Spis treści Przebywanie, podejmowanie działalności gospodarczej, świadczenie usług i pracy na Łotwie po 05. 2004



Pobieranie 469.21 Kb.
Strona1/11
Data07.05.2016
Rozmiar469.21 Kb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   11


Spis treści

5.Przebywanie, podejmowanie działalności gospodarczej, świadczenie usług i pracy na Łotwie po 1.05.2004r. 8

8.System podatkowy 18

9.Warunki działania inwestorów zagranicznych 25

13. Podstawowe zasady wymiany handlowej Łotwy z krajami UE oraz z krajami trzecimi 33

40

14. Specjalne Strefy Ekonomiczne i Wolne Porty 41

Kalpaka 12, Rīga LV-1050, tel.371-7030800, fax:7030835, 7830051 43

15. Imprezy wystawienniczo- targowe w 2005 roku. 44

WWIELKANOC W KIPSALI 46

BALTIC IT&T 2005 47



RIGA AGRO 2005 47

SAVE WORK 2005 49



ORGANIZATORZY MISJI GOSPODARCZYCH 58

17. Hotele www.allhotels.lv 49





  1. Rys historyczny

Około 3 tys. lat temu tereny dzisiejszej Łotwy zamieszkiwały plemiona fińskie, ale dopiero w pierwszej połowie drugiego tysiąclecia przed naszą erą, uformowała się kultura bałtyckich i ugrofińskich plemion.

W XII wieku naszej ery, tereny te zamieszkiwały pogańskie plemiona łotewskie, czczące siły natury pod postacią licznych bogów, oraz poświęcone im święte dęby i lipy. Czczono też pamięć legendarnych bohaterów, takich jak Laczplesis, który dusił niedźwiedzie i walczył z Czarnym Rycerzem – alegorią Niemca.

W XII wieku na tereny zamieszkałe przez plemiona łotewskie zaczęli najeżdżać Niemcy, z którymi toczyły one zacięte walki o utrzymanie niezależności, co się niestety nie udało.

W 1201 roku założone zostało miasto Ryga.

W 1202 roku powstał zakon Kawalerów Mieczowych, który opanował te tereny i ściągał osadników niemieckich.

W drugiej połowie XIII wieku najeźdźcy utworzyli państwo Livonię na terytorium obecnej Łotwy i Estonii. W roku 1282 Ryga została przyjęta w poczet miast hanzeatyckich.

W połowie XVI wieku Rosja rozpoczęła walki o wybrzeże bałtyckie. Zakon, który był zbyt słaby, aby stawić czoła wojskom rosyjskim, zawarł sojusz z państwem polsko-litewskim.

W roku 1561 Zakon Kawalerów Mieczowych został rozwiązany, a Livonia dostała się pod panowanie Zygmunta Augusta, który zapewnił jej mieszkańcom swobodę religijną oraz szereg przywilejów. Livonia została oddana Polsce aktem dobrowolnym. Ostatni mistrz zakonu, Gerhard Kettler otrzymał w rekompensacie Kurlandię i Semigalię jako lenna Polski.

W 1600 roku rozpoczęła się wojna polsko-szwedzka trwająca 30 lat. W 1605 roku w bitwie pod Kircholmem (dzisiaj Salaspils koło Rygi) czterotysięczne wojska polsko-litewsko-kurlandzkie pod dowództwem Jana Chodkiewicza rozgromiły jedenastotysięczną armię dowodzoną przez króla Szwecji Karola IX, który zmuszony był uciec z pola walki.

W 1621 roku jego następca, Gustaw II Adolf zajął Rygę a w 1629 r. Altmarkt (Stary Targ). Zawarto rozejm, na mocy którego Polska utraciła Liwlandię, zachowując Łatgalię, a Księstwo Kurlandii pozostało lennem Polski, aż do czasu włączenia go do Rosji (1795r.)

Łatgalia, najściślej związana z polską kulturą i językiem, należała do Polski do 1772 roku.

Stefan Batory był pierwszym koronowanym władcą na Łotwie. Za jego czasów sprowadzono Jezuitów, którzy zakładali szkoły i kolegia. Rezydujący wówczas na zamku ryskim król nadał Rydze przywilej, na mocy którego, chłopi pańszczyźniani, samowolnie opuszczający swych właścicieli, mogli po 2 latach pobytu w tym mieście uzyskać wolność osobistą i zająć się handlem lub rzemiosłem. Od tego momentu w Rydze zaczęli się osiedlać Łotysze; wcześniej bowiem było to miasto zamieszkałe głównie przez Niemców.

Szwecja, po długotrwałej wojnie z Polską o Łotwę, straciła zdobyte nie tak dawno tereny Łotwy na rzecz Rosji, a wojska cara Piotra Wielkiego wkroczyły do Rygi w 1710 roku.

Pod koniec XIX wieku zaczął się organizować narodowy ruch łotewski. Zaczęły się ukazywać łotewskie czasopisma i książki oraz tworzyć stowarzyszenia. Rosjanie początkowo popierali ruch łotewski, który potrzebny im był dla osłabienia żywiołu niemieckiego. Osiągnąwszy ten cel zaczęli tłumić dążenia wolnościowe Łotyszy.

Przewaga pierwiastka niemieckiego na gruncie kultury została przełamana przez Aleksandra III, ale pozostała jeszcze w sferze gospodarczej. Nabrała tempa rusyfikacja i licznie zaczęli na Łotwę napływać Rosjanie.

Rewolucja 1905 roku skierowana była zarówno przeciwko państwu rosyjskiemu, jak i szlachcie niemieckiej. Kiedy zaczęto głosić hasła autonomii łotewskiej z łotewskim językiem urzędowym, władze rosyjskie zastosowały krwawe represje, posługując się wojskiem z oficerami pochodzącymi głównie ze szlachty niemiecko-bałtyckiej. Rewolucja została stłumiona, ale jej efektem były pewne zdobycze, takie jak: akt tolerancji religijnej oraz zezwolenie na zakładanie szkół prywatnych z ojczystym językiem wykładowym.

Zniesiono zakaz drukowania w Łatgalii pism i książek w języku miejscowym.

Wybuch I wojny światowej przyspieszył działania integracyjne społeczeństwa łotewskiego, a 18 listopada 1918 roku Łotwa ogłosiła niepodległość narodową. Władze polskie pomagały swemu sąsiadowi w utrzymaniu niepodległości - armia łotewska otrzymała w darze broń i amunicję, a na początku stycznia 1920 roku w Łatgalii rozpoczęła się ofensywa przeciwko wojskom bolszewickim, zakończona wyzwoleniem Łatgalii.

W ofensywie tej, dowodzonej przez Edwarda Rydza Śmigłego brało udział 30 tys. żołnierzy polskich i 10 tys. żołnierzy łotewskich. Jedynie Polska zaoferowała Łotwie wszelką pomoc bez stawiania warunków. Społeczność międzynarodowa uznała nowe państwo 26 stycznia 1921 r., a dziewięć miesięcy później Łotwa została przyjęta do Ligi Narodów.

Pakt Ribbentrop-Mołotow oddał Łotwę w radziecką sferę wpływów i 17 czerwca 1940 roku wojska radzieckie zajęły terytorium Łotwy. Po II wojnie światowej Łotwa została republiką ZSRR.

W latach 80-tych pierestrojka zainicjowana przez Michaiła Gorbaczowa miała wpływ na sytuację Łotwy, gdzie rozpoczął się szeroki ruch społeczny, zmierzający do przywrócenia niepodległości.

4.05.1990 roku Rada Najwyższa Łotewskiej SSR ogłosiła deklarację o niezależności, 21 sierpnia 1991 r. parlament łotewski ogłosił niepodległość i suwerenność państwa łotewskiego, a we wrześniu 1991 roku Związek Radziecki ogłosił uznanie niepodległości państwa łotewskiego

Zgodnie z reaktywowaną w lipcu 1993 r. konstytucją łotewską z 1922 r., głową państwa jest prezydent wybierany przez parlament na 4 lata, a organem władzy ustawodawczej – jednoizbowy sejm (saeima) składający się ze 100 posłów wybieranych w wyborach powszechnych. Władzę wykonawczą sprawuje rząd powoływany przez sejm. Na czele rządu stoi premier desygnowany przez prezydenta.





  1. Łotwa w cyfrach (dane na koniec 2004r.)

Powierzchnia : 64.600 km 2

Długość granic: 1.862 km., w tym:

Granica lądowa: 1.368 km., w tym:

z Estonią 343 km.

z Rosją 282 km.

z Litwą 576 km.

z Białorusią 167 km.

Długość linii brzegowej: 494 km.
Liczba ludności: 2.319,2 tys. (dane przybliżone)

Narodowości:

Łotysze 58,5%

Rosjanie 29,0%

Białorusini 4,1%

Ukraińcy 2,7%

Polacy 2,5%

Litwini 1,4%
Stolica: Ryga, 735,2 tys.
Największe miasta : Liczba ludności w tys.(dane przybliżone)

Daugavpils 112

Liepaja 87

Jelgava 65

Jurmala 55

Ventspils 44

Rezekne 37
Waluta: 1 łat (Ls, LVL)

Kurs do EUR: 1 EUR = 0,702804 LVL (średni kurs banku centralnego od 1.1.2005r.

po sztywnym związaniu łata z euro)



Produkt Krajowy Brutto: ~13 628,6 mln. USD (w cenach bieżących za 2004r).

PKB na osobę: ~ 5.892,4 USD (2004 r.)

Udział w tworzeniu PKB: (dane za 2004 r.)

  • 68,9 % usługi ( w tym; handel 18,4%, transport, łączność itp.15.7%, nieruchomości itp.13.2%)


  • 14,0 % przemysł przetwórczy

  • 5,8 % budownictwo

  • 4,4 % rolnictwo (łącznie z łowiectwem, rybołówstwem i leśnictwem)

  • 3,6 % dostawy energii elektrycznej, gazu i wody

  • 4,8 % edukacja.



  1. Aktualna sytuacja ekonomiczna

Założone w budżecie i prognozowane na 2004r. wielkości makroekonomiczne wskazywały na następujące trendy w gospodarce łotewskiej:




  • Utrzymanie wysokiego tempa wzrostu gospodarczego jako rezultat m. innymi wzrostu produkcji przemysłowej, budownictwa, handlu, transportu, łączności, turystyki oraz niektórych usług .

  • Założenie niskiego fiskalnego deficytu budżetowego, (który gdyby nie konieczne wpłaty do budżetu UE i NATO, jak również kontynuowanie wielu rozpoczętych i uruchamianych w 2004r. nowych inwestycji, mógłby być jeszcze niższy) oraz niskiej wartości długu publicznego.

  • Obniżenie wielkości i stopy bezrobocia w wyniku zakładanego dalszego intensywnego wzrostu gospodarczego.

  • Wzrost inflacji jako wynik dostosowywania Łotwy do relacji cenowych obowiązujących w UE (wzrost akcyzy na paliwa), wzrost cen regulowanych przez rząd (światło, gaz, centralne ogrzewanie), wzrost cen żywności, itp.).

  • Założenie wyższej dynamiki eksportu (szczególnie do krajów UE, Rosji, innych krajów WNP, Litwy i Estonii) w porównaniu do roku ubiegłego jak i w stosunku do dynamiki importu.

  • Założenie zwiększonego napływu inwestycji zagranicznych ( Łotwa uchodzi za jeden z 3 najatrakcyjniejszych inwestycyjnie krajów spośród nowych członków UE).

  • Rozwój biznesu poprzez obniżenie od 1.01.2004r. podatku dochodowego od przedsiębiorstw do 15%, podniesienie minimalnego wynagrodzenia z tą samą datą z 70 do 80 łatów, jak również przewidziany wzrost płac w niektórych sektorach gospodarki. Pobudzenie popytu wewnętrznego może ułatwić zwiększenie rozmiarów kredytów udzielanych osobom fizycznym.

  • Opracowany i zaakceptowany przez Komisję Europejską "Plan Rozwoju Łotwy" na lata 2004-2006" umożliwi otrzymanie z funduszy strukturalnych UE w 2004r.- 161 mln. euro, w 2005r. - 226 mln. euro, w 2006r.- 238 mln. euro, a z funduszu spójności UE w latach 2004r.- 2006r. od 434 do 607 mln. euro.

  • Założenie dalszego polepszenia ściągalności podatków, dogodniejszą dla przedsiębiorców politykę podatkową, lepsze wykorzystanie środków budżetowych, itp.


Podstawowe wskaźniki makroekonomiczne rozwoju gospodarczego Łotwy w 2004r.
Wyszczególnienie Rok poprzedni = 100


  • PKB (tempo zmian, ceny stałe) 108,5% (I-XII)

  • Produkcja przemysłowa (tempo zmian, ceny stałe) 105,5% (I-XII)

  • Nakłady inwestycyjne (tempo zmian, ceny stałe) 126,0% (I-XII)

  • Średni roczny wzrost cen detalicznych 6,2% (I-XII)

  • Wzrost cen detalicznych w grudniu 2004r. 7,3%

(w porównaniu do grudnia 2003r.)

  • Liczba bezrobotnych (w tys.) 90 800 (XII)

  • Stopa bezrobocia 8,5% (XII)

  • Eksport w mln. USD 3989,6 (I-XII)

  • Eksport (tempo zmian) 128,1% (I-XII)

  • Import (w mln. USD) 7063,8 (I-XII)

  • Import (tempo zmian) 125,0% (I-XII)

  • Napływ inwestycji zagranicznych (flow) w mln. USD 626,48 (I-XII)

  • Napływ inwestycji zagranicznych (stock) w mln. USD 4278,07 (I-XII)

  • Saldo na rachunku bieżącym bilansu płatniczego -298,15 (IX-XII)

(w mln. USD)

  • Relacja salda na rachunku bieżącym bilansu płatniczego -7,7% (IX-XII)

do PKB

  • Saldo budżetowe, fiskalne (w mln. USD) 146,29 (I-XII)

  • Relacja salda budżetowego do PKB 1,5% (I-XII)

  • Dług publiczny (w mln.USD) 1805,5 (I-XII)

  • Relacja długu publicznego do PKB 13,9% (I-XII)

Produkt Krajowy Brutto na Łotwie w 2004r.wyniosł 8,5% i był najwyższy spośród wszystkich 25 państw członków UE. Wzrost gospodarczy w okresie styczeń -listopad 2004r. miał miejsce w zasadzie we wszystkich podstawowych gałęziach gospodarczych. Dzięki stopniowej poprawie "otoczenia" biznesowego w dalszym ciągu umacnia się sektor prywatny. Koniunkturę gospodarcza wzmacniają inwestycje, które stanowią ~24,5% PKB, oraz zagraniczne inwestycje lokowane głównie w nieruchomości, usługi biznesowe, sektor finansowy, przemysł i handel. W październiku 2004r. po raz pierwszy od szeregu lat zaczęła się zmniejszać różnica pomiędzy wielkością importu a eksportu. Jest to niezwykle ważne z punktu widzenia wejścia na ścieżkę zmniejszania deficytu na rachunku bieżącym bilansu. Łotwa w 2004r. podobnie jak w 2003r. spełniła w zasadzie wszystkie kryteria umowy z Maastricht za wyjątkiem poziomu inflacji. W 2004r. po raz pierwszy od szeregu lat problem inflacji znacznie się zaostrzył. W ciągu 8 miesięcy 2004r. była ona niepokojąco wysoka i dopiero od września zaczęła stopniowo maleć (inflacja w listopadzie 2004r. w stosunku do listopada 2003r. wyniosła 7,2%). Inflacja szacowana za cały 2004r. ma wynieść około 7,2-7,5%.



Eksport wyniósł 3989,6 mln. USD i był wyższy niż w 2003r. o 28,1% a import wyniósł 7063,8 mln. USD (wzrost o 25,0%). Różnica pomiędzy wartością importu i eksportu wyniosła 77,1% (w 2003r, 77,1%)

W 2004r. najważniejszymi grupami krajów, odbiorcami łotewskich eksportu były UE (24 kraje) - 76,9% (2003r., 79,3%) dynamika 24,2%, WNP - 11,5%, (2003r., 9,8%) dynamika 49,5% oraz inne kraje - 11,6%, a najważniejszymi krajami w eksporcie Łotwy były: WB - 12,9% (ogólnej wartości eksportu), Niemcy - 12,3%, Szwecja - 10,3%, Litwa - 9,5%, Estonia - 8,2%, Rosja - 6,5%, Dania - 5,7% i Polska - 3,7%

Najważniejszymi grupami towarowymi w eksporcie Łotwy w 2004r. były: drewno i wyroby z drewna 30,5%, metale nieszlachetne i wyroby z nich 14,2%, wyroby tekstylne i produkty z nich 10,8%.

Największą dynamikę eksportu zanotowano w grupie maszyny i urządzenia - wzrost o 41,8% a największy spadek w grupie asortymentowej skóry i wyroby ze skóry o 32,4%.

W tym samym okresie najważniejszymi grupami krajów w imporcie Łotwy były: UE (24 kraje) - 75,1%, (wartości importu ogółem), (w 2003r., 75,4%), dynamika 24,7%, WNP 16,7%, (2003r., 14,5%), dynamika 43,8%, inne kraje - 8,2%, a najważniejszymi krajami: w imporcie Łotwy były: Niemcy - 14,5%, Litwa - 12,4% ogólnej wartości importu, Rosja - 8,9%, Estonia - 7,1%, Finlandia - 6,2%, Szwecja - 6,3% i Polska - 5,6%)

Najważniejsze grupy asortymentowe w imporcie Łotwy w 2004 to:

Maszyny i urządzenia mechaniczne i wyposażenie el. - 19,7% ogólnej wartości importu, produkty mineralne - 12,7%, środki transportu - 10,7%.

Największą dynamikę w eksporcie zanotowano w grupie: produkty mineralne i w grupie: metale nieszlachetne i wyroby z nich - 38,8%.



Elementy oceny gospodarczych skutków przystąpienia Łotwy do UE
Pełna ocena skutków przystąpienia Łotwy do UE w powyższym zakresie ze względu na krótki okres jej członkostwa jest niemożliwa.

Można jedynie zasygnalizować pewne zjawiska, które dały się zauważyć w II-połowie 2004r. a które mogą mieć związek z przystąpieniem Łotwy do UE.


Do pozytywnych tendencji można m. innymi zaliczyć:


  • trwały wysoki wzrost gospodarczy, (wzrost PKB), który jest również prognozowany na przynajmniej parę następnych lat

  • stosunkowo wysoki wzrost gospodarczy w prawie wszystkich ważnych sektorach łotewskiej gospodarki

  • zwiększone zainteresowanie Łotwą jako miejscem lokowania bezpośrednich zagranicznych inwestycji zagranicznych

  • dalszy intensywny wzrost eksportu i możliwe trwałe przełamanie trendu w którym wartość importu dalece przewyższała a nawet pogłębiała swoja przewagę wartościową nad eksportem

  • pierwsze pozytywne skutki korzystania przez łotewskie rolnictwo z funduszy strukturalnych

  • dynamiczny rozwój w takich nowo wschodzących dziedzinach gospodarki jak np. turystyka, systemy informatyczne, itp.

  • zgodne z założeniami "przywiązanie" łata do Euro (1.01.2005r.) co będzie pozytywnie skutkować możliwością przystąpienia Łotwy do mechanizmu ERM-2 a w konsekwencji daje dużą szansę na przyjęcie przez Łotwę Euro w 2008r.

Ujemne skutki przystąpienia Łotwy do UE:




  • wysoka inflacje związana z obawami tak producentów, handlowców jak i kupujących co do następstw przystąpienia do UE

  • nałożenie się na krótko przed przystąpieniem do UE potrzeby wzrostu cen różnych usług komunalnych

  • obserwowana tendencja do migracji do starych krajów UE pracowników szeregu zawodów (np. lekarze, pielęgniarki), który to proces może się szybko pogłębiać.


  1. Współpraca gospodarcza polsko-łotewska

Polsko-łotewska współpraca gospodarcza w sferze formalno-prawnej bazuje na szeregu umów i traktatów. Najważniejszą dla dotychczasowej wymiany handlowej była Umowa o Wolnym Handlu z kwietnia 1997r., która podobnie jak Umowa o Współpracy Handlowej i Gospodarczej z września1991r. straciła ważność z dniem 1.05.2004, kiedy obydwa kraje stały się członkami UE.


Współpraca handlowa
W 2004r. obroty handlowe Polski z Łotwą wyniosły 496,8 mln EUR co stanowi wzrost o 41,3% w porównaniu do 2003r. W tym samym okresie eksport Polski na Łotwę wyniósł 353,61 mln. EUR co stanowi wzrost o 13,2% w stosunku do analogicznego okresu roku ubiegłego, a import wyniósł 143,14 mln EUR co stanowi wzrost o 365,4 %. Do grup asortymentowych, które stanowiły największy udział w polskim eksporcie (wartościowo) na Łotwę w powyższym okresie należy zaliczyć: maszyny i urządzenia mechaniczne: sprzęt elektryczny; części do nich (~13,5%), produkty przemysłu chemicznego i przemysłów pokrewnych (~10,9%), metale nieszlachetne i wyroby z metali nieszlachetnych (10,3~%), pojazdy, statki powietrzne, jedn. pływające (~11,2%), gotowe art. spożywcze; napoje bezalkoh., alkohol i ocet; tytoń (~7,3%).

W imporcie Polski z Łotwy dominowały (wartościowo) następujące grupy asortymentowe: produkty mineralne (~61,7%), drewno i wyroby z drewna; węgiel drzewny, korek i wyroby z korka (15,4%), metale nieszlachetne i wyroby z metali nieszlachetnych (~5,2%), maszyny i urządzenia mechaniczne; sprzęt elektryczny; części do nich (~4,5%), materiały i wyroby włókiennicze (~3,0%), gotowe art. spożywcze, napoje bezalkoholowe., alkohol i ocet; tytoń (~2,3%).

Udział Polski w imporcie Łotwy ogółem (ze wszystkich krajów)w 2004r. wyniósł około (~5,6%) a udział Polski w eksporcie Łotwy (~3,7%)

Udział Łotwy w eksporcie Polski ogółem (do wszystkich krajów) wyniósł (0,6%) a udział Łotwy w imporcie Polski (0,2%).

Na Łotwie funkcjonuje około 160 firm z udziałem kapitału polskiego.


Wpływ członkostwa Łotwy na stosunki gospodarcze z Polską
Patrząc z perspektywy rocznego członkostwa Łotwy w UE, trudno stawiać prognozy w tym zakresie. Na pewno czynniki takie jak np. zniesienie cła na artykuły spożywcze spowodują, że branże, w których obydwa kraje od dawna współpracują zintensyfikują lub zwiększą swoje obroty. Większa konkurencja na obu rynkach oraz większy wybór potencjalnych rynków zaopatrzenia i zbytu może zmienić warunki współpracy handlowej pomiędzy konkretnymi przedsiębiorcami, branżami, itp. Z drugiej strony obydwie gospodarki od szeregu już lat mają otwarty charakter i są zdecydowanie nastawione na współpracę handlowa z krajami UE i te kontakty handlowe zostały już w dużej mierze utrwalone. Fundusze strukturalne UE, umożliwiające realizację wielu projektów, spowodują np. większe zapotrzebowanie Łotwy na wykonawstwo w zakresie budowy dróg, budynków administracyjnych i biurowych, renowacji zabytkowego budownictwa, budowę zakładów wytwórczych, składów, magazynów, itp. Spowoduje to większe zapotrzebowanie na materiały budowlane. Ze względu na fakt, że koszty spełnienia norm unijnych przez wiele firm postawią je w trudnej sytuacji finansowej, będą one zmuszone szukać wsparcia kapitałowego, łączyć się lub przynajmniej kooperować z firmami z innych krajów. Wiele z nich będzie zmuszonych zaprzestać działalności, co spowoduje przejściowe zmniejszenie konkurencji w danym obszarze, a co za tym idzie da szansę na wejście ze swoimi produktami. Przetargi organizowane na Łotwie dają szansę wszystkim uczestnikom na udział na równych prawach z firmami łotewskimi. Łatwiejsze przekraczanie granicy Łotwy i brak limitów przewozowych może zintensyfikować działalność polskich firm przewozowych na drodze przez Łotwę w kierunku krajów WNP. Łotwa w jeszcze większym stopniu będzie modernizować swój przemysł, zwłaszcza jego nowoczesne i rozwojowe dziedziny, takie jak łączność , biotechnologie, systemy informatyczne, itp. i tu polskie firmy mogą znaleźć szereg nisz rynkowych. Na pewno rynek łotewski będzie stawiał jeszcze większe wymagania firmom zagranicznym, a sam w większym stopniu nastawiał się na rozwój logistyki, transportu i spedycji oraz świadczenie usług handlowych. Będzie również rozwijał pasażerski i towarowy transport lądowy, morski, kolejowy oraz promowy. Podjęto już w tych kierunkach szereg prac wykonawczych. Natomiast wykorzystanie opisanych powyżej i wielu innych możliwości to kwestia konkurencyjności firm polskich niezbędnej aby wejść, utrzymać się i rozwijać na rynku łotewskim.




  1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   11


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna