Waldemar wiatrak environmental protection Analysis Agency


OPIS ISTNIEJĄCYCH W SĄSIEDZTWIE LUB BEZPOŚREDNIM ZASIĘGU ODDZIAŁYWANIA PLANOWANEGO PRZEDSIĘWZIĘCIA ZABYTKÓW CHRONIONYCH



Pobieranie 1.49 Mb.
Strona8/16
Data28.04.2016
Rozmiar1.49 Mb.
1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   ...   16

4. OPIS ISTNIEJĄCYCH W SĄSIEDZTWIE LUB BEZPOŚREDNIM ZASIĘGU ODDZIAŁYWANIA PLANOWANEGO PRZEDSIĘWZIĘCIA ZABYTKÓW CHRONIONYCH

W 1995r. w ramach Archeologicznego Zdjęcia Polski na terenie gminy Żyraków przeprowadzone zostały badania poszukiwawcze. W wyniku badań zewidencjonowano 85 stanowisk, w tym 4 znane wcześniej. Osiem obiektów zostało wpisane do rejestru Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Należą do nich m.in. umocnienia obronne w Wiewiórce (AZP 101-70/2, nr rej. A-429 z 19 grudnia 1968r) reprezentujące stanowiska archeologiczne.

Zgodnie z informacją uzyskaną od Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Rzeszowie, znak: UOZ-Rz-4-4148/141/2009 poza wpisanymi do rejestru na omawianym terenie i w jego bezpośrednim sąsiedztwie, należy wymienić obiekty ujęte w Ewidencji Zabytków Architektury i Budownictwa:


  • we wsi Mokre

• dom drewniany, kryty strzechą nr 38 z przełomu XIX i XX w

• budynek gospodarczy nr 38.



  • we wsi Zasów

• murowany kościół parafialny p.w. Stanisława Biskupa z 1885r. – A-427 z 18.12.1998,

    • murowana kaplica cmentarna na cmentarzu parafialnym z drugiej połowy XIX,

    • zespół dworsko-parkowy A-189 z 26.11.1979r. obejmujący: ruiny dworu (XVII/XIXw), dawna portiernię (pierwsza połowa XIX w), park (założony XVIII w, przekomponowany XIX w),

    • murowana szkoła z początku XX w,

    • dom nr 19, z początku XX w,

    • drewniany dom nr 185, lata trzydzieste XX w,

    • drewniany dom nr 184, lata czterdzieste XX w.

  • we wsi Wiewiórka

• relikty ziemnych umocnień obronnych (XV-XVIw.) nieistniejącego zamku – A-428 z 19.12.1968r,

• murowana kapliczka na parceli grodzkiej z drugiej połowy XIX w.

• murowana kapliczka z figurą św. Antoniego nr 74 z końca XIX w.

• dom drewniany nr 34, z przełomu XIX i XX w.

W ramach przygotowań do budowy autostrady A4 na terenie na terenie gminy Żyraków prowadzone były rozległe badania ratownicze. Wynikiem ratowniczych badań wykopaliskowych do końca 2008 r. jest odkrycie i zbadanie na powierzchni ponad 460 arów rozległej wsi wczesnośredniowiecznej. Jej powierzchnia wynosiła wedle aktualnych szacunków około 24 hektarów, z których około 1/3 znajduje się w granicach rozgraniczenia projektowanej autostrady i podlega wyprzedzającym badaniom ratowniczym, zgodnie z obowiązującymi standardami ochrony  dziedzictwa archeologicznego. Wynikiem dotąd przeprowadzonych badań jest odkrycie ponad 2500 obiektów archeologicznych, wśród których wyróżnia się 120 wczesnośredniowiecznych obiektów zagłębionych lub zróżnicowanych konstrukcji słupowych z VIII-X w.  Obok budynków mieszkalnych i gospodarczych odkryto liczne jamy, paleniska, słupy tworzące przed wiekami ogrodzenia zagród. W trakcie badań wykopaliskowych pozyskano ponad 19 tysięcy zabytków.

5. OPIS PRZEWIDYWNAYCH SKUTKÓW DLA ŚRODOWISKA W PRZYPADKU NIEPODEJMOWNIA PRZEDSIĘWZIĘCIA

Wariant polegający na niepodejmowaniu przedsięwzięcia, tzw. wariant „0”, pozostawi analizowany teren w użytkowaniu rolniczym. Nieznaczne przekształcenia lokalnych zasobów użytkowych środowiska przyrodniczego, otoczenia człowieka i krajobrazu nie będą miały miejsca. Odstąpienie od realizacji przedsięwzięcia pozwoli na uniknięcie potencjalnych konfliktów społecznych, środowiskowych i przestrzennych związanych z lokalizacją farmy wiatrowej. Jednocześnie wariant ten oznacza rezygnację z możliwości ograniczenia emisji do atmosfery znaczących ilości zanieczyszczeń, towarzyszących konwencjonalnym metodom produkcji energii elektrycznej, opartych na spalaniu węgla kamiennego, który jest źródłem wyczerpywalnym i coraz mniej korzystnym ekonomicznie.

W aspekcie formalnym, niepodejmowanie przedsięwzięcia wpłynie na zmniejszenie możliwości Polski w zakresie wypełniania zobowiązań krajów członkowskich w kontekście realizacji pakietu klimatycznego oraz utrudni osiągnięcie wymaganego poziomu 15 % udziału energii odnawialnej w bilansie energii zużywalnej, zgodnie z Dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych. Ponadto jednym z postulatów „Polityki Energetycznej Polski do 2030 roku” jest zwiększenie „udziału odnawialnych źródeł energii w całkowitym zużyciu w Polsce do 15 proc. w 2020 roku.

Zgodnie z zobowiązaniami, jakie przyjęła Polska podpisując Traktat Akcesyjny, udział energii odnawialnej w krajowym bilansie zużycia energii elektrycznej brutto w 2010 r., miał wynosić 7,5%. Wg najnowszych danych10 udało się osiągnąć zaledwie 80% celu indykatywnego (OZE wygenerowały około 9,3 TWh energii elektrycznej, co przy całkowitym zużyciu 155 TWh brutto, stanowi 6%). Wg PSEW jest to: „bardzo zły prognostyk w kontekście realizacji celu obligatoryjnego. Dla przypomnienia w 2008 r. udział OZE wyniósł 4,3%, w 2009 r. było to 5,5%. Biorąc pod uwagę, że w 2010 r. wartość ta wzrosła zaledwie o ok. 0,5%, jeżeli ten trend się utrzyma, osiągnięcie w 2020 r. krajowego celu w zakresie udziału energetyki odnawialnej w finalnym zużyciu energii elektrycznej, może okazać się niemożliwe”.

Krajowy Plan Działań (KPD) w zakresie odnawialnych źródeł energii, przyjęty przez Radę Ministrów w dniu 7 grudnia 2010, zakłada roczną instalację 500 MW w elektrowniach wiatrowych. Obecnie założenie to nie jest spełniane. W 2010 zainstalowano 455 MW, w 2011 o 18 MW mniej – tj. 437 MW. Na 2011 prognozowano całkowitą instalację 2000 MW z energetyki wiatrowej, w rzeczywistości wyniosła ona jedynie 1 616,36 MW.

Należy zwrócić szczególną uwagę na fakt, że w kontekście lokalizacji projektowanego Parku Elektrowni Wiatrowych „Wiewiórka” brak jest przeciwwskazań wykorzystania potencjału produkcyjnego energetyki wiatrowej. Występują tutaj wystarczająco silne i długotrwałe wiatry, co stwarza korzystne warunki dla funkcjonowania analizowanych siłowni wiatrowych. Zabudowania mieszkalne występują w odległości min. 650 m i nie są zagrożone przekroczeniem norm w zakresie hałasu, generowanego przez pracujące turbiny. W bezpośrednim otoczeniu projektowanej inwestycji brak jest wysokich przeszkód, zaburzających swobodny przepływ powietrza. Ponadto jak wykazały analizy i oceny, których końcowe rezultaty zostały przedstawione w rozdziale 8, realizacja inwestycji nie będzie wpływać na środowisko w stopniu zagrażającym spójności i integralności jego elementów. Niepodjęcie realizacji przedsięwzięcia będzie, więc oznaczać niewykorzystanie potencjalnych możliwości analizowanego obszaru, gdzie istnieją korzystne warunki dla rozwoju energetyki wiatrowej. Produkcja energii „ekologicznie czystej”, przy racjonalnym wykorzystaniu, stanowi ponadto komponent zrównoważonego rozwoju, czyli rozwoju uwzględniającego korzyści ekonomiczne, gospodarcze i społeczne. Ten kierunek działań został również zapisany w Strategii Rozwoju Województwa Podkarpackiego na lata 2007-2020.

Biorąc pod uwagę: potencjał produkcyjny energetyki wiatrowej analizowanego obszaru, zobowiązania Polski w kontekście ochrony klimatu i ograniczania emisji zanieczyszczeń z konwencjonalnych źródeł energii oraz szansę rozwoju lokalnego, zaniechanie budowy zespołu elektrowni wiatrowych, nie powinno być rozważane.

6. OPIS ANALIZOWANYCH WARIANTÓW PLANOWANEGO PRZEDSIĘWZIĘCIA

Wariantowanie uwzględniało niżej wymienione aspekty, istotne zarówno ze względu na ochronę środowiska jak i możliwości realizacji inwestycji:



  • potencjał energetyczny wiatru,

  • czynnik ekonomiczny oraz ergonomiczny (integralność i dostępność komunikacyjna terenu inwestycji, możliwość przyłączenia elektrowni wiatrowych do sieci przesyłowej, możliwość wykupienia lub wieloletniej dzierżawy gruntów),

  • potencjalny wpływ inwestycji na środowisko przyrodnicze,

  • lokalizację inwestycji w kontekście dystansu względem obszarów zabudowy mieszkalnej oraz możliwości wystąpienia potencjalnego wpływu na człowieka,

  • kryterium wzajemnego oddziaływania planowanej inwestycji z inwestycjami zlokalizowanymi w jej sąsiedztwie

Przy wyborze wariantu preferowanego, kierowano się zasadą zrównoważonego rozwoju, która równorzędnie traktuje potrzeby społeczne, ekonomiczne i ekologiczne.

6.1. Wariant realizacji przedsięwzięcia (wariant inwestora)

Realizacja przedsięwzięcia zgodnie z wariantem proponowanym przez Gestamp Eolica Polska, polega na budowie Parku Elektrowni Wiatrowych „Wiewiórka”, składającego się z 14 turbin wiatrowych, posadowionych na obszarze sołectw Wiewiórka i Góra Motyczna, w gminie Żyraków, w powiecie dębickim, w województwie podkarpackim (rys. 2).

Po przeprowadzeniu analizy akustycznej (załącznik 4 oraz rozdz. 8.2.8) stwierdzono, że bez konieczności zmiany lokalizacji elektrowni wiatrowych, możliwe jest zastosowanie realizacji trzech modeli turbin, różniących się wybranymi parametrami, w zakresie jak niżej:


  • Wariant I - 14 turbin o średnicy wirnika 90 m, mocy 1,8/2,0 MW i wysokości położenia gondoli 80 m n.p.t.

  • Wariant II - 14 turbin o średnicy wirnika 100 m, mocy 1,8 MW i wysokości gondoli 80 m n.p.t.

  • Wariant III - 14 turbin o średnicy wirnika 100 m, mocy 1,8 MW i wysokości gondoli 95 m n.p.t.



6.2. Wariant alternatywny

Inwestor w trakcie wstępnych prac projektowo-koncepcyjnych rozważał kilka wariantów realizacji przedsięwzięcia:


I) Park Elektrowni Wiatrowych Wiewiórka o łącznej mocy 48 MW

Rozpatrywano zwiększenie łącznej mocy Zespołu Parku Elektrowni Wiatrowych „Wiewiórka” o 20 MW (w sumie 48 MW) poprzez instalację 10 dodatkowych siłowni na obszarze wskazanym pod jego realizację. Wariant ten wskazywał największą ilość możliwą do realizacji z technologicznego punktu widzenia.

Stwierdzono jednak, że rozwiązanie takie jest niekorzystne, przede wszystkim ze względu na związane z nim – niewątpliwe ryzyko przekroczenia dopuszczalnych poziomów dźwięku dla terenów wymagających ochrony przed hałasem (ze szczególnym uwzględnieniem obszarów zabudowy zagrodowej). Ponadto zagęszczenie turbin na wskazanym do realizacji farmy obszarze, nie byłoby możliwe z uwagi na stwierdzoną, stosunkowo wysoką aktywność chiropterofauny na analizowanym terenie, a w związku z tym wysokie prawdopodobieństwa znaczącego, negatywnego oddziaływania na nietoperze.

II) Pierwotny projekt inwestora

W pierwotnym projekcie inwestora, polegającym na budowie 14 elektrowni wiatrowych, zakładano nieco inne rozmieszczenie turbin, niż to, którego dotyczy niniejszy Raport. W wyniku przeprowadzonej analizy akustycznej (zał. B, rys. 1a), stwierdzono konieczność odsunięcia izofony 40 dB od obszarów zabudowanych w Wiewiórce i Zasowie, w związku z czym skorygowano lokalizację turbin A3 i A9



III) Lokalizacja trzech dodatkowych elektrowni wiatrowych na obszarze sołectwa Wola Wielka

W ramach planowanego przedsięwzięcia, oprócz zespołu 14 turbin wiatrowych w obrębie sołectwa Wiewiórka, przewidywano również posadowienie trzech dodatkowych elektrowni wiatrowych w Woli Wielkiej. W związku z powyższym, na obu projektowanych powierzchniach lokalizacji turbin, prowadzone były obserwacje ornitologiczne. Ze względów logistycznych, zrezygnowano jednak z posadowienia turbin w tym rejonie.



IV) Trasa ciągów pieszo-jezdnych i kabli pomiędzy elektrowniami wiatrowymi

Początkowo w ramach inwestycji rozpatrywano realizację ciągów pieszo-jezdnych wg planu przedstawionego na rysunku 6. Na prośbę mieszkańców projekt ten uległ zmianie i przybrał postać jak na rysunku 2.


Rys. 6. Pierwotna trasa tyczenia ciągów pieszo-jezdnych pomiędzy elektrowniami wiatrowymi



    1. Wariant najkorzystniejszy dla środowiska

Projektowany Park Elektrowni Wiatrowych „Wiewiórka” zlokalizowany jest poza obszarami form prawnej ochrony przyrody oraz poza granicami Głównego Zbiornika Wód Podziemnych GZWP nr 425 Stalowa Wola - Rzeszów - Dębica. Teren opracowania pozbawiony jest szczególnych wartości krajobrazowych.

Jak wykazały rezultaty przeprowadzonych analiz badających stan środowiska przedmiotowego terenu (rozdz. 3), prognozujących wpływ inwestycji na jego poszczególne elementy (rozdz. 8) w tym również na formy ochrony przyrody (rozdz. 10), przy zastosowaniu środków minimalizujących, kompensujących lub ograniczających oddziaływanie przedsięwzięcia (rozdz. 11), nie ma przeciwwskazań dla realizacji Parku Elektrowni Wiatrowych w rejonie Wiewiórki i Góry Motycznej. Skala inwestycji nie spowoduje zagrożenia dla ludzi, zwierząt i roślin. Zastosowane rozwiązania techniczne, technologiczne i organizacyjne, gwarantują brak istotnych, znaczących, negatywnych oddziaływań na poszczególne elementy środowiska.

Wariant rezygnacji z realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia, byłby pozornie najkorzystniejszym wariantem dla środowiska przyrodniczego, objętego zasięgiem jego potencjalnego oddziaływania, gdyż nie wprowadzałby żadnych zmian w dotychczasowym użytkowaniu terenu. Biorąc jednak pod uwagę aspekt przeciwdziałania zmianom klimatu i ograniczania emisji zanieczyszczeń do atmosfery, wariant zerowy nie sprzyja jej ochronie. Zakładana produkcja tzw. „czystej energii” przyczyniłaby się bowiem, do zmniejszenia produkcji energii elektrycznej pochodzącej ze źródeł konwencjonalnych, a tym samym spowodowałaby zmniejszenie emisji zanieczyszczeń do powietrza oraz ograniczenie wydobycia kopalnych surowców energetycznych. Ponadto mając na uwadze aspekty polityki energetycznej kraju, zakłady energetyczne mają obowiązek wprowadzania do swojego bilansu energii pochodzącej z OZE. Niespełnienie określonych limitów oznacza obciążenie karami finansowymi, co w konsekwencji może powodować wzrost cen energii. Obecna produkcja energii z OZE, z trudem zaspokaja potrzeby aktualnego rynku energetycznego. Przy ciągłym wzroście zużycia energii w Polsce i w Europie, pozyskiwanie energii z ze źródeł odnawialnych, nabiera szczególnie ważnego znaczenia.

Podsumowując powyższe rozważania, jako wariant najkorzystniejszy dla środowiska należy uznać wariant inwestora, który będzie miał śladowy negatywny wpływ na środowisko przy jednoczesnym istotnym pozytywnym wpływie na poprawę stanu czystości powietrza. Korzystnymi aspektami realizacji przedsięwzięcia jest również udział w zaspokojeniu potrzeb energetycznych gospodarki krajowej oraz rozwój lokalny analizowanego obszaru.



  1. OKREŚLENIE PRZEWIDYWANEGO ODDZIAŁYWANIA NA ŚRODOWISKO ANALIZOWANYCH WARIANTÓW, W TYM RÓWNIEŻ W PRZYPADKU WYSTĄPIENIA POWAŻNEJ AWARII PRZEMYSŁOWEJ, A TAKŻE MOŻLIWEGO TRANSGRANICZNEGO ODDZIAŁYWANIA NA ŚRODOWISKO

    1. Wariant niepodejmowania przedsięwzięcia – wariant zerowy

W przypadku niezrealizowania inwestycji, środowisko i krajobraz pozostanie w stanie nienaruszonym.

7.2. Wariant realizacji przedsięwzięcia wg obu wariantów (inwestora i alternatywnego)

Z uwagi na fakt zbliżonego charakteru przedsięwzięcia proponowanego zarówno w wariancie inwestora jak i w wariancie alternatywnym11, poniżej przedstawiono wspólną identyfikację spodziewanych oddziaływań, typowych dla tego rodzaju inwestycji, na etapie realizacji i późniejszej eksploatacji. Jedyne różnice pomiędzy wariantem inwestora a alternatywnym, wynikać będą ze skali tych oddziaływań, związaną z rozmiarem planowanego parku elektrowni wiatrowych.

Identyfikację przewidywanych oddziaływań na środowisko przeprowadzono dla etapu budowy oraz późniejszej eksploatacji.



Etap budowy

Etap ten składać się będzie z prac budowlanych i montażowych. W ramach prac budowlanych i montażowych przewiduje się:



  • budowę farmy turbin,

  • budowę dróg dojazdowych

  • budowę placów montażowych

Etap budowy będzie związany z emisją hałasu w związku z wykorzystaniem środków transportowych, maszyn roboczych, transportem samochodowym części materiałów budowlanych i urządzeń. Emisja hałasu będzie miała natężenie oraz zasięg uzależniony od charakteru źródła hałasu.

Etap budowy będzie związany z zanieczyszczeniem powietrza związanym z pracą maszyn drogowych, środków transportu, przejazdu pojazdów wiozących sypkie materiały. Analizowany etap będzie również związany ze zmianą rzeźby terenu przeprowadzania prac ziemno – budowlanych, polegających na wykonywaniu niewielkich nasypów i wykopów związanych z przygotowaniem ciągów pieszo-jezdnych oraz wykonaniem placów montażowego.

W odniesieniu do odpadów, budowa dróg dojazdowych oraz kolejne etapy to jest budowa placów montażowych, oraz budowa turbin spowoduje lokalne zanieczyszczenie odpadami budowlanymi jak opakowania po dostawach urządzeń, resztki przewozów.

Etap eksploatacji

Na etapie eksploatacji Parku Elektrowni Wiatrowych „Wiewiórka” występować będą nowe, nie występujące lub występujące dotychczas na niewielkim poziomie na tym terenie - oddziaływania na środowisko.

W przypadku ścieków opadowych ich ilość ulegnie niewielkiemu zwiększeniu, prawdopodobnie w stopniu proporcjonalnym do zwiększonej powierzchni szczelnej. Ich jakość nie ulegnie pogorszeniu.

Pojawią się nowe rodzaje odpadów o charakterze technologicznym. Gospodarka odpadami prowadzona prawidłowo, nie będzie zwiększać zagrożenia dla środowiska w stopniu większym niż jest to obecnie.

Głównym rodzajem oddziaływania, jakie się pojawi będzie hałas emitowany przez turbiny wiatrowe, a także wpływ inwestycji na walory krajobrazowe. W przypadku wariantu alternatywnego skala tych oddziaływań byłaby znacznie większa niż w przypadku realizacji wariantu inwestora.

Szczegółową identyfikację spodziewanych oddziaływań na środowisko, typowych dla farm wiatrowych, na etapie realizacji i późniejszej eksploatacji przedstawiono w poniższej tabeli:

Tabela 7.2./1. Potencjalne oddziaływania Parku Elektrowni Wiatrowych na środowisko

Źródło

Zagrożenia i uciążliwości

w zakresie zanieczyszczeń wód podziemnych i powierzchniowych oraz gruntów

Eksploatacja farmy

ze względu na zastosowane rozwiązania te rozwiązania technologiczne

brak oddziaływań



Spływ powierzchniowy

Zanieczyszczenie wód opadowych smarami, olejami, wywołane zwiększonym ruchem pojazdów i sprzętu budowlanego

Nieznaczne zwiększenie współczynnika spływu wód deszczowych z terenu lokalizacji turbin (wyłapywanie tzw opadu poziomego)

w zakresie klimatu i zanieczyszczeń powietrza

Turbiny wiatrowe

Osłabienie prędkości wiatru, zmniejszenie bezpośredniego promieniowania słońca, brak oddziaływania na zanieczyszczenie powietrza

Ruch pojazdów

emisja „gorąca”, spalin; węglowodorów, tlenków azotu, tlenku węgla itp. związana z fazą realizacji inwestycji (transport, sprzęt budowlany)

w zakresie hałasu

Turbiny wiatrowe

hałas wywołany pracą urządzeń zamontowanych w gondoli: generator, przekładnie, itp. (źródło pośrednie) oraz hałas bezpośredni aerodynamiczny generowany ruchem śmigieł turbiny

w zakresie oddziaływańi na faunę i florę

Turbiny wiatrowe

Bezpośrednie zagrożenie dla ptaków, nietoperzy

Pośredni wpływ związany z emisją hałasu (zmiana miesc lęgowych , żerowania, itp.)



w zakresie oddziaływań na krajobraz

Turbiny wiatrowe

Bezpośredni wpływ na doznania estetyczne i widokowe

Element obcy w krajobrazie, występowanie efektu stroboskopowego



7.3. Wariant wystąpienia poważnej awarii

Rozpatrując problem nadzwyczajnych sytuacji i ich konsekwencji dla środowiska przeanalizowano dwa podstawowe przypadki.

Pierwszy to te sytuacje, kiedy nadzwyczajne zdarzenie może mieć wpływ na zdrowie i życie ludzi, drugi – kiedy wpływ będzie ograniczał się do poszczególnych elementów środowiska przyrodniczego.

W pierwszym przypadku należy się liczyć z bardzo małym, lecz możliwym zagrożeniem dla ludzi w wyniku pożaru w obiektach elektrowni. Turbiny wiatrowe skonstruowane są z materiałów trudnopalnych. Istnieje jednak możliwość wystąpienia zwarcia instalacji w gondoli oraz pożaru na skutek wyładowań atmosferycznych. W przeszłości zdarzenia takie miały miejsce (choć bardzo rzadko), jednak żaden z nich nie rozprzestrzenił się poza konstrukcję turbiny wiatrowej. W przypadku farmy w Wiewiórce i Góry Motycznej, ryzyko wystąpienia takiej awarii będzie praktycznie zerowe, nie tylko ze względu na zastosowanie systemu odgromowego, ale także dzięki działaniu monitoringu pracy siłowni, który w sytuacji zagrożenia wysyła informację o zdarzeniu, co umożliwia powiadomienie i natychmiastową interwencję straży pożarnej.

Sytuacje nadzwyczajnych awarii tj. urwanie się śmigła bądź przewrócenie siłowni wiatrowej – są teoretycznie wykluczone, gdyż konstrukcja elektrowni spełnia wszelkie normy w zakresie wytrzymałości i obciążeń. Gdyby jednak doszło do takiego zdarzenia, nie zagrozi ono siedliskom ludzi, które będą znajdować się w dużych odległościach od miejsc posadowienia turbin (650 m i większe).

W odniesieniu do wszystkich wymienionych sytuacji (z wyłączeniem wymienionych na końcu), rozwiązania budowlane, konstrukcyjne, instalacyjne mają zapewnić jak najdalej możliwe bezpieczeństwo ludzi. Stąd wszystkie obiekty elektrowni będą wyposażone w odpowiednie środki zabezpieczające, włazy, instalacje odgromowe, itd. Oprócz tego obiekty będą wyposażone w zestawy do gaszenia pożarów.

Źródłem kolejnych, nadzwyczajnych zagrożeń dla środowiska mogą być odpady, które zostałyby uwolnione z pojemników w trakcie ich transportu. Oprócz tego, że zdarzenie takie jest bardzo mało prawdopodobne, to jego wpływ na środowisko również jest znikomo mały, a skutki odwracalne.

Pozostają jeszcze zagrożenia dla środowiska od wycieku smarów i olejów z pracujących urządzeń turbiny, przekładni itp. Ich uwolnienie poza konstrukcję danego urządzenia/systemu/mechanizmu jest praktycznie niemożliwe, ponieważ znajdują się one wewnątrz tych obiektów. Poza tym zastosowane zostaną zabezpieczenia, standardowo przyjęte przy budowie nowoczesnej infrastruktury technicznej, zaprojektowane w taki sposób, by ich pojemność umożliwiała w przypadku rozlewu awaryjnego, przyjęcie całej ilości oleju z każdego urządzenia.


7.4. Transgraniczne oddziaływanie na środowisko

Ze względu na skalę i zakres planowanego przedsięwzięcia, a przede wszystkim jego lokalizację w znacznej odległości od granic państwa nie prognozuje się wystąpienia oddziaływania na środowisko o transgranicznym charakterze.


7.5. Analiza i ocena możliwych zagrożeń i szkód dla

zabytków chronionych

Nie przewiduje się tego typu zagrożeń.
7.6. Oddziaływanie fazy likwidacji przedsięwzięcia

Okres eksploatacji elektrowni wiatrowych wynosi około 20-25 lat. Po upływie czasu użyteczności siłowni, nastąpi usunięcie ich konstrukcji lub zastąpienie nowymi. Ewentualna likwidacja Parku Elektrowni Wiatrowych „Wiewiórka” oznaczać będzie natychmiastowy powrót krajobrazu do stanu wyjściowego (o ile w tym czasie nie zmieni się fizjonomia otoczenia). Ustanie emisja hałasu i ewentualne oddziaływanie na ptaki.



W fazie likwidacji powstaną odpady12 (tabela 7.6./1), związane z rozbiórką turbin wiatrowych i ewentualnie z rozbiórką dróg dojazdowych. Odpady te zostaną przekazane do wykorzystania lub unieszkodliwienia uprawnionemu odbiorcy.



1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   ...   16


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna