Rumunia panorama polityczna 1990 – 2012 Adam Burakowski rocznik IV; Ecelino Ionesco – rocznik V; Walentyna Łotoćka – rocznik XII; Karina Melnyćka – rocznik XIII



Pobieranie 200.85 Kb.
Strona1/3
Data07.05.2016
Rozmiar200.85 Kb.
  1   2   3
RumuniA
Panorama polityczna 1990 – 2012
Adam Burakowski - rocznik IV; Ecelino Ionesco – rocznik V; Walentyna Łotoćka – rocznik XII; Karina Melnyćka – rocznik XIII


Partia

Wybory parlamentarne

Sejm Senat



Geneza

Politycy

Poglądy

FSN

(Frontul Salvării Naţionale)-

Front Ocalenia Narodowego





1990

263 m. 91 m.

66,3 proc. 67 proc.
1992

43 m. 18 m.

10,19 proc. 10,39 proc.


Byli komuniści, dawni aparatczycy. Partia powstała z grupy konspiracyjnej - Iliescu, Militaru, Brucan.

Ion Iliescu,

Silviu Brucan,

Nicolae Militaru,

Petre Roman,

Viorel Ursu,

Adrian Năstase,

Traian Băsescu,

Adrian Severin,

Ion Aurel Stoica,

Alexandru Bârlădeanu,

Oliviu Gherman


Neokomunizm, konserwatywny program, etatyzm. W partii sformowały się dwie opcje: reformatorska (Roman) i zachowawcza (Bârlădeanu, faktycznie Iliescu). W wyniku eskalacji konfliktu między Iliescu i Romanem 7 kwietnia 1992 Iliescu i jego zwolennicy opuścili FSN i stworzyli Demokratyczny Front Ocalenia Narodowego, który później transformował się w Partię Demokracji Socjalnej (PDSR) a po połączeniu (2001) z Partią Socjaldemokratyczną (PSD), przejął jej nazwę. Petre Roman pozostał liderem FSN. W dniu 28 maja 1993 r., partia została przemianowana na Partię Demokratyczną - Front Ocalenia Narodowego (Partidul demokrata - Frontul Salvării Naţionale, PD-FSN), później na Partię Demokratyczną (PD) i od 2007 roku PD-L (Liberalną).

PNŢ-CD

(Partidul Naţional Ţărănesc Creştin i Democrat) -

Partia Narodowo-Chłopska-Chrześcijańsko-Demokratyczna




1990

12 m. 1 m.

2,6 proc.
1992

0 m. 0 m.


1996

W ramach CDR

83 m. 27 m.
2012

W ramach ARD

56 m. 24 m.


Odrodzona partia tradycyjna (caraniści). Dawni liderzy tej partii, między innymi Iuliu Maniu, zostali zamordowani przez komunistów. Z przedwojennej elity ugrupowania przetrwało jednak kilku działaczy, na czele z Corneliu Coposu, niegdyś sekretarzem Maniu. Partia została zarejestrowana 8 stycznia 1990 r., ale pod nieco inną nazwą, niż funkcjonowała przed wojną. Do narodu i chłopów dołączono chrześcijańską demokrację i w ten sposób powstała Partia Narodowo-Chłopska-Chrześcijańsko-Demokratyczna (PNŢ-CD). Była to pierwsza oficjalnie zarejestrowana partia polityczna po upadku komunizmu. Do partii szybko wstąpił Ion Raţiu, emigracyjny biznesmen, który zawarł ze swoją rodziną układ, że nie uzyje majątku rodowego do walki politycznej w Rumunii. Sytuował się on nieco na uboczu partii, jednak jego legendarna fortuna i dość duża charyzma przysporzyły mu wielu zwolenników.


Corneliu Coposu,

Ion Puiu,

Ion Raţiu,

Ion Diaconescu,

Ioan Alexandru,

Victor Ciorbea,

Radu Vasile,

Gavril Dejeu,

Nicolae Ulma Spineanu,

Ion Caramitru,

Mircea Ciumar,

Alexandru Herlea,

Viorel Lis,

Sorin Dimitriu,

Constantin Dudu Ionescu


Przed wojną i tuż po niej partia reprezentowała poglądy centrolewicowe, jednak po upadku Ceauşescu jej program został odczytany jako prawicowy (konserwatyzm, chadecja). Wypowiadała się za reformami rynkowymi, wejściem do UE i NATO oraz restauracją monarchii i lustracją. Występowała przeciw udziału FSN w wyborach. Później weszła do CDR. W wyborach 2000 nie dostaje się do parlamentu i samolikwiduje.
2012 – powstanie sojuszu ARD (PDL+ PNŢ-CD)



PNL

(Partidul Naţional Liberal lub PNL)

Partia Narodowo-Liberalna 


1990

29 m. 10 m.

6,4 proc. 7,1 proc.
1992

W ramach CDR

82 m. 34 m.

20,01 proc. 20,16 proc.


1996

W ramach CDR



122 m. (w tym 25 – PNL) 53 m.

30,17 proc. 30,70 proc.


2000

30 m. 13 m.

6,9 proc. 7,5 proc.


2004

W ramach DA (PD+PNL)

112 m. (w tym 64 –

PNL) 49 m.

31,33 proc. 31,77 proc.

2008

65 m. 28 m.

18,57 proc. 18,74 proc.
2012

W ramach USL

273 m. 122 m.



Jest to partia historyczna, założona jeszcze w 1875 roku. Ponowiła działalność w 1989 roku, kiedy jej kierownictwo objęła grupa przybyła z Paryża. Do byłych więźniów politycznych i grupy młodzieży (Dinu Patriciu, Călin Popescu-Tăriceanu) dołączył się emigrant Radu Câmpeanu, który został przewodniczącym partii. Jego zastępcą został Ionel Sandulescu.


Radu Câmpeanu,

Ionel Sandulescu,

Mircea Ionescu-Quintus (TW Secu),

Călin Popescu-Tăriceanu,

Crin Antonescu,

Mario Oprea,



Puiu Haşotti,

Teodor Atanasiu,

Andrei Marga,

Relu Fenechiu,

Dinu Patriciu

Andrian Cioroianu,

Mona Muscă,

Crin Halaicu,

Valeriu Stoica,

Theodor Stolojan,

Călin Popescu-Tăriceanu,

Mihai Răzvan Ungureanu (do r. 2007)  




Przed wojną PNL reprezentowała prawicę i głosiła liberalizm gospodarczy, jednak w Rumunii postkomunistycznej partia ta była raczej centroprawicowa lub nawet centrowa i w wielu okresach nie stroniła od sojuszów z postkomunistami. Partia uczęstniczała w wyborach w roku 1990 przeciwko Frontowi Ocalenia Narodowego (FSN). Następnie przeżyła szereg rozłamów na tle stosunku do Iliescu. W 1992 roku dołączyła się do CDR i popierała kandydaturę jej założyciela Emila Constantinescu na wyborach prezydentskich. W roku 1996 w wyniku wyborów w ramach CDR weszła do parlamentu, w tym np. tacy politycy, jak Călin Popescu-Tăriceanu et Crin Antonescu. Jednak w roku 2000 PNL opuścila CDR, a wkrótce znałazła się w opozycji. 2002 do PNL przechodzą dysydenci od Iliescu - Adrian Meleşcanu - Alianţa pentru Progres. Odbywa się kolonizacja PNL przez komsomolców na prowincji i wzrost znaczenia oligarchów Fenechiu i Patricku.. 
2000-2001 – w koalicji z PSD (PDSR) i UDMR, od lutego 2001 r. w opozycji.
2003-2007 – w sojuszu z PD (DA - Sojusz Prawdy i Sprawiedliwości), w koalicji z PD-UDMR-PUR (PC)
2011 – sojusz z PSD (była PDSR i PC (Związek Socjal-Liberalny, USL).
02.2014 – odejście z koalicji (rozpad USL); przejście do opozycji.

PSDR

(Partidul Social Democrat Român) -

Rumuńska Partia Socjaldemokratyczna


1996

W ramach USD (PD+PSDR)

53 m. 23 m.

12,93 proc. 13,16 proc.


2000

W ramach PDSR



155 m. 65 m.

36,61 proc. 37,09 proc.


Partia tradycyjna, która wznowiła swą działalność w grudniu 1989 r. Przed wojną to lewicowe ugrupowanie nie odgrywało większej roli, jednak w 1948 r. kierownictwo partii zostało zmuszone do fuzji z PCR. Część działaczy nie zgodziła się z tą decyzją; później ich aresztowano i represjonowano. Nierzadko dzielili cele z dawnymy członkami partii chłopskiej i liberalnej, co ułatwiało nawiązanie współpracy – wspólnym wrogiem był system komunistyczny.

Sergiu Cunescu,

Nica Cornel

Şomîcu

Silviu Simion,



Allexandru Athanasiu

Występowała przeciw udziału FSN w wyborach, partia opozycyjna. Mimo tego, że była ponownie zarejestrowana jako partia socjaldemokratyczna, była to de facto partia prawicowa, a przynajmniej odgrywała taką rolę przez jakiś czas.
1996 – sojusz z PD (USD), koalicja CDR-USD-UDMR.
2000 – utworzono koalicję PDSR+PUR +PSDR – Rumuński Biegun Socjalno-Demokratyczny (Polul Democrat Social din Romania).
W r. 2001 PSDR połączyła się z Partią Demokracji Socjalnej Iliescu (PDSR) przekazując wą nazwę i miejsce w Międzynarodówce Socjalistycznej.


UDMR -

(węg.: Romániai Magyar Demokrata Szövetség, RMDSZ; rum.: Uniunea Democrată Maghiară din România) –

Demokratyczny Związek Węgrów w Rumunii 

1990

29 m. 12 m.

7,2 proc. 7,2 proc.

1992

27 m. 12 m.

7,46 proc. 7,58 proc.
1996

25 m. 11 m.

6,64 proc. 6,82 proc.
2000

27 m. 12 m.

6,80 proc. 6,90 proc.
2004

22 m. 10 m.

6,17 proc. 6,23 proc.
2008

22 m. 9 m.

6,59 proc. 6,39 proc.
2012

18 m. 9 m.




UDMR została założona 25 grudnia 1989 r. Jej założycielem był pisarz Géza Domokos. Nie była to partia w tradycyjnym znaczeniu tego słowa, raczej grupa rozmaitych organizacji zrzeszających osoby narodowości węgierskiej zamieszkujące Rumunię.


Géza Domokos (umarł 27.06.2007)

Markó Béla,



György Frunda,

Hunor Kelemen,

Akos Birtalan,

György Tokay,

Zsolt Nagy



Jako partia reprezentująca mniejszość etniczną rumuńskich Węgrów, UDMR, przede wszystkim, zajmuje się prawami mniejszości węgierskiej, w tym dąży do autonomii kulturalnej. Dla realizacji swych celów, UDMR współpracuje ze wszystkimi rządamy Rumunii od 1996 roku, niezależnie od ich orientacji politycznych. Do 1996 UDMR działała w opozycji. Od 1996 partia rządziła w koalicji z CDR. Kiedy opozycyjna PDSR Iliescu wygrała wybory w 2000 roku, UDMR podpisała z nią szereg umów, w których PDSR gwarantowała rozszerzenie pewnych praw dla mniejszości węgierskiej w zamian za poparcie w parlamencie ze strony UDMR. W wyborach 2004 r. UDMR zawarła sojusz z PSD (była PDSR), popierając jej kandydata Adriana Năstase, który był faworytem wyborów prezydenckich. Ale kiedy zwyciężył Traian Băsescu (PD), UDMR i PC opuściły sojusz z PSD i zobowiązały się do koalicji z Sojuszem Prawdy i Sprawiedliwości. W wyniku wyborów parlamentarnych w 2008 roku UDMR znalazła się w opozycji. Po wyborach w 2012 roku partia również zajęła opozycyjne stanowisko wobec rządu. W marcu 2014 roku zastąpiła PNL w rządzie Ponty. W skład nowego rządu weszło 2 ministrów z UDMR.



PUNR

(Partidul Unităţii Naţionale din Romaânia)-

Partia Jedności Narodowej Rumunii




1992

30 m. 14 m.

7,72 proc. 8,12 proc.
1996

18 m. 7 m.

4,36 proc. 4,22 proc.
2000

0 m. 0 m.



Ta partia istniała w latach 1990-2006 i była pierwszą nacjonalistyczną partią w postkomunistycznej Rumunii. Została założona w Transylwanii przez byłych funkcjonariuszy systemu komunistycznego i Securitate narodowości rumuńskiej w odpowiedzi na utworzenie UDMR i czystki dokonywane w lokalnych komitetach FSN. Przywódcą partii został Gheorghe Funar, przyszły burmistrz Kluż-Napoka. Jednak Funar później dołączył się do PRM jako jej sekretar generalny, co spowodowało gwałtowny spadek popularności PUNR, i po wyborach 1996 partii nie udawało się uzyskać reprezentacji w parlamencie.

Jej ostatni przywódcą był były general Mircea Chelaru.

12 lutego 2006 r., PUNR została wchłonięta przez Partię Konserwatywną (Securitate).


Alexandr Crişan,

Gheorghe Funar,

Mircea Chelaru,

Valeriu Tabără,

Adrian Turicu


Jej celem było rozpalanie nacjonalizmu antywęgierskiego. Skrajny nacjonalizm, poparcie Iliescu, nacjonałkomunizm. Orientacja antyzachodnia. Ugrupowanie to politycznie było zbliżone do partii Tudora (PRM), jednakże przez długi czas zachowywało wobec niego niezależność.
W latach 1992-1996 wchodziło w skład koalicji rządowej z PDSR Iliescu i PSM Ilie Verdeţa.

PRM

(Partidul România Mare)

Partia Wielkiej Rumunii 

1992

16 m. 6 m.

3,90 proc. 3,85 proc.
1996

19 m. 8 m.

4,46 proc. 4,45 proc.
2000

84 m. 37 m.

19,48 proc. 21,01 proc.
2004

48 m. 21 m.

12,92 proc. 13,63 proc.
2008

0 m. 0 m.

Partia powstała w 1991 r. dzięki wsparciu czytelników pisma o takiej samej nazwie - România Mare oraz środowisk bezpieki i wojska niższych szczebli . To środowisko powstało w czasach komunistycznych. Ta oddolna inicjatywa znalazła później miejsce w retoryce i była wciąż podkreślana przez polityków tego ugrupowania. Na czele PRM stanął były „nadworny poeta” Ceauşescu - Corneli Vadim Tudor.

Corneli Vadim Tudor,

Eugene Barbu,

Adrian Păunescu,

Corneliu Ciontu,

Anghel Stanciu,

Dumitru Badea,

Miron Cozma


Partia oficjalnie dekłaruje się jako „centrolewicowa” i „chrześcijańsko- demokratyczna”. Tak naprawdę lączy nacjonałkomunistów,

przedstawicieli służb wojskowych, antysemitów, antyromów, antyeuropejskich

nacjonalistów, jest to partia dawnych stalinowskich ideologów. Teraz odwołuje się do

wartości chrześcijańskich oraz do idei jedności narodowej. Przeciwna prywatyzacji i reformom rynkowym.



Praktycznie cały dyskurs PRM należy sprowadzić do działań jej lidera Tudora, który przedstawia siebie jako właściwy przywódca dla narodu rumuńskiego.

PSM

Partidul Sociast al Munci



1992

13 m. 5 m.

3,04 proc. 3,19 proc.
1996

0 m. 0 m.



Powstała w 1992 r. z połączenia dwóch mniejszych organizacji, z których jedna uważała się wprost za kontynuatorkę PCR. Przewodniczący partii został Ilie Verdeţ, premier (1979-1982) i mąż siostry Nicolae Ceauşescu. Grupowała ludzi o poglądach komunistycznych, wywodzących się z dawniej partii Ceauşescu.

Ilie Verdeţ (1925-2001),

Mihail Viziru,

Adrian Păunescu,

Romeo Beja



Zawarto sojusz z Iliescu i PUNR (1992-1996). Później PSM stopniowo traci swoje wpływy. W lipcu 2003 roku partia połączyła się z Partią Socjaldemokratyczną (byłą PDSR) Iiescu.

CDR

(Conventia Democrata Româna)

w składzie: CDR= PNŢCD +PNL+

PNL-CD, AC, PER, Solidaritate Universitarea i inne



1992

82 m. 34 m.

20,01 proc. 20,16 proc.
1996

122 m. 51 m.

30,17 proc. 30,70 proc.


To był sojusz wyborczy kilku partii politycznych, działający od początku 1992 roku aż do 2000 i łączący siły, które nie wywodziły się w prostej linii z PCR. Początkowo do CDR weszło 14 organizacji: 6 partii (PNŢ-CD, PNL, PSDR, PAC, PER, UDMR) oraz 7 organizacji i stowarzyszeń. W Konwencji najwięcej do powiedzenia mieli członkowie CNID, w tym caraniści Coposu i AC popierani przez Constantinescu.

Przew. Ion Diaconescu z PNŢCD,

Emil Constantinescu,

Victor Ciorbea,

Corneliu Coposu


Zjednoczona opozycja przeciw Iliescu i komunistom, otwarty antakomunizm, lustracja. Zarazem, konflikty wewnętrzne, różnice programowe, rywalizacja o wpływy. Wynikiem tego wszystkiego było rozczarowanie społeczeństwa nieudolnością tej siły społeczno-politycznej. CDR przeszła spektakularną ewolucję - od dominującej siły politycznej w ramach szerokiej koalicji parlamentarnej, aż do ugrupowania, które nie tylko przegrało wybory i nie zdołało wejść ponownie do parlamentu, ale całkowicie znikło z rumuńskiej sceny politycznej.

FDSN

(Frontul Democrat al Salvării Naţionale)

Demokratyczny Front Ocalenia Narodowego




1992

117 m. 49 m.

27,71 proc. 28,29 proc.


Partia powstała w wyniku zerwania frakcji Iliescu z Romanem i FSN w 1992 roku. FSN opuściło jej zachowawcze skrzydło, które przedciwdziałało reformom zainicjowanym przez Romana.

Ion Iliescu,

Oliviu Gherman,

Nicolae Văcăroiu



Postkomuniści, aparat przyzwyczajony do stosunków panujących w resortach i przedsiębiorstwach państwowych w okresie komunizmu i z tego powodu niechiętny wobec reform.

PDSR

(Partidul Democraţiej Sociale din Romănia)

Rumuńska Partia Demokracji Socjalnej



1996

91 m. 41 m.

21,52 proc. 23,08 proc.
2000

W ramach PDSR



155 m. 65 m.

36,61 proc. 37,09 proc.


Przekształcony w r. 1993 FDSN w połączeniu z trzema lewicowymi partiami kanapowymi.

Ion Iliescu,

Adrian Năstase,

Oliviu Gherman,

Nicolae Văcăroiu

Miron Mitrea,

Toedor Meleşcanu,

Hildegard Puwak,

Ion Mircea Paşcu,

Sorin Oprescu,



Rodica Stănoiu,

Doru Ioan Tărăcilă

Socjaldemokracja, konieczność zabezpeczenia osłon socjalnych dla coraz gorzej zarabiających obywateli oraz utrzymywanie relatywnie niskiego poziomu bezrobocia. Deklarowano też chęć integracji ze strukturami euroatlantyckimi.
1992-1996 – współpraca z PUNR, PSM i PRM (z tą ostatnią do 1995).
1996-2000 – w opozycji.
2000 – utworzono koalicję z PUR- PSDR – PDSR (Polul Democrat Social din Romania) – Rumuński Biegun Socjalno-Demokratyczny.


PSD

(Partidul Social Democrat ) - Partia Socjaldemokratyczna
http://www.psd.ro/noulpsd/


2004

PSD+PUR (PC)

132 m. 57 m.

36,61 proc. 37,13 proc.
2008

PSD+PC

114 m. 49 m.

33,09 proc. 34,16 proc.
2012

W ramach USL

273 m. 122 m.

PSD powstała w styczniu 2001 w wyniku połączenia się dwóch wcześniejszych partii lewicowych, postkomunistycznej PDSR oraz tradycyjnej PSDR. Była to de-facto PDSR wzbogacona jedynie o nielicznych działaczy PSDR, która w 2000 r. zupełnie już dogorywała i nie miała innego wyjścia, jak dołączyć się do większej partii żeby w ten sposób otrzymać jakiekołwiek posady dla swoich działaczy.

Ion Iliescu,

Adrian Năstase, 

Mircea Geoană, 

Victor Ponta, 

Liviu Nicolae Dragnea,

Ilie Sârbu,

Sorin Oprescu,

Miron Mitrea,

Alexandru Athanasiu,

Dan Nica,

Cristian Diaconescu


Socjaldemokracja, integracja ze strukturami euroatlantyckimi jako absolutny priorytet.
2000-2004 – partia rządząca, w koalicji z PUR, PNL (do 2001 r.) i UDMR.
2008-2009 – koalicja PSD+PD-L
Od 2011 – sojusz z PC i PNL (Związek Socjal-Liberalny, USL).
2014 – konflikt PNL – PSD  rozpad USL


PD

(Partidul Democrat, PD) Partia Demokratyczna

1996

W ramach USD (PD+PSDR)

53 m. 23 m.

12,93 proc. 13,16 proc.


2000

31 m.     13 m.

7,03 proc. 7,58 proc.
2004

W ramach DA (PD+PNL)

112 m. (w tym 48 –

PD) 49 m.

31,33 proc. 31,77 proc.


Partię Demokratyczną założył Petre Roman, gdy pokłócił się z Iliescu. Jego FSN w r. 1993 wchłonął małą i nieliczącą się Partię Demokratyczną i przejąl jej nazwę. Utworzona partia grupowała dzieci komunistycznych funkcjonariuszy (Grupa Trocadero), typu młody Wiatr, związanych głównie z Departamentem Informacji Zewnętrznych (DIE) czyli wywiadem, a więc odpowiednikiem I. Departamentu SB i I. Zarządu Głównego KGB. Sam Roman pracował dla DIE we Francji. Był postacią kompromitującą partię, gdyż symbolizował bliskie związki z komunistyczną nomenklaturą i KGB; jego ojciec Walter Neuländer był kiedyś szefem bezpieki w wojsku i agentem NKWD. Roman przegrał rywalizację z tajnym współpracownikiem wywiadu - DIE, Traianem Băsescu. Od 2007 r. – PDL, w wyniku połączenia z PLD.  

Petre Roman, 

Traian Băsescu (DIE), 

Emil Boc, 

Adriean Videanu,

Radu Berceanu, Cristian Rădulescu, Gheorghe Albu,

Petru Filip,

Adrian Severin,

Victor Babiuc,

Radu Berceanu,

Virgil Măgureanu (kpt. Secu),



Valeriu Tabără


Początkowo założenia programowe opierały się na doktrynie zachodnioeuropejskiej socjaldemokracji. Jednak doktryna polityczna PD od 2004 przesunęła się z socjaldemokracji bardziej do centryzmu i konserwatyzmu. Liberalizm gospodarczy, walka z korupcją.
1996-2000 – sojusz z PSDR (USD), koalicja CDR-USD-UDMR.
2003-2007 – sousz z PNL (DA).
2004 – koalicja PNL-PD-UDMR-PUR (PC)


PDL

(Partidul Democrat-Liberal) - Partia Demokratyczno-Liberalna
http://www.pdl.org.ro/

2008

115 m. 51 m.

32,36 proc. 33,57 proc.
2012

W ramach ARD

56 m. 24 m.



Partia powstała 15 grudnia 2007 r. z połączenia PD z PLD (Partią Liberalno-Demokratyczną). To ostatnie ugrupowanie zostało założone w 2006 r. przez rozłamowcow z PNL niezadowolonych jej polityką, w tym premiera Tăriceanu.

Petre Roman,

Traian Băsescu,

Theodor Stolojan,

Adrian Severin,

Emil Boc,

Vasile Blaga,

Mihai Ungureanu,

Theodor Stolojan




Liberalny konserwatyzm, chrześcijańska demokracja i gospodarczy liberalizm. Dążą do reform rynkowych. Partia jest członkiem Europejskiej Partii Ludowej i Międzynarodówki Centrowych Demokratów. Partia wypowiada się za reformę konstytucjyjną, mającej na celu większą decentralizację.
2008-2009 - w koalicji z PSD, mimo poprzedniej wojny z Băsescu i jego zawieszenia.
2009 – w koalicji z UDMR
2012 – PDL w opozycji,

powstanie sojuszu ARD (PDL+ PNŢ-CD)

PC

(Partidul Conservator lub PC) – były PUR (Partidul Umanist Român)
http://www.partidulconservator.ro/

2000

W ramach PDSR



155 m. 65 m.

36,61 proc. 37,09 proc.
2004

PSD+PUR (PC) 

132 m. 57 m.

36,61 proc. 37,13 proc.
2008

PSD+PC

114 m. 49 m.

33,09 proc. 34,16 proc.
2012

W ramach USL

273 m. 122 m.


Partia powstała jako Rumuńska Partia Humanistyczna (PUR) w dniu 18 grudnia 1991 r. Zmieniła nazwę w 2005 roku, aby odzwierciedlić zmiany w jej ideologii - przejście od polityki centrowej do bardziej konserwatywnej. Partia została założona i nadal jest prowadzona przez Dana Voiculescu, biznesmena, który formalnie oddał kontrolę swoich firm krewnym. Partia jest przykładem prywatyzacji nomenklaturowej przez Securitate. Humaniści, a teraz PC - to ludzie Securitate, którzy w niedalekiej przeszłości dostarczali bezpiecznego schronienia terrorystom w zamian za procent od operacji biznesowych przeprowadzanych na terenie Rumunii. PC tak naprawdę nie ma nic wspólnego z konserwatyzmem,  to jest partia prywatna magnata medialnego Dana Voiculescu, który w czasach komunistycznych był informatorem Securitate o pseudonimie „Felix” i pracował dla przedsiębiorstwa handlowego Securitate AC „Dunărea”. Członkowie partii są byłymi funkcjonariuszami „Dunărea”.

Dan Voiculescu,

Secu Dunărea,

Codruţ Şereş

Gheorghe Copos,



Eugen Durbacă



Partia centroprawicowa, która deklaruje poparcie dla tradycji, rodziny, solidaryzm społeczny. Partia ogólnie popiera interesy klasy średniej rumuńskiej, a zwłaszcza małych i średnich właścicieli firm. W trakcie wyborów osiąga lepsze wyniki na poziomie lokalnym, niż na poziomie krajowym.
2000-2004 – sojusz z PDSR/PSD – PDSR (Polul Democrat Social din Romania) – Rumuński Biegun Socjalno-Demokratyczny.
2004-2006 – w koalicji z PNL-PD-UDMR
2011 – sojusz z PSD i PNL (Związek Socjal-Liberalny, USL).


UNPR

(Uniunea Naţională pentru Progresul României)

Narodowy Związek na rzecz Rozwoju Rumunii 
http://www.unppr.ro

2012

W ramach USL

273 m. 122 m.


Partia została założona w 2010 roku przez rozłamowców z PSD i działaczy lewego skrzydła PNL. Pierwsze rozmowy na temat oddzielenia się od PSD nastąpiły już w czerwcu 2009, kiedy to Gabriel Oprea postanowił odejść z PSD i założyć własną partię. 20 kwietnia został złożony pierwszy wniosek o rejestrację partii, sąd jednak początkowo odrzucił go. Formalnie partia została założona 1 maja 2010. Przewodniczącymi partii zostali oprócz Oprii, Marian Sirbu i Cristian Diaconescu. Wszyscy byli członkami rządu Adriana Năstasego (PDSR). Partia poparła gabinet Emila Boca -PD-L.

Gabriel Oprea,

Marian Sirbu,

Cristian Diaconescu,

Lavinia Şandru

Doktryną oficjalną UNPR jest socjaldemokracja. Wypowiada się za nowym politycznym i gospodarczym porządkiem, opartym na konsolidacji gospodarki rynkowej, w „stanie aktywnym”, co „chroni prawa człowieka i obywatela”. Sama siebie traktuje jako postępową partię centrolewicową. UNPR zdecydowanie popiera duży podatek majątkowy oraz sprawiedliwe podatki, nie tłumacząc co to znaczy. Również popiera decentralizację Rumunii. Wspiera porządek prawny.

W rzeczywistości są to działacze niezadowoleni z nieuzyskania stanowisk w swoich partiach macierzystych – posłowie wędrujący

PPDD

Partidul Poporului – Dan Diaconescu

Partia Ludowa Dana Diaconescu
http://www.partidul.poporului.ro/

2012

47 m. 21 m.



Partia założona przez gwiazdora telewizyjnego Dana Diaconescu, właściciela stacji OTV i DDTV w 2011 r. Dużą rolę odgrywają w niej postaci, związane ze służbami specjalnymi, również rosyjskimi i Gazpromem.

Dan Diaconescu,

Radu Orzaţă,

Adrian Diaconu,

Eugen Durbacă,

Constantin Căruntu,

Halarambie Vochiţoiu,

Stelian Găvruş,

Adrian Artene,

Vlad Hogea


PPDD proponuje ultrapopulistyczny program, m.in. 20 tys. euro dla każdego Rumuna, który otworzy firmę. Wypowiada się za zwiększeniem emerytur i zmniejszeniem podatku VAT. Partia popiera także kolektywizację rolnictwa, założenie Trybunału Ludowego i utworzenie przedsiębiorstw państwowych na czele z bezpośrednio wybranymi dyrektorami.

: uploads -> zalacznik
zalacznik -> Chronologia Mołdowy 1971-2012 1971 Ceauşescu wydaje grupę A. Şoltoianu kgb andropowa. Pod przykrywką stowarzyszenia „Związek Krajowców”
zalacznik -> Republika serbii panorama polityczna Autorzy: Piotr Kotomski rocznik IV, uzupełniała Magdalena Mojduszka – rocznik V, Ewa Dominikowska, rocznik X, Pawlina Wasylenko 2012/2013, Mateusz Gralewski 2013/2014
zalacznik -> BUŁgaria – partie polityczne – 1990 2014 Autorzy: Georgi Krystew, Anelia Radomirowa, rocznik IV, Marina Simeonova 2011/2012, Bartłomiej Kugler 2013/2014
zalacznik -> Republika e Shqipërise (Republika Albanii)
zalacznik -> R. – do nowego składu Prezydium Jugosławii z Bosni i Hercegowiny wszedł Chorwat Branko Mikulić
zalacznik -> Chronologia wydarzeń w Bułgarii w latach 1984 –2013 1984 rok
zalacznik -> Ministrem spraw wewnętrznych był najbardziej zaufany człowiek Todora
zalacznik -> Stowarzyszenie
zalacznik -> Bośnia i Hercegowina Partie polityczne 1990-2012 Informacje ogólne
zalacznik -> BOŚnia I hercegowina chronologia 1983-2004 1983 – kampania przeciwko islamizacji


  1   2   3


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna