Sprawozdanie Dziekana Wydziału Przyrodniczo-Technologicznego Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu za rok 2012


Katedra Szczegółowej Uprawy Roślin



Pobieranie 2.6 Mb.
Strona5/19
Data07.05.2016
Rozmiar2.6 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   19
Katedra Szczegółowej Uprawy Roślin




  1. Umowa konsorcjum zawarta w dniu 24.09.2012 r. pomiędzy Uniwersytetem Przyrodniczym we Wrocławiu – Liderem Konsorcjum, a Uniwersytetem Wrocławskim i Uniwersytetem Medycznym we Wrocławiu.

Umowa obejmuje współdziałanie stron w zakresie badań mających na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności służących do opracowania innowacyjnych produktów podczas realizacji projektu pt. „Optymalizacja produktywności nowego lnu i jego zastosowanie jako źródła surowcowego preparatów biomedycznych”. Projekt, który jest głównym powodem zawiązania niniejszego Konsorcjum będzie w latach 2013 – 2016 finansowany przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju w ramach Programu Badań Stosowanych, a główną jednostką realizującą jest Katedra Szczegółowej Uprawy Roślin.

  1. Konferencja „Rośliny strączkowe w rolnictwie integrowanym” zorganizowana przez Katedrę Szczegółowej Uprawy Roślin w dniu 12.06.2012 r. w Pawłowicach.

W konferencji wzięło udział 78 osób, byli to m. in. pracownicy COBORU SDOO Zybiszów, ZDOO Tomaszów Bolesławiecki, DODR Wrocław, WIORIN Wrocław, COBORU SDOO Głubczyce. Konferencja miała na celu zapoznanie uczestników z problematyką uprawy roślin strączkowych współrzędnie ze zbożami, omówione zostało znaczenie roślin strączkowych w zmianowaniu, oraz problemy w agrotechnice roślin strączkowych, a także przedstawiony został dynamiczny postęp biologiczny w hodowli roślin strączkowych. Przedstawiane referaty zostały wydane w opracowaniu pod red. A. Koteckiego „Rośliny strączkowe w rolnictwie integrowanym”.

  1. Adaptacja sorga i jego mieszańców do uprawy w warunkach Dolnego Śląska – dr hab. Józef Sowiński prof. nadzw.

Przeprowadzono 5 doświadczeń polowych mających na celu ocenę aklimatyzacji sorga ziarnowego na dwóch typach gleb oraz ocenę odmian i form sorga cukrowego, oraz terminu zbioru na wysokość i jakość plonu sorga cukrowego (odmiany brown midrib o obniżonej zawartości ligniny) oraz odmiany mieszańcowej sorga z trawą sudańską. Przebieg warunków pogodowych w 2012 roku sprzyjał wegetacji sorga i uzyskane plony były bardzo wysokie. Brak przymrozków i okrywy śnieżnej umożliwił zebranie sorga cukrowego i trawy sudańskiej w ostatnim planowanym terminie tj. w 3 dekadzie listopada. Korzystny układ pogody umożliwił zebranie ziarna z odmiany 251. Wilgotność ziarna wynosiła w zależności od sposobu zbioru od 20 do 35%. W oparciu o uzyskane wyniki opublikowano dwa artykuły oraz przygotowano do publikacji kolejne cztery opracowania.

Publikacje:

Sowiński J., Szydełko E. 2012. Wpływ wybranych czynników agrotechnicznych na skład chemiczny, wydajność oraz pobranie składników mineralnych przez mieszańca sorga z trawą sudańską. Polish Journal of Agronomy 8, 37-45

Chmielewska J., Sowiński J., Nowakowski P. 2012. Przerób sorga cukrowego na bioetanol. Przemysł chemiczny 91/5, 703-705

Sowiński J., Szydełko-Rabska E., Liszka-Podkowa A. Sorghum internodes morphology and structure depending on varieties, stem diameter and vertical position. Acta Agrobotanica (w druku)

Szydełko-Rabska E, Kulczycki G., Sowiński J., The influence of different nitrogen fertilizer forms on sorghum microelements content and uptake. Journal of Elementology (w druku)

Sowiński J., Szydełko-Rabska E. Możliwości uprawy sorga ziarnowego, odmiany 251 w warunkach Dolnego Śląska. Polish Journal of Agronomy (w druku)



Sowiński J., Szydełko-Rabska E. Porównanie plonowania różnych form sorga w warunkach Polski” Annales UMCS sekcji E Agricultura (w druku)
Katedra Żywienia Roślin


  1. Rola i funkcjonowanie terminalnej oksydazy plastydowej u roślin rosnącej w warunkach stresu solnego - dr Piotr Stępień

Celem podjętych badań jest poznanie różnic pomiędzy białkiem obecnym u Thellungiella i Arabidopsis – dokładne określenie roli i sposobu funkcjonowania PTOX u Thellungiella halophila, ze szczególnym uwzględnieniem czynników umożliwiających jego działanie jako skutecznego „odpływu” dla elektronów transportowanych z fotosystemu II. Dodatkowo badano możliwość przeniesienia obserwowanej u Thellungiella wysokiej aktywności PTOX na inne gatunki oraz wpływ takiego zabiegu na zwiększenie poziomu odporności na stres. W minionym roku (z użyciem narzędzi biologii molekularnej (m.in. 3’ i 5’ RACE-PCR, rekcje sekwencjonowania) z sukcesem pozyskano kompletną sekwencję genu kodującego (genom jądrowy) białko plastydowej oksydazy terminalnej (PTOX) u Thellungiella halophila – bliskiego, halofitycznego krewnego Arabidopsis thaliana. W ramach dalszych prac przy użyciu metod inżynierii genetycznej dokonano udanej transformacji genetycznej Arabidopsis thaliana. Pełna sekwencja cDNA PTOX wyizolowanego z Thellungiella (Th-PTOX) została wklonowana do wektora binarnego pod kontrolą promotora CaMV 35S, a nastepnie z użyciem nośnika w postaci Agrobacterium tumefaciens i techniki ‘floral-dip’ introdukowana do genomu Arabidopsis. Uzyskano w ten sposób kilka linii transgenicznych, różniących się poziomem ekspresji genu Th-PTOX. Uzyskane organizmy są obecnie przedmiotem badań in vivo z użyciem technik przyżyciowych (m.in. wymiana gazowa IRGA, fluorescencja chlorofilu, spektroskopia NIR) oraz analiz proteomicznych.


  1. Wpływ wybranych substancji biologicznie czynnych na kukurydzę uprawianą w warunkach stresu - dr inż. Edward Grzyś

Celem pracy było zbadanie wpływu biostymulatora Asahi SL, 2-aminoetanolu (2-AE) oraz kwasów: salicylowego (SA), acetylosalicylowego (ASA) i 5-aminolewulinowego (ALA) na wzrost kukurydzy uprawianej w warunkach: stresu herbicydowego (dikwat), niedoboru azotu, wody oraz nadmiernego zasolenia. W warunkach stresu herbicydowego najlepsze efekty w ograniczeniu skutków jego fitotoksycznego działania wykazały kwas salicylowy i acetylosalicylowy. Preparaty te zwiększały zawartość chlorofili w liściach siewek kukurydzy oraz ograniczały stopień uszkodzenia błon plazmatycznych i proces peroksydacji lipidów. Niedobór azotu w podłożu, niedostateczne zaopatrzenie roślin w wodę oraz zasolenie ograniczały wzrost roślin, zawartość chlorofili i aktywność NR w liściach oraz plon suchej masy części nadziemnych kukurydzy. Największy efekt w ograniczeniu skutków niedoboru azotu u kukurydzy uprawianej w warunkach doświadczeń wazonowych wywołało zastosowanie aplikacji na rośliny 2-AE. Skutki stresu wywołanego niedoborem wody u roślin w największym stopniu były łagodzone poprzez stosowanie biostymulatora Asahi SL, natomiast stresu solnego poprzez stosowanie biostymulatora Asahi SL i 2-AE. Przy uprawie kukurydzy w warunkach ograniczonego nawożenia azotem nastąpiło zmniejszenie zawartości wapnia, magnezu oraz miedzi i cynku, w warunkach niedoboru wody u roślin - fosforu i miedzi, natomiast w warunkach zasolenia - potasu, wapnia, magnezu, miedzi i żelaza w suchej masie części nadziemnych roślin. Badane preparaty nie wykazały wpływu na zmiany zawartości składników mineralnych w roślinach w warunkach niedoboru azotu i wody, natomiast w warunkach zasolenia pod wpływem stosowanych preparatów zwiększyła się szczególnie zawartość potasu, wapnia i magnezu. Wszystkie badane preparaty korzystnie wpłynęły na ograniczenie akumulacji sodu w częściach nadziemnych kukurydzy uprawianej w warunkach zasolenia.

  1. Odmianowa reakcja pszenicy na syntetyczne regulatory wzrostu - dr inż. Edward Grzyś

Celem przeprowadzonych badań było zbadanie wpływu retardantów (Moddus 250 EC i Antywylegacz płynny 675 SL) na wzrost i rozwój odmian pszenicy ozimej i jarej. Projekt badawczy realizowany był na bazie trzech wzajemnie uzupełniających się eksperymentów, prowadzonych w warunkach doświadczenia polowego, w hali wegetacyjnej oraz w laboratorium (komora wegetacyjna). Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono, że zastosowanie retardantów w uprawie pszenicy ozimej miało wpływ na ograniczenie wzrostu elongacyjnego źdźbła u badanych odmian. Największy stopień skrócenia źdźbła stwierdzono u odmian: Turnia, Bogatka i Zyta. Z kolei do odmian najmniej podatnych na stosowane retardanty należy zaliczyć: Opus i Turkis. Pod wpływem retardantów stosowanych w uprawie pszenicy odnotowano wzrost zawartości chlorofilu w liściach. U większości odmian stwierdzono również większą aktywność reduktazy azotanowej w liściach. Nie stwierdzono różnic w aktywności kwaśnych fosfataz, potencjalnej aktywności fotosystemu PS II w liściach, wielkości powierzchni liści oraz zawartości wybranych makro- i mikroelementów (P, K, Ca, Mg, Fe, Mn, Cu, Zn) w roślinach z obiektów kontrolnych w stosunku do roślin z obiektów, na których stosowano retardanty. W doświadczeniach z pszenicą jarą źdźbło w największym stopniu uległo skróceniu pod wpływem retardantów u odmian Torka i Bombona. Najmniej podatna na ograniczenie długości źdźbła była odmiana Nawra. W doświadczeniach laboratoryjnych stwierdzono, że najkorzystniej na wzrost korzeni roślin traktowanych retardantami reagowały odmiany: Bogatka, Tonacja i Zyta, natomiast w obrębie odmian pszenicy jarej odmiany: Nawra, Torka i Żura.


  1. Wpływ wieloletniego nawożenia zmiennego fosforem i potasem na zawartość tych pierwiastków w glebiedr inż. Grzegorz Kulczycki

Celem badań było określenie wpływu corocznego zmiennego nawożenia potasem i fosforem na zawartość form rozpuszczalnych tych pierwiastków w glebie. Doświadczenie polowe założono w gospodarstwie rolnym położnym w południowo-zachodniej Polsce (N:50°19' E:17°26'). Badania przeprowadzono w latach 2007-2012 na polu o powierzchni 57 ha, na którym w każdym roku badań z tych samych miejsc pobrano 115 prób glebowych, czyli jedna próba glebowa reprezentowała powierzchnie 0,5 ha. Na podstawie otrzymanych wyników analiz zawartości badanych pierwiastków w glebie, próbę glebową zaliczano do ustalonych przedziałów zasobności gleby, a następnie tworzono mapy zasobności. Do zmiennego wysiewu nawozu według wskazań GPS stosowano terminale sterujące ACT (Agrocom Computer Terminal), które były podłączane do rozsiewacza i anteny GPS. Wielkość ustalonych dawek nawozu była regulowana poprzez zmianę prędkości roboczej wałków nagarniających rozsiewacza. Stwierdzono wyrównywanie się zawartości P i K na obszarze badanego pola pod wpływem nawożenia precyzyjnego, co jest potwierdzone poprzez obniżenie się wariancji, odchylenia standardowego i rozstępu zawartości tych pierwiastków w glebie, zwłaszcza po 3 latach nawożenia zmiennego. Nawożenie precyzyjne fosforem i potasem wpłynęło na zmianę udziału obu składników w przyjętych klasach zasobności na rzecz ich większego udziału w optymalnych dla tych pierwiastków przedziałach zasobności.


  1. Wpływ kwasu krotonowego na siewki kukurydzy - dr inż. Anna Demczuk

W pracy wykazano zróżnicowaną wrażliwość badanych odmian kukurydzy na działanie kwasu krotonowego (substancja allelopatyczna marchwi). Bardziej wrażliwa na jego działanie była odmiana SMH220 niż odmiana Lober. Kwas krotonowy powodował hamowanie wzrostu obu odmian kukurydzy i efekt ten nasilał się wraz ze wzrostem stężenia. Wykazano również jego wpływ na zawartość barwników fotosyntetycznych w liściach siewek kukurydzy. Pod wpływem kwasu krotonowego wzrastała zawartość wszystkich barwników fotosyntetycznych w liściach odmiany Lober. U odmiany SMH 220 wzrastała zawartość tylko chlorofilu pod wpływem działania kwasu w niższych stężeniach (0,25 i 0,5 mM). Kwas krotonowy powodował spadek aktywności reduktazy azotanowej (enzymu regulującego przemiany azotowe w roślinach) w korzeniach i liściach siewek kukurydzy. Aktywność reduktazy azotanowej obniżała się pod wpływem kwasu krotonowego o ok. 20% w korzeniach i liściach odmiany Lober oraz liściach odmiany SMH 220. Największy spadek aktywności reduktazy azotanowej (o ok. 60% w stosunku do kontroli) odnotowano w korzeniach kukurydzy odmiany SMH 220. Zaprezentowane w pracy wyniki badań poszerzają wiedzę na temat wpływu kwasu krotonowego na rośliny uprawne i mogą być wykorzystane do dalszych badań pod kątem możliwości wykorzystania tego związku w rolnictwie czy ogrodnictwie.


  1. Wpływ krzemianu sodu na kukurydzę rosnącą w warunkach stresowych - dr Elżbieta Sacała

Zbadano wpływ krzemianu sodu (Na2Si3O7) na kukurydzę rosnącą w warunkach stresu osmotycznego. Stwierdzono, że dodatek krzemu do pożywki korzystnie wpływał na rośliny rosnące w warunkach stresu solnego (60 mM NaCl), natomiast w niewielkim stopniu modyfikował reakcję roślin na stres suszy. Uzyskane wyniki wskazują, że krzemian sodu może poprawiać kondycję roślin rosnących w warunkach stresowych i znaleźć praktyczne zastosowanie w produkcji roślinnej, konieczne są jednak dalsze badania.


  1. Dynamika nagromadzania selenu przez kukurydzę - dr hab. Barbara Patorczyk-Pytlik, prof. nadzw.

Celem pracy było określenie dynamiki nagromadzenia selenu przez dwie odmiany kukurydzy – Lober i Bielik. Najwyższą zawartość selenu stwierdzono w roślinach najmłodszych, która wraz z upływem czasu bardzo wyraźnie obniżała się i w fazie formowania kolb (IV termin) stanowiła 17% (obiekt kontrolny) i 27-26% (0,1 i 0,2 mg Se.kg-1) ilości określonej w roślinach I sprzętu. Intensywność nagromadzania selenu przez kukurydzę istotnie wzrastała do widocznego drugiego węzła łodygi lub wierzchołka wiechy (BBCH 51). Mniejsze pobieranie tego mikroelementu w późniejszym okresie uwarunkowane było wielkością zastosowanej dawki Se.

U obu badanych odmian względna szybkość nagromadzania Se (ilość selenu pobrana dziennie przez jedną roślinę kukurydzy) wzrastała w czasie osiągając maksimum w fazie 9-go liścia (BBCH 16). W ciągu kolejnych dni wegetacji, tj. do fazy ukazania się wiechy (BBCH 51), wartość tego parametru nagromadzania była już niższa. Spadki zależały zarówno od odmiany, jak i od ilości wprowadzonego do gleby selenu. Przy niższym poziomie nawożenia (0,1 mgSe.kg-1) znacznie większy spadek nagromadzania wystąpił u odmiany Lober (spadek o 23%), niż u odmiany Bielik (spadek o 9 %). Podwojenie dawki tego mikroelementu spowodowało zatarcie różnic w reakcji roślin na obecny w glebie selen Ubytek selenu z kukurydzy uprawianej na glebie o naturalnej zawartości tego pierwiastka wahał się od 0,0039 (Bielik) μg/roślinę/dzień do 0,0087 μg/roślinę/dzień (Lober). Po wprowadzeniu do gleby 0,1mgSe.kg-1 spadek ten u odmiany Lober kształtował się na zbliżonym poziomie, jak określony dla rośliny z obiektu kontrolnego, natomiast u Bielika wartość ta wzrosła blisko 3-krotnie. Znacznie większy ubytek selenu z rośliny odnotowano przy wyższej dawce tego mikroelementu (0,2 mg.kg-1). Obliczona wartość wskazuje, że dziennie z jednej rośliny kukurydzy ubywało od 0,450 (Bielik) do 0,467 μg (Lober) selenu.



  1. Reakcja roślin na wysokie stężenie Ca, Mg i Cu uprawianych na alkalicznym osadzie poflotacyjnym – dr inż. Krzysztof Gediga

W doświadczeniu fitotronowym badano reakcję roślin uprawianych na osadzie poflotacyjnym z przetwarzania rud miedzi. Oceniano plon i skład chemiczny trzech gatunków roślin (Pisum sativum, Sinapsis alba i Medicago sativa). Aby poprawić niekorzystne właściwości fizykochemiczne osadu dodano do niego odpady mineralne po 50g: fosfogipsu, piasku, nadkład skały płonej. Stwierdzono, że gorczyca gromadziła najintensywniej Mg, od 9-12 g ∙kg-1, a najsłabiej groch. Najwyższe stężenie Na i K stwierdzono u gorczycy, a kilkakrotnie niższe w lucernie. Zawartość Ca w gorczycy i lucernie była podobna, a w grochu 3 krotnie niższa. Dodatki nieco zmodyfikowany stosunek K+: (Ca2+ + Mg2+) w roślinach w porównaniu z kontrolą. Znaczące różnice w relacji K+: (Ca2+ + Mg2+) wynikały z gatunkowej reakcji roślin i zmniejszyły się w następująco 2,1-groch > 1,2 – gorczyca > 0,7 lucerna. Niski stosunek K+: (Ca2+ + Mg2+) wynikał z bardzo wysokich całkowitych zawartości wapnia (22%) i magnezu (3%) w osadzie. Nie stwierdzono nadmiernych stężeń Cu w tkankach roślin.


  1. Opracowanie metody chemicznej ekstrakcji gleby do oceny fito dostępności mikroelementów oraz prognozowania zanieczyszczenia środowiska - prof. dr hab. Zofia Spiak

W ramach badań pobierano próbki roślin i gleb z pól doświadczalnych Stacji COBORU rozmieszczonych na terenie całego kraju. W pozyskanych próbkach roślin (pięciu gatunków wytypowanych odmian wysokoplonujących) określano poziom zawartości metali ciężkich. Oceniano także koncentrację fito dostępnych form tych metali w glebach oraz pozyskanych w okresie wzrostu roślin roztworach glebowych, poprzez określenie korelacji zawartości metali w glebie z wielkością plonu roślin, koncentracją w nich metali oraz ich pobraniem przez rośliny. W celu weryfikacji i uzupełnienia uzyskanych wyników z doświadczeń polowych przeprowadzono ścisłe doświadczenie wazonowe z użyciem tych samych gatunków roślin. Spośród badanych ekstrahentów, roztwór chelatu DTPA okazał się najbardziej przydatnym do oznaczania przyswajalnych dla roślin kationowych form metali. Zastosowany równolegle w badaniach roztwór (wg Uwasawa) rozcieńczonych kwasów organicznych i nieorganicznych był najwłaściwszym do predykcji stanu zaopatrzenia roślin w anionowe formy mikroelementów.


  1. Ocena i modyfikacja testów glebowych do szacowania stopnia wysycenia gleb fosforanami – dr inż. Urszula Piszcz

Badania nad wysyceniem gleb fosforanami prowadzono w oparciu o kolekcję gleb użytkowanych rolniczo na terenie Dolnego Śląska oraz pozyskanych z wieloletnich nawozowych doświadczeń polowych. Badane gleby wykazały znaczne zróżnicowanie ich stanu fosforowego oraz badanych parametrów fizykochemicznych. Zastosowane testy chemiczne wykazały stosowanie intensywnego nawożenia fosforem. Wykazano także znaczne zróżnicowanie rozpuszczalności fosforu wnoszonego do gleb gdyż stwierdzono dużą rozpiętość uzyskanych wartości udziału dostępnych dla roślin form fosforu w całkowitej zawartości tego składnika w glebie. Inkubacja pozyskanych z wieloletnich statycznych doświadczeń polowych z nawozami azotowymi i potasowymi wskazała na oddziaływanie dodatku tych nawozów na rozpuszczalność fosforu glebowego. Dodatek saletry amonowej powodował wzrost kwasowości gleb oraz zwiększenie ilości P uwalnianego do roztworu Olsena i spadek rozpuszczalności P ekstrahowanego metodą Egnera–Riehma. Nie obserwowano oddziaływania KCl na fosfor oznaczany tymi metodami. Obydwa dodatki powodowały natomiast istotny wzrost stężenia fosforu aktywnego. Obserwowano również zwiększenie desorpcji fosforu do CaCl2 oraz wzrost stężenia fosforu w stanie równowagi. Oddziaływanie saletry amonowej na tę formę fosforu było sześciokrotnie silniejsze niż soli potasowej.


  1. Prowadzone w jednostce w sposób ciągły badania naukowe i prace badawczo - rozwojowe z określeniem dyscyplin i specjalności


Instytut Nauk o Glebie i Ochrony Środowiska

Nauki rolnicze i leśne – agronomia, kształtowanie środowiska - gleboznawstwo, ochrona środowiska rolniczego


  1. Dynamika procesów glebowych w zróżnicowanych warunkach bioekologicznych i ich wpływ na środowisko przyrodnicze.


Instytut Inżynierii Rolniczej




















Nauki rolnicze – inżynieria rolnicza, bioinżynieria


  1. Energetyczne wykorzystanie i przetwarzanie biomasy i innych nośników energii odnawialnych, jako źródła energii.

  2. Kształtowanie cech techniczno-eksploatacyjnych maszyn rolniczych stosowanych w produkcji roślinnej i zwierzęcej. Oddziaływanie maszyn i ciągników rolniczych na środowisko glebowe.

  3. Bezpieczeństwo pracy i ergonomiczne kształtowanie warunków pracy w rolnictwie.

  4. Doskonalenie przetwarzania produktów roślinnych i biologicznych w aspekcie uzyskania produktu najwyższej jakości. Badania reologiczne surowców roślinnych i produktów spożywczych.


Instytut Nauk Ekonomicznych i Społecznych

Nauki ekonomiczne – ekonomia, zarządzanie, marketing, polityka regionalna

Nauki rolnicze – agronomia – ekonomika rolnictwa, ekonomika ochrony środowiska

Nauki prawne – prawo, prawo rolne


  1. Problematyka rozwoju zrównoważonego obszarów wiejskich Dolnego Śląska.

  2. Przemiany agrarne na Dolnym Śląsku.

  3. Oddziaływanie instrumentów WPR na gospodarstwa i obszary wiejskie.

  4. Znaczenie i rola technologii informatycznych (TI) na obszarach wiejskich ze szczególnym uwzględnieniem gospodarstw rolników indywidualnych.

  5. Ekonomiczne aspekty mechanizacji gospodarstwa rolnych.

  6. Uwarunkowania rozwoju obszarów wiejskich.

  7. Badania preferencji konsumentów produktów żywnościowych w Polsce i wybranych krajach UE.

  8. Strategie marketingowe na rynkach międzynarodowych.

  9. Oddziaływanie samorządu terytorialnego na aktywizację społeczno-gospodarczą obszarów wiejskich.

  10. Kształtowanie się kapitału ludzkiego i społecznego w regionie.

  11. Aspekty prawne sektora żywnościowego i ochrony środowiska.

  12. Polityka konkurencji.


Katedra Botaniki i Ekologii Roślin
Nauki biologiczne – biologia, ekologia – biologia i ekologia roślin, ochrona środowiska przyrodniczego


  1. Badania naturalnych ekosystemów niżowych i górskich na Dolnym Śląsku (ze specjalnym uwzględnieniem Sudetów).

  2. Badania lądowych ekosystemów polarnych w Arktyce (Spitsbergen).

  3. Badania florystyczno-stratygraficzne torfowisk z różnych rejonów Polski oraz konieczność ich ochrony.

  4. Biologia, stan zachowania i ochrona storczykowatych (Orchidaceae) na Dolnym Śląsku.

  5. Przyczyny i mechanizmy postępującej degradacji bioróżnorodności gatunkowej w różnych siedliskach na terenie Dolnego Śląska.

  6. Taksonomia i ekologia glonów – w badaniach morfologicznych i molekularnych.

  7. Ekologiczne badania roślin z dolnośląskich obszarów serpentynitowych.


Katedra Fizyki i Biofizyki

Nauki biologiczne – biofizyka


  1. Badanie wpływu czynników fizykochemicznych na błony biologiczne i lipidowe modele błon.

  2. Badanie oddziaływania związków organicznych cyny z błonami biologicznymi, lipidowymi, i biomolekułami - analiza struktury i właściwości fizykochemicznych badanych związków.

  3. Badanie układów lipid-DNA oraz surfaktant-DNA z wykorzystaniem fluorescencyjnej spektroskopii korelacyjnej.

  4. Badania aktywności biologicznej wybranych ekstraktów roślinnych w odniesieniu do modelu lipidowego błon.

  5. Analiza teoretyczna oddziaływań molekularnych związków metaloorganicznych z błonami.

  6. Badania zależności między strukturą określoną przez indeksy wiązalności cząsteczkowej, a krytycznym stężeniem micelarnym surfaktantów gemini.

  7. Badania teoretyczne i obliczeniowe dotyczące molekularnych oddziaływań surfaktantów kationowych z błonami lipidowymi.


Katedra Genetyki, Hodowli Roślin i Nasiennictwa

Nauki rolnicze – agronomia - biologia rolnicza, genetyka roślin, hodowla roślin, biotechnologia rośłin, fizjologia roślin, nasiennictwo.


  1. Genetyczne podstawy hodowli zbóż chlebowych i kukurydzy.

  2. Zwiększenie zmienności genetycznej łubinu andyjskiego (Lupinus mutabilis Sweet).

  3. Określenie zmienności i odziedziczalności cech użytkowych żyta, pszenicy, kukurydzy i łubinu indyjskiego.

  4. Zastosowanie markerów molekularnych do selekcji niektórych cech użytkowych roślin uprawnych.

  5. Opracowanie metod kultur in vitro dla wybranych gatunków roślin.

  6. Wyprowadzanie mieszańców oddalonych w rodzaju Lupinus.

  7. Twórcza i zachowawcza hodowla odmian uprawnych wiesiołka (Oenothera paradoxa Hudziok).

  8. Hodowla zachowawcza topinamburu (Helianthus tuberosus).

  9. Opracowanie nowych metod hodowli kukurydzy z wykorzystaniem selekcji indeksowej.

  10. Badania nad możliwością zastosowania biostymulacji laserowej do podwyższenia parametrów warunkujących wartość siewną i plonowanie zbóż, roślin warzywnych i zielarskich.


Katedra Kształtowania Agroekosystemów i Terenów Zieleni

Nauki rolnicze – agronomia - uprawa roli i roślin, ekologia rolnicza, ochrona roślin, herbologia, łąkarstwo, kształtowanie terenów zieleni


  1. Możliwości regulowania warunków siedliskowych roślin uprawnych.

  2. Optymalizacja polowej produkcji roślinnej.

  3. Nowe systemy uprawy roli i roślin.

  4. Optymalizacja wykorzystania traw w produkcji łąkowej, rekultywacji, ochronie przyrody oraz rekreacji.

  5. Waloryzacja przyrodnicza, krajobrazowa oraz ocena możliwości wykorzystania roślin w kształtowaniu terenów zieleni.


Katedra Ochrony Roślin wraz z Zakładem Mikrobiologii Rolniczej

Nauki rolnicze – agronomia - ochrona roślin, entomologia, fitopatologia, mikrobiologia,


  1. Mikroorganizmy oraz zoofauna w środowisku naturalnym, agroekosystemach i na terenach zurbanizowanych oraz gospodarce człowieka.

  2. Wpływ zabiegów agrotechnicznych na rozwój i szkodliwość wybranych agrofagów.

  3. Wpływ mieszanki kwitnących roślin na liczebność organizmów pożytecznych na wybranych polach uprawnych.

  4. Wpływ uprawy ziemniaka w wieloletniej monokulturze na zespoły organizmów glebowych.

  5. Wpływ sposobu uprawy na zdrowotność kukurydzy.

  6. Badania zdrowotności łubinu andyjskiego.

  7. Mączniaki prawdziwe na terenie miasta Wrocławia.

  8. Zdrowotność odmian jęczmienia ozimego uprawianego w systemie PDO.

  9. Badania nad rolą alkilorezorcynoli (ARs) w procesie zasiedlania przez ryzobakterie systemu korzeniowego pszenicy.

  10. Wpływ wybranych cech fizjologicznych bakterii na efektywność zasiedlania siewek pszenicy.

  11. Badania wybranych cech fizjologicznych endofitycznych bakterii kukurydzy oraz ich wpływ na różne odmiany.


Katedra Ogrodnictwa

Nauki rolnicze – agronomia, ogrodnictwo - sadownictwo, warzywnictwo, dendrologia, nawożenie roślin ogrodniczych i uprawa roślin zielarskich, oraz rośliny ozdobne



  1. Porównanie różnych sposobów produkcji rozsady warzyw.

  2. Doskonalenie metod produkcji warzyw (sposoby sadzenia, zastosowanie nowych form nawozów, zabiegi pielęgnacyjne, zwalczanie chwastów, ściółkowanie, stosowanie płaskich osłon).

  3. Zastosowanie roślin okrywowych w uprawie warzyw.

  4. Ocena możliwości wprowadzenia do uprawy mniej znanych gatunków warzyw.

  5. Ocena przydatności do warunków klimatycznych Dolnego Śląska nowych odmian i podkładek różnych gatunków roślin sadowniczych.

  6. Ocena skuteczności różnych metod osłabiania wzrostu drzew, a w szczególności zastosowania podkładek karłowych, cięcia korzeni, sposobów sadzenia i prowadzenia drzew.

  7. Ograniczenie ilości stosowanych pestycydów w uprawach sadowniczych poprzez zastosowanie technologii uprawy gleby w rzędach drzew eliminujących herbicydy.

  8. Ocena wybranych metod intensyfikacji uprawy brzoskwini przy wykorzystaniu różnych sposobów sadzenia, formowania i cięcia drzew, podkładek oraz metody uprawy gleby.

  9. Ocena wpływu zastosowania geokompozytów sorbujących wodę na wzrost i owocowanie jabłoni.

  10. Uprawa bazylii pospolitej w warunkach ograniczonego zużycia nawozów mineralnych.

  11. Wpływ wybranych zabiegów agrotechnicznych na plon i skład chemiczny Physalis peruviensis, Stewia rebaudiana, Cucurbita moschata.

  12. Wpływ wybranych elementów agrotechniki na plonowanie kapusty głowiastej białej typu baby cabbage.

  13. Ocena przydatności słomy z miskantusa jako podłoża do uprawy pomidora szklarniowego.

  14. Optymalizacja nawadniania i nawożenia bylin ozdobnych z zastosowaniem geokompozytu w produkcji szkółkarskiej w pojemnikach.

  15. Optymalizacja nawadniania drzew ozdobnych z zastosowaniem geokompozytu w produkcji szkółkarskiej w pojemnikach i w gruncie.

  16. Ocena wpływu geokompozytu na wzrost i rozwój trwałych roślin ozdobnych na terenach zieleni.

  17. Wpływ regulatorów wzrostu na ukorzenianie i wzrost sadzonek wybranych gatunków roślin ozdobnych.

  18. Ocena wartości dekoracyjnej mało znanych taksonów bylin.






1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   19


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna