Strategia rozwiązywania problemów społecznych miasta przasnysza na lata 2009 2015 spis treśCI



Pobieranie 259.81 Kb.
Strona3/3
Data28.04.2016
Rozmiar259.81 Kb.
1   2   3

2.7. KWESTIA DZIECKA I RODZINY
Znaczącą część klientów lokalnego systemu pomocy społecznej stanowią rodziny z trudnościami opiekuńczo-wychowawczymi. Najczęściej niezaradność rodziny w opiece i wychowaniu własnych dzieci łączy się z innymi dysfunkcjami, takimi jak: uzależnienie od alkoholu, przemoc domowa, zaburzenia równowagi systemu rodzinnego w sytuacjach kryzysowych, problemy w pełnieniu ról rodzicielskich, małżeńskich, zawodowych oraz niezaradności w prowadzeniu gospodarstwa domowego.

MOPS diagnozuje rodziny dysfunkcyjne, które nie są zdolne do stworzenia właściwych warunków socjalno-bytowych i opiekuńczo-wychowawczych oraz nie wypełniają podstawowych funkcji rodziny. Skrajnym przykładem rodziny dysfunkcyjnej jest rodzina patologiczna, która stanowi zagrożenie dla istniejącego układu społecznego z kilku powodów:



  • dorośli członkowie oraz ich dzieci często wchodzą w konflikt z prawem,

  • odrzucone są podstawowe wartości i normy społeczne,

  • dzieciom przekazywane są negatywne normy i wartości,

  • dzieci uczą się dewiacyjnych i przestępczych zachowań.

Na podstawie danych MOPS liczba rodzin korzystających z powodu bezradności opiekuńczo-wychowawczej przedstawia się następująco:


Tabela nr 9

Rok

Liczba rodzin

w tym: rodzin niepełnych

Rodzin wielodzietnych

(3 i więcej dzieci)

2005

171

116

48

2006

163

110

32

2007

192

152

40

2008

189

153

33

Źródło: Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej
Rodziny te wymagają szczególnej uwagi i monitoringu ze strony pracowników socjalnych i jak wynika z tabeli liczba rodzin wymagających wszechstronnych oddziaływań ma tendencję wzrostową. Tak jak w przypadku „dziedziczenia biedy”, kolejne pokolenie przejmuje negatywne wzorce rodzinne i tworzy rodziny dysfunkcyjne.

Wyuczona bezradność prowadzi do zjawiska sieroctwa, które związane jest ze stanem pozbawienia dzieci, trwale lub przejściowo, szans wychowywania we własnej rodzinie, ze względu na brak odpowiednich warunków opiekuńczo-wychowawczych. Sieroty, tzw. sieroty społeczne w coraz większym stopniu pochodzą z rodzin dysfunkcyjnych, w których panuje niewłaściwa atmosfera, konflikty rodzinne, brak odpowiedzialności za dzieci, gdzie dochodzi do zerwania więzi uczuciowych między członkami rodziny, a szczególnie w stosunku do dziecka. Na dezintegrację rodziny wpływa również zła sytuacja materialna, mieszkaniowa, alkoholizm, jednego lub obojga rodziców, niezadowolenie spowodowane bezrobociem.

Bezradność w sprawach opiekuńczo-wychowawczych niejednokrotnie jest podstawą do organizowania zastępczych form opieki nad dzieckiem. Jedną z najbardziej dogodnych form opieki nad dzieckiem jest rodzina zastępcza. Rodzina zastępcza to taka rodzina, która tymczasowo lub stale opiekuje się i wychowuje dzieci, które zostały osierocone, odrzucone lub których rodzice nie są w stanie zapewnić im bezpieczeństwa i opieki. Na dzień 31.12.2007r. w powiecie przasnyskim funkcjonowały 53 rodziny zastępcze, w których przebywało 108 dzieci (w tym w rodzinach zastępczych spokrewnionych z dzieckiem przebywało 64 dzieci, niespokrewnionych z dzieckiem 44 dzieci).

Dla porównania w 2005 roku rodzin zastępczych było 60, a przebywało w nich 90 dzieci. Sprawowanie nadzoru nad dziećmi powierzonymi rodzinom zastępczym wykonywane jest przez Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie we współpracy z Sadem Rejonowym i kuratorami sądowymi.

Dziecku pozbawionemu częściowo lub całkowicie opieki rodzicielskiej lub niedostosowanemu społecznie powiat zapewnia opiekę i wychowanie również w placówce opiekuńczo-wychowawczej. W 2007r. w placówkach przebywało 17 dzieci (w 2005 roku – 8 dzieci).

Podejmując kwestię dziecka w środowisku lokalnym warto wspomnieć o działaniach podejmowanych przez Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia Św. Wincentego a` Paulo na rzecz zaniedbanych dzieci. Siostry prowadzą Świetlice Socjoterapeutyczną „Promyk Jutrzenki” dla około 40-tu dzieci którym zapewniają fachową opiekę, zajęcia socjoterapeutyczne, pomoc w lekcjach, gorący posiłek oraz potrzebne zabiegi sanitarne. Działalność świetlicy, (w tym coroczne wyjazdy dzieci w czasie wakacji) dofinansowywana jest ze środków Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych.



2.7.1. PRZEMOC W RODZINIE
Zgodnie z ustawą o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie przemoc domowa to „jednorazowe albo powtarzające się umyślne działanie lub zaniechanie naruszające prawa lub dobra osobiste osób najbliższych, w szczególności narażające te osoby na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia, naruszające ich godność, nietykalność cielesną, wolność, w tym seksualną, powodujące szkody na ich zdrowiu fizycznym lub psychicznym, a także wywołujące cierpienia i krzywdy moralne u osób dotkniętych przemocą”
W statystykach policyjnych zjawisko przemocy w rodzinie w latach 2006-2008 przedstawiło się następująco:
Tabela nr 10




2006

2007

2008

Liczba przeprowadzonych interwencji domowych w tym:

dotyczących przemocy w rodzinie (NK)

100

99


115

111


122

120


Liczba pokrzywdzonych w wyniku przemocy domowej w tym:

- kobiety

- mężczyźni

- małoletni do ukończenia lat 13

- małoletni od 13 do 18 lat

221


101

2

87



31

162


107

7

40



8

235


112

9

88



26

Liczba sprawców przemocy domowej ogółem,

w tym:

- kobiety

- mężczyźni

- nieletni

99
2

97

0



112
3

109


0

119
2

117


0

Liczba sprawców przemocy domowej pod wpływem alkoholu

79

100

99

Liczba osób zatrzymanych do wytrzeźwienia

40

50

54

Dane: KPP Przasnysz
Analizując przedstawione informacje zauważa się zwiększenie liczby przeprowadzonych interwencji domowych oraz zwiększoną ilość sprawców przemocy domowej w tym również pod wpływem alkoholu. Zmalała natomiast liczba dzieci krzywdzonych w wyniku przemocy.

