Sprawozdanie Dziekana Wydziału Przyrodniczo-Technologicznego Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu za rok 2012



Pobieranie 2.6 Mb.
Strona2/19
Data07.05.2016
Rozmiar2.6 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   19

Badania nad wpływem czynnika antropogenicznego na właściwości środowiska glebowego w oparciu o analizę stosunków izotopowych ołowiu - dr Rafał Tyszka, prof. dr hab. Jerzy Weber

Na podstawie prowadzonych badań określono wartości stosunków izotopów 206Pb/207Pb występujące w skałach oraz w materiale glebowym położonym z dala od źródeł zanieczyszczenia oraz poddanym silnym zanieczyszczeniom przemysłowym. Wartości te wahają się od 1,18 dla serpentynitów do 1,38 dla gnejsów. Badania profilów glebowych wykazały dwukrotny wzrost zawartości ołowiu od poziomu skały macierzystej do poziomów próchnicznych, a wzrost ten wiąże się ze zmniejszeniem wartości stosunków 206Pb/207Pb. Wstępne wyniki badań zostały opublikowane w czasopiśmie Applied Geochemistry.


  1. Badania procesów wietrzenia głównych skał magmowych i ich wpływ na właściwości środowiska glebowego - prof. dr hab. Jerzy Weber, dr inż. Andrzej Kocowicz, dr Rafał Tyszka, dr inż. Elżbieta Jamroz, dr Magdalena Dębicka

Badania produktów wietrzenia różnorodnych kwaśnych skał magmowych wykazały zróżnicowanie w składzie mineralogicznym frakcji koloidalnej, w zależności od rodzaju dominujących w skale skaleni. Minerały ilaste zwietrzelin leukogranitów, granitów i granodiorytów składają się głównie z illitu i kaolinitu, natomiast zwietrzeliny tonalitów są zdominowane przez obecność wermikulitu. Badania zmienności składu mineralogicznego w analizowanych profilach wietrzeniowych wykazały ponadto, że w warunkach klimatycznych Dolnego Śląska występuje możliwość transformacji wermikulitu w illit. Wyniki badań zostały opublikowane w czasopiśmie European Journal of Soil Science.


  1. Numeryczna mapa gleb i baza danych o glebach Karkonoskiego Parku Narodowego (PL/CZ) – prof. dr hab. Cezary Kabała, dr hab. Adam Bogacz, prof. nadzw., dr inż. Beata Łabaz, dr inż. Jarosław Waroszewski

W oparciu o materiały archiwalne oraz nowe rozpoznanie terenowe sporządzono bazę danych i nową mapę gleb Karkonoszy (polskiej i czeskiej części) w standardzie numerycznym zgodnym z unijną dyrektywą INSPIRE. Terminologia jednostek typologicznych opiera się na najnowszej klasyfikacji gleb Polski (2011), Czeskiej Republiki (2001) oraz międzynarodowej klasyfikacji gleb FAO-WRB (2006 i 2010). Nowa mapa w istotny sposób weryfikuje dotychczasowe poglądy na strukturę pokrywy glebowej Karkonoszy. Wykazano potrzebę wyróżnienia w Systematyce Gleb Polski kilku nowych taksonów typowych na terenach górskich, w tym gleb inicjalnych rumoszowych butwinowych, gleb bielicowych rumoszowych, gleb stagnobielicowych oraz gleb stagnoglejowych torfiastych i murszastych.


  1. Badania nad mechanizmem wiązania fosforu w glebie oraz jego oddziaływaniem na właściwości koloidów glebowych - dr Magdalena Dębicka

Prowadzono badania eksperymentalne nad zdolnościami sorbowania fosforu przez gleby różniące się podstawowymi właściwościami wyjściowymi (np. składem granulometrycznym, odczynem, zawartością materii organicznej) oraz przez ich frakcje koloidalne, a także koloidy glebowe reprezentowane przez wybrane, często występujące w glebach różne minerały ilaste. Uzyskane izotermy sorpcyjne fosforu w badanym materiale wykazywały znaczne zróżnicowanie pod względem zdolności sorpcyjnych. Istotny wpływ na przebieg sorpcji fosforu miały jakościowy i ilościowy skład mineralny frakcji koloidalnej oraz zawartość materii organicznej, a także anionowa pojemność sorpcyjna gleb, o której decyduje zawartość aktywnych form żelaza i glinu.

Instytut Inżynierii Rolniczej


  1. Wykorzystanie wycierki ziemniaczanej jako nośnika drobnoustrojów w procesie suszenia - dr inż. Marta Pasławska

Najbardziej znaną metodą pozyskiwania utrwalonych szczepionek drobnoustrojowych o wysokim stopniu żywotności komórek po rehydracji jest suszenie sublimacyjne, jednak ze względu na kosztowną aparaturę oraz energochłonność procesu poszukuje się tańszych metod. Na uwagę zasługują techniki suszenia w strumieniu powietrza, na przykład suszenie w złożu fontannowym. Nośnikiem suszarniczym, na którym możliwe jest przeprowadzenie bioimmobilizacji oraz odwadniania drożdży jest sucha, granulowana wycierka ziemniaczana. Celem doświadczeń była ocena możliwości zastosowania granulatu wycierki ziemniaczanej jako nośnika drożdży Saccharomyces cerevisiae podczas suszenia w złożu fontannowym. Wycierkę ziemniaczaną uformowaną w cząstki o kształcie walca wysuszono w złożu fontannowym do wilgotności 6%. Na tak wytworzony nośnik naniesiono wodną zawiesinę drożdży Saccharomyces cerevisiae i po inkubacji materiał poddano suszeniu w złożu fontannowym. Nanoszenie zawiesiny drożdży i suszenie fontannowe powtarzane było dla uzyskania większego zagęszczenia komórek w masie suchego nośnika. Do oceny efektów procesu odwadniania wyznaczono kinetykę suszenia biomateriału, żywotność komórek drożdży, czas podnoszenia ciasta. Suszenie wycierki ziemniaczanej i zawiesiny drożdży naniesionej na wycierkę przebiegało dwuetapowo. Do opisu pierwszego etapu zastosowano funkcję prostoliniową, natomiast drugi etap, rozpoczynający się w momencie osiągnięcia wilgotności krytycznej, opisano funkcją wykładniczą. Uzyskano nośnik z unieruchomionymi drożdżami, przy zachowaniu przeżywalności komórek na poziomie 90%. Czas podnoszenia ciasta: suma pędu 1 i 2 wynosiła 150 minut. Wysuszona, granulowana wycierka ziemniaczana może być wykorzystywana jako nośnik drożdży Saccharomyces cerevisiae podczas suszenia w złożu fontannowym.



  1. Optymalizacja technologii otrzymywania chipsów warzywnych z zastosowaniem suszenia osmotycznego, konwekcyjnego oraz mikrofalowego w warunkach obniżonego ciśnienia - dr hab. inż. Adam Figiel, prof. nadzw.

W roku 2012 prowadzono badania wpływu czasu suszenia osmotycznego oraz temperatury stosowanych soków na kinetykę odwadniania oraz właściwości sensoryczne chipsów o różnym kształcie dosuszonych metodą mikrofalowo-próżniową. Surowcem był miąższ dyni i korzenie buraków ćwikłowych. Do duszenia osmotycznego plastrów dyni zastosowano soki z malin, aronii oraz pigwowca, a w przypadku próbek buraków- sok z buraków, jabłek ze świeżą miętą. Wyznaczono wpływ temperatury na kinetykę podsuszania osmotycznego uwzględniając ubytek wody oraz zmiany zawartości suchej substancji. Uzyskane zależności wymienionych parametrów od czasu trwania procesu opisano za pomocą modeli matematycznych. W badaniach sensorycznych oceniono intensywność smaku i zapachu oraz akceptowalność produktu. Ocena jakości wysuszonego produktu obejmowała wyznaczenie parametrów barwy, polifenoli ogółem oraz właściwości przeciwutleniających. Produkt uzyskany przy zastosowaniu soku z aronii lub malin cechował się znacznie wyższą bioaktywnością niż przy zastosowaniu soku z pigwowca. W przypadku buraków suszenie osmotyczne spowodowało zwiększenie bioaktywności produktu suszonego, a zastosowanie soku jabłkowego z miętą polepszyło walory sensoryczne.


  1. Energetyczna ocena procesu generowania sił napędowych na podłożach rolniczych i leśnych - prof. dr hab. Włodzimierz Białczyk

Program badań obejmował ocenę energetycznej współpracy układu koło napędowe-podłoże rolnicze. Dla opon zróżnicowanych pod względem wymiarów geometrycznych, rzeźby bieżnika, diagonalnych i radialnych analizowano: zmianę trakcyjności układu w aspekcie zmian poślizgu kół, zmiany obciążenia prostopadłego koła, wpływ parametrów eksploatacyjnych (ciśnienie wewnątrz opon, wielkość obciążenia pionowego koła) na właściwości trakcyjne opon na różnych podłożach (ściernisko, droga leśna).

Na podstawie średnich wartości sił trakcyjnych na ściernisku w zakresie poślizgu 0-30% stwierdzono, że obniżenie ciśnienia powietrza w oponach diagonalnych skutkowało wzrostem, a w radialnych spadkiem sił trakcyjnych. We wszystkich typach opon, niezależnie od wielkości ciśnienia powietrza, wzrost obciążenia skutkował wzrostem sił i sprawności trakcyjnych. Pomiary sił trakcyjnych na drodze leśnej wykazały ich wyższe wartości dla opon przy ciśnieniu pompowania równym 0,14 MPa, ale wartości siły trakcyjnej odpowiadające maksymalnej sprawności trakcyjnej były wyższe przy ciśnieniu 0,07 MPa. Dociążanie badanych opon, niezależnie od poziomu ciśnienia powietrza w ich wnętrzu skutkowało wzrostem sił oraz spadkiem sprawności trakcyjnych.




  1. Użytkowanie darni w rekultywacji, rekreacji oraz na łąkach i pastwiskach - dr inż. Jarosław Czarnecki

Skład botaniczny wybranych terenów zadarnionych ma wpływ w kształtowaniu się właściwości mechanicznych i trakcyjnych. Stwierdzono, że użytkowanie darni wpływa na zmiany właściwości mechanicznych oraz trakcyjnych, głównie poprzez zwiększone zagęszczenie podłoża. Temu procesowi towarzyszy większa zwięzłość oraz wzrost maksymalnych naprężeń ścinających. Parametry te kształtują się odmiennie na różnych głębokościach profilu glebowego. Badania przeprowadzone po kontrolowanym użytkowaniu pozwoliły wykazać stopniowy jej powrót do stanu przed użytkowaniem. Tendencja ta dotyczyła zarówno parametrów mechanicznych jak i fizycznych. Analiza struktury nadziemnej i podziemnej darni wykazała, że jej użytkowanie skutkuje zmianami gęstości zadarniania, przyrostu biomasy oraz masy systemu korzeniowego. Skład botaniczny darni ulega zmianom w stosunku do gatunków wysianych. Stwierdzono brak obecności roślin wysianych w najmniejszej ilości, natomiast gatunki wysiane w największej ilości powiększyły swój udział. Lepszym aspektem wizualnym i funkcjonalnym cechowały się trawy gazonowe. Przeprowadzona ocena muraw boisk sportowych wykazała duże wyrównanie badanych cech, stwierdzono jednak, że ich wartość zależna była od terminu obserwacji oaz punków pomiarowych zlokalizowanych w różnych częściach boiska. Skład gatunkowy roślin na tereny zadarnione powinien być ściśle dobierany do rodzaju obiektu, funkcji jakie pełni oraz sposobu użytkowania. Gatunkiem stosowanym na wszystkich badanych nawierzchniach była życica trwała. Na darni pastewnej miała udział w szybkim przyrastania. Na terenach rekreacyjno-sportowych tworzyła odpowiednią gęstość zadarnienia. Z kolei na obiektach specjalnych miała zdolność przerastania oraz działanie przeciwerozyjne.


  1. Aplikacja środków ochrony roślin w aspekcie wybranych parametrów pracy opryskiwacza - dr hab. inż. Antoni Szewczyk

Jakość zabiegu opryskiwania równoznaczna z wysoką skutecznością biologiczną uzależniona jest przede wszystkim od stopnia naniesienia substancji biologicznie czynnej. Przy ocenie zabiegu opryskiwania należy uwzględnić fakt, że sam proces nanoszenia pestycydu na opryskiwaną powierzchnię jest dość skomplikowany i dokładne poznanie tego zjawiska może przynieść nieocenione korzyści w postaci zwiększenia skuteczności zbiegu przy jednoczesnym zmniejszeniu ilości emitowanych do środowiska pestycydów. Celem badań było opisanie zjawisk występujących w procesie nanoszenia środka ochrony na opryskiwane obiekty. W efekcie końcowym wyniki badań powinny przynieść szereg rozwiązań dotyczących określenia najlepszych parametrów technicznych i technologicznych pracy opryskiwacza polowego a szczególnie określenia najlepszych warunków pracy belki polowej opryskiwacza oraz stosowanych rozpylaczy. Przeprowadzono analizę porównawczą stopnia pokrycia opryskiwanych obiektów rozpylaczami dwustrumieniowymi (różnych firm) oraz rozpylaczami eżektorowymi jedno- i dwustrumieniowymi. Podczas badań laboratoryjnych i polowych określano wpływ doboru i ustawienia rozpylaczy na belce polowej oraz wpływ parametrów i warunków pracy rozpylaczy na jakość opryskiwania oceniana na podstawie rozkładu objętościowego rozpylonej cieczy oraz stopnia pokrycia opryskiwanych obiektów. Do badań wybrano dwa rozpylacze dwustrumieniowe różnych konstrukcji. Analiza porównawcza uzyskanych wyników obu wybranych do badań rozpylaczy nie wykazała dużego zróżnicowania stopnia pokrycia opryskiwanych obiektów. Badania pracy rozpylaczy eżektorowych jedno- i dwustrumieniowych przy zróżnicowanych prędkościach agregatu i ustawieniu rozpylaczy wykazały istotny wpływ tych czynników na stopień pokrycia. Wyniki przeprowadzonych badań rozkładu opadu podłużnego rozpylonej cieczy przy zmiennych warunkach i parametrach rozpylania dla wybranych rozpylaczy o różnej konstrukcji oraz wyznaczenie wskaźnika opadu cieczy dla różnego ustawienia rozpylaczy i ustawienia strumienia powietrza wskazują na istnienie zależności między badanymi zmiennymi.


  1. Analiza bezurazowych zdarzeń wypadkowych na potrzeby działań prewencyjnych w gospodarstwach Agencji Nieruchomości Rolnych - dr hab. Józef Cież

Głównym celem projektu była identyfikacja zagrożeń stwarzających potencjalną możliwość wystąpienia zdarzeń wypadkowych oraz rozpoznanie najczęstszych mechanizmów powstawania zdarzeń wypadkowych (bezurazowych i urazowych) występujących podczas pracy w rolnictwie, a na ich podstawie opracowanie i wdrożenie materiałów instruktażowych oraz przedsięwzięć prewencyjnych, pozwalających na ograniczenie liczby wypadków we wszystkich gospodarstwach nadzorowanych przez Agencję Nieruchomości Rolnych. Zbieranie danych o bezurazowych zdarzeniach wypadkowych prowadzono w oparciu o specjanie przygotowany formularz. W wyniku zbierania danych o bezurazowych zdarzeniach wypadkowych zaangażowani obserwatorzy zarejestrowali łącznie 216 zdarzeń. Analiza zebranych danych wykazała, że najczęściej bezurazowe zdarzenia wypadkowe występują wśród dojarzy, zarówno w przeliczeniu na milion przepracowanych godzin, jak i w odniesieniu do tysiąca zatrudnionych osób. W dalszej kolejności najczęstsze zdarzenia dotyczą pracowników warsztatowych oraz obsługi owiec. Ponadto wykonano analizy częstości rodzaju zdarzeń, rodzaju wykonywanych prac oraz rodzaju wykonywanych czynności z uwzględnieniem okoliczności i warunków w jakich wykonywane były czynności. Analiza wykazuje, że na każdym stanowisku występują bardzo różnorodne zdarzenia, choć ich liczebność koncentruje się wokół kilku (3-5) rodzajów. To wskazuje na konieczność szczególnego podkreślenia, zarówno w materiałach edukacyjnych jak i instrukcjach bezpiecznego wykonywania prac, tych zdarzeń, które występują najczęściej.


  1. Opracowanie optymalnej technologii wytwarzania suszy z warzyw i owoców przy zastosowaniu nagrzewania mikrofalowo-próżniowego jako zasadniczego sposobu odwadniania - dr inż. Klaudiusz Jałoszyński, dr inż. Mariusz Surma

Jedną przyczyn utrudniających powszechne zastosowanie suszenia mikrofalowo-próżniowego są ograniczenia związane z wydajnością i znaczną energochłonnością procesu. Kontynuowano badania mające na celu opisanie procesu uzyskiwania suszy z warzyw, owoców i ziół przy zastosowaniu tej metody. Procesowi suszenia mikrofalowo-próżniowego poddano warzywa (kalarepa) i owoce (pigwa, głóg). Badania prowadzono dla 3 poziomów mikrofal. Wyznaczono kinetykę suszenia, określono skurcz suszarniczy i wyznaczono kinetykę rehydracji. Jakość uzyskanego produktu oceniano wyznaczając, parametry barwy, zawartość witaminy C, zawartość związków aromatycznych. Analiza uzyskanych wyników badań pozwoli na zaproponowanie optymalnego schematu sterowania mocą mikrofal w trakcie suszenia w celu zachowania wartości odżywczych warzyw i owoców oraz określenia składu kondensatu uzyskanego ze skroplenia pary wodnej. Rozwiązanie problemu pozwoli na ograniczenie energochłonności procesu technologicznego i zapewnienie wysokiej jakości produktu.


  1. Analiza i przygotowanie wsadu zawierającego organiczne odpady rolnicze, hodowlane i przemysłowe oraz odchody - prof. dr hab. Józef Szlachta. Zadanie 2.1 realizowane w ramach projektu kluczowego nr POIG.01.01.02-00-016/08 pt „Modelowe kompleksy energetyczne jako przykład kogeneracji rozproszonej opartej na lokalnych i odnawialnych źródłach energii (Politechnika Wrocławska)

Zasadniczym celem realizacji zadania było wykonanie analiz uzysku biometanu i ocena przydatności 24 substratów. W biogazowniach rolniczych stosuje się jako substraty głównie odchody zwierzęce oraz resztki organiczne z przemysłu przetwórstwa rolno-spożywczego, które poddane fermentacji beztlenowej umożliwiają pozyskanie znacznej ilości biogazu. Zróżnicowanie udziału substratów w mieszaninie jako kosubstratów, ma pozytywny wpływ na parametry biogazu oraz zwiększa bezpieczeństwo a zarazem zwiększa bazę surowcową do procesu fermentacji beztlenowej. Dodawanie substratów o wysokiej biogazodajności w mieszaninie np. z gnojowicą zwiększa efektywność uzysku biogazu w komorze fermentacyjnej oraz może mieć pozytywny wpływ na proces stabilizacji procesu fermentacji. Spośród możliwych substratów do pozyskiwania biogazu szczególnie cennymi są substraty pochodzenia roślinnego jak kiszonki z kukurydzy, traw, zbóż, sorga, buraków energetycznych, roślin energetycznych jak kiszonka z mozgi trzcinowatej, prosa rózgowatego, spartiny preriowej. Wyniki badań laboratoryjnych wykonanych w roku 2012 wykazały znaczne zróżnicowanie przydatności biogazowej badanych substratów biogazowych. Zdecydowanie najwyższe wartości uzysku biogazu zapewniły nierozdrobniona kiszonka z lucerny, kiszonka z kukurydzy rozdrobniona i nierozdrobniona oraz rozdrobniona kiszonka z trawy. Uzysk biogazu z. kiszonki mozgi trzcinowatej, spartiny preriowej i prosa rózgowatego był prawie dwukrotnie niższy niż ww wymienionych roślin. W przypadku mozgi trzcinowatej oraz prosa rózgowatego zastosowanie dodatku zakiszającego silage F 14 zwiększyło znacząco uzysk. Wykazano, że skład kosubstratów (kiszonka z kukurydzy i wysłodki buraczane) wpływał na uzysk biogazu. Najwyższe wartości uzyskano dla wariantu kiszonka z kukurydzy + wysłodki z buraków + innoculum. Badania potwierdziły celowość zwiększania udziału kiszonki z kukurydzy w mieszaninie z gnojowicą bydlęcą.


  1. Wpływ rozwiązań konstrukcyjnych aparatów udojowych na zdolność utrzymania wybranych parametrów doju przy wahaniach podciśnienia roboczego w dojarce rurociągowej - dr inż. Danuta Skalska

Badano wpływ różnych rozwiązań konstrukcyjnych aparatów udojowych na zdolność utrzymania wybranych parametrów doju przy wahaniach podciśnienia roboczego. Dla sześciu aparatów udojowych różnych firm pracujących w różnych kombinacjach o różnym wypływie mleka zmierzono wybrane parametry doju w charakterystycznych punktach dojarki. Pomiary zostały poddane obróbce statystycznej. Na podstawie uzyskanych wyników zostaną wyznaczone najlepsze rozwiązania techniczne aparatów udojowych warunkujących wysoką niezawodność i brak negatywnych wpływów na zdrowotność krów oraz uzyskiwanie mleka wysokiej jakości.


  1. Bezkontaktowe badanie odkształceń oraz mechanicznych uszkodzeń materiałów roślinnych - dr inż. Piotr Komarnicki

Celem badań jest opracowanie zestawu procedur mających na celu zminimalizowanie skutków mechanicznego oddziaływania elementów roboczych maszyn rolniczych na bulwy ziemniaka w poszczególnych etapach procesu pozyskiwania surowca dla przemysłu przetwórczego. Wyznaczono właściwości wytrzymałościowe z wykorzystaniem aparatury umożliwiającej wizualny odczyt naprężeń oraz za pomocą maszyny wytrzymałościowej. Wykonano wstępny cykl badań statycznych i dynamicznych rozkładów nacisków powierzchniowych.


  1. Upowszechnianie wiedzy - Edukacja ekologiczna uczniów szkół ponadgimnazjalnych z zakresu odnawialnych źródeł energii (umowa z Wojewódzkim Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej we Wrocławiu). Kierownik Prof. dr hab. Leszek Romański, Koordynacja Prof. dr hab. Leszek Romański, dr inż. Adam Luberański. Wykładowcy: Prof. dr hab. Leszek Romański, dr inż. Adam Luberański, mgr inż. Wiesław Tomaszewski, dr inż. Przemysław Bukowski, dr inż. Arkadiusz Dyjakon, mgr inż. Marcin Dębowski, mgr inż. Kamil Pałka

W okresie 21.02.2012-28.09.2012 r. przeprowadzono zajęcia dla ponad 2000 uczniów z 22 szkół ponadgimnazajalnych z zakresu pozyskiwania i wykorzystania proekologicznych źródeł energii (energia słońca, wodoru, wiatru, wykorzystanie ciepła ziemi, biopaliwa, biogaz). Realizowane zajęcia składały się z części teoretycznej, podczas której młodzież poznawała zasady uzyskiwania energii z niekonwencjonalnych źródeł oraz z części praktycznej realizowanej na stanowiskach badawczych i dydaktycznych w laboratoriach Centrum Odnawialnych Źródeł Energii przy Instytucie Inżynierii Rolniczej. Projekt spotkał się z dużym zainteresowaniem, liczba uczestników znacznie przekroczyła pierwotnie zakładaną.


Instytut Nauk Ekonomicznych i Społecznych


  1. Zakończenie projektu badawczego N N313 313034 ,,Wpływ mechanizacji produkcji roślinnej na dochodowość gospodarstw indywidualnych Dolnego Śląska” - kierownik projektu: dr inż. Tomasz Szuk

Badania przeprowadzono w latach 2008-2010 w 100 gospodarstwach indywidualnych o profilu roślinnym, położonych w najbardziej intensywnych rolniczo podregionach Dolnego Śląska. Przeciętna powierzchnia badanego gospodarstwa wynosiła 46,65 ha. W całej badanej zbiorowości gospodarstw zanotowano 24 rodzaje środków mechanizacyjnych. Średnio przypadało 2,09 ciągnika na gospodarstwo. Przeciętny wiek posiadanego sprzętu to 17 lat, z czego 13 lat użytkowano go w badanych gospodarstwach. Przewidywano dalsze jego użytkowanie przez kolejnych 11 lat. Zanotowano bardzo niski poziom wykorzystania posiadanych ciągników tj. 220 godzin rocznie. Z pozostałych maszyn, wykorzystanie żadnej nie przekraczało 100 godzin. Przeciętny udział pełnych kosztów eksploatacji w kosztach całkowitych produkcji roślinnej w badanej zbiorowości gospodarstw wyniósł ok. 52%. W efekcie symulacji racjonalizacji wyposażenia technicznego przeciętny udział pełnych kosztów eksploatacji w kosztach całkowitych produkcji roślinnej w badanej zbiorowości gospodarstw mechanizacji spadł do poziomu 39,5%. Przeprowadzony rachunek korelacyjny potwierdził ogólnie znaną zależność kosztów jednostkowych eksploatacji od liczby godzin pracy w ciągu roku. Obciążenie powierzchni użytków rolnych wartością odtworzeniową parku maszynowego było ogromne i wahało się od ok. 55 tys. zł w gospodarstwach najmniejszych do ok. 10 tys. zł w grupie gospodarstw największych. Świadczy to jednoznacznie o ,,przemaszynowieniu” gospodarstw, co jak wykazały analizy było główną przyczyną niepełnego wykorzystania posiadanego sprzętu i wysokich kosztów jednostkowych eksploatacji, a także niskiej dochodowości gospodarstw. Badania potwierdziły postawione hipotezy, że dochodowość gospodarstw zdeterminowana jest poziomem kosztów mechanizacji, jak również braku świadomości rolników związanej ze sposobami poprawy efektywności nakładów mechanizacyjnych.

Publikacje:

Szuk T.(2012) Wpływ płatności bezpośrednich na dochodowość wybranych gospodarstw rolnych na Dolnym Śląsku. Roczniki Naukowe SERiA, 14(2), 158-163.




  1. Zakończenie projektu badawczego N N112 317638 pt „Koncepcja zaprojektowania i wdrożenia produktu regionalnego „wołowina sudecka” na obszarach ONW Sudety - kierownik projektu: prof. dr hab. Bożena Tańska- Hus

Zrealizowano badania dotyczące określenia potencjału podażowego i popytowego wołowiny sudeckiej. Opracowano własną metodykę szacowania wielkości popytu na kulinarną wołowinę sudecką, co wymagało rozległych badań terenowych w rejonie sudeckim. Badania obejmowały 437 obiektów hotelarskich i gastronomicznych (wywiady bezpośrednie). Na ich podstawie określono roczną sprzedaż w wysokości 851 tys. posiłków głównych. Szacowany popyt na wołowinę sudecką może wynieść 85 ton rocznie. Na podstawie wielkości pogłowia bydła określono podaż szacunkową 589 ton/rok wołowiny kulinarnej. Ta ilość stanowić może podstawę wytwarzania produktu regionalnego rejonu kłodzkiego i lwóweckiego. Efektem tych badań było wskazanie i zaproponowanie rozwiązań dla praktyki gospodarczej, które będą wspomagać wprowadzenie na rynek produktu regionalnego „wołowina sudecka”. Wyniki badań zostały przedstawione zainteresowanym stronom: rolnikom, grupom producentów, samorządom terytorialnym.



1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   19


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna