wyraża gotowość do udzielenia wsparcia temu procesowi, jeżeli zostanie o to poproszona.

3. Rada potępia stosowanie siły przez wszystkie strony oraz podkreśla, że problemy Somalii można rozwiązać wyłącznie środkami politycznymi, wykorzystując tymczasową kartę federalną (TFC). UE przypomina, że potrzebny jest prawdziwy proces polityczny, nakreślony w rezolucji nr 1744 (2007) Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych. W szczególności UE ponawia swoje pilne wezwanie skierowane do tymczasowych instytucji federalnych, by zaangażowały się w kompleksowy, głęboki i zgodny dialog obejmujący wszystkie grupy somalijskiego społeczeństwa. Rada oczekuje, że tymczasowe instytucje federalne zwołają możliwie najszybciej Kongres Pojednania Narodowego (NRC). Powtarza, że jest gotowa udzielić kongresowi wsparcia finansowego lub wsparcia innego rodzaju, pod warunkiem że tymczasowy rząd federalny (TFG) dopilnuje, by proces był kompleksowy i przejrzysty.

4. Rada potwierdza wsparcie dla misji Unii Afrykańskiej w Somalii (AMISOM) w tworzeniu w kraju warunków stabilizacji oraz warunków do szybkiego wycofania sił etiopskich. UE zobowiązuje się do udzielania misji AMISOM wsparcia w zakresie planowania oraz potencjału operacyjnego, w tym w zakresie ewentualnego rozszerzenia jej roli, tak by obejmowała monitorowanie oraz weryfikację realizacji zawieszenia broni. Wzywa wszystkie zainteresowane strony w Somalii do współpracy z AMISOM, by możliwe było osiągnięcie tych celów. Przypominając wsparcie, jakiego UE i jej państwa członkowskie udzielają misji AMISOM w zakresie finansowania i planowania, Rada wzywa wszystkich partnerów międzynarodowych do dalszego finansowego, logistycznego i technicznego wspierania AMISOM, a państwa afrykańskie udzielające pomocy wojskowej – do wysłania wojsk możliwie jak najszybciej”.



IRAK – konkluzje Rady

Rada przyjęła następujące konkluzje:

„1. Rada wyraża zadowolenie z faktu, że w dniach 3 i 4 maja 2007 r. w Szarm El Szejk udało się pomyślnie przeprowadzić konferencje w sprawie Iraku z udziałem wielu partnerów międzynarodowych. Rada składa gratulacje wszystkim stronom, które ciężko pracowały na sukces konferencji, w szczególności Egiptowi, który był jej gospodarzem. Konferencje przyniosły obiecujące rezultaty; oczekuje się, że przyczynią się one do poprawy sytuacji w Iraku.

2. Rada wyraża uznanie dla ambitnych zobowiązań podjętych przez rząd Iraku w ramach międzynarodowego porozumienia „Compact” zatwierdzonego w dniu 3 maja, które dotyczą promowania reform politycznych, gospodarczych, społecznych i reform związanych z bezpieczeństwem. Realizacja tych zobowiązań będzie zasadniczym punktem rozwoju współpracy między Irakiem a wszystkimi jego partnerami międzynarodowymi. Postępy w realizacji tych celów przyczynią się do większego zaangażowania UE w Iraku. Rada podkreśla swoje uznanie dla nieustannego wsparcia udzielanego Irakowi przez ONZ, w tym wsparcia w procesie związanym z porozumieniem „Compact”.

3. Rada z zadowoleniem przyjmuje przeprowadzenie ministerialnej konferencji państw sąsiadujących z Irakiem, w której udział wzięli przedstawiciele społeczności międzynarodowej, w tym UE. Społeczność międzynarodowa, w szczególności państwa regionu, powinny wspierać i propagować trudny proces pojednania narodowego i stabilizacji w Iraku oraz zapobiegać ingerencjom z zewnątrz, które mogłyby osłabić ten proces. Rada wyraża nadzieję, że konferencja zapoczątkuje długoterminowy proces budowania klimatu zaufania w regionie, opartego na dialogu i współpracy. W tym kontekście podkreśla znaczenie skutecznych i ukierunkowanych na rezultaty działań następczych, w tym rychłego zorganizowania posiedzeń uzgodnionych grup roboczych zajmujących się sprawami bezpieczeństwa, uchodźców i energetyki. Unia Europejska wyraża gotowość wspierania tego procesu oraz zapewnienia fachowej pomocy”.

BLISKI WSCHÓD

Podczas obiadu ministrowie dyskutowali na temat procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie w związku z mającym się odbyć spotkaniem z Ligą Państw Arabskich.

Podczas nieformalnego spotkania, zorganizowanego przy okazji posiedzenia Rady, ministrowie po raz pierwszy spotkali się z delegacją Ligi Państw Arabskich, w skład której wchodzili: sekretarz generalny tej organizacji, ministrowie spraw zagranicznych Arabii Saudyjskiej, Jordanii, Maroka, Libanu, Syrii, Autonomii Palestyńskiej i Kataru oraz przedstawiciel Egiptu. Delegacja Ligi Państw Arabskich przedstawiła ministrom spraw zagranicznych UE arabską inicjatywę pokojową. Po przeprowadzeniu dyskusji obie strony zgodziły się co do konieczności prowadzenia dalszych wspólnych działań mających służyć wspieraniu wysiłków na rzecz zakończenia konfliktu izraelsko-palestyńskiego oraz zacieśnieniu współpracy między UE a Ligą Państw Arabskich.

Na posiedzeniu w dniu 23 kwietnia Rada z zadowoleniem przyjęła arabską inicjatywę pokojową, w wersji potwierdzonej w deklaracji ze szczytu Ligi Państw Arabskich w Rijadzie 29 marca; Rada wyraziła poparcie dla tej inicjatywy jako głównego sposobu osiągnięcie postępów w procesie pokojowym na Bliskim Wschodzie oraz podkreśliła gotowość UE do nawiązania bliskiej współpracy z Ligą Państw Arabskich.



MORATORIUM NA WYKONYWANIE KARY ŚMIERCI

Podczas obiadu ministrowie omówili bieżące działania mające na celu podniesienie na forach ONZ kwestii zniesienia kary śmierci, która to kwestia pozostaje wśród priorytetów UE zarówno w planach unijnych, jak i międzynarodowych. Rada ponownie zajmie się tą kwestią na czerwcowym posiedzeniu, po tym jak dokładnie zostanie zbadana możliwość ponownego rozważenia tego ważnego zagadnienia na forum Zgromadzenia Ogólnego ONZ.

UE aktywnie popiera zniesienie kary śmierci zgodnie z wytycznymi określonymi w 1998 roku.

BAŁKANY ZACHODNIE – konkluzje Rady

Ministrowie omówili sytuację w Serbii w związku z osiągniętym ostatnio porozumieniem w sprawie utworzenia rządu przez partie demokratyczne. Prezydencja wyraziła nadzieję, że 15 maja parlament uchwali wotum zaufania dla rządu, od którego oczekuje się podjęcia skutecznego działania i opracowania koniecznych reform. Podkreśliła, że UE nadal podtrzymuje – zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 12 lutego 2007 r. – swoje zobowiązania w odniesieniu do ewentualnego przystąpienia Serbii do UE.

Rada przyjęła również następujące konkluzje w sprawie współpracy regionalnej w regionie Bałkanów Zachodnich:

„Rada przyjęła z zadowoleniem wyniki posiedzenia Regionalnej Grupy ds. Układu o Stabilizacji oraz szczytu i posiedzenia na szczeblu ministerialnym poświęconych procesowi współpracy państw Europy Południowo-Wschodniej (SEECP), które to posiedzenia odbyły się w Zagrzebiu w dniach 10–11 maja 2007 r. Przyjęła z zadowoleniem podjęte decyzje dowodzące stanowczego zaangażowania ze strony państw regionu Europy Południowo-Wschodniej, polegającego na stopniowym przejmowaniu odpowiedzialności za współpracę regionalną. Rada ponownie potwierdziła gotowość Unii Europejskiej do uczestnictwa – wraz z innymi ofiarodawcami i partnerami – w mającej się wkrótce rozpocząć realizacji etapowego przekształcania grupy ds. Układu o Stabilizacji w Radę Współpracy Regionalnej (RCC), zapewniającą sprawnie działające i skuteczne ramy współpracy, za które większa odpowiedzialność będzie spoczywać na państwach regionu, na podstawie uzgodnionego statutu RCC. Rada przypomniała, że współpraca regionalna jest jednym z warunków koniecznych do realizacji europejskiej przyszłości regionu w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszenia.

Rada pogratulowała nowo mianowanemu sekretarzowi generalnemu RCC, Hidajetowi Biszczeviciowi, oraz miastu Sarajewo, wybranemu na siedzibę sekretariatu RCC. Zaznaczyła wagę utrzymania dotychczasowego tempa procesu transformacji i wezwała w tym kontekście wszystkie zainteresowane strony do kontynuowania starań. W szczególności Rada wezwała specjalnego koordynatora układu o stabilizacji, nowego sekretarza generalnego i mającą objąć przewodnictwo SEECP Bułgarię do zapewnienia płynnego i terminowego przejścia do korzystania z nowych struktur, przewidywanego na luty 2008 r.”.

IRAN

Ministrowie pokrótce omówili stosunki z Iranem, w tym problem irańskiego programu jądrowego, w świetle spotkania wysokiego przedstawiciela Javiera Solany z irańskim doradcą ds. bezpieczeństwa narodowego, Alim Laridżanim, które odbyło się 25 kwietnia, oraz w związku z ewentualnymi dalszymi kontaktami z tym państwem.



LIBIA

Podczas obiadu ministrowie kontynuowali dyskusję na temat sprawy pięciu bułgarskich pielęgniarek i palestyńskiego lekarza skazanych w ponownym procesie na śmierć przez libański sąd karny oraz na temat podejmowanych działań mających przynieść słuszne i pozytywne rezultaty. Rada będzie nadal przyglądać się uważnie tej sprawie, a w razie konieczności zajmie się nią ponownie.



EUROPEJSKA POLITYKA BEZPIECZEŃSTWA I OBRONY – konkluzje Rady

W obecności ministrów obrony Rada dokonała przeprowadzanego co sześć miesięcy przeglądu wydarzeń w ramach europejskiej polityki bezpieczeństwa i obrony (EPBiO).

Rada przyjęła następujące konkluzje:

Zdolności wojskowe

1. Rada z zadowoleniem odnotowała postępy poczynione w realizacji podejścia jakościowego do planowania zdolności, przewidzianego w celu podstawowym na rok 2010.

2. Rada przyjęła do wiadomości ocenę wkładów państw członkowskich w tworzenie katalogu sił ’07, uznając ją za jeszcze jeden istotny krok w ramach procesu dotyczącego celu podstawowego na rok 2010. Z zadowoleniem przyjęła dodatkowe wkłady zaproponowane przez państwa członkowskie w świetle określonych w wyniku tej oceny niedoborów w zakresie zdolności.

3. Rada odnotowała ponadto, że zakończono prace nad metodami oceny. Będą one podstawą procesu oceny, podczas którego zostanie przeanalizowany wpływ określonych w ocenie pozostałych niedoborów zdolności, tak aby można było oszacować wynikające z nich potencjalne ryzyko operacyjne.

4. Rada zachęciła wszystkie zainteresowane strony do podjęcia niezbędnych wysiłków w celu zakończenia w przewidzianych ramach czasowych procesu oceny oraz do dołożenia starań, aby ostatecznie zredagować katalog postępów z myślą o przedłożeniu go Radzie ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych w listopadzie 2007 r. Katalog ten zawierać będzie kompleksową ocenę zdolności wojskowych UE potrzebnych do spełnienia wymogów określonych w katalogu wymogów. Katalog postępów określi więc wszystkie niedobory wojskowe, dokona ich kategoryzacji pod kątem możliwego wpływu na operacje EPBiO (potencjalne ryzyko operacyjne) oraz będzie służył jako platforma zarządzania niedoborami i przyszłego rozwoju zdolności.

5. Rada przyjęła do wiadomości jednolite sprawozdanie z postępu prac dotyczące zdolności wojskowych. W odniesieniu do europejskiego planu działania w zakresie zdolności (ECAP) Rada odnotowała, że zakończyło się przemieszczanie grup projektowych ECAP w ramach procesów powiązanych z Europejską Agencją Obrony; Rada oczekuje określenia możliwych dalszych działań w związku z przyszłością pozostałych grup projektowych ECAP.

6. Rada z zadowoleniem przyjęła ścisłą współpracę pomiędzy Komitetem Wojskowym UE a Europejską Agencją Obrony (EDA), w szczególności dotyczącą pracy zespołów zintegrowanego rozwoju i zespołów projektowych oraz w zakresie opracowania planu rozwoju zdolności.

7. Rada z zadowoleniem przyjęła dalszą współpracę pomiędzy UE a NATO. Grupa UE – NATO na rzecz zdolności nadal działała jako forum wymiany informacji dotyczących rozwoju zdolności wojskowych w UE i w NATO w dziedzinach, w których wymogi się pokrywają. O zagadnieniach tych informowane były wszystkie państwa członkowskie UE.

8. Rada odnotowała prace prowadzone nad wymogami w zakresie wymiany informacji, w tym metody, z którymi w lutym 2007 r. zapoznał się Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa; ich celem jest określenie wymogów operacyjnych dla wymiany informacji pomiędzy wszystkimi jednostkami, zarówno cywilnymi, jak i wojskowymi, które – mając na uwadze kompleksowe podejście – mogą współdziałać we wspieraniu operacji EPBiO. Rada oczekuje ustanowienia uzgodnionych wymogów w zakresie wymiany informacji, które stanowić będą punkt odniesienia dla tworzenia rozwiązań sieciowych UE (NEC).

9. Rada odnotowała z zadowoleniem, że Centrum Operacyjne UE osiągnęło zdolność operacyjną i zapewnia UE dodatkowe zdolności w zakresie planowania i prowadzenia niezależnej operacji wojskowej UE, w szczególności gdy wymagane jest wspólne reagowanie cywilno-wojskowe oraz gdy nie wyznaczono żadnego sztabu krajowego po podjęciu decyzji o takiej operacji.

Szybkie reagowanie

10. Rada odnotowała z zadowoleniem, że w dniu 1 stycznia 2007 r. UE osiągnęła pełną zdolność operacyjną do prowadzenia dwóch operacji szybkiego reagowania w wymiarze dwóch grup bojowych (BG), w tym możliwość niemal równoczesnego rozpoczęcia dwóch operacji tego rodzaju. Rada z zadowoleniem przyjęła starania państw członkowskich na rzecz stworzenia wielonarodowej morskiej grupy zadaniowej, która miałaby udzielać szybkiego wsparcia istniejącym unijnym grupom bojowym. Rada z zadowoleniem przyjęła pomyślny wynik organizowanej co 6 miesięcy konferencji na temat koordynacji grup bojowych, która odbyła się w dniu 3 maja, a w szczególności potwierdzone przez państwa członkowskie zobowiązania i dodatkowe oferty, które pozwolą zakończyć tworzenie harmonogramu dla grup bojowych do pierwszej połowy 2010 r.

11. Rada odnotowała bieżące prace nad ewentualnym przeglądem – w oparciu o opracowany przez trzy prezydencje (niemiecką, portugalską i słoweńską) dokument będący podstawą refleksji – koncepcji wojskowych sił szybkiego reagowania UE w ramach wspólnej perspektywy oraz z uwzględnieniem kompleksowego podejścia do zarządzania kryzysowego, mając na uwadze poziom aspiracji UE określony w procesie celu podstawowego na rok 2010. Dokument ten ma na celu opracowanie procedur umożliwiających szybkie wygenerowanie sił w oparciu o katalog sił 2007 oraz dalsze dobrowolne wkłady państw członkowskich. Prace te, które zostaną zakończone do połowy roku 2008, odpowiednio uwzględnią wyniki inicjatywy szybkiego reagowania z powietrza oraz koncepcję morskich sił szybkiego reagowania, która powinna zostać wypracowana do połowy 2007 r. Rada z zadowoleniem przyjęła wyniki pierwszych warsztatów na temat studium inicjatywy szybkiego reagowania z powietrza w ramach EPBiO, które odbyły się w pierwszej połowie 2007 r., w tym ewentualny mechanizm umożliwiający szybkie wygenerowanie tych zdolności (w zakresie sił powietrznych), które wymienione zostały w katalogu wymogów na 2005 r. Zauważyła, że państwa członkowskie mogą zaoferować dobrowolnie dodatkowe wkłady. Rada oczekuje dalszego udoskonalenia pakietów zdolności wymienionych w katalogu wymogów, aby państwa członkowskie mogły zaoferować na potrzeby operacji interoperacyjne podkomponenty. W odniesieniu do wymiaru morskiego w EPBiO Rada z zadowoleniem przyjęła studium o wymiarze morskim odnotowane przez Komitet Wojskowy UE w grudniu 2006 r.

Europejska Agencja Obrony

12. Rada przyjęła do wiadomości sprawozdanie z prac przekazane przez szefa agencji.

13. Rada odnotowała z zadowoleniem postępy osiągnięte w opracowaniu trzech strategii długoterminowych:


  • planu rozwoju zdolności, który oparty jest na procesie celu podstawowego na rok 2010 oraz na długoterminowej wizji i zawiera dokładniejszą analizę przyszłych potrzeb w zakresie zdolności; jego celem jest określenie priorytetów w zakresie poprawy zdolności i wykazanie, jakie są możliwości współpracy oraz wspólnego korzystania z zasobów,

  • strategii europejskiego przemysłu obronnego i bazy technologicznej, której dwa elementy są już dość zaawansowane: określenie kluczowych technologii dla Europy oraz zdefiniowanie polityk. Rada z zadowoleniem przyjęła zatwierdzenie strategii europejskiego przemysłu obronnego i bazy technologicznej oraz określenie priorytetów w zakresie pierwszych zobowiązań przez zarząd obradujący w dniu 14 maja w składzie ministrów obrony,

  • pierwotnej europejskiej strategii badań i technologii obronnych z myślą o przedstawieniu pierwszego projektu dokumentu na posiedzeniu zarządu agencji jesienią 2007 r.

14. W związku z planem rozwoju zdolności Rada odnotowała w szczególności opracowanie metod, które mają zostać uzgodnione w czerwcu 2007 r., oczekuje ustanowienia planu działania i zwraca uwagę na konieczność ścisłej współpracy pomiędzy Komitetem Wojskowym UE a Europejską Agencją Obrony.

15. Rada z zadowoleniem przyjęła pomyślne wdrożenie kodeksu postępowania w zakresie zamówień publicznych w dziedzinie obronności wraz z kodeksem najlepszych praktyk mającym zastosowanie do łańcucha dostaw. W tym kontekście Rada odnotowała z zadowoleniem umieszczenie na elektronicznej tablicy ogłoszeń wykazu możliwości dostaw oferowanych przez ministerstwa obrony państw członkowskich dostawcom z obszaru innych państw członkowskich oraz – od dnia 29 marca – ogłaszanie możliwości zawierania kontraktów między przedsiębiorstwami. Rada z zadowoleniem przyjęła decyzję Węgier o przyłączeniu się w dniu 1 lipca 2007 r. do międzyrządowego systemu zamówień publicznych w dziedzinie obronności.

16. Rada z zadowoleniem przyjęła podpisanie porozumienia programowego dotyczącego programu wspólnych inwestycji na badania i technologie obronne na rzecz ochrony sił zbrojnych. Z zadowoleniem przyjęła rosnącą liczbę projektów ad hoc w ramach Europejskiej Agencji Obrony, w tym dotyczących radiostacji programowalnych.

Przyszłe misje cywilne

17. Rada z zadowoleniem przyjęła postępy osiągnięte w planowaniu nowych cywilnych misji zarządzania kryzysowego i wyraziła uznanie dla wyników różnych bieżących misji.

18. Rada z zadowoleniem przyjęła porozumienia w sprawie misji policyjnej w Afganistanie w ramach EPBiO (EUPOL Afganistan) oraz w sprawie misji policyjnej w ramach EPBiO w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa w Demokratycznej Republice Konga (EUPOL DR Konga).

19. Rada odnotowała również osiągnięte przy pomocy zespołu UE ds. planowania (ZPUE dla Kosowa) postępy w planowaniu ewentualnej misji EPBiO w Kosowie w dziedzinie państwa prawa, po osiągnięciu porozumienia w sprawie statusu Kosowa.



Bośnia i Hercegowina (operacja ALTHEA)

20. Rada dokonała przeglądu bieżącej rekonfiguracji EUFOR-u w Bośni i Hercegowinie, która ma charakter stopniowy, ale odwracalny; będzie ona trwała do końca sierpnia 2007 r. Po zakończeniu latem 2007 r. rekonfiguracji sił EUFOR będą się one składały z rozmieszczonych na miejscu oddziałów liczących około 2500 osób; oddziały te zostaną wsparte przez oddziały spoza obszaru operacji, gotowe do reagowania na możliwe zagrożenie bezpieczeństwa na obszarze całego kraju i do zapewnienia spokoju. Nadal trwać będzie współpraca z NATO dotycząca operacji ALTHEA.

21. Rada potwierdziła, że UE utrzyma – jako część ogólnego zaangażowania w Bośni i Hercegowinie – obecność wojskową w tym kraju tak długo, jak będzie to konieczne, by dalej przyczyniać się do utrzymania bezpieczeństwa.

Wnioski z operacji EUFOR DR Konga

22. Rada z zadowoleniem przyjęła zakończenie pierwszego etapu podsumowywania zakończonej sukcesem operacji w DRK przeprowadzonej pod kierownictwem UE w 2006 roku. Odnotowała w szczególności określenie braków w zakresie zdolności prowadzenia wystarczająco szczegółowego wczesnego planowania, miedzy innymi po to, aby umożliwić państwom członkowskim ocenę ich potencjalnych wkładów wojskowych oraz zapewnienie w trakcie procesu decyzyjnego odpowiedniej wiedzy eksperckiej. Rada zwróciła się do SG/WP o poruszenie problemu występujących w Sztabie Wojskowym UE braków w dziedzinie zdolności planowania na poziomie strategicznym prowadzonych przez UE operacji oraz o przedstawienie Radzie stosownego sprawozdania wraz z zaleceniami podczas posiedzenia w listopadzie 2007 r.



Zdolności Afryki w zakresie zapobiegania konfliktom, zarządzania nimi i ich rozwiązywania

23. Rada potwierdziła wagę, jaką przywiązuje do współpracy z partnerami z Afryki w zakresie zapobiegania konfliktom, zarządzania nimi i ich rozwiązywania; podkreśliła też swoje pragnienie, aby współpraca ta była dalej rozwijana w kontekście nadchodzącego szczytu UE – Afryka.

24. Z zadowoleniem przyjęła fakt, że – w ścisłej współpracy z partnerami z Afryki oraz koordynując działania z innymi zainteresowanymi stronami, w szczególności z ONZ – określono kilka konkretnych propozycji z myślą o wsparciu ustanawiania ram afrykańskiego pokoju i bezpieczeństwa, ze szczególnym naciskiem na stworzenie zdolności operacyjnej afrykańskich sił szybkiego reagowania (ASF) oraz wzmocnienie zdolności instytucjonalnych Unii Afrykańskiej oraz organizacji subregionalnych.

25. Rada przyjęła zalecenia KPiB (Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa) oraz plan działania mający na celu wzmocnienie partnerstwa między Afryką a UE w dziedzinie afrykańskich zdolności w zakresie zapobiegania konfliktom, zarządzania nimi i ich rozwiązywania (dok. 8551/2/07 REV2). Rada oczekuje szybkiego wdrożenia planu działania, w tym przekształcenia inicjatywy szkoleniowej RECAMP w instrument europejski między innymi po to, aby wesprzeć certyfikację zdolności operacyjnych afrykańskich sił szybkiego reagowania na szczeblu kontynentalnym. Rada zachęciła państwa członkowskie również do umożliwienia dostępu do innych programów krajowych – zarówno w Afryce, jak i w Europie – w celu wsparcia afrykańskich sił szybkiego reagowania. Rada podkreśliła znaczenie stworzenia opcji długoterminowych rozwiązań w zakresie finansowania i wsparcia operacyjnego dla operacji wspierania pokoju w Afryce.



Reforma sektora bezpieczeństwa w Demokratycznej Republice Konga

26. Rada uznała, że postęp w reformie sektora bezpieczeństwa pozostaje kluczowym zagadnieniem dla umacniania bezpieczeństwa oraz stabilności w DRK.

27. Rada z zadowoleniem przyjęła fakt, że po rozpoczęciu urzędowania przez nowo wybrany rząd w lutym 2007 r. misja EUSEC DR Konga w ramach EPBiO nadal zapewnia doradztwo i pomoc władzom DRK w przeprowadzaniu integracji bojowników z byłych oddziałów wojskowych oraz w reformowaniu kongijskich sił zbrojnych, w tym w zakresie poszanowania międzynarodowych standardów praw człowieka. Rada z zadowoleniem przyjęła postępy osiągnięte w zakresie projektu dotyczącego łańcucha płatności oraz przypomniała o przyjęciu środków krótkoterminowych w celu wzmocnienia EUSEC DR Konga. Rada odnotowała przygotowania do dalszego wzmocnienia i rozszerzenia mandatu misji i z zadowoleniem przyjęła porozumienie w sprawie nowej cywilnej misji w dziedzinie reformy policji – EUPOL DR Konga, cały czas mając jednak na uwadze ewentualne ustanowienie jednej misji w ramach EPBiO w dziedzinie reformy sektora bezpieczeństwa w 2008 r.

28. Rada podkreśliła, że współpraca z innymi międzynarodowymi podmiotami, w szczególności z ONZ, w dziedzinie reformy sektora bezpieczeństwa jest sprawą najwyższej wagi. Przypomniała o gotowości Unii Europejskiej do przyjęcia roli koordynatora międzynarodowych wysiłków w dziedzinie reformy sektora bezpieczeństwa – w ścisłej współpracy z Organizacją Narodów Zjednoczonych – w celu wsparcia władz kongijskich w tej dziedzinie.



Sudan/Darfur

29. Rada potwierdziła wsparcie UE dla misji AMIS prowadzonej przez Unię Afrykańską w regionie Darfur w Sudanie, m.in. udzielane przez państwa członkowskie wsparcie w postaci wyspecjalizowanego personelu wojskowego i personelu policji cywilnej, a także niezbędnego transportu lotniczego o charakterze strategicznym, jak też znaczne wsparcie finansowe zapewniane przez Europejski Fundusz Rozwoju oraz poszczególne państwa członkowskie. Ponowiła pilne wezwanie do udzielenia podobnego wsparcia przez pozostałych partnerów międzynarodowych.

30. Rada z zadowoleniem przyjęła wspólne starania Unii Afrykańskiej i ONZ na rzecz wzmocnienia zdolności misji AMIS, w szczególności porozumienie pomiędzy rządem sudańskim, Unią Afrykańską oraz ONZ dotyczące pakietu ciężkiego wsparcia, w tym helikopterów bojowych, oraz podkreśliła krytyczną potrzebę wsparcia, którego ma udzielić ONZ. Odnotowała, że realizacja porozumienia, tak aby doprowadzić do powstania w pełni połączonej misji UA/ONZ w Darfurze, ma pilny charakter.

Prawa człowieka a kwestie płci

31. Przypominając konkluzje z 13 listopada i 11 grudnia 2006 r. Rada z zadowoleniem przyjęła fakt, że zagadnienia praw człowieka i kwestie płci zaczęły być systematycznie uwzględniane w planowaniu i prowadzeniu wszystkich operacji w ramach EPBiO, a następnie oceniane w przy okazji dokonywania podsumowań. Podkreśliła znaczenie praw człowieka oraz procesu uwzględniania problematyki płci we wszystkich kierunkach polityki i wezwała do wzmożenia wysiłków, w szczególności z myślą o osiągnięciu bardziej widocznych postępów w tej dziedzinie.

32. Rada wezwała również do ścisłej współpracy w tych kwestiach ze specjalnymi przedstawicielami Unii Europejskiej, których mandaty zawierają obecnie specjalne postanowienia dotyczące zajmowania się zagadnieniami praw człowieka oraz płci. Rada przypomniała, że zwróciła się do państw członkowskich o wyznaczanie większej liczby kobiet na wyższe stanowiska w ramach WPZiB/EPBiO, w tym na stanowiska specjalnych przedstawicieli UE.

33. Rada z zadowoleniem przyjęła pierwsze szkolenie dotyczące zagadnień płci w kontekście EPBiO, zorganizowane przez Węgry przy wsparciu prezydencji, i wezwała do opracowania standardowej wersji kursu i do włączenia go do corocznego programu szkoleniowego UE dotyczącego EPBiO. Rada ponownie stwierdziła, że należy również położyć nacisk na prowadzenie szkoleń w tej dziedzinie dostosowanych do potrzeb konkretnych misji.



Działania szkoleniowe dotyczące EPBiO

34. Rada odnotowała dalsze starania w dziedzinie szkolenia dotyczącego EPBiO i zatwierdziła wyniki oceny działań szkoleniowych w końcowym sprawozdaniu dotyczącym szkoleń w 2007 r. Oczekuje dalszych prac w dziedzinie szkolenia w obszarach, w których stwierdzono niedobory.

35. Rada przyjęła również do wiadomości sprawozdanie za 2007 r. dotyczące działalności Europejskiego Kolegium Bezpieczeństwa i Obrony (EKBiO) oraz pomyślne zakończenie drugiego kursu wyższego stopnia w ramach EPBiO i kursów wstępnych z dziedziny EPBiO.

36. Rada z zadowoleniem przyjęła fakt, że ustanowiono oraz uruchomiono na stronie internetowej Rady katalog dotyczący wspólnych wojskowych obiektów szkoleniowych UE.

37. Rada odnotowała, że w projekcie Wspólnoty Europejskiej dotyczącym szkoleń na potrzeby cywilnych aspektów zarządzania kryzysowego aktywnie uczestniczyły liczne państwa członkowskie, uważając go za bardzo wartościowy element dodatkowy w tym sensie, że stwarza on europejskie forum wymiany poglądów i dobrych wzorców w dziedzinie cywilnego zarządzania kryzysowego w UE.

Ćwiczenia

38. Rada podkreśliła znaczenie ćwiczenia wojskowego UE (MILEX 07), które odbędzie się w dniach 7–15 czerwca 2007 r. Nacisk w tym ćwiczeniu dowódczo-sztabowym zostanie położony na kluczowe aspekty wojskowe zarządzania kryzysowego. Podczas tego ćwiczenia zostanie po raz pierwszy uruchomione Centrum Operacyjne UE. MILEX 07 skupi się na współdziałaniu pomiędzy Centrum Operacyjnym UE w Brukseli a kwaterą główną sił zbrojnych UE, którą zapewni Szwecja.

39. Rada przypomniała o wadze, którą przywiązuje – zgodnie z polityką UE dotyczącą ćwiczeń – do planowania i prowadzenia regularnych ćwiczeń w zakresie zarządzania kryzysowego, w tym wspólnych ćwiczeń z NATO oraz z udziałem wszystkich państw członkowskich UE.

Współpraca UE – ONZ

40. Rada podkreśliła, że ostatnia operacja EUFOR DR Konga wspierająca misję MONUC podczas procesu wyborczego w DRK ponownie pokazała gotowość i zdolność UE do wspierania – w drodze konkretnych działań – podejmowanych przez ONZ starań na rzecz zapewnienia pokoju i stabilności oraz do zaangażowania się w ścisłą współpracę z ONZ na wszystkich szczeblach.

41. Rada z zadowoleniem przyjęła ponadto dalszą ścisłą współpracę pomiędzy UE a ONZ dotyczącą wsparcia dla misji UA w Darfurze, w Sudanie (AMIS), w tym trwające obecnie wdrażanie pakietu wsparcia ONZ dla misji AMIS.

42. Rada podkreśliła, że UE jest zdecydowana nadal wzmacniać współpracę z ONZ w dziedzinie zarządzania kryzysowego, w szczególności opierając się na zdobytym do tej pory doświadczeniu.

43. W tym kontekście Rada z zadowoleniem przyjęła seminarium prezydencji z dziedziny EPBiO, dotyczące „ Militarnych aspektów współpracy wojskowej ONZ – UE w operacjach zarządzania kryzysowego na przykładzie EUFOR DR Konga”, które odbyło się w Berlinie w dniach 19–21 marca 2007 r., i zwróciła się do właściwych organów Rady o rozważenie jego kluczowych zaleceń”.

WSPÓŁPRACA NA RZECZ ROZWOJU

Streszczenie dyskusji o kwestiach związanych z rozwojem

Rada omówiła szereg powiązanych ze sobą kwestii dotyczących handlu i rozwoju oraz finansowania rozwoju, mianowicie: negocjacje w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym z państwami AKP, pomoc na rzecz wymiany handlowej, finansowanie rozwoju i skuteczność pomocy rozwojowej.

Rada podjęła dalsze działania mające służyć realizacji głównych zasad współpracy na rzecz rozwoju uzgodnionych w 2005 roku.

Jeżeli chodzi o umowy o partnerstwie gospodarczym, Rada potwierdziła, że oczekuje terminowego zakończenia prowadzonych negocjacji. Przypominając, że według niej umowy te są skutecznymi instrumentami rozwoju, Rada wyraziła poparcie dla przepisów dotyczących handlu, które ułatwią państwom AKP dostęp do rynku UE. Jeżeli chodzi o kwestię dostępu UE do rynków państw AKP, Rada wyraża przekonanie, że w odniesieniu do wyłączania produktów, klauzul ochronnych i długich okresów przejściowych należy stosować możliwie najbardziej elastyczne podejście. Rada podkreśliła znaczenie rozwoju integracji regionalnej w sześciu regionach AKP. Na posiedzeniu, które odbędzie się w Brukseli 25 maja, wspólna rada ministrów AKP – WE przyjrzy się postępom poczynionym w negocjacjach.

Rada uzgodniła również podstawowe elementy do włączenia do wspólnej strategii, która ma zostać zatwierdzona przed końcem bieżącego roku, i która dotyczy pomocy na rzecz wymiany handlowej. Strategia ta uwzględni potrzeby wynikające z umów o partnerstwie gospodarczym. UE wcześniej zobowiązała się przeznaczać co roku, do roku 2010, kwotę 2 mld EUR na pomoc związaną z handlem skierowaną do krajów rozwijających się. W opracowywanej strategii określi się, jaka część tych funduszy zostanie udostępniona państwom AKP, mając na uwadze fakt, że to te państwa będą same oceniać swoje potrzeby i określać swoje priorytety.

Pomoc na rzecz wymiany handlowej stanowi część zobowiązania UE do zwiększenia pomocy publicznej na rzecz rozwoju (ODA). Rada przeanalizowała sprawozdanie roczne Komisji dotyczące postępów w wypełnianiu zobowiązań w zakresie pomocy publicznej na rzecz rozwoju podjętych w roku 2005. UE przeznaczyła rekordową kwotę 48 mld EUR na współpracę na rzecz rozwoju w 2006 roku, przekraczając tym samym zakładany cel. Pewna część tej kwoty została wykorzystana do udzielenia niektórym krajom jednorazowego wydatnego wsparcia i pomocy (np. redukcja zadłużenia i pomoc na naprawienie szkód wyrządzonych przez tsunami). Rada podkreśliła, że aby zachować dobre wyniki, konieczne będzie podjęcie dodatkowych wysiłków.

Polityka rozwojowa UE w równym stopniu koncentruje się na jakości i na skuteczności pomocy. UE podjęła zobowiązanie zarówno międzynarodowe, jak i wewnętrzne mające służyć poprawie tych dwóch aspektów prowadzonej przez siebie polityki. Rada uzgodniła kodeks postępowania w sprawie komplementarności i podziału pracy, który będzie stosowany przez państwa członkowskie i Komisję. Kodeks ten umożliwi stopniową zmianę sposobu świadczenia pomocy, dzięki czemu pomoc ta skuteczniej przyczyni się do zmniejszania ubóstwa, a także do obniżania kosztów transakcji, które to czynniki nie wpływają pozytywnie na rozwój.

Rada przyjęła również – jako punkty niewymagające dyskusji – dokumenty dotyczące:



  • realizacji 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju,

  • równości płci,

  • niedoboru pracowników służby zdrowia w krajach rozwijających się,

  • współpracy w dziedzinie energetyki między Europą a Afryką,

  • przygotowań do wspólnej rady ministrów AKP – WE, które odbędzie się 25 maja, obejmujące:

  • projekt porządku obrad;

  • ponowny przydział środków z 9. Europejskiego Funduszu Rozwoju, w tym 45 mln EUR na instrument na rzecz pokoju w Afryce, z których 40 mln przeznaczono na misję Unii Afrykańskiej w Sudanie (patrz punkt porządku obrad dotyczący Sudanu);

  • przydział 36 mln EUR dla Somalii;

  • decyzję umożliwiającą państwom członkowskim UE wnoszenie dobrowolnych wkładów do Europejskiego Funduszu Rozwoju w celu dodatkowego wsparcia instrumentu na rzecz pokoju w Afryce (w tym również misji Unii Afrykańskiej w Sudanie);

  • oświadczenie w sprawie suszy i pustynnienia.

Szczegółowe omówienie wspomnianych decyzji można znaleźć w komunikacie prasowym z posiedzenia Rady ds. Ogólnych.

Rada przypomniała również ostatnio przyjęte konkluzje na temat HIV/AIDS (dok. 7225/07). Odniesiono się w nich do najnowszych zjawisk, takich jak coraz większa liczba kobiet zakażonych AIDS, a także do powiązań między HIV/AIDS a polityką w dziedzinie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego, do dostępnych dla kobiet sposobów zapobiegania zakażeniom, do powiązań między edukacją a AIDS, do szczególnej podatności dzieci na HIV/AIDS oraz do poważnego niedoboru pracowników służby zdrowia w krajach rozwijających się.

W punkcie „sprawy różne” Rada przyjęła do wiadomości informacje dotyczące:


  • zrównoważonej gospodarki leśnej w Demokratycznej Republice Konga;

  • ratyfikowania zmienionej umowy o partnerstwie AKP – UE i umowy wewnętrznej w sprawie 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju;

  • przygotowań do partnerstwa UE – Afryka.

Podczas kolacji w dniu 14 maja ministrowie omówili sytuację na Madagaskarze i w Afganistanie.

Umowy o partnerstwie gospodarczym

Rada dokonała bilansu trwających negocjacji w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym z grupą państw i regionów AKP (Afryka, Karaiby i Pacyfik).

Negocjacje, które znalazły się na kluczowym etapie, mają na celu zastąpienie do końca bieżącego roku preferencji handlowych przyznanych państwom AKP i ustalonych w umowie z Kotonu umowami o partnerstwie gospodarczym, ze względu na fakt, że wspomniane preferencje handlowe są niezgodne z przepisami Światowej Organizacji Handlu. W umowie o partnerstwie podpisanej w Kotonu w czerwcu 2000 r. UE i państwa AKP podjęły decyzję o rozpoczęciu negocjacji w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym zgodnych z przepisami WTO; negocjacje te powinny zakończyć się przez wygaśnięciem 31 grudnia 2007 r. odstępstwa przyznanego przez WTO. W imieniu UE negocjacje prowadzi Komisja na mocy upoważnienia udzielonego przez Radę.

Na posiedzeniu, które odbędzie się w Brukseli 25 maja, wspólna rada ministrów AKP – WE przyjrzy się postępom poczynionym we wspomnianych negocjacjach. Mając powyższe na uwadze, Rada przyjęła konkluzje.

Rada ponownie potwierdziła swoje zaangażowanie w negocjacje prowadzone z sześcioma regionami AKP. Umowy o partnerstwie gospodarczym, będące instrumentami rozwoju, mają za zadanie wspierać trwały rozwój i zmniejszać ubóstwo. Rada potwierdziła, że ważne jest by negocjacje zakończono w przewidzianym terminie.

Rada podkreśliła, że umowy o partnerstwie gospodarczym powinny przyczynić się do integracji regionalnej wspomnianych sześciu regionów, w tym również do integracji regionalnych rynków rolnych. Zachęciła państwa AKP do przeprowadzenia na szczeblu regionalnym koniecznych reform służących wzmocnieniu podstawy przedmiotowych umów. Umowy te zliberalizują handel, dzięki czemu państwa AKP będą miały dostęp do rynku europejskiego zwolniony z ceł i kontyngentów po upływie określonych okresów przejściowych, podczas których ograniczona liczba produktów o szczególnie newralgicznym charakterze będzie traktowana w sposób szczególny. W chwili obecnej rozwiązania takie są dostępne, od 2001 roku, tylko dla 40 spośród 78 państw AKP – tych, które zostały uznane za kraje najsłabiej rozwinięte. Rada uznała, że należy zmienić zasady pochodzenia, tak żeby państwa AKP mogły w pełni wykorzystać zwiększony dostęp do rynku UE.

Rada uznała, że udostępnianie UE rynków państw AKP musi odbywać się stopniowo i być starannie przeprowadzana oraz że elastyczne podejście w stosunku do państw AKP (w zakresie wyłączenia produktów, długich okresów przejściowych i klauzul ochronnych) musi być zgodne z przepisami WTO.

Rada podkreśliła, że szanuje prawo państw AKP do określenia strategii politycznych najlepiej służących ich rozwojowi, oraz stwierdziła, że umowy o partnerstwie gospodarczym powinny zawierać przepisy dotyczące handlu usługami, inwestowania i innych dziedzin związanych z wymianą handlową, ponieważ przepisy takie przyczyniają się do wzrostu gospodarczego i konkurencyjności. Podkreśliła, że UE nie powinna wykazywać zainteresowania dostępem do konkretnych rynków. Wyraziła poparcie dla włączenia do umów o partnerstwie gospodarczym przepisów dotyczących kwestii społecznych i kwestii ochrony środowiska, w ramach działań na rzecz zmniejszania ubóstwa, poprawy warunków życia i umożliwienia trwałego rozwoju.

UE zobowiązała się przeznaczać co roku, do roku 2010, kwotę 2 mld EUR na pomoc związaną z handlem przeznaczoną dla krajów rozwijających się. W związku z tym przed końcem bieżącego roku zostanie uzgodniona strategia UE w dziedzinie pomocy na rzecz wymiany handlowej. Strategia ta zapewni przyznanie znacznej części wspomnianej kwoty państwom AKP zgodnie z decyzjami o charakterze politycznym podejmowanymi przez te państwa. Będzie ona również stanowić odpowiedź na szerzej pojmowane kwestie pomocy na rzecz wymiany handlowej, takie jak zdolności produkcyjne i infrastruktura związana z handlem.

Konkluzje Rady w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym związane są z konkluzjami w sprawie pomocy na rzecz wymiany handlowej.

Ponadto Rada przypomniała, że wykonaniem umów o partnerstwie gospodarczym kierować będą określone instytucje. W każdym regionie objętym taką umową powołana zostanie wspólna rada ds. umowy o partnerstwie gospodarczym, w której reprezentowane będą państwa i regiony AKP, państwa członkowskie UE i Komisja Europejska. Każda rada ds. umowy o partnerstwie gospodarczym wspierana będzie przez wspólny komitet wykonawczy i podlegać będzie wspólnej radzie ministrów AKP – WE.


  • Odesłanie do pełnego tekstu konkluzji Rady (dok. 9560/07):
    http://register.consilium.europa.eu/pdf/en/07/st09/st09560.pl07.pdf

Pomoc na rzecz wymiany handlowej

Rada uzgodniła podstawowe elementy unijnej strategii dotyczącej pomocy na rzecz wymiany handlowej; strategia ta ma umożliwić wszystkim krajom rozwijającym się, a zwłaszcza tym najsłabiej rozwiniętym, lepszą integrację ze światowym systemem handlu i skuteczniejsze wykorzystanie handlu i przyczynić się tym samym do zlikwidowania ubóstwa w kontekście trwałego rozwoju.

W grudniu 2005 r. UE podjęła wspólne zobowiązanie zwiększenia do 2 mld EUR rocznie od roku 2010 pomocy związanej z handlem przeznaczonej dla państw rozwijających się; połowa tej kwoty przyznawana będzie w ramach pomocy wspólnotowej, a druga połowa – w ramach pomocy dwustronnej pochodzącej od państw członkowskich. Zobowiązaniu co do wysokości pomocy towarzyszy decyzja Rady przyjęta w październiku 2006 r. w sprawie opracowania strategii dotyczącej pomocy UE na rzecz wymiany handlowej.

Mając na uwadze powyższe, Rada przyjęła konkluzje.

Rada potwierdziła, że przedmiotowa strategia zagwarantuje skierowanie istotnej części zobowiązań Wspólnoty na rzecz pomocy związanej z handlem przeznaczonej dla partnerów AKP (Afryka, Karaiby i Pacyfik). Stwierdziła, że strategia ta uwzględni konkretne potrzeby państw AKP w ramach umów o partnerstwie gospodarczym, które zostaną zawarte z grupą państw i regionów AKP przed końcem roku.

Rada uzgodniła cztery podstawowe elementy opracowywanej strategii w dziedzinie pomocy na rzecz wymiany handlowej. Aby zagwarantować, że UE wywiąże się ze swoich zobowiązań w dziedzinie pomocy na rzecz wymiany handlowej, jeszcze w tym roku państwa członkowskie i Komisja uzgodnią wspólną strategię UE w dziedzinie pomocy na rzecz wymiany handlowej i określą w niej zarówno krótko-, jak i średnioterminowe działania priorytetowe. Do wspomnianych elementów należą:



  • zwiększenie łącznej wysokości pomocy UE na rzecz wymiany handlowej do zakładanego poziomu;

  • odpowiedź na pytanie, w jaki sposób pomoc na rzecz wymiany handlowej może wpłynąć na trwałe zmniejszenie ubóstwa;

  • zapewnienie monitorowania i sprawozdawczości;

  • zapewnienie większej skuteczności.

Konkluzje Rady w sprawie pomocy na rzecz wymiany handlowej związane są z przyjętymi konkluzjami w sprawie umów o partnerstwie gospodarczymi i w sprawie finansowania rozwoju.

Odesłania:



  • Komunikat Komisji (dok. 8390/07 + ADD 1):
    http://register.consilium.europa.eu/pdf/en/07/st08/st08390.pl07.pdf
    http://register.consilium.europa.eu/pdf/en/07/st08/st08390-ad01.pl07.pdf

  • Pełny tekst konkluzji Rady (dok. 9555/07):
    http://register.consilium.europa.eu/pdf/en/07/st09/st09555.pl07.pdf

Finansowanie rozwoju

Podczas obiadu ministrowie dokonali przeglądu wypełniania zobowiązań, które UE i państwa członkowskie podjęły w zakresie zwiększania oficjalnej pomocy rozwojowej.

W ramach przygotowań do konferencji ONZ w Monterrey w 2002 r. UE podjęła zobowiązania w sprawie finansowania rozwoju i skuteczności pomocy rozwojowej. Komisja publikuje każdego roku sprawozdanie w sprawie postępów poczynionych w zakresie wypełniania tych zobowiązań.

Rada przyjęła konkluzje w sprawie sprawozdania Komisji z postępów prac w 2007 r. i podkreśliła fakt, że chociaż UE wypełniła swoje ogólne zobowiązanie zwiększenia pomocy w 2006 roku, to nadal potrzebne jest podejmowanie dalszych wysiłków służących osiągnięciu kolejnych celów.

W roku 2005 UE zobowiązała się do przeznaczenia w 2006 r. na pomoc rozwojową 0,39% dochodu narodowego brutto (DNB) oraz do zwiększenia tego odsetka w 2010 r. do 0,56%, a w 2015 r. – do 0,7%.

Rada z zadowoleniem odnotowała, że UE przekroczyła przed wyznaczonym terminem pierwszy z zakładanych podstawowych celów. W 2006 r. UE osiągnęła poziom 0,42% DNB (zakładany cel: 0,39%) wydatkując rekordowo wysoką kwotę 48 mld EUR, co oznacza wydatkowanie prawie 1 mld EUR tygodniowo. Taka kwota pomocy oznacza 100 EUR na każdego obywatela UE i 40 EUR na każdego mieszkańca krajów rozwijających się żyjącego za mniej niż jednego dolara dziennie. Zgodnie z obietnicą złożoną w 2005 r. co najmniej połowę pomocy UE otrzymuje Afryka.

Rada odnotowała, że konkretne środki, takie jak redukcja zadłużenia i pomoc na naprawienie szkód wyrządzonych przez tsunami, przyczyniły się do rekordowych wyników; środki te umożliwiły skuteczniejsze ukierunkowanie budżetów krajowych poszczególnych państw na rozwój, jak również zwiększenie stabilizacji gospodarczej. Z uwagi na fakt, że wspomniane środki mają charakter jednorazowy, do skutecznego wypełnienia zobowiązań z Monterrey konieczne będzie podjęcie dodatkowych wysiłków.

Rada potwierdziła znaczenie postępów zarówno jeżeli chodzi o ilość, jak i o jakość pomocy rozwojowej, zważywszy na ścisły związek między zwiększaniem pomocy a skutecznością pomocy.

Konkluzje Rady w sprawie finansowania rozwoju związane są z przyjętymi konkluzjami w sprawie skuteczności pomocy dzięki zapewnieniu „komplementarności i podziału pracy” oraz konkluzjami w sprawie „pomocy na rzecz wymiany handlowej”.

Konkluzje dotyczą również innych zobowiązań z Monterrey, tj. innowacyjnych źródeł finansowania, redukcji zadłużenia, łagodzenia wpływu wstrząsów zewnętrznych, odejścia od wiązania pomocy, reformy międzynarodowego systemu finansowego i międzynarodowych dóbr publicznych.

Odesłania:


  • Komunikat i roczne sprawozdanie Komisji (dok. 8340/07 i 8451/07 + ADD 1):
    http://register.consilium.europa.eu/pdf/en/07/st08/st08340.pl07.pdf
    http://register.consilium.europa.eu/pdf/en/07/st08/st08451.pl07.pdf
    http://register.consilium.europa.eu/pdf/en/07/st08/st08451-ad01.pl07.pdf

  • Pełny tekst konkluzji Rady (dok. 9556/07):
    http://register.consilium.europa.eu/pdf/en/07/st09/st09556.pl07.pdf

Skuteczność pomocy rozwojowej

Rada przeprowadziła dyskusję na temat skuteczności pomocy rozwojowej w odniesieniu do „komplementarności i podziału pracy”, czyli komplementarności działań pomocowych i podziału zadań między państwa członkowskie.

UE zobowiązała się – na forum międzynarodowym, tj. na konferencji ONZ w 2002 r., i na forum wewnętrznym, w ramach Europejskiego konsensusu w sprawie polityki rozwojowej, przyjętego przez UE w 2005 r. – do zwiększenia zarówno ilości, jak i skuteczności pomocy rozwojowej. W 2006 r. Rada uzgodniła ogólne zasady stanowiące pierwszy krok w kierunku konkretnego działania na rzecz poprawy całościowego wpływu pomocy na realizację celów polityki rozwojowej, zmniejszanie ubóstwa oraz obniżanie kosztów transakcji, które to czynniki nie wpływają pozytywnie na rozwój.

Rada przyjęła konkluzje w sprawie kodeksu postępowania stosowanego na zasadzie dobrowolności; państwa członkowskie i Komisja powinny zacząć go stosować bezzwłocznie, a następnie przejść do jego stopniowego wdrażania i wykorzystać w tym celu istniejące systemy.

Rada potwierdziła, że komplementarność działań darczyńców, a także lepszy podział ich pracy zwiększą samodzielność działań krajów partnerskich oraz ich zdolność do przejmowania odpowiedzialności za koordynowanie działań darczyńców. Rada zgodziła się, że UE powinna być główną siłą w prowadzeniu tych działań w skali światowej oraz że powinna stosować podejście otwarte na wszystkich darczyńców.

W odniesieniu do trzech aspektów podziału pracy:



  • „komplementarności działań w obrębie danego kraju” – kodeks postępowania zaleca, żeby państwa będące darczyńcami ograniczyły swoje działania w każdym z krajów partnerskich do trzech sektorów;

  • „komplementarności działań między krajami” – kodeks postępowania zaleca, żeby darczyńcy dążyli do zniwelowania nierówności istniejących między krajami zasadniczo pomijanymi przez programy pomocowe (takimi jak np. państwa niestabilne) a krajami skutecznie wykorzystującymi takie programy;

  • „komplementarności działań między sektorami” – kodeks postępowania zaleca, żeby darczyńcy dokonywali analizy swoich mocnych stron i względnej przewagi w celu wypracowania przyszłej strategii.

Kodeks postępowania określa także inne zasady w sprawach takich, jak sposoby dokonywania przesunięć uwolnionych zasobów oraz sposoby koordynowania przez głównych darczyńców działalności wszystkich darczyńców w danym sektorze. Kodeks ten przewiduje, że darczyńcy z UE powinni dążyć do tego, żeby ich zaangażowanie w działania w danym sektorze obejmowało dłuższy okres (5 do 7 lat). Przewiduje on również możliwość zawarcia przez darczyńcę porozumienia o współpracy delegowanej lub partnerstwie z innymi darczyńcami w celu przekazania im uprawnienia do występowania w sprawach administrowania funduszami lub do prowadzenia z rządem partnerskim dialogu dotyczącego polityki w danym sektorze.

Wdrażając kodeks postępowania, który zostanie uzupełniony o pierwsze doświadczenia zebrane w terenie, UE będzie również zachęcać do podejmowania szerokich dyskusji z krajami partnerskimi i innymi darczyńcami na temat komplementarności działań i podziału pracy. Wynik tych dyskusji będzie stanowić wkład we współpracę z komitetem pomocy rozwojowej OECD i w obrady forum wysokiego szczebla w sprawie skuteczności pomocy, które odbędą się w Akrze w Ghanie w 2008 roku.

Odesłania:


  • Komunikat Komisji (dok. 7124/07 + ADD 1):
    http://register.consilium.europa.eu/pdf/en/07/st07/st07124.pl07.pdf
    http://register.consilium.europa.eu/pdf/en/07/st07/st07124-ad01.pl07.pdf

  • Pełny tekst konkluzji Rady (dok. 9558/07):
    http://register.consilium.europa.eu/pdf/en/07/st09/st09558.pl07.pdf

SPRAWY RÓŻNE

Ministrowie wysłuchali wystąpień:



  • delegacji Rumunii – w sprawie planów Ukrainy dotyczących otwarcia kanału Bystroje w delcie Dunaju;

  • delegacji Węgier – w sprawie wspólnego ośrodka składania wniosków wizowych w Kiszyniowie (Mołdawia).

Partnerstwo UE – Afryka

Prezydencja przekazała Radzie informacje na temat przygotowań do partnerstwa UE – Afryka, które stanowić będzie podstawę i wspólną wizję stosunków UE – Afryka w nadchodzących latach.

Przy okazji posiedzenia Rady trojka UE spotkała się z przedstawicielami Unii Afrykańskiej w celu dokonania przeglądu działań już zakończonych i tych, które dopiero należy podjąć.

Partnerstwo – zgodnie z zamierzeniami – ma zostać ustanowione podczas szczytu UE – Afryka, który zaplanowano na koniec roku w Lizbonie. Będzie ono miało cztery główne cele:



  • zacieśnienie partnerstwa politycznego UE – Afryka w rozwiązywaniu kwestii będących przedmiotem wspólnego zainteresowania;

  • upowszechnianie pokoju, bezpieczeństwa, rozwoju, praw człowieka oraz regionalnej i kontynentalnej integracji w Afryce;

  • wspólne reagowanie na globalne problemy;

  • promowanie powszechnego partnerstwa o szerokim zakresie, skoncentrowanego na ludziach.

Prace nad wspomnianym partnerstwem toczą się od czasu przyjęcia przez Radę Europejską w grudniu 2005 roku strategii na rzecz Afryki na okres do 2015 roku. Podczas posiedzenia trojki ministerialnej w Bamako w grudniu 2005 roku afrykańscy partnerzy wyrazili zainteresowanie wypracowaniem wspólnej strategii.

Zrównoważona gospodarka leśna w Demokratycznej Republice Konga

Delegacje Belgii przekazała Radzie informacje na temat roli społeczności międzynarodowej w odniesieniu do problemu zrównoważonej gospodarki leśnej w Demokratycznej Republice Konga.



Ratyfikowanie zmienionej umowy o partnerstwie AKP – UE

Komisja przekazała Radzie informacje na temat stanu prac nad ratyfikowaniem zmienionej umowy o partnerstwie AKP – UE oraz na temat wewnętrznej umowy UE w sprawie 10. Europejskiego Funduszu Rozwoju.



WYDARZENIA PRZY OKAZJI POSIEDZENIA RADY

Przy okazji posiedzenia Rady miały miejsce następujące wydarzenia:



Poniedziałek, 14 maja 2007 r.

  • Rada Sterująca Europejskiej Agencji Obrony;

  • spotkanie z przedstawicielami Ligi Państw Arabskich;

  • posiedzenie trojki ministrów obrony z udziałem Norwegii, Turcji, Islandii, Chorwacji i Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii;

  • posiedzenie trojki ministerialnej z udziałem Republiki Południowej Afryki.

Wtorek, 15 maja 2007 r.

posiedzenie trojki poświęcone Europejskiemu Obszarowi Gospodarczemu (EOG);

posiedzenie Rady EOG;

posiedzenie trojki ministerialnej z udziałem Unii Afrykańskiej.


INNE ZATWIERDZONE PUNKTY

Patrz komunikat prasowy z posiedzenia Rady ds. Ogólnych, dok. 9470/07.

PRASA

Rue de la Loi 175 B – 1048 BRUKSELA Tel.: +32 (0)2 281 / 6319 Faks: +32 (0)2 281 8026



press.office@consilium.europa.eu http://www.consilium.europa.eu/Newsroom

9471/1/07 REV 1 (Presse 103)



PL

: rapid
rapid -> Posłuchajmy dzieci: one wiedzą, co zrobić aby Internet był bezpieczniejszy!
rapid -> Komisja Junckera: Silny i doświadczony zespół, który oznacza zmiany
rapid -> Komisja aktualizuje wykaz linii lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w europejskiej przestrzeni powietrznej
rapid -> Agenda cyfrowa: przegląd wskazuje na duże zainteresowanie MŚP I poparcie rządowe dla wykorzystania tik w celu pomocy osobom starszym
rapid -> Ces/12/82 19 grudnia 2012 r
rapid -> Ces/12/67 14 listopada 2012 Pomoc państwa I zamówienia publiczne: czy faktycznie służą firmom europejskim? W dobie obecnego kryzysu gospodarczego Unia Europejska powinna jak najlepiej wykorzystywać pieniądze podatników
rapid -> Obrona przedsiębiorstw społecznych w Europie: gra o model społeczny i miliony miejsc pracy
rapid -> Komisja Europejska – komunikat prasowy
rapid -> Przedsiębiorstwa wzywają do skuteczniejszej realizacji Dwa lata po wejściu w życie programu „Small Business Act
rapid -> Komunikat prasowy




©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna