Umieram w Tobie – zmartwychwstaję w Tobie



Pobieranie 44.85 Kb.
Data02.05.2016
Rozmiar44.85 Kb.
Umieram w Tobie – zmartwychwstaję w Tobie

Scenariusz apelu z okazji rocznicy beatyfikacji papieża Jana Pawła II
Jako podkład muzyczny muzyka Ennio Morricone z płyty Themes, proponowane utwory: Once Upon A Time In The West, Bye Bye Colonel.
Narrator I:

Właśnie mija druga rocznica beatyfikacji naszego Ojca Św. 1 maja 2011 roku Sługa Boży Jan Paweł II został ogłoszony błogosławionym. Wróćmy myślami do dni, kiedy ten wielki Polak był z nami.


Narrator II:

Jan Paweł II był 264 papieżem. Pamięć o Nim pozostaje w sercu Kościoła i całej ludzkości.

Karol Wojtyła, wybrany na papieża 16 października 1978 roku, urodził się w Wadowicach, mieście odległym o 50 km od Krakowa, 18 maja 1920 roku; został ochrzczony w dwa dni później w kościele parafialnym przez księdza Franciszka Żaka.

W wieku lat 9 przyjął Komunię Świętą, a mając lat 18 – Sakrament Bierzmowania. Przerwawszy studia z powodu zamknięcia uniwersytetu przez nazistowskich okupantów, pracował w kamieniołomach, a następnie w fabryce sody Solvay.

Od 1942 roku, kiedy rozpoznał powołanie kapłańskie, zaczął uczęszczać na tajne kursy formacyjne seminarium krakowskiego. 1 listopada 1946 roku przyjął święcenia kapłańskie z rąk kardynała Adama Sapiehy. Został następnie wysłany do Rzymu, gdzie uzyskał licencjat i doktorat z teologii.

Powrócił następnie do Polski, gdzie pełnił różne obowiązki duszpasterskie, wykładając jednocześnie teologię. 4 lipca 1958 roku papież Pius XII mianował Go biskupem pomocniczym w Krakowie, a papież Paweł VI, w 1964 roku, arcybiskupem tego miasta. Brał udział w obradach Soboru Watykańskiego II. 26 czerwca 1967 roku Paweł VI wyniósł Go do godności kardynała.

(Rogito)
Narrator III:

Na konklawe 16 października 1978 roku został wybrany przez kardynałów na papieża i przyjął imię Jan Paweł II. W niedzielę 22 października uroczyście zainaugurował swoją posługę Piotrową.

Pontyfikat Jana Pawła II był jednym z najdłuższych w dziejach Kościoła. W tym czasie doszło do wielu różnorodnych, doniosłych przemian. Należy wspomnieć o upadku reżimów, do czego On sam się przyczynił. Aby głosić Ewangelię, odbył wiele podróży do różnych krajów świata.

Jan Paweł II pełnił niestrudzenie posługę Piotrową w duchu misyjnym, oddając wszystkie swe siły, powodowany troską o wszystkie Kościoły.

(tamże)
Recytator I:

Mądrość wpisana w oczy

Uczucie w kamiennej twarzy

I pył na włosach spokojnego dziecka,

młodzieńca,

mężczyzny... człowieka.


Pulchne różowe rączki zwykłego niemowlęcia

Mocne ręce silnego młodzieńca

Powstały po lat dekadach

Błogosławiąc szukających nadziei

Pokazały zielone wzgórza stojącym

w ciemnej dolinie

Zakreśliły znak krzyża w powietrzu zionącym

pustką bezducha.

Zwykły. Niezwyczajny.

Słaby. Najwytrwalszy.

Kochający. Umiłowany... przez wielu.
Ojciec małego człowieka

Ojciec młodego i starca

Ojciec morderczej planety, tragedii, bezprawia

Ojciec bezbronnego, szaleńca, króla, żebraka.


Tęskniący do życia boskiego na gruncie

ludzkiej ziemi.

Polak, który był papieżem.

Ja powiem – to tylko człowiek

Lubiący kremówki z Wadowic
... w Kainie widzący Abla.
Narrator I:

Częściej niż którykolwiek z jego poprzedników spotykał się z Ludem Bożym i przywódcami państw – podczas uroczystości, audiencji ogólnych i prywatnych oraz wizyt duszpasterskich.


Wspomnienia Ojca Św. - Kraków

(płyta CD Śpiewomy i gromy Tobie Święty Ojce... nr 13)


Narrator II:

Najwięcej pielgrzymek odbył do swej ojczyzny – Polski. Podczas piątej pielgrzymki, we Wrocławiu usłyszeliśmy słowa:


Narrator III:

„Każdy powrót do Polski to tak, jak powrót pod znajomą strzechę rodzinnego domu, gdzie każdy najdrobniejszy przedmiot przypomina nam wiele, przypomina nam to, co sercu jest najbliższe, najdroższe.”

(Jan Paweł II, Wrocław 31 maja [1997])
Abba Ojcze

(płyta CD Pokój mój daję Wam... nr 10)


Narrator I:

„Pozdrawiam Cię raz jeszcze Polsko, Ojczyzno moja! Choć przyszło mi żyć w oddali, to jednak nie przestaję czuć się synem tej ziemi i nic, co jej dotyczy, nie jest mi obce.”

(Jan Paweł II, Wrocław 31 maja [1997])

Piastowy jesteś syn – Marek Torzewski

(płyta CD Przekroczyć próg nadziei nr 3)


Narrator II:

Z miłości do młodzieży zainicjował Światowe Dni Młodzieży, które gromadziły miliony młodych ludzi z różnych części świata.


Wspomnienia Ojca Św. - Wadowice

(płyta CD Śpiewomy i gromy Tobie Święty Ojce... nr 7)
Narrator III:

Ulubioną pieśnią papieża, którą sam chętnie śpiewał, była oazowa „Barka”.


Barka – Jan Paweł II A. D. 1979

(płyta CD Pokój mój daję Wam... nr 5)


Narrator I:

Jan Paweł II był nie tylko papieżem, ale również wspaniałym poetą.


Recytator II:

Dorastają znienacka przez miłość, i potem tak nagle dorośli

Trzymając się za ręce wędrują w wielkim tłumie –

(serca schwytane jak ptaki, profile wrastają w półmrok).

Wiem, że w ich sercach bije tętno całej ludzkości.
Trzymając się za ręce usiedli cicho nad brzegiem.

Pień drzewa i ziemia w księżycu: niedoszeptany tli trójkąt.

Mgły nie dźwignęły się jeszcze. Serca dzieci wyrastają nad rzekę.

Czy zawsze tak będzie – pytam – gdy wstaną stąd i pójdą?


Albo też jeszcze inaczej: kielich światła nachylony wśród roślin

Odsłania w każdej z nich jakieś przedtem nieznane dno.

Tego, co w was się zaczęło, czy potraficie nie popsuć,

Czy będziecie zawsze oddzielać dobro i zło?

(K. Wojtyła: Dzieci)
Narrator II:

Jedno z jego ostatnich dzieł to „Tryptyk rzymski”, w którym napisał:


Recytator III:

„<>.

To co było kształtne w bezkształtne.

To co było żywe – oto teraz martwe.

To co było piękne – oto teraz brzydota spustoszenia.

A przecież nie cały umieram,

To co we mnie niezniszczalne trwa!”

(K. Wojtyła: Tryptyk rzymski)


Narrator III:

Jan Paweł II pozostawił wszystkim niezwykłe świadectwo pobożności, świętości życia i powszechnego ojcostwa.


Recytator IV:

Odszedłeś od nas, Ojcze ukochany,

Nas kochający, o nas zatroskany.

Choć Twe życie cierpieniem znaczone,

Spokojnie przeszedłeś na tamtą stronę.

Gdy zbliżyła się już ostatnia chwila,

Odszedłeś cichutko, jak lot motyla.

A dusza twoja rozpromieniona,

Uleciała w Najświętszej Matki ramiona.

Maryi bez reszty siebie zawierzyłeś,

Jej zaufałeś o łaski prosiłeś.

Ciebie stąd zabrał wieków Król Niebieski,

Abyś tam, w jego orszaku królewskim,

Jak tu na ziemi swoimi prośbami,

U stóp Jego tronu wstawiał się za nami.

Już zatrzymałeś się w swym ziemskim biegu,

Zacumowałeś na przystani wiecznej,

Gdzie Ty, Rybaku, jesteś już bezpieczny.

Wielki Sterniku piotrowej łodzi,

Uratowałeś z czerwonej powodzi

Narody pobite i zniewolone,

Krzepiłeś nadzieją serca uciśnione.

Przywódco duchowy wielkiej Victorii,

Zamknąłeś pewien rozdział historii.

Choć Ciebie zabrakło, nie poniosłeś klęski,

Gdyż teraz stajesz przed nami zwycięski.

Dziś przychodzimy Tobie złożyć cześć,

Dla Ciebie zaśpiewać zwycięstwa pieśń,

Bo przecież Ty jeden w bitwie zwyciężyłeś,

Skoro przy swej trumnie ludzi pogodziłeś.

Tyś zawsze stanowczy, jak Polak uparty,

Konsekwentnie odwracał historii karty.

Spójrz, jak na świecie całe miliony,

Z czcią wielką oddają Tobie pokłony.

W hołdzie dla Ciebie korne serca niosą,

I smutne lica skropione łez rosą.

(M. Biernacka: Elegia o Janie Pawle II)
Recytator V:

W dniu pożegnania trwało skupienie,

Modlitwa tłumów, powaga, cierpienie.

Nikt tu nikogo o nic nie pytał,

Tylko wiatr cicho Ewangelię czytał.

Odwracał kartki swym lekkim tchnieniem.

Tłum to zdarzenie uczcił milczeniem.

Kiedy wiatr zamknął Ewangelii księgę,

Zdawało się, że tu swoją potęgę

Objawił Duch Święty i w wiatru jego szumie

Spoczął na Ojca Świętego trumnie.

Wtedy nastąpiło poruszenie wreszcie,

Że to jakiś symbol, gdyż tu w Wiecznym Mieście

Zamknęła się księga życia naszego Pasterza,

Co w imię miłości szlaki przemierzał.

Siał ziarno pokoju na kontynentach,

Urazy darował, krzywd nie pamiętał.

Z miłości podążył za kraty więzienia

Uścisnąć mordercę w geście przebaczenia.

Tam udowodnił, rozmawiając z katem,

Że i morderca był dla niego bratem.

Wróg chciał Go zniszczyć i szaty krwią zbroczył,

A On wokół swych ran narody jednoczył.

Tak ukazywał całej ludzkości,

Jak żyć w przyjaźni, zgodzie i miłości.

Przesłania znaczył złotymi zgłoskami,

By pokój panował między nami.

Jak Ojciec wiodący za rękę swe dziecię

Wprowadził ludzkość w trzecie tysiąclecie.

Szczerze, otwarcie przed całym światem

Testament pisał swym pontyfikatem.

(M. Biernacka, tamże)


Ojcu Świętemu śpiewajmy – Krzysztof Krawczyk

(płyta CD Pokój mój daję Wam... nr 17)


Narrator I:

W blasku Chrystusa zmartwychwstałego, 2 kwietnia roku Pańskiego 2005, o godz. 21.37, gdy sobota dobiegała kresu i w liturgii rozpoczął się już Dzień Pański w Oktawie Wielkanocy, Niedziela Bożego Miłosierdzia, umiłowany Pasterz Kościoła Jan Paweł II przeszedł z tego świata do Ojca. Jego odejściu towarzyszył modlitwą cały Kościół, zwłaszcza młodzież.

(Rogito)

Recytator VI:

Modlitwy idą i wracają – nie ma niewysłuchanej.

Dlatego wszystkie wysłuchane, że każda zwraca się na powrót.

A dlatego powraca każda z modlitw, że wszystkie są z Miłości.

Kto pracował na Miłość, ten z miłością pracował potem będzie.

To jest szczęściem prawdziwym. – Tutaj innego szczęścia nie masz.

(C. K. Norwid: Monolog)
Recytator VII:

Umieram w Tobie –

zmartwychwstaję w Tobie!

I czuję żywy oddech i krwi bicie,

I uwolnione nagle ręce obie,

I w stopach moich

zmartwychwstałe życie...

(W. Bąk: Umieram w Tobie...)

Bibliografia:


  1. Bąk Wojciech, Umieram w Tobie... . [W]: Intencje serca. Antologia poezji religijnej. Zebranie, opracowanie i wstęp Bożysław Walczak, Andrzej Hartliński. Poznań: Księgarnia Świętego Wojciecha, 1985, s. 213.

  2. Biernacka Marta, Elegia o Janie Pawle II [on-line]. [dostęp 11 kwietnia 2011]. Dostępny w Internecie: http://www.ordynariat.wp.mil.pl/biernacka.php).

  3. Jan Paweł II, Pozdrawiam Cię, Polsko, Ojczyzno moja! Wrocław 31 V. [W]: Ojcze Święty, powiedziałeś nam... Myśli i wskazania Ojca Świętego Jana Pawła II z piątej Pielgrzymki Apostolskiej do Polski. Wybór i opracowanie Anna Rastawicka, Zdzisław J. Peszkowski. Warszawa: Wydaw. Soli Deo, 1997, s.9.

  4. Norwid Cyprian Kamil, Poezja i dobroć: wybór z utworów. Warszawa: PIW,1981. Monolog, s.98.

  5. Obitus, depositio et tumulatio Ioannis Pauli pp II sanctae memoriae (Rogito). “L’Osservatore Romano” 2005, nr 5, s. 22 – 23.

  6. Wojtyła Karol, Dzieci [on-line]. [dostęp 17 maja 2011]. Dostępny w Internecie: http://www.guadalupe.opoka.org.pl/prowadzmnie/wiersze5.html.

  7. Wojtyła Karol - Jan Paweł II, Poezje zebrane; Tryptyk rzymski. Kraków: Biały Kruk, 2003, s. 297.

Wykorzystane płyty CD:




  1. Morricone Ennio, Themes [dokument dźwiękowy]. [Kanada]: [Point Productions], [1991]. Płyta CD.

  2. Pokój mój daję Wam... [dokument dźwiękowy]. Warszawa: GM Records, 2004. Płyta CD.

  3. Przekroczyć próg nadziei. Uroczysty Koncert Jubileuszowy z okazji 25-lecia pontyfikatu Ojca Świętego Jana Pawła II [dokument dźwiękowy]. Warszawa: GM Records, [2004]. Płyta CD.

  4. Śpiewomy i gromy Tobie Święty Ojce... Górale Papieżowi [dokument dźwiękowy]. Warszawa: GM Records, [dodatek do czasopisma „Przyjaciółka” nr 3/2004]. Płyta CD.


Opracowanie:

Anna Paprocka

nauczyciel bibliotekarz

Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych w Bolimowie,

Alicja Szczepanik

katecheta

Szkoła Podstawowa w Bolimowie

Wyrażamy zgodę na upowszechnianie scenariusza przez Internet..


Anna Paprocka

Alicja Szczepanik




©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna