Ustęp Do przyjaciół Moskali



Pobieranie 11.86 Kb.
Data08.05.2016
Rozmiar11.86 Kb.
Adam Mickiewicz Dziadów części III Ustęp
Do przyjaciół Moskali
Ten Ustęp Przyjaciołom Moskalom poświęca Autor
Wy — czy mnie wspominacie! ja, ilekroć marzę

O mych przyjaciół śmierciach, wygnaniach, więzieniach,

I o was myślę: wasze cudzoziemskie twarze

Mają obywatelstwa prawo w mych marzeniach.


Gdzież wy teraz? Szlachetna szyja Rylejewa1,

Którąm jak bratnią ściskał, carskimi wyroki

Wisi do hańbiącego przywiązana drzewa;

Klątwa ludom, co swoje mordują proroki.


Ta ręka, którą do mnie Bestużew2 wyciągnął,

Wieszcz i żołnierz, ta ręka od pióra i broni

Oderwana, i car ją do taczki zaprzągnął;

Dziś w minach3 ryje, skuta obok polskiej dłoni.


Innych może dotknęła sroższa niebios kara;

Może kto z was urzędem, orderem zhańbiony,

Duszę wolną na wieki przedał w łaskę cara

I dziś na progach jego wybija pokłony.


Może płatnym językiem tryumf jego sławi

I cieszy się ze swoich przyjaciół męczeństwa,

Może w ojczyźnie mojej moją krwią się krwawi

I przed carem, jak z zasług, chlubi się z przeklęstwa.


Jeśli do was, z daleka, od wolnych narodów,

Aż na północ zalecą te pieśni żałosne

I odezwą się z góry nad krainą lodów, —

Niech wam zwiastują wolność, jak żurawie wiosnę4.


Poznacie mię po głosie; pókim był w okuciach,

Pełzając milczkiem jak wąż, łudziłem despotę,

Lecz wam odkryłem tajnie zamknięte w uczuciach

I dla was miałem zawsze gołębia prostotę.


Teraz na świat wylewam ten kielich trucizny,

Żrąca jest i paląca mojej gorycz mowy,

Gorycz wyssana ze krwi i z łez mej ojczyzny,

Niech zrze i pali, nie was, lecz wasze okowy.


Kto z was podniesie skargę, dla mnie jego skarga

Będzie jak psa szczekanie, który tak się wdroży

Do cierpliwie i długo noszonej obroży,

Że w końcu gotów kąsać — rękę, co ją targa.


Temat: Adam Mickiewicz wobec Rosji i Rosjan. Zinterpretuj wiersz Do przyjaciół Moskali w kontekście innych utworów poety.


Uwzględnij:

  • kontekst biograficzny

  • obraz i ocenę carskiego systemu

  • obraz Rosji i Rosjan

  • kontekst historyczny: działalność i powstanie dekabrystów

  • język utworu

  • kreację podmiotu lirycznego

  • inne utwory, np. „Pana Tadeusza”, „Dziady” cz. III, „Ustęp”




1 Rylejew Kondratij Fiodorowicz (1795-1826), rosyjski poeta; jeden z przywódców powstania dekabrystów (1825), po jego klęsce skazany na śmierć i powieszony. Reprezentował nurt romantycznej poezji obywatelskiej, patriotycznej. Tłumacz utworów A. Mickiewicza.

2 Bestużew, Aleksandr Aleksandrowicz, pseudonim Marlinski (1797-1837), romantyk, rosyjski prozaik i krytyk literacki; dekabrysta, skazany na zesłanie do Jakucka, 1829 przeniesiony na Kaukaz. Wraz z K.F. Rylejewem wydawał 1823-1825 almanach Polarnaja Zwiezda, w którym publikował przeglądy literackie.

3 kopalniach

4 Wczesną wiosną, żurawie w okresie godowym wydają charakterystyczny dźwięk przypominający krzyk.




©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna