Sylabus przedmiotu 2011/2012 Gramatyka opisowa– fonetyka I fonologia



Pobieranie 18.44 Kb.
Data07.05.2016
Rozmiar18.44 Kb.

Załącznik nr 5

SYLABUS PRZEDMIOTU 2011/2012



Gramatyka opisowa– fonetyka i fonologia


Elementy składowe sylabusu

Opis


Nazwa przedmiotu


Gramatyka opisowa– fonetyka i fonologia

Kod przedmiotu

0400-FP1-1GFF 0400-FS1-1GFF

Nazwa kierunku

Filologia francuska

Nazwa jednostki prowadzącej kierunek

Wydział Filologiczny, Katedra Neofilologii

Język przedmiotu

Francuski

Charakterystyka przedmiotu

  • treści kształcenia: treści kierunkowe

  • typ przedmiotu : obowiązkowy

Rok studiów/ semestr


I rok studiów, semestr 2

Liczba godzin zajęć dydaktycznych oraz forma prowadzenia zajęć

15 godzin wykład

Punkty ECTS




Prowadzący


Prof. dr hab. Krzysztof Bogacki (wyklad)


Założenia i cele przedmiotu

Efekty nauczania przedmiotu (KRK)



Celem zajęć jest zaznajomienie słuchacza z systemem fonetycznym i fonologicznym języka francuskiego oraz podstawowymi pojęciami używanymi w analizie fonetycznej i fonologicznej, nauczenie odczytywania i samodzielnego wykonywania transkrypcji w API. Towarzyszące wykładowi ćwiczenia poświęcone są praktycznemu treningowi mającemu na celu wyrobienie nawyków poprawnej wymowy tekstów francuskich (75%) oraz opanowaniu treści teoretycznych przedstawionych na wykładzie (25%).


Wymagania wstępne


Brak

Treści merytoryczne przedmiotu

Dźwięki mowy z punktu widzenia fonetyki i fonologii. Gałęzie fonetyki. Gałęzie fonologii: fonologia segmentalna i suprasegmentalna. Budowa narządów mowy. System samogłosek: wymowa i klasyfikacja. System spółgłosek: wymowa i klasyfikacja. Półsamogłoski, spółgłoski zwartoszczelinowe. Akustyczne właściwości dźwięków mowy, parametry opisu, identyfikacja samogłosek i spółgłosek z punktu widzenia akustycznego. Fonetyka audytywna: percepcja dźwięków mowy. Opozycja, cechy dystynktywne, neutralizacja. Głoska vs. fonem. Wariancja w opisie systemu fonologicznego. Opis fonemów w postaci matrycy cech dystynktywnych. Asymilacja, dysymilacja, metateza, elizja, epenteza itp. Typy i funkcje akcentu. Intonacja i jej funkcje. Iloczas w języku francuskim. Rejestry mowy w perspektywie fonetycznej. Norma fonetyczna.



Forma i warunki zaliczenia

przedmiotu




Ocena ciągła na ćwiczeniach towarzyszących wykładowi. Każda nieobecność (także usprawiedliwiona) pociąga za sobą konieczność udowodnienia w trakcie krótkiej rozmowy, że cały materiał omówiony na opuszczonych zajęciach został przez studenta opanowany. Nie otrzymają zaliczenia słuchacze, którzy opuścili 50% zajęć. Na zakończenie zajęć przewidziano zaliczenie polegając na odpowiedzeniu na 15 pytań testowych. Próg zaliczenia – 8 trafnych odpowiedzi.

Wykaz literatury podstawowej

i uzupełniającej

Literatura podstawowa :

Arrivé M., Gadet F., Galmiche M. (1986) La grammaire d'aujourd'hui. Guide alphabétique de linguistique française, Paris, Flammarion

Carton F. (1974) Introduction à la phonétique du français, Paris, Bordas.

Duchet J.-L. (1986) La phonologie, Paris, PUF, seria Que sais-je?, wyd. 2.

Dutka-Mańkowska A., Pilecka E. (2008) Précis de la phonétique du français contemporain, Varsovie.

Leon P. – Phonétisme et prononciation du français. Armand Colin, 2007.

Walter H. (éd) (1983) Phonologie des usages du français, Langue française N˚ 60.
Literatura uzupełniająca :

Antoine G., Cerquiglini B. (dir.), Histoire de la langue française 1945-2000, Paris, CNRS. Dubois J. (dir) (1994) Dictionnaire de linguistique et des sciences du langage, Paris, Larousse.

Encyclopaedia Universalis (1980), Paris, Enciclopaedia Universalis S.A., vol. 12, Phonétique, Phonologie.

Malmberg B. (1974) Manuel de phonétique générale. Introduction à l'analyse scientifique de l'expression du langage, Paris, Picard.

Malmberg B. (1987) La phonétique, Paris, P.U.F., Série Que sais-je?, 4e éd .

Martinet A. (1961) Eléments de linguistique générale, Paris, A. Colin.

Polański K. (red.) (1999) Encyklopedia językoznawstwa ogólnego, Wrocław, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, wyd. 2.

Troubezkoy N. S. (1957) Principes de phonologie, Paris, Klincksieck - albo polskie tłumaczenie : Trubiecki N.S. (1970) Podstawy fonologii, tł. A. Heinz, Warszawa, PWN.



Walter H. (1982) Enquête phonologique et variétés régionales du français, Paris, P.U.F.




………………………………. podpis osoby składającej sylabus




©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna