S. scholastyka knapczyk osu


ANEKS I CHRONOLOGIA POWSTAWANIA DOMÓW URSZULANEK POLSKICH



Pobieranie 291.81 Kb.
Strona4/4
Data08.05.2016
Rozmiar291.81 Kb.
1   2   3   4

ANEKS I


CHRONOLOGIA POWSTAWANIA DOMÓW URSZULANEK POLSKICH

(OBECNIE - PROWINCJA POLSKA URSZULANEK UNII RZYMSKIEJ)

1687 - Wrocław - z Bratysławy (pośrednio z Kongregacji Burdygalskiej we Francji).

1857 - Poznań, fundacja Wrocławia. Likwidacja w okresie „Kulturkampfu”, w 1875 r.

1868 - Gniezno, fundacja Poznania: Likwidacja w okresie ,,Kulturkampfu, w 1977 r.

1875 - Kraków - z Poznania.

1877 - Tarnów - z Gniezna.

1899 - Kołomyja, fundacja klasztoru tarnowskiego. Likwidacja w 1945 r.

1908 - Lwów, fundacja Kołomyi. Likwidacja w 1945/1946 r.

1908 - Stanisławów, fundacja Kolomyji. Likwidacja w 1945 r.

1917 - Lublin, fundacja trzech „domów wschodnich".

1917 - Koszyce, (do roku 1957 - filia Tarnowa)

1919 - Zawiązanie Unii Urszulanek Polskich: dom generalny i wspólny nowicjat w Krakowie.

1919 - Poznań - nowa fundacja.

1921 - Siercza (do roku 1957 r. - filia Krakowa).

1923 - Rybnik.

1925 - Rokiciny Podhalańskie, uzdrowisko dla domów urszulańskich.

1927 - Dom Studiów w Krakowie.

1927 - Pokrzywno pod Poznaniem, dom nowicjatu.

1928 - Zakopane, uzdrowisko dla Urszulanek. Likwidacja w 1945 r.

1928 - Charbin, domy misyjne Urszulanek polskich. Likwidacja i repatriacja w 1949 r.

1930 - Nałęczów (do roku 1957 - filia Lublina).

1931 - Gdynia (od roku 1969 - Gdynia - Orłowo)

1931 - Kościerzyna. Likwidacja w 1946 (dom przekazany Siostrom Niepokalankom)

1931 - Częstochowa - przez fuzję z Kongregacją Matki Boskiej Częstochowskiej. Likwidacja

w 1951 r.

1936 - Przystąpienie Urszulanek polskich do Unii Rzymskiej.

1936 - Dom Prowincjalatu w Warszawie, ul. Łowicka 31, zburzony w 1939 r.

- W okresie okupacji ul. Puławska 107 a.

- Obecnie ul. Racławicka 101.

1945 - Przejęcie domów Urszulanek niemieckich we Wrocławiu, Bardzie Śląskim i Polanicy.

1953 - Dom Studiów w Lublinie.

1969 - Przejęcie domu Urszulanek niemieckich w Głuchołazach.



1970 - Kopenhaga. Likwidacja w 1973 r.

ANEKS II


PRZEŁOŻONE GENERALNE URSZULANEK UNII RZYMSKIEJ:



  1. M. Marie de St. Jean Aubry (1900-1909).

  2. M. Angèle de Notre-Dame Lorenzutti (1910-1926).

  3. M. Marie de St. Jean Martin (1926-1959).

  4. M. Felicja Pastoors (1959-1971).

  5. M. Maria Judith Mietzelfeld (1971).



PRZEŁOŻONE GENERALNE UNII URSZULANEK POLSKICH:



  1. M. Ignacja Szydłowska (1919-1926).

  2. M. Cecylia Łubieńska (1926-1936).



PRZEŁOŻONE PROWINCJI POLSKIEJ URSZULANEK UNII RZYMSKIEJ:



  1. M. Cecylia Łubieńska (1936-1937).

  2. M. Emanuela Mrozowska (1937-1946).

  3. M. Alojza Bańskowska (1946-1950).

Powtórnie M. Emanuela Mrozowska (1950-1956).

  1. M. Bonofacja Werner (1956-1960).

  2. M. Zbigniewa Jaworska (1960-1966).

  3. M. Miriam Szymeczko (1966-1971).

  4. M. Otylia Koczorowska (1971-1975).

  5. M. Renata Mazur (1975)




1 A. Chruszczewski, w: Znak 17 (1965) nr 137-138, s. 1606-1608.

2 Ewa Jabiońska - Deptuła, Zakony w XIX i XX w., tamże, s. 1674.

3 Notificationes o Curia Metropolitana Cracoviensi nr 6-10, czerwiec - październik 1979, s. 106.

4 Por. Beatrix Banaś OSU, Początki Zakonu św. Urszuli w Polsce 1857-1871, Nasza Przeszłość 6/1957/, s. 127-148 i por. także Beatrix Banaś, Urszulanki w Wielkopolsce i w Galicji 1875-1919, Stan badań i źródła, w: Sprawozdanie Towarzystwa Naukowego KUL l stycznia 1971 - 31 grudnia 1971, nr 20, Lublin 1973, s. 134-137; Beatrix Banaś, Urszulanki w Wielkopolsce 1857-1877, s. 134-140.

5 Cyt. za: Beatrix Banaś, Początki Zakonu Św. Urszuli w Polsce, Nasza Przeszłość 6 (1957), s.146-147.

6 Tamże, s. 150.

7 Ks. Antoni Liedke, Historia zakładu N.M.P. Anielskiej w Kościerzynie 1861-1936, Kościerzyna 1936.

8 Circulaire nr l, Blois, le 23 juillet 1877.

9 B. Banaś OSU, Urszulanki polskie w dobie „Kulturkampfu", Nasza Przeszłość 7 (1958), s. 197-198.

10 Tamże, s. 181-217.

11 Tamże, s. 211.

12 Tamże.

13 Por. B. Werner OSU, Zarys działalności Sióstr Urszulanek w Galicji 1875-1918, w: Sprawozdania Towarzystwa Naukowego KUL 1971 r., nr 20, Lublin 1973, s. 140-147.

14 Circulaire nr 1, Blois, le juillet 1877.

15 Por. F. Bronikowska OSU, Urszulanki w Polsce, Kraków 1952, maszynopis, zeszyt 8, r. XIX i XX.

16 Por. A. Knapczyk (s. S. Knapczyk OSU), Dzieje szkoły Urszulanek w Kołomyi (1899-1919), praca magisterska na UJ, Kraków 1964, maszynopis.

17 Kronika klasztoru w Kołomyi, 10 stycznia 1905 r.

18 Cyt. za B. Banaś OSU, Urszulanki w Polsce 1919-1926, ich klasztory, dzieła i duch, t. I, Rokiciny 1954, maszynopis. Na tej pracy opieram niniejszy szkic.

19 Cyt. za B. Banaś, dz. cyt., s. 27.

20 Cyt. za B. Banaś, dz. cyt., s. 27.

21 M. Piaszyk USJK, Żeńska Grupa zakonna w Polsce międzywojennej na przykładzie Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego (szarych Urszulanek), w: Materiały źródłowe do dziejów Kościoła w Polsce, t. 6, Lublin 1977, s. 27-34.

22 B. Banaś, Urszulanki w Poznaniu, Miesięcznik Kościelny nr 11, 1958. odbitka, s. 5-6.

23 B. Banaś, Urszulankiw Polsce, t. I, s. 112.

24 B. Banaś, Urszulanki w Polsce, t. II, 1953, poprawiony i uzupełniony przez autorkę w Krakowie, 1980, s. 29nn. W oparciu o tę obszerną pozycję opracowałam okres 1919-1937.

25 J. M. Sochacka (s. L. Sochacka OSU), Wartości wychowawcze urszulańskiego czasopisma dla młodzieży „Dziś i jutro" 1925-1937, studium z psychologii wychowawczej, praca doktorska KUL.

26 Revue de l'Union Romain des Ursulines, juillet - novembre 1937, nr 2-3.

27 Por. E. Ehrlich OSU, Wspomnienie o śp. M. Emanueli Mrozowskiej OSU, Wrocław 1962 . s. 22. S. Scholastyka. Knapczyk słyszała o tym planie także wprost od M. Emanueli.

28 J. Szarska, Działalność Prowincji Polskiej Sióstr Urszulanek Unii Rzymskiej (1939-1947), Summarium, Sprawozdania Towarzystwa Naukowego KUL, nr 3/23 za rok 1974, Lublin 1978, s. 194-197. Por. także Działalność Urszulanek Unii Rzymskiej Prowincji Polskiej. Materiały zebrane przez s. Christoforę (Jadwigę) Szarską OSU, delegowaną przez zgromadzenie do pracy w zespole Sióstr Zakonnych pod kier. Instytutu Geogeafii Historycznej Kościoła w Polsce przy KUL, maszynopis, Wrocław 1980, t.I i II.

29 Generalne Gubernatorstwo=Generalgouvernemet für die besetzten polnische Gebiete. Nowy podział między terenami wcielonymi do Rzeszy a Generalnym Gubernatorstwem przeprowadzony został całkowicie dowolnie - np. 1/3 diecezji krakowskiej została wcielona do Rzeszy.

30 W Bartoszewski, Żeńskie zgromadzenia zakonne w Polsce w latach 1939-1945, w: Metody i źródła do badań historii społecznej XIX I XX w., Lublin 1975, KUL, s. 235-246.

31 Tamże.

32 Por. Rocznik Komisji Nauk Pedagogicznych, PAN 1968, s. 79-82, M. B. Suchoń: Ośrodek nr l (Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcące Sióstr Urszulanek w Krakowie).

33 Memoriał z 25. VIII. 1943 r. przesłany przez Sonderdienst na obszarze GG do Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy. Memoriał ten został omówiony w referacie A. Birkenmajera wygłoszonym dn. 23.1.1945 na posiedzeniu Komisji ZNP do badania dziejów oświaty i wychowania i następnie ogłoszony drukiem. (Przegląd historyczno - oświatowy 1947 r.).

34 Podaję za s. Ch. Szarską, materiały, I s. 60.

35 W Krakowie działała Rada Główna Opiekuńcza (RGO). Krakowski metropolita abp Adam Stefan Sapieha był duchowym przywódcą całej Polski.

36 Cyt za s. Ch. Szarską OSU, materiały I, s. 175.

37 Tamże, s. 161, 166.

38 Ks. W. Jacewich SDB, ks. J. Woś SDB, Martyrologium Polskiego duchowieństwa rzymskokatolickiego pod okupacją hitlerowską w latach 1939-1945, zeszyt I: Straty osobowe, Warszawa 1977, ATK, s.281. Przez pomyłkę nie podano tutaj zamordowanej w Pokrzywnie w 1945 r. razem z s. Kajusą Trznadel drugiej Urszulanki: s. Marii Akwili Podskarbi.

39 Dz. cyt., List Prymasa Polski, Warszawa, 25.IX. 1973 r.

40 Ch. Szarska OSU, materiały, t. II, s. 13.

41 Ch. Szarska OSU, dz. cyt., t. II, s. 26.

42 Ch. Szarska, dz. cyt., s. 26.

43 Przytacza tekst: B. Banaś OSU, Początki Zakonu św. Urszuli w Polsce, dz. cyt., s. 131.

44 Ojciec św. Jan Paweł II, w czasie pielgrzymki do Polski w 1979 powiedział do sióstr zakonnych 9 czerwca w Bazylice Mariackiej w Krakowie: „Kiedy byłem w Krakowie, bardzo hołubiłem WIK. Uważałem ten Wyższy Instytut Katechetyczny za po prostu doskonałą szkołę. I to nie tylko szkołę przygotowującą siostry do katechizacji (...) Uważałem Wyższy Instytut Katechetyczny za szkołę przygotowującą do głębszego przeżywania waszej zakonności”.

45 Regulamin Międzyzakonnego Internatu Sióstr Studentek KUL w Lublinie , ul. Narutowicza 8, Klasztor SS. Urszulanek - zatwierdzony przez Prymasa Polski dnia 8 listopada 1957 r., L.dz. 253/257.

46 Ks. Kard. Prymas Wyszyński powiedział w przemówieniu do sióstr zakonnych Archidiecezji Warszawskiej 3 sierpnia 1971 r.: „To, co się zaczynało w Lublinie przed 25 laty było potrzebą rodzin zakonnych. Nie z mojej inicjatywy, tylko z inicjatywy rodzin zakonnych lubelskich powstały lubelskie dni skupienia w domu gościnnym SS. Urszulanek pod niesłychanie dla mnie budującym patronatem M. Jadwigi Glemówny, ówczesnej przełożonej Urszulanek Czarnych w Lublinie. Ona użyczyła nam swojego domu, ona poparła inicjatywę, ona stale nam towarzyszyła w tej pracy, zawsze pogodna, uśmiechnięta, otwarta sercem i ramionami dla wszystkich zakonnic diecezji lubelskiej, które tam napływały. W tym zakresie ten dom urszulański stał się niejako małą Kongregacją Spraw Zakonnych (...) Wspominam to niesłychanie wdzięcznie, bo to był ten impuls dany przez wyczucie potrzeby”.

47 Międzyzakonne formy pracy są cechą charakterystyczną powojennego życia zgromadzeń zakonnych w Polsce. Udział Urszulanek w różnych pionach międzyzakonnej działalności jest tak szeroki, że zasługuje na osobne opracowanie.

48 1/.Warszawa, 2/. Bardo Śląskie, 3/. Częstochowa, 4/. Gdynia-Orłowo, 5/. Głuchołazy, 6/. Koszyce, 7/. Kraków, 8/. Kraków - Dom Studiów i Juniorat, 9/. Lublin, 10/. Lublin - Dom Studiów, 11/. Nałęczów, 12/. Polanica Zdrój, 13/. Pokrzywno - Nowicjat, 14/. Pokrzywno, 15/. Poznań, 16/. Rokiciny Podhalańskie, 17/. Rybnik, 18/. Siercza, 19/. Tarnów. 20/. Wrocław.

(W latach 1970-1973 kilka naszych sióstr pracowało w Delegaturze Apostolskiej w Danii, w Kopenhadze).



49 W języku polskim wydano je w Rzymie dopiero w 1963 r.

50 Konstytucje 1963, s. 206.

51 Procentowy stosunek sióstr I i II chóru w prowincjach słowiańskich w 1959 r. był następujący:

I chór: Polska Słowacja Czecho - Morawy Jugosławia

38,3% 50,7% 54,5% 40,9%

II chór: 61,7% 49,3% 45,5% 59,1%



52 Konstytucje zatwierdzone przez Stolicę Świętą w 1956 r. oficjalnie dalej zachowują swą wartość, ale faktycznie są „w zawieszeniu” aż do czasu ustalenia nowych i zatwierdzenia ich przez Kościół.

53 Zaraz po podróży Ojca Świętego Jana Pawła II do Polski wysłano telegram z wyrazami hołdu i wdzięczności.




1   2   3   4


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna