Sprzęt pożarniczy


Podstawowe formy działań taktycznych



Pobieranie 258.27 Kb.
Strona4/5
Data29.04.2016
Rozmiar258.27 Kb.
1   2   3   4   5

Podstawowe formy działań taktycznych


1. Natarcie - jest to zasadnicza forma działania taktycznego polegająca na bezpośrednim działaniu środkami gaśniczymi na pożar w celu przerwania procesu palenia.

1.1. Cechy charakterystyczne natarcia

a)duże tempo działań pozwalające na uratowanie palącego się obiektu i ograniczenie strat

b) ścisła zależność między powodzeniem działań a intensywnością podawania środka gaśniczego czyli ilością środka gaśniczego podawanego w jednostce czasu na jednostkę powierzchni lub kubatury obiektu

1.2 Rodzaje natarcia

a) natarcie wewnętrzne - polegające na prowadzeniu akcji gaśniczej wewnątrz

budynku

b) natarcie zewnętrzne - stosuje się przy pożarach zewnętrznych, silnie rozwiniętych,



gdy dotarcie do wnętrza obiektu jest niemożliwe

1.3.Natarcie przeprowadza się na:

a) powierzchnie pożaru

b) objętość pomieszczenia

c) front pożaru

d) skrzydłła pożaru

e) obwód pożaru

1.4 W zależności od rozmieszczenia stanowisk gaśniczych rozróżnia się natarcie:

a) natarcie frontalne(czołowe)

- ma na celu ograniczenie rozprzestrzeniania się pożaru na jego froncie. Natarcie to skierowane jest tylko w jedną stronę i trwać musi do skutku, po czym dopiero siły i środki mogą Być wykorzystane w innym kierunku.

b) natarcie oskrzydlające dwu stronie lub jednostronnie

- jest podejmowane gdy istnieją trudności w zajęciu stanowisk na froncie pożaru a mała ilość sił i środków nie pozwala na okrążenie pożaru. Zadaniem stanowisk gaśniczych jest zawężanie czoła pożaru.

c) natarcie okrążające

- jedna z najbardziej skutecznych form działania taktycznego polegająca na otoczeniu obwodu pożaru stanowiskami gaśniczymi, możliwa do zrealizowania gdy dysponujemy odpowiednią ilością sił i środków.

1.5.Etapy natarcia

a) lokalizacja pożaru

- jest to ograniczenie rozprzestrzeniania się pożaru i stworzenia warunków do jego likwidacji przy pomocy sił i środków. Jest to zadanie szczególnie ważne na głównym kierunku rozszerzania się pożaru, za początek lokalizacji pożaru przyjmuje się moment podania pierwszego prądu gaśniczego.
b) likwidacja pożaru

- jest to końcowy etap natarcia, w którym działania zmierzają do ostatecznego przerwania procesu palenia oraz wykluczają możliwość ponownego powstania pożaru. Rozpoczyna się w momencie zlokalizowania pożaru a kończy się jego ugaszeniem.

l.6 Szerokość działania jednego stanowiska gaśniczego pracującego w natarciu wynosi 1O m.

2. Obrona

Jest to jedna z form działania taktycznego polegająca na oddziaływaniu określonymi środkami na zagrożone bezpośrednio i pośrednio obiekty, materiały w celu niedopuszczenia lub opóźnienia zapalenia się.

2.1 W działaniu obronnym wyróżniamy:

a)obronę bliższą

- organizuje się ją w celu zabezpieczenia obiektów i materiałów przed działaniem promieniowania cieplnego

b) obronę dalszą

- organizuje się ją w celu zabezpieczenia obiektów i materiałów przed działaniem ogni lotnych.

2.2 Obronę podejmujemy w następujących warunkach:

a) na głównym kierunku rozszerzania się pożaru

b) gdy zagrożone są obiekty o znacznej wartości użytkowej, technologicznej, kulturowej i materiałowej

c) obrona często wspiera natarcie poprawiając warunki pracy innym stanowiskom bojowym, chroniąc konstrukcję obiektu przed nadmiernym nagrzaniem i utratą wytrzymałości, wypierając i osadzając dymy

d) działania obronne towarzyszą często działaniom ratowniczym, zadaniem ich jest wówczas ochrona przejść ewakuacyjnych przed zadymieniem nagrzewaniem czy pojawieniem się na nich płomieni.

2.3 Jedno stanowisko gaśnicze może działać skutecznie w obronie bliższej na odcinku długości 2O m, natomiast w obronie dalszej - 3O m.

3. Opóźnianie

Jest to jedna z form działania taktycznego stosowana w przypadku znacznego rozprzestrzeniania się pożaru, a siły i środki są niewystarczające do podjęcia natarcia. Działania opóźniające polegają na takim manewrowaniu prądami gaśniczymi aby:

a) poprzez tłumienie płomieni na froncie pożaru lub na kierunkach rozprzestrzeniania się obniżyć temperaturę w strefie palenia a tym samym przedłużyć czas potrzebny na ponowny wzrost temperatury do wielkości umożliwiającej intensywne spalanie

b) poprzez ochładzanie materiałów palnych znajdujących, się w miejscach bezpośrednio przylegających do strefy spalania, obniżyć temperaturę tych materiałów, a tym samym przedłużyć czas potrzebny na ponowne ich nagrzanie do temperatury ich zapłonu

c) poprzez blokowanie prądami wody otworów nie dopuścić do rozprzestrzeniania się przez nie pożaru do pomieszczeń sąsiednich.

PROCES PALENIA

Proces palenia - jest to reakcja łączenia się substancji palnej z t1enem (utleniaczem), której towarzyszy wydzielanie się ciepła i światła.
1.Rodzaje palenia


    1. Spalanie homogeniczne - proces palenia zachodzi nad powierzchnią substancji palnej w postaci płomienia, tak pali się większość substancji palnych zdolnych po ogrzaniu do wydzielania lotnych produktów palnych np.: drewno, produkty ropy naftowej, celuloid, kauczuk, parafina, wosk itp.

    2. Spalanie heterogeniczne - proces palenia zachodzi na granicy rozdziału faz tj. na powierzchni palnego ciała stałego w postaci żaru, np. węgiel drzewny, koks, antracyt, sadza i inne ciała stałe niezdolne/aby podczas ogrzewania wydzielić lotne produkty palenia.

1.3 Spalanie kinetyczne(wybuchowe) - spalanie wybuchowe może wystąpić, kiedy stężenie palnych gazów lub par cieczy z powietrzem mieści się w granicach wybuchowości. Spalanie wybuchowe może nastąpić także w mieszaninie pyłów z powietrzem.

  1. dolna granica wybuchowości - jest to najniższe stężenie składnika palnego w mieszaninie z powietrzem (lub innym środkiem utleniającym) poniżej którego mieszanina przestaje być wybuchowa tzn. nie ulega gwałtownemu spalaniu pod wpływem czynnika inicjującego jej zapłon (iskra/płomień)

  2. górna granica wybuchowości - jest to najwyższe stężenie składnika palnego w mieszaninie z powietrzem (lub z innym środkiem utleniającym)powyżej którego mieszanina przestaje być wybuchowa tzn. nie ulega gwałtownemu spalaniu pod wpływem czynnika inicjującego (iskra/płomień)

2 Temperatury, które charakteryzują proces palenia

2.1 Temperatura zapłonu - jest to najniższa temperatura cieczy/w której pary tej cieczy z powietrzem tworzą mieszaninę zdolną zapalić się na krótką chwilę od płomyka przesuniętego tuż nad powierzchnią cieczy.

2.2 Temperatura zapalenia - najniższa temperatura, do której należy ogrzać substancję palną aby zapaliła się ona bez udziału otwartego źródła ognia.

2.3 Temperatura samozapalenia - jest to najniższa temperatura samo nagrzania materiału na skutek zjawiska chemicznego, procesu biologicznego lub reakcji chemicznej, przy której nastąpi samozapalenie się danego materiału.

2.4 Temperatura tlenia - jest to najniższa temperatura gorącej, poziomej powierzchni, na której pył osiadły swobodnie w warstwie grubości 5 mm ulega zapaleniu w określonym czasie.

3. Czynniki niezbędne do zaistnienia procesu palenia

3.1 Materiał palny - jest to materiał, którego próbki poddane badaniom w określonych warunkach w ciągu ustalonego czasu zapalają się, powodując wydzielanie palnych gazów mogących zapalić się za pomocą płomienia umieszczonego nad powierzchnią próbki oraz powodują wydzielanie ciepła w takich ilościach/by podnieść temperaturę do określonej wartości.

Ze względu na temperaturę zapalenia materiały palne dzielą się na:



  1. nie zapalne - których próbki poddane działaniu płomienia lub promieniowania cieplnego nie zapalają się próbki poddane

  2. trudno zapalne - których próbki poddane działaniu płomienia lub promieniowania cieplnego palą się w obszarze działania źródła ciepła, a po jego usunięciu gasną

  3. łatwo zapalne - których próbki poddane działaniu płomienia lub promieniowania cieplnego zapalają się płomieniem i po odjęciu źródła ciepła palą się dalej.

Ze względu na stan skupienia materiały palne dzielą się na:

  1. ciała stałe

  2. ciecze

- palne - ciecze, których temperatura zapłonu wynosi powyżej 1OO °C

- łatwo zapalne - dzielą się na 3 klasy niebezpieczeństwa pożarowego:

1 - obejmuje ciecze łatwo zapalne o temperaturze zapłonu do 21°C

2 - obejmuje ciecze łatwo zapalne o temperaturze zapłonu od 21-55°C

3 - obejmuje ciecze łatwo zapalne o temperaturze zapłonu od 55-1OO°C


  1. gazy palne

3.2 Utleniacz - substancja podtrzymująca proces palenia. Najczęściej jest to tlen zawarty w powietrzu. Mogą to być również związki zawierające grupy bogate w tlen np. :azotanowe, azotynowe, nitrowe, chloranowe i inne, a także chlorowce (fluor, chlor, brom) i siarka. Aby mógł zaistnieć proces palenia minimalne stężenie tlenu w otoczeniu nie może być niższe niż i 16%.

3.3 Ciepło (bodziec energetyczny) - jest to jedna z postaci energii zawartej w materiale. Jest to ilość energii wewnętrznej szczególnie łatwa do wymiany w danych warunkach, która przechodzi miedzy układem a otoczeniem.

Ciepło rozchodzi się i wymieniane jest z otoczeniem za pomocą:

a) przewodzenia (kondukcji) - jest to wymiana energii przy bezpośredniej styczności dwu ciał o różnych temperaturach. Za pomocą kondukcji wymieniane jest ok.10-20% ciepła.

b) unoszenia (konwekcji) - jest to przemieszczanie się masy cieczy lub gazów w wyniku ogrzania tych ciał i spowodowania zmian w gęstości oraz ciężarze. Tym sposobem wymieniane jest ok.60% ciepła.

c) promieniowania cieplnego (radiacji) - jest to przenoszenie się energii cieplnej w postaci fal elektromagnetycznych, rozchodzących się prostoliniowo we wszystkich kierunkach. Tym sposobem wymieniane jest ok.20-30% ciepła.

4. Zjawiska towarzyszące procesowi palenia

4.1 Płomień - stanowią go palące się gazy wydzielające się pod wpływem ciepła z materiału palnego

a) płomień świecący -powstaje przy spalaniu substancji bogatych w węgiel np.: drewno, węgiel, papier, produkty ropopochodne

b) płomień nie świecący - powstaje przy spalaniu wodoru, siarki, tlenku węgla, alkoholu metylowego i innych substancji ubogich w węgiel lub nie zawierających węgla. Płomień ten jest blady, siny w świetle dziennym.

4.2.Dym - jest to mieszanina drobnych, nie spalonych cząstek materiału palnego z powietrzem. W mieszaninie tej występują cząsteczki w postaci sadzy, popiołu, drobinek palącego się materiału oraz par i gazów.

4.3 Lotne produkty spalania


  1. dwutlenek węgla

  2. tlenek węgla

  3. metan

  4. wodór

  5. siarkowodór

  6. dwutlenek siarki

  7. akroleina

  8. cyjanowodór

4.4 Stałe produkty spalania

  1. sadza - są to cząsteczki nie spalonego węgla

  2. popiół - są to niepalne mineralne zanieczyszczenia. W węglu stanowią one ok.1-2% masy

  3. żużel - są to stopione zanieczyszczenia mineralne wchodzące w skład popiołu

5. Sposoby przerywania procesu palenia

5.1 Usunięcie materiału palnego

5.2 Odcięcie dopływu tlenu

5.3 Rozcieńczenie substancji palnej

5.4 Odbieranie ciepła

5.5 Przerywanie reakcji łańcuchowej

6. Parametry charakteryzujące prędkość palenia

6.1 Masowa szybkość spalania - odnosi się do stałych materiałów i określa szybkość z jaką ów materiał spala się na określonej jednostce powierzchni w jednostce czasu. Wyrażona jest w kg/m2/min

6.2 Liniowa szybkość spalania - odnosi się do cieczy spalającej się w zbiorniku i określa o ile obniży się poziom cieczy w zbiorniku w określonym czasie. Wyrażona jest w mm/min.

ZJAWISKO POŻARU

Pożar - Jest to niekontrolowany proces spalania w miejscu do tego nie przeznaczonym powodujący straty materialne. pożaru na strefy.

Strefa jest to przestrzeń, w której przebiega proces spalania

1.1 Strefa spalania

- obejmuje przestrzeń, gdzie znajduje się ognisko pożaru (przebiega tam proces spalania, znajdują się tam materiały zagrożone bezpośrednio i ulegające rozkładowi termicznemu)

1.2 Strefa oddziaływania cieplnego

- jest to przestrzeń, w której wydzielone ciepło prowadzi do zmian stanu skupienia

materiałów i wytrzymałości konstrukcji obiektu

1.3 Strefa zadymienia

- jest to przestrzeń wokół strefy spalania i strefy oddziaływania cieplnego, gdzie stężenie dymu utrudnia widoczność i uniemożliwia przebywanie bez aparatów izolujących drogi oddechowe

2. Fazy rozwoju pożaru

2.1 Faza pierwsza

- charakteryzuje się rozszerzaniem ognia od źródła zapalenia, w tej fazie następuje

gwałtowny wzrost temperatury.

2.2 Faza druga

- pożar osiąga pełny rozwój przez objęcie płomieniem całego pomieszczenia, lub przez

wniknięcie w głąb materiału palnego, faza ta ma najwyższą temperaturę ok.800-1200 0C

2.3 Faza trzecia

- następuje dopalanie się resztek materiału palnego oraz żarzenie, w fazie tej temperatura

stopniowo zaczyna spadać

2.4 Faza czwarta

- jest to faza, w której następuje stygnięcie pogorzeliska, a temperatura osiąga wartość

sprzed zapaleniem.

3. Podział pożarów ze względu na wielkość

3.1 Pożar mały

- w wyniku którego zostały spalone lub zniszczone:

a) obiekty lub ich części, ruchomości, składowiska materiałów, maszyny, urządzenia, surowce, paliwa itp.o powierzchni do 70 m2 lub objętości do 350 m3

b) lasy, uprawy, trawy, torfowiska i nieużytki o powierzchni do l ha

3.2 Pożar średni

- w wyniku którego zostały spalone lub zniszczone


  1. obiekty lub ich części, ruchomości, składowiska materiałów, maszyny, urządzenia, surowce, paliwa itp. o powierzchni od 71 do 3OO m2 lub objętości od 351-1500 m3

  2. lasy, uprawy, trawy, torfowiska i nieużytki o powierzchni od l do 10 ha

3.3 Pożar duży

- w wyniku którego zostały spalone lub zniszczone

a) obiekty lub ich części, ruchomości, składowiska materiałów, maszyny, urządzenia surowce, paliwa itp. o powierzchni od 301 do 1000m2 lub objętości od 1501 do 5000 m3

b) lasy, uprawy, trawy, torfowiska i nieużytki o powierzchni od 10 do 100 ha

3.4 Pożar bardzo duży

- pożar, którego powierzchnia lub objętość przekracza wartości podane powyżej Jeżeli nie można ustalić wielkości pożaru na podstawie jego powierzchni lub kubatury przyjmuje się następujące kryteria wielkości pożarów:

1. pożar mały - jeżeli podano do 4 prądów gaśniczych

2. pożar średni - jeżeli podano od 5 do 12 prądów gaśniczych

3. pożar duży - jeżeli podano od 13 do 36 prądów gaśniczych

4. pożar bardzo duży - jeżeli podano powyżej 36 prądów gaśniczych, bez względu na ich rodzaj i wielkość

Powyższe kryteria określenia wielkości pożarów przyjmuje się szczególnie w przypadku pożarów odwiertów naftowych, rurociągów gazowych, paliwowych, urządzeń technologicznych poza budynkami itp.





1   2   3   4   5


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna