Reżyseria Kevin Smith



Pobieranie 96.28 Kb.
Strona1/3
Data08.05.2016
Rozmiar96.28 Kb.
  1   2   3

Jay i Cichy Bob kontratakują



Reżyseria.............................................................................................................Kevin Smith

Scenariusz.............................................................................................................Kevin Smith


Muzyka.................................................................................................................Jon Bon Jovi

P.J.Harvey

Afroman
Zdjęcia.................................................................................................................Jamie Anderson
Montaż................................................................................................................Scott Mosier

Kevin Smith


Scenografia..........................................................................................................Robert Holtzman
Producent.............................................................................................................Scott Mosier

OBSADA
Jay........................................................................................................................Jason Mewes


Cichy Bob.............................................................................................................Kevin Smith
Ben McNeil………………………………………………………………………...Ben Affleck
Gus Van Sant........................................................................................................Gus Van Sant
Wes Craven...........................................................................................................Wes Craven
Matt Damon………………………………………………………………………..Matt Damon

Czas trwania..........................................................................................................104 minuty


Rok produkcji.........................................................................................................2001
Premiera.................................................................................................................4 stycznia 2002

Spis treści:
Kilka słów o produkcji....................................................................................................3 strona
Pożegnanie z tematem......................................................................................................4 strona
Z Red Bank do Studio City, czyli gdzie i jak kręcono.......................................................6 strona
Sountrack..........................................................................................................................7 strona
Obsada...............................................................................................................................10 strona
Twórcy filmu...................................................................................................................21 strona

Kilka słów o produkcji
Wielki pościg przez całą Amerykę, podczas którego może zdarzyć się dosłownie wszystko; parada gwiazd Hollywood i aktorów amerykańskiego kina niezależnego w epizodach, których nie udałoby im się zagrać nigdzie indziej; dowcipy, które bezpardonowo kpią ze wszelkich świętości.

Nowa komedia Kevina Smitha to ukłon w stronę najlepszych tradycji amerykańskiego kina drogi i slapsticku, ale opowiedziana współczesnym, błyskotliwym, żywym językiem i osadzona we współczesnych realiach.

To jazda bez trzymanki i bez hamulców, a za kierownicą siedzą dwaj kultowi bohaterowie nurtu offowego - Jay i Cichy Bob.

Po raz pierwszy spotkaliśmy ich w Sprzedawcach (Clerks), debiucie Kevina Smitha, który jednocześnie stał się pierwszą częścią jego „Kronik New Jersey”. Już wówczas stali się niezamierzonymi bohaterami komedii, która okazała się nie tylko niespodziewanym hitem kasowym, ale zebrała też liczne nagrody i entuzjastyczne pochwały krytyków.

Jay i Cichy Bob pojawiali się odtąd w każdym kolejnym filmie Smitha – Szczury z supermarketu (Mallrats), W pogoni za Amy (Chasing Amy) i Dogmie - spełniając podwójną rolę swoistego chóru greckiego i komicznego wentyla. Nigdy dotąd jednak nie byli postaciami pierwszoplanowymi. Tę szansę daje im Smith w ostatniej części swoich „Kronik New Jersey”: Jay i Cichy Bob wyruszają w podróż swojego życia, z macierzystego stanu New Jersey do Kalifornii, by bohatersko bronić „reputacji”(którą posiadają tylko we własnym mniemaniu) i stawić czoła złowieszczemu imperium znanemu powszechnie jako Hollywood.

Jay i Cichy Bob kontratakują przypomina wielki zjazd rodzinny. Na planie spotkali się niemal wszyscy aktorzy i amatorzy, jacy kiedykolwiek wystąpili w którejś z produkcji Smitha; megagwiazdy i postaci kultowe ocierają się o nieznanych nikomu naturszczyków. Wśród gigantycznej obsady znaleźli się między innymi Ben Affleck, Matt Damon, Chris Rock, George Carlin, Kevin Smith, Jason Mewes, Will Ferrell, Shannon Elizabeth, Carrie Fisher, Mark Hamill, Joey Lauren Adams, Jason Biggs, James Van Der Beek, Jason Lee, Jon Stewart, Tracy Morgan, Shannen Doherty, Marc Blucas, Eliza Dushku, Ali Larter, Seann William Scott, Jeff Anderson, Brian O’Halloran, Steve Kmetko, Jules Asner, Scott Mosier i Jennifer Smith.
W epicentrum tego ludzkiego tygla znajdują się dwaj komiczni pechowcy - Jay i Cichy Bob, pozbawieni wszelkich zahamowań i kompleksów luzacy. Historia się zaczyna, gdy Jay i Cichy Bob odkrywają, że ich stary, dobry przyjaciel, Banky Edwards (Jason Lee) najzwyczajniej w świecie ich... sprzedał. Okazuje się, że podstępny Banky wyjechał do Hollywood, by wyprodukować film na podstawie komiksu „Bluntman & Chronic”, którego dwaj bohaterowie to alter ego Jaya i Cichego Boba.

W role komiksowych bohaterów mają wcielić się hollywoodzcy pięknisie ( Jason Biggs i James Van Der Beek), a reżyserować ten chłam ma jakiś czarnoskóry gość o ultraradykalnych poglądach (Chris Rock). Katastrofa! Jakby tego było mało, prawdziwi Jay i Cichy Bob z przerażeniem odkrywają, że fani komiksu opluwają ich w Internecie za to że się zaprzedali Hollywood. Jedyne co im pozostaje w takiej sytuacji, to za wszelką cenę powstrzymać produkcję filmu. Tylko w ten sposób mogą uratować swój honor i dobre imię.

Reżyserem i autorem scenariusza Jay i Cichy Bob kontratakują jest Kevin Smith. Film wyprodukował Scott Mosier.

Pożegnanie z tematem



Jay i Cichy Bob Kontratakują to ostatnia już część cyklu „Kroniki New Jersey”. Ta komedia to pożegnalny całus w czółko, zastrzega się Kevin Smith. Nie tylko dla Jaya i Cichego Boba, ale także całej galerii innych malowniczych postaci, jakie stworzył w Sprzedawcach, Szczurach z supermarketu, W pogoni za Amy i Dogmie.
„Najwyższy czas odłożyć ich na półkę”, mówi Kevin Smith. „Skończyłem 30 lat, i teraz jest najwłaściwszy moment, by zająć się czymś kompletnie innym, stworzyć zupełnie nowe postacie... na przykład jakiegoś Raya i Cichego Phila”.

Smith zupełnie serio ma zamiar poszperać w innych obszarach produkcji filmowej. Lecz zanim to nastąpi postanowił swojej publiczności podarować komedię komedii, wielką, pełną rozmachu filmową przygodę - taką, w której znajdzie się każdy możliwy dowcip, wygłup i zadyma, w jakiej mogliby wziąć udział, bądź jaką mogliby sobie wyobrazić Jay i Cichy Bob.

„W tym filmie jest wszystko - podróż do Kalifornii, panienki, małpa, studio filmowe i obsada licząca tysiące ludzi”, podsumowuje Smith.

„No i Jay po raz pierwszy w życiu całuje się na ekranie. Czy można sobie wymarzyć lepsze zakończenie?”


Kevin Smith chciał zrobić komedię na wzór starych superkomedii amerykańskich, w których przewijały się tłumy aktorów i statystów, a akcja stanowiła nieprzerwany ciąg gagów.

„Jay i Cichy Bob są oczywistymi gwiazdami filmu, ale obok nich pojawia się takie mnóstwo innych zabawnych postaci, że oglądać je to dodatkowa przyjemność. To najlepsze połączenie, jakie może być”, mówi.

Historia Jaya i Cichego Boba zaczęła się kilka lat temu, kiedy Kevin Smith, wówczas nieznany nikomu, piszący do szuflady scenarzysta i reżyser, sprzedał swoją kolekcję komiksów, zaciągnął długi na kartach kredytowych i nie oglądając się na wielkie studia filmowe, własnym sumptem nakręcił swój pierwszy film. Zagrali w nim jego przyjaciele i miejscowi aktorzy. Sprzedawcy (1994), czarno-biała, dowcipna, świeża komedia o sprzedawcach z Red Bank w New Jersey, z upodobaniem i bez owijania w bawełnę szydząca sobie z kultury masowej, stała się niespodziewanym przebojem roku.

„Obejrzałem Sprzedawców i stwierdziłem, że ten facet to geniusz. Uznałem, że muszę z nim pracować”, wspomina Chris Rock (Chaka). „Nie mogłem przestać się śmiać. Ten film sprawił, że sam nabrałem ochoty, by napisać scenariusz”.

Właśnie w Sprzedawcach po raz pierwszy pojawili się dwaj niepoprawni nieudacznicy z własnej woli: Jay, pyskaty chudzielec na wiecznym haju, grany przez Jasona Mewsa i Cichy Bob, jego nieodłączny milczący towarzysz, w którego wcielił się Kevin Smith.

Duet utrafił w czułą strunę kinomanów na całym świecie, w przekomiczny sposób parodiując i doprowadzając do absurdu styl życia i sposób myślenia pokolenia X. Smith sam tak polubił Jaya i Cichego Boba, że wykorzystał ich w każdym kolejnym filmie, a charakterystyczne tumiwisistyczne poczucie humoru duetu błyskawicznie uczyniło z nich idoli niezależnego kina.

„Kevin i ja zawsze mieliśmy takie samo poczucie humoru i taki sam światopogląd”, mówi Ben Affleck (Holden/Chuckie/Ben). „Od pierwszego filmu, jaki z nim zrobiłem (Szczury z supermarketu), byłem nim zafascynowany. Oto znalazł się facet w moim wieku, który naprawdę dokładnie wiedział, co śmieszy nasze pokolenie”.

O Jayu i Cichym Bobie wkrótce powstał komiks, w specjalistycznych sklepach z komiksami pojawiły się plastykowe figurki na ich podobieństwo, ich twarze zaczęły zdobić T-shirty, a na zlotach miłośników komiksów pojawiali się fani przebrani za swoich ulubionych antybohaterów. Jay i Cichy Bob stali się gwiazdami... na przekór temu, co reprezentują.

Kevin Smith tak podsumował to zjawisko: „Jay i Cichy Bob to para kretynów, którzy znaleźli się w kluczowym momencie naszych czasów; są trochę jak Rosencrantz i Guildenstern, ale nie tak bystrzy.”

W ciągu kilku lat ich popularność osiągnęła takie rozmiary, że zrealizowanie filmu z nimi w rolach głównych wydawało się nieuniknione - chociaż Jay i Cichy Bob zapewne przeżyliby szok, gdyby im ktoś coś takiego zaproponował; zwłaszcza, gdyby się dowiedzieli, że film ma być zrealizowany przez tak wielką wytwórnię jak Miramax, wyreżyserowany przez czarnego rasistę, a ich samych mają zagrać Jason Biggs i James Van Der Beek.

„Jay i Bob już dawno sobie na to zasłużyli”, mówi Chris Rock. „To najśmieszniejsze postaci ze wszystkich, jakie Kevin stworzył; najwyższy czas, by zagrali pierwsze skrzypce”.

Tak zrodził się pomysł filmu o dwóch facetach, który usiłują nie dopuścić do jego realizacji. Kevin Smith doszedł do wniosku, że tym razem nie będzie nikogo pouczał ani umoralniał. Niech Jay i Cichy Bob robią to, co potrafią najlepiej - bawią.

„Nie oczekujcie żadnego prawienia morałów ani dydaktycznych smrodków. Ten film to po prostu beczka śmiechu”, podsumował.

Smith po raz kolejny zaprosił do współpracy inny koncertowy duet, Bena Afflecka i Matta Damona, a także dwójkę legendarnych już aktorów, którzy zrobili karierę dzięki Gwiezdnym wojnom - Carrie Fisher (księżniczka Leia), której przypadła tym razem rola zakonnicy zaplątanej chwilowo w życiorys Jaya i Boba, i Marka Hamilla (Luke Skywalker), który wciela się w komiksowy szwarccharakter, niejakiego Cock-Knockera (w wolnym tłumaczeniu - „Waligruchę”).

Dla Marka Hamilla ta rola to okazja, by wreszcie zabawić się kosztem legendarnej postaci Luke’a Skywalkera, tak powszechnie uwielbianej, że niemal nie poddającej się satyrze.

„Teraz nareszcie w oczach moich dzieci znowu jestem cool”, wyznał aktor.


Kevin Smith tak podsumował pracę nad filmem: „ Wszyscy ci niesamowici ludzie po prostu zjawili się i stworzyli fantastyczne komediowe kreacje. Jeszcze nigdy się tak świetnie nie bawiłem.”
Z Red Bank do Studio City i z powrotem,

czyli gdzie i jak kręcono
Filmy Kevina Smitha zyskały kultową popularność dzięki pełnym świeżości scenariuszom i nie uznającej żadnych autorytetów i zahamowań postawie ich twórcy. Typowe smithowskie klimaty odnajdziemy także w Jay i Cichy Bob kontratakują, ale tym, co odróżnia tę komedię od poprzednich, jest nieprawdopodobna, pulsująca energia obrazu.

Jay i Cichy Bob podróżują w założeniu przez całe Stany, ale większość zdjęć kręcono w studio w Los Angeles, by ułatwić przybycie na plan wszystkim hollywoodzkim gwiazdom, występującym w niezliczonych epizodach.

W filmie pojawia się także kilka legendarnych już miejsc w Mieście Aniołów, takich jak historyczny El Rey Theatre przy słynnej promenadzie gwiazd, Miracle Mile, gdzie Morris Day and the Time, soulowe dinozaury z lat 80., grają swój koncert.

Jay i Cichy Bob przeważnie nie bywają w takich miejscach; ich naturalne środowisko to prowincjonalne minimarkety spożywcze i budki z hamburgerami.

Kierownik scenografii Robert Holtzman musiał zadbać o to, by chłopcom wystarczyło ich na całą podróż z New Jersey do Kalifornii - co raczej nie stanowiło dla niego specjalnego wyzwania. Najbardziej skomplikowanymi i wymagającymi wielkiej kreatywności częściami scenografii, jakie pojawiają się w filmie, były the Blunt Cave, lokum wrednego Cock-Knockera z komiksu, granego przez Marka Hamilla, oraz jego nieodłączny rekwizyt - świetlny miecz. Właśnie w jaskini Cock-Knockera rozgrywa się jedna z najbardziej dramatycznych i ekscytujących scen filmu.

The Blunt Cave, zaprojektowana jako parodia kiczowatej Bat Cave, jaskini Batmana, przypomina doprowadzoną do absurdu ilustrację z komiksu, utrzymaną w tak agresywnej kolorystce, że sprawia wrażenie, iż niemal wyskakuje z ekranu. Ten niesamowity efekt Kevin Smith zawdzięcza Jamie Andersonowi, utalentowanemu operatorowi i mistrzowi gry światłem, który prowadzi kamerę niczym choreograf ulubioną tancerkę. Filmowane przez niego komiksowe wnętrza zaczynają żyć własnym życiem, a akcja tchnie autentycznością.

„Jamie jest niezwykły”, mówi Smith. ”Sceny w Blunt Cave są tak fantastyczne, że nie mogę uwierzyć, że to ja sam je reżyserowałem.”

Lecz koniec końców Jay i Bob wracają przecież do domu. Ostatnie sceny nakręcono nie w studio, lecz w Red Bank, w stanie New Jersey, gdzie kilka lat temu Jay i Cichy Bob „przyszli na świat”.

„Mieliśmy początkowo zamiar nakręcić wszystko w Los Angeles. Ale klimaty New Jersey można znaleźć tylko w New Jersey”, wyjaśnia Robert Holtzman. ”No i wróciliśmy do Red Bank” .

Nakręcono tam sceny w sklepie z komiksami Kevina Smitha - słynnym Secret Stash Jay’a i Boba - oraz w markecie Quick Stop, któremu przywrócono oryginalny wygląd z 1994 roku, kiedy to Smith kręcił w nim swój czarno-biały debiut, „Sprzedawców”.

Kevin Smith uznał, że tylko tam wypada pożegnać Jaya i Chichego Boba... na zawsze?

Ben Affleck ma wątpliwości: „ Kevin ma totalną obsesję na punkcie tych dwóch gości. Wcale bym się nie zdziwił, gdyby prędzej czy później znów gdzieś wypłynęli.”


Soundtrack
Soundtrack „Jay and Silent Bob Strike Back” premiera 19.11.2001

“Powiedziano, że naprawdę dobry soundtrack powinien być czymś więcej, niż tylko różnorodną składanką piosenek, przy których można kiwać głową; powinna się także nadawać do tego, by przy niej kogoś przelecieć.” – twierdzi Kevin Smith, uznany reżyser takich filmów, jak „Sprzedawcy”, „Szczury z supermarketu”, „W pogoni za Amy”, „Dogmy” i najnowszego „Jay & Cichy Bob kontratakują”.


Zaznaczyć jednak należy, że nie tego oczekiwał po ścieżce dźwiękowej do swego ostatniego dzieła. „Jeśli kupiłeś tę płytę po to, aby pomogła ci dobrać się do jakiejś dziewczyny czy chłopaka, niech będę pierwszym, kto obwieści ci pewną wiadomość… Źle wybrałeś!” Płyta „Jay & Cichy Bob kontratakują” – która towarzyszy jego niesłychanie zabawnej historii o podróżujących kolegach – to nie tylko świetny soundtrack, to doskonały soundtrack; taki, w którym słowa i muzyka łączą się razem w znakomite tło do filmu, a jednocześnie nadają się do słuchania poza nim. (Chcemy niemniej zaznaczyć, że wszelkie podboje seksualne dokonywane przy zawartej na nim muzyce są na wyłączną odpowiedzialność słuchacza)..
Mocnymi punktami ścieżki dźwiękowej do „Jay and Silent Bob Strike Back” są „Kick Some Ass” Stroke 9 „The Devil's Song” w wykonaniu Marcy Playground, „Jackass” Bloodhound Gang – początkowo pomyślany na potrzeby zaniechanego projektu wydania płyty towarzyszącej programowi MTV „Jackass” oraz „odzyskany” z soundtracku do „American Pie 2” – oraz prosta, akustyczna piosenka „Tube of Wonderful” lidera Soul Asylum, Dave’a Pirnera, która pierwotnie powstała z myślą o filmie Smitha z 1997 roku „W pogoni za Amy”, lecz została na półce, zanim nie otrzymała jeszcze raz szansy w „Jay and Silent Bob Strike Back”.

Można jednak zaryzykować stwierdzeniem, że najbardziej przełomowym artystą, jakiego nagranie pojawiło się na tej płycie, jest Afroman aka Joseph Foreman, hip – hopowy humorysta z kalifornijskiej miejscowości Palmdale, obecnie zamieszkały w Hattiesburg w stanie Mississippi. Jego piosenka „Because I Got High” w przezabawny sposób wychwala „lecznicze ziółka” i jest czymś w rodzaju wspólnego mianownika dla Adama Sandlera, Redd Foxx, 2 Live Crew oraz Jamesa Browna. „Trzeba przyznać Kevinowi na plus, że to on wyłuskał tę piosenkę. Natychmiast powiedział, że będzie lokomotywą całej płyty.”





Pobieranie 96.28 Kb.

  1   2   3




©absta.pl 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna