W projekt Calimera jest finansowany przez Komisję Europejską



Pobieranie 2.67 Mb.
Strona17/27
Data29.04.2016
Rozmiar2.67 Mb.
1   ...   13   14   15   16   17   18   19   20   ...   27

Międzynarodowe
International Internet Preservation Consortium

Biblioteki narodowe Australii, Kanady, Danii, Finlandii, Francji, Islandii, Włoch, Norwegii, Szwecji, Biblioteka Brytyjska i Biblioteka Kongresu oraz Internet Archive współpracują nad znalezieniem sposobów gromadzenia i przechowywania zasobów światowego Internetu. Prowadzą badania nad istotnymi problemami, takimi jak przeszukiwanie “głębokich” (deep web) stron WWW, np. Czasopism internetowych, mediów transmisji strumieniowej, danych z kamer webowych, interaktywnych mediów i wszystkich typów e-materiałów utrzymywanych w bazach danych http://netpreserve.org/about/mission.php.


SEPIA (Safeguarding European Photographic Images for Access)

Program ten finansowany przez Unię Europejską wykonuje badania, skupiając się na tematyce cyfrowego zabezpieczenia materiałów fotograficznych.



http://www.knaw.nl/ecpa/sepia/workinggroups/wp4/digitisation.html
Armenia
Uniwersytet Zarządzania “Gladzor”

Konserwacja i zabezpieczanie zasobów cyfrowych włącznie z systemami zapewniającymi długoterminowe przechowywanie (składowanie archiwalne), wspieranie zapytań użytkowników, publikacja zawartości w nowy sposób, np.: na żądanie kreowanie serii na CD dostosowanych dla użytkowników indywidualnych i zbiorowych http://www.gladzor.am.


Australia
PANDORA (Preserving and Accessing Networked Documentary Resources of Australia).

Selektywne archiwum opracowane w Bibliotece Narodowej Australii, publicznie dostępne przez Internet bez żadnych opłat http://pandora.nla.gov.au/index.html/


Austria
Austriackie Archiwum On-lineAustrian(AOLA)

Projekt zainicjowany przez Austriacką Bibliotekę Narodową (OeNB) i Departament Technologii Oprogramowania (IFS) na Uniwersytecie Technicznym w Wiedniu do budowy archiwum austriackich zasobów internetowych. Dokumenty będą zbierane w pewnych określonych przedziałach czasu aby stworzyć “migawkę” austriackich zasobów internetowych http://www.ifs.tuwien.ac.at/~aola/.


Chorwacja
Digital Local History Collection at Slavonski Brod City Library

Cyfrowa Kolekcja Historii Lokalnej w bibliotece w Slavonskim Borodzie. Jest to projekt pilotażowy, którego głównym celem było zachowanie kolekcji historii lokalnej w bibliotece w Slavonskim Borodzie. Projekt używa otwartego oprogramowania Greenstone Digital Library, ( http://www.greenstone.org).



http://www.gksb.hr/gsdl/cgi-bin/library.exe?a=p&p=about&c=brod&l=hr&w=iso-8859-2
Teuta

Kilka zintegrowanych baz zawierających inwentarze rzeźb, budynków historycznych i miejsc w Chorwacji, wraz z odpowiednią dokumentacją i kolekcją cyfrowych obrazów aby zapewnić pełną ochronę i zabezpieczenie. Współdziałanie (interoperability) została zapewniona przez aplikację międzynarodowych wskazówek dla używania standardów. Obecnie jego głównymi użytkownikami są profesjonaliści z sektora dziedzictwa kulturowego, ale wkrótce będzie dostępny powszechnie w Internecie. Będzie również zintegrowany z bazami BREUH (Chorwacki Rejestr odnowy zabytków Dzieł sztuki i pomników), utrzymywaną przez Chorwacki Instytut odnowy zabytków ( http://www.h-r-z.hr/).


Czechy
Archiwa Państwowe (niegdyś Centralne Archiwa Państwowe) the State Central Archives)

Badania w zakresie przechowywania, przetwarzania i zapewniania dostępu do zdygitalizowanych dokumentów są wykonywane przez specjalistów z Dyrekcji Archiwów Departamentu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Republiki Czeskiej i Czeskiego Uniwersytetu Technicznego w Pradze (Wydział Inżynierii Elektrycznej). Miejscem tak szerokiej działalności będą Archiwa Państwowe. http://www.mvcr.cz/archivy; http://www.nacr.cz


Slovacke muzeum, Uherske Hradiste
Każdy obiekt jest opisany i sfotografowany przed konserwacją i po niej, aby stworzyć archiwum fotografii cyfrowych, żeby mieć cyfrową kartkę memo ze zdjęciem, co jest bardzo pomocne dla pracowników i badaczy. http://www.slovackemuzeum.cz
Archiwum Zasobów Internetowych

Projekt prowadzony przez Czeską Bibliotekę Narodową w kooperacji z Uniwersytetem Masaryka w Brnie i finansowanym przez Ministerstwo Kultury w celu skatalogowania publikacji online i połączenia ich z Czeską Narodową Bazą Bibliograficzną i aby przechowywać publikacje w depozycie w celu zapewnienia do nich długotrwałego dostępu. http://www.webarchiv.cz/index-e.html


Dania
Netarchive.dk

Pilotażowy projekt współpracy Biblioteki Królewskiej, Państwowej i Uniwersyteckiej Biblioteki oraz Centrum Badań Internetowych jest obecnie w fazie drugiej. Zostały przetestowane trzy metody pozyskiwania materiałów: automatyczny “snapshot” (migawka), selektywny harvesting pozyskiwanie oparte na zdarzeniach.



http://www.netarchive.dk/index-en.htm
Finlandia
Projekt SÄHKE

Skupia się na długoterminowym przechowywaniu materiałów wyprodukowanych przez systemy zarządzania danymi. http://www.narc.fi/sahke/


Niemcy
DEPOSIT.DDB.DE

Die Deutsche Bibliothek (DDB) przechowuje zdygitalizowane i publikacje online na swoim serwerze archiwalnym co stanowi część systemu depozytowego dla zapewnienia długoterminowego dostępu do publikacji cyfrowych.


http://deposit.ddb.de/index_e.htm
Macedonia
MAIIS – Macedonski Archiwalny Zinterowany System Informacyjny

Jedna z części programu dygitalizacji jest skierowana na konserwację. System automatycznej regulacji warunków atmosferycznych zawiera trzy podsystemy: ogrzewania i chłodzenia, suszenia i nawilżania powietrza oraz kompleksowy system automatycznej regulacji klimatyzacyjnej. http://www.arhiv.gov.mk


Holandia
Projekt Archipol

Ma za zadanie archiwizację stron WWW, wytworzonych przez partie polityczne w Holandii oraz umożliwienie do nich dostępu online. http://www.archipol.nl/project/


e-Depot

Koninklijke Bibliotheek (Biblioteka narodowa Holandii) opracowała e-Depot w celu archiwizacji publikacji holenderskich wydawców, obecnie zaś opracowuje metody zapewnienia do nich długotrwałego dostępu.



http://www.kb.nl/kb/resources/frameset_kb.html?/kb/pr/pers/pers2002/elsevier-en.html
Nowa Zelandia
Cyfrowe Repozytorium Biblioteki Narodowej Nowej Zelandii

Nowozleandzka ustawa biblioteczna z 2003 roku rozszerzyła prawa do przechowywania materiałów elektronicznych. Cyfrowe repozytorium Biblioteki Narodowej będzie gromadzić i zabezpieczać materiał elektroniczny dostępny online i offline, włączając w to strony internetowe, publikowane prace, obrazy i materiały na CD, dyskietkach etc. http://www.natlib.govt.nz/


Norwegia
Digitalt radioarkiv (Cyfrowe Archiwum Radiowe)

Współpraca między Norweską Biblioteką Narodową a Norweską Korporacją Nadawczą (NRK) w celu dygitalizacji historycznych archiwów radiowych w celu – długotrwałego zabezpieczenia. http://www.nb.no/html/radioarkiv_nordland.html


Cyfrowe Repozytorium Norweskiej Biblioteki Narodowej

Norweska Biblioteka Narodowa przechowuje duży zbór dokumentów cyfrowych zarówno zdygitalizowanych jak i oryginałów cyfrowych (born digital) i jest odpowiedzialna za ich długoterminowe zabezpieczenie. W celu długiego przechowania NBN powołała do życia Repozytorium Cyfrowe. Jego podstawę stanowi system dysków i taśm przechowujących o objętości 100 TB. NBN opracowała i serwis dla udostępniania i przyjmowania danych do RC. Obiekty są identyfikowane przez URL (Uniform Resource Locator) i muszą posiadać metadane do celów poszukiwań, wykrywania i zabezpieczania. Formaty są wybrane pod kątem zapewnienia długotrwałego przechowywania. (Projekt wciąż w fazie opracowania, więc nie posiada na razie swojej strony internetowej)


Projekt Paradigma

Projekt Biblioteki Narodowej Norwegii w celu znalezienia sposobów gromadzenia i zabezpieczania norweskiego dziedzictwa cyfrowego dla przyszłych pokoleń.



http://www.nb.no/paradigma/eng_index.html
Rosja
Projekt konserwacji unikalnych dokumentów fotograficznych i szerszego dostępu do oryginalnych źródeł CSACPPD w Sankt Petersburgu.
Ma za cel zabezpieczenie źródeł fotograficznych w Archiwum Centralnym Filmu, Fotografii i Dokumentów Fonograficznych.

http://www.photoarchive.spb.ru
Serbia
Stworzenie baz multimedialnych Muzeum Historycznego Serbii - IMUS

Multimedialna baza danych (obrazów cyfrowych, animacji, video i klipów dźwiękowych) jest skierowana głównie do ekspertów muzealnych i stowarzyszeń, z celem dostarczenia kompletnej informacji na temat procedur konserwacji.



http://www.nasasrbija.co.yu/esnaf/esnaf_3.htm
Szwecja
Kulturarw3

Projekt Biblioteki Królewskiej (Biblioteki Narodowej Szwecji), Szwedzkie Archiwum Zasobów Sieciowych wydawnictwa ciągłe periodyki elektroniczne magazyny i czasopisma, jak również dokumenty statyczne takie jak teksty w archiwach elektronicznych oraz dokumenty dynamiczne wraz z odniesieniami. http://www.kb.se/kw3/ENG/Default.htm


United Kingdom
Arts and Humanities Data Service

Jest to centrum cyfrowej archiwizacji sztuki i zasobów humanistycznych dla edukacji wyższej w Wielkiej Brytanii, które opracowało porady i wskazówki na temat problemów zabezpieczania. http://ahds.ac.uk


UK Web Archiving Consortium

Sześć instytucji z Wielkiej Brytanii współpracuje nad projektem stworzenia “test-bed” dla selektywnego archiwum stron brytyjskich. http://www.webarchive.org.uk/


USA
Internet Archive

Internet Archive to cyfrowa biblioteka stron internetowych oraz innych cyfrowych przedmiotów kultury http://www.archive.org/about/about.php


Minerva (Mapping the Internet Electronic Resources Virtual Archive)

Projekt Biblioteki Kongresu skierowany na pozyskiwanie zawartości stron internetowych publicznych w oparciu o tematy. http://www.loc.gov/minerva/


National Digital Information Infrastructure and Preservation Program (NDIIPP)

Biblioteka Kongresu prowadzi to wielosektorowe, archiwizacyjne przedsięwzięcie online, które będzie koordynować istniejące programy badawcze w zakresie archiwizacji danych cyfrowych w sektorze prywatnym i publicznym w USA w celu zminimalizowania ich powtarzalności, przenoszenia odpowiedzialności, dzielenia się wiedzą i doświadczeniem.



http://www.digitalpreservation.gov/
Powrót do Spisu Treści



Calimera – Poradnik

Opis zasobów



ZAKRES


Poniższe wskazówki obejmują następujące zagadnienia:

Współdziałanie

Metadane

Standardy metadanych specyficznych dla danej domeny

Opis na poziomie zbioru

Terminologia

Ontologie

Identyfikacja objektu
Uwaga: Przewiduje się, że instytucje będą podchodziły do zagadnienia opisu zasobów z różnych pozycji i że wiele z nich, jeśli nie większość, może potrzebować wprowadzania etapowego. Przewiduje się również, że niniejsze wskazówki mogą być pomocne w nabyciu zintegrowanych systemów zarządzania lub, w wyborze dostawców lub konsultantów. Pewne technologie zawarte w opisie zasobów są opisane również w wytycznych Technologie i infrastruktura .
ZAGADNIENIA STRATEGICZNE ZAKRES
Biblioteki działają od dawna w sieciowym środowisku informacyjnym, co w coraz większym stopniu dotyczy również archiwów i muzeów. Pojawienie się Internetu oznacza, że nawet najmniejsze muzea, filie bibliotek czy filie mogą mieć teraz dostęp do ciągle rosnących zasobów informacji cyfrowych dostępnych w sieci. Idea społeczeństwa opartego na wiedzy, kształceniu ustawicznym, a także rosnąca tendencja do kontaktowania się z władzami za pomocą środków elektronicznych, sprawiają, że łatwy dostęp do informacji staje się coraz ważniejszy dla wszystkich obywateli.

Wiele instytucji samodzielnie tworzy cyfrowe zasoby – czy to będą strony internetowe instytucji, czy nowe zasoby multimedialne, czasami finansowane przez konkretne programy dygitalizacji (zob. Dygitalizacja). Instytucje muszą wiedzieć, jak opisać te nowe zasoby, tak aby były łatwe do znalezienia dla użytkownika i współdziałające z innymi zasobami cyfrowymi.


Technologie i standardy w tej dziedzinie ciągle są w fazie rozwoju i będą podlegać zmianom i rozwojowi w czasie. Instytucje muszą na bieżąco śledzić postęp w omawianym zakresie, aby uniknąć zastosowania niewłaściwych lub przestarzałych technologii czy też standardów.

Wiedza ta pomoże im w planowaniu i określaniu priorytetów działalności, szczególnie wtedy, gdy będą nabywać nowe systemy albo zlecać prace rozwojowe zewnętrznym konsultantom/wykonawcom.


WYTYCZNE DOBREJ PRAKTYKI ZAKRES
Wiele technologii wykorzystanych w opisie zasobów jest opisanych również w wytycznych Technologie i infrastruktura .
Zdolność współdziałania ZAKRES

Zdolność współdziałania w odniesieniu do zawartości cyfrowej oznacza, że powinna ona być możliwa do ponownego użycia, powinna istnieć możliwość jej przenoszenia, np. między różnymi sieciami, systemami i organizacjami oraz że powinna trwać możliwie jak najdłużej. Kluczem do osiągnięcia zdolności współdziałania są standardy – skodyfikowane reguły i wytyczne tworzenia, opisu i zarządzania zasobami cyfrowymi (więcej informacji można znaleźć w Reinventing the Wheel [Powtórne wynalezienie koła] D-Lib Magazine, styczeń 2002 [1]). Ważne jest, aby używać standardów dla celów opisu, przez co użytkownicy mogą w łatwiejszy sposób wykrywać i pobierać informacje z różnych źródeł – katalogów, domen (bibliotek, muzeów i archiwów) i różnych rodzajów zasobów (książki, obiekty muzealne, media audio-wizualne), przez różne kanały dostępu (PC, interaktywna telewizja, telefony komórkowe, urządzenia kieszonkowe) i różne języki (zob. Wykrywanie i pobieranie zasobów).



Metadane ZAKRES
Metadane można zdefiniować jako „ustrukturyzowane dane o danych”, ale termin ten jest obecnie często stosowany w celu określenia danych przetwarzanych maszynowo opisujących wiele rodzajów źródeł. Dane te służą wspomaganiu różnego rodzaju działań zachodzących w systemach komputerowych.
Specjaliści w dziedzinie dziedzictwa kulturowego i informacji tworzą metadane przez cały okres zarządzania kolekcją. Przykładem metadanych jest rekord katalogowy, opisujący konkretną książkę. Rodzaje elementów metadanych związanych z książką mogą obejmować: autora, tytuł, wydawcę, datę, ISBN, klasyfikację etc. Metadane związane z obiektem muzealnym mogą zawierać: nazwę objektu, krótki opis, sposób nabycia, datę, położenie etc. Metadane związane z dokumentem archiwalnym mogą zawierać: kod referencyjny, tytuł, twórcę, etc., a związane z programem radiowym mogą - tytuł, opis zawartości, twórcę, rozgłośnię, język, datę itd. Zarówno biblioteki, jak i muzea oraz archiwa posiadają katalogi. Mogą sie one różnić strukturalnie między sobą z powodu natury i znaczenia powiązań między zasobami opisanymi w poszczególnych instytucjach. Np. w katalogu bibliotecznym, zazwyczaj nadrzędny jest rekord poziomu tytułu, powiązany z rekordami kopii tytułu w filiach biblioteki; katalog archiwalny rzadko opisuje złożone kopie jednostek i dotyczy różnych rodzajów powiązań między zasobami (tj. pudło może być zarejestrowane na jednym poziomie, a zawartość pudła osobno opisana i z powrotem przyłączona do rekordu z pudła w układzie hierarchicznym); katalog muzealny może opisywać pojedyncze lub złożone objekty, ale zarejestrowane dane zazwyczaj bardzo się różnią w porównaniu z danymi jakie znajdują się w katalogach bibliotecznych i archiwalnych.
Takie metadane są coraz częściej włączane do systemów cyfrowych, a więc metadane skojarzone ze stroną internetową mogą zawierać tytuł, twórcę, temat, opis, etc. Zyskały one znaczenie jako sposób poprawy efektywności i skuteczności wyszukiwania zasobów cyfrowych w sieci, poprzez przyjęcie spójnej struktury opisu stron internetowych i innych zasobów cyfrowych. Pomocne wprowadzenie znajduje się np. na stronie internetowej TASI (Technical Advisory Service for Images)[2].
Metadane czasem mogą być klasyfikowane według funkcji, jakie mają wspierać. W praktyce, pojedyncze schematy metadanych wspierają często wielorakie funkcje i pokrywają się z katalogami opisanymi poniżej:
Metadane opisowe – stosowane do opisu zasobów i ułatwienia ich otrzymywania. W przypadku instytucji kulturalnych może zaistnieć konieczność stworzenia metadanych opisujących wiele klas zasobów informacyjnych, jak:

  • obiekty fizyczne, które zostały zdygitalizowane;

  • obiekty cyfrowe utworzone podczas procesu dygitalizacji i przechowywane jako wzorce cyfrowe” („digital masters”);

  • obiekty cyfrowe wywodzące się z tych „wzorców cyfrowych”, które mają być dostarczone do użytkownika za pomocą sieci;

  • nowe zasoby utworzone z zastosowaniem tych obiektów cyfrowych;

  • zbiory jakiegokolwiek z powyższych.

Istnieje wiele różnych rodzajów metadanych do opisu zasobów, z których najbardziej znanymi są Marc i Dublin Core:

  • Marc, czyli Machine Readable Cataloguing [3] jest to format metadanych bibliograficznych, wprowadzony przez Bibliotekę Kongresu. Obecna wersja to MARC 21;

Dublin Core Metadata Element Set [4]prosty standard metadanych utworzony w celu wspierania opisu zasobów. Historycznie był opisywany jako odpowiedni do opisu dokumentów jako obiektów, (przede wszystkim dokumentów www-od tłum.) ale jego użycie zostało poszerzone, aby włączyć inne klasy zasobów. W celu uzyskania wskazówek dotyczących Dublin Core, patrz: Using Dublin Core by Diane Hillmann [5]. See also Using Dublin Core napisane przez Diane Hillmann [5], a także Online Archive of California Best Practice Guidelines for Digital Objects (OAC BPG DO), Version 1.1. [6].
Ochrona metadanych (zob. też Ochrona danych cyfrowych)– wspierające procesy przechowywania i archiwizacji. W czerwcu 2003, OCLC (Online Computer Library Center) oraz RLG (Research Libraries Group) zwołał Grupę Roboczą, Metadane dotyczące przechowywania (Working Group, Preservation Metadata), którego celem było skupienie się na aspektach praktycznych wprowadzenia w życie przechowywania metadanych w systemach przechowywania cyfrowego [7]. Większość projektów wykorzystuje:

  • RLG – zespół 16 elementów metadanych wspierających przechowywanie [8];

  • Model Referencyjny dla Open Archival Information Service (OAIS), wysokiej klasy projekt ramowy opisujący funkcje związane z procesem przechowywania oraz zawierający informacje wymagane do wspierania tych funkcji [9].

  • Wskazówki na temat metadanych dotyczących przechowywania można znaleźć w Implementing Metadata in Digital Preservation Systems, napisane przez Briana F. Lavoie’a [10]; oraz w Preservation Metadata Michael’a Day’a [11].


Metadane administracyjne – stosowane do zarządzania zasobem cyfrowym i dostarczania informacji na temat jego tworzenia oraz wszelkich ograniczeń kontrolujących jego używanie. Mogą zawierać:

  • Metadane techniczne (technical metadata) opisujące właściwości techniczne, takie jak sprzęt/oprogramowanie użyte do ich utworzenia, formaty, standardy, etc. (patrz NISO (National Information Standards Organization USA: Data Dictionary – Technical Metadata for Digital Still Images [12];

  • Metadane źródłowe (source metadata) – opisujące oryginalny obiekt, z którego utworzono obiekt cyfrowy;

  • Metadane pochodzenia cyfrowego (digital provenance metadata) – opisujące historię operacji przeprowadzanych na obiekcie cyfrowym od momentu kiedy został stworzony, lub zdygitalizowany

  • metadane związane z prawami autorskimi (rights metadata)służące do umieszczania informacji związanych z prawami własności intelektualnej w zasobach oraz wszelkie zastrzeżenia użycia czy upoważnienia (zob. np. projekt Indecs [13]);


Metadane strukturalne (structural metadata) – opisujące logiczne czy fizyczne związki między częściami złożonego obiektu. Na przykład książka może składać się z jednego obrazu cyfrowego na stronę, co tworzy książkę obiektem złożonym, i oczywiście jasne, że informacja na temat kolejności stron jest niezbędna do właściwego użytkowania:

  • METS (Metadata Encoding and Transmission Standard) [14]] dostarcza formatu kodowania do metadanych służących do opisu, metadanych administracyjnych i strukturalnych, i zaprojektowany jest w celu wspierania zarówno zarządzania obiektami cyfrowymi, dostarczania, oraz wymiany obiektów cyfrowych w systemie;

  • IMS Content Packaging Specification [15] opisuje sposoby opisywania struktury i organizowania złożonych zasobów nauczania.

W innych kategoriach metadanych znajdują się:



  • metadane edukacyjne (educational metadata) – wspomagające zadania otrzymywania zasobów z instytucji edukacyjnych oraz zarządzanych lub wirtualnych środowisk edukacyjnych, np. otrzymywania rekordów dotyczących studentów i opisów kursów. Najważniejszym standardem opisu zasobów nauczania jest IEEE Learning Object Metadata standard [16]. Więcej informacji na temat wykorzystania metadanych w tym zakresie można znaleźć na stronach IMS [17] i CETIS [18];

  • metadane geoprzestrzenne (geospatial metadata) używane przy mapach cyfrowych i systemach informacji przestrzennej (Geographical Information Systems GIS). Standard dla metadanych geograficznych został opracowany w styczniu 2003 roku i jest nim ISO 19115:2003 [19].


Standardy metadanych specyficzne dla danej domeny ZAKRES

Opracowano je w celu spełnienia konkretnych wymagań w poszczególnych dziedzinach, np.:



    1. Archiwa powszechnie wykorzystują standard ISAD(G) (General International Standard Archival Description) [20] w przypadku metadanych opisujących materiały archiwalne, oraz ISAAR (CPF) (International Standard Archival Authority Record for Corporate Bodies, Persons and Families), 2nd ed. 2004 [21]ISAAR (CPF) (International Standard Archival Authority Record for Bodies, Persons and Families) dla metadanych opisujacych kontekst tworzenia tych materiałów. Aby przedstawić taki opis elektronicznie istnieją (DTD) EAD (Document Type Definitions, Encoded Archival Description) [22], szeroko używany w całej Europie, oraz EAC (Encoded Archival Context) [23], który wciąż jest w fazie rozwoju http://www.library.yale.edu/eac/ Strony pomocy EAD [24]zawierają linki do dalszych informacji.

    2. Muzea – (ICOM-CIDOC) [25] (International committee for Documentation of the International Council of Museums) [25] przedstawia informacje na temat standardów i metadanych dla muzeów z linkami do, np. CIDOC-CRM (Conceptural eference model), model z wyboru dla wielu muzeów. Społeczność muzeów stworzyła standardy SPECTRUM [26] oraz CDWA (Categories for the Description of Works of Art) [27]. SPECTRUM jest dostępne w Internecie za opłatą, ale strona internetowa mda (Museums Documentation Association) Wielkiej Brytanii zawiera pewne użyteczne zestawienia podsumowujące rozdziały SPECTRUM [28].



1   ...   13   14   15   16   17   18   19   20   ...   27


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna