Temat: Uczyć się, aby być Uczyć się, aby mieć ? Autor: mgr Joanna Trela Gimnazjum nr 5 w Czerwionce-Leszczynach



Pobieranie 73.68 Kb.
Data30.04.2016
Rozmiar73.68 Kb.


Temat: Uczyć się, aby być...; Uczyć się, aby mieć...?

Autor: mgr Joanna Trela

Gimnazjum nr 5 w Czerwionce-Leszczynach

ul. Gliwicka 2, 44-230 Czerwionka-Leszczyny,

tel./fax: 032-4319-005, e-mail: jbtrela@wp.pl

Rozdział I.Wstęp.


Edukacja jawi się jako szansa zdobycia wiedzy, kwalifikacji, pozycji społecznej – pozycji w rodzinie, społeczności lokalnej, narodzie, którą bezwzględnie trzeba wykorzystać. Te słowa wpajamy uczniom od pierwszego dnia ich pobytu w szkole, niezależnie od etapu nauczania, tylko dostosowując język i metody pracy do wieku dziecka.

Stawiamy sobie jako główny cel wykształcenie młodego pokolenia, niezależnie od pełnionej roli w społeczeństwie, czy jestem rodzicem czy też nauczycielem, bowiem dziecko jest naszą przyszłością. Zatem realizując to zadanie, rodzice powinni bezwzględnie współpracować i wspierać nauczycieli.

Edukację traktuje się jako ciągły proces stałego – przez całe życie – wzbogacania wiedzy i zdobywania doświadczenia, ale również jako proces kształtowania więzi międzyludzkich. Człowiek uczy się, jak lepiej żyć, w sferze materialnej i duchowej, jak dokonywać wyborów, w zgodzie z własnymi przekonaniami, tradycją, w poczuciu odpowiedzialności za drugiego człowieka.

Podstawą edukacji przez całe życie są cztery filary: uczyć się, aby wiedzieć, łącząc kulturę ogólną, dostatecznie rozległą; uczyć się, aby działać; uczyć się, aby żyć wspólnie; uczyć się, aby być.


Rozdział II.Europejski wymiar nauczania.


W 1991r. Rada Europy przedstawiła w podręczniku „Teaching about Europe” M. Shennana cele kształcenia. Zwróciła uwagę na kształtowanie podstawowych umiejętności potrzebnych młodym Europejczykom /nauczanie w Europie/, przygotowanie młodych ludzi do życia w jednoczącej się Europie, do stałych kontaktów i wspólnej pracy z innymi Europejczykami /nauczanie dla Europy/, dostarczenie podstawowej wiedzy na temat Europy, z uwzględnieniem perspektywy globalnej i lokalnej /nauczanie o Europie/. Efektem nauczania powinny być nabyte umiejętności, postawy i wiedza. Stworzono listę kluczowych kompetencji europejskich, jakimi powinni dysponować absolwenci szkół w Europie: umiejętność współpracy w zespołach, posługiwanie się nowymi środkami informacji, rozwiązywanie problemów, sięganie do różnych źródeł danych, słuchanie i korzystanie z poglądów innych ludzi, mówienie kilkoma językami, łączenie różnych jednostkowych elementów wiedzy, podejmowanie odpowiedzialności, zauważanie związku pomiędzy wydarzeniami z przeszłości a obecnymi, radzenie sobie z niepewnością i złożonością świata.

Wyżej wymienioną listę zmodyfikowano w 2000r. Unia Europejska przedstawiła listę kluczowych kompetencji niezbędnych w społeczeństwie wiedzy, znaną jako strategia lizbońska: zdolność porozumiewania się w języku ojczystym, znajomość języków obcych, umiejętność liczenia, podstawowe umiejętności w dziedzinie nauk ścisłych i technologii, posługiwanie się technologiami informacyjno-komunikacyjnymi, umiejętność uczenia się, kompetencje interpersonalne i obywatelskie, zmysł przedsiębiorczości, świadomość kulturowa. Kompetencje „europejskie” muszą mieć podbudowę w wartościach, z których wynikają postawy proeuropejskie. Fundamentem Unii Europejskiej i Rady Europy są wartości demokratyczne i obywatelskie. Wolność jednostki, prawa człowieka, tolerancja, otwartość, przeciwstawianie się ksenofobii i rasizmowi to te wartości, które wpływają na europejski wymiar nauczania.

W Lizbonie wskazano na konieczność rozwijania gospodarki europejskiej jako dziedziny opartej na wiedzy, konkurencyjnej w skali świata, zdolnej do trwałego wzrostu, generującej miejsca pracy, a przez to zapewniającej większą spójność społeczną. Unia Europejska wprowadziła pojęcie „europejski obszar wiedzy” na określenie przestrzeni wszystkich państw członkowskich, które stają się miejscem kształcenia ustawicznego, dostępnym dla każdego obywatela państw członkowskich. Europejski obszar wiedzy tworzą dwa podstawowe elementy – europejski obszar badań i innowacji oraz europejski obszar edukacji (obszar kształcenia i szkoleń). Ten ostatni z kolei tworzą europejski obszar szkolnictwa wyższego i europejski obszar uczenia się przez całe życie /obszar kształcenia ustawicznego/.

Jako nauczyciele realizujemy w szkole cele edukacyjne, którym podporządkowany jest cały proces nauczania. Niezwykle ważnym i jednocześnie bardzo trudnym zadaniem jest uatrakcyjnienie nauki. To sfera motywacji, potrzeb, aspiracji. Docenienie przez ucznia wartości ciągłego kształcenia się jest jednym z czynników sukcesu pracy nauczyciela. Uczenie się przez całe życie, powrót na drogę edukacji w każdym wieku, zdobywanie dodatkowych kwalifikacji, umiejętność planowania własnej nauki, zdolność do zmiany zawodu, gdy zajdzie taka potrzeba, świadomość, że nawet najlepsze wykształcenie wyniesione ze szkoły i uczelni nie wystarczy na całe życie to elementy niezbędne w procesie uczenia się. Rolą nauczyciela jest pomagać uczniom w tak rozumianym procesie uczenia się. Promowanie kultury uczenia się staje się niezbędnym elementem pracy każdego nauczyciela, ważnym elementem programów nauczania.


Rozdział III.Edukacja jest sposobem na uzyskanie autentycznego, harmonijnego rozwoju człowieka.


Potrzeby w zakresie edukacji dotyczą nauki czytania, pisania, wypowiadania się, rachowania, rozwiązywania problemów, zdobywania wiedzy, umiejętności, kreowania postaw, tworzenia systemu wartości, „które są istocie ludzkiej niezbędne do przeżycia, rozwijania zdolności, godnej egzystencji i pracy, uczestnictwa w pełnym rozwoju, polepszenia jakości życia, podejmowania mądrych decyzji i dalszego uczenia się” 1).

Uczymy się żyć wspólnie z Innymi, dążąc do pełniejszego zrozumienia Innych, poprzez wzbogacenie wiedzy o Innych, ich historii, tradycji, duchowości i dostrzegania współzależności, realizowania wspólnie projektów i uczenia się rozwiązywania konfliktów z poszanowaniem wartości pluralizmu, rozważnego, wzajemnego zrozumienia i pokoju. Edukacja powinna przyczynić się do spotęgowania pragnienia życia wspólnie, które jest podstawą zwartości społecznej i tożsamości narodowej. Uczestnictwo demokratyczne zależy w pewnym sensie od cnót obywatelskich, jednak można je również wyzwalać i pobudzać poprzez kształcenie.

Edukacja powinna przynosić pożytek społeczeństwu, dawać mu narzędzia, które sprzyjają twórczości, postępowi, upowszechnianiu wiedzy i nauki. „Polityka edukacyjna powinna być wystarczająco zróżnicowana i tak kształtowana, aby nie stała się dodatkowym czynnikiem wykluczenia społecznego.” 2)

Każdy uczeń powinien zdawać sobie sprawę, że uczę się po to, aby wiedzieć, uczę się przez całe życie, doskonalę swoje umiejętności, nie pozostaję na wyuczonym zawodzie. Poza tym uczę się, aby umieć działać, muszę umieć sprostać nieraz trudnym do przewidzenia sytuacjom. Człowiek powinien zdawać sobie sprawę, że bycie członkiem społeczeństwa wymaga od niego zwiększonej zdolności do autonomii i wydawania sądów, sprawności w porozumiewaniu się z innymi. Każdy powinien trenować pamięć, wyobraźnię, umiejętność myślenia. Wymaga się od jednostki umiejętności poznania Innych oraz kształtowania własnego Ja. Zatem wpajajmy naszym wychowankom, że uczymy się, aby być, „aby łatwiej osiągnąć pełny rozwój swojej osobowości i móc działać nieustannie, zwiększając zdolność do autonomii, osądu i osobistej odpowiedzialności” 3).

Nauczycielowi przypada wyraźnie określona rola w urzeczywistnianiu ważnego zadania: pomagać uczniom zrozumieć świat i zrozumieć drugiego człowieka, aby móc zrozumieć lepiej samego siebie oraz aby móc rozszyfrować istotę dokonujących się wokół przemian, bo, jak powiedział Janusz Korczak, człowiek to tajemnica i współżycie ludzi też jest tajemnicą.

Takie zadanie postawiłam sobie jako wychowawca i opracowałam oraz zrealizowałam autorski plan pracy wychowawczej dla klasy wychowawczej.


1.Plan pracy wychowawczej klasy IID,
rok szkolny 2003/2004.


Cel wychowania: Uczeń odważnie, bezpiecznie i odpowiedzialnie porusza się we współczesnym świecie, dając sobie radę w sytuacjach trudnych oraz szanując siebie i innych.

„Nie można nazwać czegoś personalistyczną teorią wychowania,

jeśli nie jest to rzeczywista realizacja wartości (= dowartościowanie siebie),

w której jest zarazem poznanie i działanie:

stawanie się nauczycielem siebie samego.”

/Giuseppe Flores D’Arcais/



Cele szczegółowe

Zadania do zrealizowania

Metodyka pracy

Bezpieczeństwo ucznia

  1. Bezpieczna droga do i ze szkoły.

  2. Bezpieczeństwo w czasie lekcji i przerw
    oraz na wycieczkach, zwrócenie uwagi na jego brak w czasie opuszczania budynku szkoły.

  3. Bezpieczeństwo w czasie ferii i wakacji.

  4. Ewakuacja młodzieży w czasie wystąpienia zagrożenia w szkole, właściwe zachowanie, dyscyplina i sprawność przebiegu ewakuacji.

  • Wykład

  • Pogadanka

  • Przypomnienie zasad BHP

  • Akcja ewakuacji uczniów i pracowników szkoły

Kształtowanie postaw patriotycznych
i świadomości obywatelskiej

  1. Wybór samorządu klasowego.

  2. Udział w wyborach samorządu szkolnego.

  3. Znajomość i umiejętne stosowanie prawa wewnątrzszkolnego, jak również Konwencji Praw Dziecka i Deklaracji Praw Człowieka.

  • Dyskusja

  • Wybory

  • Analiza Statutu Szkoły oraz W.S.O. – praca w grupach




Kreowanie postaw społecznych

  1. Aktywny udział w uroczystościach szkolnych,
    ich organizacja (Dzień Języków Obcych, Dzień Edukacji Narodowej, Dzień Europejki, Uroczyste Zakończenie roku szkolnego) – zwrócenie uwagi na stosowny ubiór i wygląd oraz właściwe zachowanie.

  2. Praca społeczna na rzecz klasy (samopomoc koleżeńska, organizacja wspólnych wycieczek
    oraz imprez klasowych: Dzień Chłopca, Andrzejki, Mikołajki, Wigilia klasowa, Walentynki, Dzień Kobiet, Dzień Dziecka, Dzień Rodzica, ognisko, dyskoteka).

  3. Udział w akcjach charytatywnych.

  4. Poszanowanie własności osobistej i mienia społecznego.

  5. Rodzina jako podstawowa grupa społeczna – uwrażliwienie na potrzeby innych członków rodziny, szanowanie tradycji rodzinnych.

  6. Kryzys współczesnej rodziny – argumenty
    za i przeciw.

  7. Pogłębianie więzi z środowiskiem lokalnym – kultywowanie tradycji regionu zamieszkania.

  8. Problemy i przemiany współczesnego środowiska lokalnego.

  • Pogadanka

  • Czynny udział
    w imprezach klasowych
    i szkolnych

  • Tworzenie grup samopomocy koleżeńskiej

  • Metoda debaty

  • Dyskusja

Prawda, dobro
i piękno – rozwój człowieka ku „klasycznej triadzie wartości”

  1. Wyrabianie szacunku i życzliwości dla drugiego człowieka, budzenie empatii i altruizmu, zadbanie o kolegę, koleżankę, by nie czuli się samotni, niechciani, nieszczęśliwi, a sekta religijna czy subkultura była dla nich jedynym lekarstwem.

  2. Uwrażliwienie na brak tolerancji i krzywdę innych, egoizm i zadufanie w sobie, niszczące więzi koleżeńskie, umiejętność rozróżnienia dobra i zła, przeciwstawienie się złu i odrzucenie wszelkich form agresji.

  3. Umiejętność przebaczenia i załagodzenia wszelkich konfliktów, pragnienie uzyskania kompromisu.

  4. Kształtowanie świadomości moralnej u ucznia, umiejętność odpowiedzenia sobie na pytanie, jakimi zasadami w życiu się kieruję, jaką postawę przyjąłem wobec życia, tworzenie swojego systemu wartości, godność osobista człowieka.

  5. Postawy o istotnym znaczeniu dla życia społecznego (odwaga cywilna, słowność, prawdomówność, punktualność, pracowitość, zaradność, wrażliwość społeczna, solidarność międzyludzka).

  6. Wartości społeczne i systemy wartości a normy regulujące życie społeczne (normy prawne, zwyczajowe, obyczajowe, moralne, religijne).

  7. Problemy moralne współczesnego społeczeństwa (aborcja, eutanazja, prawa zwierząt, etyczne aspekty ochrony środowiska), teorie sprawiedliwości (indywidualistyczne, wspólnotowe, sprawiedliwość jako równość szans).

  • Pogadanka

  • Ankieta

  • Zajęcia warsztatowe integracyjne („Klasa jako grupa społeczna”) oraz z zakresu komunikacji interpersonalnej

  • Metoda dramy: umiejętność wczucia się w sytuację innych

  • Metoda burzy mózgów

Kształtowanie
i utrwalanie
w uczniu wysokiej samooceny, umiejętność rozwiązywania różnorodnych problemów życiowych

  1. Każdy człowiek jest wartością – poznawanie samego siebie, umiejętność dostrzeżenia swoich cech pozytywnych, talentów, predyspozycji.

  2. Obserwacja swojego zachowania w różnych sytuacjach, umiejętność opisania uczuć charakterystycznych dla danego ucznia w danej sytuacji.

  3. Kategorie problemów, przyczyny niepowodzeń szkolnych.

  4. Dbanie o swoje zdrowie – destruktywny wpływ używek, chorób XX/XXI wieku, m.in. stresu
    na zdrowie człowieka, jak również nieumiejętność dbania o higienę osobistą.

  5. Wyrabianie szacunku dla samego siebie – umiejętność powiedzenia „Nie”.

  • Techniki poznawania siebie – sporządzenie mapy mentalnej, autodiagnoza,
    Model WSWS

  • Sposoby rozpoznawania problemu –
    gry symulacyjne
    i techniki radzenia sobie z problemem

  • Treningi radzenia sobie ze stresem oraz treningi bycia asertywnym

  • Metoda małych form teatralnych: umiejętność zachowania się w danej sytuacji – odgrywanie ról

  • Kwestionariusz „Ocena moich uczuć związanych ze złością”

Kształtowanie
u ucznia poczucia odpowiedzialności życiowej

  1. Umiejętność podejmowania samodzielnych decyzji i bycie świadomym konsekwencji swoich wyborów.

  2. Rozumienie wagi wzięcia odpowiedzialności
    za siebie i grupę, nabycie umiejętności współpracy w grupie.

  • Dyskusja

  • Zajęcia warsztatowe – mechanizmy działania
    w grupie, podejmowanie decyzji na drodze ogólnego porozumienia (gry symulacyjne)

Kreowanie postaw proekologicznych
i aktywnego uczestnictwa
w kulturze

  1. Dbanie o estetykę otoczenia.

  2. Rozwijanie wrażliwości na piękno otaczającej nas przyrody oraz potrzeby troski o czyste, niezdegradowane środowisko (Akcja Sprzątania Świata).

  3. Dbanie o kulturę osobistą, posługiwanie się poprawną polszczyzną.

  4. Kontakt z światem kultury i sztuki.

  5. Prezentacja twórczości uczniowskiej (wystawy prac, akcje plakatowe, chór i promocja poezji).

  6. Rozbudzanie potrzeby czytania książek i prasy.

  7. Śledzenie wydarzeń w kraju i zagranicą – umiejętność selekcji informacji podawanych przez media.

  • Pogadanka

  • Wycieczki

  • Promocja ulubionej książki

  • Dyskusja

Rozwój sfery poznawczej ucznia

  1. Warunki sprzyjające wszechstronnemu rozwojowi ucznia, organizacja własnych zajęć.

  2. Style i modele procesu uczenia się, zrozumienie potrzeby zdobywania wiedzy i rozwijania swoich zainteresowań.

  3. Strategie określania indywidualnych celów uczenia się – Teoria wielorakiej inteligencji Howarda Gardnera (7 typów inteligencji).

  4. Cykl przyśpieszonego uczenia się.

  • Zajęcia warsztatowe – technika kreatywnego myślenia

  • Treningi tworzenia pozytywnego nastawienia do nauki

  • Dokonanie autoanalizy w kontekście Systemów Reprezentacyjnych WAK

  • Kwestionariusz wielorakiej inteligencji

  • Treningi przyswajania
    i zapamiętywania informacji – Mapa Klanu Szkotów

2.Analiza trafności stworzenia autorskich planów
pracy wychowawczej dla klasy II i III.


Celem programu wychowawczego dla klasy II jest wychowanie młodego człowieka, przygotowanego do pełnej realizacji własnych możliwości i do udziału w tworzeniu własnej przyszłości. Poprzez oddziaływanie dydaktyczno-wychowawcze na dzieci i młodzież różnymi metodami pracy, możemy wskazać im właściwą drogę postępowania, zwrócić uwagę na to, że każdy człowiek jest wartością i powinien cenić dobro, przyjaźń, miłość. Szczególnie zwracamy uwagę na rozwój emocjonalny i duchowy młodzieży, na pełny rozkwit młodego człowieka, w całym bogactwie jego osobowości i w różnorodnych formach ekspresji oraz zaangażowania, jako jednostki, członka rodziny i społeczeństwa. Należy młodemu człowiekowi zwrócić uwagę, że „gdy uporawszy się z drobnymi kłopotami, zaczniemy serio wcielać w życie dobro i piękno” 4).

Wiedza merytoryczna nie jest jedyną wiedzą, jaką uczniowie muszą posiąść. Zdobywanie wiedzy powinno oscylować pomiędzy wiedzą z zakresu przedmiotów szkolnych a „wiedzą życia”. Człowiek powinien umieć równoważyć zdolności poznawania z działaniami uczuciowymi i moralnymi. Musi umieć dostrzegać innych ludzi, zrozumieć świat, ale również i zdefiniować swoje potrzeby. Musi mieć świadomość, że stanowi integralną cząstkę społeczeństwa, ale też jest jednostką autentyczną i niepowtarzalną.

Należy uświadomić młodzieży, że wychowanie wszechstronne, zdobywanie wiedzy przez całe życie, które podlega stałej ewolucji, poprzez doświadczanie życia i kontakt z ludźmi, jest bardzo istotne, zatem „uczyć się, aby być”. Kształcenie, które trwa przez całe życie, służy pełnemu rozkwitowi człowieka i rozwojowi społeczeństwa. Człowiek musi wiedzieć, że rozwój technologiczny, dążność świata do ulepszenia każdej sfery życia wymaga od ludzi samodoskonalenia, ustawicznego uczenia się, ciągłego pogłębiania wiedzy.

Zadaniem nauczyciela i wychowawcy jest wychowanie człowieka, który potrafi bronić się przed niebezpieczeństwem alienacji swej osobowości, poddanej natrętnemu oddziaływaniu z zewnątrz /kontakt z ludźmi, rówieśnikami poprzez internet, mediami, itp./, przed konformizmem zachowań, które mogą być narzucone z zewnątrz, z szkodą dla jego autentycznych potrzeb oraz intelektualnej i uczuciowej strony jego osobowości. „Takie wybory odbywają się wszędzie, zawsze, u każdego. Ja sam wybieram dla samego siebie”. 5)

Jest potrzeba, aby każdy człowiek był zdolny do rozwiązywania własnych problemów i odpowiedzialności w zakresie własnego działania. Człowiek musi być zdolny do rozumienia globalnych skutków poczynań indywidualnych, do ustalania priorytetów i do solidarnej odpowiedzialności za los całego społeczeństwa. „Nie ma człowieka na świecie, który by robił tylko to, co chce. Nie ma człowieka na świecie, który pracuje tylko z tym, z kim chce. Bawić się mogę w taką zabawę, w jaką chcę, i z tymi, z którymi chcę. Ale przy pracy muszę robić to, co lubię, i to, czego nie lubię, i to, czego bardzo nie lubię. Muszę pracować z ludźmi, których lubię, z takimi, których nie lubię – z takimi nawet, których bardzo nie lubię. Muszę!” 6)

Należy zwrócić również uwagę na praktyczne zastosowania zdobytej wiedzy, co pozwoli uczniowi lepiej zrozumieć procesy zachodzące w otaczającej go rzeczywistości, ale także zapewnić większą skuteczność całej jego działalności. Absolwenci, którzy po ukończeniu szkoły nie mogą znaleźć pracy odpowiadającej typowi ich wykształcenia, czują się zawiedzeni i decydują się raczej na bezrobocie niż na podjęcie innej, według nich gorszej pracy, do której nikt ich nie przygotował. Muszą zrozumieć, że nie mogą żyć na koszt państwa, że mogą mieć problem ze znalezieniem pracy odpowiedniej ich specjalistycznym kwalifikacjom. Muszą umieć wykorzystywać posiadane zdolności. Nadal uczniowie wybierają mało atrakcyjne zawody, ponieważ dostęp do tych przyszłościowych jest ograniczony. Poza tym oferta szkół nadal nie odpowiada potrzebom rynku.

Zatem należy przygotować młodych ludzi do problemu bezrobocia na rynku pracy, trzeba im uświadomić, że dyplom niekoniecznie wiąże się z zatrudnieniem, że sytuacja może od nich wymagać ciągłego, nowego kształcenia, zdobywania wiedzy, aby byli zdolni do podjęcia pracy, nie byli pozbawieni samodzielności podejmowania decyzji i odpowiedzialności za siebie i swoich najbliższych. Trzeba zwrócić uwagę młodzieży, że umiejętność samodzielnego zdobywania wiedzy jest podstawą ich rozwoju. Muszą nauczyć się, jak się uczyć i po co się uczyć, zatem „uczyć się, aby mieć”. Muszą wiedzieć, że proces kształcenia powinien być oparty na samodzielnie zdobywanej wiedzy, a nie na przekazywaniu przez nauczyciela uczniowi „gotowej” informacji. Człowiek powinien być istotą uczącą się, „nauczanie ustępuje miejsca uczeniu się” 7), jednostka „przestaje być przedmiotem działania, a staje się jego podmiotem” 8). Szkoła powinna być placówką inspirującą, koordynującą i sterującą tym procesem, we współpracy z innymi instytucjami, np. z administracją, z placówkami oświatowymi i opiekuńczymi, m.in. w zakresie współpracy międzynarodowej, w zakresie przemysłu, środków przekazu i komunikowania się, bo „społeczeństwo jest najlepszym nauczycielem” 9). Człowiek musi umieć sobie radzić w każdej sytuacji, egzekwować swoje prawa, dbać o siebie i swoich najbliższych. Ten postulat był realizowany na zajęciach wychowawczych w klasie III.

Rozdział IV.Edukacja jest sposobem na zdobycie odpowiedniego statusu w społeczeństwie.


Celem ucznia powinno być uczenie się, aby zdobyć nie tylko kwalifikacje zawodowe, lecz także kompetencje i nowe umiejętności, które pozwolą stawić czoło różnym sytuacjom życiowym i żyć w społeczeństwie. Uczeń uczy się, jak lepiej żyć dzięki zdobytej wiedzy i doświadczeniu.

W każdym społeczeństwie istnieje potrzeba określonej liczby wykształconych obywateli, o większych lub mniejszych kwalifikacjach specjalistycznych, o różnych poziomach wykształcenia, które mają oni osiągnąć w bliższej lub dalszej perspektywie czasu i przy uwzględnieniu przyszłych przemian strukturalnych. Potrzeby te wynikają przede wszystkim z założeń ekonomicznych, ale źródłem ich mogą być również inne czynniki, np. polityczne. Rządy państw deklarują swoją gotowość do podjęcia wszelkich możliwych poczynań dla sprostania tym wzrastającym żądaniom i potrzebom, ale obserwując sytuację polityczno-społeczno-gospodarczą kraju, trzeba uświadomić ucznia, że nieraz sam będzie się borykał z swoimi problemami, np. bezrobociem. Można by pokusić się o stwierdzenie, że „można przewidywać różne odmiany przyszłości, ale wybrać należy określoną przyszłość i takiej pragnąć” 10), jednak dążność do wyimaginowanej przyszłości powoduje depresję i stres, szczególnie gdy nie można tej wymarzonej przyszłości urzeczywistnić.

Zatem należy przygotować ucznia do przyszłego życia, niech marzy o wspaniałej przyszłości, dobrym zawodzie, cudownej rodzinie i niech próbuje tę rzeczywistość urzeczywistnić, wiedząc że należy w tę pracę włożyć wiele własnego zaangażowania, nie może oczekiwać z zewnątrz ciągłej pomocy. Zaś szkoła powinna zainteresować ucznia nauką, ukazać przyjemność z uczenia się, wykształcić zdolność do samokształcenia i zaszczepić w dociekliwość poznawania nowego.

1.Plan pracy wychowawczej klasy IIID,
rok szkolny 2004/2005.


Cel wychowania: Kreowanie postaw przedsiębiorczych – uczeń potrafi dostrzegać, określać i realizować potrzeby swoje i innych ludzi w każdych warunkach.

„(...) personalizm oznacza ujmowanie

i rozwiązywanie różnorodnych zagadnień i spraw ludzkich

zgodnie z tym założeniem:

człowiek jest osobą – wartością niepowtarzalną i nieprzemijającą.”

/Jan Paweł II/


Cele szczegółowe



Zadania do realizacji, metodyka pracy

Samorządność
w klasie i szkole

  • Współżycie w zespole klasowym

  • Wyrabianie u uczniów przekonania o współodpowiedzialności
    za siebie i innych

  • Wdrażanie do przestrzegania norm współżycia

  • Propagowanie idei i zasad samorządności

  • Wdrażanie Wewnątrzszkolnego Systemu Oceniania – zgodnie z naniesionymi zmianami, Statutu Szkolnego, Planu pracy szkoły i wychowawcy klasowego

  • Wybór Samorządu Klasowego

  • Udział w wyborach przewodniczącego Samorządu Szkolnego

  • Zorganizowanie pomocy koleżeńskiej

  • Aktywny udział w pracach Samorządu Klasowego i Szkolnego

  • Dbałość o estetykę miejsca nauki, klasy i szkoły

  • Wspólne wycieczki, dyskoteki, imprezy klasowe i szkolne

  • Egzekwowanie własnych praw ucznia i dziecka

Orientacja zawodowa

  • Kryteria wyboru zawodu (znaczenie zdrowia, uzdolnień, zainteresowań i cech psychomotorycznych dla wyboru zawodu – metoda Analizy SWOT)

  • Istota kształcenia we współczesnym świecie, wpływ środowiska a moda na wykształcenie

  • Wpływ wykształcenia i kwalifikacji zawodowych na możliwości zatrudnienia, problem rynku pracy (regionalnego, wojewódzkiego, w kraju i zagranicą) a problem bezrobocia

  • Struktura szkolnictwa w Polsce

  • Egzamin gimnazjalny

  • Pisanie listu motywacyjnego, CV i podania

  • Przygotowanie do rozmowy kwalifikacyjnej

  • Umiejętność poszukiwania pracy

  • Spotkania z pedagogiem szkolnym, współpraca z poradnią P-P, doradcą zawodowym

Bezpieczna, przyjazna szkoła, kultura, odpowiedzialność, BHP w szkole i drodze
do / z szkoły

  • Propagowanie pozytywnych autorytetów i wzorców osobowych

  • Poprawa kultury bycia, komunikacji i współdziałania w zespole klasowym

  • Obserwacja własnego zachowania i umiejętność dokonania samooceny

  • Organizacja czasu wolnego

  • Prewencja uzależnień

  • Eliminowanie przejawów agresji, przemocy i niszczenia mienia szkolnego

  • Przestrzeganie realizacji obowiązku szkolnego

  • Spotkania z pedagogiem szkolnym, współpraca z policją i rodzicami oraz poradnią P-P

  • Bezpieczeństwo w szkole, na drodze, na wycieczce, w czasie
    ferii / wakacji

  • Przypomnienie norm i regulaminów porządkowych, zachowanie w środkach lokomocji, na wycieczce

  • Uczulenie na niebezpieczeństwo kontaktów z nieznajomymi

  • Przyjmowanie odpowiedzialności
    za zdrowie / życie własne / innych

  • Ćwiczenia przeciwpożarowe, zasady pierwszej pomocy w nagłych wypadkach

Wychowanie do życia w rodzinie, współpraca rodziny i szkoły w procesie wychowania

  • Przestrzeganie zasad higieny osobistej

  • Dbałość o zdrowie, aktywny wypoczynek, podnoszenie sprawności fizycznej

  • Formalne i uczuciowe więzi między ludźmi

  • Poczucie własnej wartości

  • Życie w rodzinie, miejsce dziecka w rodzinie

  • Wyrabianie szacunku dla osób starszych

  • Udział w akcjach charytatywnych, wyrabianie współczucia dla innych, niesienie pomocy innym (Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy, zbiórka karmy dla bezdomnych zwierząt)

  • Problemy emocjonalne i fizjologiczne okresu dojrzewania

  • Spotkania z pedagogiem i higienistką szkolną oraz rodzicami, wspólne rozwiązywanie wszelkich problemów

  • Włączenie rodziców do pomocy w organizacji i uczestnictwa w imprezach szkolnych, klasowych, środowiskowych (Dzień Rodzica, Dzień Dziecka, Dzień Kobiet, Dzień Chłopca, Walentynki)

Człowiek – istota przedsiębiorcza

  • Umiejętność egzekwowania praw konsumenta

  • Umiejętność egzekwowania praw pracownika / pracodawcy

  • Przestrzeganie obowiązków pracownika / pracodawcy

  • Przestrzeganie zasad zdrowej konkurencji (pojęcie gospodarki rynkowej, etyka biznesu)

  • Umiejętność gospodarowania (gospodarstwo domowe, prowadzenie działalności gospodarczej)

  • Umiejętność inwestowania, pomnażania pieniędzy (banki, giełdy, fundusze inwestycyjne)

  • Wzięcie odpowiedzialności za swoją przyszłość (rynek ubezpieczeń)

Zjawisko korupcji, mobbingu, lobbingu

  • Propagowanie pozytywnych autorytetów i wzorców osobowych

  • Kształtowanie u uczniów odpowiednich postaw

  • Wyrabianie u uczniów przekonania o odpowiedzialności
    za własne czyny

  • Współpraca z policją, rodzicami, pedagogiem szkolnym

Edukacja regionalna i ekologiczna

  • Rozbudzanie zainteresowania przeszłością najbliższego otoczenia, zainteresowanie osiągnięciami i perspektywami rozwoju regionu

  • Propagowanie postaw ekologicznych i ochrona środowiska naturalnego

  • Prace użyteczne na rzecz szkoły i środowiska lokalnego

  • Aktywny udział w Dniu Sprzątania Świata, Dniu Ziemi,
    Festynie Środowiskowym, Wigilii Klasowej / Szkolnej, zbiórce makulatury i pustych kadridży / tonerów

Wychowanie patriotyczne i europejskie

  • Kształtowanie postaw patriotycznych, czczenie pamięci narodowej

  • Ukazywanie dorobku kulturowego, naukowego i cywilizacyjnego Polski na tle Europy i Świata w duchu tolerancji i wzajemnego szacunku

  • Wycieczka do Muzeum w Oświęcimiu – Brzezince,
    Dzień Wszystkich Świętych – pamięć o Zmarłych
    /odwiedzenie grobów na cmentarzu lokalnym w Dzień Zaduszny/

  • Aktywny udział w imprezach patriotycznych czy poświęconych kulturze innych narodów (Dzień Europejski, Dzień Języków Obcych, Dzień Edukacji Narodowej, Rocznica Odzyskania Niepodległości, Święto Konstytucji 3-go Maja)

Rozdział V.Podsumowanie.


Opracowane przeze mnie programy wychowawcze zostały z sukcesem zrealizowane. Obserwując zaangażowanie moich uczniów na lekcjach wychowawczych w dyskusjach, w zajęciach warsztatowych, jak również w imprezach klasowych i szkolnych oraz w wspólnie realizowanych projektach edukacyjnych mogę stwierdzić, że postawione na początku procesu edukacyjnego cele wychowania zostały osiągnięte. Programy wychowawcze są dobrze opracowane i można je wdrażać w każdej klasie, dostosowując do potrzeb indywidualnych uczniów i klasy.

Poza tym stwierdzam, że młodzi ludzi patrząc w przyszłość, mają na uwadze swoje i swojej rodziny dobro. Chcą osiągnąć sukces zawodowy, zdobyć pozycję społeczną, zapewnić sobie wysoki standard życia, chcą po prostu mieć pieniądze, ale również myślą o rozwoju duchowym, intelektualnym i emocjonalnym. Zależy im na przyjaciołach, rodzinie, wiedzą, że pieniądz to nie wszystko, ale pomaga w życiu, tak jak wykształcenie, znajomość języków obcych czy ciągłe pogłębianie wiedzy i nabywanie nowych umiejętności. Rozumieją problem bezrobocia i braku perspektyw życiowych. Pojmują prawo każdego człowieka do pełnej realizacji własnych możliwości i do udziału w tworzeniu własnej przyszłości. Są zdolni do solidarnej odpowiedzialności za skutki swoich poczynań i ustalania priorytetów oraz systemu wartości.



Reasumując, od nauczyciela wymaga się wiele. Spoczywa na nim obowiązek kształcenia i wychowania. Zobowiązany jest on do ukierunkowania młodzieży, by zrozumiała, że uczyć się trzeba, że nauka jest okupiona wysiłkiem, skupieniem, dyscypliną, wolą, ale „jest w niej ukryty skarb” /La Fontaine/.

Rozdział VI.Literatura.


  1. Kosińska E., Wychowawca w szkole, Wydawnictwo Rubikon, Kraków 1999.

  2. Olbrycht K., Prawda, dobro i piękno w wychowaniu człowieka jako osoby, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2000.

  3. Papis W. E., Wzrastam w mądrości, Wydawnictwo Busola, Warszawa 1996.

  4. Whitmore D., Radość uczenia się, Wydawnictwo Medium, Warszawa 1994.

  5. Falkowska M., Myśl pedagogiczna Janusza Korczaka, Nasza Księgarnia, Warszawa 1983.

  6. Jacques Delors, Raport „Edukacja Jest w niej ukryty skarb”, Stowarzyszenie Oświatowców Polskich Wydawnictwa UNESCO, Warszawa 1998.

  7. Edgar Faure, Raport „Uczyć się, aby być”, Wydawnictwo PWN, Warszawa 1975.

  8. Gregorczyk S., Romanowska M., Sopińska A., Przedsiębiorczość bez tajemnic, Wydawnictwo WSiP, Warszawa 2002.

  9. Korba J., Smutek Z., Podstawy przedsiębiorczości, Wydawnictwo Operon, Gdynia 2003.

  10. Belka M., Bandurska M., Bogusławska K., Graczyk S., Janiszewska L., Kornecki J., Neneman J., Raczko A., Raczko D., Ekonomia stosowana, Wydawnictwo Fundacji Młodzieżowej Przedsiębiorczości, Warszawa 2004.

  11. Jakubowski W. J., Maj T., Załęski P., Podstawy przedsiębiorczości, Wydawnictwo Oficyna Edukacyjna Krzysztof Pazdro Sp. z o. o., Warszawa 2003.

  12. Bielecka M., Podstawy przedsiębiorczości, Wydawnictwo Edukacyjne Zofii Dobkowskiej Żak, Warszawa 2005.

  13. Komisja Europejska, Raport „Edukacja w Europie: różne systemy kształcenia i szkolenia - wspólne cele do roku 2010, Program prac dotyczący przyszłych celów systemów edukacji”, Biuro Urzędowych Publikacji Wspólnot Europejskich, Luksemburg 2002.

  14. Raport z posiedzenia Rady Unii Europejskiej i Komisji Europejskiej "Edukacja i szkolenie 2010", Bruksela, 2004.

1 Jacques Delors, Raport „Edukacja Jest w niej ukryty skarb”, Stowarzyszenie Oświatowców Polskich

Wydawnictwa UNESCO, Warszawa 1998.

2 J.w.

3 J.w.

4 Falkowska M., Myśl pedagogiczna Janusza Korczaka, Nasza Księgarnia, Warszawa 1983.

5 J.w.

6 J.w.

7 Edgar Faure, Raport „Uczyć się, aby być”, PWN, Warszawa 1975.

8 J.w.

9 J.w.

10 J.w.



Pobieranie 73.68 Kb.





©absta.pl 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna