Upgow uniwersytet Partnerem Gospodarki Opartej na Wiedzy



Pobieranie 0.51 Mb.
Strona4/8
Data07.05.2016
Rozmiar0.51 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8


Treści merytoryczne:

Ogólne podstawy spektroskopii. Widma oscylacyjne molekuł. Spektroskopia w podczerwieni. Spektroskopia Ramana. Zastosowania spektroskopii oscylacyjnych. Spektroskopia rotacyjna w zakresie mikrofalowym. Spektroskopia oscylacyjno- rotacyjna w podczerwieni. Wibracyjno-rotacyjne widma gazowych substancji. Spektroskopia elektronowa. Widma absorpcyjne w świetle widzialnym i nadfiolecie. Emisyjna spektroskopia elektronowo–oscylacyjna. Fluorescencja i fosforescencja. Spektroskopia magnetycznego rezonansu jądrowego. Magnetyczny rezonans jądrowy protonów. Spektroskopia 1H-NMR. Magnetyczny rezonans jądrowy węgla 13C. Spektroskopia


13C-NMR. Elektronowy Rezonans Paramagnetyczny (rezonans spinu elektronowego). Spektroskopia EPR (ESR). Budowa współczesnej aparatury spektralnej. Metodyka badań spektralnych. Przykłady zastosowań metod spektroskopowych w badaniach naukowych, w ramach różnych dziedzin chemii, fizyki i biologii.

Cele przedmiotu: Przedstawienie podstawowych metod spektroskopii molekularnej, podstawy teoretyczne najbardziej popularnych metod spektroskopii, mechanizmy generacji widm, związki pomiędzy widmami a strukturą molekuł, wpływ różnorodnych oddziaływań wewnątrz jak i między cząsteczkowych na widma molekularne, prawa rządzące przejściami spektralnymi i reguły wyboru rządzące nimi, interpretacja standardowych widm prostych układów molekularnych, zrozumienie roli badań spektralnych w rozwiązywaniu konkretnych problemów badawczych i twórcze wykorzystanie metod spektroskopowych w naukach przyrodniczych. Efekty kształcenia: Po ukończeniu kursu student powinien opanować wiedzę z zakresu podstawowych pojęć spektroskopii molekularnej oraz posiadać zrozumienie i umiejętność wykorzystania ich do rozwiązywania problemów związanych z budową, reaktywnością oraz wzajemnymi oddziaływaniami molekuł a także interpretacją widm prostych układów molekularnych.


Zalecana literatura:

  1. Z. Kęcki, Spektroskopia Molekularna, Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 1992.

  2. R.M. Silverstein, F.X. Webster, D.J. Kiemle, Spektroskopowe Metody Identyfikacji Związków Organicznych, Wyd. Naukowe PWN, 2007.

  3. W. Zieliński, A. Rajca, Metody spektroskopowe i ich zastosowanie do identyfikacji związków organicznych, Wydawnictwo Naukowo- Techniczne, Warszawa 1995.

Numer w siatce studiów:

5

Kod przedmiotu:

0310-2.03.2.010

ECTS:

3

Krystalografia


Forma zajęć:

wykład + laboratorium

Semestr:

letni (2)

Liczba godzin:

15 + 30 = 45







Wykładowca:

dr hab. Barbara Machura

Forma egzaminu:

pisemny


Treści merytoryczne:

Kryształ jako faza uporządkowana. Proces krystalizacji. Metody otrzymywania monokryształów z fazy gazowej, ciekłej i stałej. Krystalizacja makromolekuł i białek. Otrzymywanie i właściwości promieni rentgenowskich. Geometria dyfrakcji promieni rentgenowskich - teoria Lauego, teoria Braggów-Wulfa. Sieć odwrotna a zjawisko dyfrakcji promieni rentgenowskich. Natężenie rentgenowskich refleksów dyfrakcyjnych. Atomowy czynnik rozpraszania. Czynnik struktury. Systematyczne wygaszanie refleksów dyfrakcyjnych. Metody rentgenowskiej analizy strukturalnej monokryształów - metoda Lauego, metoda obracanego kryształu, metody z zastosowaniem przesuwu błony fotograficznej i czterokołowy dyfraktometr monokrystaliczny. Rozwiązywanie struktury kryształu - wstępne badania sieci i symetrii; przekształcenie Fouriera, poszukiwanie struktury przybliżonej, udokładnianie modelu struktury kryształu i interpretacja wyników. Metody badań substancji polikrystalicznych - metoda Debye’a-Scherrera-Hulla, metody z ogniskowaniem promieniowania i dyfraktometr polikrystaliczny. Wskaźnikowanie refleksów dyfrakcyjnych ciał polikrystalicznych. Analiza fazowa. Elektronografia i neutronografia. Struktury pierwiastków oraz związków. Rzeczywista budowa ciał krystalicznych. Strukturalne bazy danych.



Cele przedmiotu: Zaznajomienie studentów z podstawowymi metodami otrzymywania monokryształów, wyjaśnienie geometrii dyfrakcji promieni rentgenowskich na ciałach krystalicznych i zależności natężenia wiązki ugiętej od rodzaju i położenia atomów w komórce elementarnej, omówienie podstawowych metod rentgenowskiej analizy strukturalnej monokryształów i ciał polikrystalicznych, zapoznanie z etapami wyznaczania struktury kryształu, wprowadzenie elementów elektronografii i neutronografii oraz omówienie strukturalnych baz danych.

Efekty kształcenia: Po zakończeniu przedmiotu student powinien wykazać się zrozumieniem podstawowych pojęć krystalografii rentgenowskiej, elektronografii i neutronografii, znać i umieć zastosować poznane metody otrzymywania monokryształów, umieć wybrać monokryształ i przygotować próbkę polikrystaliczną do badań strukturalnych, stosować technikę dyfrakcyjną do rozwiązywania problemów analitycznych, identyfikacyjnych i strukturalnych, korzystać ze strukturalnych baz danych oraz opisać strukturę na podstawie standardowego pliku CIF (crystal information file).

Zalecana literatura:

  1. P. Luger, Rentgenografia strukturalna monokryształów, PWN, Warszawa 1989.

  2. Z. Bojarski, E. Łągiewka, Rentgenowska analiza strukturalna, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice, 1995.

  3. A. Oleś, Metody doświadczalne fizyki ciała stałego, WNT, Warszawa 1998.


Pobieranie 0.51 Mb.

1   2   3   4   5   6   7   8




©absta.pl 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna