Sanktuaria Europy Założenia edukacyjne



Pobieranie 45.5 Kb.
Data03.05.2016
Rozmiar45.5 Kb.
Sanktuaria Europy


  1. Założenia edukacyjne:


1.Cele katechetyczne – wymagania ogólne:

- ukazanie wartości różnorodnych form pielgrzymowania

- zapoznanie z dziejami wybranych sanktuariów europejskich

2. Treści nauczania – wymagania szczegółowe:

Wiedza:

Uczeń po katechezie:

- zna nazwy wybranych miejsc pielgrzymkowych w Europie

- posiada podstawowe wiadomości o wybranych sanktuariach w Europie


Umiejętności:

Uczeń po katechezie:

- potrafi wskazać wartość pielgrzymowania

- potrafi wskazać na mapie wybrane miejsca pielgrzymkowe w Europie

- potrafi wymienić najważniejsze fakty z dziejów wybranych sanktuariów europejskich

- umie twórczo pracować w grupie


3. Metody i techniki: analiza tekstu, rozmowa kierowana, praca z tekstem źródłowym, metody aktywizujące (rebus, komiks)
4. Środki dydaktyczne: kopia tekstu wypowiedzi papieża Jana Pawła II (załącznik 1), nazwy miejscowości ukryte w kopertach (załącznik 2), kopie tekstu do pracy w grupach (załącznik 3), przybory do pisania i rysowania, szary papier lub papier formatu A3 i A4.


  1. Przebieg katechezy:




  1. Modlitwa:

Katecheta prosi uczniów o zastanowienie się w ciszy nad intencjami do modlitwy i wprowadza:
Na progu naszego dzisiejszego spotkania polecajmy Panu Bogu wszystkie nasze osobiste intencje. Ogarnijmy nasza modlitwa także ludzi, którym obiecaliśmy modlitwę :

Ojcze nasz…


  1. Sytuacja egzystencjalna:

Katecheta proponuje uczniom wysłuchanie świadectwa młodej dziewczyny – uczestniczki pieszej pielgrzymki na Jasną Górę:
Myśl o pielgrzymce zaświtała mi rok przed ostateczną decyzją, po tym jak przypadkowo zobaczyłam plakat na ścianie zakrystii. Pierwsze podejście nieudane – zawiodły przyjaciółki, z którymi zamierzałam pójść, ale rok później pomyślałam … idę, nawet gdyby się waliło i paliło ! Trochę z ciekawości, chęci przeżycia przygody, a może bardziej z potrzeby poznania ludzi naprawdę wierzących, nie tylko wierzących a niepraktykujących, których mogłam spotkać w moim otoczeniu. Dołączyłam do grupy nie znając nikogo, na wspólnej Mszy świętej czułam się jakbym zaraz miała wyruszyć co najmniej za Atlantyk… Jednak wszystkie obawy zniknęły już po pierwszych rozmowach z innymi pielgrzymami, którzy po prostu kipieli otwartością i radością, że idą na Jasną Górę na Matki Bożej i przyjmowali każdego nowego piechura z otwartymi ramionami. Nie musiałam się niczym przejmować, bo zawsze ktoś wyciągał pomocną dłoń, porozmawiał kiedy ciężej mi się szło i szybko zaczęłam czuć się w naszej grupie tak jak w wielkiej rodzinie (chodź trochę czasu zajęło poznanie wszystkich). Podczas drogi czułam ogromną radość i spokój, a przede wszystkim zaczęłam po raz pierwszy modlić się ze szczerego serca, własnymi słowami do Pana Boga. Najważniejsze było dla mnie uświadomienie sobie, ze Bóg JEST ze mną cały czas, chce uczestniczyć we wszystkim co robię, a ja mogę mu dziękować za Jego miłość przez okazywanie miłości drugiemu człowiekowi. W takiej wędrówce budujące dla brata czy siostry może być chociażby podanie wody czy pokrzepiający uśmiech, gdy nie można już wytrzymać w skwarze, a dodatkowo po paru dniach zaczynają dawać się we znaki odciski. Jestem pewna, że Pan Bóg każdemu z nas dawał podczas tych 16 dni niesamowitą siłę, bo bez niego na pewno też i ja poddałabym się w trudniejszych momentach.

Marta, 18 lat - grupa biało-żółta

http://www.pielgrzymka.gda.pl/index.php/extensions/swiadectwa/311-on-czeka-w-naszej-grupie
Katecheta nawiązuje dialog z uczniami w oparciu o odczytany tekst świadectwa:
- Co skłoniło naszą bohaterkę do pielgrzymowania?

- Co ważnego odkryła w czasie pielgrzymki?

- Dlaczego w czasie wakacji tak wielu ludzi wyrusza na pielgrzymi szlak?
Katecheta podsumowuje wypowiedzi uczniów:
Dla wielu ludzi czas pielgrzymowania „rekolekcji w drodze” to bardzo ważne dni w ciągu roku: czas intensywniejszej modlitwy i refleksji, dni nabierania sił duchowych. Popatrzmy wspólnie co o pielgrzymowaniu mówi św. papież Jan Paweł II:
Tu można rozdać wydrukowany tekst wypowiedzi papieskiej (załącznik 1):
„Pielgrzymowanie wyraża potrzebę, poszukiwania, często święty niepokój duszy, pragnącej usilnie nawiązać lub odnowić więź miłości z Bogiem Ojcem, z Bogiem Synem Odkupicielem człowieka, z Bogiem Duchem Świętym, który dokonuje w sercach zbawienia”.

św. Jan Paweł II



http://www.pielgrzymka.gda.pl/
Po lekturze katecheta pyta:
- W czym papież Jan Paweł II upatruje wartość pielgrzymowania?


  1. Wiara i życia Kościoła:

Następnie katecheta wyjaśnia:
Po odkryciu wartości pielgrzymowania postaramy się podczas naszego dzisiejszego spotkania poszukamy w Europie miejsc, do których warto pielgrzymować. Aby pracowało się nam łatwiej najpierw podzielimy się na grupy:
Tu katecheta dzieli klasę na pięć grup według dowolnego klucza, rozdaje papier formatu A3 oraz przybory do pisania, a następnie proponuje wykonanie pierwszego zadania.
Za chwilę przedstawiciele poszczególnych grup wylosują koperty, w których ukryte są nazwy wybranych miejsc pielgrzymkowych w Europie. Waszym zadaniem będzie wykonanie rebusów, które zaszyfrują nazwy tych miejsc. Zadanie musi być wykonane we względnej ciszy, tak by przedstawiciele innych grup nie zorientowali się o jakie miejsce chodzi. Po zakończeniu pracy grup rebusy zostaną umieszczone na tablicy i dopiero wtedy wspólnie odkryjemy nazwy miejscowości do których będziemy dziś pielgrzymować.
Tu katecheta poleca rozlosowanie kopert (załącznik 2) i wyznacza czas na wykonanie zadania. Po wykonaniu pracy każda z grup po kolei umieszcza na tablicy swój rebus, a reszta klasy odczytuje z niego nazwę miejsca. Po odczytaniu rebusów katecheta rozdaje grupom materiał na temat poszczególnych sanktuariów (załącznik 3), poleca zapoznanie się z nim i zaprezentowanie zawartych w nim informacji w postaci komiksów wykonanych na szarym papierze. Ewentualnie dla usprawnienia pracy poszczególne okienka rebusów mogą postawać na kartkach formatu A4. W przypadku wyboru tego rozwiązania ważne jest, by uczniowie umieścili podczas prezentacji na tablicy poszczególne fragmenty komiksu w odpowiedniej kolejności.


  1. Podsumowanie:

Podsumowaniem zdobytej podczas lekcji wiedzy może być prezentacja owoców pracy grup




  1. Zastosowanie życiowe:

Po prezentacji efektów pracy katecheta podsumowuje:
Przed nami zasłużony czas wakacji. Wyruszymy na wakacyjne szlaki, by odpoczywać i nabierać sił do pracy w kolejnym roku. Nie zapominajmy jednak o tym, że czas wakacji to także czas nabierania sił duchowych, dlatego nie wolno nam podczas nich zapominać o systematycznej modlitwie, udziale we Mszy Świętej w niedziele i święta i o systematycznym korzystaniu z sakramentu pokuty. Być może dla niektórych z was wakacje będą to okazja do odwiedzenia znanych sanktuariów. Warto się w nich choć na chwilę zatrzymać, by wsłuchać się w siebie i odnaleźć w głębi serca głos mówiącego do nas Pana Boga.


  1. Notatka:

Zamiast notatki uczniowie mogą wkleić do zeszytu otrzymany podczas lekcji tekst wypowiedzi papieża Jana Pawła II





  1. Praca domowa:

Wykonaj plakat zachęcający do odwiedzenia znanego miejsca pielgrzymkowego w Polsce lub Europie




  1. Modlitwa:

Katecheta wprowadza do modlitwy końcowej:
Prośmy za pielgrzymów, którzy nawiedzają liczne sanktuaria polskie i europejskie, by wizyta w tych miejscach była dla nich okazją do doświadczenia bliskości Pana Boga i dodawała im siły do lepszego życia.
Boże, choć Cię nie pojmuję…

ZAŁĄCZNIK 1:


„Pielgrzymowanie wyraża potrzebę, poszukiwania, często święty niepokój duszy, pragnącej usilnie nawiązać lub odnowić więź miłości z Bogiem Ojcem, z Bogiem Synem Odkupicielem człowieka, z Bogiem Duchem Świętym, który dokonuje w sercach zbawienia”.

św. Jan Paweł II



http://www.pielgrzymka.gda.pl/

ZAŁACZNIK 2:


LOURDES




LA SALETTE




FATIMA




SANTIAGIO DE COMPOSTELA




PADWA



ZAŁĄCZNIK 3:
GRUPA I
La Salette – sanktuarium związane z objawieniami Matki Bożej z 1846 roku, znajdujące się w miejscowości La Salette-Fallavaux we francuskich Alpach.
Wydarzenia

Matka Boża ukazała się jeden jedyny raz 19 września 1846 roku dwojgu pastuszkom: 15-letniej Melanii Calvat i 11-letniemu Maksyminowi Giraud na górze wznoszącej się nad La Salette, w Alpach wysokich we Francji. Według relacji dzieci była to kobieta niezwykłej piękności siedząca wewnątrz jasnej kuli. Początkowo miała zakrytą dłońmi twarz, a łokcie oparła na kolanach i płakała. Na jej piersiach widniał krzyż z Jezusem Chrystusem z zawieszonymi na nim narzędziami męki: młotkiem i obcęgami. Z krzyża promieniowała niezwykła jasność otaczająca Maryję, Piękną Panią, jak Ją nazywały dzieci. Na miejscu objawienia (ok. 1750 m n.p.m.) wytrysnęło źródło. Płynie ono od dnia objawienia bez przerwy, aż do dnia dzisiejszego. Po przeprowadzeniu badań, które polegały m.in. na przesłuchaniu dzieci i weryfikacji ich relacji oraz badaniu wydarzeń wiążących się zwykle z objawieniami (np. nadzwyczajne uzdrowienia), po otrzymaniu zgody papieża, biskup Philibert de Bruillard, ordynariusz diecezji Grenoble ogłosił dnia 19 września 1851 roku, że Objawienie się Najświętszej Maryi Panny dwojgu pastuszkom dnia 19 września 1846 r., na jednej z gór, należących do łańcucha Alp, położonej w parafii La Salette, w dekanacie Corps, posiada w sobie wszystkie cechy prawdziwości i wierni mają uzasadnione podstawy uznać je za niewątpliwe i pewne.

Po 19 września 1846 roku Melania, a później Maksymin, któremu pomagał nawrócony ojciec, ustawili krzyże, aby zaznaczyć miejsce objawienia. Na wiosnę pielgrzymi ustawili 14 tradycyjnych stacji drogi krzyżowej, wytyczając drogę, którą przeszła Piękna Pani po zakończeniu rozmowy z dziećmi. Droga ta, przypominająca kształtem literę „S”, istnieje do dzisiaj i znajduje się w okolicach źródła. Kończy się ona figurą przedstawiającą Maryję wznoszącą się do nieba, z twarzą skierowaną w stronę Rzymu, dla podkreślenia jedności z Kościołem. Z biegiem lat papieże przyznawali kolejne przywileje, zarówno nabożeństwu do Matki Bożej Saletyńskiej, jak i Sanktuarium w La Salette.
Księża Saletyni

Księża, którzy pracowali w La Salette, z biegiem czasu założyli Zgromadzenie Księży Misjonarzy Matki Boskiej z La Salette. Obecnie Misjonarze Matki Bożej z La Salette pracują w 23 krajach świata (w tym w Polsce), Siostry Saletynki w czterech.


Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/La_Salette

GRUPA II
Sanktuarium Matki Bożej w Lourdes – ośrodek pielgrzymkowy poświęcony Matce Bożej z Lourdes, znajdujący się w mieście Lourdes w południowo-zachodniej Francji u podnóża Pirenejów. Teren ośrodka, zwany potocznie Domeną, należy do Kościoła katolickiego […] Sanktuarium Matki Bożej w Lourdes jest światowym centrum pielgrzymek. Co roku odwiedza je 6 milionów pielgrzymów, w tym 100 000 wolontariuszy i 80 000 chorych.
Historia objawień

Począwszy od 11 lutego do 16 lipca 1858 14-letnia wiejska dziewczyna Bernadette Soubirous doświadczyła osiemnastu objawień Pięknej Pani. Zjawa ubrana była w białą suknię i biały płaszcz okrywający głowę, przepasana w pasie niebieską szarfą, na stopach znajdowały się żółte róże i w tym samym co róże kolorze był jej różaniec zawieszony na ręce, a składający się z sześciu dziesiątkek. Wydarzenia te miały miejsce w grocie Masabielle, niedaleko Lourdes. 25 marca 1858 roku, podczas 16. objawienia, w święto Zwiastowania, Piękna Pani powiedziała: Ja jestem Niepokalane Poczęcie...


Historia sanktuarium

W 1861 miejscowy ksiądz Dominique Peyramale razem ze swym biskupem, Bertrandem-Sévère’em Mascarou Laurence’em kupił od gminy grotę wraz z przyległym terenem, żeby przystosować ją do odwiedzin przybywających pielgrzymów. Wkrótce też rozpoczęto budowę pierwszego z kościołów, istniejącego obecnie jako krypta. Zgodnie z francuską polityką rozdziału kościoła od państwa należące do Domeny grunt i nieruchomości zostały w 1910 skonfiskowane Kościołowi i stały się własnością miasta. Późniejszy biskup François-Xavier Schoepfer oprotestował konfiskatę i uzyskał zgodę miasta na jej wydzierżawienie do 1914. W 1941 szef rządu w Vichy, marszałek Philippe Pétain oficjalnie uznał Domenę. Rosnące pierwotnie w otoczeniu groty dzikie róże zostały szybko zniszczone przez pielgrzymów poszukujących relikwii. W okresie późniejszym odtworzono je na nowo.


Sanktuarium dzisiaj

Opiekę duszpasterską nad sanktuarium sprawuje biskup Tarbes i Lourdes. Mianuje on lokalnego przedstawiciela zwanego rektorem. Na tym terenie pracuje 30 kapłanów z diecezji i wspólnot religijnych z całego świata. Co roku sanktuarium to odwiedzają liczni pielgrzymi, w tym tysiące z Polski.


Źródło: Por. http://pl.wikipedia.org/wiki/Sanktuarium_Matki_Bo%C5%BCej_w_Lourdes


GRUPA III
Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej – ośrodek pielgrzymkowy poświęcony Matce Bożej Fatimskiej, znajdujący się w mieście Fatima w środkowo-zachodniej Portugalii. Teren ośrodka należy do Kościoła katolickiego. Sanktuarium zostało wybudowane w miejscu objawień Matki Bożej, które rozpoczęły się 13 maja i trwały do 13 października 1917.
Historia

13 maja 1917 – trojgu dzieciom: Łucji Santos, Franciszkowi i Hiacyncie Marto, pasącym stado owiec w Cova da Iria, w parafii Fatima, objawiła się, według ich relacji, "Pani jaśniejsza niż słońce", z różańcem w rękach. Prosiła ona pastuszków o modlitwy i obecność w tym miejscu przez 5 kolejnych miesięcy 13 dnia każdego miesiąca o tej samej porze

28 kwietnia 1919 – rozpoczęto budowę Kaplicy Objawień;

3 maja 1922 – biskup diecezji Leiria wydał dekret o rozpoczęciu badań nad wydarzeniami fatimskimi;

13 maja 1928 – rozpoczęto budowę kościoła Matki Boskiej Różańcowej;

13 października 1930 – biskup diecezji Leiria w liście pasterskim „O Boskim Pochodzeniu” ogłosił wizje dzieci z Cova da Iria za godne wiary i zezwolił oficjalnie na kult Matki Boskiej z Fatimy;

12/13 maja 1982 – do Fatimy przybył z pielgrzymką papież Jan Paweł II; była to pielgrzymka dziękczynna za uratowanie życia w zamachu dokonanym rok wcześniej na Placu św. Piotra w Watykanie;

12/13 maja 1991 – w 10. rocznicę zamachu na Placu św. Piotra w Watykanie, papież Jan Paweł II po raz drugi przybył z pielgrzymką do Fatimy;

13 lutego 2005 – zmarła siostra Łucja.
Sanktuarium dzisiaj

W miejscu objawień Matki Boskiej 13 maja, czerwca, lipca, września i października 1917 wzniesiono postument z jej figurą. Sanktuarium odwiedzają setki tysięcy pielgrzymów, w tym z Polski.


Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Sanktuarium_Matki_Bo%C5%BCej_Fatimskiej

GRUPA IV
Santiago de Compostela – miasto w północno-zachodniej Hiszpanii, w prowincji A Coruña, stolica regionu Galicja. Położone na zachodnim pogórzu Gór Kantabryjskich, ok. 35 km od wybrzeża Oceanu Atlantyckiego. W mieście znajduje się stacja kolejowa Santiago de Compostela. Przemysł lekki i rzemiosło artystyczne, ośrodek handlowy i turystyczny.
Cel pielgrzymowania

Miejsce spoczynku Św. Jakuba Większego jednego z dwunastu apostołów, uczniów Jezusa Chrystusa. Od średniowiecza znany ośrodek kultu i cel pielgrzymek. Do Santiago de Compostela, które było w tamtym czasie jednym z trzech głównych celów średniowiecznego pątnictwa (obok Rzymu oraz Ziemi Świętej), wyruszali ludzie wszystkich stanów. Pielgrzymka do grobu apostoła bywała też traktowana jako element resocjalizacji, czy to zadany sobie samodzielnie, czy to nakazany wyrokiem sądowym. Na szlakach do Composteli, zwanych Drogą św. Jakuba, znajdują się liczne schroniska, prowadzone głównie przez bractwa św. Jakuba Apostoła. Przed katedrą w Santiago de Compostela kupić można pamiątkę, znak rozpoznawczy celu podróży – muszlę pielgrzymią, symbol św. Jakuba. Pierwotnie, po muszlę taką udawano się na pobliskie wybrzeże, skąd była zabierana jako dowód i pamiątka pielgrzymki. Obecnie muszla taka stanowi raczej znak rozpoznawczy pielgrzymów w drodze do Santiago.


Historia miasta i regionu

region od X wieku p.n.e. zasiedlony przez Celtów (Galaicos), którzy wznosili osady na planie koła na szczytach wzgórz

W II–I w. p.n.e. ziemie podbite przez Rzymian

Od 711 w rękach Maurów

W 813 odkryto grób uznany za miejsce pochówku Jakuba Apostoła (Świętego Jakuba – Sant Iago, Santiago) co dało początek słynnym pielgrzymkom z całej Europy. Miasto powstało i rozwinęło się wokół sanktuarium zbudowanym przez Alfonsa II – króla Asturii, w miejscu odkrycia grobu.

W IX w. utworzenie biskupstwa.

W 910–914 Santiago de Compostela zostało stolicą samodzielnego królestwa.

W 997 miasto zburzone przez Almanzora, władcę Kordoby

Od XI w. związane z Asturią, w 1065–71 samodzielne królestwo; staje się jednym z najważniejszych miejsc pielgrzymkowych chrześcijaństwa – obok Rzymu i Jerozolimy.

Od 1120 arcybiskupstwo

W 1161 do ochrony pielgrzymów powołano zakon rycerski Santiago de Compostela
Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Santiago_de_Compostela

GRUPA V
Papieska Bazylika Św. Antoniego w Padwie - największy kościół w Padwie. Wewnątrz znajduje się grób św. Antoniego Padewskiego (Antoniego z Padwy). Mimo licznych pielgrzymek wiernych z całego świata bazylika ta nie posiada statusu głównego kościoła w mieście.
Dzisiejszy zewnętrzny wygląd Bazyliki jest w głównej mierze efektem trzech rekonstrukcji dokonanych w latach 1238-1310.
Za życia Św. Antoniego w miejscu tym znajdował się kościół Santa Maria Mater Domini, który dzisiaj pełni funkcję kaplicy Madonna Mora we wnętrzu Bazyliki. Obok kościoła w 1229 roku założony został zakon braci prawdopodobnie przez samego Świętego Antoniego.

Po śmierci Św. Antoniego w 1231 r. w Arcelli na północy miasta, gdzie mieścił się Klasztor Sióstr Klarysek, ciało Antoniego, zgodnie z jego wolą, zostało przeniesione i pochowane w Santa Maria Mater Domini.

Pierwsza rozbudowa Bazyliki do formy prostego kościoła franciszkańskiego jedno-nawowego z krótką absydą została rozpoczęta w 1238 roku; z czasem zostały dodane dwie boczne nawy. W końcowym efekcie kościół przeobraził się w podziwianą dziś przez nas konstrukcję.

Wnętrze bazyliki, z uwagi na liczne rozbudowy, jest stosunkowo zróżnicowane. Stylowo Bazylika podzielona jest na dwie części: nawową i absydową, nie tylko przez obecność licznych fresków w transepcie, ale przede wszystkim z uwagi na odmienność typologiczną gotyku. Część nawowa jest przestronna, otoczona galerią, która okrąża również transept.


Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Bazylika_%C5%9Bw._Antoniego_w_Padwie




©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna