Teatr grecki



Pobieranie 8.64 Kb.
Data10.05.2016
Rozmiar8.64 Kb.
TEATR GRECKI
TEATR – gr. theatron – miejsce widowisk

 dziedzina sztuki widowiskowej polegająca na przestawianiu scenicznym utworów literackich, przygotowana przez reżysera, aktorów, obejmująca operę, balet, pantomimę, rewię.

 całokształt twórczości scenicznej konkretnej epoki, kraju, narodu, autora.

 instytucja zajmująca się wystawianiem widowisk scenicznych, zatrudniająca zespół ludzi: aktorów, reżyserów, scenografów.

 budynek, pomieszczenie przystosowane do prezentowania przedstawień wraz z widownią.

 pot. Spektakl, przestawienie.


SKŁADNIKI PRZEDSTAWIENIA TEATRALNEGO:

 scena


 aktor, widownia

 chór


 dramat

dekoracje

 reżyser (w starożytności pokrywał się z autorem dramatu)
AKTORZY
strój – kostiumy nie były odbiciem strojów epoki, w której toczyła się akcja, ani w której sztukę wystawiano. Aktor występował w długim chitonie (kolory jaskrawe, wyraziste, aby były widoczne, często ozdabianym wzorami geometrycznymi lub figuralnymi, nie miały rękawów), kolory miały znaczenie np. czerwony dla władcy.

maski – śmiechu, strachu, płaczu, gniewu. Maski były potrzebne, aby nie było widać po wyrazie twarzy stanu psychicznego aktorów.

buty na koturnie – wysokość koturnu decydowała o statusie społecznym bohatera (czym wyższy tym wyższa pozycja).

Onkos – peruka starożytnych aktorów

Aktorzy posługiwali się także rekwizytami. Były to stałe atrybuty związane a określonymi rolami np. król występował z berłem, pasterze z laskami pasterskimi, błagalnicy z gałązkami oliwnymi.
 PROTAGONIŚCI – (z gr. protagonistes – wykonawca głównej roli w sztuce) główni aktorzy greccy i główni bohaterowie utworu dramatycznego i narracyjnego, w starożytnym teatrze greckim pierwszy aktor prowadzący dialog z chórem, w miarę rozwoju także drugi i trzeci, w teatrze nowożytnym – najwybitniejszy aktor zespołu grający główną rolę.
 AGONY – (z gr. agon - zawody) w starożytnej Grecji zawody rozgrywane w różnych dziedzinach (agony sportowe, muzyczne, poetyckie, teatralne) w ramach świąt religijnych, uczestnicy i organizatorzy agon rywalizowali ze sobą o tytuł najlepszego przyznawany przez wyznaczonych sędziów. Zawody w tragedii 3 autorów, a w komedii 5.
POCZĄTKI TEATRU GRECKIEGO

 początki teatru greckiego mają związek z kultem Dionizosa, na cześć którego dwa razy w roku organizowano Wielkie Dionizje. Podczas składania ofiary Dionizosowi z kozła, chór wykonywał pieśń sławiącą boga (DYTYRAMB) – charakter podniosły, opiewał czyny boga, ulegał przekształceniom, z czasem stawał się bardziej liryczny i poetycki.


 V w p. n. e – ZMIANA – liryka ustępuje miejsca muzyce i inscenizacji

  • pojawienie się dialogu przewodnika chóru z chórem.

pierwszy teatr powstał w Atenach ok. V w. p. n. e. – przedstawienia odbywały się na wzgórzu (zbocze – widownia, podnóże - orchestrachór i aktorzy; potem proscenion – podwyższenie, na którym pokazywali się artyści; scene – niewielki budynek, nieruchoma scenografia i garderoba)

 umowna data początku teatru – 534 p.n. e. – W Atenach na uroczystościach Dionizosa Tespis z Ikarii na zaproszenie tyrana Pizystrata wystawił tragedię. (pierwszy agon – ok. 500)


PRZEŁOM – VI w. czasy TESPISA (postać pół legendarna, wędrowny aktor i dramaturg)

 innowacja – wprowadzenie dialogu scenicznego (między chórem a przewodnikiem chóru)

 dodanie do chóru pierwszego aktora.

 wprowadzenie maski scenicznej



 dalsze zmiany = następcy Tespisa:

  • Choirilos – wynalazł maski i kostiumy

  • Pratinas- pomnożył liczbę dialogów między aktorem i chórem, dał początek komicznemu dramatowi satyrowemu.

  • Frynichos – wprowadził postać kobiecą i prolog (wstęp eksponujący sztukę)

 jednak najbardziej zasłużeni to: Ajschylos, Sofokles i Eurypides.

Pobieranie 8.64 Kb.





©absta.pl 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna