Te wolności, środki ochrony oraz



Pobieranie 66.46 Kb.
Data06.05.2016
Rozmiar66.46 Kb.
WSTĘP

Nie ma jednej definicji praw człowieka, jednak opracowana przez grupę autorów z różnych krajów encyklopedia międzynarodowego prawa publicznego, definiuje prawa człowieka jako: " (...) te wolności, środki ochrony oraz świadczenia, których respektowania, właśnie jako praw, zgodnie ze współcześnie akceptowanymi wolnościami, wszyscy ludzie powinni móc się domagać od społeczeństwa, w którym żyją (...). Inaczej mówiąc, jest to zespół podstawowych, niezbywalnych i uniwersalnych praw przysługujących człowiekowi bez względu na rasę, kolor skóry, płeć, język i poglądy. Łamanie praw człowieka jest potępiane społecznie oraz politycznie.

Z tego powodu poszanowanie praw człowieka i godności ludzkiej uważa się za podstawę wolności i sprawiedliwości.

Za pierwszy dokument deklarujący niektóre prawa człowieka można uznać Magna Charta Libertatum z 1215 r., powstałą jako reakcja o pokój na świecie. Kolejnymi dokumentami rozwijającymi jej idee były:



  • Petition of Rights z 1628 r.

  • Habeas Corpus Act z 1679 r.

  • Bill of Rights z 1776 r.

Międzynarodowy system ochrony praw człowieka rozpoczęto tworzyć dopiero po II wojnie światowej, w ramach ONZ. Najważniejszym z traktatów była uchwalona w 1948 r. przez Zgromadzenie Ogólne ONZ " Deklaracja Praw Człowieka " .
Polska w okresie swojego uczestnictwa w działalności Organizacji Narodów Zjednoczonych wniosła duży wkład w opracowaniu wielu aktów międzynarodowych w dziedzinie ochrony praw człowieka na całym świecie. Będąc jednym z najbardziej aktywnych i zaangażowanych w tę problematykę krajów, występowała ona z szeregiem własnych i oryginalnych inicjatyw. Dowodem międzynarodowego uznania dla działalności Polski, może być wybór jej przedstawicieli na ważne stanowiska w organach i konferencjach międzynarodowych zajmujących się ochroną praw człowieka. Z inicjatywy delegacji polskiej doszło w grupie krajów socjalistycznych do podjęcia decyzji, by jak najszybciej doprowadzić do zakończenia prac nad Paktami Praw Człowieka. W 1967 r. powierzono Polsce zorganizowanie międzynarodowego seminarium poświęconego realizacji praw ekonomicznych, społecznych i kulturalnych. Polska szczególnie zwracała uwagę na walkę z dyskryminacją, faszyzmem oraz zbrodnią ludobójstwa.
W skład Deklaracji Praw Człowieka wchodzą prawa i zakazy:

  • prawo do życia.

  • prawo do wolności i bezpieczeństwa osobistego.

  • prawo do sprawiedliwego i publicznego procesu.

  • prawo do prywatności.

  • prawo do swobodnego poruszania się i wyboru miejsca zamieszkania.

  • prawo do zawarcia związku małżeńskiego i założenia rodziny.

  • zakaz stosowania tortur i nieludzkiego lub poniżającego traktowania.

  • zakaz niewolnictwa i poddaństwa.

  • zakaz retroaktywności prawa karnego.

  • wolność słowa.

  • wolność, myśli, sumienia i wyznania.

  • wolność zgromadzeń i stowarzyszeń.

  • ochrona cudzoziemców przed wydaleniem. str. 1


Za najważniejsze z praw człowieka uznałem:
I " Prawo do życia "

Konwencja o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności:



  1. Prawo każdego człowieka do życia jest chronione przez ustawę. Nikt nie może być umyślnie pozbawiony życia, wyjąwszy przypadki wykonania wyroku sądowego za przestępstwo, za które ustawa przewiduje taką karę.

  2. Pozbawienie życia nie będzie uznane za sprzeczne z tym artykułem, jeżeli nastąpi w wyniku bezwzględnie koniecznego użycia siły.

  1. w obronie jakiejkolwiek osoby przed bezprawną przemocą;

  2. w celu wykonania zgodnego z prawem zatrzymania lub uniemożliwienia ucieczki osobie pozbawionej wolności zgodnie z prawem;

  3. w działaniach podjętych zgodnie z prawem w celu stłumienia lub powstania

Uważam, że prawo do życia jest najważniejszym z wszystkich

obowiązujących praw człowieka.

Jest to prawo, które chroni każdego. Bez tego prawa dochodziłoby do licznych morderstw, przed którymi nikt nie miałby prawa nas nawet chronić. Mimo wszystko prawo to przewiduje pozbawianie kogoś życia, co moim zdaniem jest niewłaściwe - uważam, iż kara śmierci powinna być zniesiona z wielu powodów, miedzy innymi dlatego, że życie jest jedno i nie wolno go odbierać nawet osobie, która popełnia poważne przestępstwo. Na szczęście w większości krajów jest wprowadzone " moratorium" - jest to dokument zakazujący wykonywanie kary śmierci - jednak w Turcji, częściowo w państwach byłego Związku Radzieckiego i Albanii tę bardzo surową karę można nadal wykonywać.

W pewnym sensie prawo do życia jest w stu procentach tylko teoretyczne, ponieważ tak naprawę nikt nie jest w stanie uchronić nas przed śmiercią (z przyczyn nienaturalnych). Patrząc z drugiej strony, gdyby nie było takiego prawa odbieranie sobie nawzajem życia byłoby sprawą codzienną i co najważniejsze bezkarną!

Uważam, że prawo do życia mieliśmy zawsze, a to co daje nam najważniejsze z postanowień, to głównie jego ochrona.

W sprawie poprawek i nowelizacji zawsze toczyły się spory, ponieważ życie jest kwestią delikatną. Pozbawienie życia jest największą karą jaką można ponieść. Jest wiele kontrowersyjnych spraw odnośnie ochrony życia choćby to, iż nie wiadomo czy ochranianie polega również na wprowadzeniu zakazu aborcji.

str. 2


II " Zakaz stosowania tortur i nieludzkiego lub poniżającego traktowania "
Konwencja o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności:

" Nikt nie może być poddany torturom ani nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu albo karaniu."

Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych:



" Nikt nie może być poddawany torturom ani okrutnemu, nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu albo karaniu. W szczególności nikt nie będzie poddawany, bez swobodnie wyrażonej zgody, doświadczeniom lekarskim lub naukowym."


Nieludzkie traktowanie - według Europejskiej Komisji odnosi się do takich działań, których celem jest zadanie cierpień fizycznych lub psychicznych, a które w określonej sytuacji nie znajdują żadnego uzasadnienia.

Tortury - to niehumanitarne traktowanie, którego celem jest uzyskanie informacji lub zeznań.

Poniżające traktowanie lub karanie - uznane jest, gdy środki zastosowane względem danej osoby są znacznie surowsze niż te, które zastosowano względem innych w analogicznej sytuacji. O poniżającym traktowaniu można mówić również wówczas, gdy jego rezultatem jest podjęcie przez osobę pozbawioną wolności działań, które są sprzeczne z jej wolą lub są wykonywane przez nią nieświadomie.
Ten zakaz nieludzkiego lub poniżającego traktowania został wprowadzony po wielu skargach i interwencjach wielu ludzi ze świata polityki i kultury - nie ma czemu się dziwić bo przecież w wielu miejscach na świecie tortury, bezprawne ograniczenie wolności i wiele innych nie do pomyślenia w dzisiejszych czasach rzeczy, było sprawą codzienną, której nie można było powstrzymać i zlikwidować.

Poszanowanie czyjejś godności i traktowanie z szacunkiem, według mnie jest ważną rzeczą w dzisiejszych czasach. Po takim zachowaniu, można ocenić czyjąś kulturę.

W sprawie nakładania kar osobom, czy też krajom za nieprzestrzeganie tego zakazu, zawsze toczyły się spory. W wielu rejonach mimo zapewnień, ludzie traktowani są w sposób okrutny.

W wypadku tego zakazu, problem teorii a praktyki, jest ogromny. Bardzo trudno ocenić jest, czy sprawy napływające do komisji zajmującej się łamaniem praw człowieka, są nie tylko autentyczne, ale również wystarczające do rozpoczęcia dochodzenia dyscyplinarnego.

Uważam, że ten zakaz miał ogromny wpływ na likwidacje tortur i tego rodzaju przemocy. Dzięki temu zakazowi, zaczęto liczyć się z ludźmi " niższej klasy ", którzy bardzo często byli wykorzystywani do prac fizycznych.

str. 3



III " Zakaz niewolnictwa i poddaństwa "

Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych:



  1. Nikt nie może być trzymany w niewoli; niewolnictwo i handel niewolnikami we wszystkich formach są zakazane

  2. Nikt nie może być trzymany w poddaństwie.

  3. a) nikt nie może być zmuszany do pracy przymusowej lub obowiązkowej;

b) punkt "a" niniejszego ustępu nie może być interpretowany jako zakazujący wykonywania kary ciężkich robót orzeczonej wyrokiem właściwego sądu w krajach, w których pozbawienie wolności połączone z ciężkimi robotami może być orzeczone jako kara za zbrodnie

Konwencja o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności:



  1. Nikt nie może być trzymany w niewoli lub poddaństwie.

  2. Nikt nie może być zmuszany do świadczenia pracy przymusowej lub obowiązkowej.


niewolnictwo - jest to całkowite podporządkowanie jednostki innej osobie, wbrew swojej woli.

poddaństwo - pewna forma przymusu ( np. w stosunku pracy )

Zakaz ten daje wszystkim pewność, że nie będą wykorzystywani przez innych, do robót fizycznych. Bez tego zakazu świat wyglądałby zupełnie inaczej. Ludzie o wielkich dochodach byliby " władcami " innych. Dzięki wprowadzeniu tego zakazu, biedniejsi stali się ludźmi, którzy nie mogli być zmuszani do pracy i robót fizycznych.

Przed wprowadzeniem tego prawa, na świecie poddaństwo i niewolnictwo nie było niczym nadzwyczajnym. Szczególnie, gdy niewolnikami byli ludzie czarnej rasy, którzy wówczas uważni byli za ludzi przeznaczonych do ciągłych robót.

Osobiście popieram ten zakaz, choćby dlatego, iż uważam, że każdy człowiek, bez względu na kolor skóry ma prawo do równego traktowania ( szczególnie jeśli chodzi o poddaństwo ).

Całkiem inna sprawa jest, gdy człowiek zgadza się na pracę, z której korzyści czerpie ktoś inny. Wtedy dla niektórych poddanych jest to nawet na rękę, ponieważ ma on co jeść, gdzie spać i w co się ubrać. Zakaz w tym przypadku nie obowiązuje, ponieważ na taki obrót sprawy zgadzają się obydwie strony.

Uważam, że newralgicznym problemem jest również interpretacja tych przepisów, które dopuszczają pracę przymusową lub obowiązkową w sytuacjach szczególnego niebezpieczeństwa społecznego, jak i tych, które mówią o świadczeniach należących do zwykłych obowiązków obywatelskich. W praktyce może się bowiem zacierać granica pomiędzy dobrowolnym a przymusowym zatrudnieniem. Bardzo trudno udowodnić jest, że ktoś zatrudniał przymusowo, ponieważ zawsze można powiedzieć, że pracownicy pracowali z własnej woli za zabezpieczenie im warunków do życia lub za niewielkie sumy pieniężne.
str. 4

IV " Prawo do wolności i bezpieczeństwa narodowego "
Konwencja o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności:


  1. Każdy ma prawo do wolności i bezpieczeństwa osobistego. Nikt nie może być pozbawiony wolności z wyjątkiem następujących przypadków i w trybie ustalonym przez prawo:

  1. zgodnego z prawem pozbawienia wolności w wyniku skazania przez właściwy sąd;

  2. zgodnego z prawem zatrzymania lub aresztowania w przypadku nie podporządkowania się, wydanemu zgodnie z prawem, orzeczeniu sądu lub w celu zapewnienia wykonania określonego w ustawie obowiązku;

  3. pozbawienia nieletniego wolności na podstawie zgodnego z prawem orzeczenia w celu ustanowienia nadzoru wychowawczego lub zgodnego z prawem pozbawienia nieletniego wolności w celu postawienia go przed właściwym organem;

  4. zgodnego z prawem pozbawienia wolności osoby w celu zapobieżenia szerzeniu przez nią choroby zakaźnej, osoby umysłowo chorej, alkoholika, narkomana lub włóczęgę;

  5. zgodnego z prawem zatrzymania lub aresztowania osoby w celu zapobieżenia jej nielegalnemu wkroczeniu na terytorium państwa lub osoby, przeciwko której toczy się postępowanie o wydalenie lub ekstradycję;

Moim zdaniem prawo do wolności i bezpieczeństwa osobistego, chroni nas

przed arbitralnym i bezprawnym zatrzymaniem lub aresztowaniem. Istnienie tego prawa, nie oznacza, że władze nie mogą pozbawić wolności tych, którzy stanowią publiczne zagrożenie. Gdyby nie było wyżej wymienionych wyjątków w stosowaniu tego prawa to nawet najwięksi i najgroźniejsi przestępcy nie musieliby się obawiać ścigania ze strony państwa. Kolejnym niebezpieczeństwem byłaby również możliwość dla przestępców przemieszczania się do innych krajów co oznaczałoby trudności w kontrolowaniu miejsca pobytu danej osoby. Gdyby zabrakło tych punktów to umieszczenie w areszcie osób łamiących prawo byłoby całkowicie niemożliwe.

Według mnie dzięki temu prawu, możemy żyć z pewnością, że jeżeli nie naruszaliśmy prawa to nikt nie może nas pozbawić wolności. Jednocześnie, przysługuje nam prawo do nadzwyczajnej ochrony ze strony organów śledczych, jak również państwa, w przypadku zagrożenia życia spowodowanego winą innych osób ujawniających nas osobom wrogo nastawionym politycznie.

Warto zaznaczyć, że Konwencja nie gwarantuje cudzoziemcom ani prawa wjazdu na terytorium państwa, ani prawa pobytu i azylu. Organy śledcze mogą zatrzymać nas w innym kraju mimo, że nie jesteśmy jego mieszkańcami. Jest to jednak możliwe tylko za międzynarodowym porozumieniem, w którym ustanawia się prawa przysługujące organom śledczym w danym państwie. Między tymi krajami są na przykład rozsyłane listy gończe, na których widnieją nazwiska poszukiwanych osób. Poszukiwania powodują , że nawet za granicami innego państwa nie możemy czuć się bezpiecznie, ale tylko wtedy gdy złamaliśmy prawo.

Wszystko to świadczy o niezwykłej potrzebie istnienia tego prawa, jak i jego wyjątkom, bez których nie można by było zwalczać przestępczości.

str. 5

V " Prawo do sprawiedliwego i publicznego procesu "
Konwencja o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności:


  1. Każdy ma prawo do sprawiedliwego i publicznego rozpatrzenia jego sprawy w rozsądnym terminie przez niezawisły i bezstronny sąd, ustanowiony ustawą, w momencie rozstrzygania o jego prawach i obowiązkach o charakterze cywilnym albo o zasadności każdego oskarżenia w wytoczone przeciwko niemu sprawie karnej. postępowanie przed sądem jest jawne, jednak prasa i publiczność mogą być wyłączone w całości lub części rozprawy sądowej ze względów obyczajowych, z uwagi na porządek publiczny lub bezpieczeństwo państwowe w społeczeństwie demokratycznym, gdy wymaga tego dobro małoletnich lub gdy służy to ochronie życia prywatnego albo tez w okolicznościach szczególnych, w granicach uznanych przez sąd za bezwzględnie konieczne, jeśliby jawność mogła przynieść szkodę interesom wymiaru sprawiedliwości.

  2. Każdego oskarżonego o popełnienie czynu zagrożonego karą uważa się za niewinnego do czasu udowodnienia mu winy zgodnie z ustawą.

Prawo to uznałem za jedno z najważniejszych, bo przecież obwinianie kogoś bez zbadania dowodów i wysłuchania oskarżonego oraz jego oskarżyciela jest rzeczą niepoważną i niesprawiedliwą względem oskarżonego. Myślę również, że udowodnienie winy oskarżonemu jest rzeczą trudną, żmudną ale niezbędną do obciążenia winą jakąkolwiek osoby. W więzieniach przebywałoby wiele niewinnych osób, co do których organy ścigania mogłyby się pomylić. Analizując skutki braku tego prawa, sądzę, że lepiej jest obciążać pracą sądy, poświęcać więcej czasu na każdą sprawę i jednocześnie starać się, aby ludzie bezpodstawnie obwiniani mogli żyć na wolności, a nie w więzieniach, na które nie zasłużyli.

Wokół tego prawa zawsze są spory, ponieważ mimo wielu wyjaśnień w kodeksach, jest nadal wiele niesprecyzowanych sformułowań takich jak: "prawa i obowiązki cywilne" ; "niezawisły i bezstronny sąd ustanowiony ustawą" ; "rozsądny termin" ; "publiczna rozprawa" i wiele innych. Dzięki takim sformułowaniom, przestępcy unikają kary nawet gdy są oskarżeni o poważne łamanie prawa. Jedynym usprawiedliwieniem sądów jest w tym wypadku bardzo duża ilość wszystkich praw, których nie sposób jest rozstrzygnąć bezbłędnie.

Podsumowując to prawo, można śmiało powiedzieć, że jest ono bardzo ważne mimo wielu kontrowersji. Myślę również, że udowodnienie komuś winy jest sprawą trudną ale jakże ważną. Bez tego prawa świat byłby inny. Główną różnicą byłby bardzo duży procent ludzi niewinnych uznanych za ludzi łamiących prawo - na pewno nie byłoby to dobre dla nas, a już na pewno nie byłoby to sprawiedliwe.

str. 6

VI " Wolność słowa "
Konwencja o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności:


  1. Każdy ma prawo do wolności wyrażania opinii. Prawo to obejmuje wolność posiadania poglądów oraz otrzymywania i przekazywania informacji i idei bez ingerencji władz publicznych i bez względu na granice państwowe. Niniejszy przepis nie wyklucza prawa państw do poddania procedurze zezwoleń przedsiębiorstw radiowych, telewizyjnych lub kinematograficznych.

  2. Korzystanie z tych wolności, jako pociągające za sobą obowiązki i odpowiedzialność, może podlegać takim wymogom formalnym, warunkom, ograniczeniom i sankcjom, jakie są przewidziane przez ustawę i niezbędne w społeczeństwie demokratycznym w interesie bezpieczeństwa państwowego, integralności terytorialnej lub bezpieczeństwa publicznego, ze względu na konieczność zapobieżenia zakłóceniu porządku lub przestępstwu, z uwagi na ochronę zdrowia i moralności, ochronę dobrego imienia i praw innych osób oraz ze względu na zapobieżenie ujawnieniu informacji poufnych lub na zagwarantowanie powagi i bezstronności władzy sądowej.

Moim zdaniem prawo to ma ogromne znaczenie, ponieważ daje ono możliwość krytykowania np. rządu, który jest przecież niezwykle ważnym organem. Pozwala ono na krytykę pojedynczych osób jak również całych grup społecznych. Prawo to zobowiązuje również do odpowiedzialności, bo przecież gdyby każdy mógł mówić co by mu się podobało. Panowałby chaos na świecie i nie wiadomo by było, kto mówi prawdę i komu wierzyć.

Uznałem to prawo za jedno z ważniejszych, ponieważ uważam, że każdy, w granicach rozsądku, może wyrażać swoje zdanie i sprzeciwiać się innym w celu zmiany np. w ustawie uchwalonej przez organ ustawodawczy. Gdyby każde wyrażanie osobistego zdania było karalne, jak również wyrażanie tego zdania publicznie, doprowadziłoby to do walki z demokracją. Taki obrót sytuacji na świecie z pewnością nie byłby najlepszy, więc świadczy to o potrzebie istnienia wolności słowa. Dzięki temu prawu nie jesteśmy uzależnieni od sprawujących władzę, ponieważ ludzie ci muszą liczyć się z naszym zdaniem. Prawo to ma również swoją złą stronę, mianowicie doprowadza ono do wielu strajków, które potem przeradzają się w ogromne kłopoty państw. Strajki są spowodowane najczęściej różnicą zdań i w czasie ich trwania wielu ludzi wyraża swoje opnie, które bardzo często są obraźliwe w stosunku do innych.

Ogólnie o prawie do wolności słowa można mówić wiele dobrego, bo jest to rzecz niezwykle istotna w życiu i w społeczeństwie. Ten przywilej, daje nam dużą swobodę dotyczącą wyrażania własnej opinii.


str. 7

VII " Wolność zgromadzeń i stowarzyszeń "
Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych:

  1. Każdy ma prawo do swobodnego stowarzyszania się z innymi, łącznie z prawem tworzenia i wstępowania do związków zawodowych w celu ochrony swych interesów.

  2. Na wykonywanie tego prawa nie mogą być nałożone ograniczenia inne niż przewidziane przez ustawę i konieczne w demokratycznym społeczeństwie w interesie bezpieczeństwa państwowego lub publicznego, porządku publicznego bądź do ochrony zdrowia lub moralności albo praw i wolności innych osób. Niniejszy artykuł nie stanowi przeszkody w nałożeniu ograniczeń zgodnych z ustawą na korzystanie z tego prawa przez członków sił zbrojnych i policji.

  3. Żadne z postanowień niniejszego artykułu nie uprawnia Państw-Stron Konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy z 1948 r. dotyczącej wolności związkowej i ochrony praw związkowych do podejmowania kroków ustawodawczych lub stosowania praw w sposób, który naruszałby gwarancje przewidziane w tej konwencji.


Prawo to uznałem za jedno z ważniejszych, ponieważ gwarantuje ono nam bardzo ważną rzecz, mianowicie dzięki temu prawu możemy się jednoczyć w stowarzyszeniach.

Uważam, że prawo to ma pożyteczne skutki, ponieważ różnego rodzaju organizacje nasuwają nowe pomysły i mają wpływ na władze państwowe. Po przez tę organizacje można wiele zmienić nie koniecznie strajkując, ale również przez rozmowy, dzięki którym można osiągnąć kompromis. Stowarzyszenia i organizacje mogą zdziałać o wiele więcej niż pojedyncze osoby, które wyrażają swoje zdanie z czasami niedozwolonymi metodami.

Z tym prawem wiąże się prawo mówiące o wolności słowa. Stowarzyszenia, zgromadzenia i inne organizacje korzystają z wolności słowa cały czas, ponieważ na nic były by te wszystkie ugrupowania gdyby nie mogły wyrażać własnego punktu widzenia.

Prawo to ma również swoje złe strony, jak na przykład to, że zdarzają się nieprzemyślane rodzaje wyrażania swojego zdania, które są tolerowane w niektórych zgromadzeniach. Nie wszystkie z organizacji zachowują się przyzwoicie, tak by nie obrażać innych. Jego złą stroną jest również to, iż nie ma w nim ograniczeń, które musiałyby obowiązywać stowarzyszenia i zgromadzenia występujące publicznie, które miały by obowiązek konsultowania swoich zamiarów z przedstawicielem władz. Uważam, że takie obowiązki nałożone na organizacje, zapobiegały by rozpowszechnianiu się nieprawdziwych informacji.

Ogólnie o tym prawie można powiedzieć, że jest ono niezbędne w prawidłowym funkcjonowaniu demokratycznego państwa. Jest to prawo, dzięki któremu czujemy, że mamy coś do powiedzenie, że ktoś się jednak z nami liczy - i to jest właśnie główny powód zaliczenia tego prawa do tych najważniejszych.

str. 8


VIII " Prawo do swobodnego poruszania się i wyboru miejsca zamieszkania "
Konwencja o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności:

  1. Każdy kto przebywa legalnie na terytorium państwa, ma prawo do swobodnego poruszania się i swobodnego wyboru miejsca zamieszkania na tym terytorium.

  2. Każdy może swobodnie opuścić jakikolwiek kraj, włączając w to swój własny.

  3. Korzystanie z tych praw nie może podlegać innym ograniczeniom niż te, które określa ustawa i które są konieczne w społeczeństwie demokratycznym z uwagi na bezpieczeństwo państwowe i publiczne, utrzymanie porządku publicznego, zapobieganie przestępstwom, ochronę zdrowia lub moralności bądź ochronę praw i wolności innych osób.

  4. Nikt nie może być samowolnie pozbawiony prawa wjazdu do swego własnego kraju.

Prawo to uznałem za jedno z ważniejszych, ponieważ uważam, że każdy może wybrać miejsce swojego zamieszkania i warunki życia. Bardzo często zmieniając miejsce zamieszkania, zmieniamy swoją pracę, dzieci zmieniają szkoły, a więc całkowicie odmieniamy życie. Oczywiste jest, że każdy chce żyć w jak najlepszych warunkach, w bogatych miastach gdzie niczego nie brakuje. Nie można jednak przesadzać jeśli chodzi o swobody. Gdyby każdy mieszkał gdzie chciał to kraje np. trzeciego świata przestałyby istnieć z powody braku obywateli i mieszkańców, natomiast kraje wysoko rozwinięte byłyby przeludnione, co również byłoby niekorzystne.

Jeśli chodzi o zmianę miejsca zamieszkania wewnątrz kraju, to nie powinno być żadnych ograniczeń. Każdy jest obywatelem o jednakowych prawach a więc może mieszkać na terenie swojego kraju gdziekolwiek. Uważam, że zmiana miejsca zamieszkania w swoim kraju nie powinna być zabraniana przez nikogo.

Całkiem inna sprawa jest gdy chcemy opuścić swój kraj i zmienić obywatelstwo. W tym przypadku, uważam, że osoba chcąca wyjechać, powinna spełnić surowe wymogi ustalone w ustawie. Osobom, które mają rzetelne powody do wyjazdu, powinno się na to pozwolić.

Zupełnie inna sytuacja jest gdy osoba, która chce opuścić na stałe lub na jakiś czas kraj, chce zrobić to niezgodnie z prawem, uciekając nielegalnie przez granicę, lub wbrew np. wyrokowi sądu. Wtedy wyjazd powinien być całkowicie zabroniony.

Prawo to daje nam niezwykle ważną rzecz, możliwość wyjechania na stałe lub na jakiś czas do innego kraju, choćby zwiedzić go. Ta forma wyjazdu powinna być dozwolona dlatego, że w niektórych wypadkach promuje ona kraj oraz świadczy o ich mieszkańcach i władzach.

Według mnie prawo to jest bardzo ważne, ponieważ służy rozwojowi danego kraju, pozwala na wymianę doświadczeń narodów, pozwala ludziom poznawać świat.
str. 9

Podsumowanie
Podsumowując omówione prawa, można śmiało powiedzieć, że są one niezbędne. Świadczy o tym wiele argumentów, ale najważniejszym jest to, że bez całego paktu praw człowieka, ludzie biedniejsi w dalszym ciągu byliby traktowani jako ludzie gorszej kategorii i o mniejszym znaczeniu. Najprawdopodobniej ludziom bez pieniędzy, władzy i znajomości z władzami nie pozwalałoby się wyjeżdżać, zarabiać i robić rzeczy, na które pozwalają teraźniejsze prawa. Świat byłby zupełnie inny i o wiele gorszy, dlatego powinniśmy cieszyć się z tego co mamy i z wszystkich rzeczy, do których mamy teraz prawo.

Przełomem w prawach człowieka i jednocześnie w naszym codziennym życiu było wprowadzenia przez Zgromadzenie Ogólne ONZ " Deklaracji Praw Człowieka ". Do tej deklaracji dostosowały się kraje wysoko rozwinięte jak i te o słabszej gospodarce i pozycji w świecie. Warto jest również wspomnieć o Komisji Praw Człowieka ONZ. Jest to najważniejszy z organów, zajmujący się realizacją celów ONZ w zakresie przestrzegania praw człowieka i ochrony podstawowych jego wolności bez względu na rasę, płeć, język i wyznanie. Komisja zajmuje się opracowywaniem propozycji i projektów umów międzynarodowych jak i również rozpatrywaniem wniosków potencjalnych obywateli, którzy oskarżają najczęściej swoje państwo o złamanie praw człowieka wobec ich samych. Warto również zaznaczyć, że Komisja Praw Człowieka ONZ, uczestniczyła w przygotowaniu Deklaracji Praw Człowieka jak i Paktów Praw Człowieka, przyjętych przez Zgromadzenie Ogólne w 1966r. Od tamtego wydarzenia, niewolnictwo czy poddaństwo, masowe egzekucje i inne nie moralne czyny są publicznie potępiane i krytykowane przez kraje, które tolerują Deklaracje.

Oczywiste jest, że w treściach praw człowieka jest wiele braków i luk, które powinny być zlikwidowane, lecz nie ma co się dziwić, ponieważ praw jest dużo, a aby wprowadzić jakąkolwiek poprawkę trzeba dużo czasu. Niezbędnych poprawek i nowelizacji przybywa regularnie, a jest to spowodowane zmianą potrzeb i czasów w jakich żyjemy. Nad wszystkimi poprawkami i nowelizacjami pracują sztaby ludzi, co świadczy o bardzo dużym znaczeniu i zaangażowaniu krajów w prawa człowieka i ich nowelizacje.

Wszystkie prawa człowieka budzą wiele kontrowersji i w wielu wypadkach bardzo trudno określić jest, czy dana osoba złamała prawa człowieka, czy też nie. Jest to spowodowane niewielkimi lukami, ale bardzo często tym, że są to specyficzne sytuacje, których nikt nie może przewidzieć i nie może im zapobiec. W takich przypadkach wyrok odnośnie łamania praw człowieka zależy od interpretacji danego prawa i jego wyjątków.


Spis Literatury:

1. Rzepliński. A. - " Prawa i wolności człowieka "

wyd. Centralny Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli

Warszawa 1993r.

2. Rzepliński. A. - " Prawa człowieka a policja - problemy teorii i praktyki "

wyd. Centrum Szkolenia Policji

Legionowo 1993r. str. 10

Spis treści:


  • wstęp..........................................................................................str. 1

  • prawo do życia...........................................................................str. 2

  • zakaz stosowania tortur i nieludzkiego lub poniżającego traktowania................................................................................str. 3

  • zakaz niewolnictwo i poddaństwa.............................................str. 4

  • prawo do wolności i bezpieczeństwa narodowego....................str. 5

  • prawo do sprawiedliwego i publicznego procesu......................str. 6

  • wolność słowa............................................................................str. 7

  • wolność zgromadzeń i stowarzyszeń.........................................str. 8

  • prawo do swobodnego poruszania się i wyboru miejsca zamieszkania..............................................................................str. 9

  • podsumowanie...........................................................................str.10

str. 11







©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna