Teksty przyjęTE


Plan w zakresie jakości powietrza może ponadto zawierać szczególne środki służące ochronie wrażliwych grup ludności, w tym dzieci



Pobieranie 1.83 Mb.
Strona13/24
Data07.05.2016
Rozmiar1.83 Mb.
1   ...   9   10   11   12   13   14   15   16   ...   24
Plan w zakresie jakości powietrza może ponadto zawierać szczególne środki służące ochronie wrażliwych grup ludności, w tym dzieci.

Plany ochrony jakości powietrza zawierają, co najmniej informacje określone w załączniku XV, sekcja A i mogą zawierać środki zgodne z art. 24. Plany te są niezwłocznie przekazywane Komisji, nie później jednak niż dwa lata po zakończeniu roku, w którym zaobserwowano pierwsze przekroczenie.

W przypadku, gdy plany muszą zostać przygotowane lub zrealizowane w odniesieniu do kilku rodzajów zanieczyszczeń, państwa członkowskie w miarę potrzeb przygotowują i realizują zintegrowane plany ochrony powietrza obejmujące wszystkie przedmiotowe zanieczyszczenia.

2. Państwa członkowskie, w miarę możliwości, zapewniają spójność z planami wymaganymi na mocy dyrektywy 2001/80/WE, dyrektywy 2001/81/WE lub dyrektywy 2002/49/WE, aby osiągnąć stosowne cele dotyczące środowiska.

Artykuł 24
Plany działań krótkoterminowych

1. W przypadku, gdy, w określonej strefie lub aglomeracji, istnieje zagrożenie, że poziomy zanieczyszczeń w powietrzu przekroczą jeden lub kilka progów alarmowych, o których mowa w załączniku XII, państwa członkowskie opracowują plany określające krótkoterminowe działania, podejmowane w celu ograniczenia zagrożenia lub skrócenia czasu występowania przekroczenia. W przypadku, gdy to zagrożenie dotyczy, co najmniej jednej wartości dopuszczalnej lub wartości docelowej określonej w załącznikach VII, XI i XIV, państwa członkowskie mogą w miarę potrzeby sporządzać plany działań krótkoterminowych.

Jednak w razie zagrożenia związanego z przekroczeniem progu alarmowego ustalonego dla ozonu w załączniku XII, sekcja B państwa członkowskie opracowują plany działań krótkoterminowych tylko w przypadku, gdy— uznają, że istnieje znacząca możliwość ograniczenia zagrożenia, czasu jego występowania lub stopnia przekroczenia, przy uwzględnieniu warunków geograficznych, klimatycznych i ekonomicznych. Opracowując plany działań krótkoterminowych państwa członkowskie biorą pod uwagę decyzję 2004/279/WE.

2. Plany działań krótkoterminowych, o których mowa w ust. 1, mogą, w zależności od indywidualnych przypadków, obejmować skuteczne działania niezbędne do kontrolowania i, w razie konieczności, ograniczania działalności, która przyczynia się do wystąpienia ryzyka przekroczenia wartości dopuszczalnych lub docelowych, lub progów alarmowych. Plany te mogą obejmować środki w odniesieniu do ruchu drogowego, prac budowlanych, statków na kotwicy oraz wykorzystywania zakładów i produktów przemysłowych oraz ogrzewania domowego. W ramach tych planów można również rozważać konkretne środki służące ochronie wrażliwych grup ludności, w tym dzieci.

3. Po sporządzeniu planu działań krótkoterminowych, państwa członkowskie udostępniają je i informują odpowiednie organizacje, takie jak organizacje ochrony środowiska, organizacje konsumenckie oraz organizacje reprezentujące interesy wrażliwych grup ludności, inne właściwe instytucje zajmujące się ochroną zdrowia i odpowiednie federacje przemysłowe, zarówno o wynikach swoich badań w zakresie wykonalności i zakresie poszczególnych planów działań krótkoterminowych, jak i informują o ich wdrożeniu.

4. Komisja po raz pierwszy przed …* a następnie w regularnych odstępach publikuje przykłady najlepszych praktyk sporządzania planów działań krótkoterminowych, w tym przykłady najlepszych praktyk z zakresu ochrony wrażliwych grup ludności, w tym dzieci.

Artykuł 25
Transgraniczne zanieczyszczenie powietrza

1. W przypadku przekroczenia progu alarmowego, wartości dopuszczalnych lub docelowych, a także odpowiednich marginesów tolerancji lub celów długoterminowych, spowodowanego transgranicznym przenoszeniem zanieczyszczeń lub ich prekursorów, zainteresowane państwa członkowskie przeprowadzają wspólne konsultacje i, w stosownych przypadkach, określają wspólne działania, takie jak przygotowanie wspólnych lub skoordynowanych planów ochrony powietrza zgodnych z art. 23, w celu redukcji przekroczeń poprzez zastosowanie odpowiednich, lecz proporcjonalnych środków.

2. Komisja powinna być zaproszona się do udziału i wspierania procesu współpracy, o, którym mowa w ust. 1. W razie konieczności Komisja, uwzględniając sprawozdania określone w art. 9 dyrektywy 2001/81/WE, podejmuje decyzję, czy należy podjąć dalsze działania na poziomie wspólnotowym mające na celu ograniczenie emisji prekursorów odpowiedzialnych za zanieczyszczenie o charakterze transgranicznym.

3. Państwa członkowskie, w stosownych przypadkach – zgodnie z art. 24, przygotowują i realizują wspólne plany działań krótkoterminowych obejmujące sąsiednie strefy innych państw członkowskich. Państwa członkowskie zapewniają przekazanie wszystkich stosownych informacji sąsiednim strefom państw członkowskich, które opracowały plany działań krótkoterminowych.

4. W przypadku przekroczenia progu informowania lub progu alarmowego w strefach lub aglomeracjach położonych blisko granic, należy możliwie jak najszybciej zawiadomić właściwe organy sąsiednich państw członkowskich. Informacje te są udostępniane publicznie.

5. Opracowując plany określone w ust. 1 i 3 oraz udostępniając publicznie wiadomości, zgodnie z ust. 4, państwa członkowskie, w stosownych przypadkach dążą do nawiązania współpracy z państwami trzecimi, w szczególności z państwami kandydującymi.

Rozdział V
Informacja i sprawozdawczość

Artykuł 26


Podawanie informacji do wiadomości publicznej

1. Państwa członkowskie zapewniają, aby zarówno opinia społeczna jak i odpowiednie organizacje, takie jak organizacje ochrony środowiska, organizacje konsumenckie oraz organizacje reprezentujące interesy wrażliwych grup ludności, inne odpowiednie jednostki zajmujące się ochroną zdrowia oraz odpowiednie federacje przemysłowe, były odpowiednio i na czas informowane:

a) o jakości powietrza zgodnie z załącznikiem XVI;

b) o decyzjach odraczających na mocy art. 22 ust. 1;

c) o wszystkich zwolnieniach na mocy art. 22 ust. 2;

d) o planach ochrony powietrza, o których mowa w art. 22 ust. 1 i w art. 23 oraz o programach, o których mowa w art. 17 ust. 2.

Informacje udostępnia się bezpłatnie poprzez jakiekolwiek ogólnie dostępne media, w tym Internet lub inne stosowne środki komunikacji społecznej, z uwzględnieniem przepisów dyrektywy 2007/2/WE

2. Państwa członkowskie udostępniają publicznie roczne raporty na temat zanieczyszczeń podlegających przepisom niniejszej dyrektywy.

Raporty przedstawiają podsumowanie przekroczeń wartości dopuszczalnych, wartości docelowych, celów długoterminowych, progów informowania i progów alarmowych dla danych okresów uśrednienia. Powyższe informacje powinny być połączone ze zbiorczą ocenę skutków tych przekroczeń. W stosownych przypadkach sprawozdania mogą zawierać dodatkowe informacje i oceny dotyczące ochrony lasów, jak również informacje na temat pozostałych zanieczyszczeń, dla których przepisy o monitorowaniu zawarte są w niniejszej dyrektywie, takich jak m.in. wybrane prekursory ozonu niepodlegające uregulowaniom określonym w załączniku X, sekcja B.

3. Państwa członkowskie podają do wiadomości publicznej informacje o właściwych organach i podmiotach wyznaczonych do zadań, o których mowa w art. 3.

Artykuł 27
Przekazywanie informacji i sprawozdawczość

1. Państwa członkowskie powinny zapewnić udostępnienie Komisji informacji na temat jakości powietrza zgodnie z harmonogramem, określonym w środkach wykonawczych, o których mowa w art. 28 ust. 2.

2. W każdym wypadku, ze względu na konkretny cel oceny zgodności z wartościami dopuszczalnymi i z poziomami krytycznymi oraz osiągnięcia wartości docelowych, informacja taka jest udostępniana Komisji, nie później niż dziewięć miesięcy od zakończenia każdego roku i zawiera:

a) zmiany poczynione w danym roku w stosunku do wykazu oraz granic stref i aglomeracji ustanowionych na mocy art. 4;

b) wykaz stref i aglomeracji, w których poziomy choćby jednego z zanieczyszczeń przekraczają wartość dopuszczalną powiększoną o margines tolerancji lub są wyższe niż wartość docelowa albo poziom krytyczny; dla tych stref i aglomeracji informacja ta zawiera również:

(i) oceniane poziomy, oraz, jeżeli jest to istotne, daty i okresy, w których je zaobserwowano;

(ii) w stosownych przypadkach ocenę udziału zanieczyszczeń pochodzących z resuspensji cząstek w następstwie posypywania dróg piaskiem lub solą w okresie zimowym lub źródeł naturalnych, w ocenianych poziomach zanieczyszczeń, o czym mowa w art. 20 i 21

3. Ustępy 1 i 2 mają zastosowanie do informacji zebranych począwszy od drugiego roku kalendarzowego od wejścia w życie środków wykonawczych, o których mowa w art. 28 ust. 2.

Artykuł 28
Działania wdrażające

1. Działania zmierzające do zmiany nieistotnych elementów niniejszej dyrektywy, mianowicie załączniki I-VI, załączniki VIII-X i załącznik XV, są przyjmowane zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z nadzorem, o której mowa w art. 29 ust. 3.

Zmiany te nie mogą jednak bezpośrednio ani pośrednio zmieniać żadnego z następujących elementów:

a) wartości dopuszczalnych, wskaźnika średniego narażenia, poziomów krytycznych, wartości docelowych, progów informowania i progów alarmowych oraz celów długoterminowych określonych w załącznikach VII oraz od XI do XIV;

b) terminów osiągnięcia zgodności z poszczególnymi parametrami określonymi w lit. a).

2. Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 29 ust. 2, Komisja określa zakres dodatkowych informacji udostępnianych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 27, jak również terminy, w których mają być przekazane takie informacje.

Komisja określa także sposoby usprawnienia metod przesyłania danych, a także sposoby wzajemnej wymiany informacji oraz przekazywania danych z sieci i poszczególnych stacji pomiarowych skażenia powietrza na terenie państw członkowskich, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 29 ust. 2.

3. Komisja opracuje wytyczne dla umów dotyczących ustanawiania wspólnych stacji pomiarowych, o których mowa w art. 6 ust. 5.

4. Komisja opublikuje wytyczne dla wykazywania równoważności, o której mowa w załączniku VI, sekcja B.

Rozdział VI


Komitet, przepisy przejściowe i końcowe

Artykuł 29


Komitet

1. Komisję wspomaga komitet, „Komitet ds. Jakości Powietrza”

2. W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu zastosowanie mają przepisy art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.

Okres określony w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.

3. W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu zastosowanie mają przepisy art.5a ust.1 do 4 oraz art.7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.

Artykuł 30


Kary

Państwa członkowskie określają system kar nakładanych w przypadku naruszenia przepisów krajowych przyjętych na podstawie niniejszej dyrektywy i podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia ich wykonania. Przewidziane kary powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

Artykuł 31
Uchylenie i przepisy przejściowe

1. Dyrektywy 96/62/WE, 1999/30/WE, 2000/69/WE i 2002/3/WE uchyla się z dniem określonym w art. 33 ust. 1, bez uszczerbku dla nałożonych na państwa członkowskie obowiązków dotyczących ograniczeń czasowych w zakresie transpozycji i stosowania powyższych dyrektyw.



Od momentu wejścia w życie niniejszej dyrektywy, obowiązują jednak następujące zmiany:

a) w dyrektywie 96/62/WE, art. 12 ust. 1 otrzymuje następujące brzmienie:

1. Szczegółowe postanowienia dotyczące przekazywania informacji na mocy art. 11 są przyjmowane zgodnie z procedurą określoną w ust. 3;”



b) w dyrektywie 1999/30/WE skreśla się art. 7 ust. 7, załącznik VIII punkt I przypis 1 oraz załącznik IX punkt VI;

c) w dyrektywie 2000/69/WE, skreśla się art. 5 ust. 7 oraz załącznik VII punkt III;

d) w dyrektywie 2002/3/WE, skreśla się art. 9 ust. 5 oraz załącznik VIII punkt II;

2. Bez uszczerbku dla ust. 1 akapit pierwszy w mocy pozostają następujące artykuły:

a) art. 5 dyrektywy 96/62/WE — do dnia 31 grudnia 2010 r.;

b) art.11 ust. 1 dyrektywy 96/62/WE oraz art. 10 ust. 1, 2 i 3 dyrektywy 2002/3/WE do końca drugiego roku kalendarzowego od momentu wejścia w życie środków wykonawczych, o których mowa w art. 26 ust. 2 niniejszej dyrektywy;

c) art. 9 ust. 3 i 4 dyrektywy 1999/30/WE — do dnia 31 grudnia 2009 r.



3. Odniesienia do uchylonych dyrektyw są traktowane jako odniesienia do niniejszej dyrektywy i powinny być odczytywane zgodnie z tabelą korelacji w załączniku XVII.

4. Decyzja 97/101/WE zostaje uchylona z końcem drugiego roku kalendarzowego od momentu wejścia w życie środków wykonawczych, o których mowa w art. 28 ust. 2 niniejszej dyrektywy.

Niemniej jednak skreśla się tiret trzecie, czwarte i piąte art. 7 decyzji 97/101/WE ze skutkiem od momentu wejścia w życie niniejszej dyrektywy.

Artykuł 32


Przegląd

1. W roku 2013 Komisja dokona przeglądu przepisów dotyczących pyłu zawieszonego PM2,5 i, w stosownych przypadkach, innych zanieczyszczeń oraz przedstawi wniosek Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. W odniesieniu do PM2,5, przegląd zostanie podjęty z myślą o ustanowieniu prawnie wiążących zobowiązań krajowych dotyczących redukcji narażenia w celu zastąpienia krajowego celu redukcji narażenia i dokonania przeglądu pułapu stężenia ekspozycji określonego w art. 15, z uwzględnieniem między innymi następujących elementów:

– najnowszych informacji naukowe przekazane przez WHO i inne właściwe organizacje;

– sytuacji w zakresie jakości powietrza oraz możliwości redukcji zanieczyszczeń w państwach członkowskich;

– przeglądu dyrektywy 2001/81/WE;

– postępu osiągniętego we wdrażaniu wspólnotowych środków na rzecz zmniejszenia zanieczyszczenia powietrza.

2. Komisja bierze pod uwagę realność przyjęcia ambitniejszej wartości dopuszczalnej dla PM2,5 , dokonuje przeglądu orientacyjnej wartości dopuszczalnej w drugiej fazie dla PM2,5 i rozważa utrzymanie lub zmianę tej wartości.

3. Komisja przygotuje również, jako część wspomnianego przeglądu, raport dotyczący doświadczeń związanych z monitorowaniem PM10 i PM2,5 oraz konieczności takiego monitorowania, uwzględniając postęp techniczny w dziedzinie technik automatycznych pomiarów. W stosownych przypadkach proponuje nowe metody referencyjne pomiaru PM10 i PM2,5.

Artykuł 33


Transpozycja

1. Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy do dnia …*. Następnie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2. Państwa członkowskie zapewniają jednak ustanowienie najpóźniej do dnia 1 stycznia 2009 r. wystarczającej liczby stacji pomiarowych tła miejskiego do prowadzania pomiarów PM2,5 potrzebnych do wyliczenia wskaźnika średniego narażenia zgodnie z ustaleniami przedstawionymi w załączniku V, sekcja B, tak, aby pozostać w zgodzie z ramami czasowymi i warunkami określonymi w załączniku XIV, sekcja A.

3. Państwa członkowskie przedstawiają Komisji teksty najważniejszych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinach objętych niniejszą dyrektywą.

Artykuł 34

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 35

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich

Sporządzono w


W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK I

CELE W ZAKRESIE JAKOŚCI DANYCH

A. Cele dotyczące jakości danych w zakresie oceny jakości powietrza





Dwutlenek siarki, dwutlenek azotu i tlenki azotu oraz tlenek węgla


Benzen


Pył zawieszony (PM10/PM2,5) i ołów

Ozon oraz odpowiednie

NO i NO2



Pomiary stałe (1)

Niepewność

Minimalny uzysk danych
Minimalne pokrycie czasowy:

- tło miejskie i oddziaływanie ruchu drogowego

- oddziaływanie przemysłu

15%


90%


25%


90%

35%(2)

90 %

25%


90%


15%


90% latem

75% zimą




Pomiary wskaźnikowe

Niepewność

Minimalny uzysk danych

Minimalny pokrycie czasu



25%


90%

14%(4)



30%


90%

14%(3)


50%


90%

14%(4)


30%


90%

>10% latem



Niepewność modelowania:

Średnie jednogodzinne

Średnie ośmiogodzinne

Średnie dzienne

Średnie roczne

50%


50%

50%


30%

-

-



-

50%

jeszcze nie zdefiniowano

50%

50 %

50 %




Niepewność obiektywnego szacowania


75 %


100 %


100 %


75 %


(1) Dla benzenu, ołowiu i pyłu zawieszonego państwa członkowskie mogą stosować pomiary okresowe zamiast pomiarów ciągłych, jeśli są w stanie wykazać Komisji, że niepewność pomiarów, w tym niepewność wynikająca z okresowego poboru próbek, spełnia założony cel jakościowy 25%, a pokrycie czasu jest i tak większe, niż minimalne pokrycie czasu wymagane dla pomiarów wskaźnikowych. Aby uniknąć przekłamania wyników, pomiary okresowe muszą być równomiernie rozłożone w czasie w ciągu roku. Niepewność danych wynikająca z pomiarówokresowych może zostać określona zgodnie z procedurą przewidzianą przez ISO 11222 (2002) – „Jakość powietrza - określenie niepewności średniej czasowej pomiarów”. W przypadku wykorzystania pomiarów okresowych do oceny dotrzymania wartości dopuszczalnej pyłu PM10, ocenia się wartość percentyla 90,4 (niższego lub równego 50 µg/m³),zamiast liczby przekroczeń stężeń, która w znacznym stopniu zależy od pokrycia czasu.

(2) Rozłożone w czasie w ciągu roku, a zatem reprezentatywne dla różnych warunków klimatycznych i drogowych.

(3) Jeden pomiar tygodniowo w sposób losowy równomiernie w ciągu roku, lub 8 tygodni równomiernie w ciągu roku.

(4) Jeden pomiar tygodniowo, w sposób losowy równomiernie w ciągu roku, lub 8 tygodni równomiernie w ciągu roku.

Niepewność (określona na 95% poziomu ufności) metod oceny zostanie oceniona zgodnie z zasadami zawartymi w wytycznych CEN w zakresie wyrażania niepewności pomiarów (ENV 13005-1999), metodologią ISO 5725:1994 oraz wskazówkami zawartymi w sprawozdaniu CEN „Jakość powietrza – podejście do oszacowania niepewności w referencyjnych metodach pomiaru powietrza” (CR 14377:2002E). Określone w tabeli wartości procentowe niepewności dotyczą pojedynczych pomiarów uśrednionych w danym okresie, dla których określono wartości dopuszczalne (lub wartości docelowe w przypadku ozonu), dla 95% przedziału ufności. Niepewność dla pomiarów stałych interpretuje się, jako mającą zastosowanie w zakresie stężeń zbliżonych do odpowiedniej wartości dopuszczalnej (lub wartości docelowej w przypadku ozonu).

Niepewność modelowania jest definiowana jako maksymalne odchylenie między zmierzonym, a obliczonym poziomem stężenia dla 90% punktów monitoringu w danym okresie dla wartości dopuszczalnej (lub wartości docelowej w przypadku ozonu), z pominięciem sytuacji szczególnych. Niepewność modelowania interpretuje się jako mającą zastosowanie w zakresie stężeń zbliżonych do odpowiedniej wartości dopuszczalnej (lub wartości docelowej w przypadku ozonu). Pomiary stałe, które należy wybrać dla porównania z wynikami modelowania, muszą być reprezentatywne dla skali objętej modelem.

Niepewność obiektywnego oszacowania jest definiowana jako maksymalne odchylenie między zmierzonym a obliczonym poziomem stężenia w danym okresie dla wartości dopuszczalnej (lub wartości docelowej w przypadku ozonu), z pominięciem sytuacji szczególnych.

Wymogi dotyczące minimalnego uzysku danych i minimalnego pokrycia czasu nie uwzględniają utraty danych z powodu okresowej kalibracji lub zwykłej konserwacji sprzętu.

B. Wyniki oceny jakości powietrza

W strefach lub aglomeracjach, w których inne źródła informacji stanowią uzupełnienie danych uzyskanych w wyniku przeprowadzonych pomiarów lub są jedynymi środkami oceny jakości powietrza, należy zebrać następujące informacje:

– opis czynności wykonywanych w związku z oceną;

– zastosowane metody szczegółowe, z odniesieniem do opisu danej metody;

– źródła danych i informacji;

– opis wyników, wraz ze wskaźnikami niepewności, a w szczególności określenie zasięgu każdego z obszarów lub, w stosownych przypadkach, długości przebiegającej przez strefę lub aglomerację drogi, na której stężenie przekracza wartości dopuszczalne, wartość docelową lub cele długoterminowe, a także stosowny margines tolerancji oraz opis każdego obszaru, na terenie, którego stężenie przekracza górny lub dolny próg oszacowania;

– informacje dotyczące ludności potencjalnie narażonej na działanie poziomów stężeń przekraczających wartości dopuszczalne dla ochrony zdrowia ludzkiego.

C. Zapewnianie jakości w zakresie oceny jakości powietrza: zatwierdzanie danych

1. Aby zagwarantować dokładność pomiarów i zgodność z celami dotyczącymi jakości danych określonymi w sekcji A, właściwe władze i organy, wyznaczone zgodnie z art. 3, zapewniają spełnienie następujących warunków:

– możliwość śledzenia, zgodnie z wymogami określonymi w sekcji 5.6.2.2 ISO/IEC 17025:2005 wszystkich pomiarów dokonywanych w związku z oceną jakości powietrza atmosferycznego zgodnie z art. 6 i 9;

– instytucje obsługujące sieci i poszczególne stacje pomiarowe posiadają wdrożone systemy zapewniania i kontroli jakości, które gwarantują okresowe przeglądy zapewniające dokładność urządzeń pomiarowych;

– ustalona jest procedura zapewniania /kontroli jakości jest w zakresie zbierania danych i przygotowywania sprawozdań, a instytucje wyznaczone do tego zadania aktywnie uczestniczą w odpowiednich wspólnotowych programach zapewniania jakości;

– krajowe laboratoria, wyznaczone przez właściwe władze lub organy, określone zgodnie z art. 3, które biorą udział we wspólnotowych kampaniach porównawczych dotyczących zanieczyszczeń podlegających uregulowaniom niniejszej dyrektywy, są akredytowane zgodnie z EN/ISO 17025 do 2010 r. w zakresie metod referencyjnych, o których mowa w załączniku VI. Na terenie państw członkowskich laboratoria te biorą udział w procesie koordynacji wspólnotowych programów zapewniania jakości organizowanych przez Komisję, a także koordynują na szczeblu krajowym właściwe stosowanie metod referencyjnych i wykazywanie równoważności metod niereferencyjnych.

2. Wszelkie przesyłane dane zgodnie z art. 27 uważa się za ważne z wyjątkiem danych oznaczonych jako tymczasowe.

ZAŁĄCZNIK II

OKREŚLENIE WYMOGÓW W ZAKRESIE OCENY STĘŻENIA DWUTLENKU SIARKI, DWUTLENKU AZOTU ORAZ TLENKÓW AZOTU PYŁU ZAWIESZONEGO (PM10 i PM2,5), OŁOWIU, BENZENU I TLENKU WĘGLA W POWIETRZU ATMOSFERYCZNYM NA TERENIE STREFY LUB AGLOMERACJI

A. Górny i dolny próg oszacowania

Zastosowanie mają następujące górne i dolne progi oszacowania:

1) Dwutlenek siarki






Ochrona zdrowia

Ochrona roślinności

Górny próg oszacowania

60% 24-godzinnej wartości dopuszczalnej (75 µg/m3, nie może zostać przekroczone więcej niż 3 razy w roku kalendarzowym)

60% poziomu krytycznego dla okresu zimowego (12 µg/m3)

Dolny próg oszacowania

40% 24-godzinnej wartości dopuszczalnej (50 µg/m3, nie może zostać przekroczone więcej niż 3 razy w roku kalendarzowym)

40% poziomu krytycznego dla okresu zimowego (8 µg/m3)

2) Dwutlenek azotu i tlenki azotu




Godzinowa wartość dopuszczalna dla ochrony zdrowia ludzi (NO2)

Roczna wartość dopuszczalna dla ochrony zdrowia ludzi (NO2)

Roczny poziom krytyczny dla ochrony roślinności i ekosystemów naturalnych (NOx)

Górny próg oszacowania

70% wartości dopuszczalnej

(140 µg/m3, nie może zostać przekroczone więcej niż 18 razy w roku kalendarzowym)



80% wartości dopuszczalnej

(32 µg/m3)



80% poziomu krytycznego (24 µg/m3)

Dolny próg oszacowania

50% wartości dopuszczalnej (100 µg/m3, nie może zostać przekroczone więcej niż 18 razy w ciągu

roku kalendarzowego)



65% wartości dopuszczalnej (26 µg/m3)

65% poziomu krytycznego

(19,5 µg/m3)



3) Pył zawieszony (PM10/PM2,5)




średnia 24-godzinna

PM10



średnia roczna

PM10



średnia roczna

PM2,51



Górny próg oszacowania

70% wartości dopuszczalnej (35 µg/m3, nie może zostać przekroczona więcej niż 35 razy w roku kalendarzowym)

70% wartości dopuszczalnej (28 µg/m3)

70% wartości dopuszczalnej (17 µg/m3)

Dolny próg oszacowania

50% wartości dopuszczalnej (25 µg/m3, nie może zostać przekroczona więcej niż 35 razy w roku kalendarzowym)

50% wartości dopuszczalnej (20 µg/m3)

50% wartości dopuszczalnej (12 µg/m3)

1) Górny próg oszacowania i dolny próg oszacowania dla PM2,5 nie mają zastosowania do pomiarów w celu oceny zgodności z docelowym ograniczeniem stopnia narażenia na działanie PM2,5 dla ochrony zdrowia ludzkiego.

4) Ołów





średnia roczna

Górny próg oszacowania

70 % wartości dopuszczalnej (0,35 µg/m3)

Dolny próg oszacowania

50% wartości dopuszczalnej (0,25 µg/m3)

5) Benzen




średnia roczna

Górny próg oszacowania

70 % wartości dopuszczalnej (3,5 µg/m3)

Dolny próg oszacowania

40 % wartości dopuszczalnej (2 µg/m3)

6) Tlenek węgla




średnia 8-godzinna

Górny próg oszacowania


70 % wartości dopuszczalnej (7 mg/m3)

Dolny próg oszacowania


50 % wartości dopuszczalnej (5 mg/m3)

B. Określanie przekroczeń górnych i dolnych progów oszacowania

W przypadku, gdy dostępne są wystarczające dane, przekroczenia górnych i dolnych progów oszacowania określane są na podstawie stężeń w ciągu poprzednich pięciu lat. Próg oszacowania uznaje się za przekroczony, jeżeli został przekroczony przynajmniej w ciągu trzech odrębnych lat w okresie tych poprzednich pięciu lat.

Jeżeli dostępne dane nie obejmują całego okresu pięciu lat, państwa członkowskie w celu stwierdzenia, czy górne i dolne progi oszacowania zostały przekroczone, mogą łączyć krótkie okresy pomiarów przeprowadzanych w ciągu roku w miejscach, które mogą być typowe dla najwyższego poziomu zanieczyszczenia, z wynikami uzyskanymi z inwentaryzacji emisji lub podczas modelowania.
ZAŁĄCZNIK III

OCENA JAKOŚCI POWIETRZA I LOKALIZACJA PUNKTÓW POMIAROWYCH DWUTLENKU SIARKI, DWUTLENKU AZOTU I TLENKÓW AZOTU ORAZ PYŁU ZAWIESZONEGO (PM10 i PM2,5), OŁOWIU, BENZENU I TLENKU WĘGLA W POWIETRZU

A. Uwagi ogólne

Jakość powietrza atmosferycznego jest oceniana we wszystkich strefach i aglomeracjach według następujących kryteriów:

1. Jakość powietrza atmosferycznego jest oceniana we wszystkich miejscach z wyjątkiem tych, które są wymienione w ust. 2, według kryteriów określonych w sekcjach B i C poniżej dla rozmieszczenia punktów pomiarowych do pomiarów stałych. Zasady określone w sekcjach B i C mają również zastosowanie w stopniu, w jakim są odpowiednie do identyfikacji poszczególnych miejsc, w których określone są stężenia danych zanieczyszczeń, w przypadku, gdy jakość powietrza atmosferycznego jest oceniana za pomocą pomiaru wskaźnikowego lub modelowania.

2. Zgodność z wartościami dopuszczalnymi ze względu na ochronę zdrowia ludzkiego nie jest oceniana w następujących miejscach:

a) w żadnym miejscu zlokalizowanym w obszarze, który nie jest ogólnodostępny i w którym nikt nie mieszka na stałe;




1   ...   9   10   11   12   13   14   15   16   ...   24


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna