Upgow uniwersytet Partnerem Gospodarki Opartej na Wiedzy



Pobieranie 0.51 Mb.
Strona4/8
Data07.05.2016
Rozmiar0.51 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8


Treści merytoryczne:

Ogólne podstawy spektroskopii. Widma oscylacyjne molekuł. Spektroskopia w podczerwieni. Spektroskopia Ramana. Zastosowania spektroskopii oscylacyjnych. Spektroskopia rotacyjna w zakresie mikrofalowym. Spektroskopia oscylacyjno- rotacyjna w podczerwieni. Wibracyjno-rotacyjne widma gazowych substancji. Spektroskopia elektronowa. Widma absorpcyjne w świetle widzialnym i nadfiolecie. Emisyjna spektroskopia elektronowo–oscylacyjna. Fluorescencja i fosforescencja. Spektroskopia magnetycznego rezonansu jądrowego. Magnetyczny rezonans jądrowy protonów. Spektroskopia 1H-NMR. Magnetyczny rezonans jądrowy węgla 13C. Spektroskopia


13C-NMR. Elektronowy Rezonans Paramagnetyczny (rezonans spinu elektronowego). Spektroskopia EPR (ESR). Budowa współczesnej aparatury spektralnej. Metodyka badań spektralnych. Przykłady zastosowań metod spektroskopowych w badaniach naukowych, w ramach różnych dziedzin chemii, fizyki i biologii.

Cele przedmiotu: Przedstawienie podstawowych metod spektroskopii molekularnej, podstawy teoretyczne najbardziej popularnych metod spektroskopii, mechanizmy generacji widm, związki pomiędzy widmami a strukturą molekuł, wpływ różnorodnych oddziaływań wewnątrz jak i między cząsteczkowych na widma molekularne, prawa rządzące przejściami spektralnymi i reguły wyboru rządzące nimi, interpretacja standardowych widm prostych układów molekularnych, zrozumienie roli badań spektralnych w rozwiązywaniu konkretnych problemów badawczych i twórcze wykorzystanie metod spektroskopowych w naukach przyrodniczych. Efekty kształcenia: Po ukończeniu kursu student powinien opanować wiedzę z zakresu podstawowych pojęć spektroskopii molekularnej oraz posiadać zrozumienie i umiejętność wykorzystania ich do rozwiązywania problemów związanych z budową, reaktywnością oraz wzajemnymi oddziaływaniami molekuł a także interpretacją widm prostych układów molekularnych.


Zalecana literatura:

  1. Z. Kęcki, Spektroskopia Molekularna, Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 1992.

  2. R.M. Silverstein, F.X. Webster, D.J. Kiemle, Spektroskopowe Metody Identyfikacji Związków Organicznych, Wyd. Naukowe PWN, 2007.

  3. W. Zieliński, A. Rajca, Metody spektroskopowe i ich zastosowanie do identyfikacji związków organicznych, Wydawnictwo Naukowo- Techniczne, Warszawa 1995.

Numer w siatce studiów:

5

Kod przedmiotu:

0310-2.03.2.010

ECTS:

3

Krystalografia


Forma zajęć:

wykład + laboratorium

Semestr:

letni (2)

Liczba godzin:

15 + 30 = 45







Wykładowca:

dr hab. Barbara Machura

Forma egzaminu:

pisemny


Treści merytoryczne:

Kryształ jako faza uporządkowana. Proces krystalizacji. Metody otrzymywania monokryształów z fazy gazowej, ciekłej i stałej. Krystalizacja makromolekuł i białek. Otrzymywanie i właściwości promieni rentgenowskich. Geometria dyfrakcji promieni rentgenowskich - teoria Lauego, teoria Braggów-Wulfa. Sieć odwrotna a zjawisko dyfrakcji promieni rentgenowskich. Natężenie rentgenowskich refleksów dyfrakcyjnych. Atomowy czynnik rozpraszania. Czynnik struktury. Systematyczne wygaszanie refleksów dyfrakcyjnych. Metody rentgenowskiej analizy strukturalnej monokryształów - metoda Lauego, metoda obracanego kryształu, metody z zastosowaniem przesuwu błony fotograficznej i czterokołowy dyfraktometr monokrystaliczny. Rozwiązywanie struktury kryształu - wstępne badania sieci i symetrii; przekształcenie Fouriera, poszukiwanie struktury przybliżonej, udokładnianie modelu struktury kryształu i interpretacja wyników. Metody badań substancji polikrystalicznych - metoda Debye’a-Scherrera-Hulla, metody z ogniskowaniem promieniowania i dyfraktometr polikrystaliczny. Wskaźnikowanie refleksów dyfrakcyjnych ciał polikrystalicznych. Analiza fazowa. Elektronografia i neutronografia. Struktury pierwiastków oraz związków. Rzeczywista budowa ciał krystalicznych. Strukturalne bazy danych.



Cele przedmiotu: Zaznajomienie studentów z podstawowymi metodami otrzymywania monokryształów, wyjaśnienie geometrii dyfrakcji promieni rentgenowskich na ciałach krystalicznych i zależności natężenia wiązki ugiętej od rodzaju i położenia atomów w komórce elementarnej, omówienie podstawowych metod rentgenowskiej analizy strukturalnej monokryształów i ciał polikrystalicznych, zapoznanie z etapami wyznaczania struktury kryształu, wprowadzenie elementów elektronografii i neutronografii oraz omówienie strukturalnych baz danych.

Efekty kształcenia: Po zakończeniu przedmiotu student powinien wykazać się zrozumieniem podstawowych pojęć krystalografii rentgenowskiej, elektronografii i neutronografii, znać i umieć zastosować poznane metody otrzymywania monokryształów, umieć wybrać monokryształ i przygotować próbkę polikrystaliczną do badań strukturalnych, stosować technikę dyfrakcyjną do rozwiązywania problemów analitycznych, identyfikacyjnych i strukturalnych, korzystać ze strukturalnych baz danych oraz opisać strukturę na podstawie standardowego pliku CIF (crystal information file).

Zalecana literatura:

  1. P. Luger, Rentgenografia strukturalna monokryształów, PWN, Warszawa 1989.

  2. Z. Bojarski, E. Łągiewka, Rentgenowska analiza strukturalna, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice, 1995.

  3. A. Oleś, Metody doświadczalne fizyki ciała stałego, WNT, Warszawa 1998.



1   2   3   4   5   6   7   8


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna