Upgow uniwersytet Partnerem Gospodarki Opartej na Wiedzy


PRZEDMIOT SPECJALIZACYJNY



Pobieranie 0.51 Mb.
Strona7/8
Data07.05.2016
Rozmiar0.51 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8

PRZEDMIOT SPECJALIZACYJNY





Numer w siatce studiów:

9a

Kod przedmiotu:

0310-2.05.3.026

ECTS:

2

Wstęp do syntezy organicznej


Forma zajęć:

wykład + konwersatorium

Semestr:

zimowy (1)

Liczba godzin:

15 + 15 = 30







Wykładowca:

prof. dr hab. inż. Jarosław Polański

Forma egzaminu:

ustny


Treści merytoryczne:

Przedmiot i podstawowe pojęcia syntezy organicznej. Literatura chemiczna. Bazy danych chemicznych przydatne w syntezie organicznej. Planowanie syntezy organicznej. Taktyka, strategia oraz elementy kontroli. Synteza idealna, rutynowa, totalna. Wydajność. Czystość. Strategia syntezy zbieżnej i liniowej. Synteza w przemyśle. Biosynteza. Biotechnologia. Synteza asymetryczna. Selektywność i specyficzność w syntezie organicznej. Reguła Hausera. Kinetyka termodynamiczna i kinetyczna. Projektowanie syntez. Analiza retrosyntetyczna. Synton. Nomenklatura syntonów. Synton donorowy i akceptorowy. Molekuła celu syntetycznego. Rozłączenie. Polaryzacja wiązania. Synton a reagent. Reakcyjne ekwiwalenty prostych syntonów. Modyfikacja syntonów. Umpolung. Grupy zabezpieczające i aktywujące. Przekształcenie grupy funkcyjnej (FGI). Rozłączenia wiązań C-C. Chemoselektywność. Regioselektywność. Stereoselektywność. Pojedyncze rozłączenia celów syntetycznych z jedną grupą funkcyjną. Strategie rozłączeń w cząsteczkach aromatycznych. Układ 1,3-difunkcyjny, 1,4-difunkcyjny, 1,5-difunkcyjny. Chemia karboanionów. Chemia naturalnego syntonu karbonylowego a1. Chemia umploung karbonylowego a1 do d1, 1,3-ditiany. Enolany kwasów i estrów kwasów karboksylowych – generowanie i reaktywność. Kataliza przeniesienia fazowego (PTC). Etery koronowe. Układy katalizowane przez sole tatraalkiloamoniowe. Katalityczny układ dwufazowy (CTP). Mechanizm Mąkoszy. Ekstrakcja pary jonowej. Nagie aniony.



Cele przedmiotu: Przedstawienie przedmiotu i podstawowych pojęć syntezy organicznej, w szczególności strategii i elementów kontroli syntez organicznych oraz retrosyntetycznego projektowania syntezy.

Efekty kształcenia: Po ukończeniu kursu student powinien posiadać podstawową wiedzę na temat planowania syntezy organicznej na drodze analizy retrosyntetycznej.

Zalecana literatura:

  1. J. Skarżewski, Wprowadzenie do syntezy organicznej, PWN, Warszawa, 1999.

  2. S. Warren, Designing Organic Synthesis, Wiley, Chichester, 1997.

  3. C. Willis, M. Willis, Synteza organiczna, Wyd. UJ, Kraków, 2004.

Numer w siatce studiów:

9b

Kod przedmiotu:

0310-2.05.3.027

ECTS:

1

Metody spektroskopowe w chemii biologicznej


Forma zajęć:

wykład

Semestr:

zimowy (1)

Liczba godzin:

15







Wykładowca:

dr inż. Jacek Nycz

Forma egzaminu:

pisemny


Treści merytoryczne:

Znaczenie NMR, EPR, MS w rozwiązywaniu struktur biologicznych i procesów zachodzących w układach biologicznych. NMR [1H NMR, 13C NMR, 31P NMR, 19F NMR, odsprzęganie; 1H{19F} NMR, 31P{1H} NMR, spin jądra, I, systemy spinowe, czas relaksacji, intensywność linii, integracja, wartość przesunięcia chemicznego, stała sprzężenia, J, grupy funkcyjne, DEPT, 2D NMR, gradient pulsu, akwizycja, typy 2D NMR; poprzez wiązanie: COSY, TOCSY, heteronuclear korelacja, (HSQC, HMBC, HMQC), 2D-INADEQUATE, poprzez przestrzeń: NOESY, ROESY, HOESY, NMR w ciele stałym, in vivo NMR, badanie metabolitów za pomocą spektroskopii NMR]. EPR [podstawowe pojęcia i definicje; EPR, ESR, EMR, porównanie NMR z ESR, efekt Zeman’a, dublet Kramer’a, zero-field splitting (ZFS), najważniejsze równania EPR, relaksacja protonu lub elektronu, typy spektrometrów, Historia EPR, sygnał absorpcyjny, pierwsza pochodna, sprzężenie subtelne, nadsubtelne (A), wartości czynnika g dla układów paramagnetycznych oraz wolnych rodników, spin jądra, I, intensywność linii, trójkąt Pascala, pułapki, rodnik Gomberg’a, badanie metabolitów, kontrola czystości leków]. MS [typy jonizacji (Elektronowa, Chemiczna), pozostałe metody (Electrospray Ionization, Desorption Ionization)] m/z analiza, Selected Ion Monitoring (SIM), pozostałe typy analizy mas, Mass Spectrometry/Mass Spektrometry (MS/MS), HRMS, określanie składu pierwiastkowego na podstawie intensywności sygnałów izotopowych, naturalna zawartość izotopów, masa atomowa i molekularna, obliczanie masy właściwej oraz defekt masy, chlor i brom, sygnały izotopowe, intensywność, jonizacja, fragmentacja, reguła azotu, jony metastabilne, reguła Stevenson’a, utrata obojętnej cząsteczki, rozpad, podobne fragmentacje, ważne przegrupowania: McLaffertego, Retro Diels–Alder’a, peptydy].



Cele przedmiotu: Przedstawienie podstaw nowoczesnych metod: NMR, EPR, MS: oraz ich atuty i ograniczenia w identyfikacji związków.

Efekty kształcenia: Po ukończeniu kursu student powinien opanować podstawową wiedzę z zakresu NMR, EPR, MS oraz posiadać zrozumienie tych technik i umiejętność identyfikacji związków, problemów związanych z ich budową, trwałością.

Zalecana literatura:

  1. P. W. Atkins, Chemia fizyczna, PWN, Warszawa, 2007.

  2. G. Gauglitz, T. Vo-Dinh, Solid-state NMR, in Handbook of Spectroscopy, volume: Methods 2: NMR Spectroscopy, Wiley-VCH, Weinheim, 2003.

  3. L.A. Kazicyna, N.B. Kuplerska, Metody spektroskopowe wyznaczania struktury związków organicznych, PWN, Warszawa, 1976.

Numer w siatce studiów:

9c

Kod przedmiotu:

0310-2.05.3.033

ECTS:

2

Wstęp do farmakologii


Forma zajęć:

wykład + konwersatorium

Semestr:

letni (2)

Liczba godzin:

15 + 15 = 30







Wykładowca:

prof. dr hab. inż. Jarosław Polański,

dr Robert Musioł



Forma egzaminu:

pisemny


Treści merytoryczne:

Przedmiot badań i podstawowe pojęcia farmakologii. Farmacja a farmakologia. Nazewnictwo leków. Postać leku. Metabolit leku. Prolek. Wchłanianie leku. Mechanizmy działania leku, dystrybucja, redystrybucja i biotransformacje leku. Wydalanie leku. Transport leku. Farmakokinetyka. Matematyczny model farmakokinetyki. Kompartment. Komórkowe i molekularne mechanizmy działania leków. Receptory i wtórne przekaźniki. Klasyfikacja receptorów. Przenoszenie sygnału przez błonę komórkową. Mechanizmy oddziaływania leków z kanałami jonowymi. Komórkowe procesy regulacyjne. Inżynieria genetyczna. Introdukcja genów do komórek. Terapia antysensowa. Proleki wytwarzane metodą inżynierii genetycznej. Rekombinacja. Insulina. Chronofarmakologia i farmakogentyka. Chemiczne i farmakologiczne klasyfikacje leków. Grupy leków i mechanizmy ich działania. Toksykologia. Interakcje leków. Witaminy. Hydrofobowość. Hydrofilowość. Witaminy rozpuszczalne w tłuszczach. Witaminy rozpuszczalne w wodzie. Witamina C. Izoprenoidy. Hormony. Steroidy. Glikokortykosteroidysteroidy. Doping sportowy. Narkotyki. Opioidy. Amfetamina. Heroina. Antybiotyki. Sulfonoamidy. Leki moczopędne. Leki przeciwhistaminowe. Prostaglandyny. Leki przeciwmiażdżycowe. Cytostatyki. Botanika farmaceutyczna. Farmakopea. Prawne uwarunkowania stosowania leków. Informatyka medyczna. Internetowe bazy medyczne i farmakologiczne.



Cele przedmiotu: Przedstawienie przedmiotu i podstawowych pojęć farmakologii. Zapoznanie studentów z problemami działania leków i klasyfikacji leków ze względu na ich mechanizm oddziaływania w żywym organizmie.

Efekty kształcenia: Po ukończeniu kursu student powinien posiadać wiedzę na temat podstawowych klas leków oraz metod badania i opisu ich oddziaływań w organizmie.

Zalecana literatura:

  1. A. Zejc, M. Gorczyca, Chemia leków, PZWL, Warszawa, 2002.

  2. W. Kostowski (red.), Farmakologia. Podstawy farmakoterapii, PZWL, Warszawa, 2003.

  3. R. Silverman, Chemia organiczna w projektowaniu leków, WNT, Warszawa, 2004.


Numer w siatce studiów:

9d

Kod przedmiotu:

0310-2.05.3.034

ECTS:

1

Projektowanie molekularne


Forma zajęć:

wykład

Semestr:

letni (2)

Liczba godzin:

15







Wykładowca:

prof. dr hab. inż. Jarosław Polański,

dr Andrzej Bąk



Forma egzaminu:

pisemny



Treści merytoryczne:

Przedmiot i podstawowe pojęcia projektowania molekularnego. Projektowanie molekularne. Projektowanie leków. Przestrzeń chemiczna. Pojęcie lekoprzydatności (drug-likeness). Synteza chemiczna w testowaniu zależności struktura-aktywność. Synteza w poszukiwaniu określonych właściwości (property oriented). Intuicja i przypadek w projektowaniu i komercjalizacji nowych leków. Przyroda – ślepy zegarmistrz. Penicylina. Sidenofil. Procedury skriningowe z siłowym algorytmem brut force. Chemia kombinatoryczna w sektorze akademickim i przemysłowym. Wysokowydajne procedury skriningowe in vitro oraz in silico. Od danych do leków. Projektowanie molekularne z wykorzystaniem danych opisujących strukturę receptorową oraz ligand. Modelowanie molekularne. Wysokowydajne procedury generowanie struktur molekularnych. Grafika molekularna. Mechanika molekularna. Pole sił. MM+. AMBER. BIO+. Semiempiryczne metody kwantowe. Dynamika molekularna. 2D i 3D przeszukiwanie struktur i podstruktur w projektowaniu leków. Deskryptory molekularne. Mapowanie receptora. Pojęcie farmakofora. Podobieństwo i różnorodność (molecular diversity) cząsteczkowa. Model powierzchni receptorowej. Odwzorowanie struktura – aktywność w metodach QSAR. Dokowanie molekularne. Problemy analizy danych. Walidacja krzyżowa. Regresja głównych czynników (PCR). Metoda częściowych najmniejszych kwadratów (PLS). Y-randomizacja. Docelowe struktury receptorowe. Struktura białka. DNA. Sacharydy. Dane krystalograficzne. Baza danych strukturalnych Cambridge. Receptoroniezależne i receptorozależne modelowanie QSAR COMFA. 4D-QSAR Hopfingera i Vedaniego. Allosteryczny efekt dopasowania receptora i liganda oraz jego symulacje in silico. 5D QSAR. Symulacje wielostanowego efektu solwatacji. 6D QSAR. Virtual toxlab. Projektowanie de novo. Bioinformatyka. Genomika.



Cele przedmiotu: Przedstawienie przedmiotu i podstawowych pojęć projektowania molekularnego oraz wprowadzenie do chemii leków in silico oraz projektowania leków. Omówienie podstawowych problemów wprowadzania nowych leków do produkcji oraz znaczenia projektowania molekularnego w sektorze badawczym oraz biznesie farmaceutycznym.

Efekty kształcenia: Po ukończeniu kursu student powinien posiadać podstawową wiedzę na temat współczesnych metod modelowania molekularnego in silico, projektowania efektorów biologicznych w oparciu o dane opisujące budowę receptora i szeregu ligandów. Laboratorium (blok 9a – chemoinformatyka) dostarcza praktycznych umiejętności w zakresie symulacji komputerowych w omawianym zakresie.

Zalecana literatura:

  1. G. Schneider, K-H. Baringhaus, Molecular Design. Concepts and Applications, Wiley-VCH, Weinheim, 2007.

  2. G. Patrick, Chemia leków, PWN, Warszawa, 2004.

  3. J. Gasteiger, T. Engel (Eds), Chemoinformatics. A Textbook, Wiley-VCH, Weinheim, 2003.

Numer w siatce studiów:

9e

Kod przedmiotu:

0310-2.10.3.028/0310-2.10.3.035

ECTS:

7

Blok laboratorium


Forma zajęć:

laboratorium

Semestr:

letni (2)

Liczba godzin:

135







Wykładowca:

prof. dr hab. Jarosław Polański*

Forma egzaminu:

zaliczenie

* zespół dydaktyczny pod kierunkiem prof. dr hab. Jarosława Polańskiego
Treści merytoryczne:

Blok laboratorium stanowi uzupełnienie zestawu przedmiotów specjalizacyjnych. Studenci dokonują indywidualnego wyboru do wymaganego minimum godzinowego spośród podanego poniżej zestawu ćwiczeń. Preparatyka kosmetyczna: metody przygotowywania i zestawiania preparatów kosmetycznych, badania właściwości preparatów kosmetycznych. Chemoinformatyka: metody obliczeniowe w chemii in silico. Chemia leków II: zaawansowana preparatyka organiczna wybranych związków o przeznaczeniu farmakologicznym. Fizyka medyczna w chemii leków: metody fizyczne w chemii organicznej. Preparatyka organiczna: zaawansowana synteza organiczna. Krystalochemia białek: wykorzystanie metod krystalograficznych w chemii leków. Analityka leków i kosmetyków: wykorzystanie metod chromatograficznych HPLC-MS, GC-MS w analizie leków i kosmetyków. Metody instrumentalne w chemii medycznej: wykorzystanie metod NMR i MS w chemii leków i kosmetyków. Projekt badawczy: wykonanie wieloetapowej zaawansowanej syntezy organicznej preparatu farmaceutycznego w oparciu o własne studium literaturowe.



Cele przedmiotu: Praktyczne zapoznanie studentów z problemami projektowania, testowania i otrzymywania preparatów farmaceutycznych i kosmetycznych. Poszczególne bloki ćwiczeń zaznajamiają studentów zarówno z problemami chemii preparatywnej jak i obliczeniowej.

Efekty kształcenia: Po ukończeniu kursu student powinien posiadać praktyczne umiejętności w zakresie współczesnych metod organizacji i prowadzenia badań w chemii leków i kosmetyków.

Zalecana literatura:

  1. J. March, Chemia Organiczna, WNT, Warszawa, 1975.

  2. G. Patrick, Chemia leków, PWN, Warszawa, 2004.

  3. J. Gasteiger, T. Engel (Eds), Chemoinformatics. A Textbook, Wiley-VCH, Weinheim, 2003.



1   2   3   4   5   6   7   8


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna