Układ w sprawie Antarktyki



Pobieranie 0.5 Mb.
Strona12/14
Data29.04.2016
Rozmiar0.5 Mb.
RodzajReferat
1   ...   6   7   8   9   10   11   12   13   14

SALT II

Kolejna runda negocjacji pomiędzy USA a ZSRR rozpoczęła się 30 stycznia 1975 roku i trwała do 18 czerwca 1979 roku, kiedy to został podpisany układ. Wcześniej strony podpisały jeszcze w 1973 roku oświadczenie z Władywostoku, które stanowiło dalsze uściślenie zasad i artykulację intencji Związku Radzieckiego i USA w sprawach ograniczenia zbrojeń strategicznych.

Głównymi powodami, które spowodowały przeciągnięcie rokowań SALT II w czasie były:


  • trudności weryfikacji ograniczeń nałożonych na międzykontynentalne rakiety balistyczne z głowicami wieloczłonowymi

  • wątpliwości, czy radziecki samolot bombowy średniego zasięgu powinien być zaliczony do rodzaju samolotów strategicznych

  • sprawa zakwalifikowania amerykańskiej rakiety samosterującej do systemów strategicznych.

Po długich negocjacjach osiągnięto porozumienie, które w opinii obserwatorów respektowało przyjętą zasadę równości i jednakowego bezpieczeństwa. Był to niewątpliwy sukces ponieważ Stany Zjednoczone, szczególnie za prezydentury J. Cartera i R.Regana dążyły do uzyskania nieekwiwalentnych korzyści. Ostatecznie jednak po pokonaniu ogromnej ilości problemów doszło do podpisania porozumienia SALT II. Składa się ono z trzech integralnych części:

  1. Układu między ZSRR a Stanami Zjednoczonymi o ograniczeniu strategicznych zbrojeń ofensywnych

  2. Protokołu do układu między ZSRR a USA o ograniczeniu strategicznych zbrojeń ofensywnych

  3. Wspólnego oświadczenia radziecko – amerykańskiego o zasadach i głównych kierunkach dalszych rokowań o ograniczeniu zbrojeń strategicznych obydwu mocarstw.

W sprawie ograniczeń kwantytatywnych porozumienie ustanowiło dla każdej strony jednakowy pułap liczby strategicznych systemów środków przenoszenia głowic nuklearnych na poziomie 2250. W skład tych systemów wchodzą:



  • wyrzutnie międzykontynentalnych balistycznych rakiet bazujących na lądzie

  • wyrzutnie rakiet balistycznych wystrzeliwanych z okrętów podwodnych

  • ciężkie bombowce dalekiego zasięgu zdolne do przenoszenia bomb nuklearnych lub rakiet samosterujących wyposażonych w takie głowice.

Strony porozumienia zobowiązały się nie przekraczać pułapu 1320 systemów naziemnych i morskich wyrzutni rakiet z wieloładunkowymi głowicami jądrowymi oraz ciężkich bombowców wyposażonych w rakiety samosterujące dalekiego zasięgu, tj. powyżej 600 kilometrów. Ponadto uzgodniono, że żadna strona nie przekroczy liczby 820 naziemnych wyrzutni rakiet z głowicami wieloładunkowymi MIRV. W tej liczbie tylko 308 może być wyrzutniami rakiet ciężkich.

Zawarte w porozumieniu SALT II ograniczenia w zakresie doskonalenia strategicznych wprowadzały zakaz:



  • instalowania dodatkowych stałych wyrzutni rakiet naziemnych, zmiany dyslokacji tych wyrzutni, oraz wyposażenia ich w rakiety ponad ilość dotąd rozmieszczanych

  • wykonywania prób wprowadzania do uzbrojenia rakiet naziemnych o udźwigu przewyższającym udźwig najcięższej rakiety odpowiedniego rodzaju w chwili wejścia układu w życie

  • zwiększenia liczby ładunków nuklearnych w pojedynczej wieloładunkowej głowicy w jakimkolwiek istniejącym systemie rakiet balistycznych ponad ich stan istniejący w chwili podpisania porozumienia

  • prowadzenia próbnych lotów i rozmieszczania w okresie trwania ważności porozumienia tylko jednego nowego typu wyrzutni lżejszych rakiet balistycznych z maksymalną liczbą 10 głowic nuklearnych

Ograniczenia te miały obowiązywać w latach 1981-1985. Ponadto w latach 1981-1983 miały być respektowanie zakazy dotyczące wprowadzania wyrzutni rakiet samosterujących naziemnych i morskich o zasięgu ponad 600 kilometrów oraz wprowadzenia do uzbrojenia ruchomych wyrzutni rakiet naziemnych i dokonywania próbnych lotów z tych wyrzutni.

Porozumienie zalecało w celu kontroli przestrzegania ustaleń wykorzystanie w sposób zgodny z ogólnie przyjętymi zasadami prawa międzynarodowego – narodowych technicznych środków kontroli. Strony zobowiązały się podobnie jak w porozumieniach SALT I nie zakłócać w sposób świadomy działania tych środków. Strony zobowiązały się również do dokonywania okresowych wymian danych na temat aktualnego stanu posiadania systemów zbrojeniowych objętych ograniczeniami. Spory miała rozwiązywać Stała Komisja Konsultacyjna

Trzeci dokument podpisany w ramach SALT II określał zasady, założenia i cele kolejnej rundy rokowań. Rezultatem dalszych rokowań miało być znaczne zmniejszenie istniejących potencjałów oraz wprowadzenie dalszych ograniczeń jakościowych w tej dziedzinie.

Porozumieniu SALT II towarzyszy około 70 uzgodnień o charakterze interpretacyjnym.

Osiągnięcie po latach żmudnych negocjacji porozumienie SALT II było zasługą dyplomacji ZSRR oraz sił odprężeniowych w USA. Porozumienie nie zostało jednak podpisane ponieważ w Stanach Zjednoczonych wkrótce po jego uzgodnieniu doszło do ożywienia sił militarystycznych, które postawiły dobie za cel niedopuszczenie do ratyfikacji porozumienia. Przedmiotem szczególnej krytyki były ograniczenia nałożone na rakiety samosterujące dalekiego zasięgu. Na tle ogólnego pogorszenia się stosunków radziecko – amerykańskich w styczniu 1980 rolki prezydent J. Carter podjął decyzję o nieratyfikacji porozumień SALT II przez kongres amerykański. Decyzja ta spowodowała pogorszenie stosunków pomiędzy tymi dwoma państwami. Jednak oba mocarstwa, pomimo braku ratyfikacji dokumentów deklarowały, iż nie zrobią nic, co byłoby sprzeczne z porozumieniem.
BIBLIOGRAFIA:


  1. A. Gradziuk , A. Towpik, SALT – dotychczasowe wyniki, znaczenie i perspektywy, Sprawy Międzynarodowe, Sprawy międzynarodowe., 1974r. nr 12.

  2. A. Towpik, Rozmowy w sprawie ograniczenia zbrojeń strategicznych, Sprawy międzynarodowe, 1972r. nr 3

  3. Cz. Mojsiewicz, Leksykon współczesnych stosunków międzynarodowych, Wrocław 1998r.

  4. Mały słownik stosunków międzynarodowych, red. G. Michałowska, Warszawa 1999r.

  5. T. Łoś – Nowak, Współczesne stosunki międzynarodowe, Wrocław 1997r.

  6. W. Malendowski, Rozbrojenie w: W. Malendowski, Cz. Mojsiewicz, Stosunki międzynarodowe, Warszawa 1998r.

  7. W. Multan, Porozumienia rozbrojeniowe po II Wojnie Światowej, Warszawa 1985r.

  8. Z. Szczerbowski, Strategiczny dialog rozbhrojeniowy SALT, Warszawa 1978r.



Pobieranie 0.5 Mb.

1   ...   6   7   8   9   10   11   12   13   14




©absta.pl 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna