Tytuł oryginalny: Hunger Games: Catching Fire Reżyseria: Francis Lawrence Scenariusz: Simon Beaufoy, Michael Arndt i Suzanne Collins, na podstawie powieści Suzanne Collins „W pierścieniu ognia”



Pobieranie 57.73 Kb.
Data05.05.2016
Rozmiar57.73 Kb.


Tytuł oryginalny: Hunger Games: Catching Fire

Reżyseria: Francis Lawrence

Scenariusz: Simon Beaufoy, Michael Arndt i Suzanne Collins, na podstawie powieści Suzanne Collins „W pierścieniu ognia” („Hunger Games: Catching Fire”)
Wykonawcy:

Jennifer Lawrence Katniss Everdeen

Josh Hutcherson Peeta Mellark

Liam Hemsworth Gale Hawthorne

Elizabeth Banks Effie Trinket

Woody Harrelson Haymitch Abernathy

Lenny Kravitz Cinna

Stanley Tucci Caesar Flickerman

Donald Sutherland prezydent Coriolanus Snow

Philip Seymour Hoffman Plutarch Heavensbee

Sam Claflin Finnick Odair

Alan Ritchson Gloss Tanner

Toby Jones Claudius Templesmith

Willow Shields Primrose Everdeen

Jeffrey Wright Beetee

Jena Malone Johanna Mason

Amanda Plummer Wiress

Lynn Cohen Mags

Meta Golding Enobaria

Bruno Gunn Brutus

E. Roger Mitchell Chaff

Elena Sanchez Cecelia

Bobby Jordan Blight

John Casino Woof

Patrick St. Esprit Romulus Thread

Stephanie Leigh Schlund Cashmere



Paula Malcolmson pani Everdeen
Muzyka: James Newton Howard

Zdjęcia: Jo Willems

Montaż: Alan Edward Bell

Scenografia: Philipe Messina

Dekoracje: John Collins

Kostiumy: Trish Summerville

Producenci: Nina Jacobson, John Kilik

Producenci wykonawczy: Suzanne Collins, Joseph Drake, Louise Rosner, Alli Shearmur

Produkcja: Color Force – Lionsgate, USA 2013

Czas: minuty

Premiera światowa: 22.11.2013

Premiera polska: 22.11.2013

Dystrybucja w Polsce: Forum Film Poland

Dozwolony od lat:

O filmie
Na ruinach dawnej Ameryki Północnej rozciąga się totalitarne państwo Panem, z imponującą stolicą – Kapitolem, otoczonym przez dwanaście dystryktów. Bezwzględne władze metropolii, z prezydentem Snowem na czele, zmuszają podległe sobie rejony do składania straszliwej daniny. Raz w roku każdy dystrykt musi dostarczyć chłopca i dziewczynę między dwunastym a osiemnastym rokiem życia, by wzięli udział w Głodowych Igrzyskach, turnieju na śmierć i życie, transmitowanym na żywo przez telewizję. Zwycięzcą igrzysk zostaje ostatni ich uczestnik, który zdołał utrzymać się przy życiu. Po zwycięstwie w 74. igrzyskach, siedemnastoletnia Katniss Everdeen oraz Peeta Mellark, którzy zuchwale złamali reguły rozgrywki, wracają do Dystryktu 12 w glorii zwycięzców. Wkrótce zmuszeni zostają do odbycia „Podróży zwycięstwa” po wszystkich dystryktach. Dowiadują się o fali zamieszek, do których przyczynił się ich niebywały wyczyn. Są świadkami narastającego buntu przeciw bezwzględnej władzy. Prezydent Snow przystępuje do organizacji jubileuszowych, 75. Igrzysk, w których dawni zwycięzcy będą musieli stanąć przeciw sobie...

Megabestseller z mądrym przesłaniem
„W pierścieniu ognia” to druga część bestsellerowej trylogii (autorstwa Suzanne Collins), która stała się jednym z największych wydawniczych fenomenów ostatnich lat. Filmowa adaptacja pierwszej części również okazała się wielkim przebojem. Znana już wcześniej i popularna pisarka swój największy jak dotąd sukces odniosła w 2008 roku, publikując powieść „Igrzyska śmierci” („The Hunger Games”). Biegła w konstruowaniu zaskakujących fabuł, harmonijnie łączących refleksję z wartką akcją i wątkami lirycznymi, Collins rozpoczęła karierę w 1991 roku jako scenarzystka telewizyjnych programów dla dzieci, m.in. w kanale „Nickelodeon”. Pisała także opowiadania i książki dla najmłodszych. Opublikowała popularny pięcioczęściowy cykl baśniowy inspirowany „Alicją w krainie czarów” – „Underland Chronicles” (2003–2007), o podziemnym świecie i o Gregorze, chłopcu, który odkrywa nieznane nikomu obszary. Cykl ten, podobnie jak później „Igrzyska śmierci”, przez wiele tygodni utrzymywał się na liście bestsellerów „The New York Times”, zyskując doskonałe recenzje i entuzjazm coraz liczniejszych fanów.

Collins mieszka w Connecticut z rodziną i trzema dzikimi kotami. Polskim wydawcą trylogii „Igrzyska śmierci” jest wydawnictwo Media Rodzina, któremu wielkie sukcesy przyniosły m.in. cykle o Harrym Potterze i „Opowieści z Narnii”.



„Igrzyska...” miały ambicję połączenia futurystycznego thrillera z opowieścią o dojrzewaniu oraz wątkami politycznymi. Stanowiły ostrzeżenie przed tyranią, wykorzystującą telewizyjne krwawe widowisko do umocnienia władzy. Collins tłumaczyła, że jednym ze źródeł jej inspiracji była grecka mitologia, zwłaszcza mit o Tezeuszu i jego walce z Minotaurem. Drugie źródło natchnienia to współczesne media, szczególnie telewizja, która krwawe konflikty wojenne przekształca w rodzaj umownego, acz gwałtownego i często szokującego widowiska. Powieścią zachwycił się sam Stephen King, nazywając Katniss „Annie Oakley z łukiem”. Z wielkim entuzjazmem o twórczości Collins wypowiadała się też autorka sagi „Zmierzch” Stephanie Meyer, która w swoim blogu napisała, że wprost nie mogła oderwać się od lektury. W recenzji w „The Atlantic Monthly” nazwano Katniss „najważniejszą kobiecą postacią w ostatnim okresie rozwoju popkultury”, a na łamach „The New York Times” określono ją jako bohaterkę o niezwykle (jak na literaturę popularną) złożonej osobowości. W książkach Collins bez trudu można było znaleźć odniesienia do klasyki – zwłaszcza do klasycznych antyutopii George'a Orwella i Aldousa Huxleya. Rozgłos powieści rósł lawinowo – gdy rozpoczynano pracę nad filmem, sprzedano na świecie już osiem milionów egzemplarzy. W trakcie realizacji liczba ta wzrosła do 12 milionów, a w końcu sprzedaż przekroczyła 26 milionów. Na liście bestsellerów „New York Timesa” książka spędziła aż 180 tygodni. W warstwie czysto zewnętrznej mamy więc do czynienia z dynamicznym, futurystycznym thrillerem. Jednak ukrytym i głównym tematem jest tu poszukiwanie przez bohaterkę własnej tożsamości oraz jej uczuciowe i moralne wybory w bezwzględnym, totalitarnym świecie.





Adaptacja godna pierwowzoru
Hollywood nie mogło pozostać obojętne wobec sukcesu cyklu. Wytwórnia Lionsgate przygotowała wielkie widowisko, którego koszt wyniósł około 80 milionów dolarów, a które przyniosło prawie 700 milionów wpływów. Producentka Nina Jacobson nabyła prawa do ekranizacji bestsellera w 2009 roku. Joe Drake i Alli Shearmur z Lionsgate szybko podzielili jej entuzjazm. Jacobson uważała, że mają w ręku prawdziwy skarb, a opinie na temat wysokiego literackiego poziomu powieści i jej filmowego potencjału nie są przesadzone. Cała trójka zdawała sobie sprawę, że oszałamiająca popularność powieściowego cyklu nakłada na nich równie wielką odpowiedzialność – nie można było rozczarować fanów, a jednocześnie film musiał kierować się własnymi prawami. Najważniejsze było celne nakreślenie postaci Katniss. Bo przecież to postać pełnej siły, a jednocześnie skomplikowanej młodej dziewczyny, która przeżywa niepokoje związane z dojrzewaniem – by tak rzec – w ekstremalnych warunkach. Zaczęto kompletować zespół, który rozpoczął pracę nad adaptacją. Zdecydowano, że idealnym reżyserem będzie Gary Ross (który zabłysnął filmem „Miasteczko Pleasantville”). Adaptacja filmowa pierwszej części trylogii okazała się wielkim komercyjnym i prestiżowym sukcesem, a grającą rolę Katniss Everdeen Jennifer Lawrence uznano za rewelację.


Kolejna krwawa rozgrywka
O kontynuacji filmu szefowie Lionsgate myśleli już przed premierą pierwszej części. Spodziewano się, że za kamerą ponownie stanie Ross. Jednak ten oświadczył (10 kwietnia 2012 roku), że opuszcza projekt, uzasadniając to zbyt napiętymi i sztywnymi jego zdaniem terminami realizacji, których nie mógłby dotrzymać. Już 3 maja przedstawiono jego następcę – Francisa Lawrence'a, odpowiedzialnego między innymi za wielkie widowisko science- fiction „Jestem legendą” z Willem Smithem w roli głównej. Pisanie scenariusza powierzono tym razem Danny'emu Strongowi, laureatowi nagrody Emmy („Game Change”) i scenarzyście „The Butler”.

W okresie od lipca do września ogłaszano nazwiska kolejnych aktorów, którzy nie brali udziału w części pierwszej, a zaangażowani zostali do drugiej. Byli to: Philip Seymour Hoffman, Jena Malone, Sam Claflin, Lynn Cohen, Meta Golding, Amanda Plummer i Jeffrey Wright. Zdjęcia rozpoczęły się 10 września 2012 roku w Atlancie, w stanie Georgia, po czym przeniosły się na Hawaje. Wrzesień wybrano miedzy innymi ze względu na wielce napięty terminarz Lawrence, która od stycznia 2013 pracowała nad filmem „X-Men: Days of Future Past”. Tak więc w okresie późniejszym zdjęcia z jej udziałem odbywały się tylko w bardzo ograniczonym zakresie. Lawrence i Hemsworth przez dwa dni (31 stycznia i 1 lutego) przebywali w New Jersey, gdzie nakręcono ważne sceny ze śniegiem. Główny okres zdjęciowy dobiegł końca 21 grudnia.



Lawrence musiała powrócić do intensywnych ćwiczeń, by sprostać fizycznym wymogom pracy na planie; podobnie ostro pracowała część obsady i statystów. Lawrence, Hutchersonowi i Hemsworthowi ponownie ufarbowano włosy. Ekipa pracowała po 14 godzin dziennie, sześć dni w tygodniu. Dzień po rozdaniu Oscarów Lawrence musiała lecieć na Hawaje. Prace komplikowało i wydłużało także i to, że film realizowano w wymagającym formacie IMAX.
Zespół Coldplay stworzył na potrzeby filmu piosenkę „Atlas”. Wytwórnia zapowiedziała, że ostatnia część filmu, „Kosogłos”, zostanie podzielona na dwie części, których premiery odbędą się w listopadzie 2014 i 2015 roku. Obydwa filmy będą kręcone jednocześnie, a reżyserem będzie ponownie Lawrence.

Trybuci 75. Igrzysk
Gloss Tanner (Dystrykt 1)
Wyjątkowo bezwzględny, traktujący igrzyska jako wspaniałą okazję do medialnej kariery. Brat Cashmere. Oboje rok po roku byli zwycięzcami Igrzysk. Gra go John Ritchson (ur. 1984), aktor, piosenkarz i model, pamiętny z roli Aquamana w serialu „Smalville” oraz z występów w „Fired Up!” (2009) i „Midnight Bayou” (TV, 2009).
Cashmere Tanner (Dystrykt 1)
Siostra Glossa, równie bezlitosna jak on. Plotki głoszą, że prostytuowała się w Kapitolu. Zagrała ją Stephanie Leigh Schlund, pochodząca z Atlanty młoda aktorka, znana chociażby z serialu „Following” oraz filmu „The Last Song: Ostatnia piosenka” (2010).
Brutus (Dystrykt 2)
Brutalność to jego rzemiosło i nałóg. Traktuje udział w igrzyskach jako krwawy sport. Według słów Katniss, „wręcz nie może się doczekać, by wrócić na arenę”. Zgłasza się na ochotnika. Bronią, którą preferuje, jest włócznia. Niedawno przekroczył czterdziestkę; był zwycięzcą igrzysk niedługo po Abernathym. W jego roli pojawił się Bruno Gunn (ur. 1968), który występował w wielu serialach; zagrał też m.in. w „Złej kobiecie” („Bad Teacher”, 2011) oraz „Mickey'u Niebieskie Oko” („Mickey Blue Eyes”, 1999).
Enobaria (Dystrykt 2)
Zwyciężyła 62. Igrzyska w wieku 17 lat. Znana z rozszarpywania gardeł męskim trybutom za pomocą zębów. Po swym triumfie spiłowała sobie zęby na nowe, niezwykle ostre i inkrustowała je złotem. Zawarła taktyczne przymierze z Glossem, Cashmere i Brutusem. W jej roli występuje Meta Golding, aktorka o amerykańsko-haitańskich korzeniach. Zagrała między innymi w „Kiss the Girls” (1997) i „Surogatach” („Surrogates”, 2009).
Beetee (Dystrykt 3)
Dojrzały mężczyzna, odznaczający się sprytem i zabójczą inwencją. Wynalazca, posługujący się drutem kolczastym – często pod napięciem – jako bronią. Nieśmiały i nerwowy okularnik. Ma do wypełnienia pewną misję, o której wiedzą wtajemniczeni. Johanna Mason nadała mu przydomek „Volts”. Zagrał go czarnoskóry Jeffrey Wright (ur. 1965), pamiętny m.in. z takich filmów, jak „Idy marcowe” („The Ides of March”, 2011, reż. George Clooney), „Broken Flowers” (2005, reż. Jim Jarmusch), „Casino Royale” (2006) czy „Quantum of Solace” (2008).
Wiress (Dystrykt 3)
Jest w wieku matki Katniss (ma około 40 lat). Często nie kończy wypowiadanych przez siebie zdań, kończy je za nią Beetee. Tak jak i on, jest wynalazczynią o nieprzeciętnej inteligencji, ale przede wszystkim odznacza się zdumiewającą intuicją, co jest niezwykle pomocne w igrzyskach. Jest także psychicznie niestabilna, dlatego Johanna Mason nazywa ją „wariatką”. Rolę Wiress zagrała ceniona aktorka charakterystyczna Amanda Plummer (ur. 1957), pamiętna zwłaszcza z „Pulp Fiction” (1993) Quentina Tarantino, „Fisher Kinga” (1991) Terry'ego Gilliama, „Red” (2008) czy „Mojego życia beze mnie” („My Life Without Me”, 2003, reż. Isabel Coixet).
Mags (Dystrykt 4)
Ma osiemdziesiąt lat, zgłasza się na ochotnika w zastępstwie Anne Cresty, żony Finnicka Odaira. Posługuje się laską, ma problemy ze słuchem. Zagrała ją Lynn Cohen, najbardziej znana z roli Magdy w serialu „Seks w wielkim mieście”; grywała też u Woody'ego Allena („Tajemnica morderstwa na Mahattanie”, 1993, czy „Przejrzeć Harry'ego”, 1997).
Finnick Odair (Dystrykt 4)
W wieku 14 lat zwyciężył 64. Igrzyska. Żyje w Dystrykcie 4, zajmując się rybołówstwem. Jego mentorką była Mags. Przystojniak, znany z licznych romansów. Jego zabójczą bronią jest trójząb. Sprawia wrażenie (zwłaszcza na Katniss) aroganckiego i powierzchownego. Ale czy to jego prawdziwe oblicze? Zagrał go brytyjski aktor Sam Claflin (ur. 1986), który debiutował w serialu „Filary ziemi” (2010), a popularność zdobył występem w filmie „Piraci z Karaibów: Na nieznanych wodach” (2011).
Kobieta z Dystryktu 5
W tej roli występuję debiutantka Ivette Li-Sanchez.
Mężczyzna z Dystryktu 5
Zagrał go James Logan (ur. 1970), kaskader i aktor, znany zwłaszcza z występu u boku Jamesa Stathama w „The Mechanic” (DVD: „Mechanik. Prawo zemsty”, 2011). Alkoholik.


Kobieta z Dystryktu 6
Mistrzyni kamuflażu. Zagrała ją Megan Hayes („Jak urodzić i nie zwariować”). Używa narkotyku przeciwbólowego zwanego morphlingiem, który powoduje zażółcenie skóry.
Mężczyzna z Dystryktu 6
Mistrz kamuflażu, także zwolennik morphlingu. W tej roli debiutant Justin Hix.
Johanna Mason (Dystrykt 7)
Sarkastyczna i cyniczna, twierdzi, że w Dystrykcie 7, który reprezentuje, nie „pozostał już nikt, kogo mogłaby kochać”. Wygrała igrzyska, udając słabość i tchórzostwo; w rzeczywistości jest zimną zabójczynią. Z czasem ukaże jednak swoją inną twarz. Jej główną bronią jest topór. W roli Johanny wystąpiła Jena Malone (ur. 1984), dawna dziecięca gwiazda, która zdobyła uznanie rolami dramatycznymi, m.in. w filmach „Duma i uprzedzenie” (2005), „Wszystko za życie” (2007), czy „The Messenger”, DVD: „W imieniu armii”, 2009).
Blight (Dystrykt 7)
Partner Johanny, nigdy nie brał udziału w ćwiczeniach przed startem. Postać tę odtwarza Bobby Jordan, były zawodnik footballu amerykańskiego, kaskader, a ostatnio aktor („Sweatshop”, „Zombieland”).
Cecelia (Dystrykt 8)
Trzydziestolatka. By walczyć, musi porzucić trójkę małych dzieci, które bardzo kocha. Zagrała ją Elena Sanchez („Piła mechaniczna”).


Woof (Dystrykt 8)
Jest w zaawansowanym wieku, nie dosłyszy. Ma słabe szanse na przetrwanie. W tej roli John Casino, kaskader (wieloletni dubler Kurta Russella) i aktor (serial „Strażnik Teksasu”, film TV „Zombieland”).
Mężczyzna z Dystryktu 9

W tej roli wystąpił Daniel Bernhardt (ur. 1965), były model, intensywnie trenujący sztuki walki, a potem nauczający ich technik. Grał między innymi w „Parkerze” (DVD” „Parker”, 2013), u boku Jasona Stathama i Jennifer Lopez.


Kobieta z Dystryktu 9
Wcieliła się w nią Marian Green, wielce ceniona kaskaderka, która pracuje w filmie od 1980 roku i pojawiła się w około 120 produkcjach („Wściekłe psy”, „Terminator”). Okazjonalnie grała małe role aktorskie, np. w horrorze „Opętani” („The Crazies”, 2010).
Kobieta z Dystryktu 10
Zagrała ją debiutantka Tiffany Waxler. Oboje, z mężczyzną z tego samego dystryktu, zostali na czas parady przebrani za krowy, by uosabiać jego rolniczy charakter.
Mężczyzna z Dystryktu 10
W tej roli pojawił się Jackson Spidell, kaskader („Niezniszczalni 2”, „Sherlock Holmes: gra cieni”), czasem aktor („Conan Barbarzyńca”, 2011).
Chaff (Dystrykt 11)
Stracił rękę podczas zmagań w 45. Igrzyskach, ale odmówił przyjęcia protezy. Dobry znajomy Abernathy'ego, także jego kompan od kieliszka. Zagrał go E. Roger Mitchell (ur. 1971), ceniony aktor teatralny, znany m.in. z „Lotu” („Flight”, 2012) Roberta Zemeckisa.
Seeder (Dystrykt 11)
Z wyglądu nieco przypomina Rue, czym budzi pozytywne skojarzenia u Katniss, która liczy, iż kobieta zostanie jej sojuszniczką, zwłaszcza że Seeder wydaje się sympatyzować z rebeliantami. Zagrała ją Maria Howell („Kroniki młodego Indiany Jonesa”, „Jak urodzić i nie zwariować”) .
Katniss Everdeen (Dystrykt 12)
Dumna, szlachetna, niezależna. Po wygranej w 74. Igrzyskach, wbrew narzuconym regułom, stała się wrogiem numer jeden Kapitolu, który intensywnie myśli nad jej ostateczną eliminacją.
Peeta Mellark (Dystrykt 12)
Od dawna zakochany w Katniss, jej wierny sojusznik; podobnie jak ona znajduje się na celowniku wytrawnych, cynicznych manipulatorów.

O aktorach
Jennifer Lawrence (Katniss Everdeen)
Obecnie jedno z najgorętszych nazwisk w Hollywood. Zasłynęła nominowaną do Oscara rolą w kameralnym thrillerze „Do szpiku kości” („Winter's Bone”, 2010, reż. Debra Granik). Urodziła się 15.08.1990 roku w Louisville, stan Kentucky. Karierę zaczynała jako modelka; w 2004 roku, podczas pobytu w Nowym Jorku, po kilku przesłuchaniach zdobyła rolę w reklamówce. Wkrótce jednak powierzono jej rolę w sitcomie „The Bill Engvall Show”. Potem pojawiła się m.in. w filmach „Company Town” (TV, 2006), „The Poker House” (2008), „The Burning Plain”(DVD: „Granice miłości”, 2008), „X-Men: Pierwsza klasa” („X-Men: First Class”, 2011), „The Beaver” (2011). Zdobyła Oscara za występ w „Poradniku pozytywnego myślenia” („Silver Linings Playbook”, 2012, reż. David O. Russell). Wielu upatruje w niej godną następczynię Meryl Streep i Jodie Foster. Na premierę oczekuje kolejny film Russella z jej udziałem – „American Hustle”. Gra na gitarze, podziwia Jeffa Bridgesa, Meryl Streep, Laurę Linney i Cate Blanchett.
Josh Hutcherson (Peeta Mellark)
Urodził się 12.10.1992 w Union, stan Kentucky. Już w wieku czterech lat postanowił, że zostanie aktorem. Gdy miał dziewięć lat, wraz z rodzicami przeniósł się do Los Angeles. Wkrótce zaczął grywać małe role. Pierwszy duży występ Hutchersona miał miejsce w telefilmie „Home Blend” (2002); młody aktor pojawił się też w serialu „Ostry dyżur” (ER). Jego największe dotychczasowe sukcesy to „Most do Terabithii” („Bridge to Terabithia”, 2007), a zwłaszcza rola we „Wszystko w porządku” („The Kids Are Allright”, 2010, reż. Lisa Cholodenko). Ukończył pracę nad filmem „Paradise Lost”, gdzie wystąpił u boku Benicia Del Toro.
Liam Hemsworth (Gale Hawthorne)
Australijski aktor. Urodził się 30.01.1990 w Melbourne. Popularność u młodej publiczności zdobył występem w „The Last Song” („Ostatnia piosenka”, 2010) z Miley Cyrus. Karierę aktorską, rozpoczął, idąc w ślady swoich braci Chrisa i Luke’a. Pierwszymi jego sukcesami były role w „Home and Away” i wielce popularnej australijskiej telenoweli „Sąsiedzi”. Jego pierwszym ważnym filmem kinowym był zaś przebój science-fiction w reżyserii Aleksa Proyasa „Zapowiedź” („Knowing”, 2009), w którym główną rolę zagrał Nicolas Cage. Wystąpił w „Niezniszczalnych 2” („The Expendables 2”, u boku Sylvestra Stallone'a. Wkrótce pojawi się w thrillerze „Cut Bank”.
Philip Seymour Hoffman (Plutarch Heavensbee)
Jeden z najbardziej wszechstronnych i uzdolnionych aktorów amerykańskich, teatralnych i filmowych. Zdobywca Oscara za fenomenalny występ w tytułowej roli w filmie „Capote”; nominowany do Oscara za występy w „Wojnie Charliego Wilsona”, „Wątpliwości” i „Mistrzu”. Urodził się 23.07.1967 w Fairport, stan Nowy Jork. W teatrze zaczął występować w szkole średniej. Ukończył prestiżową New York’s University Tisch School of Arts. Odnosił sukcesy w teatrze m.in. w sztukach „True West” Sama Sheparda, „Mewa” Antoniego Czechowa czy „Kupiec wenecki” Williama Szekspira. Jest związany z Mimi O’Donnell, z którą ma troje dzieci. Jego brat Gordy Hoffman jest scenarzystą. Od 22 roku życia jest abstynentem. Oto jego aktorskie credo: „Aktorzy są odpowiedzialni wobec postaci, które grają. Nie mają ich osądzać, ale uczciwie, z całym twórczym zaangażowaniem, je odtworzyć. Wtedy jest szansa, nawet jeśli postać jest odstręczająca, że widz nie odwróci od niej wzroku, tylko postara się ją zrozumieć”.
Woody Harrelson (Haymitch Abernathy)
Wybitny aktor charakterystyczny, który rozgłos i uznanie krytyki zdobył w latach 90. wieloma kontrowersyjnymi rolami. Urodził się w Midland w stanie Teksas (23.07.1961). Studiował teatr i literaturę angielską w Hanover College w Indianie. Jedną z najgłośniejszych swych ról zagrał u Olivera Stone'a w „Urodzonych mordercach” („Natural Born Killers”, 1994). Zdobył nominację do Oscara i Złotego Globu dla najlepszego aktora za rolę wydawcy „Hustlera” Larry'ego Flynta w filmie Milosza Formana „Skandalista Larry Flynt” („People vs. Larry Flynt”, 1996). Popularność zyskał rolą w serialu komediowym „Cheers” („Zdrówko”). W 1988 roku Harrelson został wyróżniony nagrodą Emmy i podczas ośmiu lat trwania serialu był nominowany do tej nagrody jeszcze czterokrotnie. Po ukończeniu studiów przeniósł się do Nowego Yorku, gdzie odnosił sukcesy w teatrze, m.in. w broadwayowskim przedstawieniu sztuki Neila Simona „Biloxi Blues”. Do teatru powracał wielokrotnie. Zagrał między innymi, wraz z Glenn Close i Laurą Dern, w przedstawieniu „Brooklyn Laundry” w reżyserii Jamesa L. Brooksa, a także w sztukach „The Zoo Story”czy „The Boy Next Door”. Wystąpił także w filmie Rona Sheltona „White Men Can't Jump” (wideo, TVP: „Biali nie potrafią skakać”, 1992), „Niemoralnej propozycji” („Indecent Proposal”, 1993), u boku Roberta Redforda i Demi Moore, „Palmetto” (DVD, TVP: „Palmetto”) Volkera Schlöndorffa, „Alei snajperów” („Welcome to Sarajevo”, 1997) Michaela Winterbottoma, „Cienkiej czerwonej linii” („The Thin Red Line”, 1998) Terrence'a Malicka. Ostatnio odniósł sukces w filmie „The Messenger” (DVD: „W imieniu armii”, 2010, reż. Oren Moverman, nominacja do Oscara za rolę drugoplanową) oraz wyróżnił się bezkompromisową rolą skorumpowanego policjanta w „Brudnym glinie” („Rampart”, 2011, reż. Oren Moverman). Na premierę czeka serial „True Detective”, w którym stworzył aktorski duet z Matthew McConaugheyem.

O twórcy filmu
Francis Lawrence (reżyser i scenarzysta)
Scenarzysta, reżyser i aktor. Urodził się 26.03.1971 w Wiedniu. Studiował produkcję filmową na Loyola Marymount University. Był asystentem kamerzysty przy filmie Allana Moyle'a „Więcej czasu” („Pump Up the Volume”, 1990). Karierę kontynuował jako pełen inwencji realizator teledysków, między innymi dla Jennifer Lopez, Britney Spears, Green Day, Willa Smitha, Sarah McLachlan, Lady Gagi, Jaya-Z, Janet Jackson, Garbage, Pink i Aerosmith. Zdobył nagrodę Grammy za teledysk „Bad Romance” (2011) Lady Gagi. Podpisał także wiele filmów reklamowych (m.in. dla Coca- Coli, McDonald'sa, Pepsi-Coli, Maybeline czy Bacardi). Jako twórca kinowy debiutował thrillerem „Constantine” z Keanu Reevesem.
Filmografia:
2005 – Constantine (Constantine), 2006 – OK Go: Oh No Special Edition (V, kr.m.), 2007 – Jestem legendą (I Am Legend), 2009 – Kings (serial TV, odc. Pilot: Goliath: Part I, prem. TV 15.03.2009, odc. Prosperity, prem. TV 22.03.2009, odc. First Night. prem TV 29.03. 009), 2011 – Woda dla słoni (Water for Elephants), 2012 – Gotham (TV), Touch (serial TV, odc. pilotowy, prem. TV 26.03.2011), 2013 – Igrzyska śmierci: W pierścieniu ognia (The Hunger Games: Catching Fire)



Pobieranie 57.73 Kb.





©absta.pl 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna