W artykule 3, w pierwszym tiret, liczbę „15" zastępuje się liczbą „25"



Strona1/5
Data03.05.2016
Rozmiar1 Mb.
  1   2   3   4   5
17. KONSUMENCI I OCHRONA ZDROWIA
32000 D 0323: Decyzja Komisji 2000/323/WE z dnia 4 maja 2000 r. ustanawiająca Komitet Konsumentów (notyfikowana jako dokument nr C (2000) 408) (Dz.U. L 111 z 9.5.2000, str. 30).
W artykule 3, w pierwszym tiret, liczbę „15” zastępuje się liczbą „25”.

18. WSPÓŁPRACA W ZAKRESIE WYMIARU SPRAWIEDLIWOŚCI I SPRAW WEWNĘTRZNYCH


A. WSPÓŁPRACA SĄDOWA W SPRAWACH CYWILNYCH I HANDLOWYCH
1. 32000 R 1346: Rozporządzenie Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego (Dz.U. L 160 z 30.6.2000, str. 1).
(a) W artykule 44 ustęp 1 dodaje się następujące litery:
„(l) Konwencja między Federacyjną Ludową Republiką Jugosławii a Królestwem Grecji w sprawie wzajemnego uznawania i wykonywania orzeczeń, podpisana w Atenach dnia 18 czerwca 1959 r.;
(m) Umowa między Federacyjną Ludową Republiką Jugosławii a Republiką Austrii w sprawie wzajemnego uznawania i wykonywania orzeczeń sądów arbitrażowych i ugód zawartych przed sądami arbitrażowymi w sprawach handlowych, podpisana w Belgradzie dnia18 marca 1960 r.;
(n) Konwencja między Federacyjną Ludową Republiką Jugosławii a Republiką Włoską w sprawie wzajemnej współpracy sądowej w sprawach cywilnych i administracyjnych, podpisana w Rzymie dnia 3 grudnia 1960 r.;
(o) Umowa między Socjalistyczną Federacyjną Republiką Jugosławii a Królestwem Belgii w sprawie współpracy sądowej w sprawach cywilnych i handlowych, podpisana w Belgradzie dnia 24 września 1971 r.;
(p) Konwencja między Rządami Jugosławii i Francji w sprawie uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach cywilnych i handlowych, podpisana w Paryżu dnia 18 maja 1971 r.;
(q) Umowa między Czechosłowacką Republiką Socjalistyczną i Republiką Grecką w sprawie pomocy prawnej w sprawach cywilnych i karnych, podpisana w Atenach dnia 22 października 1980 r., nadal obowiązująca między Republiką Czeską i Grecją;
(r) Umowa między Czechosłowacką Republiką Socjalistyczną i Republiką Cypryjską w sprawie pomocy prawnej w sprawach cywilnych i karnych, podpisana w Nikozji dnia 23 kwietnia 1982 r., nadal obowiązująca między Republiką Czeską i Cyprem;
(s) Traktat między Rządem Czechosłowackiej Republiki Socjalistycznej i Rządem Republiki Francuskiej w sprawie pomocy prawnej i uznawania oraz wykonywania orzeczeń w sprawach cywilnych, rodzinnych i handlowych, podpisany w Paryżu dnia 10 maja 1984 r., nadal obowiązujący między Republiką Czeską i Francją;
(t) Traktat między Czechosłowacką Republiką Socjalistyczną i Republiką Włoską w sprawie pomocy prawnej w sprawach cywilnych i karnych, podpisany w Pradze dnia 6 grudnia 1985 r., nadal obowiązujący między Republiką Czeską i Włochami;
(u) Umowa między Republiką Łotwy, Republiką Estonii i Republiką Litwy o pomocy prawnej i stosunkach prawnych, podpisana w Tallinie dnia 11 listopada 1992 r.;
(v) Umowa między Republiką Estońską a Rzecząpospolitą Polską o pomocy prawnej i stosunkach prawnych w sprawach cywilnych, pracowniczych i karnych, sporządzona w Tallinie dnia 27 listopada 1998 r.;
(w) Umowa między Republiką Litewską a Rzecząpospolitą Polską o pomocy prawnej i stosunkach prawnych w sprawach cywilnych, rodzinnych, pracowniczych i karnych, sporządzona w Warszawie dnia 26 stycznia 1993 r.”;
(b) W załączniku A, pomiędzy pozycją dotyczącą Belgii a pozycją dotyczącą Niemiec, dodaje się następujące pozycje:
„ČESKÁ REPUBLIKA

– Konkurs

– Nucené vyrovnání

– Vyrovnání”


oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Niemiec a pozycją dotyczącą Grecji:
„EESTI

– Pankrotimenetlus”


oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Włoch a pozycją dotyczącą Luksemburga:
„ΚΥΠΡOΣ

– Υποχρεωτική εκκαθάριση από το Δικαστήριο

(przymusowa likwidacja postanowieniem sądu)

– Εκούσια εκκαθάριση από πιστωτές κατόπιν Δικαστικού Διατάγματος

(dobrowolna likwidacja wierzyciela postanowieniem sądu)

– Εκούσια εκκαθάριση από μέλη

(dobrowolna likwidacja spółki (udziałowców))

– Εκκαθάριση με την εποπτεία του Δικαστηρίου

(likwidacja będąca przedmiotem nadzoru sądu)

– Πτώχευση κατόπιν Δικαστικού Διατάγματος

(upadłość postanowieniem sądu)

– Διαχείριση της περιουσίας προσώπων που απεβίωσαν αφερέγγυα

(zarząd majątkiem osób niewypłacalnych w momencie śmierci)
LATVIJA

– maksātnespēja


LIETUVA

– Bankroto byla

– Bankroto procedūra

– Likvidavimo procedūra”


oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Luksemburga a pozycją dotyczącą Niderlandów:
„MAGYARORSZÁG

– Csődeljárás

– Felszámolási eljárás
MALTA

– Falliment

– Stralċ permezz tal-Qorti

– Stralċ volontarju tal-kredituri”


oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Austrii a pozycją dotyczącą Portugalii:
„POLSKA

– Postępowanie upadłościowe,

– Postępowanie układowe”
oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Portugalii a pozycją dotyczącą Finlandii:
„SLOVENIJA

– Stečajni postopek

– Skrajšani stečajni postopek

– Postopek prisilne poravnave

– Prisilna poravnava v stečaju

– Likvidacija pravne osebe pred sodiščem


SLOVENSKO

– Konkurzné konanie

Nútené vyrovnanie

– Vyrovnanie”;


(c) W załączniku B, pomiędzy pozycją dotyczącą Belgii a pozycją dotyczącą Niemiec, dodaje się następujące pozycje:
„ČESKÁ REPUBLIKA

– Konkurs

– Nucené vyrovnání”
oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Niemiec a pozycją dotyczącą Grecji:
„EESTI

– Pankrotimenetlus”


oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Włoch a pozycją dotyczącą Luksemburga:
„ΚΥΠΡOΣ

– Υποχρεωτική εκκαθάριση από το Δικαστήριο

(przymusowa likwidacja postanowieniem sądu)

– Εκκαθάριση με την εποπτεία του Δικαστηρίου

(likwidacja będąca przedmiotem nadzoru sądu)

– Εκούσια εκκαθάριση από πιστωτές (με την επικύρωση του Δικαστηρίου)

(dobrowolna likwidacja (potwierdzona sądownie))

– Πτώχευση

(upadłość)

– Διαχείριση της περιουσίας προσώπων που απεβίωσαν αφερέγγυα

(zarząd majątkiem osób niewypłacalnych w momencie śmierci)
LATVIJA

– bankrots

– likvidācija

– sanācija


LIETUVA

– Likvidavimo procedūra”


oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Luksemburga a pozycją dotyczącą Niderlandów:
„MAGYARORSZÁG

– Csődeljárás

– Felszámolási eljárás
MALTA

– Falliment

– Stralċ permezz tal-Qorti

– Stralċ volontarju tal-kredituri”


oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Austrii a pozycją dotyczącą Portugalii:
„POLSKA

– Postępowanie upadłościowe”


oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Portugalii a pozycją dotyczącą Finlandii:
„SLOVENIJA

– Stečajni postopek

– Skrajšani stečajni postopek

– Likvidacija pravne osebe pred sodiščem


SLOVENSKO

– Konkurzné konanie

– Nútené vyrovnanie

– Vyrovnanie”


(d) W załączniku C, pomiędzy pozycją dotyczącą Belgii a pozycją dotyczącą Niemiec, dodaje się następujące pozycje:
„ČESKÁ REPUBLIKA

– Správce podstaty

– Předběžný správce

– Vyrovnací správce

– Zvláštní správce

– Zástupce správce”


oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Niemiec a pozycją dotyczącą Grecji:
„EESTI

– Pankrotihaldur

– Ajutine pankrotihaldur

– Usaldusisik”

oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Włoch a pozycją dotyczącą Luksemburga:
„ΚΥΠΡOΣ

– Εκκαθαριστής και Προσωρινός Εκκαθαριστής (syndyk i syndyk tymczasowy)

– Επίσημος Παραλήπτης (kurator masy upadłości)

– Διαχειριστής της Πτώχευσης (syndyk masy upadłościowej)

– Εξεταστής (inspektor)
LATVIJA

– administrators

– tiesu izpildītājs

– likvidators


LIETUVA

– Įmonės administratorius

– Įmonės likvidatorius”
oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Luksemburga a pozycją dotyczącą Niderlandów:
„MAGYARORSZÁG

– Vagyonfelügyelő

– Felszámoló
MALTA

– Kuratur tal-fallut

– Likwidatur

– Riċevitur uffiċjali”


oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Austrii a pozycją dotyczącą Portugalii:
„POLSKA

– Syndyk


– Nadzorca sądowy”
oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Portugalii a pozycją dotyczącą Finlandii:
„SLOVENIJA

– Poravnalni senat (senat treh sodnikov)

– Upravitelj prisilne poravnave

– Stečajni senat (senat treh sodnikov)

– Stečajni upravitelj

– Upniški odbor

– Likvidacijski senat (kot stečajni senat, če sodišče ne odloči drugače)

– Likvidacijski upravitelj (kot stečajni upravitelj, če sodišče ne odloči drugače)


SLOVENSKO

– Predbežný správca

– Konkurzný správca

– Vyrovnací správca

– Osobitný správca”.
2. 32000 R 1347: Rozporządzenie Rady (WE) nr 1347/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie jurysdykcji, uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich i w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej za dzieci obojga małżonków (Dz.U. L 160 z 30.6.2000, str. 19), zmienione przez:


  • 32002 R 1185: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1185/2002 z dnia 1 lipca 2002 r. (Dz.U. L 173 z 3.7.2002, str. 3).

(a) W artykule 40 ustęp 3 dodaje się następującą literę:


„(c) Umowa między Stolicą Apostolską a Maltą w sprawie uznawania skutków cywilnych ślubów kanonicznych i decyzji kościelnych władz i sądów w sprawie tych ślubów z dnia 3 lutego 1993 r., wraz z drugim protokołem dodatkowym z dnia 6 stycznia 1995 r.”
(b) Artykuł 40 ustęp 4 otrzymuje brzmienie:
„(4) Uznawnie decyzji, o których mowa w ustępie 2 może być przedmiotem, odpowiednio w Hiszpanii, we Włoszech i na Malcie, takich samych procedur i takich samych kontroli, jakie są stosowane do decyzji sądów kościelnych wydawanych zgodnie z traktatami międzynarodowymi, zawartymi ze Stolicą Apostolską, wymienionymi w ust. 3.”
(c) W załączniku I, pomiędzy pozycją dotyczącą Belgii a pozycją dotyczącą Niemiec, dodaje się następujące pozycje:
„– w Republice Czeskiej „okresní soud„ lub „soudní exekutor”,”
oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Niemiec a pozycją dotyczącą Grecji:
„– w Estonii, „maakohus” lub „linnakohus”,”
oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Włoch a pozycją dotyczącą Luksemburga:
„– na Cyprze, „Οικογενειακό Δικαστήριο”,
– na Łotwie, „bāriņtiesa” lub „pagasttiesa”,
– na Litwie, „Lietuvos apeliacinis teismas”,”
oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Luksemburga a pozycją dotyczącą Niderlandów:
„– na Węgrzech, „megyei bíróság székhelyén működő helyi bíróság”,

i w Budapeszcie, „Budai Központi Kerületi Bíróság”,


– na Malcie, „Prim’ Awla tal-Qorti Civili” lub „il-Qorti tal-Magistrati ta' Ghawdex fil gurisdizzjoni superjuri taghha”,”
oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Austrii a pozycją dotyczącą Portugalii:
„– w Polsce, „Sąd Okręgowy”,”
oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Portugalii a pozycją dotyczącą Finlandii:
„– w Słowenii, „Okrajno sodišče”,

– na Słowacji, „okresný súd”;”


(d) W załączniku II, pomiędzy pozycją dotyczącą Belgii a pozycją dotyczącą Niemiec, dodaje się następujące pozycje:
„– w Republice Czeskiej, „okresní soud”,”
oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Niemiec a pozycją dotyczącą Grecji:
„– w Estonii, „ringkonnakohus”,”
oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Włoch a pozycją dotyczącą Luksemburga:
„– na Cyprze, „Οικογενειακό Δικαστήριο”,
– na Łotwie, „apgabaltiesa”,
– na Litwie, „Lietuvos Aukščiausiasis Teismas”,”
oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Luksemburga a pozycją dotyczącą Niderlandów:
„– na Węgrzech, „megyei bíróság”, i w Budapeszcie „Fővárosi Bíróság”,
– na Malcie, „Qorti tal-Appell” zgodnie z procedurą ustanowioną dla odwołań w

Kodiċi tal-Organizzazzjoni u Proċedura Ċivili – Kap. 12,”


oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Austrii a pozycją dotyczącą Portugalii:
„– w Polsce „Sąd Apelacyjny”,”
oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Portugalii a pozycją dotyczącą Finlandii:
„– w Słowenii,„Višje sodišče”,
– na Słowacji,„krajský súd”.”;
(e) W załączniku III pierwsze tiret otrzymuje brzmienie:


    „– w Belgii, Grecji, Hiszpanii, Francji, we Włoszech, na Łotwie, Luksemburgu i w Niderlandach w drodze kasacji,”

(f) W tym samym załączniku wprowadza się następującą pozycję przed pozycją dotyczącą Niemiec:


„– w Republice Czeskiej, przez „dovolání” and a „žaloba pro zmatečnost”,”
oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Niemiec a pozycją dotyczącą Irlandii:
„– w Estonii, przez „kassatsioonkaebus”,”
oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Irlandii a pozycją dotyczącą Austrii:
„– na Cyprze przez apelację do Ανώτατο Δικαστήριο (Sąd Najwyższy),
– na Litwie, w drodze ponownego rozpatrzenia sprawy, wyłącznie w przypadkach wskazanych przez ustawę,
– na Węgrzech, „felülvizsgálati kérelem”,”
oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Austrii a pozycją dotyczącą Portugalii:
„– w Polsce w drodze kasacji do „Sądu Najwyższego”,”
oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Portugalii a pozycją dotyczącą Finlandii:
„– w Słowenii poprzez ponowne rozpatrzenie sprawy, wyłącznie w przypadkach wskazanych przez ustawę.”

3. 32001 R 0044: Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. L 12 z 16.1.2001, str.1). zmienione przez:


– 32002 R 1496: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1496/2002 z dnia 21.8.2002 r. (Dz. U. L 225 z 22.8.2002, str. 13).
a) Artykuł 65 otrzymuje brzmienie:
„1. Właściwość określona w art. 6 ust. 2 i art. 11 w sprawach z zakresu gwarancji lub innych postępowaniach z udziałem osób trzecich nie znajduje zastosowania w stosunku do Niemiec, Austrii i Węgier. Każda osoba mieszkająca w innym Państwie Członkowskim może być pozwana przed sądy:
(a) Niemiec, zgodnie z art. 68 i 72 do 74 kodeksu postępowania cywilnego (Zivilprozessordnung) w odniesieniu do zawiadomień osób trzecich;

(b) Austrii, zgodnie z art. 21 kodeksu postępowania cywilnego (Zivilprozessordnung) w odniesieniu do zawiadomień osób trzecich;

(c) Węgier, zgodnie z art. 58 do 60 kodeksu postępowania cywilnego (Polgári perrendtartás) w odniesieniu do zawiadomień osób trzecich.
2. Orzeczenia wydane w innych Państwach Członkowskich na mocy art. 6 ust. 2 lub art. 11 są uznawane i wykonywane w Niemczech, Austrii i na Węgrzech zgodnie z rozdziałem III. Wszelkie skutki prawne jakie orzeczenia sądowe wydawane w tych państwach mogą wywierać w stosunku do osób trzecich przez zastosowanie przepisów ust. 1 są uznawane w innych Państwach Członkowskich.”

(b) W artykule 69 dodaje się następujące tiret:


„– Konwencja między Republiką Czechosłowacką a Portugalią w sprawie uznawania i wykonywania orzeczeń sądów, podpisana w Lizbonie dnia 23 listopada 1927 r., nadal obowiązująca między Republiką Czeską i Portugalią,
– Konwencja między Federacyjną Ludową Republiką Jugosławii a Republiką Austrii w sprawie wzajemnej współpracy sądowej, podpisana w Wiedniu dnia 16 grudnia 1954 r.,
– Umowa między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Węgierską Republiką Ludową o obrocie prawnym w sprawach cywilnych, rodzinnych i karnych, podpisana w Budapeszcie dnia 6 marca 1959 r.,
– Konwencja między Federacyjną Ludową Republiką Jugosławii a Królestwem Grecji w sprawie wzajemnego uznawania i wykonywania orzeczeń, podpisana w Atenach dnia 18 czerwca 1959 r.,
– Umowa między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Federacyjną Ludową Republiką Jugosławii o obrocie prawnym w sprawach cywilnych i karnych, podpisana w Warszawie dnia 6 lutego 1960 r., obecnie obowiązująca między Polską i Słowenią,
– Umowa między Federacyjną Ludową Republiką Jugosławii a Republiką Austrii w sprawie wzajemnego uznawania i wykonywania orzeczeń sądów arbitrażowych i ugód zawartych przed sądami arbitrażowymi w sprawach handlowych, podpisana w Belgradzie dnia 18 marca 1960 r.,
– Umowa między Federacyjną Ludową Republiką Jugosławii a Republiką Austrii w sprawie wzajemnego uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach o alimenty, podpisana w Wiedniu dnia 10 października 1961 r.,
– Umowa między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Republiką Austrii o wzajemnych stosunkach w sprawach z zakresu prawa cywilnego oraz o dokumentach, podpisana w Wiedniu dnia 11 grudnia 1963 r,
– Traktat między Czechosłowacką Republiką Socjalistyczną i Socjalistyczną Federacyjną Republiką Jugosławii w sprawie ustalania stosunków prawnych w sprawach cywilnych, rodzinnych i karnych, podpisany w Belgradzie dnia 20 stycznia 1964 r., nadal obowiązujący między Republiką Czeską, Słowacją i Słowenią,
– Umowa między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Republiką Francuską o prawie właściwym, jurysdykcji i wykonywaniu orzeczeń w zakresie prawa osobowego i rodzinnego, sporządzona w Warszawie dnia 5 kwietnia 1967 r.,
– Konwencja między Rządami Jugosławii i Francji w sprawie uznawania i wykonywania orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych, podpisana w Paryżu dnia 18 maja 1971 r.,
– Konwencja między Federacyjną Socjalistyczną Republiką Jugosławii a Królestwem Belgii w sprawie uznawania i wykonywania orzeczeń sądowych w sprawach o alimenty, podpisana w Belgradzie dnia 12 grudnia1973 r.,
– Konwencja między Węgrami a Grecją w sprawie pomocy prawnej w sprawach cywilnych i karnych, podpisana w Budapeszcie dnia 8 października 1979 r.,
– Umowa między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Republiką Grecką o pomocy prawnej w sprawach cywilnych i karnych, podpisana w Atenach dnia 24 października 1979 r.,
– Konwencja między Węgrami a Francją w sprawie pomocy prawnej w sprawach cywilnych i rodzinnych, w sprawie uznawania i wykonywania orzeczeń i w sprawie pomocy prawnej w sprawach karnych i w sprawie ekstradycji, podpisana w Budapeszcie dnia 31 lipca 1980 r,
– Traktat między Czechosłowacką Republiką Socjalistyczną a Republiką Grecką w sprawie pomocy prawnej w sprawach cywilnych i karnych, podpisany w Atenach dnia 22 października 1980 r., nadal obowiązujący między Republiką Słowacką i Grecją;
– Konwencja między Republiką Cypryjską a Węgierską Republiką Ludową w sprawie pomocy prawnej w sprawach cywilnych i karnych, podpisana w Nikozji dnia 30 listopada 1981 r.,
– Traktat między Czechosłowacką Republiką Socjalistyczną i Republiką Cypryjską w sprawie pomocy prawnej w sprawach cywilnych i karnych, podpisany w Nikozji dnia 23 kwietnia 1982 r., nadal obowiązujący między Republiką Słowacką i Cyprem,
– Umowa między Republiką Cypryjską a Republiką Grecką w sprawie współpracy prawnej w sprawach cywilnych, rodzinnych, handlowych i karnych, podpisana w Nikozji dnia 5 marca 1984 r.,
– Traktat między Rządem Czechosłowackiej Republiki Socjalistycznej a Rządem Republiki Francuskiej w sprawie pomocy prawnej i uznawania oraz wykonywania orzeczeń w sprawach cywilnych, rodzinnych i handlowych, podpisany w Paryżu dnia 10 maja 1984 r., nadal obowiązujący między Republiką Czeską i Francją,
– Umowa między Republiką Cypryjską a Socjalistyczną Federalną Republiką Jugosławii w sprawie pomocy prawnej w sprawach cywilnych i karnych, podpisana w Nikozji dnia 19 września1984 r., obecnie obowiązująca między Cyprem i Słowenią;
– Traktat między Czechosłowacką Republiką Socjalistyczną a Republiką Włoską w sprawie pomocy prawnej w sprawach cywilnych i karnych, podpisany w Pradze dnia 6 grudnia 1985 r., nadal obowiązujący między Republiką Czeską, Słowacją i Włochami;
– Traktat między Czechosłowacką Republiką Socjalistyczną a Królestwem Hiszpanii w sprawie pomocy prawnej, uznawania i wykonywania orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych, podpisany w Madrycie dnia 4 maja 1987 r., nadal obowiązujący między Republiką Czeską, Słowacją i Hiszpanią,
– Umowa między Czechosłowacką Republiką Socjalistyczną a Polską Rzecząpospolitą Ludową o pomocy prawnej i stosunkach prawnych w sprawach cywilnych, rodzinnych, pracowniczych i karnych, podpisana w Warszawie dnia 21 grudnia1987 r. nadal obowiązująca między Republiką Czeską, Słowacją i Polską,
– Traktat między Czechosłowacką Republiką Socjalistyczną a Węgierską Republiką Ludową w sprawie pomocy prawnej i stosunków prawnych w sprawach cywilnych, rodzinnych i karnych, podpisany w Bratysławie dnia 28 marca 1989 r. nadal obowiązujący między Republiką Czeską, Słowacją i Węgrami,
– Umowa między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Republiką Włoską o pomocy sądowej oraz o uznawaniu i wykonywaniu wyroków w sprawach cywilnych, podpisana w Warszawie dnia 28 kwietnia 1989 r.,
– Traktat między Republiką Czeską a Republiką Słowacką w sprawie pomocy prawnej udzielanej przez organy sądowe i w sprawie ustalania niektórych stosunków prawnych w sprawach cywilnych i karnych, podpisany w Pradze dnia 29 października 1992 r.,
– Umowa między Republiką Łotwy, Republiką Estonii a Republiką Litwy w sprawie pomocy prawnej i stosunków prawnych, podpisana w Tallinie dnia 11 listopada 1992 r.,
– Umowa między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Litewską o pomocy prawnej i stosunkach prawnych w sprawach cywilnych, rodzinnych, pracowniczych i karnych, sporządzona w Warszawie dnia 26 stycznia 1993 r.,
– Umowa między Republiką Łotewską a Rzecząpospolitą Polską o pomocy prawnej i stosunkach prawnych w sprawach cywilnych, rodzinnych, pracowniczych i karnych, sporządzona w Rydze dnia 23 lutego 1994 r.,
– Umowa między Republiką Cypru a Rzecząpospolitą Polską o współpracy prawnej w sprawach cywilnych i karnych, sporządzona w Nikozji dnia 14 listopada 1996 r.,
– Umowa między Republiką Estońską a Rzecząpospolitą Polską o pomocy prawnej i stosunkach prawnych w sprawach cywilnych, pracowniczych i karnych, sporządzona w Tallinie dnia 27 listopada 1998 r.”,
(c) W załączniku I, pomiędzy pozycją dotyczącą Belgii a pozycją dotyczącą Niemiec, dodaje się następujące pozycje:
„– w Republice Czeskiej: art. 86 ustawy nr 99/1963 Coll., kodeksu postępowania cywilnego (občanský soudní řád), ze zmianami,”
oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Niemiec a pozycją dotyczącą Grecji:
„– w Estonii: art. 139 ust. 2 kodeksu postępowania cywilnego (tsiviilkohtumenetluse seadustik),
oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Włoch a pozycją dotyczącą Luksemburga:
„– na Cyprze: sekcja 21 ust. 2 ustawy o sądach nr 14 z 1960 r., ze zmianami,
– na Łotwie: art. 7 do 25 prawa cywilnego (Civillikums),
– na Litwie: art. 31 kodeksu postępowania cywilnego (Civilinio proceso kodeksas),”
oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Luksemburga a pozycją dotyczącą Niderlandów:
„– na Węgrzech: art. 57 dekretu z mocą ustawy nr 13 z 1979 r. w sprawie międzynarodowego prawa prywatnego (a nemzetközi magánjogról szóló 1979. évi 13. törvényerejű rendelet),
– na Malcie: art. 742, 743 i 744 kodeksu organizacji i procedury cywilnej - Cap. 12 (Kodiċi ta' Organizzazzjoni u Proċedura Ċivili – Kap. 12) i art. 549 kodeksu handlowego - Cap. 13 (Kodiċi tal-kummerċ – Kap. 13),”
oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Austrii a pozycją dotyczącą Portugalii:
„– w Polsce: art. 1103 i 1110 kodeksu postępowania cywilnego,”
oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Portugalii a pozycją dotyczącą Finlandii:
„– w Słowenii: art. 48 ust. 2 i art. 58 ustawy prawo międzynarodowe prywatne i procedura (Zakon o mednarodnem zasebnem pravu in postopku),
– na Słowacji: sekcja 37 i 39 (jedynie w odniesieniu do obowiązków alimentacyjnych) i sekcja 46 ustawy nr 97/1963 Zb. o prawie międzynarodowym prywatnym i reguły proceduralne z nim związane.”;
(d) W załączniku II, pomiędzy pozycją dotyczącą Belgii a pozycją dotyczącą Niemiec, dodaje się następujące pozycje:
„– w Republice Czeskiej „okresní soud” lub „soudní exekutor”, ”
oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Niemiec a pozycją dotyczącą Grecji:
„– w Estonii „maakohus” lub „linnakohus”,”
oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Włoch a pozycją dotyczącą Luksemburga:
„– na Cyprze, „Επαρχιακό Δικαστήριο”

w przypadku orzeczeń o obowiązku alimentacyjnym „Οικογενειακό Δικαστήριο”,


– na Łotwie, „rajona (pilsētas) tiesa”,
– na Litwie, „Lietuvos apeliacinis teismas”,
oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Luksemburga a pozycją dotyczącą Niderlandów:
„– na Węgrzech „megyei bíróság székhelyén működő helyi bíróság” i w Budapeszcie „Budai Központi Kerületi Bíróság”,
– na Malcie „Prim’ Awla tal-Qorti Civili” lub „Qorti tal-Magistrati ta' Ghawdex fil gurisdizzjoni superjuri taghha”, lub w przypadku orzeczeń o obowiązku alimentacyjnym „Registratur tal-Qorti” po przekazaniu przez „Ministru responsabbli ghall-Gustizzja”,”

oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Austrii a pozycją dotyczącą Portugalii:


„– w Polsce „Sąd Okręgowy”,”
oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Portugalii a pozycją dotyczącą Finlandii:
„– w Słowenii „Okrajno sodišče”,
– na Słowacji „okresný súd” lub „exekútor”.”;
(e) W załączniku III, pomiędzy pozycją dotyczącą Belgii a pozycją dotyczącą Niemiec, dodaje się następujące pozycje:
„– w Republice Czeskiej, „okresní soud”,”
oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Niemiec a pozycją dotyczącą Grecji:
„– w Estonii „ringkonnakohus”,”
oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Włoch a pozycją dotyczącą Luksemburga:
„– na Cyprze, „Επαρχιακό Δικαστήριο” w przypadku orzeczeń o obowiązku alimentacyjnym „Οικογενειακό Δικαστήριο”,
– na Łotwie „Apgabaltiesa”,”
– na Litwie „Lietuvos Aukščiausiasis Teismas”,”

oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Luksemburga a pozycją dotyczącą Niderlandów:


„– na Węgrzech „megyei bíróság” w Budapeszcie „Fővárosi Bíróság”,
– na Malcie „Qorti ta’ l-Appell” zgodnie z procedurą ustanowioną dla odwołań w Kodiċi ta' Organizzazzjoni u Procedura Civili – Kap.12 w przypadku orzeczeń o obowiązku alimentacyjnym poprzez „ċitazzjoni” przed „ Prim' Awla tal-Qorti ivili jew il-Qorti tal-Maġistrati ta' Għawdex fil-ġurisdizzjoni superjuri tagħha”,”
oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Austrii a pozycją dotyczącą Portugalii:
„– w Polsce „Sąd Apelacyjny”,”
oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Portugalii a pozycją dotyczącą Finlandii:
„– w Słowenii, „Višje sodišče”,
– na Słowacji „odvolanie” do „krajský súd” lub „námietka” do „okresný súd” w przypadkach egzekucji zarządzonej przez „exekútor”.”;

(f) W załączniku IV, pomiędzy pozycją dotyczącą Belgii a pozycją dotyczącą Niemiec, dodaje się następujące pozycje:


„– w Republice Czeskiej „dovoláni” i „žaloba pro zmatečnost”,”
oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Niemiec a pozycją dotyczącą Grecji:
„– w Estonii „kassatsioonkaebus”,”
oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Irlandii a pozycją dotyczącą Austrii:
„– na Cyprze, apelacja do Sądu Najwyższego,
– na Łotwie przez odwołanie do „Augstākā tiesa”,
– na Litwie, w drodze ponownego rozpatrzenia sprawy, wyłącznie w przypadkach wskazanych przez ustawę,
– na Węgrzech, „felülvizsgálati kérelem”,
– na Malcie nie jest możliwe żadne inne odwołanie do jakiegokolwiek sądu w przypadku orzeczeń o obowiązku alimentacyjnym „Qorti ta’ l-Appell” zgodnie z procedurą ustanowioną dla odwołań w „kodiċi ta' Organizzazzjoni u Procedura Ċivili – Kap. 12”,”

oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Austrii a pozycją dotyczącą Portugalii:


„– w Polsce w drodze kasacji do „Sądu Najwyższego”,”
oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Portugalii a pozycją dotyczącą Finlandii:
„– w Słowenii poprzez „ponowne rozpatrzenie sprawy, jedynie w przypadkach wskazanych przez ustawę.”
– na Słowacji „odvolanie” w przypadku egzekucji zarządzonych przez „exekútor” do „Krajský súd”.”.
B. POLITYKA WIZOWA
1. 31995 R 1683: Rozporządzenie Rady (WE) nr 1683/95 z dnia 29 maja 1995 r. ustanawiające jednolity formularz wizowy (Dz.U. L 164 z 14.7.1995, str.1) zmienione przez:
– 32002 R 0334: Rozporządzenie Rady (WE) nr 334/2002 z dnia 18 lutego 2002 r. (Dz.U. L 53 z 23.2.2002, str. 7).
W Załączniku, punkt 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Logo zawierające literę lub litery wskazujące wydające Państwo Członkowskie (gdzie „BNL” w przypadku krajów Beneluksu: Belgii, Luksemburga i Niderlandów) z efektem ukrytego obrazu pojawiającego się w tej przestrzeni. Logo jest jasne w płaszczyźnie pionowej i ciemne przy obróceniu o 90°. Stosuje się następujące logo: A dla Austrii, BNL dla krajów Beneluksu, CY dla Cypru, CZE dla Republiki Czeskiej, D dla Niemiec, DK dla Danii, E dla Hiszpanii, EST dla Estonii, F dla Francji, FIN dla Finlandii, GR dla Grecji, H dla Węgier, I dla Włoch, IRL dla Irlandii, LT dla Litwy, LVA dla Łotwy, M dla Malty, P dla Portugalii, PL dla Polski, S dla Szwecji, SK dla Słowacji, SVN dla Słowenii, UK dla Zjednoczonego Królestwa.”.
2. 41999 D 0013: ostateczne wersje Wspólnego Podręcznika i Wspólnych Instrukcji Konsularnych (SCH/Com-ex (99)) 13 (Dz.U. L 239 z 22.9.2000, str. 317), przyjęte decyzją Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r., zostały od tego czasu zmienione przez akty wymienione poniżej. Poprawione wersje Wspólnego Podręcznika i Wspólnych Instrukcji Konsularnych zawierające te zmiany i włączające inne zmiany dokonane na mocy przepisów rozporządzeń Rady (WE) nr 789/2001 i 790/2001 z dnia 24 kwietnia 2001 r. (Dz.U. L 116 z 26.4.2001, str. 2 i 5) zostały opublikowane w Dz.U. C 313 z 16.12.2002, str. 1 i 97.

– 32001 D 0329: Decyzja Rady 2001/329/WE z dnia 24 kwietnia 2001 r. (Dz.U. L 116 z 26.4.2001, str. 32),


– 32001 D 0420: Decyzja Rady 2001/420/WE z dnia 28 maja 2001 r. (Dz.U. L 150 z 6.6.2001, str. 47),
– 32001 R 0539: Rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001 r. (Dz.U. L 81 z 21.3.2001, str. 1),
– 32001 R 1091: Rozporządzenie Rady (WE) nr 1091/2001 z dnia 28 maja 2001 r. (Dz.U. L 150 z 6.6.2001, str. 4),
– 32001 R 2414: Rozporządzenie Rady (WE) nr 2414/2001 z dnia 7 grudnia 2001 r. (Dz.U. L 327 z 12.12.2001, str. 1),
– 32002 D 0044: Decyzja Rady 2002/44/WE z dnia 20 grudnia 2001 r. (Dz.U. L 20 z 23.1.2002, str. 5),
– 32002 R 0334: Rozporządzenie Rady (WE) nr 334/2002 z dnia 18 lutego 2001 r. (Dz.U. L 53 z 23.2.2002, str. 7),
– 32002 D 0352: Decyzja Rady 2002/352/WE z dnia 25 kwietnia 2002 r. (Dz.U. L 123 z 9.5.2002, str. 47),
– 32002 D 0354: Decyzja Rady 2002/354/WE z dnia 25 kwietnia 2002 r. (Dz.U. L 123 z 9.5.2002, str. 50),
– 32002 D 0585: Decyzja Rady 2002/585/WE z dnia 12 lipca 2002 r. (Dz.U. L 187 z 16.7.2002, str. 44),
– 32002 D 0586: Decyzja Rady 2002/586/WE z dnia 12 lipca 2002 r. (Dz.U. L 187 z 16.7.2002, str. 48),
– 32002 D 0587: Decyzja Rady 2002/587/WE z dnia 12 lipca 2002 r. (Dz.U. L 187 z 16.7.2002, str. 50),
We Wspólnych Instrukcjach Konsularnych wprowadza się następujące zmiany:
(a) W załączniku I, część II skreśla się pozycje dotyczące następujących krajów:
„CYPR”,

„REPUBLIKA CZESKA”,

„ESTONIA”,

„WĘGRY”,


„LITWA”,

„ŁOTWA”,


„MALTA”,

„POLSKA”,

„SŁOWENIA”,

„SŁOWACJA”,


(b) W załączniku 2, wykaz A otrzymuje brzmienie:
Tablica A

Kraje, których obywatele NIE są objęci obowiązkiem wizowym w jednym lub kilku państwach Schengen gdy posiadają oni paszport dyplomatyczny, urzędowy lub służbowy, lecz którzy są objęci tym obowiązkiem gdy posiadają zwykłe paszporty





    BNL

    CZ

    DK

    D

    EE

    EL

    E

    F

    I

    CY

    LV

    LT

    HU

    MT

    A

    PL

    P

    SI

    SK

    FIN

    S

    ISL

    N

Albania











    DS





    D







    DS

    D



    DS



    DS

    DS









    Algieria

















    DS







    D1











    DS









    Angola

































    DS













    Antigua i Barbuda











    DS



































    Armenia

























    DS





    D















    Azerbejdżan

























    DS





















    Bahamy





























    DS

















    Barbados

















    DS











    DS

















    Białoruś

























    DS























  1   2   3   4   5


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna