Strategia rozwoju



Pobieranie 387.86 Kb.
Strona7/10
Data08.05.2016
Rozmiar387.86 Kb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10

9. KULTURA

Dokonana reforma administracji terytorialnej scedowała odpowiedzialność za przebieg życia kulturalnego na społeczności lokalne oraz na desygnowanych ( i opłacanych ) przez nie reprezentantów władzy lokalnej, animatorów kultury, nauczycieli i administratorów placówek kulturalnych. To czy utrzymanie, a tym bardziej ich działania tej sfery życia - uznają oni za uzasadnione będzie wypadkową potrzeb, kompetencji i warunków w jakich przyjdzie im działać. Z tego też względu szczególnego znaczenia nabiera wiedza o stanie i przebiegu zmian w środowiskach lokalnych w tej dziedzinie. Wynika to z nowej polityki państwa wobec kultury; kierowanej na funkcje regulacyjno – ochronne wypierając jego dotychczasowe funkcje nakazowo - rozdzielcze. Wizje i koncepcje formułowane odgórnie, muszą być zastąpione koncepcjami uwzględniającymi ( i uznającymi za wartość ) zróżnicowane potrzeby i możliwości różnych grup społecznych i środowisk. Będzie je można wypracować jedynie w oparciu o usystematyzowaną wiedzę o tych środowiskach.

W powiecie pińczowskim lokalną politykę kulturalną której zadaniem jest stymulowanie rozwoju twórczości kulturalnej, upowszechnianie jej wartości, organizowanie kontaktów z działami wszystkich dziedzin sztuki realizuje wiele instytucji. Na pierwszym miejscu należy wymienić biblioteki publiczne, których jest w powiecie 17. Liczba bibliotek systematycznie spada ( poza Pińczowem ). Systematycznie spada również stan księgozbioru.

TABELA NR 15 – Liczba bibliotek i stan księgozbioru.




Rok

1993

1994

1995

1996

1997

200

Liczba bibliotek

Stan księgozbioru ( w tys. egz )



23
233

22
227

22
213

20
209

17
190

17
192

Podobne zjawisko notuje się w całym województwie. Podkreślić należy, że powiat pińczowski posiada trzeci co do wielkości wskaźnik ilości książek bibliotecznych na 1000 mieszkańców.


Zanotowany spadek dotyczy głównie filii bibliotecznych. Pomimo likwidacji dużej liczby tych placówek nie zmniejszyła się liczba czytelników. Blisko półwieczna działalność sieci bibliotek wytworzyła w pewnych warstwach społeczeństwa silne nawyki kontaktu z książką biblioteczną, że skłaniają one do poszukiwania jej nawet w znacznej odległości od domu. Ten stan rzeczy wskazuje, że tzw. obiektywne trudności nie mogą być argumentem do dalszej likwidacji bibliotek ale również nie może tłumaczyć postawy wyczekiwania na lepsze czasy.

W sytuacji, gdy małe miasta i wsie pozbawione są infrastruktury wyższego rzędu, rolę kreatora życia winny pełnić takie właśnie instytucje jak biblioteki, szkoły czy domy kultury. Przy rozumnej i życzliwej współpracy tych instytucji – zatrudniających profesjonalną i wykształconą kadrę – możliwa jest realizacja najbardziej ambitnych programów kulturalnych, nie mówiąc już o wyrównywaniu poziomów w edukacji młodzieży małych miast i wsi w stosunku do dużych aglomeracji miejskich. Natomiast pracę bibliotek gminnych można oceniać różnie. Bibliotekarze pracujący od kilku lat w zhierarchizowanej sieci placówek bibliotecznych nie musieli się martwić ani o programy działania, o pieniądze na zakup książek, ani troszczyć się o remonty.

Dziś biblioteki jak wiele innych placówek kulturalno – oświatowych, muszą tworzyć programy autorskie na miarę potrzeb mieszkańców, muszą umieć zabiegać u władz o niezbędne fundusze.

Z dostępnych opracowań ( cyt. Opracowanie IBE ) wynika, że największy udział do przygotowania młodzieży do czynnego uczestnictwa w kulturze wyższego poziomu odgrywają szkoły oraz dom rodzinny. Szczególnie to dotyczy tradycyjnych instytucji artystycznych, tj. teatrów, filharmonii, muzeów, galerii i wystaw artystycznych. Stosunkowo wysoką rolę odgrywa instytucja Muzeum ( jako miejsce organizacji zajęć i imprez kulturalno – oświatowych ).

Bardzo źle wypadają dane dot. indywidualnych kontaktów z muzyką poważną – koncerty w filharmonii, słuchanie płyt z muzyką poważną, uczestnictwo w imprezach o charakterze artystycznym, indywidualne zachowania ekspresyjne ( muzyczne, plastyczne ) realizowane w wolnym czasie. Należy jednak uznać, że wpływają na to czynniki ograniczające. Brak dostępu do instytucji artystycznych w miejscu zamieszkania stanowi obiektywny czynnik upośledzenia mieszkańców wsi i miast powiatu w korzystaniu z nich, jednakże bardziej niepokojące jest to, że dla większości młodzieży kończącej szkoły ( różnych typów ) żadna z form kultury artystycznej nie stanowi wartości pożądanej ( odczuwalnej bądź uznawanej ). Jest to świadectwo bardzo niskiego poziomu rozbudzenia tego typu potrzeb i aspiracji.

Zainteresowanie z kulturą symboliczną realizowane jest głównie przez media audiowizualne ( słuchanie muzyki młodzieżowej, oglądanie telewizji, filmów video ) – poświęca się na to 84 % realizacji wolnego czasu.

Wiele wskazuje, że w niektórych wioskach stwierdza się oznaki zawierania życia kulturalnego. Jest to również wynikiem stosunkowo dobrego wyposażenia domostw w tzw. dobra trwałego użytku związanego z kulturą. Powszechne jest posiadanie telewizorów, około 85 % posiada magnetowidy. ( Dla przykładu biblioteczki domowe posiada 60 % rodzin. ) Wpływa to na domocentryczny model konsumpcji kulturalnej.

Należy podjąć długofalową pracę w zakresie rozbudzenia potrzeb kulturalnych, nawyków i wzorów partycypacji kulturalnej.

Innym zadaniem stojącym przed samorządami gmin i powiatu jest tworzenie wspólnych instytucji kulturalnych działających na zasadzie porozumienia.

Potrzeby takie kształtują się od najmłodszych lat w środowiskach rodzinnych, przedszkolnych i szkolnych. Od tych środowisk zależy najważniejsza edukacja kulturalna przysposabiająca dzieci i młodzież do udziału w takiej lub innej kulturze. Mogą one oddziaływać stymulująco lub ograniczająco na zakres, poziom i charakter aktywności, zainteresowań i aspiracji kulturalnych.





Pobieranie 387.86 Kb.

1   2   3   4   5   6   7   8   9   10




©absta.pl 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna