Scenariusz ślubowania klas pierwszych



Pobieranie 62.14 Kb.
Data10.05.2016
Rozmiar62.14 Kb.

SCENARIUSZ ŚLUBOWANIA KLAS PIERWSZYCH




OPRACOWAŁY: Szkoła Podstawowa

mgr DZIUBKA EWA im. gen. Kazimierza Glabisza


mgr GAWORSKA ALINA w Odolanowie

mgr RATAJEK MARIA




„Co w życiu ważne ?”

Na scenę wchodzi Chochlik i mówi:




  • Któż to taki tutaj przyszedł?

hm...(rozgląda się po widowni)-młodsi, starsi i smarkaci!


  • No... to teraz usłyszycie, co jest najważniejsze w życiu!

Chochlik – (woła)




  • Tu na scenę was zapraszam, staruszkowie moi mili, a to po to ,by się

młodzi już niczemu nie dziwili.


  • Mówcie wszakże, głos wam oddam, bo ja nie chcę się w to bawić. Ja o życiu wszystko

wiem już, ale Wy... musicie coś zagaić! (Na scenę wchodzi para staruszków trzymających


się pod rękę. Siadają na ławeczce – staruszek mówi: )

Staruszek




  • Podaj mi kochana nasz skarb – nasz album, dzisiaj docenimy coś , co przeżyć warto.

(Otwierają album - i staruszka mówi : )
Staruszka


  • Popatrz tu, Mój Miły. To ja z moją mamą. Ona trzyma mnie na rękach, cieszy się mną cała.

Ja uśmiechem rozweselam wszystkie małe smutki Jej. Jakże wtedy było miło – ja i Ona...

My... we dwie.


Staruszek


  • A tu ja, na zdjęciu w szkolnym garniturku. Z przodu zębów czterech brak – okulary mam

na sznurku (śmieją się)
Staruszka


  • Tutaj zdjęcie super! To ja rozpoznajesz? Dziewczę jak z obrazka... Pierwsza miłość... ,

pierwsza troska.

(Staruszek schyla się po zdjęcie, które wypadło mu z dłoni. Bierze zdjęcie do ręki)


Staruszek


  • Popatrz jak pożółkło... Znów się odkleiło. Młody wojak, złote sny, marzenia na przyszłość.

Staruszka




  • Zobacz! Zdjęcie ślubne. Uśmiech twarze zdobi, tyle trudów życia los nam przysposobił.

Staruszek




  • A tu nasze dzieci – jakże są szczęśliwe. Wchodzą w progi szkoły – dumne, bojaźliwe.

Chochlik



  • I tu moi drodzy chwila zadumania... dzieci... szkoła... pierwsze znaki człeka dorastania.

przypomnijmy wszakże jak to było wtedy, gdy z tornistrem przyszli – pierwszy raz do szkoły.

„IDĄ PIERWSZAKI”

Idą Pierwszaki, dawne Maluchy.

Jeden w drugiego, to same Zuchy.

Buzie umyte i ręce czyste.

Każdy na plecach dźwiga tornister.

Z bijącym sercem stoją przed szkołą.

Jak im tu będzie?

Chyba wesoło!

„CO ŚIĘ STAŁO”

1.Już za krótkie stare spodnie,

no i buty są za małe,

w kurtce tez jest niewygodnie,

co się stało – pomyślałem.


2.Nie rozumiem, co się dzieje,

ja się w łóżku już nie mieszczę!

Czemu świat dziś tak maleje?

Co mnie może spotkać jeszcze?


3.Stopy duże mam jak tata,

ciasna czapka i skarpety,

z góry patrzę już na brata,

Co to będzie? Rety! rety!

Ref. Rośnie trawa, drzewo, mak,

żaba, bocian oraz rak.

Rośnie mucha, szczur i pies,

gruszka, agrest, marchew, bez,


ryba, chomik, małpa, mysz,

owies, żyto, ziemniak, ryż.

Grzyb, wiewiórka, sowa, jeż,

wszystko rośnie i ty też!!!


„PRZYCHODZI DZIECKO DO LEKARZA”
(D. – dziecko ubrane w za małe rzeczy, L. – dziecko przebrane za lekarza)
D. – Dzień dobry panie doktorze.

L. – Co się stało moje drogie dziecko?


D. – Panie doktorze, niech pan zobaczy, jak ja wyglądam. Wszystkie rzeczy są mi za małe.

Ręce-długie, nogi-długie.


L. – Zaraz Cię zbadam (mierzy miarą krawiecką ręce i nogi). – Cierpisz na zbyt szybkie

rośnięcie.


D. – Panie doktorze, to nie wszystko, proszę spojrzeć. Niedawno mama kupiła mi nową czapkę,

a teraz nie mogę jej założyć. Co się stało z moją głową?!




  1. (mierzy głowę dziecka) – Tak, to poważna sprawa. Bardzo duża głowa (stuka palcem w

głowę) i całkiem pusta. Ale nie martw się jest na to lekarstwo (lekarz bierze tornister

i podaje go dziecku, a dziecko ucieka)


L. – Ależ dziecko! Nie uciekaj i tak cię to nie ominie!

D. – (wraca, bierze tornister i odchodzi ze sceny)

Chochlik


  • Skoro wesoło, to musi być uśmiech!

piosenka „UŚMIECH”




  1. Uśmiechaj się rano, uśmiechaj wieczorem,

uśmiechaj przez cały dzień.

Do wróbli na dachu, do życia, do słońca

i do nas uśmiechaj się.

Ref. Uśmiech najkrótszą, najprostszą jest drogą

do szczęścia, do ludzkich serc.

Świat się piękniejszy otworzy przed tobą,

gdy tylko uśmiechniesz się.


  1. Uśmiechaj się jasno, gdy wszyscy się śmieją

i także, gdy płyną łzy.

Uśmiechaj się co dzień z radosną nadzieją

Do nowych, do lepszych dni.
Ref. Uśmiech.....


  1. Uśmiechaj się jasno, do każdej przeszkody

w słoneczny i szary dzień.

Do ludzi zmęczonych i do niepogody

i do nas uśmiechaj się.
Ref. Uśmiech.....

„FRASZKI O UCZNIACH”


„Kłamczuch”

Kłamczuch kłamie,

kłamczuch kręci,

mówić prawdy

nie ma chęci.

„Spóźnialski”

Przeszkadza wszystkim,

spóźnia się stale,

bo na zegarze

nie zna się wcale.

„Niejadek”

Niejadek nie je,

niejadek pości,

a jak wygląda?

Skóra i kości.

„Brudas”
Cieszy się on niesłychanie,

Kiedy nie ma wody w kranie.

„Bałaganiarz”

Sam się gubi w bałaganie,

nie wie,

co to jest sprzątanie.

„Gaduła”


Mówi dużo i bez przerwy,

przy niej można stracić nerwy.

„Beksa”

Bardzo mokra jest to panna.



Ciągle płacze jak fontanna.

„Łakomczuch”


On zajęty jest szalenie,

Jego praca to jedzenie.


„Leń”


Męczy go szalenie

już samo myślenie.


„SKARŻYPYTA”

Proszę pani, proszę pani,

w kącie leży plecak Hani

a Janeczka, siostra Kasi,

przy obiedzie znów grymasi.

Ola, Zosia i Marysia

Powkładały czapki dzisiaj

Marka buty są za ciasne,

Ela się spóźniła właśnie.

Ja o wszystkim informuję,

To, co widzę-przekazuję.

Gdyby się ktoś o mnie pytał,

To ja jestem skarżypyta.

Chochlik:
-Dobre wychowanie nigdy nie zawadzi, więc o tym piosenka-słuchać bądźcie radzi!
Przepraszam, proszę, dziękuję

to słowa takie drobne

To przecież nic nie kosztuje,

A życie płynie nadobniej

Przepraszam, proszę, dziękuję

I szczery uśmiech życzliwy

Lepiej się w życiu poczujesz

Spróbuj! A będziesz szczęśliwy

ZASADY DOBREGO WYCHOWANIA

D I. – Grzeczność na co dzień – bardzo ważna sprawa

Więc o niej w szkole wspominać nie wypada!
D II. - Nic nie kosztuje słowo „dziękuje”!

D III. - A „przepraszam” i „proszę” chlubę ci przynoszą!

D IV. – Niech uśmiech zawsze gości na twej twarzy.

Wtedy cię przyjaźnią każdy będzie darzył!

D V. – Nie hałasuj na przerwie!

Każdy ci powie, że hałas niszczy nerwy i zdrowie!

D VI. – Nie przezywaj nas, kolego!

To przynosi wiele złego.

D VII. – Plotkowanie nie popłaca,

przeciw tobie się obraca.


D VIII. – Nigdy nie skarż, uczniu mały,

bo to nie przynosi chwały.


D IX. – Obrażać się – to brzydka wada.

Tak zachowywać się nie wypada!
Piosenka

Idę do szkoły


„JESTEŚMY JUŻ UCZNIAMI”
D I. – My już umiemy panie dyrektorze.

Wiemy, że Bałtyk to polskie morze.

D II. – Polska to nasza Ojczyzna,

piękna i każdemu bliska.

D III. – Jej godłem jest Orzeł Biały,

W czerwonym tle błyszczy cały.

D IV. – Flaga też biało-czerwona,

przez wieki krwią naznaczona.

D V. – Wisła- największa polska rzeka,

swym pięknem wszystkich urzeka.

Pod Baranią Górą drogę swą zaczyna

i płynie przez góry, potem po nizinach...

D VI. – Płynie przez Kraków i Warszawę,

zbiera dopływy lewe i prawe,

a w Gdańsku kończy swój długi bieg.

I tam ją wita bałtycki brzeg.

D VII. – To, że stolicą jest Warszawa,

wspomnieć także dziś wypada.

D VIII. – Gdzie na wycieczkę? Do Warszawy!

Warszawskie zoo cię zaciekawi,

Zamek Królewski, Pałac Kultury

i piękne, stare z kamienia mury.


D IX. – Piękne są miasta, piękne są wsie...

Można o nich mówić przez calutkie dnie.

D X. – I to właśnie o tym uczy „środowisko”...

O tym, co daleko, i o tym co blisko.

D XI. – Wiemy, że trzeba dbać o przyrodę.

O świeże powietrze i o czystą wodę

D XII – Trzeba segregować śmieci, żeby

zdrowie miały dzieci.


D XIII – Ptaszki i ssaki dokarmiamy zimą,

dopóki śnieżne miesiące nie miną.

D XIV – Niech piękna i zielona nasza Ziemia

Będzie! Jak tego dokonać? Szanować

ją wszędzie.


D XV – A teraz zbiórka, pierwszaki!

Ananasy i Bączki!

Weźmy się za rączki.

Zaśpiewajmy razem wszystkim.

PIOSENKA „Jesteśmy już uczniami”

- piosenka - I Już Zerówka poza nami

pożegnaliśmy się z nią

i zmęczeni wakacjami

chcemy sił swych oddać moc.
REFREN: A nasza praca to nauka,

nasza praca – trochę zabawy,

gdzie literki tańczą walca

i cyferki pną się po kratkach.

Nauczymy się liczyć i czytać,

odkryjemy czego nie wiemy.

Poprowadzi nas po tym świecie

nasza Pani, którą lubimy.


II Wiemy teraz, co to przerwa,

że tornistry nosić czas,

a w tornistrach zawsze z nami

chlebka, picia pyszny smak.


REFREN: A nasza praca...
III Już Pierwszaki – ważna sprawa

szkoła, to budynek nasz.

Nie psuj! Szanuj wszystko wkoło

bo doroślej żyć już czas.




Dziewczynka II:

A nasza pani dyrektor uśmiecha się miło...

Strach gdzieś znikł od razu,

Lżej się nam zrobiło.


Chłopiec IV:

Także druga pani dyrektor tak spogląda szczerze...

Dobrze w szkole będzie!

Teraz już w to wierzę!


Chłopiec V:

I pani do nas dziś puszcza oko...

Nie ma co się martwić!

W szkole będzie „spoko”.


Dziewczynka III:

Znamy już nasze szkolne korytarze.

Wiemy, że po tablicy w szkole się nie maże.
Dziewczynka IV:

Dyżurny na pauzach o porządek dba,

Przynosi kredę, obowiązki ma.

Pilnuje, by po klasie nie biegały dzieci,

No i żeby nigdzie nie rzucały śmieci.

Podlewa kwiatki, tablicę wyciera

I z ławek wszystkie pomoce zbiera.
Dziewczynka V:

Chociaż jestem taka mała,

Wiem, że szkoła jest wspaniała!

W szkole są klasy i dużo dzieci,

A czas nauki tak miło leci!
Dziewczynka z zeszytem:

Piękne literki piszę w zeszycie.

Proszę, pokażę, jak nie wierzycie!
Chłopiec VI:

Ja się głoskować już nauczyłem.

Na lekcji grzeczny cały czas byłem.
Chłopiec VII:

Na lekcjach często zgłaszać się trzeba.

Wtedy problemów z nauką nie ma!


Staruszek:

- Jak nam zleciało tych latek wiele...

Więc... – najważniejsi są przyjaciele!

Staruszka:

-Lata dzieciństwa słodkie, beztroskie, to wspomnień perła...

Czasy młodości. (staruszkowie schodzą ze sceny trzymając się pod rękę).


Chochlik:

- Czy teraz wiecie co ważne w życiu?

Pewnie, że wiecie! Żegnam po cichu...

(chochlik wychodzi na paluszkach)
Dziecko:

- Teraz już ślubować

z honorem możemy.

Jak być dobrym uczniem

doskonale wiemy.
Przedstawiciel samorządu uczniowskiego na hasło baczność! Do ślubowania!

(starsi uczniowie wchodzą na scenę, trzymając flagę Państwową)

.
- Odczytywanie tekstu ślubowania

Ślubuje być wiernym Polakiem.

Dbać o dobre imię swojej klasy i szkoły.

Będę uczyć się w szkole, jak kochać Ojczyznę.

Jak dla niej pracować kiedy urosnę.

Będę starał się być dobrym kolegą.

Swym zachowaniem i nauką sprawiać radość rodzicom i nauczycielom.
- Prosimy p. Dyrektora o dokonanie aktu pasowania na ucznia

( dyrektor pasuje na ucznia)

- hasło „Po pasowaniu”!

- Od tej chwili jesteście uczniami szkoły Podstawowej im. gen. Kazimierza Glabisza.

W związku z wejściem w nowy etap waszego życia otrzymacie legitymacje uczniowskie (wychowawczynie kolejno wyczytują nazwiska uczniów i wręczają legitymacje).

- odczytanie listu do rodziców przez przedstawicieli kl. I.




List do rodziców:
Mamo, tato proszę przygotujcie mi miejsce do pracy i odrabiania lekcji oraz miejsce gdzie położę tornister, książki i zeszyty.

Proszę Was o ciszę, spokój i pogodną atmosferę w domu. Gdy przychodzę ze szkoły do domu:


  • zapytajcie mnie, co było w szkole,

  • rozmawiajcie ze mną często,

  • pochwalcie – za co można pochwalić, zgańcie za co trzeba zganić,




  • pocieszcie mnie, kiedy spotyka mnie niepowodzenie,

  • ustalcie ze mną godzinę, o której mam siadać do odrabiania lekcji, ale zostawcie mi trochę wolnego czasu,

  • posiedźcie trochę przy mnie gdy będę odrabiał lekcję,




  • nigdy na mnie nie krzyczcie bo ja wtedy przestaje zupełnie rozumieć,

  • sprawdźcie – czy mam w tornistrze wszystko, co jest potrzebne w szkole następnego dnia.


Piosenka „Pięknie żyć”

Prosimy o zabranie głosu pana dyrektora i zaproszonych gości.


Na tym zakończyliśmy ślubowanie klas pierwszych.

J. Białobrzeska: „Ja, ty- my” kl. I , kl. II – Warszawa, Didasko 2000

G. Małkowska, M. Witewska: „Poznaję świat i wyrażam siebie”- śpiewnik kl. I

U. Smoczyńska: „Muzyka do śpiewania i słuchania” Warszawa WsiP Kaseta „Wesoła szkoła” kl. I cz. 1



Piosenka: „Jestem uczniem” –słowa Ewa Dziubka








©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna