Start100aaxaf1000Perspektywy rozwoju energetyki wiatrowej w Polsce



Pobieranie 16.82 Kb.
Data09.05.2016
Rozmiar16.82 Kb.
start100aaxaf1000Perspektywy rozwoju energetyki wiatrowej w Polsce
W Polsce, pomimo z jednej strony wysokiego poziomu emisji zanieczyszczeń do atmosfery, z drugiej zaś wysoce niekorzystnej struktury wytwarzania energii elektrycznej nigdy nie myślano o energetyce ze źródeł odnawialnych, w tym wiatrowej, w sposób poważny. Mylne oszacowanie zasobów energetycznych wiatru na terenie Polski, wynikające bardziej z niechęci decydentów do energetyki innej niż konwencjonalna (pomimo licznych opracowań naukowych prof. Haliny Lorenc z Państwowego Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej w Warszawie, wykorzystujących pomiary wiatru z wielu dziesiątek lat), nie pozwoliły na to by energetyka wiatrowa – a uogólniając to, co cała energetyka oparta o źródła odnawialne – znalazła swoje właściwe miejsce. Pomimo bardzo trafnych treści rządowych dokumentów kreujących politykę ekologiczną państwa (polityka Ekologiczna Państwa, wrzesień 1991r.), czy w końcu uchwały Sejmu RP. z dnia 10 maja 1991r. (Monitor Polski nr 18, poz. 118), do dnia dzisiejszego brak jest podstawowych aktów wykonawczych, regulujących możliwość rozwoju energetyki wiatrowej.

Powyższa sytuacja wyklucza zarówno rozwój myśli technicznej, jak i realizacje projektów aeroenergetycznych. Z uwagi na bardzo wysokie stadium rozwoju energetyki wiatrowej w świecie, niemożliwym już staje się własne, polska koncepcja rozwiązań problemów technologicznych. Zostało to zresztą udowodnione chybionymi próbami wykreowania rynku producenta, podjętymi przez Fabrykę Urządzeń Górniczych Nowomag z Nowego Sącza. Brak kapitału, potrzebnego zarówno dla rozwoju koncepcji jak i wdrożenia produkcji wykorzystującej najnowsze zdobycze technologiczne końca XX wieku, brak jakichkolwiek regulacji prawnych i reguł korzystnego inwestowania wraz z logicznymi systemami kredytowymi, ograniczały rdzennie polskie projekty do zaledwie kilku realizacji. Moc znamionowa jedynej polskiej siłowni, która do dnia dzisiejszego nie weszła do seryjnej produkcji – 160kW – to poziom technologii europejskiej sprzed 15lat. Jedynym właściwym krokiem, oczywiście po rozwiązaniu spraw legislacyjnych, które z racji naszych aspiracji integracyjnych powinny być rychło pozytywnie załatwione, wydaje się być podjęcie wspólnej produkcji siłowni na bazie sprawdzonej w świecie technologii.



Prognoza rozwoju aeroenergetyki


W Polsce w pierwszej fazie rozwoju energetyki wiatrowej wykorzystywane zostaną najlepsze tereny z punktu widzenia zasobów energetycznych wiatru- tj. klasa I wg. klasyfikacji profesor Haliny Lorenc, obejmująca Pomorze oraz północno-wschodni skrawek Suwalszczyzny. W północnym pasie Pomorza, zwłaszcza strefie przybrzeżnej oraz pólnocno-wschodniej części byłego województwa suwalskiego, podstawowe parametry wiatru, czyli średnia roczna prędkość wiatru i jej właściwy rozkład, niczym nie ustępują najlepszym lokalizacjom niemieckim, gdzie średnia roczna prędkość wiatru na poziomie 50 metrów ponad poziom terenu osiąga wartość 7m/s północna część byłych województw: szczecińskiego, koszalińskiego, słupskiego, gdańskiego oraz elbląskiego. To naturalne bogactwo północnej Polskie może być eksploatowane już bardzo szybko; jedynym warunkiem jest właściwa regulacja prawna, obecna już niemal we wszystkich państwach Europy Zachodniej. Ekspertyzy dotyczące możliwości energetycznego wykorzystania wiatru w Polsce, sporządzone przez specjalistów z Unii Europejskiej z polecenia Komisarza Generalnego pani Edith Cresson wykazały, iż poziom mocy zainstalowanej mógłby wynieść w roku 2005 ok. 600MW, natomiast w 2050 mógłby osiągnąć pułap 6000MW.

Oddzielnym aspektem jest zatrudnienie w nowym sektorze, jakim jest energetyka wiatrowa. Bazując na danych duńskich i niemieckich, można przyjąć, że instalacja 1000MW siłowni wiatrowych pociąga za sobą, stałe zatrudnienie 5000-7000 osób.



Analizując stan obecny aeroenergetyki na świecie (a zwłaszcza w Europie) oraz zasoby energetyczne wiatru w Polsce (przede wszystkim w jej północnych rejonach) oraz zaostrzające się wymogi ekologiczne państw – członków Unii Europejskiej, sprawa pilnego opracowania rozwiązań administracyjno-prawnych dla potrzeb rozwoju energetyki wiatrowej (i innych źródeł odnawialnych) wydaje się niezwykłej wagi.

Bariery dla odnawialnych źródeł energii


  • Obecna struktura i stopień rozwoju energetyki konwencjonalnej.

  • Bariera instytucjonalna- brak lub niedostosowanie istniejących w Polsce struktur organizacyjnych dla właściwego rozwoju sektora energetycznego; brak promocji technologii pozyskiwania energii ze źródeł odnawialnych.

  • Bariera ekonomiczno-finansowa przejawiająca się przede wszystkim w pominięciu w kosztach produkcji energii kosztów zewnętrznych.

  • Bariera społeczna- zagrożenie bezrobociem w sektorze wydobywczym.

  • Bariera informacyjna- błędne oceny zasobów odnawialnych źródeł energii w Polsce, a także bardzo mała wiedza ekspertów z sektora energetyki na temat światowych standardów technologicznych odnawialnych źródeł energii.

  • Bariera finansowa.



Instrumenty prawno-administracyjne


Poniżej przedstawiono elementy polityki ekologicznej państwa, które działając we właściwej ze sobą korelacji mogłyby spowodować narodziny w Polsce energetyki ze źródeł odnawialnych i doprowadzić ich udział w bilansie energetycznym do poziomu wymaganego przez Unię Europejską.
Instrumenty będące w gestii rządu:

  • Całkowite zaprzestanie subsydiowania paliw kopalnych;

  • Dofinansowanie ze środków budżetu państwa inwestycji w zakresie odnawialnych źródeł energii, zwłaszcza w pierwszym etapie rozwoju, do chwili wytworzenia się rynku odnawialnych źródeł energii;

  • Internalizacja kosztów zewnętrznych w ceny energii pochodzącej ze źródeł kopalnych (koszty ochrony środowiska i zdrowia ludzkiego);

  • Zwolnienie z wszelkich podatków, w tym z VAT, działalności związanej z energetyką odnawialną (zarówno w sferze produkcji energii, jak też wytwarzania środków produkcji);

  • Powołanie centralnej instytucji odpowiedzialnej za przygotowanie oraz wdrażanie programu rozwoju odnawialnych źródeł energii;

  • Wyznaczanie dla zakładów energetycznych obligatoryjnego poziomu zakupu energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych.


Instrumenty będące w gestii funduszy i fundacji:

  • Zwiększenie udziału środków promocyjnych na odnawialne źródła energii;

  • Zweryfikowanie systemu finansowania przedsięwzięć wykorzystujących OZE w Narodowym Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej poprzez obniżenie kapitału własnego do 20% dla inwestorów pozabudżetowych.



Instrumenty będące w gestii parlamentu


  • Uchwalenie ustawy o OZE, dającej podstawę do priorytetowego traktowania inwestycji wykorzystujących te źródła oraz zapewniających właściwe regulacje prawne na poziomie aktów wykonawczych;

  • Wprowadzenie zmian w ustawie Prawo Energetyczne polegające na: zapisie o zwolnieniu z obowiązku uzyskania koncesji dla właścicieli OZE do poziomu mocy zainstalowanej-5MW; zagwarantowaniu preferencyjnego traktowania energetyki z OZE zgodnie z duchem Dyrektywy 96/92/EC Parlamentu i Rady Europy z dnia 19 grudnia 1996r. w sprawie jednolitych zasad wewnętrznego rynku energii elektrycznej. Oszczędzanie energii i promowanie źródeł odnawialnych jest ekonomicznie znacznie zdrowsze niż stałe utrzymywanie parasola ochronnego państwa nad sektorem paliwowo-energetycznym.

PODSUMOWANIE

Często zarzuca się elektrowniom wiatrowym, że są zbyt małej mocy, szpecą krajobraz, wytwarzają podczas pracy hałas i mogą spowodować nowe nieznane dotąd zagrożenia ekologiczne. Wszystkie te zarzuty są jednak bezzasadne, ponieważ: energia wiatru jest elastyczna, niezależna i dogodna do stosowania w oddalonych miejscach, jest powszechnie dostępna i uniezależniona od importu. Rozwój techniki sprawia, że elektrownie wiatrowe są coraz doskonalsze, osiągają coraz większe sprawności i coraz mniej agresywną, jeśli chodzi o hałas zagrożenie, pracę dla środowiska. Poza tym, obiekty elektrowni konwencjonalnej o wiele bardziej szpecą lokalny krajobraz, nie mówiąc już o skażeniu, jakie powodują. Siłownie wiatrowe, bez względu na ich rodzaj, rozmiary czy tez liczebność nie powodują skażeń radioaktywnych, dewastacji terenu ani strat w naturalnych zasobach i zmian w środowisku naturalnym Ziemi.

Powinniśmy traktować wiatr jako surowiec energetyczny, ze znacznie większym rozmachem korzystać z tego źródła o niewyczerpalnych zasobach. Energia wiatru nadaje się do natychmiastowego wykorzystania, a jej przetworzenie np. na energię elektryczną jest dość proste i nie wymaga stosowania złożonych procesów. W wielu krajach w opanowaniu energii wiatru już obecnie przykłada się duże nadzieje. Miejmy nadzieję, że niedługo nauczymy się lepiej korzystać z tych nieogarniętych zasobów energii.

LITERATURA:

„Proekologiczne źródła energii odnawialnej” – Witold M. Lewadnowski Warszawa 2001



www.windenergy.pl

www.delfin.ise.polsl.gliwice.pl




©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna