W sprawie: zaopiniowania projektu planu ochrony Suwalskiego Parku Krajobrazowego



Pobieranie 0.72 Mb.
Strona3/6
Data07.05.2016
Rozmiar0.72 Mb.
1   2   3   4   5   6



Rozdział 3

Cele ochrony

§ 15.


Cele ogólne, wyznaczające główne kierunki ochrony Parku:

  1. ochrona przyrody;

  2. ochrona środowiska kulturowego;

  3. ochrona krajobrazu.

§ 16.

Celem ochrony przyrody jest:

  1. ochrona zasobów i ekosystemów wodnych oraz źródlisk,

  2. ochrona atmosfery,

  3. ochrona i kształtowanie ekosystemów leśnych,

  4. ochrona ekosystemów nieleśnych,

  5. ochrona flory i fauny.

§ 17.

Celem ochrony walorów kulturowych jest:

  1. ochrona zasobów dziedzictwa kulturowego związanego ze strukturą osadnictwa, siecią dróg i użytkowaniem gruntów,

  2. ochrona ukształtowanej w procesie dziejowym struktury krajobrazu kulturowego.

  3. odtwarzanie i ożywianie lokalnych tradycji

§ 18.


Celem ochrony krajobrazu jest:

  1. zachowanie i ochrona zespołów krajobrazu otwartego, stanowiącego walor wizualny współistnienia gospodarki człowieka z naturalnymi zasobami środowiska,

  2. ochrona struktur geomorfologicznych,

  3. ochrona specyficznych i unikatowych wartości przyrodniczych i kulturowych stanowiących wysoką wartość poznawczą i estetyczną,

  4. zachowanie skali otwartych przestrzeni budujących specyfikę krajobrazową,

  5. utrzymanie charakterystycznych typów zabudowy,

  6. promocja walorów krajobrazowych i rozwijanie agroturystyki oraz innych form turystyki wykorzystujących walory krajobrazowe zgodnie z wymogami ochrony przyrody i środowiska.


Rozdział 4

Obszary działań ochronnych

§ 19.

Zakres działań na obszarze całego Parku


  1. Ochrona przyrody:

  1. Ochrona powierzchni ziemi i jej struktur geomorfologicznych oraz gleb, w zakresie której obowiązują:

  1. zachowanie zespołów form ukształtowania terenu reprezentujących zestawy cech charakterystycznych dla określonych typów morfologicznych;

  2. zachowanie charakterystycznych form geomorfologicznych, w tym:

  1. moren czołowych w postaci pojedynczych wzgórz, pasm wzgórz lub wałów (np. Góra Cisowa),

  2. moren dennych,

  3. moren spiętrzenia (szczególnie położonych w rejonie Wodziłk),

  4. ozów (szczególnie w dolinie Czarnej Hańczy pod Turtulem, Okrągłem, w Smolnikach),

  5. rynien lodowcowych (szczególnie rynny jeziora Hańcza i będącego jej przedłużeniem „kanionu” Czarnej Hańczy),

  6. dolin wiszących (szczególnie doliny Gaciska ciągnącej się od Kruszek do Malesowizny, zawieszonej 10 m w stosunku do doliny Czarnej Hańczy),

  7. sandrów,

  8. form martwego lodu a w szczególności: moren martwego lodu (Góra Zamkowa), kemów i zagłębień wytopiskowych.

  1. objęcie szczególną ochroną Cisowej Góry, Góry Zamkowej, doliny Gaciska, ozu turtulsko - bachanowskiego, jako form najbardziej cennych i eksponowanych w krajobrazie Parku;

  2. ochrona wszystkich gleb pochodzenia organicznego i gleb leśnych przed niepożądaną zmianą ich właściwości fizykochemicznych.

  1. Ochrona hydrosfery, w zakresie, której obowiązują:

  1. utrzymanie naturalnych warunków cyrkulacji wody w poszczególnych jednostkach hydrograficznych;

  2. zachowanie wysokiej jakości wód w rzekach i zbiornikach wodnych poprzez zakaz odprowadzania do wód powierzchniowych i gruntu nieoczyszczonych ścieków sanitarnych i przemysłowych, a ścieków oczyszczonych w wielkościach wynikających z obowiązujących ustaw prawnych;

  3. zachowanie w niezmienionym stanie zbiorników wodnych, jezior, „oczek wodnych”, obszarów podmokłych, mokradeł, torfowisk, naturalnych wypływów wód podziemnych oraz terenów bagiennych, stanowiących obszary naturalnej retencji;

  4. utrzymanie ustanowionych w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego gmin Jeleniewo, Przerośl, Rutka Tartak i Wiżajny na podstawie rozporządzenia Wojewody Suwalskiego Nr 82/98 z dnia 15 czerwca 1998r (Dz.U.Woj.Suw. Nr 36/98, poz. 194) stref ochronnych wokół wód; poprzez strefę ochronną wokół wód rozumie się obszar, na którym obowiązują zakazy, nakazy oraz ograniczenia w zakresie użytkowania gruntów lub korzystania z wody w celu ochrony zasobów tych wód przed degradacją;

  5. obejmowanie ochroną prawną przewidzianą ustawą o ochronie przyrody niektórych ww. obiektów o szczególnej wartości, a przede wszystkim wiszących torfowisk źródliskowych nad jeziorem Jaczno;

  6. zakaz wprowadzania zmian stosunków wodnych mogących pogorszyć stan środowiska; każda działalność realizacyjna w tym zakresie wymaga opracowania oceny (raportu) wpływu inwestycji na środowisko;

  7. prowadzenie wszelkiej działalności w sposób nie zagrażający degradacją sanitarną zarówno wód gruntowych jak i powierzchniowych;

  8. zakaz używania na wszystkich wodach sprzętu pływającego o napędzie spalinowym.

  1. Ochrona atmosfery, w zakresie której obowiązują:

  1. utrzymanie stanu fizyczno – chemicznego atmosfery, zapewniającego korzystne warunki funkcjonowania przyrody ożywionej, właściwe warunki życia ludzi i zachowanie dóbr kultury materialnej poprzez przestrzeganie norm określonych w przepisach szczególnych;

  2. utrzymanie odpowiednich warunków akustycznych, zapewniających korzystne warunki życia ludzi i fauny oraz warunków topoklimatycznych dla funkcjonowania ekosystemów Parku.

  1. Ochrona biosfery, w zakresie, której obowiązują:

  1. utrzymanie pełnej różnorodności gatunków roślin, zwierząt i grzybów na ich naturalnych stanowiskach;

  2. utrzymanie wszystkich stanowisk gatunków roślin, zwierząt i grzybów podlegających prawnej ochronie gatunkowej;

  3. podniesienie stanu liczebności gatunków rzadkich i zagrożonych poprzez ochronę stanowisk i reintrodukcję;

  4. utrzymanie stabilnej populacji (zachowanie nienaruszonych siedlisk) gatunków endemicznych i reliktowych;

  5. uwzględnianie w procesie zabiegów związanych z użytkowaniem i ochroną lasów obecności gatunków chronionych;

  6. przebudowa drzewostanów w kierunku zwiększenia ich różnorodności i zgodności z siedliskiem;

  7. przebudowa zniekształconych drzewostanów z uwzględnieniem zróżnicowania mikrosiedlisk oraz ochrona polan śródleśnych;

  8. zalesianie gleb o niskiej produktywności rolniczej;

  9. zalesianie obszarów źródliskowych, wododziałowych oraz terenów osuwisk;

  10. utrzymanie retencji wód w lasach, jako niezbędnego elementu prawidłowej ochrony ekosystemów leśnych;

  11. tworzenie ciągów i korytarzy leśnych łączących lasy Parku z lasami jego otoczenia;

  12. zachowanie pełnego wachlarza zbiorowisk naturalnych występujących w krajobrazie nieleśnym, głównie w dolinach rzek, strumieni i cieków wodnych;

  13. utrzymanie wysokiej różnorodności gatunków w obrębie biocenoz różnych typów poprzez ekstensywne bądź sporadyczne formy użytkowania;

  14. przyjęcie zasady, że co najmniej 5 gatunków rzadkich i chronionych powinno stanowić kryterium do objęcia danego obiektu (obiektów) lub płatu biocenozy ochroną w formie użytku ekologicznego;

  15. wykluczenie z zabiegów ochronnych stosowanych w obrębie użytków ekologicznych melioracji wodnych, wypalania suchych traw, nawożenia mineralnego i stosowania środków chemicznych;

  16. utrzymanie retencji wód na obszarach nieleśnych oraz właściwego gospodarowania na terenach przyległych, jako niezbędnego elementu prawidłowej ochrony obszarów i biocenoz nieleśnych;

  17. zachowanie dotychczasowych siedlisk i miejsc rozrodu zwierząt;

  18. odtwarzanie siedlisk i miejsc rozrodu zwierząt;

  19. ochrona różnorodności siedlisk warunkujących bogactwo fauny;

  20. ochrona miejsc gniazdowania bociana białego poprzez zachowanie żerowisk oraz miejsc gniazdowania;

  21. ochrona starych drzew będących miejscem lęgowym wielu ptaków;

  22. instalowanie skrzynek lęgowych dla ptaków;

  23. reintrodukcja gatunków wymarłych lub zagrożonych wyginięciem;

  24. wykonanie prac inwentaryzacyjnych, mających na celu stwierdzenie faktycznego stanu fauny Parku;

  25. działalność edukacyjna mająca na celu uświadomienie lokalnej społeczności potrzeby stosowania metod ochrony oraz ochrony gatunkowej zwierząt, przybliżanie prostych metod ochronnych.

  1. Ochrona obiektów i obszarów prawnie chronionych, w zakresie której obowiązują:

  1. zachowanie, z jednoczesnym dopuszczeniem możliwości kształtowania pod względem jakościowym i przestrzennym, wszystkich form ochrony określonych ustawą o ochronie przyrody, występujących na obszarze Parku, takich jak:

  1. rezerwaty przyrody,

  2. pomniki przyrody,

  3. użytki ekologiczne,

łącznie z gatunkową ochroną roślin i zwierząt;

  1. możliwość obejmowania ochroną innych obszarów o wysokich wartościach przyrodniczych, tworząc także nowe formy ochrony przewidziane ustawą o ochronie przyrody - z obowiązkiem wprowadzania do planów miejscowych;

  2. zachowanie lasów, które zgodnie z ustawą o lasach uznane zostały za lasy ochronnych.




  1. Ochrona środowiska kulturowego i krajobrazu.

  1. Ochrona środowiska kulturowego, w zakresie której obowiązują:

  1. przyjęcie ustaleń zawartych w opracowaniu pt. „Ochrona zabytkowego krajobrazu kulturowego województwa suwalskiego” wykonanym przez Państwową Służbę Konserwatorską w Suwałkach w 1999 roku;

  2. wpisywanie zakresu ochrony w ustaleniach stosownych miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, którego najważniejszymi elementami są:

  1. ochrona szeroko rozumianego krajobrazu kulturowego – krajobraz kulturowy podlegający ochronie został wyznaczony za pomocą stref ochrony konserwatorskiej (SOK) oraz przeciwdziałanie dewastacji krajobrazu elementami infrastruktury technicznej;

  2. zachowanie chronionych prawem obiektów zabytkowych wpisanych do wojewódzkiego rejestru zabytków, niezależnie od ich stanu zachowania (§12, tab.1).

  3. ochrona obiektów o wartościach kulturowych będących w zainteresowaniu służb konserwatorskich oraz kontynuacja postępowań o wpisanie do rejestru zabytków;

  4. uzgadnianie wszelkich prac przy obiektach zabytkowych i w ich bezpośrednim sąsiedztwie (otoczeniu) z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków;

  5. maksymalne zachowanie historycznej strony budowli sakralnych, detalu architektonicznego i wyposażenia wnętrza;

  6. zachowanie w istniejącym kształcie architektonicznym i utrzymanie pierwotnej funkcji obiektów sakralnych m. in. Molenny Staroobrzędowców w Wodziłkach, kaplicy na cmentarzu parafialnym w Smolnikach;

  7. zachowanie zabytkowych założeń parku dworskiego w Starej Hańczy, konserwacja alei, odtwarzanie i uzupełnianie ubytków tymi samymi gatunkami drzew oraz prowadzenie systematycznych prac pielęgnacyjnych i porządkowych;

  8. zachowanie wszystkich elementów związanych z funkcją terenu – ogrodzeń, bram, nagrobków, itp., cmentarzy podlegających ochronie jako miejsca kultu i pomniki historii;

  9. przedstawianie do uzgodnienia Wojewódzkiemu Konserwatorowi Zabytków zakresu prac porządkowych na terenie cmentarzy;

  10. uzgadnianie z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków projektów dotyczących remontów i modernizacji obiektów zabytkowych i uzyskiwanie zezwoleń na prowadzenie prac konserwatorskich przy zabytku oraz uzgadnianie projektów budowlanych nowej zabudowy położonej w strefie ochrony konserwatorskiej;

  11. przed rozbiórką obiektów o wartościach historyczno – kulturowych wykonanie podstawowej dokumentacji historycznej, tj. inwentaryzacji zgodnie z wymogami zawartymi w Zarządzeniu Nr 163 Ministra Kultury i Sztuki z dnia 13 grudnia 1963 roku (Dz. U. MK i Szt. Nr 1 z 1964 roku, poz. 1);

  12. w stosunku do stanowisk archeologicznych obowiązuje:

  • zachowanie obiektów archeologicznych wpisanych do rejestru zabytków (§ 12, tab.2) oraz przewidzianych do wpisania do rejestru zabytków, będących w zainteresowaniu Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków,

  • wszelkie prace ziemne w obrębie tych stanowisk mogą być prowadzone tylko za zgodą Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, pod jego ścisłym nadzorem archeologiczno – konserwatorskim,

  • stanowiska archeologiczne posiadające ekspozycję terenową (grodziska, kurhany, cmentarzyska) podlegają bezwzględnej ochronie z zakazem jakiejkolwiek ingerencji z substancją środowiska,

  1. właściwa ekspozycja obiektów zabytkowych i udostępnienie ich dla turystyki krajoznawczej - poprzez odpowiednie zagospodarowanie terenów otaczających;

  2. na terenach, gdzie są stwierdzone stanowiska archeologiczne możliwa jest lokalizacja obiektów i urządzeń - pod warunkiem przeprowadzenia badań archeologicznych poprzedzających realizację inwestycji;

  3. prowadzenie pod nadzorem Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków wszystkich przedsięwzięć na obszarach zastrzeżonych do obserwacji;

  4. ochrona stanowisk archeologicznych przed dewastacją lub likwidacją oraz obowiązek zawiadamiania Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków o natrafieniu na obiekty nieznanego pochodzenia, podczas prowadzenia prac ziemnych;

  5. zapewnienie nadzoru archeologicznego przy pracach ziemnych;

  6. wszystkie stanowiska archeologiczne należy uwzględnić w formie niezmienionej przy sporządzaniu miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego i projektach budowlanych. Nie wyklucza się możliwości, że dane dotyczące zabytkowej zawartości stanowisk, jak i ich zasięgu, ulegną zmianie po przeprowadzeniu badań weryfikacyjnych;

  7. objęcie ochroną 12 wydzielonych i naniesionych na mapę „Turystyka i wypoczynek, dziedzictwo kulturowe” w skali 1:25000, jednostek architektoniczno - krajobrazowych (JARK), które powinny podlegać ochronie konserwatorskiej, według zasad przyjętych w wytycznych do opracowania problematyki ochrony wartości kulturowych w planach zagospodarowania przestrzennego (zał. do pisma Ministerstwa Kultury i Sztuki, Ministerstwa Administracji i Ministerstwa Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dn. 27.08.1981 roku). Zgodnie z nimi do strefy „A” - pełnej ochrony nie zakwalifikowano żadnej jednostki, natomiast do strefy „B” - ochrony częściowej, obejmującej obszary podlegające rygorom w zakresie utrzymania zasadniczych elementów rozplanowania istniejącej substancji o wartościach kulturowych oraz charakteru i skali nowej zabudowy, zakwalifikowano 4 jednostki oznaczone na mapie Nr 9 w skali 1:25000 numerami 83, 86, 88, 90;

  8. W jednostkach zakwalifikowanych do strefy „B” konieczne jest otoczenie pełną opieką obiektów wpisanych do rejestru zabytków lub przewidzianych do uznania za zabytkowe, ponadto niezbędne jest:

  1. narzucenie rygorów w zakresie utrzymania historycznie rozplanowanych struktur przestrzennych;

  2. utrzymanie istniejącej sieci dróg;

  3. zachowanie form budownictwa mieszkalnego i gospodarczego;

  4. zalecanie, aby nowe domy i nawiązywały do form tradycyjnych związanych z Pojezierzem Suwalskim, preferuje się budynki parterowe, o wysokich dachach dwuspadowych (kąt nachylenia połaci od 35o - 45o );

  5. opracowanie kilku wzorcowych projektów, które byłyby popularyzowane na terenie parku i jego strefy ochronnej;

  6. lokalizacja nowych obiektów nie powinna naruszać naturalnej konfiguracji terenu;

  7. równolegle z przewidywanymi rodzajami ochrony proponuje się różne sposoby działania, które umożliwiają utrzymanie i poprawę krajobrazu kulturowego, w tym celu zakłada się:

  • OCHR (ochronę, głównie zabezpieczenia prawne) dla 83 – JARK,

  • KONS – (konserwację, utrzymanie stanu wartościowych jednostek) dla 88   JARK,

  • INTE – (integrację) dla 86 – JARK, 90 – JARK.

  1. ochrona obszarów krajobrazu kulturowego poprzez włączenie ich do jednej z trzech podstawowych stref ochrony w formie:

  • parków kulturowych,

  • stref ochrony konserwatorskiej.

  1. utworzenie na obszarze Parku i jego otuliny archeologicznego rezerwatu kulturowego Góra Zamkowa – Szurpiły, znaczącego dla tego terenu ze względu na duży potencjał w postaci obiektów archeologicznych i krajobrazu kulturowego oraz opracowanie planu ochrony dla w/w rezerwatu;

  2. objęcie 83 – JARK (Pogorzałek), 86 – JARK ( Kleszczówek, Sidory), 88 – JARK (Jałowo) i 90 – JARK (Jeleniewa) strefami ochrony konserwatorskiej (SOK);

  3. na obszarach stref ochrony konserwatorskiej wprowadza się wymóg konsultowania i uzgadniania z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków wszelkich działań inwestycyjnych w zakresie:

  1. budowy nowych obiektów kubaturowych,

  2. przebudowy, rozbudowy, remontów, a także zmiany funkcji obiektów figurujących w rejestrze zabytków,

  3. zmian ukształtowanych historycznie założeń ruralistycznych (dot. w szczególności wsi Szurpiły),

  1. dopuszczenie w powyższych strefach działalności inwestycyjnej uwzględniającej istniejące już związki przestrzenne i planistyczne, przy stosowaniu następujących wymogów odnośnie realizowanych obiektów budowlanych:

  1. kształtować współczesną zabudowę układów wsi w nawiązaniu do zabudowy tradycyjnej i przeciwdziałać tendencjom rozpraszania zabudowy wsi,

  2. zachować w maksymalnym stopniu wyróżniające się elementy krajobrazotwórcze charakterystyczne dla tego regionu,

  3. maksymalna wysokość obiektu – jedna kondygnacja nadziemna z ewentualnym poddaszem użytkowym, wysokimi dachami dwuspadowymi, regionalnymi formami detalizacji, piwnice wyniesione na nie więcej niż 60 cm nad najwyższy punkt terenu, okna o regularnym podziale,

  4. gabaryty i kształty brył obiektów dostosowane do architektury regionalnej typowej dla Pojezierza Suwalskiego,

  5. wznoszenie obiektów z użyciem materiałów naturalnych,

  6. wykluczenie stosowania sidingu jako materiału elewacyjnego,

  1. wspomaganie utrzymania w należytym stanie technicznym obiektów zabytkowych i stanowisk archeologicznych wpisanych do rejestru zabytków oraz zapobieganie zmianom formy obiektów i zagospodarowania ich otoczenia;

  2. wspomaganie zachowania obiektów kubaturowych i stanowisk archeologicznych nie wpisanych do rejestru zabytków;

  3. konieczność współdziałania gmin położonych w obszarze parku z Podlaskim Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków.




  1. Ochrona krajobrazu, w zakresie której obowiązują:

  1. zachowanie przyrodniczo – krajobrazowego charakteru Parku, wykształconego poprzez ukształtowanie terenu oraz określone typy zbiorowisk leśnych i nieleśnych;

  2. ochrona przed zmianami i utrzymanie historycznie rozplanowanych struktur przestrzennych, rozłogów pól, sieci dróg, zachowania form budownictwa mieszkalnego i gospodarczego;

  3. utrzymanie otwartych przestrzeni budujących specyfikę krajobrazową;

  4. zachowanie elementów związanych z ekspozycją krajobrazową;

  5. zachowanie ciągów widokowych o walorach krajobrazowych;

  6. zachowanie punktów widokowych;

  7. przekazywanie projektów inwestycyjnych i architektonicznych realizowanych na terenie Parku do zaopiniowania przez Dyrekcję Parku.

  8. programy rozwoju gospodarki rolnej, plany zagospodarowania przestrzennego, programy rozwoju turystyki, itp., powinny być konsultowane z Dyrekcją Parku;

§ 20.


Zasady rozwoju funkcji gospodarczych obejmują:


  1. W zakresie leśnictwa:

  1. wprowadzenie do gospodarki leśnej zasad rozwoju zrównoważonego, polegającego na zachowaniu bogatej różnorodności biologicznej lasów oraz wdrażaniu modelu globalnej ochrony całych kompleksów leśnych, przy prowadzeniu aktywnej ochrony różnych ekotypów, utrzymywaniu zasobności gleb i optymalnych warunków wodnych, przy równoczesnym odtwarzaniu zespołów leśnych;

  2. zachowanie zwartości kompleksów leśnych;

  3. utrzymywanie trwałości i ciągłości przestrzennej lasów w ramach systemu ekologicznego województwa i kraju oraz racjonalne wykorzystanie dla potrzeb gospodarczych i turystyczno-rekreacyjnych;

  4. zwiększanie powierzchni leśnych zgodnie z ustaleniami w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego;

  5. do zalesiania i zadrzewiania stosować sadzonki gatunków rodzimych;

  6. prowadzenie gospodarki leśnej zgodnie z planem urządzenia lasu.




  1. W zakresie rolnictwa:

  1. prowadzenie zrównoważonej gospodarki rolnej uwzględniającej głównie:

  1. stosowanie właściwych zabiegów agrotechnicznych / technika uprawy roli, następstwa roślin / dla zahamowania degradacji gleb,

  2. ograniczanie spływów zanieczyszczeń obszarowych z gruntów i gospodarstw rolnych do wód powierzchniowych i podziemnych,

  3. ograniczenie stosowania nawozów zwłaszcza mineralnych i środków ochrony roślin przede wszystkim na terenach bezpośrednio sąsiadujących z ciekami i zbiornikami wodnymi,

  4. poprawę dotychczasowej struktury przestrzennej gruntów poprzez wprowadzanie śródpolnego systemu zadrzewień i zakrzewień,

  5. przeznaczanie pod zalesianie gruntów nieprzydatnych do produkcji rolnej,

  6. dostosowanie obsady zwierząt w gospodarstwach rolnych do powierzchni posiadanych gruntów,

  1. ograniczanie przeznaczania na cele nierolnicze użytków rolnych dobrej jakości,

  2. utrzymanie jakościowo dobrej rolniczej przestrzeni produkcyjnej z zachowaniem dotychczasowych form użytkowania,

  3. poprawa struktury obszarowej gospodarstw indywidualnych,

  4. inspirowanie działań administracji rządowej, samorządów różnych szczebli i innych organizacji rolniczych na rzecz ekologizacji rolnictwa,

  5. preferowanie rozwoju produkcji i przetwórstwa żywności metodami ekologicznymi,

  6. inspirowanie działań mających na celu rozwój agroturystyki,




  1. W zakresie rybactwa:

  1. gospodarka rybacka winna być prowadzone w oparciu operaty rybackie.




  1. W zakresie turystyki:

  1. turystyczne udostępnienie Parku nie może zagrażać jego walorom oraz funkcjom ekologicznym, które w stosunku do każdego sposobu zagospodarowania należy traktować jako nadrzędne;

  2. na całym obszarze Parku należy dostosować rodzaj i formy zagospodarowania turystycznego do walorów przyrodniczych i kulturowo – krajobrazowych;

  3. wiodącymi formami rekreacji powinny być:

  1. turystyka krajoznawcza, kwalifikowana (piesza, rowerowa, konna, narciarska) oraz dydaktyczna i specjalistyczna (myślistwo, wędkarstwo, zbieractwo),

  2. wypoczynek pobytowy,

  3. agroturystyka.

  1. utrzymanie, modernizacja i rozwój następujących podstawowych elementów zagospodarowania turystycznego:

  1. zabudowy agroturystycznej;

  2. zabudowy pensjonatowej;

  3. sezonowych schronisk młodzieżowych;

  4. bazy edukacyjno – noclegowej;

  5. wypożyczalni sprzętu sportowego;

  6. punktów widokowych;

  7. urządzeń obsługi turystów, ze szczególnym uwzględnieniem bazy gastronomicznej i handlowej, terenów sportowych (boiska sportowe, wyciągi narciarskie, itp.), urządzeń sanitarnych, parkingów, punktów informacji turystycznej;

  8. szlaków turystycznych pieszych, rowerowych, narciarskich i konnych;

  9. ścieżek dydaktycznych z infrastrukturą; w dostosowaniu wielkością i formą do otoczenia przyrodniczego, krajobrazowego i kulturowego, przy spełnieniu jednocześnie wymogów nowoczesnej ochrony środowiska (wyposażenie w pełną infrastrukturę techniczną i sanitarną).

  1. uwzględnienie w projektowaniu bazy turystyczno – wypoczynkowej:

  1. wyliczonej na 3250 miejsc chłonności turystycznej lasów i jezior Parku,

  2. postulowanej pojemności rekreacyjnej Parku określonej na 1480 miejsc,

  3. przewidywanej na 10 760 miejsc sezonowej przepustowości

  1. dążenie do uzyskania w końcowym efekcie zagospodarowania rekreacyjnego niżej wymienionych form i wielkości bazy noclegowej i miejsc jej lokalizacji:

Miejscowości


Istniejące formy bazy rekreacyjnej

(ilość miejsc)



Istniejące i projektowane formy bazy rekreacyjnej

(ilość miejsc)



Kwatery prywatne

Zabudowa letniskowa

Pola

namiotowe campingi



Pensjonaty obiekty wczasowe

Schroniska szkolne, obozy

Razem

Kwatery prywatne

Zabudowa letniskowa

Pola

namiotowe campingi



Pensjonaty obiekty wczasowe

Schroniska szkolne, obozy

Razem


1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

Smolniki

56




140




25

221

100




200

60

50

410

Błaskowizna

25













25

30




70

60




160

Bachanowo







30




22

52

20




30




50

100

Kłajpeda

10













10

20













20

Dzierwany



















10













10

Hańcza



















20







60

20

100

Jeleniewo

5










22

27

20










40

60

Kazimierówka







40







40

10




60

60




130

Szurpiły

19













19

30




40

60

50

180

Gulbieniszki

8













8

20










50

70

Udziejek

7













7

20




30




50

100

Turtul













31

31













30

30

Malesowizna



















20













20

Wodziłki



















20










50

70

Szeszupka



















20













20

Razem

138




210




100

448

360




430

300

390

1480



1   2   3   4   5   6


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna