Strategia rozwoju sportu zapaśniczego 2008-2015 Wstęp



Pobieranie 100.47 Kb.
Data03.05.2016
Rozmiar100.47 Kb.
Strategia rozwoju sportu zapaśniczego 2008-2015
Wstęp
Zapasy swoją pozycję w historii rozwoju sportu polskiego zawdzięczają sukcesom medalowym na imprezach mistrzowskich, osiągnięte przez mężczyzn w stylu klasycznym i wolnym oraz w zapasach kobiet.

Dotychczasowy dorobek w zapasach seniorów na Igrzyskach Olimpijskich, Mistrzostwach Świata i Mistrzostwach Europy oraz juniorów, juniorki kadeci i kadetki przedstawia się następująco:



Seniorzy i Seniorki




złotych

srebrnych

brązowych

razem

Igrzyska Olimpijskie

5

9

9

23

Mistrzostwa Świata

14

33

25

72

Mistrzostwa Europy

29

46

75

147

Razem

48

88

109

242


Juniorzy, Juniorki, Kadeci, Kadetki




złotych

srebrnych

brązowych

razem

Mistrzostwa Świata

10

30

32

72

Mistrzostwa Europy

17

55

56

128

Razem

27

85

88

200

Zdobycze sportowe z przeszłości klasyfikują zapasy w ścisłej czołówce dyscyplin olimpijskich w kraju.

Aktualnie medalowe pozycje zapasów klasyfikują naszą dyscyplinę wśród 8 najlepszych dyscyplin sportowych w kraju. Jednak ta pozycja nas nie zadawala. Naszym celem strategicznym jest powrót do grona najlepszych dyscyplin sportowych w Polsce i zdobywanie pozycji medalowych w Igrzyskach Olimpijskich, Mistrzostwach Świata oraz Mistrzostwach Europy we wszystkich konkurencjach i grupach wiekowych. Niemniej ważnym celem jest działanie na rzecz wzrostu popularności zapasów w społeczeństwie. Cel ten wymaga oddzielnego szczegółowego harmonogramu działań.

Dotychczasowe osiągnięcia wskazują na ogromny potencjał jaki drzemie w środowisku sportu zapaśniczego. Jednak aby ten potencjał uruchomić muszą być spełnione określone warunki i powinny powstać mechanizmy sprzyjające odnowie i rozwojowi naszej dyscypliny sportu.. Na dzień dzisiejszy sytuacja przedstawia się następująco:

Ostatnie medale na Igrzyskach Olimpijskich zdobyliśmy w Atlancie w roku 1996, a więc 11 lat temu, ostatni medal na Mistrzostwach Świata mężczyzn zdobyliśmy w roku 2003 we Francji, a kobiety medal brązowy zdobyły w 2007 w Baku w Azerbejdżanie, a na Mistrzostwach Europy w Sofii Bułgaria roku 2007, 3 medale brązowe. Jednak zdecydowana większość medali przypada na okres do roku 1996.

Po tym okresie obserwujemy drastyczne pogorszenie się wyników sportowych oraz regres w działalności organizacyjno – szkoleniowej zarówno w klubach jak i w Związku. Na obniżenie się poziomu wpływ miały czynniki zarówno zewnętrzne – międzynarodowe jak i czynniki wewnętrzne - krajowe.



Czynniki zewnętrzne – międzynarodowe

  • obserwujemy systematyczny wzrost poziomu rywalizacji sportowej na światowych imprezach mistrzowskich. Związane jest to z rozpadem ZSSR i masowym transferem wybitnych zawodników do innych krajów.

  • rozszerzenie się zakresu rywalizacji o nowe, dynamicznie rozwijające się kraje takie jak (w stylu klasycznym) Serbia, Gruzja, Litwa, Francja, Azerbejdżan, Korea (w stylu wolnym) Mongolia, Albania, Kirgistan, Azerbejdżan, Tadżykistan, Uzbekistan, (a w zapasach Kobiet) to takie kraje jak: Chiny, Wenezuela, Kazachstan, Kanada, Mongolia, Francja, Niemcy, Rumunia, Białoruś.

  • wyrównanie poziomu sportowego zarówno w Europie jak i na świecie. Wiąże się to z ułatwionym dostępem do wszystkich nowinek poprzez dostęp do internetu, zapis na płytach CD, czy ułatwioną w ostatnim okresie wymianę trenerską czy zawodniczą.

  • zauważalny na świecie wzrost nakładów finansowych na przygotowania do imprez mistrzowskich w tym do Igrzysk Olimpijskich w szczególności.

  • strategia rozwoju sportu i wyników sportowych w większości krajów jest zadaniem prestiżowym i narodowym. W przeważającej części jest ona finansowana przez budżet państwa, jako zadania zlecone dla wojska, policji lub też przez duże konsorcja przemysłowe często wskazywane przez rządy danych krajów.

Czynniki wewnętrzne – krajowe

  • procesy zachodzących przemian – transformacji w naszym kraju odbiły się negatywnie na pracy podstawowego ogniwa sportu wyczynowego jakim jest klub sportowy.

  • dotychczasowe źródło finansowania klubów oparte o zakłady pracy, wojsko i milicję przestało funkcjonować. Z dnia na dzień kluby musiały przejść na własny rozrachunek przejmując utrzymanie całej infrastruktury sportowej.

  • powstały problemy z środkami na organizację szkolenia, wyjazdy na zawody sportowe, płace dla trenerów, stypendia dla zawodników oraz utrzymanie obiektów.

  • duża ilość wiodących do tej pory klubów sportowych zawiesiła swoją działalność lub ograniczyła się do pracy z grupami młodzików i juniorów. Szkolenie seniorów w większości odbywa się tylko na centralnych zgrupowaniach kadry narodowej.

  • w zaistniałej sytuacji, klubów nie stać na utrzymanie wybijających się zawodników, zapewnienie im stypendiów sportowych, pełnoetatowej opieki trenerskiej, medycznej w tym odnowy biologicznej oraz niezbędnego sprzętu sportowego do treningu i udziału w zawodach.

  • obserwuje się gwałtowny odpływ utalentowanej młodzieży w przedziale wieku 18 – 23 lat. Głównym powodem kończenia karier jest brak podstawowych zabezpieczeń materialnych i szkoleniowych w klubach.

  • konsekwencją zaistniałej sytuacji jest bardzo ograniczony i stojący na niskim poziomie napływ powoływanych do kadry zawodników. Zawodnicy nowo powołani reprezentują niski poziom zarówno sportowy jak również posiadają duże braki w wyszkoleniu techniczno – taktycznym. Tłumaczyć to można tylko niedostateczną ilością pracy wykonanej w klubach.

  • trenerzy kadr narodowych (seniorów, juniorów i juniorów młodszych ) stają przed bardzo trudnym zadaniem doprowadzenia powołanych zawodników do poziomu międzynarodowego, kwalifikującego ich do walki o medale na imprezach mistrzowskich.

  • sztuka ta w ostatnim okresie udaje się w bardzo ograniczonym zakresie, nie zadawalając kierownictwa sportu polskiego, Polskiego Związku Zapaśniczego ani też środowiska sympatyków zapaśnictwa.

  • dotychczasowy model oparty na szkoleniu centralnym niewielkiej grupy zawodników okazuje się nie wystarczający. Efekty wynikowe w ostatnich latach zdają się potwierdzać tą tezę.

  • w zaistniałej sytuacji należy podjąć poszukiwanie nowych rozwiązań organizacyjno – szkoleniowych szkolenia centralnego, które w efekcie dało by większą możliwość przyśpieszenia i podniesienia poziomu sportowego kadr narodowych w tym kadry olimpijskiej w szczególności.

  • pierwszym krokiem jaki należy wykonać powinna być próba pełnej integracji szkolenia w grupach kadetów – juniorów – seniorów. Integracja szkolenia polegała by na realizacji jednolitego, spójnego programu opracowanego dla poszczególnych grup wiekowych. W efekcie wdrożenia tego programu powinniśmy otrzymać zawodnika na poziomie seniora już w pełni ukształtowanego, dysponującego nowoczesną techniką i taktyką walki, sprawnością ogólną i specjalną na poziomie predysponującym go do walki o medal. Realizacja tego projektu powinna przybliżyć nas do ukształtowania zawodnika na wysokim poziomie zbliżonym do „Modelu mistrza”.

  • dotychczasowe bardzo rozproszone środki finansowe z budżetu państwa wymagają bardziej racjonalnego ich wydatkowania. Zlecane przez Ministerstwo Sportu i realizowane przez Związek programy i zadania powinny być bardziej spójne, dobrze przygotowywane i rozliczane tak pod względem zasadności treści merytorycznych ich wykonania jak również racjonalnego ich finansowania.


1. Obszary sportu.

  1. Sport kwalifikowany, kluby sportowe

Podstawowym ogniwem realizującym zadania z zakresu sportu kwalifikowanego jest klub sportowy. Kluby sportowe spełniają podstawową i najważniejszą rolę w systemu szkolenia sportowego w zapasach. Należy wspierać, pomagać i dążyć do jak najlepszej pracy szkoleniowej w klubach sportowych. Przede wszystkim w okręgach powinna istnieć współpraca i wzajemna pomoc oraz rywalizacja sportowa.

Należy tworzyć warunki sprzyjające przywróceniu wysokiej pozycji klubów sportowych w tym przede wszystkim klubów jednosekcyjnych lub dwusekcyjnych. Kluby te wykazują największą operatywność i sprawność działania w nowych uwarunkowaniach organizacyjnych i ekonomicznych.. Należy poczynić starania o reaktywowanie upadłych sekcji zapaśniczych i tworzyć podwaliny do powstania nowych klubów sportowych..

Bardzo pomocne w tym działaniu mogą być samorządy terytorialne. Zwiększenie ilości klubów sportowych pozwoliło by rozszerzyć zasięg dyscypliny, powiększyć ilość ćwiczących zawodników oraz pracujących tam trenerów i instruktorów. Zadanie to jest o tyle realne do wykonania, ponieważ tradycje sportu zapaśniczego i jego sukcesy z przeszłości są w społeczeństwie głęboko zakorzenione i z sentymentem wspominane.

Aby ten cel osiągnąć niezbędnym jest:


  • poprawienie bazy treningowo - sprzętowej, szczególnie dla kobiet gdzie w wielu klubach brak jest podstawowych warunków sanitarnych, mat oraz sprzętu do ćwiczeń specjalnych. Nie lepiej jest w klubach w stylu klasycznym i wolnym wśród mężczyzn Jest to problem wymagający radykalnych rozwiązań. Większość klubów trenuje naszych zawodników na starych nie spełniających norm bezpieczeństwa matach. Związek w ostatnim czteroleciu wyposażył 8 najlepszych klubów po jednej macie nowego typu z homologacją FILA, brakuje nam jeszcze przynajmniej 24 mat dla innych czołowych klubów. Czynienie starań, poprzez systemowe działania o zwiększenie wysokości płac dla trenerów. Większość trenerów aktualnie za swoją pracę otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 200- 400 zł miesięcznie i to też nie regularnie. Płaca w tej wysokości z góry przekreśla możliwości realizacji pełnego całorocznego programu szkoleniowego. Trenerzy chcąc utrzymać rodziny muszą szukać dodatkowego zatrudnienia poza sportem. Odbija się to negatywnie na ich zaangażowaniu w pracy szkoleniowej i organizacyjnej w klubach. Jest to o tyle sytuacja przykra, że większość trenerów to fanatycy , którzy są trenerami bo kochają zapasy, lecz życie zmusza ich do tego, że poświęcić się bez reszty pracy trenerskiej nie mogą.

  • wspieranie, .pomaganie i inspirowanie do jak najlepszej pracy szkoleniowej w klubach i okręgach gdzie powinna istnieć współpraca, wzajemna pomoc i zdrowa rywalizacja.

Ważnym problemem jest stworzenie możliwość doskonalenia zawodowego instruktorów i trenerów pracujących w klubach. Najlepszą formą szkolenia będzie organizacja kursów, konferencji oraz studiów podyplomowych przez PZZ, COS i AWF. Tego typu szkolenia pozwoliły by na wdrożenie jednolitego spójnego programu szkoleniowego dla wszystkich grup wiekowych.


  1. Sport dzieci i młodzieży.

Sport dzieci i młodzieży należy do najważniejszego etapu szkolenia sportowego. Na tym poziomie powstaje baza pod przyszłe sukcesy sportowe w wieku dojrzałym. Dzieciom i młodzieży należy zapewnić optymalne warunki rozwojowe zarówno szkoleniowe jak i startowe. Cel ten można osiągnąć poprzez udział najzdolniejszych zawodników w szkoleniu wojewódzkim, międzywojewódzkim i centralnym.

System szkolenia i startów powinien być tak zorganizowany aby zawodnicy najzdolniejsi mieli optymalne warunki do rozwoju. Aktualnie bardzo często, z różnych przyczyn, związanych najczęściej z podejmowaniem ważnych decyzji życiowych (podjęcie pracy) zawodnicy wybitnie utalentowani podejmują decyzje o zakończeniu kariery sportowej.

Jest to bardzo niekorzystne zjawisko, gdyż wielu sportowców w których wyszkolenie zainwestowano czas trenera i duże środki finansowe przedwcześnie bierze rozbrat ze sportem. Należy się temu zjawisku przeciwstawić intensyfikując system szkolenia i zapewniając organizacyjne i materialne warunki do dalszego uprawiania sportu najzdolniejszym.

Istnieje potrzeba nadania większej rangi grupie młodzieżowej do lat 23 w kraju i na arenie międzynarodowej, występując do FILA o wprowadzenie do światowego kalendarza imprez sportowych rangi Mistrzostw Europy i Mistrzostw Świata. Grupa najzdolniejszych zawodników w wieku do lat 23 powinna być objęta promocyjnym systemem stypendialnym oraz możliwość szkolenia w Ośrodkach sportowych takich jak międzywojewódzkie, akademickie, policyjnych czy ośrodki wojskowe. Grupa zawodników do 23 lat wymaga specjalnego, profesjonalnego potraktowania, ponieważ te roczniki będą walczyć o kwalifikacje na Igrzyska Olimpijskie w Londynie w roku 2012.




l .3. Sport powszechny.

Zapasy – sport w przeszłości bardzo popularny i obecny w życiu społeczności lokalnych , prezentowany był zwykle w formie pokazów i zawodów. Stanowił zawsze dużą atrakcję. na świętach i uroczystościach regionalnych.. Aktualnie ta forma popularyzacji zapaśnictwa przeżywa regres i wymaga nowych pomysłów i adekwatnych do oczekiwań rozwiązań. organizacyjnych. Jest to dziedzina życia aktualnie zupełnie pominięta w zapasach. Należy powrócić do tej formy popularyzacji zapaśnictwa szukając wsparcia w Ludowych Zespołach Sportowych, Ochotniczych Strażach Pożarnych, szkołach, Domach Kultury, parafiach itp. Organizacji festynów, spotkań a na nich uproszczonych zapasów, pokazowych walk zapaśniczych, zawodów z mocowaniem, mogą przybliżyć i pozwolić zrozumieć i zafascynować tą naturalną formę ruchu szerszą grupę ludzi. Będzie to też atrakcyjna forma promocji i przybliżenie sportu zapaśniczego społeczeństwu.

Ciekawą szansę promocji zapasów stwarza wprowadzenie przez Światowe władze zapaśnicze FILA zapasów plażowych. Jest to atrakcyjna i widowiskowa , uproszczona i bezpieczna forma walki dla dorosłych i dla dzieci rozgrywanej na piasku w sali, pod zadaszeniem lub wolnym powietrzu.

Pierwsze próby organizacji tej formy widowiska i walk pokazowych wywołały duże zainteresowanie i zapotrzebowanie na tego rodzaju imprezy sportowe. Zawody te rozgrywana mogą być na plażach, przy akwenach wodnych lub na boiskach do piłki plażowej. Ta forma promocji zapasów powinna znaleźć się zarówno w kalendarzach sportowych województw jak również w kalendarzu centralnym Polskiego Związku Zapaśniczego.


l .4. Sport akademicki.

Sport akademicki jest w niektórych krajach niezwykle ważnym a często podstawowym ogniwem systemu szkolenia sportowego. Jest to nijako naturalne przedłużenie aktywności sportowej dzieci i młodzieży szkolnej.

W naszym kraju jest on jednak traktowany po macoszemu. Uzdolniona młodzież szkolna podejmująca studia ma ograniczoną możliwość kontynuowania uprawiania sportu zapaśniczego na najwyższym poziomie sportowym w miejscu odbywania nauki.

Chcemy dokonać przełomu w tym zakresie, dążąc do powstawania w dużych ośrodkach akademickich w Warszawie, Gorzowie, Katowicach, Poznaniu, Wrocławiu, Gdańsku i Łodzi tak zwanych Akademickich Centrów Szkolenia Sportowego. Umiejscowienie najzdolniejszych sportowców - studentów w takich ośrodkach szkolenia pozwoli im pogodzić uprawianie nauki i sportu na najwyższym poziomie.

Pozwoli to również do minimum ograniczyć potrzebę wyjazdów na centralne zgrupowania kadry narodowej w okresie trwania studiów. Należy jednak w tych ośrodkach zdecydowanie poprawić bazę treningową szczególnie do treningu specjalistycznego oraz powołać zespół szkoleniowy na najwyższym poziomie.

Pozytywnym przykładem rozwoju sportu akademickiego jest powstałe ACSS przy AZS AWF Warszawa na bazie uczelni AWF Warszawa. Należy przy tym zaznaczyć, że sekcja zapaśnicza AZS Warszawa ma na wysokim poziomie zawodniczki i zawodników we wszystkich kategoriach wagowych. Posiada odpowiednią bazę szkoleniową, sportową oraz prężnie zaplecze organizacyjne klubu.


1.5. Sport w wojsku i policji.

Zapasy w wojsku i policji posiadają wieloletnie chlubne tradycje. Takie kluby jak Legia Warszawa, Śląsk Wrocław, Grunwald Poznań, Flota Gdynia, Gwardia Warszawa wpisały się złotymi zgłoskami w pasmo sukcesów sportu nie tylko polskiego ale również światowego. Medale zdobyte na przez zawodników tych klubów na Igrzyskach Olimpijskich, Mistrzostwach Świata, Mistrzostwach Europy stawiają je wśród najlepszych w Polsce.

Kluby te prowadziły szkolenie na najwyższym poziomie mając pełne zabezpieczenie zarówno bazowe jak również materialne i szkoleniowe. Kadra szkoleniowa pracująca w tych klubach ściśle współpracowała z trenerami kadr a współpraca ta miała swoje przełożenie w wynikach sportowych.

Tacy trenerzy klubów wojskowych i policyjnych jak Bolesław Dubicki, Jerzy Adamek, Jan Żurawski, Józef Tracz, Jan Majewicz, Janusz Tracewski, Dariusz Grzywiński, Krzysztof Wójtowiec, Ryszard Kozyrski, Piotr Krajewski. tworzyli elitę trenerów polskich, która swoją pracą wpływała bezpośrednio na wyniki reprezentacji Polski.

System sportu wojskowego i policyjnego działał znakomicie do czasu przemian związanych z transformacją ustrojową. Do dnia dzisiejszego nie wykształcił się jednak klarowny system sportu wojskowego i policyjnego który przejął by funkcje zabezpieczające szkolenie młodzieży odbywającej służbę wojskową czy też staże w policji.

Należy wpływać i udoskonalać wszystko to co było dobre w przeszłości, powrócić do takiego systemu organizacji szkolenia który dawał tak znakomite rezultaty. Na dzień dzisiejszy istnieje możliwość szkolenia poborowych podczas odbywania służby wojskowej w Poznaniu, Wrocławiu oraz Warszawie, a w policji w Warszawie. Funkcjonują tu Ośrodki Sportowe, które prowadzą szkolenie w zakresie zapaśnictwa. Młodzież która po ukończeniu szkoły nie podejmuje studiów, w większym niż dotychczas zakresie, powinna być kierowana do wymienionych Ośrodków Szkolenia, w których mają szansę na uprawianie sportu na najwyższym poziomie i kontynuowania kariery sportowej.




    1. Sport szkolny.

Decyzja o powołaniu Uczniowskich Klubów Sportowych i nadanie im ram prawno - organizacyjnych stała się impulsem do dynamicznego rozwoju sportu zapaśniczego na poziomie szkoły.

Stworzone zostały warunki do pierwszego kontaktu dzieci ze sportem zapaśniczym. Rozwój sportu zapaśniczego w szkołach stał się faktem, czego przykładem może być stale zwiększająca się ilość zgłoszeń powołujących nowe U.K.S.-y na terenie całego kraju.

Ogromne zainteresowanie i dynamiczny rozwój sportu szkolnego potwierdza fakt o trafności tej decyzji. Pierwsze kroki organizacyjno - szkoleniowe przybliżają sport zapaśniczy dzieciom i dają możliwość zapoznania z tym sportem i przeprowadzenia pierwszej naturalnej selekcji. Na poziomie szkoły kształtuje się charakter dziecka i buduje bazę sprawnościową która jest fundamentem całego systemu szkolenia w sporcie zapaśniczym.

Każdy nowo powstający U.K.S. powinien zaczynać od sprawnie funkcjonującego systemu organizacji szkolenia, poprzez nauczanie i doskonalenie techniki i taktyki walki sportowej, naturalnego doboru i selekcji, uczestniczenia w systemie współzawodnictwa. Od prawidłowej organizacji przy powstawaniu nowych Uczniowskich Klubów Sportowych, prawidłowego doboru kadry trenersko-instruktorskiej zależy przyszłość sportu zapaśniczego na poziomie szkoły..

Dla sprawnego i efektywnego funkcjonowania UKS, Polski Związek Zapaśniczy powinien go wspierać zarówno w działaniach organizacyjno – szkoleniowych jak również w pomocy materialnej (maty, manekiny i.t.p.), uczestnictwie w systemie współzawodnictwa, szkoleniu, doszkalaniu kadry nauczycielsko-trenerskiej.

Popularyzacja zapaśnictwa oraz poszukiwania nowych talentów jest podstawowym przesłaniem dla U.K.S.-u i w działaniu tym Polski Związek Zapaśniczy powinien być pierwszym sprzymierzeńcem.


2. Organizacja szkolenia.


  1. Kadra narodowa seniorów, juniorów, kadetów oraz szkolenie olimpijskie.

Kadra narodowa i olimpijska jest elitą sportu zapaśniczego i objęta jest najwyższą formą organizacji szkolenia sportowego. Przy występujących jeszcze niedostatkach szkolenia klubowego, ośrodkowego oraz w SMS ta forma organizacji szkolenia była i pozostaje nadal gwarantem osiągania wysokich wyników sportowych w zapasach.

Kadra narodowa seniorów, seniorek, juniorów, juniorek, kadetów, kadetek obejmuje następujące ilości zawodników i zawodniczek objętych specjalnym programem szkoleniowym w tym dla wyróżniających się szkoleniem centralnym.




Styl:

seniorzy

juniorzy

kadeci

razem

klasyczny

42

49

55

146

wolny

46

34

61

141

zapasy kobiet

26

40

58

124

razem

114

123

174

411

Istnieje jednak potrzeba przyjrzenia się dotychczasowej organizacji szkolenia centralnego i jego programowi. Szczegółowe wytyczne związane z kierunkiem zmian w tym zakresie zostały zawarte w materiałach oraz wytycznych szkoleniowych Wydziału Wyszkolenia P.Z.Z. Generalnie sprowadzają się one do:



  • wydłużenia w czasie centralnych zgrupowań szkoleniowych .

  • racjonalnego wykorzystanie czasu jakim trener dysponuje na zgrupowaniach

  • weryfikacja treści treningowych. Zwrócenie większej uwagi na metodykę nauczania,

wyszkolenie techniczno – taktyczne oraz cechy wolicjonalne.

  • zachowanie ciągłości szkolenia w odniesieniu do wytypowanych wybitnie uzdolnionych zawodników.

  • koordynacja programu szkolenia kadry z trenerami klubowymi. Wdrożenie realizacji jednolitych treści treningowych na linii klub – kadra. Powinno to mieć wpływ na przyśpieszenie procesu wyszkolenia zawodnika.

  • utrzymania stałych grup zawodników kadry objętych centralnym szkoleniem. Pozwoli to na zachowanie ciągłości szkolenia i permanentne oddziaływanie na szkoloną grupę.

  • Spójności szkolenia centralnego i SMS-ów, Ośrodka Szkolenia, ACSS-u, LZS-ów, KWJ.

Podstawowym przesłaniem i celem przy organizacji szkolenia powinna być idea ujednolicenia programu na poziomie kadet – junior – senior tak, aby w konsekwencji otrzymać zawodnika w pełni ukształtowanego przygotowanego do walki o medale.
2.2 Szkoły sportowe, SMS.

Szkoły sportowe i Szkoły Mistrzostwa Sportowego są przyszłością dla młodzieży uprawiającej sport wyczynowy. Jest to forma szkolenia, która umożliwia godzenie uprawiania sportu i nauki bez konieczności częstych wyjazdów na zgrupowania szkoleniowe.

Szkoły realizując wytyczne PZZ powinny rekrutować najzdolniejszych zawodników z całego kraju i zabezpieczać im możliwość zdobycia ogólnego wykształcenia i podnoszenia kwalifikacji sportowych.. W SMS powinna być zatrudniona kadra szkoleniowa o najwyższych kwalifikacjach. Trener z nazwiskiem o wysokich kwalifikacjach jest gwarantem, że zawodnik który przyjdzie do szkoły z innego klubu będzie prawidłowo się rozwijał i zacznie odnosić sukcesy sportowe.

P.Z.Z. ma obowiązek uregulowania systemu szkolenia uzdolnionej młodzieży, naboru, oraz organizacji pracy tej placówki. Zauważam, że nie udało nam się do tej pory wypracowanie dobrej formuły współpracy trójstronnej: SMS - klub sportowy – zawodnik i jego rodzice.

Jest to główną barierą która ogranicza przekazywanie przez kluby najlepszych zawodników do szkoły. Proponuję rozpatrzeć następujące rozwiązania:


  • zadbać o zatrudnienie w S.M.S. trenera o najwyższych kwalifikacjach

  • wybitnym zawodnikom ufundować stypendium socjalne odciążające rodziców od kosztów przebywania syna, córki poza miejscem stałego zameldowania

  • opracować formułę nagradzania trenerów klubowych przy sukcesie zawodnika w SMS.

  • sformalizować zapis mówiący, że zawodnik uczestnicząc w zawodach sportowych punkty zdobyte na tych zawodach przekazuje automatycznie dla macierzystego klubu.

Na terenie Polski działają 3 Szkoły Mistrzostwa Sportowego



Szkoła Mistrzostwa Sportowego

Ilość zawodników, uczniów

Chełm

37

Kraśnik

18

Radom

22

Razem

77

Polski Związek Zapaśniczy ocenia pozytywnie funkcjonowanie SMS. W najbliższej perspektywie będziemy postulowali o powołanie kolejnych placówek widząc przyszłość sportu szkolnego w zapasach tej formule działania w Raciborzu, Warszawie.





    1. Ośrodki szkolenia.

Szkolenie Ośrodkowe jest skuteczną i sprawdzoną formą organizacji szkolenia. Dotyczyć to powinno zawodników uzdolnionych i perspektywicznych, zdeterminowanych na osiągnięcie sukcesu oraz posiadających sprecyzowane i ambitne cele ukierunkowane na sport.

PZZ realizując zapotrzebowanie środowiska na tego typu organizację szkolenia powinien w najbliższym okresie wznowić tę formę szkolenia w odniesieniu zarówno dla stylu klasycznego jak również stylu wolnego i zapasów kobiet.

Za lokalizację może posłużyć nam baza, która znajduje się w Klubie Sportowym „Sobieski” w Poznaniu. Jest to duży ośrodek zapaśniczy który poza bazą sportową posiada dobre warunki odnowy biologicznej z hotelem i częścią gastronomiczną. Jest on również bardzo zainteresowany prowadzeniem takiego Ośrodka. Ośrodek miał by charakter ogólnopolski. Funkcjonowanie Ośrodka można będzie skoordynować z działalnością klubu wojskowego i akademickiego.

Ośrodki Szkolenia Młodzieżowego są perspektywą rozwoju sportu zapaśniczego. Dlatego należy w najbliższym czasie powołać je w: Poznaniu, Wrocławiu, Raciborzu, Piotrkowie.


3. Zakres uprawianej dyscypliny.


  1. Sport na arenie międzynarodowej.

Polski Związek Zapaśniczy poprzez swoje reprezentacje w grupach kadetów, juniorów i seniorów uczestniczy w systemie współzawodnictwa międzynarodowego pod patronatem międzynarodowej organizacji FILA. W rywalizacji międzynarodowej uczestniczyć mogą również kluby, AZS, pion wojskowy i policja .

Udział naszych zawodników w międzynarodowych zawodach należy wspierać i wspomagać finansowo, ponieważ międzynarodowe zawody sportowe są najlepszą formą szkolenia i sprawdzenia metod szkoleniowych.

Jedynym ogranicznikiem udziału we współzawodnictwie międzynarodowym powinna być klasa zawodnika oraz środki finansowe. Zawodnik wyjeżdżając na zawody powinien mieć szanse równej sportowej rywalizacji. Zbyt duża różnica klasy może przynieść odwrotny skutek. Zawodnik po przegranych walkach może się załamać, zniechęcić lub zrezygnować z uprawiania zapasów. Podobne kryteria powinny obowiązywać przy powołaniu zawodnika na imprezę mistrzowską rangi Mistrzostw Świata. Tutaj powinni startować zawodnicy o najwyższym międzynarodowym poziomie.

. Bardzo ważnym ogniwem jest międzynarodowa wymiana szkoleniowa. Należy ją rozszerzać i rozwijać, szczególnie z najbliższymi sąsiadami, reprezentującymi najwyższy poziom w sporcie zapaśniczym są to: Rosja, Ukraina, Białoruś, Gruzja, Litwą, Węgry, Niemcy, Czechy, Słowacja.




  1. Sport krajowy.

PZZ jest koordynatorem i organizatorem szkolenia sportowego w zapasach. Należy dążyć do wzajemnej i jeszcze lepszej, niż w latach poprzednich, współpracy w szkoleniu centralnym z LZS-ami, Ośrodkami Wojskowymi, Ośrodkami Akademickimi i SMS. Szkolenie takie powinno się zazębiać, uzupełniać i przenikać. Szkolenie uzdolnionej młodzieży w ramach KWJ i KWM powinno być organizowane przez PZZ przy ścisłej współpracy i praktycznym udziale Stowarzyszenia Wojewódzkiego i OZZ-tów.

Realizacja tego zadania powinna stać na wyższym poziomie organizacyjno-szkoleniowym niż dotychczas. Stowarzyszenia Wojewódzkie i OZZ-ty. powinny organizować wspólne zgrupowania szkolenia wojewódzkiego i interwojewódzkiego, w okresie ferii zimowych, wakacji lub w wyznaczonych terminach konsultacji. Natomiast szkolenie uzdolnionych zawodników z KWJ należy prowadzić przy szkoleniu centralnym juniorów, juniorów młodszych.

Plany i programy takich centralnych konsultacji będą opracowywane przez PZZ (nowy program jest w opracowaniu). Ta forma organizacji szkolenia w sportach walki jest skuteczna, właściwa i w praktyce powinna zdawać egzamin.


  1. Sport regionalny.

Należy wpływać na większą aktywność W/OZZ w organizacji współzawodnictwa regionalnego, wojewódzkiego. Wiele zawodów powinno odbywać się na tym szczeblu. Pozwoliłoby to na zmniejszenie kosztów przejazdów i dały by większe możliwość uczestnictwa zawodników w zawodach sportowych, bez konieczności odległych podróży.

Koszt udziału w dużych imprezach centralnych jest nie mały a korzyści sportowe dla słabszych zawodników. niewielkie. Zawodnicy często po stoczeniu tylko jednej walki kończą zawody i wracają przez całą Polskę do domu.


4. Inwestycje.


  1. Strategiczne.

Ważnym zagadnieniem jest budowa specjalistycznych obiektów sportowych w bazach COS. Dążeniem docelowym jest to aby w każdym oddziale COS był specjalistyczny obiekt do sportów walki.

Aktualnie, tylko w OPO we Władysławowie, znajduje się specjalistyczny pawilon przeznaczony dla sportów walki. W OPO w Zakopanem trenujemy w piwnicy w maleńkiej salce gdzie mieści się 1,5 maty. W pozostałych ośrodkach treningi odbywają się w salach nie przystosowanych do naszej dyscypliny sportu.

Liczymy, że w najbliższym czasie powstaną takie przynajmniej w 2 ośrodkach. W grę wchodzi Spała, Wałcz lub Giżycko. Oczekujemy że powstaną tam hale lub pawilony przystosowane do sportów walki z możliwością ułożenia 4 mat, siłownią i profesjonalną odnową biologiczną.


  1. Regionalne.

PZZ inicjuje i popiera powstawanie regionalnych obiektów sportowych. Budowa nowoczesnych obiektów w których mogą być rozgrywane zawody sportowe w zapasach i w innych dyscyplinach sportu jest bardzo potrzebna. Jest to wymóg czasu.

Takie obiekty to możliwość zwiększenia aktywności lokalnej w organizacji zawodów a dla widzów bezpieczeństwo, higiena oraz komfortu oglądania zawodów. Takie obiekty już powstają np. w Białogardzie i Rudniku k/Raciborza.


5. Wydawnictwa.


  1. Szkoleniowe.

Związek dostrzega, że prezentujemy zbyt małą aktywność środowiska w wydawaniu materiałów szkoleniowych i książek.

Robimy też niewiele filmów. Mało jest informacji o zapasach na stronach internetowych. Rozdział o publikacjach szkoleniowych wymaga oddzielnego szczegółowego opracowania a przedstawione propozycje powinny priorytetowo się znaleźć w kolejnych budżetach PZZ.




  1. Popularyzatorskie.

Należy większą rolę przywiązywać do propagowania sportu zapaśniczego poprzez artykuły w gazetach , audycje popularyzujące i promujące zapasy w radiu i TVP.

W dalszym ciągu należy wspierać wydawnictwo „Zapaśnik”. W nim obok artykułów informacyjnych, przekazywana jest najnowsza wiedza trenerów zapaśniczych oraz z wielu innych dyscyplin sportowych.. Do propagowania zapasów na stronach w/w pisma zapraszane są znane osobowości i wybitni zawodnicy, trenerzy, sędziowie i działacze. Często młodzi zawodnicy nie wiedzą i nie znają wybitnych postaci ze środowiska zapaśniczego. „Zapaśnik” przybliża im te postacie.

Większą uwagę należy zwrócić na promocję zapasów w szkołach, w małych środowiskach. Związek będzie też wzbogacał swoją stronę internetową i pomagał, przy zakładaniu własnych stron okręgom i klubom. Mamy tutaj mamy dużo do zrobienia.
6. Kadra szkoleniowa.


  1. Szkolenie.

Dbałość o nowe kadry trenerskie jest ważną sprawą w systemie szkolenia sportowego. Zawodnicy jeszcze czynnie uprawiający sport powinni zdobywać na kursach stopnie instruktorskie a następnie przechodzić kursy trenerskie. W ten sposób istnieje możliwość zdobycia kwalifikacji zawodowych jeszcze przed zakończeniem kariery sportowej. Ważna rolę powinny odgrywać AWF, gdzie istnieje możliwość uzyskania wykształcenia specjalistycznego.

Istnieje możliwość uzyskiwania stopni instruktorskich i trenerskich. Dużą rolę w tym systemie szkoleniowym odgrywa Warszawa, Gorzów W. i ostatnio Radom.




  1. Doszkalanie.

Doszkalanie powinno być permanentnym działaniem nowoczesnego systemu szkolenia. Konferencje, kursokonferencje, warsztaty trenerskie, staże krajowe i międzynarodowe, publikacje naukowe i metodyczne mają na celu podwyższanie kwalifikacji zawodowych.

Od 2007 roku wprowadzono licencje trenerskie, sędziowskie, dla klubów sportowych. Regulaminy przyznawania licencji i pozbawiania ich są opublikowane na stronach internetowych PZZ.

Następna ważną sprawą jest umiejętność wykorzystania komputerów do pracy szkoleniowej i monitorowania procesu treningowego.
6.3. Zespoły Metodyczno-Szkoleniowe i Naukowo-Badawcze.

Korzystanie z dorobku i myśli szkoleniowych wielu wybitnych trenerów jest za mało wykorzystywane przez trenerów młodego pokolenia. Wybitni fachowcy powinni służyć swoją wiedzą i doświadczeniem pracując w Zespole Metodyczno-Szkoleniowego PZZ. Powołanie zespołu specjalistów jest potrzebne i może być bardzo pomocne dla funkcjonowania Wydziału Wyszkolenia.

Należy większą wagę przywiązywać do nauki i wykorzystania jej w procesie treningowym. Nauka sama w sobie nie rozwiąże problemów występujących w naszej dyscyplinie. Natomiast kreatywna współpraca trenerów i naukowców może przynieść efekty w formie nowoczesnych rozwiązań technologii treningu sportowego. Współpraca z AWF Warszawa i Instytutem Sportu w Warszawie jest i należy ją twórczo dalej rozwijać.
7. Marketing.
7.1. Sprzęt sportowy.

Miejsce na dresie sportowym, kostiumie zapaśniczym na macie zapaśniczej czy wokół niej jest do wykorzystania. Brakuje nam sponsora, który by chciał skorzystać z tej formy reklamy.

Ze swojej strony dążymy aby nasza reprezentacja na zawody mistrzowskie wyglądała przyzwoicie. Zawodnicy kadry olimpijskiej i narodowej, udający się na zawody mistrzowskie, wyposażani są w taki sprzęt jak: dresy, buty zapaśnicze, kostiumy zapaśnicze i koszulki reprezentacyjne, wszystko ozdobione godłem Polski. Otrzymują też sprzęt treningowy w tym dresy bawełniane, dresy ortalionowe, kurtki ocieplane i buty terenowe.


    1. Reklama.

Organizując imprezy zapaśnicze musimy zadbać o właściwą oprawę i pamiętać o promocji Ministerstwa Sportu naszego największego sponsora. .

Widz przychodząc na zawody sportowe, chce oglądać najlepszych zawodników na otwarciu, podczas walkach i na podium zwycięzcy. Należy przestrzegać aby zawody sportowe miały właściwą oprawę, były ciekawie zorganizowane, czytelne i atrakcyjne dla widza.

Na ceremonię otwarcia zawodów należy wysyłać tych zawodników, którzy są najlepsi. Odstąpić należy od praktyki wysyłania na ceremonię otwarcia tych którzy już nie walczą.


    1. Formy pozyskiwania własnych środków.

PZZ pozyskuje środki finansowe:

  • przy organizacji zawodów

  • z opłat licencyjnych

  • składek członkowskich.

  • opłat z tytułu walk w lidze niemieckiej (środki te są dzielone z klubem sportowym).

Wszystkie dochody w 100% przeznaczane są na cele statutowe Związku.

Związek aktualnie nie posiada strategicznego sponsora. Nie udało nam się znaleźć stałego mecenasa dla naszych najwybitniejszych zawodników.

Łatwiej jest nam pozyskać sponsorów na poszczególne imprezy, szczególnie na te które odbywają się w terenie. Udało nam się pozyskać, z grona byłych naszych zawodników, obecnie ludzi biznesu, fundatorów nagród dla zawodników, którzy uzyskują wysokie wyniki sportowe.

Problem pozyskiwania środków finansowych poza budżetowych powinien stać się kluczowym wyzwaniem i priorytetem w działalności Zarządu PZZ. Proponuje się powołanie pełnomocnika Zarządu PZZ do spraw pozyskiwania środków finansowych na zasadach komercyjnych.(określony % od pozyskanych środków finansowych).




  1. Współpraca międzynarodowa.

Wiele reprezentacji poszukuje możliwości szkoleniowych poza granicami swojego kraju. Wymiana szkoleniowa, współpraca zagraniczna długoterminowa, udział w rywalizacji międzynarodowej na określonych warunkach finansowych jest skuteczną formułą dla podnoszenia poziomu sportowego zawodników i przygotowań długoterminowych.

Polska z racji swojego położenia powinna ściśle współpracować szkoleniowo z krajami sąsiednimi, które reprezentują wysoki poziom sportowy (Białoruś, Rosja, Ukraina, Niemcy, Słowacja, Czechy, Węgry). Należy, również współpracować z krajami odległymi, z którymi konfrontacja może przynieść wymierne efekty szkoleniowe (Korea, Japonia, USA, Iran, Chiny, Kuba)




  1. Współpraca z jednostkami samorządu terytorialnego.

Zarząd PZZ powinien popierać działalność i inicjatywy klubów sportowych w zakresie rozwoju i promocji sportu zapaśniczego i kultury fizycznej w regionie. Współpraca z jednostkami samorządu terytorialnego powinny być wpisane na stałe w działalność WOZZ Podejmowanie wspólnych inicjatyw i organizacja przedsięwzięć zwykle integruje środowisko i wpływa korzystnie na bieżącą działalność WOZZ oraz klubów. .


  1. Współpraca z mediami.

Polski Związek Zapaśniczy posiada swojego rzecznika prasowego. Posiadamy też stałą umowę z TVP3 na obsługę medialną najważniejszych imprez zapaśniczych. Z tych zawodów przekazywane są w programach sportowych TVP wyniki, wypowiedzi trenerów i działaczy zapaśniczych. Ściśle też współpracujemy z redaktorem Jarosławem Gniazdkiem z PS i Jerzym Jakosche z PAP.

Naszą rolą jest, jak najszybsze przesyłanie do redakcji protokółów z rozegranych zawodów, tak aby wyniki mogły ukazać się w najbliższym wydaniu gazety.


Związek dostrzega, że przy organizacji różnego rodzaju imprez sportowych, w większym zakresie niż dzieje się to dotychczas powinien brać pod uwagę media, publiczność, właściwe nagłaśnianie imprezy, promocję, przekazywanie rezultatów do prasy, radia i TV

Współpraca z prasą, radiem i telewizją powinna być priorytetem dla działaczy Związku, trenerów, zawodników i sędziów.




  1. Program wdrożenia

Zarząd PZZ przyjmując program „Strategia rozwoju sportu zapaśniczego do 2012 roku” określi sposób działania realizacji głównego celu strategicznego jakim jest powrót do grona najlepszych dyscyplin sportowych w Polsce i zdobywanie pozycji medalowych w Igrzyskach Olimpijskich, Mistrzostwach Świata, Mistrzostwach Europy we wszystkich konkurencjach i grupach wiekowych, oraz działaniem na rzecz wzrostu popularności zapasów w społeczeństwie. Dla ich realizacji należy opracować katalog zadań szczegółowych, których realizacja pozwoli na osiągnięcie tych celów.

Zaliczyć do nich należy przede wszystkim poprawę bazy szkoleniowej, zwiększenie liczby osób uprawiających zapasy, pozyskanie sponsora strategicznego, bardziej racjonalne wykorzystanie środków finansowych przyznawanych przez Ministerstwo Sportu na zadania zlecone, pomoc klubom sportowym oraz podniesienie na wyższy poziom ich działalności, powołanie I – wszej Ligi drużynowej, weryfikacja dotychczasowego programu szkolenia oraz wdrożenie nowego dającego szansę wyjścia z impasu i włączenia się do rywalizacji z ścisłą czołówką światową w walce o medale.




  1. Monitorowanie działań

Zarząd PZZ określi zakres zadań w aspekcie oceny skuteczności procesu wdrożenia działań tak strategicznych jak również szczegółowych. Wiązać się to będzie z potrzebą powołaniem zespołu do spraw monitorowania, sprawozdawczości, częstotliwości ocen, i.t.p.

Grupa monitorująca w zakresie skuteczności procesu działania opracuje obiektywne wskaźniki oceniające na bieżąco i w kolejnych latach strategię rozwoju zapasów np. w wzroście liczby zawodników, klubów zapaśniczych, rozwoju infrastruktury sportowej, nakładów finansowych tak budżetowych jak również pozyskiwanych od sponsorów, ilości zdobytych medali, doszkolonych na wyższą klasę trenerów, opracowanych materiałów szkoleniowych (publikacji, książek, filmów), rozwoju badań naukowych itp.




Opracowanie: Wydział Wyszkolenia PZZ



: files -> Dokumenty
Dokumenty -> Zakres tematyczny na konkurs „Bitwy I broń II wojny światowej 1939 – 1945 ”
Dokumenty -> Zakres tematyczny na konkurs „Bitwy I broń II wojny światowej 1939 – 1945 ”
Dokumenty -> Informacja dla pacjentów do planowego zabiegu operacyjnego
Dokumenty -> Kierunek: zarządzanie specjalnośĆ: INFORMATYKA W zarządzaniu studia stacjonarne rok akademicki 2007/2008 spis treśCI
Dokumenty -> Problemy prawnokarne wirusów komputerowych
Dokumenty -> Kierunek: filologia
Dokumenty -> Publikacje w czasopismach wyróżnionych przez Journal Citation Reports
Dokumenty -> Publikacje w czasopismach wyróżnionych przez Journal Citation Reports
Dokumenty -> Zarządzenie nr 80 /2009 rektora warszawskiego uniwersytetu medycznego z dnia 16 listopada 2009 r zmieniające zarządzenie Rektora Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego w sprawie ustalenia Regulaminu Organizacyjnego Warszawskiego Uniwersytetu
Dokumenty -> Aplikacje w sprawie projektów badawczych krajowych I zagranicznych tabela apr 1

Pobieranie 100.47 Kb.





©absta.pl 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna