Temat 5: Teoria demokracji (G. Sartori) I. Różne funkcje termminu demokracja



Pobieranie 30.52 Kb.
Data06.05.2016
Rozmiar30.52 Kb.
Politologia

Temat 5: Teoria demokracji (G.Sartori)


I. Różne funkcje termminu demokracja:
opisowa i oznaczająca oraz normatywna i perswazyjna
II. Różne rodzaje demokracji:

1) polityczna (demokracja to przede wszystkim demokracja polityczna)

2) demokracja społeczna [Tocqueville o Ameryce] – stan społeczeństwa w którym obserwujemy równość statusu – duch przenikający społeczeństwo [demokracja vs. arystokracja], etos [ogół wartości, norm, sposobów postępowania grupy decydujący o jej odrębności] egalitarny, równość szacunku - endogeniczny i spontaniczny charakter tej równości [kontrastuje to z demokr. socjalist. narzuconą przez państwo odgórnie]

3) demokracje podstawowe (primary democracies) małe społeczności i stowarzyszenia obywateli; wielogrupowe społeczeństwo złożone z grup o demokratycznej strukturze

4) demokracja przemysłowa (Sidney and Beatrice Webbs):

demokracja w zakładzie pracy, obywatela zastępuje członek społeczności gspodarczej – Mitbestimmung – współwłaściciel, samorząd przez rady pracownicze – samorząd producentów

5) demokracja ekonomiczna

troska o wyrównanie poziomu zamożności

a) demokracja której celem polit. jest redystrybucja bogactwa i wyrównywanie możliwości i warunków ekonom. może być dopełnieniem i uzupełnieniem demokracji polit.

b) równość kontroli nad procesami produkcji w gospodarce; dla Marksa – demokr. ekon. usuwa i zastępuje polityczną [Marks odrzuca autonomię polityki, demokracja nie ma wartości samoistnej, demokracja ekon. sprowadza się w ostatecznym rachunku do komunistycznej gospodarki]

6) makrodemokracja polityczna jako konieczne ramy innych rodzajów demokracji

7) demokracja etymologiczna (dosłowna) - redukcja demokracji do jej nazwy

prowadzi do demolatrii (fetyszyzacji ludu)

8) demokracja pozioma a demokraja pionowa


III.

różne interpretacje pojęcia ludu (demos)

a) jako organiczna całość – interpretacja holistyczna

b) jako zbiorowość jednostek - polikrację – rządy podzielnej wielości złożonej z odrębnych jednostek


lud:

dosłownie wszyscy

nieokreślona duża część, wielu

klasy niższe

nierozdzielny byt – organiczna całość

większa część wyróżniona zasadą absolutnej wiekszości

większ część wyróżniona zasadą ogranicznej większości.
IV.

demokracja jako rządy oparte na zasadzie ograniczonej wiekszości, a nie rządy wiekszości

(majority rule a nie rule by a majority)
większość ograniczona:

żadna większość nie może mieć nieograniczonych praw

rządy większości ograniczone prawami mniejszości

tak aby większość mogła się zmienić w mniejszość i odwrotnie


V. demokracja jako połączenie: to staje się władzą absolutną
a) zasady ograniczonej większości

b) procesu wyborczy

c) przedstawicielskiego przekazywania władzy
VI. Demokracja racjonalna a demokracja empiryczna
racjonalizm przeciwstawiony empiryzmowi/pragmatyzmowi
racjonalizm:
myślenie abstrakcyjne

wyjście od schematów ideologicznych

przebudowa społeczeństwa zgodna z teorią

zaczynanie od początku

co słuszne w teorii to słuszne i w praktyce

spójność


jednoznaczność

idzie naprzód bez sprawdzania

spójność dedukcyjna

nie jest zainteresowany opisem świata jako takiego

tworzenie protoypów

poszukiwanie rozwiązań ostatecznych

przebudowa rzeczywistości zgodnie ze wskazaniami Rozumu
empiryzm:

doświadczenie bezpośrednie

wychodzi od rzeczywistości

jeśli coś się nie sprawdza w praktyce tzn. to szuka błędu w teorii

to co rozumne musi być praktyczne

możliwość zastosowania

empiria – próbny – nieostateczny

nauka z doświadczenia, metoda nieustannych prób i błędów

mało wierzy w łańcuch dowodów

problemy pod kątem praktycznego zastosowania

osadzenie w faktach

słowa w ich znaczeniu opisowym i opartych na obserwacji

demokracja empiryczna – realistyczna (francuska)

demokracja racjonalna – antyrealistyczna (anglosaska)


VII.

1. Pojęcie opinii publicznej

2. Rola opiniii publicznej w demokracji

3. Pojęcie konsensu

a) konsens podstawowy

b) konsens proceduralny

4. Tworzenie opinii – model kaskady

a) rola przywódców opinii

5. Funkcja wyborów

wybory i wybieranie kondensują w sobie procedury demokratyczne

wybory weryfikują konsens, eliminując konsens domniemany bądź nieprawdziwy

Nie można wyizolować aktu wyborczego z procesu formowania opinii.

VIII. Decyzyjna teoria demokracji
1. Istota decyzji politycznych – decyzje skolektywizowane które jednocześnie są

a) suwerenne

b) „bez wyjść”

c) poparte sankcjami opierającymi się na prawnym monopolu stosowanie siły (przymusu)


2.

rozróżnienie decyzji:

indywidualnych

grupowych

kolektywnych

skolektywizowanych


Kiedy skolektywizowanie decyzji ma sens i na podstawie jakich procedur powinny one być podejmowane?
a) koszty decyzyjne (wewnątrzne koszty procesu decydowania – czas, energie, niedowład organizacyjny, czas stracony na decyzje nie podjęte lub odłożone)

wzrastają wprost proporcjonalnie do liczebności ciała decyzyjnego

b) ryzyko zewnętrzne (dotyczą grupy zewnętrznej, ryzyko szkód związanych z uciskiem lub będących następstwem niekompetencji czy głupoty)

wzrasta odwrotnie proporcjonalnie do liczebości ciała decyzyjnego


Na koszty decyzji wpływ ma procedura ich podejmowania
Na ryzyko zewnętrzne wpływ ma metoda tworzenia ciała podejmującego decyzję.

Procedura podejmowania decyzji:

jednomyślność – możliwa tylko w małych grupach

de facto prowadzi do nierówności w procesie podejmowania decyzji i „dyktatu mniejszości”


6 rodzajów większości

kwalifikowana

bezwzględna

względna (największa mniejszość)

[mierzona w odniesieniu do całej zbiorowości lub w odniesieniu do realnie głosujących]

Wybór procedury decydowania – szukamy równowagi między kosztami decyzyjnymi i bezpieczeństwem (obniżeniem ryzyka decyzyjnego)


W sprawach większej wagi warto dla zmniejszenia ryzyka zewnętrznego podnieść koszty decyzyjne

Zmniejszenie ryzyka zewnętrznego przy użyciu metody przedstawicielskiej - udzielanie władzy reprezentantom grupy której dotyczy ryzyko to dotyczy


Metod przedstwicielska tworzenia ciała decyzyjnego umożliwia istotne obniżenie ryzyka zewnętrznego bez istotnego zwiększenia kosztów decyzyjnych

Wyniki i kontekst decyzyjny

a) typ wyniku (gra o sumie dodatniej lub gra o sumie zerowej)

b) kontekst decyzyjny – ciągły lub nieciągły (wybory, referenda)

c) natężenie preferencji
a) „polityka jako wojna” versus „polityka jako prztarg”

b) kontekst decyzyjny ciągły – kwestie mogą być roztrzygane łącznie


c) sytuacja nierównego natężenia preferencji indywidualnych i jej polityczne konsekwencje
Reguła większości zakłada równe natężenie preferencji jednostek

mniejszości intensywne często odmawiają podporządkowanie

„mniejszości intensywne dysponują dodatkową siłą w procesie podejmowania

decyzji” - tylko one są rzeczywistymi grupami


Różnicę natężenia preferencji indywidualnych umożliwiają porozumienie co do decyzji w grupach decyzyjnych – komitetach
komitet:

mała grupa bezpośrednio się kontaktujących i wzajemnie oddziałowujących osób

[co najmniej trzech do ok. 30]

trwałość i instytucjonalizacja [przez przypisane mu zadania]

ciągłość kontekstu decyzyjnego - stoi wobec strumienia decyzyjnego
na ogół się nie głosuje, decyzje podejmuje się jednomyślnie ale nie obowiązuje zasada jednomyślności
reguła do ut des
rozłożone w czasie transakcje wymienne – odroczone wzajemne kompensaty
nierówność natężenia preferencji

ciągłość strumienia decyzji

typ wyniku – o sumie dodatniej
Problemy: rozkładu preferencji nie można przewidzieć, korzyści nie rozkładają się równo
Decyzje komitetowe a decyzje większościowe:

reguła większości ma sumę zerową i zmusza do wyrażenia swego pierwszego wyboru (decyzja komitetowa umożliwia hierarchizowanie preferencji – targ oparty na drugich i trzecich preferencjach)


w komitecie – chwilowe sojusze a nie stałe koalicje
system komitetów – uboczne wypłaty jako mechanizm koordynacji

dokonywane na podstawie oczekiwanych reakcji a nie bezpośrednich negocjacji


system komitetowy charakterystyczny dla demokracji
komitety zagrożeniem demokracji? – maksymalizacja partycypacji
komitety przedstawicielskie odpowiedzialne przed ogółem i wrażliwych na impulsy ze strony społeczeństwa – dzięki składowi i sposobowi rekrutacji
powiązanie komitetów z systemem przestawicielskim umożliwia znaczące obniżenie ryzyka zewnętrznego przy obniżeniu kosztów
demo-kracja mierzona „na wyjściu” – „demo-dystrybucja”

demokratyczność władzy mierzona przez jej konsekwencje/skutki jej sprawowania – więcej równych korzyści lub nierównych ograniczeń dla ludu


wypłaty uboczne w działalności komitetów mogą mieć wypłat obejmujących ogół reprezentowanych – układ o sumie dodatniej także z punktu widzenia ludu.

kształtowanie wyników o sumie dodatniej dla całej zbiorowości


znaczące „intensywne” mniejszości mają szanse na uwzględnienie ich racji

Minusy komitetów – uniemożliwiają/utrudniają radykalne (zasadnicze) zmiany


Zasada większości prowadzi do wyników o sumie zerowej: przy wyborach, referendach i gdy istnieje skrystalizowana i stabilna większość

wyników dodatnich w sytuacji ciągłego kontekstu decyzyjnego i płynnych większości

każda jednostka powinna się liczyć tak samo

równe natężenie preferencji powinno się liczyć tak samo

wyniki o sumie zerowej i sumie dodatniej powinny być właściwie wyważone

ryzyko zewnętrzne i koszty decyzji powinny być minimalizowane


system złożony z:
komitetów

zinstytcjonalizowanych zgromadzeń

rozproszonych zbiorowści wyborczych:

a) wyborów – wynik o sumie zerowej ale jest to związane z powołaniem przedstawicieli roztrzygających przy procedurach o wynikach dodatnich – gra oparta na współpracy

b) referendów ostateczny wynik o sumie zerowej

właściwy punkt równowagi między pprocedurami decyzyjnymi o sumie dodatniej i o sumie zerowej


demokracja uzgodnieniowa versus demokracja większościowa
tam gdzie występują intensywne mniejszosci o charakterze etnicznym, religijnym czy językowym

mniejszości wynikające z tożsamości a nie opinii – sprawy których dotyczą są znane z góry i bardziej przewidywalne

im bardziej homogeniczne społeczeństwo tym bardziej demokracja może być większościowa

lekceważenie problemu ryzyka zewnętrznego



nieostrożne podejście do progów wielkości w imię zwiększenia partycypacji

nacisk na politykę bardziej widoczną
: uploads -> import -> kozminski
kozminski -> Stosowanej polityki i procedur w zakresie zapewnienia jakości oraz stosowanego systemu informacyjnego
kozminski -> Polityka ochrony konkurencji Polityka konkurencji
kozminski -> Czasopisma dostępne w bibliotece alk
kozminski -> Porządek posiedzenia Senatu alk 11 grudnia 2008 r. (czwartek) o godz. 16: 00
kozminski -> Zarządzenie nr 3 Rektora Akademii Leona Koźmińskiego z dnia 1 października 2009 r w sprawie powołania Rady Programowej Kozminski International Business School w Akademii Leona Koźmińskiego
kozminski -> Mba styczeń/luty 1(91) 2008 Małgorzata Iwanicz-Drozdowska
kozminski -> Dąbrowski Jan Zmiany strategiczne strategie zmian w teorii i praktyce zarządzania
kozminski -> Uchwała Nr 6 – 2008/2009 Senatu Akademii Leona Koźmińskiego z dnia 16 października 2008 roku w sprawie powołania Komisji ds. Przeprowadzenia Egzaminów Doktorskich i Przewodu Doktorskiego mgr Małgorzaty Kucharczyk
kozminski -> Psychologia poznawcza – 6 godz. Spostrzeganie I uwaga
kozminski -> Prowadzący zajęcia: prof dr hab. Włodzimierz Siwiński




©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna