Streszczenia



Pobieranie 26.75 Kb.
Data06.05.2016
Rozmiar26.75 Kb.
STRESZCZENIA

ABSTRACTS

Nowowiejska skala nasilenia objawów alkoholowego zespołu abstynencyjnego (skala NOWA)
Nowowiejska alcohol withdrawal assessment scale (NOWA Scale)
Dariusz Wasilewski, Marcin Wojnar, Iwona Grobel, Grażyna Wieczorkowska, Izabela Żmigrodzka, Sylwia Fudalej
StreszczenieWstęp. Rzetelna ocena nasilenia objawów alkoholowego zespołu abstynencyjnego (AZA) jest podstawowym warunkiem prawidłowego leczenia i monitorowania skuteczności terapii. Istnieje wiele skal mierzących stopień nasilenia objawów AZA. Obecnie najczęściej wykorzystywana jest 15-punktowa skala Shawa i wsp. – Clinical Institute Withdrawal Assessment-Alcohol (CIWA-A).

Metody. Autorzy niniejszej pracy zmodyfikowali skalę CIWA-A, dążąc do jej uproszczenia i skrócenia.

Wyniki. Na podstawie przeprowadzonych badań klinicznych i analiz statystycznych skrócono skalę do siedmiu punktów o największym znaczeniu klinicznym. Dołączono do nich punkt oceniający częstość pracy serca, która odzwierciedla stopień pobudzenia układu wegetatywnego.

Wnioski. Skala NOWA jest narzędziem o sprawdzonej trafności i rzetelności; ocena nasilenia AZA z jej użyciem trwa około pięciu minut. Zastosowanie skali pozwala ocenić dynamikę zmian w stanie pacjentów w trakcie leczenia AZA.
Słowa kluczowe: alkoholowy zespół abstynencyjny, majaczenie alkoholowe, skala CIWA-A

AbstractBackground. A reliable assessment of severity of alcohol withdrawal is essential for monitoring efficacy of treatment applied. Among many instruments, the Clinical Institute Withdrawal Assessment-Alcohol Scale (CIWA-A) created by Shaw et al. is most widely used.

Methods. We modified and revised the CIWA-A Scale.

Results. On the basis of clinical evaluation and statistical analyses we shortened the CIWA-A to seven items, which are the most clinically pertinent. We added the item of heart rate, which is strongly related with autonomic hyperactivity.

Conclusions. NOWA Scale appears to be a valid and reliable instrument, which takes only five minutes to administer. The new scale is useful in monitoring clinical course and treatment of alcohol withdrawal.
Key words: alcohol withdrawal, delirium tremens, CIWA-A Scale
Rozpowszechnienie myśli i zachowań samobójczych wśród pacjentów lecznictwa odwykowego
Prevalence of suicidal ideation and behaviours among patients of alcohol treatment centres

Włodzimierz A. Brodniak, Marek Zwoliński



StreszczenieCel. Ocena rozpowszechnienia myśli, planów i prób samobójczych wśród pacjentów lecznictwa odwykowego.

Metoda. Dane na temat rozpowszechnienia myśli, planów i prób samobójczych uzyskano za pomocą podskali suicydalnej ze Skali Depresji Montgomery-Ǻsberg. Zbadano 2.204 osoby z 12 ośrodków z całego kraju (4 rodzaje placówek), które są próbą reprezentatywną dla lecznictwa odwykowego w Polsce.

Wyniki. Wśród badanych pacjentów co najmniej raz w ciągu życia próby samobójczej dokonało prawie 14% osób, a co najmniej dwa razy – blisko 6%. Próbę samobójczą w okresie ostatnich 3 lat podjęło 8,3% osób. Występowanie myśli samobójczych czasami, w tym często połączonych ze znużeniem życiem, zgłaszało prawie 12%, częste myśli samobójcze – ponad 13%, a plany samobójcze – blisko 7% pacjentów w badanej próbie.

Ryzyko zachowań samobójczych narasta wprost proporcjonalnie do natężenia myśli i planów suicydalnych.

W porównaniu z pacjentami, którzy nie mieli myśli i planów samobójczych, u pacjentów:

1) czasami myślących o samobójstwie i znużonych życiem szanse na podjęcie prób samobójczych były 2,9 razy większe,

2) często myślących o samobójstwie – szanse te były 7,2 razy większe,

3) planujących samobójstwo – szanse te były 45,4 razy większe.


Słowa kluczowe: zachowania samobójcze, rozpowszechnienie, pacjenci, alkoholizm

AbstractAim. To estimate suicidal ideation, plans and attempts prevalence among patients of alcohol treatment centres.

Method. Prevalence of suicidal ideation, plans and attempts was assessed using the Suicidal Subscale of the Montgomery-Ǻsberg Depression Scale in 2 204 alcohol dependent patients from 12 alcohol treatment centres nation-wide. The sample was representative for in- and outpatients of all alcohol treatment centres in Poland.

Results. In the sample studied almost 14% of the patients had at least one suicide attempt in their lifetime, while almost 6% attempted suicide at least twice. In that sample 8.3% reported a suicide attempt in the past three years.

Occasional suicidal thoughts, frequently associated with a feeling of being tired with life were reported by almost 12% of the patients, frequent suicidal ideation by 13%, while suicidal plans by almost 7% of the respondents.

The risk for suicidal behaviours is directly proportional to the intensity of suicidal ideation and plans.

As compared to patients free from suicidal ideation and plans, those:

1) occasionally thinking of suicide and tired with life were at 2.9 times as great risk for attempting suicide;

2) with frequent suicidal ideation were at 7.2 times as great risk for suicidal behaviours;

3) planning suicide were at 45.4 times as great risk for suicidal attempt.
Key words: suicidal behaviour, prevalence, patients, alcoholism

Przyjmowanie leków psychoaktywnych a używanie innych substancji odurzających przez młodzież
Prescription drugs and illicit drugs use by adolescents

Katarzyna Okulicz-Kozaryn, Anna Borucka, Katarzyna Kocoń



StreszczenieWstęp. Leki uspokajające i nasenne używane bez zalecenia lekarza są, po alkoholu i marihuanie, najbardziej rozpowszechnionymi wśród młodzieży środkami psychoaktywnymi, niewiele jest jednak badań im poświęconych. Dlatego też podjęto badania, których celem była analiza przyczyn, wzorów i konsekwencji używania przez nastolatków leków uspokajających, nasennych i antydepresyjnych.

Metoda. W analizach wykorzystano informacje od 96 nastolatków (13–19 lat, z 40 miejscowości), którzy przynajmniej kilka razy w ostatnim roku używali leków. Dane zbierano metodą wywiadów indywidualnych prowadzonych przez specjalistów ds uzależnień i zapisano w postaci ustrukturalizowanej.

Wyniki. Wśród respondentów wyróżniono osoby: (1) dla których leki były środkiem podstawowym, (2) używające leków i innych narkotyków z podobną intensywnością, (3) używające leków „dodatkowo”, gdy podstawowym środkiem była marihuana, amfetamina i/lub inne substancje. Respondenci sięgali głównie po benzodiazepiny. Leki „podbierali” domownikom, dostawali od rodziców, kolegów lub lekarza albo kupowali na czarnym rynku. Leki antydepresyjne były czasem przepisywane nastolatkom uzależnionym od substancji psychoaktywnych, co mogło podtrzymywać ich uzależnienie. Powody używania leków podawane przez respondentów można podzielić na dwie kategorie: (a) radzenie sobie z problemami, emocjami, dolegliwościami, (b) lepsza zabawa. Negatywne konsekwencje używania leków dotyczyły głównie gorszego funkcjonowania poznawczego i utraty kontroli nad własnym zachowaniem oraz poważnego ryzyka przedawkowania leków, zwłaszcza używanych razem z alkoholem.

W percepcji nastolatków sięganie po leki jest związane z mniejszym ryzykiem niż używanie innych narkotyków.



Wniosek. Wskazane jest zwrócenie większej uwagi badaczy na problem używania leków wśród młodych osób i poszukanie sposobów jego ograniczenia.
Słowa kluczowe: młodzież, leki uspokajające, leki nasenne, nadużywanie, toksykomania

AbstractIntroduction. Prescription drugs (like pain relievers and tranquillizers), after alcohol and cannabis are the psychoactive substances most frequently used by adolescents. However, only limited number of studies was designed to explore this problem.

Presented article aims at exploring causes, patterns and consequences of non-medical use of prescription drugs by teenagers.



Method. Data from 96 adolescents (13–19 years old, from 40 settings in Poland) who at least several times in the past year used prescription drugs were analyzed. Data was collected in individual interviews conducted by drug specialists and reported in a structured form.

Three groups of respondents were distinguished those who: (1) used prescription drugs as a main drug, (2) were in the same phase of medicines and illicit drug(s) use, (3) used prescription drugs “additionally” to illicit drug(s).



Results. Benzodiazepines dominated among drugs explicitly named by respondents. Adolescents took drugs from family members, frequently without their consent, from friends or physicians. They also bought drugs on black market. In some cases, antidepressants were prescribed to adolescents addicted to illicit drugs. Various reasons of prescribed drugs use given by adolescents may be divided into two categories: (a) to deal with problems, emotions, disorders, (b) to have more fun. Negative consequences of prescription drugs use consisted of cognitive impairment, loose of self-control and risk of overdosage, especially when taken together with alcohol.

In adolescents’ perception prescription drugs are less dangerous than illicit drugs.



Conclusion. Prescription drugs abuse is a serious social problem deserving more concern from researchers and prevention specialists.
Key words: adolescents, prescription drugs, abuse, poly-drug use
Stosowanie wybranych leków przez 15-letnich uczniów szkół warszawskich
Medication use among 15-years old students of Warsaw schools

Agnieszka Pisarska, Krzysztof Ostaszewski




StreszczenieWstęp. Celem badań była ocena częstości stosowania przez młodzież 15-letnią leków na bóle głowy, brzucha, trudności w zasypianiu, zdenerwowanie, przygnębienie i zły nastrój oraz brak energii, a także poznanie opinii nastolatków na temat problemów związanych z sięganiem po leki bez zalecenia lekarza.


Metody. W badaniach zastosowano metody ilościowe (badania ankietowe w klasach, N = 722) i jakościowe (wywiady indywidualne, N = 20). Anonimową ankietą objęto uczniów 15-letnich z losowo dobranych klas trzecich szkół gimnazjalnych z dzielnic Warszawy: Mokotowa, Ursynowa i Wilanowa. W wywiadach indywidualnych uczestniczyli 15-latkowie z dwóch warszawskich gimnazjów.

Wyniki wskazują, że w ostatnim roku przynajmniej 1–2 razy po leki sięgało 81%, a w ostatnim miesiącu – 65% badanych 15-latków. Najwięcej respondentów stosowało leki przeciwbólowe (głównie na bazie paracetamolu lub ibuprofenu). Znaczny odsetek uczniów stosował również ziołowe leki nasenne, uspokajające, poprawiające nastrój – w ostatnim miesiącu przynajmniej 1–2 razy przyjmowało te preparaty od 9 do 12,5% badanych. Po leki przeciwbólowe i uspokajające sięgało znacząco więcej dziewcząt. Wśród dziewcząt było też więcej osób często stosujących leki, szczególnie przeciwbólowe. Około 40% uczniów otrzymywało leki przeciwbólowe od rodziców, 30% brało je samodzielnie z domowej apteczki. Dane z wywiadów indywidualnych wskazują, że młodzież miała świadomość niektórych niebezpieczeństw związanych z przyjmowaniem leków – wiedza ta nie była jednak oparta na rzetelnych źródłach.

Udokumentowany w badaniach stopień rozpowszechnienia zjawiska używania leków przez młodzież uzasadnia potrzebę wprowadzenia do zajęć edukacji zdrowotnej w szkołach tematyki zagrożeń związanych z przyjmowaniem leków bez zalecenia lekarza.


Słowa kluczowe: młodzież, leki dostępne bez recepty, badania ilościowe, badania jakościowe

Abstract Introduction. The aim of the study was to assess the prevalence of medicine use for headache, stomach ache, difficulties in getting sleep, nervousness, depression and lack of energy, and also to collect youth’ opinion about problems related to medications use without prescriptions.

Methods. The quantitative and qualitative methods were used: self-administered questionnaire (N = 722) and individual interviews (N = 20). An anonymous questionnaire was distributed to 15-years old students in a random sample of middle schools from three Warsaw districts: Mokotów, Ursynów and Wilanów. Individual interviews were conducted with 15-year-olds from two Warsaw middle schools.

Results. A large proportion of students (81%) reported medicines use at least 1–2 times during last year, while 65% – during last month. The most common were over-the-counter pain relievers, mainly based on paracetamol and ibuprofen. A substantial rate of students (9–12.5%) used also herbal specifics against difficulties in getting sleep, nervousness and depression. A higher proportion of girls used pain relievers and medications for nervousness than boys did. Also more girls were frequent medicine users – especially of pain relievers. About 40% of students got pain relievers from parents, 30% reported self-medication practices. Data from the individual interviews indicated that students were aware of possible harm related to nonprescription medication use, but their knowledge was not based on reliable sources.

The results indicate that the issues related to medicine use should be a part of school health education.


Key words: youth, nonprescription medication use, qualitative and quantitative data
Narkomania w Polsce jako problem społeczny w perspektywie konstrukcjonistycznej. Część druga: okres powojenny do 1968/1969

Drug abuse as a social problem in Poland from the constructionist perspective. Part two: the postwar period to 1968/1969



Monika Abucewicz



StreszczenieW Polsce w latach 50. i 60. problem narkomanii oficjalnie nie istniał. Na początku lat 50. przedstawiciele profesji medycznych (lekarze, psychiatrzy, farmakolodzy) zaczęli się interesować tzw. „lekomanią”, którą wyraźnie odróżniali od narkomanii. Lekomania była rozumiana jako uzależnienie od leków, jej rozpowszechnienie wiązano z postępem cywilizacyjnym i rozwojem przemysłu farmaceutycznego. Natomiast pod terminem narkomania rozumiano uzależnienie od klasycznych narkotyków, nękające kraje kapitalistyczne, które nie były w stanie – w przeciwieństwie do krajów socjalistycznych – zlikwidować niekorzystnych warunków społecznych powodujących popadanie ludzi w narkotykowy nałóg. Taka interpretacja zjawiska narkomanii była wykorzystywana przez władze. W sumie, w okresie powojennym do lat 1968/1969 mieliśmy w kraju do czynienia z procesami medykalizacji lekomanii oraz upolitycznienia tezy o braku narkomanii.
Słowa kluczowe: medykalizacja lekomanii, upolitycznienie narkomanii

AbstractIn Poland in the 1950’s and the 1960’s the problem of drug abuse didn’t officially exist. Physicians, psychiatrists, pharmacologists were interested in medicine abuse, only as opposed to drug abuse. Drug abuse was understood as abusing conventional narcotics such as morphine, cocaine, heroin, and as a social problem specific to capitalist countries, whilst medicine abuse was understood as abusing drugs in the strict sense of the word and was perceived as a phenomenon connected with the progress of civilization and the development of pharmacological industry. An interpretation such as this served political purposes of authorities. So, in the period from the beginning of the 1950’s to 1968/1969 we can observe the processes of medicalization of medicine abuse and politicization of a claim about absence of drug abuse.
Key words: medicalization of medicine abuse, politicization of drug abuse

Pobieranie 26.75 Kb.





©absta.pl 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna