Uroczysta panachyda (nabożeństwo żałobne) za duszę Tarasa Szewczenki



Pobieranie 13.12 Kb.
Data05.05.2016
Rozmiar13.12 Kb.
Program uroczystości
godz. 16 cerkiew parafialna Parafii Prawosławnej pw. św. Piotra (Mohyły) w Lublinie (ul. Dolińskiego 1)

Uroczysta panachyda (nabożeństwo żałobne) za duszę Tarasa Szewczenki,

której przewodniczyć będzie Prawosławny Arcybiskup Lubelski i Chełmski Abel


godz.17 Akademickie Centrum Kultury UMCS „Chatka Żaka” (ul. Radziszewskiego 16) – Sala Widowiskowa

Uroczysty koncert z okazji 200-lecia urodzin Tarasa Szewczenki

W programie:

- wykład dra Andrija Sawencia o Tarasie Szewczence,

- program artystyczny w wykonaniu uczniów Ukraińskiej Szkoły Niedzielnej w Lublinie z międzyszkolnych i międzyprzedszkolnego zespołów nauczania języka ukraińskiego,

- pieśni do słów Tarasa Szewczenki w wykonaniu ukraińskich studentów Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. Szymona Szymonowica w Zamościu

- program artystyczny w wykonaniu studentów filologii ukraińskiej Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie,

- koncert Ukraińskiego Zespołu Pieśni i Tańca „Ranok” z Bielska Podlaskiego,

- wystąpienia oficjalnych gości.


CZYTANIE SZEWCZENKI NA SKWERZE SZEWCZENKI

Dokładnie w 200. rocznicę urodzin Tarasa Szewczenki



w niedzielę 9 marca 2014 roku o godz. 12

na skwerze im. Tarasa Szewczenki w Lublinie (róg ulic Ruskiej i Podzamcze)

będziemy wspólnie czytać poezję Tarasa Szewczenki.

Zapraszamy!
Taras Szewczenko
Taras Szewczenko był ukraińskim wieszczem narodowym, jedną z kluczowych postaci w dziejach kultury ukraińskiej. Jego księga poezji Kobzar znajduje się w każdym ukraińskim domu. Był nie tylko wybitnym poetą epoki romantyzmu, ale także powieściopisarzem i dramaturgiem, artystą-malarzem, osobą zaangażowaną w ukraińskie odrodzenie narodowe połowy XIX wieku.

Taras Szewczenko urodził się 9 marca 1814 we wsi Moryńce na centralnej Ukrainie w rodzinie pańszczyźnianego chłopa. Wkrótce jego rodzice, Maria i Grzegorz, przenieśli się do wsi Kiryłówka. Niedługo później umarli, najpierw matka, dwa lata później ojciec. Trudny był los sieroty w pańszczyźnianej wsi. Młody Taras uczył się w szkółce cerkiewnej, potem u miejscowego diaka. Wcześnie zaczął interesować się malarstwem.

Właściciel wsi, Wasilij Engelhardt, zabrał go ze sobą jako służącego do Wilna i Petersburga. Szczególnie Petersburg wywarł wielki wpływ na młodego Szewczenkę. Dzięki wsparciu miejscowej społeczności ukraińskiej i zainteresowaniu rosyjskich artystów Petersburga jego wielki talent malarski został dostrzeżony. Ukraińscy i rosyjscy przyjaciele Szewczenki wykupili go z pańszczyzny i dzięki temu mógł podjąć studia na Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, pod kierunkiem wybitnego rosyjskiego malarza Karola Briułłowa.

W połowie lat 40. XIX w., po ukończeniu studiów, Szewczenko wrócił na Ukrainę, do Kijowa. Został współpracownikiem Komisji Archeograficznej, badającej i dokumentującej przeszłość Ukrainy. Sporządzał na potrzeby komisji rysunki zabytków historycznych na Wołyniu, Podolu, Kijowszczyźnie i Połtawszczyźnie. Włączył się też w życie polityczno-społeczne Kijowa, wstąpił do tajnej organizacji – Bractwo św. Cyryla i Metodego, do której należało grono wybitnych przedstawicieli młodego pokolenia ukraińskiego ruchu narodowego.

Podczas likwidacji Bractwa przez władze w 1847 r. Szewczenko został aresztowany. Został skazany na wcielenie do wojska jako szeregowiec z zakazem pisania i rysowania. Początkowo służył w twierdzy w Orsku na Uralu. Następnie jako rysownik brał udział w ekspedycji badawczej nad Morzem Aralskim, a po jej zakończeniu przebywał w Orenburgu, gdzie zaprzyjaźnił się z polskimi zesłańcami. Wkrótce znowu karnie zesłano go do koszar, do twierdzy Nowopietrowskiej nad Morzem Kaspijskim. Tam również zaprzyjaźnił się z kilkoma zesłańcami-Polakami. Łącznie spędził w wojsku 10 lat.

Szewczenko został zwolniony dopiero w 1857 r. Nie mógł jednak zamieszkać na Ukrainie i osiadł w Niżnym Nowogrodzie. Dopiero rok później otrzymał zezwolenie na zamieszkanie w Petersburgu. Właśnie tam spędził ostatnie lata swego życia. Tutaj dalej zajmował się malarstwem i poezją. Zastał członkiem rzeczywistym rosyjskiej Akademii Sztuk Pięknych (1860). Dopiero w 1859 r. uzyskał zgodę na wyjazd na Ukrainę, jednak znów został tam aresztowany i zakazano mu pobytu na Ukrainie.

Taras Szewczenko zmarł 10 marca 1861 r. w Petersburgu. Początkowo pochowany został na cmentarzu Smoleńskim w Petersburgu. Kilka miesięcy później, w maju 1861 r., zgodnie z wolą poety, jego ciało złożono na wysokim wzgórzu nad Dnieprem pod Kaniowem. Pogrzeb poety stał się wielką manifestacją. W ciągu 47 lat życia zaledwie 3,5 roku spędził jako wolny człowiek.

W dorobku literackim Tarasa Szewczenki jest kilkadziesiąt utworów poetyckich, zebranych w tomie Kobzar (Kobziarz). Pierwszego pełnego tłumaczenia Kobziarza na język polski dokonał mieszkający w Lublinie Ukrainiec – Piotr Kupryś (tom ukazał się w 2008 r.). Szewczenko wprowadził nowe formy do poezji ukraińskiej, wywarł również wielki wpływ na rozwój nowoczesnego ukraińskiego języka literackiego. Jego twórczość miała wielkie znaczenie dla podniesienia autorytetu języka ukraińskiego. Napisał również – w języku rosyjskim kilka powieści. Był także autorem kilku dramatów w języku ukraińskim i rosyjskim.



W ukraińskiej tradycji narodowej postać Tarasa Szewczenki jest symboliczną. Każdego roku na całym świecie Ukraińcy uroczyście czczą pamięć swego narodowego wieszcza. W 2014 r. przypada 200-lecie urodzin Tarasa Szewczenki, która będzie uroczyście obchodzona na całym świecie.




©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna