Reżyseria: Peggy Holmes Współpraca reżyserska



Pobieranie 40.04 Kb.
Data29.04.2016
Rozmiar40.04 Kb.


Tytuł oryginalny: Tinkerbell: Secret of the Wings

Reżyseria: Peggy Holmes

Współpraca reżyserska: Bobs Gannaway

Scenariusz: Tom Rogers, Ryan Rowe, Bobs Gannaway, Peggy Holmes
Wykonawcy (głosy):

Lord Milori Timothy Dalton

Periwinkle (Barwinka) Lucy Hale

Tinker Bell (Dzwoneczek) Mae Whitman

Queen Clarion (Królowa Klarion) Angelica Huston

Rosetta (Różyczka) Megan Hilty

Silvermist (Mgiełka) Lucy Liu

Terence (Terencjo) Jesse McCartney

Iridessa (Iskierka) Raven-Symoné

Sled (Zefir) Matt Lanter

Spike (Igiełka) Debby Ryan

Vidia (Widia) Pamela Adlon

Fawn (Jelonka) Angela Bartys

Clank (Klank) Jeff Bennett

Fairy Mary (Wróżka Duszka) Jane Horrocks

Bobble (Pompon) Rob Paulsen


Obsada polskiej wersji językowej:

Dzwoneczek/Cynka Natalia Rybicka

Królowa Klarion Katarzyna Żak

Barwinka Weronika Książkiewicz

Lord Milori Marek Barbasiewicz

Zefir Piotr Bajtlik

Ludwik Zbigniew Waleryś

Widia Monika Dryl

Mgiełka Katarzyna Glinka-Gołdon

Iskierka Kaja Paschalska

Różyczka Tamara Arciuch

Jelonka Maria Niklińska

Igiełka Monika Węgiel-Jarocińska

Gracja Magdalena Krylik

Pompon Łukasz Lewandowski

Klank Michał Piela

Wróżka Duszka Anna Seniuk-Małecka

Doktor Wróżka Izabella Bukowska-Chądzyńska


Reżyseria polskiej wersji językowej: Joanna Węrzynowska-Cybińska

Dialogi polskie: Joanna Serafińska
“Będę tam”

Wykonanie: Ada Szulc


“Od dziś masz mnie”

Wykonanie: Ada Szulc oraz Agnieszka Tomicka i Katarzyna Owczarz


“Od dziś masz mnie” - Finał

Wykonanie: Ada Szulc oraz Agnieszka Tomicka i Katarzyna Owczarz


Kierownictwo muzyczne: Agnieszka Tomicka

Teksty piosenek: Michał Wojnarowski

Dźwięk i montaż: Elżbieta Pruśniewska, Adam Łonicki

Kierownictwo produkcji: Beata Jankowska, Anita Ucińska

Opracowanie wersji polskiej: SDI Media Polska
Muzyka: Joel McNeely

Scenografia: Chris Oatley

Producent: Michael „Makul” Wigert

Producent wykonawczy: John Lasseter

Produkcja: DisneyToon Studios

Premiera światowa: 17.08.2012 r.

Premiera w Polsce: 07.09.2012 r.

Dystrybucja w Polsce: Forum Film Poland

Dozwolony od lat: bez ograniczeń wieku

Czas: 76 min.

O filmie
Ukochane przez wszystkie dziewczynki wróżki wracają do kin w 3D! Oto magiczna podróż Dzwoneczka i jej przyjaciół do zakazanego, pełnego tajemnic Zimowego Lasu. Ciekawość przygód doprowadzi wróżkę do niezwykłego odkrycia i ujawnienia tajemnicy, która na zawsze zmieni życie Dzwoneczka i zjednoczy w Przystani Elfów wróżki ciepłych i zimnych pór roku.

Co nowego?
Aż siedem nowych postaci dołącza do Dzwoneczka w Krainie Elfów. Są to Barwinka (Periwinkle), siostra Dzwoneczka; Lord Milori – sprawiający wrażenie władczego, dobrotliwy przywódca Zimowego Lasu; Dewey, stróż sprawujący pieczę nad wiedzą wróżek; Gliss oraz Igiełka (Spike), najlepsi przyjaciele Barwinki; Zefir (Sled), zimowa wróżka rodzaju męskiego; oraz Slush, męska wróżka o łagodnym usposobieniu i niefrasobliwym podejściu do życia, zwana też „wróżkolesiem”.
Reżyserka Peggy Holmes, zanim zajęła się reżyserią filmów animowanych („Mała syrenka: Dzieciństwo Ariel”, 2008), była uznaną choreografką. Została uhonorowana nagrodą Emmy za wybitne osiągnięcia w choreografii za swoją pracę przy telewizyjnej serii „Fame L.A.” (1997–1998). Opracowała choreografię do kultowego filmu pełnometrażowego „Newsies” (1992), który zdobył liczne nagrody Tony. Holmes nie brak doświadczeń również w kwestii sióstr: ma ich aż trzy (oraz trzech braci).
„Dzwoneczek i sekret magicznych skrzydeł” jest pierwszym filmem z serii Wróżek Disneya zrealizowanym w technologii 3D. Stereograf technologii 3D Vladimir Sierra pracował wcześniej w przemyśle lotniczym i kosmicznym. Tworzył także naukowe wizualizacje 3D dla ambitnego projektu, jakim jest Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba. Projekt ten ma ruszyć w 2016 roku.

Bliźnięta, przymrozki, peruki oraz inne ciekawostki
Aby dobrze oddać zachowania, reakcje i powiązania między bliźniętami, zwrócono się do eksperta w tej dziedzinie. Opowiedziane przez niego historie dotyczące bliźniąt widzących się po raz pierwszy po wielu latach oraz materiały filmowe z takich spotkań okazały się niezwykle pomocne przy opracowywaniu relacji, zarówno fizycznej jak i emocjonalnej, pomiędzy Dzwoneczkiem i jej siostrą Barwinką.
Zatrudniono również specjalistę hydrologa specjalizującego się w zjawiskach związanych z zimową porą roku, by doradził animatorom, jak ukazać mróz i przymrozki na ekranie, by były jak najbardziej autentyczne.
Specjalne rośliny, w tym czyściec wełnisty (roślina okrywowa pokrywającą ziemię, sprawiająca wrażenie puszystego aksamitu) zostały przyniesione do studia, aby rysownicy mogli się im przyjrzeć z bliska, poznać ich strukturę i czerpać z nich inspirację przy projektowaniu kostiumów dla Dzwoneczka i innych wróżek.
Światowej sławy stylista fryzur (nazywany „najgorętszym fryzjerem w Hollywood”) Ken Paves jest oficjalnym twórcą fryzur Barwinki. Był stałym członkiem ekipy programu „The Oprah Winfrey Show” i ma na koncie stylizacje takich gwiazd, jak Lady Gaga, Eva Longoria, Jennifer Lopez i Celine Dion. Ken Paves dołączył do ekipy „Dzwoneczka”, by pomóc działowi animacji tchnąć życie w dwuwymiarowe szkice Barwinki oraz nadać ruch i wyraz jej twarzy. Był to niezwykle istotny etap dla twórców filmu – dzięki niemu mogły powstać doskonałe trójwymiarowe ujęcia wróżki.
Ken Paves własnoręcznie farbował w swojej wannie peruki, które wykorzystał do stworzenia wizerunku Barwinki. Paves jest fanem Disneya od zawsze. Jako młody chłopiec chciał nazwać swojego psa imieniem Mickey, na cześć słynnej myszki. Jednak gdy okazało się, że pies jest suczką, zmienił imię zwierzęcia na Schmickey.

Skąd się wziął Dzwoneczek
„Dzwoneczek i sekret magicznych skrzydeł” to kolejny film przygodowy z disnejowskiej serii o wróżkach, po „Dzwoneczku” (2008), „Dzwoneczku i zaginionym skarbie” (2009) oraz „Dzwoneczku i uczynnych wróżkach” (2010). Do serii tej należą również „Wielkie zawody w przystani elfów”, specjalny odcinek telewizyjny, który miał swoją premierę na kanale Disneya.
Dzwoneczka powołał do życia słynny szkocki pisarz, klasyk literatury dziecięcej, twórca postaci Piotrusia Pana, James Matthew Barrie. Była to jedna z ważnych, choć drugoplanowych postaci w jego sztuce „Peter Pan” (1902) oraz jej późniejszych wersjach powieściowych: „Peter Pan in Kensington Gardens” (1906, wyd. polskie „Przygody Piotrusia Pana”) oraz „Peter and Wendy” (1911, wyd. polskie „Piotruś Pan”). Dzwoneczek to skrzydlata, zapalczywa wróżka, kierująca się skrajnymi uczuciami, czasem złośliwa i nieznośna, czasem niezwykle miła i pomocna, niewątpliwie zakochana w Piotrusiu. Jej dziwaczne często zachowanie tłumaczone było tym, że ze względu na mały rozmiar ciała mogła wyrażać tylko jedną emocję naraz. Badacze literatury dostrzegali w sposobie ujęcia tej postaci archetyp kobiecości zmiennej i skłonnej do flirtu, a zarazem mocno niepewnej swej wartości. Dzwoneczek pojawiła się także w oficjalnej kontynuacji powieści Barriego – „Peter Pan in Scarlet” (2006, wyd. polskie „Piotruś Pan w czerwieni”, 2006), autorstwa Geraldine McCaughrean, gdzie w końcu wychodzi za mąż za również uskrzydlonego Fireflyera.

W niemej wersji „Piotrusia Pana” („Peter Pan”, reż. Herbert Brenon) z 1924 roku (przy realizacji pomagał sam pisarz) wróżkę zagrała Virginia Brown Faire, znana głównie z ról w niskobudżetowych westernach z lat 20. i 30. Co ciekawe, cała fabuła została zamerykanizowana. W słynnej i niezwykle popularnej wersji animowanej Disneya z 1953 roku Dzwoneczek był pozbawiony głosu. Z czasem ta postać przeszła znaczącą ewolucję. Trzeba też zaznaczyć, że w niektórych ekranizacjach nie pojawiała się wcale albo też tylko epizodycznie.

W dobrze przyjętym serialu telewizyjnym wyprodukowanym przez wytwórnię Foxa – „Peter Pan and the Pirates” (1990–1992), bliższym fabule i klimatowi oryginału niż wersje disnejowskie, Dzwoneczek (Debi Derryberry) mówiła, i to sporo; była też ewidentnie zazdrosna o Piotrusia. W filmie „Hook” („Hook”, 1991) Stevena Spielberga, luźnej wariacji na temat utworu Barriego, Dzwoneczkiem była Julia Roberts. Niektórzy, surowo oceniając (skądinąd kasowy) film, wyróżniali właśnie Roberts – kuszącą i eteryczną zarazem. W 2003 roku powstała wierna i wielce inteligentna wersja „Piotrusia Pana” – „Piotruś Pan” („Peter Pan”, 2003) w reżyserii P.J. Hogana, gdzie należycie wyeksponowano romantyczne wątki powieści, obecne w oryginale. Rolę Dzwoneczka zagrała francuska aktorka Ludivine Sagnier, doskonale oddając dwoistość tej postaci. Dzwoneczek we wszystkich tych filmach zachował – choć w różnym stopniu – swój oryginalny, nieco niepokojący charakter, jako postać miotana sprzecznymi uczuciowymi impulsami, ujmująca i zarazem chimeryczna.
Rynek wróżek
Dzwoneczek stał się nieoficjalną maskotką wytwórni Disneya, a z biegiem lat powstał prężnie działający rynek związany ze światem wróżek, dla którego książka Barriego była tylko luźną, acz istotną inspiracją. Pojawiały się nowe postaci (aż kilkadziesiąt!), a Dzwoneczek nabrał bardziej sympatycznych cech, lepiej wpisujących się w disnejowską tradycję. W 2005 zaczęto publikację serii książeczek dla dzieci, a potem obszerniejszych powieści o perypetiach baśniowej bohaterki i jej koleżanek. Dzwoneczek w tej wersji pozostała niecierpliwa i impulsywna, ale trudno już było mówić o jej zazdrości czy też złośliwości. Książki opublikowano w 45 krajach. Od 2006 roku ukazuje się w Europie miesięcznik dla dzieci „Wróżki”, wydawany przez wydawnictwo Egmont (także w Polsce), zawierający zagadki, puzzle i inne gadżety związane ze światem wróżek. Działa też strona internetowa; powstały gry komputerowe. Stworzono cały świat wróżek – Pixie Hollow (w Polsce zwany Krainą Elfów) jako odrębną część Nibylandii, krainy Piotrusia Pana. Wkrótce pojawiły się także popularne serie lalek i gadżetów. W dwóch parkach rozrywki Disneya zbudowano krainę wróżek. W Japonii w 2006 roku opublikowano nawet znaczki pocztowe z wróżkami. Zresztą tam też powstawały nieautoryzowane wersje animowane przygód Piotrusia Pana, gdzie dużą rolę odgrywała Dzwoneczek.

Ten niewątpliwy handlowy sukces postanowiono zatem zdyskontować. W DisneyToon Studios w 2008 roku powstał animowany film, zrealizowany technikami komputerowymi z myślą o rynku wideo. Była to opowieść o Dzwoneczku i jej towarzyszkach z czasów, zanim wróżka poznała Piotrusia Pana. Po raz pierwszy w disnejowskim filmie Dzwoneczek ma głos! Amerykańska premiera DVD miała miejsce 28.10.2008, a polska w Disney Channel 18 października 2008, DVD zaś – 4 listopada tego samego roku. Na ekrany kin film wszedł w Rosji, Argentynie, Meksyku i Japonii. Produkcja ta rodziła się w bólach, co było związane ze zmianami w kierownictwie koncernu i jego restrukturyzacją. Budżet wzrastał (przekroczył 50 milionów), powstawały kolejne wersje scenariusza. Początkowo rolę Dzwoneczka miano powierzyć zmarłej niedawno aktorce Brittany Murphy. John Lasseter z Pixara, który w 2006 został szefem Walt Disney Feature Animation, został poproszony o konsultację. Uznał powstały materiał za „właściwie nie do oglądania”. Podobno perturbacje z tymże filmem skłoniły kierownictwo Disneya do znaczących zmian. Wiązały się one z gruntowną reorganizacją studia DisneyToon, działającego od 1990 roku. Decyzją Lassetera zrezygnowano z produkcji kontynuacji disnejowskich przebojów z myślą o rynku DVD (a czasem kinowym), czym studio zajmowało się od 1990 r. Obecnie jego zadaniem jest praca nad tak zwanymi spin-offs, czyli opowieściami nawiązującymi do znanych przebojów, z reguły rozwijającymi ich wątki drugoplanowe. To właśnie przypadek cyklu o Dzwoneczku. Jednak film, po dokonanych w nim korektach, odniósł rynkowy sukces, a prasa przyjęła go także życzliwie jako przykład familijnej rozrywki w dobrym stylu.


Rok później miała miejsce premiera filmu „Tinker Bell and the Lost Treasure” (DVD: „Dzwoneczek i zaginiony skarb”, reż. Klay Hall). Film trafił do kin w Meksyku i innych krajach Ameryki Południowej oraz Grecji we wrześniu 2009 r., a w USA na rynek DVD – 27.10.2009. Przez tydzień był też rozpowszechniany w amerykańskich kinach. Już podczas dwóch pierwszych miesięcy rozpowszechniania przyniósł zysk ponad 50 milionów dolarów! Nic dziwnego, że zaplanowano kolejne części przygód Dzwoneczka. Trzecia z nich to „Dzwoneczek i uczynne wróżki” (2010). W obsadzie oryginalnej, oprócz stałego zespołu (Lucy Liu i Mae Whitman jako Dzwoneczek), pojawił się doskonały angielski aktor Michael Sheen, pamiętny chociażby z filmów „Królowa” („The Queen”, 2006) Stephena Frearsa czy „Frost/Nixon” (2008) Rona Howarda.
Muzykę do najnowszego filmu, podobnie jak i do poprzedniego, skomponował Joel McNeely („Kroniki Indiany Jonesa”, „Holes” – DVD, TVP: „Dziury”), który tworzy ścieżki muzyczne do disnejowskich filmów pełnometrażowych już od dwudziestu pięciu lat, włącznie z podkładem muzycznym do wszystkich filmów o „Dzwoneczku”. Siostry McClain (Sierra, Lauryn i China), śpiewające w filmie utwór „The Great Divide”, wykonywały również piosenkę „Rise” na ścieżce dźwiękowej dokumentalnego filmu „Chimpanzee” (2012), wyprodukowanego przez wytwórnię Disneynature, filię głównego studia Walta Disneya.

Kto jest kim, czyli słynne głosy
Do obsady w oryginalnej wersji językowej dołączyła m.in. laureatka Oscara Anjelica Huston („Honor Prizzich”, 1985) jako Królowa Klarion. Huston jest trzecim pokoleniem swojej rodziny uhonorowanym nagrodą Akademii Filmowej! Inny nowy głos należy do Timothy'ego Daltona (James Bond w „W obliczu śmierci”, 1987 oraz „Licencji na zabijanie”, 1989), który wystąpił jako Lord Milori. Głosu zimowej wróżce Barwince użyczyła Lucy Hale („Krzyk 4”, 2011, serial ABC Family „Słodkie kłamstewka”, serial „Prywatna praktyka”, 2009). Dodajmy, że Megan Hilty, której głosem mówi ogrodowa wróżka Różyczka oraz Anjelica Huston występują wspólnie w telewizyjnym serialu „Smash” (2012).
Mae Whitman ponownie udzieliła głosu Dzwoneczkowi. Aktorka tak opowiadała o swej bohaterce przy okazji poprzedniego filmu: – Jest buntownicza i zarazem bardzo lojalna. Kieruje nią często ciekawość, ma wielki temperament i odwagę. Te sprzeczności w doskonały sposób się w niej łączą. Wodną wróżkę, Mgiełkę, zagrała w oryginalnej wersji Lucy Liu („Aniołki Charliego”, „Kill Bill”): – Ma bardzo dobry charakter, może czasem nie łapie niektórych żartów, ale da się lubić – mówiła o swej postaci aktorka. Iskierka (Raven-Symoné: „Doktor Dolittle 2”) to z kolei perfekcjonistka, kierująca się dość sztywnymi regułami postępowania, co powoduje napięcia pomiędzy nią a Dzwoneczkiem. Aktorka zauważała: – Bez odwagi, czasem brawury Dzwoneczka, jej talenty byłyby w dużej mierze bezużyteczne. Boi się bowiem ryzyka i traci głowę w sytuacjach wymagających szybkich decyzji.

O aktorce
Mae Whitman (Dzwoneczek)
Urodziła się 9.06.1988 w Los Angeles. Jest córką znanej z wielu ról drugoplanowych aktorki Pat Musick i scenografa Jeffa Whitmana. Podobno zwróciła uwagę speców od castingu już w wieku trzech lat, gdy na przesłuchaniach mamy głośno deklarowała znudzenie. Po raz pierwszy użyto jej głosu w reklamówce „Tyson Chicken”. Drogę do kariery otworzyła jej rola w filmie „Kiedy mężczyzna kocha kobietę” (1992), gdzie zagrała córkę bohaterki kreowanej przez Meg Ryan. Od tego czasu wystąpiła zarówno w wielu filmach aktorskich (m.in. „Dzień Niepodległości”, 1996), jak serialach (m.in. „Przyjaciele”, „JAG – wojskowe biuro śledcze”, „Providence”, „Gotowe na wszystko”, „Ostry dyżur”) oraz w dubbingu, a także podkładała głos w grach komputerowych.






©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna