Ćwiczenie 10 T: Zasady doboru badań laboratoryjnych w chorobach reumatycznych i chorobach układu nerwowego



Pobieranie 45.71 Kb.
Data01.05.2016
Rozmiar45.71 Kb.
Ćwiczenie 10

T: Zasady doboru badań laboratoryjnych w chorobach reumatycznych i

chorobach układu nerwowego

Zagadnienia teoretyczne:

Profile badań laboratoryjnych w chorobach reumatycznych. Profil badań diagnostycznych: czynnik reumatoidalny (RF). Profil badań immunologicznych (przeciwciała, antygeny zgodności tkankowej): przeciwciała antycytrulinowe anty-CCP (ACPA), przeciwciała przeciwjądrowe (ANA), przeciwciała przeciw cytoplazmie neutrofilii (p-ANCA i c-ANCA), przeciwciała antyfosfolipidowe (APLA) (przeciwkardiolipinowe, przeciw beta2-glikoproteinie I, antykoagulant tocznia), antygen HLA B27 (ważne: spondyloartropatie seronegatywne, np. zzsk); składowe dopełniacza; krioglobuliny, komórki LE. Profil badań oceniających proces zapalny: morfologia krwi (niedokrwistość normocytowa, leukocytoza, nadpłytkowość), OB, CRP, fibrynogen, proteinogram, ferrytyna. Badanie płynu stawowego: cechy fizyczne i chemiczne (barwa, lepkość, pH, białko), cytoza (odsetek granulocytów), osad (komórki LE, komórki Reitera, ragocyty). Badania dodatkowe/uzupełniające: enzymy mięśniowe (CK, LDH, ALT, ASP, aldolaza (zapalenie wielomięśniowe i skórno-mięśniowe). Profil badań nerkowych (póżny okres RZS – kłębkowe zapalenie nerek): badanie moczu (proteinuria ), kreatynina i mocznik w surowicy. Badanie metabolizmu tkanki kostnej: markery osteogenezy i osteolizy.

Profile badań laboratoryjnych w diagnostyce chorób układu nerwowego.

Znaczenie podstawowych badań laboratoryjnych w chorobach układu nerwowego: morfologia krwi, badanie moczu, gospodarka wodno-elektolitowa, równowaga kwasowo-zasadowa, badania koagulologiczne, inne badania (CRP (hsCRP), anty-TPO i anty Tg). Badania laboratoryjne przydatne w monitorowaniu ostrej fazy udaru niedokrwiennego mózgu. Ocena prognostyczna (leukocytoza, glikemia, hiper- hiponatremia (ryzyko zaburzeń świadomości); układ krzepnięcia (Fb, D-dimery); białkowe markery niedokrwienia mózgu (białko S-100). Badanie płynu mózgowo-rdzeniowego (PMR): własności fizyczne (barwa, przejrzystość, tendencja do wykrzepiania) i chemiczne (białko całkowite, albuminy, glukoza, chlorki); badanie cytologiczne (pleocytoza); badanie mikrobiologiczne płynu; analiza białkomoczu (elektroforeza białek PMR (prążki oligoklonalne: stwardnienie rozsiane), współczynnik albuminowy Q (ocena bariery krew:płyn), współczynnik IgG/albumina (wewnątrzoponowa synteza Ig: stwardnienie rozsiane). Różnicowanie PMR i wydzieliny nosa (glukoza, białko, beta2-transferyna). Badania w diagnostyce różnicowej bakteryjnego, grużliczego i wirusowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych



Ćwiczenie praktyczne:

Oznaczanie RF met. lateksową (analiza jakościowa). Badanie płynu mózgowo-rdzeniowego. Komórki LE.




  1. Badania biochemiczne PMR

    • Ilościowe oznaczanie białka z odczynnikiem sulfosalicylowym

Aparatura i sprzęt laboratoryjny:

Materiał badany i odczynniki:

Wykonanie:




Próba

badana


Próba

ślepa


Odczynnik sulfosalicylowy

1,25 ml

-

NaCl 0,9%

-

1,25 ml

PMR

250 µL

250 µL

Dokładnie wymieszać. Po 5 minutach odczytać absorbancję próby badanej (AB) (λ=445 nm) wobec próby ślepej.

Odczytać stężenie białka z tabeli.




    • Oznaczanie stężenia albuminy w surowicy i PMR metodą kolorymetryczną

Aparatura i sprzęt laboratoryjny:

Materiał badany i odczynniki:

  • surowica badana/PMR

  • wzorzec albuminy

  • odczynnik roboczy do oznaczania stężenia albuminy (BioMaxima)

Wykonanie:

  • opisać probówki, odmierzyć dokładnie odpowiednie objętości roztworów – jak podano w poniższej tabeli:




Próba

badana


Próba

kontrolna



Próba wzorcowa

Próba

zerowej


Odczynnik roboczy

1000 L

1000 L

1000 L

1000 L

Surowica badana/PMR

10 L

-

-

-

Wzorzec

-

-

10 L

-

Dokładnie wymieszać. Po 2 minutach odczytać absorbancję próby badanej (AB) i wzorcowej (AW) (=630 nm) wobec próby zerowej.


Obliczenia:

  • obliczyć stężenie albuminy ze wzoru:



stężenie albuminy [g/dL] = ∙ stężenie wzorca

W


    • Oznaczanie glukozy

Aparatura i sprzęt laboratoryjny:

  • spektrofotometr, probówki Eppendorf, pipety automatyczne

Materiał badany i odczynniki:

  • płyn mózgowo-rdzeniowy

  • wzorzec glukozy – 100 mg/dL

  • odczynnik roboczy do oznaczania stężenia glukozy (Biomaxima)

Wykonanie:

  • opisać probówki, odmierzyć dokładnie odpowiednie objętości roztworów – jak podano w poniższej tabeli:






Próba

badana


Próba wzorcowa

Próba

zerowa


Odczynnik roboczy

1000 µL

1000 µL

1000 µL

PMR

10 µL

-

-

Wzorzec

-

10 µL

-

Dokładnie wymieszać. Po 10 minutach odczytać absorbancję próby badanej (AB) i wzorcowej (AW) (λ=500 nm) wobec próby zerowej.

Obliczenia:

  • obliczyć stężenie glukozy ze wzoru:



stężenie glukozy [mg/dL] = ∙ stężenie wzorca

W


  1. Oznaczanie czynnika reumatoidalnego (RF) metodą lateksową

Aparatura i sprzęt laboratoryjny:

  • spektrofotometr, pipety automatyczne

Materiał badany i odczynniki:

  • surowica

  • NaCl 0,9%

  • Kalibrator (30 µl Kalibratora + 70 µl NaCl 0,9%)

  • R1: Diluent

  • R2: Lateks (zestaw BIO-MAS)

Wykonanie:

  • doprowadzić odczynniki do 37°C

  • opisać probówki, odmierzyć dokładnie odpowiednie objętości roztworów – jak podano w poniższej tabeli:






Próba

badana


Kalibrator

Próba

ślepa


NaCl

-

-

7 µL

Kalibrator

-

7 µL

-

Surowica

7 µL




-

R1: Diluent

900 µL

900 µL

900 µL

R2: Lateks

100 µL

100 µL

100 µL

Dokładnie wymieszać. Po 2 minutach odczytać absorbancję próby badanej (AB) i kalibratora (AK) (λ=650 nm) wobec próby ślepej (Aparat wyzerować na wodę dest.)


Obliczenia:

  • obliczyć stężenie RF ze wzoru:

 - AŚ

RF [IU/mL] = ∙ stężenie rozcieńczonego kalibratora

K – AŚ








©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna