W projekt Calimera jest finansowany przez Komisję Europejską



Pobieranie 2.67 Mb.
Strona8/27
Data29.04.2016
Rozmiar2.67 Mb.
1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   ...   27
Partnerstwo strategiczne ZAKRES

Partnerstwo strategiczne może być tworzone na szczeblu narodowym, regionalnym i lokalnym. Stanowi ono płaszczyznę kreatywności i inspiracji.


Na szczeblu narodowym partnerstwo strategiczne tworzone jest w celu realizacji ważnego programu narodowego. Przykładem może być MLA (Museums, Libraries and Archives Council – Rada Muzeów, Bibliotek i Archiwów) w Wielkiej Brytaniii oraz ABM-Utvikling – Norweska Dyrekcja Archiwów, Bibliotek i Muzeów.

Na szczeblu regionalnym, partnerstwo strategiczne powstaje w celu:



  • ustanowienia agencji rozwoju organizacji muzealnych, bibliotecznych i archiwów, ułatwiającej ewolucję sektora w regionie poprzez kierownictwo, doradztwo, pozyskiwanie funduszy, opracowywanie nowych planów i projektów wzorcowych oraz dostarczanie usług;

  • określenia zadań i projektów, takich jak: stworzenie regionalnej szerokopasmowej sieci informacji publicznej; rozwój i dostarczanie wyposażenia elektronicznego; przekwalifikowanie personelu; promowanie literatury i ruchu czytelniczego oraz zapewnianie społecznościom lokalnym i regionalnym możliwości kształcenia ustawicznego;

  • reprezentowania trzech typów instytucji (archiwa, biblioteki, muzea) w zakresie regionalnej i strategicznej współpracy z: rządem i agencjami rządowymi; regionalnymi organami politycznymi i wykonawczymi; narodowymi i regionalnymi instytucjami zawodowymi; organami edukacyjnymi; władzami lokalnymi i sektorem wolontariatu .

Aby odnieść sukces, regionalne organy strategiczne powinny tworzyć związki partnerskie ze swoimi organizacjami członkowskimi i innymi zainteresowanymi, określając priorytety i potrzeby poszczególnych instytucji i władz lokalnych.
Na szczeblu lokalnym, muzea, biblioteki i archiwa stanowią jeden z elementów administracji lokalnej i potrzebują kontaktów z innymi jej działami w celu zapewnienia ścisłej współpracy w dziedzinie usług. Przykładem takiej współpracy może być rozwój połączonego systemu CRM (Customer Relations Management – Organizacji Kontaktów z Klientami). Niektóre działy administracji lokalnej mogą potrzebować danych o użytkownikach. Połączony system CRM eliminuje dublowane działania, przechowywanie sprzecznych danych i wprowadza bardziej osobiste podejście do użytkownika. System CRM podlega ustawodawstwu o ochronie danych oraz prawa do prywatności (zob. Zagadnienia prawne i prawnicze, część dot. Ochrony Danych), i może zintegrować wszystkie kontakty użytkownika z organizacją poprzez e-mail, telefon, telefon komórkowy, pocztę czy kontakt bezpośredni i umożliwić każdemu członkowi personelu obsługę użytkownika po zapoznaniu się z kompletnym zapisem jego wcześniejszych kontaktów.
Dostarczanie zintegrowanych usług równocześnie ze ścisłą współpracą poszczególnych agend rządowych daje muzeom, bibliotekom i archiwom możliwość współpracy z innymi organizacjami lokalnymi. Na przykład, biblioteka mogłaby nawiązać kontakt ze służbą zdrowia lub departamentem opieki społecznej i tą drogą dostarczać usługi prosto do domów.
Partnerstwo w różnych sektorach ZAKRES

Muzea, biblioteki i archiwa były dotychczas postrzegane jako różnego rodzaju instytucje o odmiennej praktyce zawodowej i kulturze organizacyjnej. Jednakże owe różnice mają charakter bardziej administracyjny niż merytoryczny, ponieważ wszystkie te instytucje posiadają tę samą misję gromadzenia, ochrony i udostępniania obiektów, przedmiotów kultury materialnej, dokumentów i informacji. Dygitalizacja jako proces niwelujący różnice administracyjne poprzez zarządzanie materiałem cyfrowym, posiada takie samo znaczenie, niezależnie, czy dotyczy książek, dokumentów lub innych przedmiotów. W rzeczywistości, termin „dokument cyfrowy” jest obecnie czasami używany w znaczeniu „wszystkich innych rodzajów obiektów takich jak: pliki tekstowe, dźwiękowe, graficzne, nawet prezentacje multimedialne i strony www” [1]. Grupy muzeów, bibliotek i archiwów mogą ustalić zasady współpracy, aby np. umożliwić użytkownikom równoczesne przeszukiwanie ich zbiorów. Zazwyczaj ludzie nie interesują się, skąd pochodzi potrzebna im informacja – z książki, karty katalogowej w bibliotece, opisu obiektu muzealnego czy z danych archiwalnych w archiwum. Ogromne znaczenie ma efektywna współpraca między instytucjami – zgodnie z międzynarodowymi standardami. Dobrym przykładem może być duński NOKS (zob. Linki).


Partnerstwo w tej samej dziedzinie ZAKRES

Grupy bibliotek, muzeów i archiwów mogą współpracować przy zagadnieniach dotyczących, np.: wspólnych zakupów zasobów (szczególnie zasobów elektronicznych), dygitalizacji najważniejszych obiektów i zapewnienia dostępu do nich przez sieć, a także tworzenia bram, portali i wyszukiwarek obsługujących połączone katalogi instytucji. (Przykłady – zob. Linki).


Partnerstwo z sektorem edukacyjnym ZAKRES

Istnieje wiele płaszczyzn współdziałania i korzyści, jakie można osiągnąć w ramach partnerstwa z sektorem edukacyjnym (zob. Nauczanie). Muzea, biblioteki i archiwa w sektorze samorządów lokalnych często nawiązują bliskie kontakty z lokalnymi szkołami i uczelniami. Mogą również tworzyć związki partnerskie z uniwersytetami, instytucjami kształcenia dorosłych, oddziałami szkoleniowymi w przedsiębiorstwach lokalnych, szkołami niepublicznymi, przedszkolami i żłobkami.


Partnerstwo z sektorem wolontariatu ZAKRES

Muzea, biblioteki i archiwa mogą korzystać ze związków partnerskich zawieranych z sektorem wolontariatu oraz organizacjami pozarządowymi, posiadającymi znajomość potrzeb specyficznych grup docelowych, takich jak: dzieci, osoby starsze, niepełnosprawne, grupy lokalne oraz mniejszości etniczne.


Partnerstwo z przemysłem i sektorem prywatnym ZAKRES

  • Wiele organizacji biznesowych i specjalistycznych udostępnia swoje biblioteki i archiwa. W związku z tym, że nie otrzymują one żadnego dofinansowania z funduszy publicznych, ich zbiory mogą znaleźć się w zagrożeniu, gdy firma ulegnie likwidacji. Tworzenie związków pomiędzy organizacjami tego typu a sektorem publicznym może pomóc w zabezpieczeniu tych zasobów, a partnerstwo umożliwi ich dygitalizację i udostępnianie zgodnie z uznanymi standardami.

  • Dostawcy usług telekomunikacyjnych pragną sprzedawać swoje produkty w ramach infrastruktury, w którą zainwestowali i która pomoże im osiągnąć dochody i stabilizację rynkową. Pasmo nadawczo-odbiorcze jest często nabywane przez władze lokalne i regionalne lub konsorcja w celu rozwinięcia rynku usług, więc w interesie kompanii telekomunikacyjnych jest wspieranie dygitalizacji zasobów przez muzea, biblioteki i archiwa. Możliwość wspólnej inwestycji sektora dziedzictwa kulturowego i organizacji telekomunikacyjnych w usługi jest godne uwagi, pod warunkiem, że zarówno ryzyko, jak i dochody są dzielone.


Typy partnerstwa ZAKRES

Istnieje kilka rodzajów układów partnerskich i przyczyn, dla których powstają:



  • zorientowane regionalnie lub lokalnie – zakładane przez organizacje działające na danym terenie;

  • zorientowane na tematykę – grupa organizacji wyspecjalizowanych w danej dziedzinie postanawia współpracować niezależnie od lokalizacji;

  • zorientowane na działanie. Zalicza się do nich:

  • Dostarczanie usług – Instytucje dziedzictwa kulturowego mogą w pewnych okolicznościach dostarczać usługi ze wspólnych centrów lokalnych lub regionalnych. Technologia umożliwia wspólne dostarczanie usług online.

  • Szkolenie – na przykład szkolenie w zakresie technologii informacyjnych i zarządzania. Do zakresu szkolenia może należeć: określanie możliwości i wdrażanie przedsięwzięć kooperacyjnych w zakresie rozwoju i szkolenia kadr; omawianie wspólnych problemów i rozwiązań oraz promowanie tych najlepszych; organizowanie wspólnych sesji szkoleniowych i kształceniowych; określanie możliwości dzielenia się materiałami szkoleniowymi i wspólny ich zakup; organizowanie wymiany kadr. (zob. też Szkolenie).

  • Partnerstwo w zakresie technologii informacyjnych – może ono wspierać postęp w zakresie oferowanych usług, np. poprzez dzielenie się zasobami elektronicznymi, zapewnianie dostępu do katalogów i baz danych drogą elektroniczną, umożliwianie współdecydowania o zawartości itd., a także współpracować na rzecz rozwoju wirtualnego muzeum, biblioteki czy archiwum.

  • Partnerstwo i konsorcja w zakresie zakupów – stały się powszechne i zyskały wpływy, szczególnie w sektorze bibliotecznym, w którym odbierane są jako ważny sposób optymalnego pozyskiwania funduszy z budżetów bibliotecznych poprzez uzyskiwanie zniżek przy negocjacji dużych zakupów i wspólnych umów licencyjnych, w przypadku publikacji elektronicznych. Wydawcy i dostawcy również odnoszą korzyści z takich transakcji poprzez oszczędności na marketingu, gwarantowany udział w rynku i reklamę swoich produktów. Takiego rodzaju partnerstwo jest pomocne w rozwijaniu zagadnień upowszechniania zbiorów, rozwoju i unikania nieekonomicznego rozdrobnienia w polityce zakupów. Konsorcja zazwyczaj przystępują do negocjacji z dostawcami z pozycji siły. Ich zakres może być międzynarodowy (zob. EIFL - Electronic Information for Libraries (Elektroniczna Informacja dla Bibliotek [2])).

  • Partnerstwo dotyczące ochrony – ochrona materiałów unikatowych może być wykonywana wspólnie w celu zgromadzenia wiedzy fachowej przy równoczesnym uniknięciu dublowania działań. Program ochronny wymaga zaangażowanego i profesjonalnego personelu, precyzyjnych danych, odpowiedniego finansowania, stosownych standardów, technik i procedur ochronnych oraz mechanizmów umożliwiających dzielenie się i dostęp do informacji. Ważne jest stworzenie wspólnego planu na wypadek kataklizmów, obejmującego wykonywanie kopii zapasowych najważniejszych informacji i zasobów na terenie i w systemie każdego z uczestników. (zob. też Ochrona danych cyfrowych.)

  • Partnerstwo dotyczące konserwacji – małe instytucje mogą nie posiadać środków pieniężnych, kompetentnego personelu oraz miejsca do przeprowadzenia konserwacji obiektów delikatnych, dokumentów i książek. Dlatego rozwiązaniem może być dzielenie się środkami lub tworzenie centrów ekspertyz.

  • Partnerstwo dotyczące projektów jest często konieczne, gdy o dofinansowanie ze źródeł zewnętrznych trzeba ubiegać się w warunkach konkurencyjności, np. finansowanie projektów unijnych zależne jest zwykle od propozycji projektów partnerskich. Serwis Partnerski CORDIS [3] został stworzony w celu zapewnienia pomocy i przewodnictwa w znajdowaniu partnerów do projektów Unii Europejskiej.

  • Partnerstwo dotyczące finansowania – wspólne składanie ofert oraz rozwijanie projektów i instytucji społeczeństwa informacyjnego, np. wspieranie kształcenia ustawicznego lub programów e-rządu może czasem być o wiele skuteczniejsze niż składanie ofert przez pojedynczą instytucję. Małe instytucje często nie mają personelu i kompetencji, by złożyć udaną aplikację.

  • Partnerstwo dla celów komercyjnych – wiele instytucji jest zmuszonych do uzyskiwania dochodu przy pomocy płatnych usług informacyjnych, działalności wydawniczej, sprzedaży materiałów mediom. Małe organizacje stają czasami w obliczu przeszkód uniemożliwiających rozwój tego rodzaju usług, np. braku personelu i czasu, by temu sprostać, wysokich kosztów początkowych, braku motywacji w przypadku gdy osiągnięte przez instytucję dochody są przejmowane i rozdysponowywane przez samorządy lokalne. Stworzenie partnerstwa wspierającego innowacyjność i dzielenie się kompetencjami marketingowymi może pomóc w przezwyciężeniu tych problemów i poprawić perspektywy trwałości przedsięwzięcia. Możliwe jest także podzielenie rynku zbytu.

  • Partnerstwo outsourcingowe – jeżeli konieczne jest poszukiwanie usług poza firmą, gdyż nie dysponuje ona danymi środkami oraz kadrą o określonych umiejętnościach, instytucje lokalne mogą poczynić znaczne oszczędności jeżeli skorzystają z możliwości tego typu współpracy z instytucjami zaangażowanymi w podobne projekty.


Inicjowanie partnerstwa ZAKRES

Nieformalne kontakty i wymiana informacji pomiędzy decydentami, potencjalnymi partnerami stanowi często pierwszy krok, po którym następują rozmowy sondażowe zorientowane na poszukiwania możliwości realizacji celów postawionych sobie przez partnerów. Wszyscy partnerzy powinni starać się zrozumieć potrzeby i priorytety innych i potrafić zademonstrować, jakiego rodzaju wkład z ich strony będzie częścią partnerstwa oraz z czego skorzystają użytkownicy końcowi. Zasady porozumienia o współpracy powinny być zdefiniowane na piśmie, z uwzględnieniem celów i odpowiedzialności każdego z partnerów. Nie wolno także zapominać o finansowaniu, infrastrukturze, czasie, personelu, użytkownikach, marketingu i wykorzystaniu mediów.


Organizacja i struktura współpracy w partnerstwie ZAKRES

  • Określenie zadań

Po nadaniu formalnego charakteru, partnerstwo potrzebuje określenia zadań, np.:

  • ochrona i wspieranie unikatowej roli sektora w organizowaniu kulturowego, społecznego, edukacyjnego i ekonomicznego życia regionu"; lub

  • modernizowanie, restrukturyzowanie i przeobrażanie [muzeów, bibliotek publicznych lub archiwów] oraz wykorzystywanie ich potencjału do nauczania, integracji społecznej, kreatywności oraz odnowy społeczno-ekonomicznej regionu”.

  • Kluczowe czynności

Do czynności, które nadają partnerstwu byt rzeczywisty, wizerunek zewnętrzny oraz potencjalnie zwiększają jego wpływ, należą:

  • plan strategiczny wyznaczający cele strategiczne;

  • opublikowane plany działania z określonym terminarzem;

  • zadania do realizacji w ramach planów działania;

  • sprawozdania i dokumenty obrazujące rezultaty planów działania.

  • Partnerstwo powinno być organizacją odpowiedzialną i posiadać formalny status prawny lub osobowość prawną taką, jak zarejestrowane spółki czy organizacje charytatywne. Partnerstwa mogą często potrzebować tożsamości korporacyjnej, włącznie z „nazwą firmową”, logo itd. Partnerstwo może samodzielnie decydować o przystąpieniu do innego partnerstwa w charakterze ciała korporacyjnego.

  • Partnerstwo powinno działać na jasnych zasadach zarządzania dotyczących posiedzeń zarządu i podejmowania decyzji. Zarząd lub inna podobna struktura powinna zostać powołana w celu reprezentowania wszystkich zaangażowanych w projekt i może wywodzić się, np. z władz lokalnych, politycznych, sektora akademickiego, organizacji niezależnych lub doświadczonych pracowników muzeów, bibliotek publicznych i archiwów. Do Zarządu wejść mogą również obserwatorzy z agencji narodowych i regionalnych oraz inni przedstawiciele sektora interesu publicznego. (Patrz np. Norweska Rada Archiwalna, Biblioteczna i Muzealna w Linki.)


Finansowanie partnerstwa ZAKRES

Finansowanie może pochodzić z różnych źródeł, np.:



  • podstawowych grantów z narodowych lub regionalnych programów finansowania;

  • składek członkowskich;

  • funduszy wspierających władze lokalne;

  • osiągniętego dochodu;

  • finansowania projektu z rządowych funduszy inicjatywnych, Europejskich Funduszy Społecznych oraz programu RTD (Research and Technological Development – Rozwoju Naukowego i Technologicznego), np. IST (Information Society Technologies – Technologie Społeczeństwa Informacyjnego);

W niektórych przypadkach, w celu zachowania ciągłości finansowej, instytucje zaangażowane w działalność partnerską, powinny same zapewnić fundusze równe dotychczasowym.
Utrzymanie udanego partnerstwa ZAKRES

Aby utrzymać udane partnerstwo, należy uwzględnić kilka podstawowych czynników:



  • we wszystkie ustalenia partnerstwa powinno być zaangażowane kierownictwo wyższego szczebla i ciało zarządzające lub władze lokalne każdej z organizacji partnerskich;

  • za projekt powinna odpowiadać jedna osoba z każdej organizacji: projekty partnerskie o wysokim statusie mogą wymagać zaangażowania kierownictwa najwyższego szczebla;

  • niezbędne jest dobre wzajemne rozumienie kultury organizacyjnej partnera, jego kompetencji i celów;

  • należy zachować realistyczne oczekiwania;

  • należy określić zasady rezygnacji z uczestników w partnerstwie – niezbędna jest zgoda na odstąpienie od partnerstwa przy rozdziale środków i zobowiązań finansowych; powinno się również ustalić metodę rozwiązania partnerstwa po ukończeniu prac.


PERSPEKTYWY ZAKRES
Aby użytkownik mógł sprawnie wyszukać materiał na dany temat i otrzymać jedną , zintegrowaną informację zwrotną (bez potrzeby określania, czy pochodzi ona z muzeum, biblioteki czy archiwum) konieczna jest współpraca między organizacjami kulturalnymi na każdym szczeblu. Możliwe jest to dzięki rozwojowi technologii cyfrowej.
Technologia cyfrowa umożliwia wydobywanie instytucji kulturalnych z izolacji i tworzenie wzajemnych powiązań między nimi. Dzięki temu powstają nowe ciała, np. regionalne centra usług kulturalnych, które wdrażają innowacyjne rozwiązania i świadczą usługi dla lokalnych instytucji kulturalnych, z korzyścią dla użytkownika końcowego.

Przyszłość partnerstw jest ściśle związana ze stroną finansową działalności stron. Aspekt finansowy sprawia, że działalność partnerstw jest w różnym stopniu pożądana lub niezbędna. Przyznawane środki finansowe mają wpływ na rentowność konsorcjów i partnerstw.


Prawne podstawy działania i współpracy organizacji kulturalnych w ramach partnerstwa wymagają dostosowania do nowej sytuacji, w której programy rządowe wprowadzane są w sposób „łączący”. Na przykład, wszystkie oddziały władz lokalnych powinny obecnie angażować się w cele programu e-rządu - nauczanie przestało być jedyną domeną działu edukacyjnego itd. Instytucje lokalne stoją więc przed koniecznością integracji. Także wiele usług wcześnie całościowo dostarczanych przez władze lokalne będzie dostarczane przy pomocy partnerstwa z sektorem prywatnym lub/i wolontariatu.


Obecnie uważa się, że muzea, biblioteki i archiwa posiadają wiele wspólnych zadań i celów, więc tworzy się stowarzyszenia narodowe, rozwijające efektywną infrastrukturę regionalną odpowiednią dla tych instytucji.
Istnieje wiele portali i witryn elektronicznych tworzonych przez grupy fachowców lub grupy regionalne. W przyszłości ich zadaniem będzie integracja w celu zapewnienia stałych źródeł informacji dostarczających odpowiedzi na pytania płynące z każdej strony świata.
Technologia znacznie ułatwiła dzielenie się zasobami wśród specjalistów, grup instytucji czy grup osób połączonych wspólnym interesem. Na przykład sieci peer-to-peer (P2P) mogą gromadzić ogromne ilości informacji z dość rozproszonych źródeł. Usługi udostępniające pliki danych, takie jak Foldershare, Groove Networks, Skype, Gnutella i Kazaa umożliwiają przepływ obiektów cyfrowych każdego typu, w tym filmów, obrazów i oprogramowania. [4].
Kwestią czasu wydaje się użytkowanie wspólnych technologii, takich jak nauczanie online, tworzenie wystaw w sieci czy wirtualnych muzeów itp. przy równoczesnym satysfakcjonującym rozwiązaniu kwestii praw autorskich.
Na poziomie europejskim, współpraca wymaga dalszego strategicznego kontynuowania i rozwoju w celu stworzenia platformy kreatywności i inspiracji, wymiany najlepszych doświadczeń, koordynowania strategii dygitalizacji, wielojęzyczności, dostępu do danych, edukacji, turystyki itd. z korzyścią dla narodów europejskich i w celu promowania kultury europejskiej w świecie.
BIBLIOGRAFIA ZAKRES
[1] Światowy Kongres Biblioteczny i Informacyjny: 69 Rada i Konferencja Generalna IFLA, Berlin, Sierpień 2003. Sekcja Genealogii i Historii Lokalnej. http://www.ifla.org/IV/ifla69/prog03.htm . Artykuły:

  • Robert Martin (Instytut Usług Muzealnych i Bibliotecznych, Waszyngton D. C., USA), Cooperation and Change: Archives, Libraries and Museums in the United States – Współpraca i przemiany: archiwa, biblioteki i muzea w Stanach Zjednoczonych

  • Elizabeth Anne Melrose (Biblioteka Hrabstwa Północnego Yorkshire, Northallerton, Anglia), If we can do it, so can you: the UK North Yorkshire digitisation project – Jeśli nam się udało, uda się i wam: brytyjski projektdygitalizacji Północnego Yorkshire

  • Bozena Rasmussen (Biblioteka Publiczna Gjerdrum, Gjerdrum, Norwegia) i Tord Høivik (Uniwersytet w Oslo, Norway), Library innovation is hard work: lessons from a Norwegian case study – Wprowadzanie innowacji w bibliotekach to trudne zadanie: doświadczenia przypadku norweskiego

[2] EIFL (Electronic Information for Libraries – Elektroniczna Informacja dla Bibliotek http://www.eifl.net/


[3] CORDIS Partners Service – Serwis Partnerski CORDIS http://partners-service.cordis.lu/
[4] Peer-to-peer (P2P) http://www.openp2p.com/

Foldershare http://www.foldershare.com/

Groove Networks http://www.groove.net/

Skype http://www.skype.com/

Gnutella http://www.gnutella.com

Kazaa http://www.kazaa.com


LINKI ZAKRES
Międzynarodowe
Answers Now

Answers Now to interaktywny serwis informacyjny online dostarczany przez partnerstwo bibliotek publicznych w Somerset (Wielka Brytania), Brisbane (Australia), Christchurch (Nowa Zelandia) i Richland (Karolina Południowa, USA).



http://vrl-live01.lssi.com/wcscgi/CDM.exe/ansnow?SS_COMMAND=CUST_SUP&Category=SOMERSET
Europa
AMICITIA (Asset Management Integration of Cultural Heritage in the Interexchange between Archives – Integracyjne zarządzanie zasobami dziedzictwa kulturowego w wymianie pomiędzy archiwami)

Kompanie radiowo-telewizyjne i technologiczne z całej Europy pracowały razem nad projektem pokazowym łaczącym archiwa cyfrowe i wideo poprzez system sieciowy P2P (peer-to-peer). System DRM (Digital Rights Management – Zarządzania Prawem Cyfrowym) został stworzony dla rozwiązywania zagadnień prawnych, a system CMS (Content Management System – System Zarządzania Treścią) dla przechowywania różnych kontraktów. http://www.amicitia-project.de i http://www.cultivate-int.org/issue4/amicitia/


eMarCon (Electronic Maritime Cultural Content – Morskie Elektroniczne Zasoby Kulturalne)

Projekt wspierany przez Unię Europejską, umożliwiający oddalonym geograficznie muzeom europejskim i ich użytkownikom tworzenie wspólnych wystaw wirtualnych w Internecie. Partnerstwo założone zostało przez 9 instytucji z 7 krajów europejskich reprezentujących 4 muzea morskie i sieć międzysektorową europejskich organizacji akademickich, regionalnych i technologicznych (informatycznych i technologicznych). Prezentowane pokazy dostosowane są do potrzeb dzieci, dorosłych i ekspertów.



http://www.emarcon.net/
MIRROR

MIRROR ma na celu stworzenie środowiska integrującego muzea historii naturalnej poprzez rozwój nowatorskiej metodologii nauczania i wdrażanie supernowoczesnych narzędzi, technik i systemów. http://www.mirror-project.net


Dania
DANPA (Duńska narodowa baza archiwów prywatnych)

Baza danych, składająca się z około 120 000 pozycji opisowych pochodzących ze 190 prywatnych archiwów instytucji. Katalogi cyfrowe zawierają dane z Archiwów Państwowych, Archiwów Emigracyjnych, Biblioteki Królewskiej oraz Biblioteki i Archiwów Ruchu Robotniczego. http://www.danpa.dk


NOKS (Nordjyllands Kulturhistoriske Søgebase - Kulturalna i historyczna baza danych materiałów o Północnej Jutlandii)

NOKS jest projektem stworzonym przez 9 instytucji: archiwów, bibliotek i muzeów, których katalogi połączono, tworząc bazę zawierającą 115 000 obiektów – fotografii, książek, ulotek, wycinków z gazet, archiwów, obiektów muzealnych itp.



http:// www.noks.dk

Opis całego projektu i jego rezultatów został stworzony w 2003 roku przez Ruth Hedegaard (Muzeum Historyczne i Archiwa Vendsyssel, Hjoerring, Dania): Benefits of archives, libraries and museums working together – Korzyści ze wspólnej pracy archiwów, bibliotek i muzeów. http://www.ifla.org/IV/ifla69/papers/051e-Hedegaard.pdf



Pobieranie 2.67 Mb.

1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   ...   27




©absta.pl 2020
wyślij wiadomość

    Strona główna