W odpowiedzi na występujące zjawisko, z inicjatywy Komendy Powiatowej Policji i Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej powołana została Przasnyska Koalicja na Rzecz przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie.



W skład Przasnyskiej Koalicji weszli przedstawiciele 16 instytucji:

  • Komendy Powiatowej Policji w Przasnyszu,

  • Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Przasnyszu,

  • Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych

  • Prokuratury Rejonowej

  • Sądu Rejonowego,

  • Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie,

  • Poradni Leczenia Uzależnień,

  • Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Przasnyszu,

  • Poradni Zdrowia Psychicznego,

  • szkół podstawowych, Publicznego Gimnazjum, Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych, Zespołu Szkół Licealnych, Specjalnego Ośrodka Szkolno – Wychowawczego,

  • Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej,

  • Mazowieckiego Centrum Pomocy Bliźniemu MONAR – MARKOT.


Cele operacyjne Przasnyskiej Koalicji:

  • Edukacja społeczności lokalnej w zakresie przemocy domowej.

  • Zwiększenie społecznego zaangażowania w sprawy przeciwdziałania przemocy.

  • Podniesienie skuteczności działań służb pomagających ofiarom przemocy i pracujących ze sprawcami.

  • Rozwój procesu integrowania instytucji na rzecz wspierania osób doświadczających przemocy.

  • Rozwój środowiskowych form wsparcia.

  • Zbudowanie lokalnego systemu przeciwdziałania przemocy domowej.


Wymierne efekty działań Zespołu Interwencyjnego Przasnyskiej Koalicji (na dzień 31.12.2008r. ) są następujące:

  • systematycznymi działaniami objęto 104 rodziny – łącznie omawiając 353 przypadki przemocy domowej,

  • przemoc uległa wygaszeniu w 37 rodzinach,

  • w 11 rodzinach sytuacja uległa normalizacji,

  • w 9 przypadkach sprawy przemocy podjęli systematyczną terapię odwykową,

  • 16 ofiar przemocy zdecydowało się na korzystanie z systematycznej terapii dla ofiar przemocy domowej,

  • 15 kobiet doznających przemocy zdecydowało się na złożenie zawiadomienia o ściganiu sprawców przestępstwa z art. 207 KK,

  • w 43 rodzinach postępowanie sprawców przemocy udało się skorygować przynajmniej okresowo.

Działania Przasnyskiej Koalicji na Rzecz Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie mają charakter innowacyjny i są bardzo dobrze postrzegane przez osoby doświadczające przemocy, a także są propagowane poza naszym miastem jako „dobra praktyka”.

2.8. PROBLEM ALKOHOLIZMU I NARKOMANII
Z przemocą w rodzinie omawianą w poprzednim punkcie nierozerwalnie wiąże się problem alkoholizmu. Alkoholizm uznawany za chorobę społeczną jest poważną dysfunkcją. Osoby nadużywające alkoholu niszczą siebie, najbliższych i powodują degradację całej rodziny. Alkoholizm prowadzi do patologii w wielu obszarach życia. W 2007r. na terenie miasta Przasnysza stwierdzono 143 przestępstwa popełnione pod wpływem alkoholu, w tym 140 przestępstw z art. 178 § 1 KK i art. 178 § 2 KK (prowadzenie na drodze publicznej pojazdu mechanicznego lub roweru w stanie nietrzeźwym). Pijani kierowcy stanowią poważne zagrożenie w ruchu drogowym i są sprawcami wielu groźnych wypadków.

Miejska Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, prowadząca od wielu lat działania przeciwdziałające alkoholizmowi oraz zadania z zakresu profilaktyki uzależnień dąży do ograniczenia skali tego zjawiska. Systematycznie prowadzone są interwencje wobec osób uzależnionych, zgłaszanych komisji w celu zmotywowania ich do leczenia odwykowego. W 2007 roku do zespołu do spraw motywowania do leczenia wpłynęły 43 wnioski o leczenie odwykowe, które złożyła Komenda Powiatowa Policji lub rodziny alkoholików. Po przeprowadzonym postępowaniu komisja skierowała:



  • 17 wniosków do Sądu Rejonowego o zobowiązanie do podjęcia leczenia odwykowego,

  • 13 wniosków do Poradni Leczenia Uzależnień na leczenie i terapię.

  • 5 wniosków – sprawy zawieszone, umorzone lub wycofane (po zobowiązaniu się uzależnionego do podjęcia dobrowolnego leczenia).

Osoby uzależnione mają możliwość leczenia i uczestnictwa w terapii w Poradni Leczenia Uzależnień i Ośrodku Leczenia Uzależnień zlokalizowanych w Szpitalu Powiatowym w Przasnyszu. Osoby chcące uwolnić się od nałogu i ich rodziny wspierane są przez Katolickie Stowarzyszenie Pomocy Osobom Uzależnionym i ich Rodzinom „Filadelfia” oraz przez Klub Abstynenta „Orlik”.


Narkomania

Termin narkomania określa stan uzależnienia od środków odurzających. Pojęcie to ma szerokie znaczenie i obejmuje nie tylko nałogowe używanie narkotyków, ale posługiwanie się wszelkimi środkami wywołującymi odurzającą euforię. Według ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, narkomania to „stałe lub okresowe zażywanie w celach nie medycznych środków odurzających lub substancji psychotropowych albo środków zastępczych, w wyniku czego nie może powstać lub powstaje uzależnienie”.

Narkomania stała się groźnym problemem społecznym obejmującym zasięgiem coraz większą ilość młodych ludzi. Z badań ankietowych przeprowadzonych w 2007r. wśród uczniów trzech klas gimnazjum oraz drugich klas szkół ponadgimnazjalnych w Przasnyszu wynika, że na pierwszym miejscu pod względem rozpowszechniania i eksperymentowania znajdują się leki uspakajające i nasenne bez przepisu lekarza (20%), na drugim marihuana i haszysz (18%), następnie substancje wziewne (7%).

Szczególny niepokój budzi znaczny odsetek młodzieży eksperymentującej z alkoholem w połączeniu z marihuaną (8%) oraz alkoholu w połączeniu z lekami (8%).

37 % badanej młodzieży zna miejsce, gdzie można zaopatrzyć się w marihuanę lub haszysz. Według ankietowanych najłatwiej można kupić marihuanę i haszysz w dyskotece i barze – 13 % wskazań, szkole – 9 % odpowiedzi, mieszkaniu dilera 6 % oraz na ulicy, w parku – 5 %. Niepokojący jest wysoki odsetek młodzieży, która może zaopatrzeć się w narkotyki w szkole.

Według danych Komendy Powiatowej Policji w Przasnyszu rośnie w sposób zatrważający ilość przestępstw przeciwko ustawie o narkomanii. W 2000r. stwierdzono 1 przestępstwo, w roku 2005 – 94, zaś w 2006 roku – 195 przestępstw; w tej liczbie 104 dorosłych i 91 nieletnich naruszyło w/w ustawę. Przestępczość narkotykowa i uzależnienie od narkotyków ma silną tendencję wzrostową i już wymaga podejmowania kompleksowych, wielopłaszczyznowych działań.



2.9. REALIZOWANE PROGRAMY I PROJEKTY
2.9.1. Program „Pomoc państwa w zakresie dożywiania”
Program ma na celu zmniejszenie problemu niedożywienia dzieci z rodzin najuboższych i ograniczenia zjawiska głodu i niedożywienia wśród osób samotnych, chorych, niepełnosprawnych i rodzin o najniższych dochodach. Do udzielenia tej formy pomocy kwalifikuje podwyższone do 150 % kryterium dochodowe (kwota 526,50 zł netto na osobę w rodzinie). Ze środków programu finansowane są: obiady w szkołach i przedszkolach dla dzieci i młodzieży, gorący posiłek dla samotnych, chorych, zakup artykułów żywnościowych dla najuboższych oraz zasiłki celowe na żywność.

W 2008r. z posiłku skorzystało 523 osoby, w tym: 107 osób to dzieci do 7 roku życia, 378 osób uczniowie do czasu ukończenia szkoły ponadgimnazjalnej. 143 rodziny otrzymały zasiłki celowe na żywność, a 56 rodzin – świadczenie rzeczowe w postaci zakupu żywności. Koszty programu w 2008r. zamknęły się kwotą 242 193 zł. Środki własne, wymagane do realizacji programu na poziomie 40 % stanowiły kwotę 78 593 zł , dotacja – 163 600 zł.


2.9.2. „Program wolontarystyczny w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej”
Jest to oferta adresowana do szerokiego kręgu odbiorców. Program realizowany jest w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej od 2002 roku.

Odbiorcami programu są:



  • dzieci mające problemy w nauce,

  • osoby niepełnosprawne – dzieci i dorośli,

  • osoby starsze.

Wolontariusze pracują zarówno indywidualnie w domach swoich podopiecznych jak i w instytucjach. Z pomocy ochotników korzystają Poradnia Rehabilitacji Neurologicznej dla Dzieci i Młodzieży „AGA”, Świetlica Socjoterapeutyczna „Promyk Jutrzenki”, Dom Pomocy Społecznej Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia Św. Wincentego a` Paulo, stowarzyszenia – PCK i PKPS, przedszkola miejskie, Miejska Biblioteka Publiczna, Środowiskowy Dom Samopomocy, Powiatowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna, szkoły podstawowowe.

Wolontariuszami są przede wszystkim uczniowie szkół ponadgimnazjalnych, gimnazjum, osoby pracujące zawodowo, emeryci. Przez okres realizacji Programu w ramach wolontariatu pracowało 413 osób. Wolontariat uczy aktywności, wrażliwości na potrzeby drugiego człowieka, odpowiedzialności, zaspokaja potrzeby samorealizacji i akceptacji przez innych. Rokrocznie ponad stu pięćdziesięciu wolontariuszy angażuje się w działania na rzecz lokalnej społeczności. To znaczący ludzki potencjał, który będzie można wykorzystać także w wielu nowych obszarach działań. W najbliższym czasie propagowany i rozwijany będzie wolontariat wśród osób starszych.
2.9.3. Program „Przasnyski Klub Samopomocy”
Jest to nowa forma usługi socjalnej, realizowana od listopada 2005 roku w ramach Klubu Samopomocy. W Klubie działają cztery grupy wsparcia:


  • dla kobiet po mastektomii,

  • dla matek dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym,

  • dla ofiar przemocy domowej,

  • dla bezrobotnych kobiet.

Ideą tworzenia grupy wsparcia jest pomaganie, wspieranie osób, które łączą się wokół takiego samego dominującego i wpływającego na codzienne życie problemu. Przebywanie razem, dzielenie się własnymi doświadczeniami, wymiana informacji powodują, że takie grupy mają wymiar terapeutyczny, a osoby wspierając się nawzajem znajdują pomoc.

Planowane jest tworzenie kolejnych grup – dla matek samotnie wychowujących dzieci, rodziców dzieci autystycznych.


2.9.4. Miejski Program Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych
Celem programu jest zwiększenie poziomu edukacji w zakresie profilaktyki uzależnień oraz ograniczenia szkód psychospołecznych związanych z nadmiernym spożyciem alkoholu na terenie miasta. Zadania Programu:

  • Zwiększenie dostępności pomocy terapeutycznej i rehabilitacyjnej dla osób uzależnionych od alkoholu.

  • Udzielanie rodzinom, w których występują problemy alkoholowe pomocy psychospołecznej i prawnej, a w szczególności ochrony przed przemocą w rodzinie.

  • Prowadzenie profilaktyki działalności informacyjnej i edukacyjnej w zakresie rozwiązywania problemów alkoholowych, w szczególności dla dzieci i młodzieży, w tym prowadzenie zajęć sportowo – rekreacyjnych dla uczniów.

  • Wspomaganie działalności instytucji, stowarzyszeń i osób fizycznych, służącej rozwiązywaniu problemów alkoholowych.

  • Podejmowanie interwencji w związku z naruszeniem art. 131 i art. 15 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.



2.9.5. Miejski Program Przeciwdziałania Narkomanii

Celem Programu jest ograniczanie rozmiaru szkód zdrowotnych i społecznych związanych z używaniem narkotyków na terenie Przasnysza. Program stanowią działania:



  • Zwiększenie dostępności pomocy terapeutycznej i rehabilitacyjnej dla osób uzależnionych i osób zagrożonych uzależnieniem.

  • Udzielanie rodzinom, w których występują problemy narkomanii pomocy psychospołecznej i prawnej.

  • Prowadzenie profilaktycznej działalności informacyjnej, edukacyjnej oraz szkoleniowej w zakresie rozwiązywania problemów narkomanii, w szczególności dla dzieci i młodzieży.

  • Wspomaganie działań instytucji, organizacji pozarządowych i osób fizycznych służących rozwiązywaniu problemów narkomanii.


2.9.6. Projekt „Przasnysz Bez Przemocy” realizowany przez Przasnyską Koalicję na rzecz Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie
Projekt realizowany był w ramach rządowego programu ograniczenia przestępczości i aspołecznych zachowań „Razem Bezpieczniej”, dofinansowany ze środków finansowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji. Termin realizacji ustalono na okres marzec-grudzień 2008 r. Łączny koszt projektu stanowiła kwota 88 760 złotych, w tym dotacja 58 060 złotych.

Działania zapisane w projekcie:

  • Konferencja inaugurująca projekt „Przasnysz Bez Przemocy”.

  • Utworzenie Ośrodka Pomocy Kryzysowej, w którym prowadzona jest:

  • terapia grupowa dla ofiar przemocy domowej,

  • grupa wsparcia dla kobiet doświadczających przemocy

  • poradnictwo psychologiczne i pedagogiczne dla rodziców dzieci i młodzieży szkolnej, zwłaszcza z trudnościami wychowawczymi,

  • porady prawne – pomoc w sporządzaniu pism procesowych (prawo rodzinne, alimenty, rozwody, władza rodzicielska),

  • grupa wsparcia dla młodzieży z rodzin, w których występuje przemoc,

  • program korekcyjno- edukacyjny dla sprawców przemocy,

  • terapia dla rodzin w kryzysie.

  • Cykl szkoleń pod nazwą „Rodzina bez przemocy”, prowadzony w szkołach podstawowych i gimnazjum, adresowany do uczniów, rodziców oraz kadry nauczycielskiej.

  • Przeprowadzenie 2 dniowego szkoleń dla przedstawicieli instytucji zajmujących się przeciwdziałaniem przemocy w rodzinie.

  • Wydanie folderu – informatora o projekcie wraz z wykazem instytucji zajmujących się problematyką przemocy.


2.9.7. Projekt systemowy „Aktywizacja społeczno - zawodowa osób bezrobotnych korzystających z pomocy społecznej Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Przasnyszu”
Projekt adresowany był do osób długotrwale bezrobotnych, korzystających ze świadczeń pomocy społecznej. W projekcie brało udział 12 kobiet, z którymi został podpisany kontrakt socjalny, określający sposób współdziałania między osobą a ośrodkiem pomocy społecznej w zakresie rozwiązania trudnej sytuacji życiowej. W ramach kontraktu beneficjentki podjęły się systematycznego udziału w szkoleniu doskonalącym, uprawniającym do wykonywania zawodu opiekunki dla osób starszych i dzieci.

Bezpośrednim celem projektu było przede wszystkim podniesienie kwalifikacji zawodowych i zwiększenie szans na podjęcie zatrudnienia, zwiększenie umiejętności interpersonalnych oraz poczucia własnej wartości, jak również nabycie umiejętności obsługi komputera.

Uczestniczki projektu przygotowywane były poprzez udział w zajęciach praktycznych dydaktycznych w modułach:


  • środowiskowo – medycznym,

  • psychologiczno – pedagogicznym,

  • doradczo – prawnym,

  • obsługi komputera.

Ponad to beneficjentki odbywały co tygodniowe spotkania w ramach grupy samopomocowej. Projekt realizowany był w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, Priorytet VII „Promocja Integracji Społecznej”, Poddziałanie 7.1.1 Rozwój i upowszechnianie aktywnej integracji przez ośrodki pomocy społecznej. Wartość projektu 131 613 złotych, złotych w tym: dotacja rozwojowa 117 794 złotych. Jest to pierwszy projekt realizowany przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej z wykorzystaniem środków unijnych.



2.10. IDENTYFIKACJA NAJWAŻNIEJSZYCH PROBLEMÓW SPOŁECZNYCH MIASTA
Identyfikacja problemów społecznych jest jednym z najważniejszych elementów każdego postępowania diagnostycznego, mającego określić zasadnicze problemy i ewentualne kierunki ich rozwiązywania. Podstawowym narzędziem badawczym, za pomocą którego identyfikowano problemy społeczne miasta, była ankieta przesłana mieszkańcom Przasnysza, między innymi przedstawicielom reprezentującym wybrane instytucje lokalne, takie jak: szkoły, policja, Urząd Miasta, Starostwo Powiatowe oraz osoby korzystające z pomocy społecznej. Ankietę wypełniły 204 osoby, w tym 164 kobiety i 40 mężczyzn.

Wiek ankietowanych:

  • od 18 do 40 lat – 61,8% ankietowanych

  • od 41 do 60 lat – 37,7%

  • 61 lat i więcej – 0,5%.


Wykształcenie osób biorących udział w badaniu:

  • podstawowe – 0,9%

  • zawodowe – 7,8%

  • średnie – 34,8%

  • wyższe – 56,4%


Status na rynku pracy:

  • pracujący – 89,2 %

  • bezrobotni – 9,8 %

  • emeryci/renciści – 1%

Respondenci uznali, że w Przasnyszu występują według kolejności następujące problemy społeczne:



  1. alkoholizm – 85,3 % wskazań,

  2. patologia zachowań młodzieży (agresja, wandalizm, alkoholizm, narkomania) – 79,9 % odpowiedzi,

  3. bezrobocie – 74 %,

  4. przemoc w rodzinie – 67,6 %,

  5. brak ofert spędzania czasu wolnego – 67,1 %,

  6. przestępczość (rozboje, kradzieże, włamania itp.) – 61,2 %,

  7. bieda – 60,8 %,

  8. niewydolność wychowawcza rodzin - 57,3 %,

  9. brak wystarczającej ilości mieszkań dla najuboższych – 52,4 %,

  10. narkomania – 46,5 %,

  11. bariery w prawidłowym funkcjonowaniu osób niepełnosprawnych – 45 %,

  12. osamotnienie osób starszych i niepełnosprawnych – 44,1 %,

  13. brak poczucia bezpieczeństwa – 42,1 %.

Ankietowani wskazali problemy, które w ich ocenie są najbardziej uciążliwe uznając alkoholizm, patologię zachowań młodzieży oraz bezrobocie za najważniejsze problemy społeczne naszego miasta. Rozwiązaniem tych właśnie problemów w pierwszej kolejności powinny zająć się władze lokalne. W dalszej kolejności wskazano: problem biedy, brak ofert spędzania czasu wolnego, przemoc w rodzinie, przestępczość, brak wystarczającej ilości mieszkań dla najuboższych oraz niewydolność wychowawczą rodzin.

W kolejnym pytaniu zwrócono się do respondentów z prośbą o wskazanie pięciu najważniejszych kwestii, na których powinna skupić się strategia rozwiązywania problemów społecznych. Ankietowani wymienili jako najbardziej istotne:


  1. Pomoc bezrobotnym w przekwalifikowaniu się i znalezieniu pracy.

  2. Pomoc dzieciom z najuboższych rodzin.

  3. Pomoc dla samotnych matek i kobiet w ciąży, będących w trudnej sytuacji życiowej.

  4. Pomoc rodzinom i osobom znajdującym się w trudnej sytuacji mieszkaniowej.

  5. Pomoc uzależnionym od alkoholu, narkotyków, itp. oraz ich rodzinom.

  6. Zwiększenie ilości miejsc alternatywnego spędzania czasu dla dzieci i młodzieży.

  7. Pomoc osobom starszym, samotnym.

  8. Pomoc dzieciom przewlekle chorym i niepełnosprawnym umysłowo.

  9. Pomoc niepełnosprawnym.

  10. Zwiększenie działań w zakresie profilaktyki i przeciwdziałania przestępczości nieletnich.

Zdaniem badanych oprócz władz lokalnych w rozwiązywaniu problemów społecznych w mieście powinny brać udział:



    • policja – 79,9 % wskazań

    • mieszkańcy – 75,4 %

    • organizacje pozarządowe – 68,6 %

    • kościół – 55,8 %

Wśród innych instytucji wymieniono szkoły, straż miejską, młodzież. Zadawalający jest wysoki odsetek wskazań na udział mieszkańców w oddziaływaniu na społeczność lokalną i wsparcie samorządu i jego jednostek w prowadzeniu polityki społecznej. Nie znalazło to niestety potwierdzenia w dalszej części ankiety i na ostatnie pytanie dotyczące zaangażowania się bezpośrednio w akcje niesienia pomocy osobom w trudnej sytuacji życiowej 49 % ankietowanych udzieliło negatywnej odpowiedzi. Spośród osób deklarujących wolę pomocy prawie połowa udzieliłaby wsparcia finansowego, 21 % badanych wsparłoby pomocą rzeczową, 16 % gotowych jest zaangażować się w wolontariat i tyle samo w pomoc osobom starszym. 9 % respondentów poinformowałoby instytucje o zauważonych problemach społecznych. Wyniki odpowiedzi na to pytanie świadczą, że w procesie budowania społeczeństwa obywatelskiego jesteśmy na początku drogi, a wrażliwość na potrzeby drugiego człowieka jest niewielka.

Osoby wypełniające ankietę podały także, jakie działania należałoby podjąć w celu rozwiązania najważniejszych problemów społecznych:


  • Działania na rzecz osób bezrobotnych wskazało 22 % badanych,

  • Organizacja czasu wolnego – 19,1 % wskazań

  • Dodatkowe patrole policji – 13,7 %

  • Tworzenie nowych form samopomocy – 5,8 %

Inne wymienione działania to: kwesty, zbiórki, budowa bloków socjalnych, pozyskiwanie zewnętrznych środków finansowych, zwiększenie świadomości społecznej, utworzenie świetlicy socjoterapeutycznej, dodatkowa pomoc finansowa dla najuboższych. Zauważyć należy, że na pytanie to 33 osoby (16%) nie udzieliły żadnej odpowiedzi. Zadowalający jest poziom wiedzy respondentów w zakresie instytucji udzielających pomocy poszczególnym grupom dysfunkcyjnym.

Na pytanie „czy wiedziałby Pan/i, gdzie zwrócić się o pomoc” dla niżej wymienionych osób otrzymano odpowiedzi:


  • bezrobotni – 85,2 % ankietowanych potwierdziło, że wie, gdzie szukać wsparcia,

  • osoby biedne – 83,8 % pozytywnych wskazań,

  • starsi, wymagający opieki – 75 % odpowiedzi twierdzących

  • bezdomni – 71 %

  • dzieci zaniedbane – 66,6 % pozytywnych wskazań.

Największą trudność sprawiłoby znalezienie pomocy dla osób psychicznie chorych. 40 % respondentów nie wie, gdzie takiej pomocy należałby szukać. Ostatnia kwestia, która badana była ankietą to poziom bezpieczeństwa mieszkańców Przasnysza. 65,7 % badanych odpowiedziało, że nie czuje się bezpiecznie w naszym mieście. Jako przyczyny braku poczucia bezpieczeństwa podano:



  • grupy młodzieży, zakłócające spokój na ulicach miasta – 52 % odpowiedzi,

  • osoby nietrzeźwe naruszające prawo i porządek publiczny - 41,7% wskazań,

  • kierowcy łamiący przepisy ruchu drogowego – 31,9 %,

  • kradzieże, włamania – 21,5 % odpowiedzi.

Z innych przyczyn wskazano wandalizm, osoby bezdomne ale też i bezpańskie psy.

Najbardziej niebezpiecznymi wieczorem i nocą częściami miasta są:


  • Zawodzie – 43,6 % odpowiedzi respondentów,

  • Osiedle Orlika – 41,6 %,

  • Rynek – 35,2 %,

  • ul. Szpitalna – 21 %,

  • ul. Leszno – 13,2 %,

  • osiedle Działki – 8 %.

Z analizy danych zawartych w części diagnostycznej strategii, ze szczególnym uwzględnieniem badań ankietowych można wskazać, że ważnymi problemami społecznymi na terenie miasta są:



    • alkoholizm,

    • patologie zachowań młodzieży,

    • bezrobocie,

    • bieda,

    • brak ofert spędzania czasu wolnego,

    • przestępczość i przemoc w rodzinie.



2.11. ANALIZA SWOT
Bardzo użyteczną metodą przy określaniu priorytetów rozwojowych jest stosowana w pracach nad strategią analiza SWOT. Analiza SWOT jest efektywną metodą identyfikacji słabych i silnych stron organizacji oraz badania szans i zagrożeń, jakie stoją przed organizacją.

Wnikliwe opracowanie SWOT jest istotnym etapem procesu planowania strategicznego. Właściwie opracowana stanowi punkt wyjścia dla określenia celów strategicznych. Analiza SWOT została przygotowana w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej. Przedstawione poniżej czynniki obejmują:



  • mocne strony – wewnętrzne uwarunkowania o pozytywnym wpływie na sytuację społeczną,

  • słabe strony – wewnętrzne uwarunkowania o negatywnym wpływie na sytuację społeczną,

  • szanse – zewnętrzne uwarunkowania o pozytywnym wpływie na realizację celów,

  • zagrożenia – zewnętrzne uwarunkowania o negatywnym wpływie na realizację celów.


Zagrożenia tkwiące w otoczeniu

    • Występowanie zjawiska wyuczonej bezradności.

    • Występowanie zagrożeń funkcjonowania rodziny: uzależnień, rozpadu więzi rodzinnych, bezrobocia, przemocy w rodzinie, ubóstwa.

    • Niski poziom kultury prawnej społeczeństwa.

    • Częste zmiany ustawodawcze uniemożliwiające długookresowe planowanie działań Ośrodka Pomocy Społecznej.

    • Przekazywanie przez ustawodawcę zadań do realizacji ze wskazaniem finansowania przez budżet gminy (np. opłaty za domy pomocy społecznej).

    • Złe regulacje prawne powodujące obciążenie pracowników socjalnych pracą biurową, kosztem pracy w środowisku i z rodziną.

    • Niewystarczające środki finansowe przekazywane z budżetu państwa na realizację zadań zleconych powodujące obniżenie jakości pracy bądź konieczność dofinansowania z budżetu gminy.

    • Mała ilość ofert pracy dla bezrobotnych kobiet, osób bezrobotnych z niskimi kwalifikacjami oraz osób niepełnosprawnych.

    • Zjawiska zmęczenia, bezsilności i bezradności zachodzące w społeczeństwie.


Szanse tkwiące w otoczeniu

  • Możliwość korzystania ze środków finansowych Europejskiego Funduszu Społecznego oraz pozabudżetowych i pomocowych środków zewnętrznych.

  • Wzrost płacy minimalnej powodujący ograniczenie liczby zasiłkobiorców.

  • Rozwój małej przedsiębiorczości.

  • Traktowanie uzależnienia jako problemu społecznego i właściwe rozwiązania prawno-finansowe w zakresie uzyskiwania pomocy w dziedzinie uzależnień.

  • Stworzenie możliwości prawnych umożliwiających natychmiastowe reagowanie na problemy w rodzinie – tworzenie ośrodków wsparcia, rodzinnych domów dziecka, rodzicielstwa zastępczego.

  • Wzrastająca społeczna akceptacja osób niepełnosprawnych w środowisku lokalnym.

  • Rozwój sektora usług społecznych tworzących nowe miejsca pracy.

  • Prowadzenie ogólnopolskich kampanii medialnych przedstawiających problemy społeczne.

  • Wzrastający poziom wykształcenia mieszkańców.

  • Rozwijające się szkolnictwo wyższe zawodowe przygotowujące do pracy w jednostkach pomocy społecznej oraz poszerzająca się oferta szkoleniowa sprzyjająca doskonaleniu kwalifikacji zawodowych przez kadry pomocy społecznej.

  • Współpraca sektora publicznego z sektorem pozarządowym w obszarze pomocy społecznej.

  • Promocja modelu ekonomii społecznej jako ważnego elementu rozwoju lokalnego i regionalnego.


Uwarunkowania wewnętrzne
Słabe strony:

  • Niekorzystne tendencje demograficzne – spadek liczby urodzeń, wzrost liczby osób w wieku poprodukcyjnym.

  • Duża grupa osób długotrwale bezrobotnych.

  • Duża grupa klientów pomocy społecznej korzystających ze świadczeń pomocowych ponad 3 lata.

  • Występujące zjawisko narkomanii, alkoholizmu i przestępczości – także wśród młodzieży.

  • Istnienie barier, w tym szczególnie architektonicznych utrudniających pełen udział osób niepełnosprawnych w życiu społecznym.

  • Niewystarczająca ilość urządzonych placów zabaw dla dzieci oraz boisk na terenie osiedli mieszkaniowych jako alternatywnych form spędzania wolnego czasu.

  • Znaczny deficyt mieszkań komunalnych i socjalnych.

  • Brak mieszkań chronionych dla osób chorych psychicznie i upośledzonych umysłowo.

  • Niewystarczające oddziaływanie na osoby zagrożone wykluczeniem społecznym – brak systemowego, programowego wsparcia.

  • Słaba oferta pomocowa dla osób starszych w zakresie samopomocy, aktywizacji i zagospodarowania czasu wolnego.

  • Mała ilość organizacji pozarządowych działających w sferze pomocy społecznej.

  • Brak wysoko kwalifikowanych kadr, w tym konsultantów i specjalistów pracujących w obszarze pomocy społecznej.


Mocne strony:

  • Zahamowane tempo wzrostu bezrobocia.

  • Realizacja programów finansowanych ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego na rzecz osób długotrwale bezrobotnych.

  • Dysponowanie stałymi środkami finansowymi na profilaktykę i rozwiązywanie problemów alkoholowych.

  • Właściwe zdiagnozowanie środowisk patologicznych oraz rodzin wymagających wsparcia socjalnego.

  • Rozwinięta pomoc usługowa na rzecz osób starszych, chorych – sprawnie działające usługi opiekuńcze w miejscu zamieszkania klientów.

  • Zabezpieczenie potrzeb osób chorych psychicznie poprzez specjalistyczne usługi opiekuńcze.

  • Zbudowanie skutecznego lokalnego systemu wspierania osób niepełnosprawnych i ich rodzin:

    • przedszkola i szkoły z oddziałami integracyjnymi,

    • Ośrodek Rehabilitacji dla Dzieci i Młodzieży Niepełnosprawnej,

    • Środowiskowy Dom Samopomocy,

    • Poradnia Rehabilitacji Neurologicznej dla Dzieci i Młodzieży „AGA”,

    • Warsztat Terapii Zajęciowej,

    • dwa Domy Pomocy Społecznej.

  • Prężnie działający wolontariat wspierający zarówno indywidualne osoby, jak również wiele instytucji.

  • Prowadzenie działalności w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie. Przasnyska Koalicja na Rzecz Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie i Ośrodek Pomocy Kryzysowej.

  • Aktywnie działające partnerstwo w ramach Przasnyskiej Koalicji na Rzecz Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie z udziałem 16 instytucji.

  • Rozwijająca się działalność samopomocowa – istniejący Klub Samopomocy z czterema grupami wsparcia.

  • Istnienie warunków do prowadzenia skutecznej pracy socjalnej.

  • Uchwalony program współpracy z organizacjami pozarządowymi.

2.12. PODSUMOWANIE DIAGNOZY
Z analizy danych zawartych w części diagnostycznej strategii wynika, że ważnymi problemami społecznymi na terenie miasta są:

  • patologie zachowań młodzieży oraz niewydolność wychowawcza rodzin,

  • alkoholizm i związana z nim przemoc w rodzinie,

  • bezrobocie,

  • bieda,

  • kwestie niepełnosprawności i ludzi starszych.

Skuteczne rozwiązywanie problemów społecznych wymaga określenia misji, celów strategicznych i operacyjnych oraz kierunków działań.



Misja ma za zadanie pokazanie podstawowego kierunku działań, w którego osiąganiu jednoczą się wszystkie uczestniczące w tym procesie podmioty. Ustalona misja stanowi punkt wyjścia do opracowania celów strategicznych. Cele te powinny w ogólny sposób określać docelowy stan strategii, w którym zdiagnozowane problemy społeczne zostaną w stopniu zadowalającym rozwiązane. Dla wykonania celów konieczne jest wskazanie działań opartych na podstawowych zasadach rozwoju społecznego:

  • Wyrównywanie szans i podnoszenie jakości życia.

  • Wsparcie dla istniejących inicjatyw prospołecznych.

  • Tworzenie nowych inicjatyw prospołecznych wspierających integrację społeczną.

  • Prowadzenie działań o szerokim zasięgu.

  • Tworzenie działań o długotrwałych efektach.

  • Działania profilaktyczne.


3. CZĘŚĆ PROGRAMOWA
3.1. MISJA



Miasto Przasnysz wspiera rodzinę, dąży do poprawy standardu życia, podnoszenia wartości kapitału ludzkiego oraz przeciwdziała wykluczeniu społecznemu i wszelkim formom

dyskryminacji mieszkańców



3.2. CELE STRATEGICZNE


  1. Kompleksowy system wsparcia rodziny, ze szczególnym uwzględnieniem pozycji dzieci i młodzieży – wysoka jakość i poziom życia mieszkańców.

  2. Pełna integracja i partycypacja mieszkańców w życiu społecznym i zawodowym.

  3. Partnerstwo na rzecz społecznej aktywności lokalnej.



    1. CELE STRATEGICZNE, OPERACYJNE I DZIAŁANIA



I. CEL STRATEGICZNY
Kompleksowy system wsparcia rodziny, ze szczególnym uwzględnieniem pozycji dzieci i młodzieży – wysoka jakość i poziom życia mieszkańców


Cel operacyjny:

  1. Współpraca instytucji pomocowych, ustalenie wspólnych działań wspomagających dziecko i rodzinę

Działania:

    1. Wspólne diagnozowanie potrzeb i problemów społeczności lokalnej.

    2. Wspomaganie inicjatyw społecznych i inspirowanie rozwoju idei samopomocy.

    3. Inicjowanie współdziałania pomiędzy grupami społecznymi i organizacjami pozarządowymi a instytucjami rządowymi i samorządowymi.

    4. Wypracowanie modelu przepływu informacji pomiędzy instytucjami zajmującymi się pomocą rodzinie.

    5. Integrowanie pracowników instytucji zajmujących się pomocą rodzinie.


Cel operacyjny:

  1. Podejmowanie działań zmierzających do poprawy sytuacji rodzin zagrożonych patologią poprzez wspomaganie osób i rodzin we wzmacnianiu zdolności do zaspokajania potrzeb życiowych oraz rozwój profilaktyki i rozwiązywanie problemów rodzinnych.

Działania:

    1. Stworzenie spójnego systemu wieloaspektowej pomocy środowiskowej dotyczącej rodziny, opartej na indywidualnych planach pracy z rodziną jako całością, którego celem jest nacisk na usamodzielnienie się podopiecznych.

    2. Organizowanie grup edukacyjnych i wsparcia dla rodzin przeżywających sytuacje kryzysowe.

    3. Zapobieganie kierowania dzieci pozbawionych częściowo lub całkowicie opieki rodziców do placówek opiekuńczo-wychowawczych poprzez wspieranie rozwoju sieci placówek opiekuńczych wsparcia dziennego.

    4. Rozwój wsparcia specjalistycznego dla samotnych matek.

    5. Prowadzenie grup socjoterapeutycznych dla dzieci z zaburzeniami zachowania.

    6. Podejmowanie mediacji w rodzinach, w sytuacjach wczesnego kryzysu.

    7. Zapewnienie niewydolnym rodzinom podstawowych warunków życia (pomoc materialna, usługowa, praca socjalna).


Cel operacyjny:

  1. Interwencja kryzysowa – pomoc rodzinie i dziecku, przeciwdziałanie przemocy w rodzinie.

Działania:

    1. Rozwój poradnictwa i upowszechniania informacji z zakresu praw ofiar przemocy domowej.

    2. Edukacja społeczna w zakresie problematyki przemocy w rodzinie.

    3. Przeciwdziałanie rozpadowi rodziny w sytuacjach kryzysu i przemocy (wspieranie ośrodków prowadzących terapię rodzinną oraz poradnictwo specjalistyczne (prawne, psychologiczne, pedagogiczne).

    4. Prowadzenie programów profilaktycznych kształtujących pozytywne relacje pomiędzy członkami rodziny, w tym szczególnie pomiędzy rodzicami i dziećmi.

    5. Inicjowanie akcji edukacyjnych zapobiegających przemocy rówieśniczej.

    6. Opracowanie materiałów zawierających informację o instytucjach udzielających pomocy rodzinom w kryzysie.

    7. Podniesienie skuteczności służb pomagających ofiarom przemocy i pracujących ze sprawcami.

    8. Zbudowanie profesjonalnego lokalnego systemu przeciwdziałania przemocy domowej.


Cel operacyjny:

  1. Wspieranie rodzin z dziećmi niepełnosprawnymi.

Działania:

    1. Wspieranie upowszechniania opieki przedszkolnej, szkolnictwa integracyjnego i specjalnego.

    2. Inicjowanie działań mających na celu obejmowanie opieki i wsparcia rodziny z dziećmi w wieku do 6 roku życia, wczesna pomoc w diagnozowaniu stopnia i typu niepełnosprawności.

    3. Wspieranie tworzenia i prowadzenia specjalistycznych ośrodków dla niepełnosprawnych dzieci (np. dzieci autystyczne).


Realizatorzy celów i kierunków działań:

Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej, Miejska Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, szkoły podstawowe i gimnazjalne, instytucje tworzące Przasnyską Koalicję na Rzecz Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie, Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie, organizacje pozarządowe.



Efekty realizacji celów:

  1. Wzmocnienie rodziny naturalnej, a tym samym zapobieganie jej wykluczeniu społecznemu.

  2. Zahamowanie wzrostu liczby dzieci przebywających w różnych formach opieki poza rodziną.

  3. Zapewnienie należytej opieki dzieciom i młodzieży o szczególnych potrzebach z rodzin dysfunkcyjnych.

  4. Poprawa współpracy instytucji zajmujących się dzieckiem i rodziną w zakresie wymiany informacji i wczesnej diagnozy oraz poradnictwa specjalistycznego.

  5. Odbudowa prawidłowych relacji w rodzinach dotkniętych przemocą, resocjalizacja sprawców przemocy.

  6. Powstanie lokalnego systemu przeciwdziałania przemocy w rodzinie.

  7. Ograniczenie zjawiska przemocy domowej.

  8. Powstanie nowych placówek wspierających rodziny z niepełnosprawnymi dziećmi.



II. CEL STRATEGICZNY
Pełna integracja i partycypacja mieszkańców w życiu społecznym i zawodowym
Cel operacyjny:

  1. Tworzenie systemu wsparcia dla osób bezrobotnych w celu ich aktywizowania.

Działania:

    1. Diagnozowanie lokalnego rynku pracy i stałe monitorowanie zjawiska bezrobocia.

    2. Rozwijanie stałej współpracy Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z Powiatowym Urzędem Pracy oraz pracodawcami.

    3. Aktywizacja zawodowa i pełna dostępność usług z zakresu poradnictwa i doradztwa zawodowego dla osób długotrwale bezrobotnych ze szczególnym uwzględnieniem przeciwdziałania wykluczeniu społecznemu.

    4. Powołanie Centrum Usług Socjalnych, w którym zlokalizowane będą działania aktywizujące osoby bezrobotne, w tym:

  1. Centrum Integracji Społecznej,

  2. Klub Integracji Społecznej,

  3. grupy samopomocowe,

    1. Inicjowanie i aktywne wspieranie rozwoju spółdzielczości socjalnej.

    2. Bieżący monitoring ofert programowych, w szczególności finansowanych przez Europejski Fundusz Społeczny i opracowanie projektów mających na celu łagodzenie problemu bezrobocia przede wszystkim wśród osób zagrożonych wykluczeniem społecznym.

    3. Wspieranie zatrudnienia osób niepełnosprawnych zarówno w warunkach chronionych jak i na otwartym rynku pracy.


Cel operacyjny:

  1. Rozwój systemu wsparcia dla osób niepełnosprawnych.

Działania:

    1. Upowszechnianie informacji o prawach i uprawnieniach osób niepełnosprawnych oraz dostępnych formach pomocy.

    2. Budowa programów integrujących ze środowiskiem osoby chore psychicznie.

    3. Rozwój i podnoszenie jakości usług opiekuńczych dla osób z zaburzeniami psychicznymi, w tym rozwój bazy wsparcia środowiskowego.

    4. Podnoszenie jakości i dostępności usług świadczonych dla osób niepełnosprawnych.

    5. Wspieranie organizacji pozarządowych działających na rzecz osób niepełnosprawnych oraz wspieranie grup samopomocowych i ich dalszy rozwój.

    6. Zwiększenie uczestnictwa osób niepełnosprawnych w działalności sportowej, kulturalnej i rekreacyjnej.

    7. Utworzenie mieszkań chronionych dla osób niepełnosprawnych.


Cel operacyjny:

  1. Poprawa jakości życia ludzi starszych:

Działania:

    1. Stworzenie warunków sprzyjających rozwojowi różnych form aktywności zbiorowej i indywidualnej osób starszych.

    2. Podtrzymywanie i rozwijanie aktywności i sprawności intelektualnej seniorów poprzez tworzenie inicjatyw nawiązujących do idei Uniwersytetu Trzeciego Wieku.

    3. Opieka nad osobami chorymi, samotnymi w ich domach.

    4. Zwiększenie ilości ośrodków wparcia takich jak: kluby seniora, dzienny dom pobytu, osiedlowe świetlice dla osób starszych.

    5. Powołanie rodzinnego domu pomocy, świadczącego całodobowe usługi opiekuńcze i bytowe dla osób starszych i chorych.

    6. Rozwój wolontariatu wśród osób starszych, nieaktywnych zawodowo.

    7. Koordynacja działań różnych organizacji lokalnych, które świadczą usługi i pomoc na rzecz seniorów (podnoszenie poziomu i efektywności świadczeń, rozwój środowiskowej pomocy społecznej).

    8. Prowadzenie działań edukacyjnych, szczególnie w placówkach oświatowych przygotowujących ludzi młodych do właściwego stosunku do starości oraz do działań samopomocowych i wolontarystycznych na rzecz ludzi starszych.


Realizatorzy celów i kierunków działań:

Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej, Powiatowy Urząd Pracy, Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie, placówki oświatowe, Miejski Dom Kultury, PCK i PKPS, inne organizacje pozarządowe.


Efekty realizacji celów:

  1. Wzrost liczby osób zaktywizowanych i zintegrowanych ze społecznością lokalną.

  2. Wzrost liczby osób opuszczających system pomocy społecznej i usamodzielnionych.

  3. Utworzenie Centrum Usług Socjalnych.

  4. Poszerzenie wiedzy lokalnej społeczności na temat niepełnosprawności i osób niepełnosprawnych.

  5. Zwiększenie udziału seniorów w życiu publicznym, w tym wzrost liczby wolontariuszy – seniorów.

  6. Lepsza dostępność osób starszych do ośrodków wsparcia dziennego.

  7. Wysoka jakość świadczonych na rzecz seniorów usług socjalnych.

  8. Uwrażliwienie społeczności lokalnej na potrzeby osób starszych, poszerzenie oferty działań wspierających, integrujących, edukacyjnych.



III. CEL STRATEGICZNY
Partnerstwo na rzecz społecznej aktywności lokalnej

Cel operacyjny:

1. Profesjonalizacja kadr pomocy społecznej jako animatorów życia społecznego.



Działanie:

    1. Wzmocnienie roli pracowników socjalnych działających na rzecz pełniejszej integracji społecznej klientów systemu poprzez systematyczne dokształcanie pracowników socjalnych.

    2. Upowszechnienie informacji o prowadzonych działaniach, formach świadczeń pomocowych, realizowanych projektach.

    3. Projektowanie i wdrażanie nowych rozwiązań organizacyjnych oraz instrumentów i programów służących podniesieniu jakości świadczonych usług przez instytucje pracujące w obszarze pomocy społecznej.


Cel operacyjny:

  1. Wspieranie instytucji społeczeństwa obywatelskiego.

Działania:

    1. Aktywna współpraca z organizacjami pozarządowymi, koordynacja i wspieranie wspólnych działań.

    2. Pobudzanie aktywności obywatelskiej poprzez pomoc w tworzeniu i wspieraniu organizacji pozarządowych.

    3. Rozwój partnerstwa publiczno-społecznego i współpracy na rzecz rozwoju zasobów ludzkich.

    4. Inicjowanie i wspieranie przedsiębiorczości społecznej.

    5. Rozwój wolontariatu.

    6. Inspirowanie społeczności lokalnej do tworzenia własnych, lokalnych systemów wsparcia i pomocy różnym grupom społecznym.

    7. Przekazywanie zadań z zakresu pomocy społecznej organizacjom trzeciego sektora.

Realizatorzy celów i kierunków działań:

Urząd Miasta, Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej, organizacje pozarządowe, grupy samopomocowe.


Efekty realizacji celów:

  1. Przygotowanie profesjonalnej kadry merytorycznej Ośrodka Pomocy Społecznej.

  2. Prowadzenie wysokiej jakości usług świadczonych na rzecz beneficjentów pomocy społecznej.

  3. Wprowadzenie zróżnicowanych form współpracy z organizacjami pozarządowymi.

  4. Wzrost aktywności społecznej lokalnej społeczności – wzrastająca liczba inicjatyw lokalnych.



3.3. MONITORING I EWALUACJA
Monitoring i ewaluacja zapisów strategicznych polegać będzie na systematycznej ocenie realizowanych działań oraz modyfikacji kierunków działania w przypadku istotnych zmian społecznych, które mogą pojawić się poprzez zmianę regulacji prawnych czy też narastanie poszczególnych kwestii społecznych. Podstawowym celem wyżej wymienionych działań będzie dostarczenie praktycznej wiedzy potrzebnej przy podejmowaniu decyzji.

Wdrażanie strategii monitorowane będzie na bieżąco przez realizatorów merytorycznych poszczególnych działań, natomiast ocena stopnia realizacji i osiągniętych efektów dokonywana będzie corocznie przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej.






1   2   3


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna