Ćwiczenie 9 T: Znaczenie badań laboratoryjnych w rozpoznawaniu i monitorowaniu leczenia chorób nowotworowych



Pobieranie 20.01 Kb.
Data02.05.2016
Rozmiar20.01 Kb.
Ćwiczenie 9

T: Znaczenie badań laboratoryjnych w rozpoznawaniu i monitorowaniu leczenia chorób nowotworowych

Zagadnienia teoretyczne:

Profil badań w kierunku nieswoistych następstw choroby nowotworowej (morfologia krwi (niedokrwistość), jonogram (zaburzenia elektrolitowe), badania reakcji ostrej fazy (OB, CRP), proteinogram (zmiany składu białek osocza), koagulogram (ocena stanu nadkrzepliwości/niedokrzepliwości). Profil markerów nowotworowych najczęściej wykorzystywanych w diagnostyce i monitorowaniu leczenia chorób nowotworowych (najbardziej typowe nowotwory) - CA 15.3 oraz CA 27.29 – rak piersi; CA 125 – rak jajnika; CEA – rak jelita grubego i odbytnicy, marker przerzutów do wątroby; CA 19.9 – rak trzustki i dróg żółciowych; AFP – rak pierwotny wątroby, nowotwory zarodkowe jąder (nienasieniaki); βHCG – nowotwory zarodkowe jąder (nienasieniaki); PSA – rak stercza; tyreoglobulina i kalcytonina – zróżnicowane raki tarczycy i rak rdzeniasty tarczycy. Profil markerów mających znaczenie w wykrywaniu/rozpoznawaniu nowotworów (CA.125, CEA, AFP, βHCG, PSA (badanie grup wysokiego ryzyka, np. predyspozycje rodzinne). Makery nowotworowe/badania uzupełniające w nowotworach przewodu pokarmowego. Markery - AFP, CEA, CA 19.9, CA 72.4 (żołądek), SCCAg (przełyk); CA 19.9 (różnicowanie raka trzustki z przewlekłym zapaleniem trzustki); AFP (różnicowanie pierwotnego raka wątroby ze stanami zapalnymi wątroby); AFP, CEA – diagnostyka różnicowa pierwotnego i przerzutowego raka wątroby; enzymy wątrobowe - GGTP, ALP, LDH, CHE; krew utajona w kale (rak jelita grubego). Makery nowotworowe/badania uzupełniające w nowotworach narządu rodnego i gruczołu piersiowego. Markery raka jajnika – CA 125, βHCG (kosmówczak). Markery raka piersi – Ca 15.3, CEA. Enzymy wątrobowe – GGTP i ALP (przerzuty raka piersi do wątroby). Markery nowotworowe/badania uzupełniające w nowotworach układu moczopłciowego u mężczyzn. Markery raka prostaty – PSA, gęstość PSA (PSAD), PAP. Diagnostyka różnicowa raka i przerostu prostaty (PSA total, PSA free, iloraz PSA free/PSA total, PSAD (algorytm postępowania diagnostycznego). Badania hormonalne – TSH (produkcja ektopowa – objawy nadczynności tarczycy). Markery jąder – AFP, βHCG, PLAP, LDH, CEA (diagnostyka różnicowa): nasieniaki (βHCG, PLAP, LDH ); nienasieniaki (AFP, βHCG, CEA). Makery nowotworowe/badania uzupełniające w nowotworach płuc. Markery raka drobnokomórkowego płuc – NSE, ADH, ACTH; badania hormonalne – ADH, ACTH (produkcja ektopowa). Profil markerów użytecznych w diagnostyce zmian nowotworowych o nieznanym ognisku pierwotnym (np. zmiany przerzutowe do kości) - PSA, CA 15.3, CA 125, AFP, βHCG. Profil markerów osteolizy (resorpcji kostnej) i osteogenezy (kościotworzenia) w przerzutach nowotworowych do kości. Markery osteolizy (DPD, CTx, NTx, ICTP). Markery osteogenezy (BALP (izoenzym kostny ALP).



Ćwiczenie praktyczne:

Oznaczanie całkowitego stężenia PSA. Suche testy” – omawianie wyników badań markerów nowotworowych




  1. Oznaczanie całkowitego stężenia PSA (Prostata Specific Antygen – swoistego

antygenu sterczowego) w surowicy metodą ELISA

Aparatura i sprzęt laboratoryjny

Materiał badany i odczynniki (HUMAN):

  • surowica badana

  • dołki opłaszczone przeciwciałami – 2 paski

  • wzorce PSA (6 stężeń) (Standards) o stężeniach: 0 ng/mL; 2,5 ng/mL; 5,0 ng/mL; 10 ng/mL; 25 ng/mL; 50 ng/mL

  • surowica kontrolna (Control)

  • przeciwciała znakowane enzymem (Peroxidase Conjugate)

  • substrat (TMB-Substrate)

  • roztwór hamujący (Stop Solution)

  • roztwór płuczący (Wash Solution)

  • minutnik


Wykonanie:

  • odmierzyć po 25 L wszystkich wzorców, kontroli i prób badanych według załączonego schematu

  • dodać po 100 L Peroxidase Conjugate do każdego dołka

  • wymieszać przez poruszanie płytką na stole (10 sekund)

  • inkubować 30 minut w temperaturze pokojowej

  • opróżnić dołki na bibułę odwracając płytkę

  • 5-krotnie płukać dołki roztworem płuczącym = napełnić dołki 300 L buforu; wymieszać, opróżnić na bibułę odwracając płytkę

  • odmierzyć po 100 L TMB-Substrate do wszystkich dołków

  • inkubować 15 minut w temperaturze pokojowej

  • odmierzyć po 100 L Stop Solution do wszystkich dołków

  • odczytać absorbancję za pomocą analizatora (=450 nm)


Obliczenia:

  • obliczyć średnią absorbancję dla każdej próbki

  • odjąć absorbancję próby zerowej od średnich absorbancji wszystkich próbek

  • narysować krzywą kalibracyjną = krzywą zależności absorbancji od stężenia wzorców

  • wyznaczyć z krzywej kalibracyjnej stężenie PSA w próbach badanych i kontrolnych



Materiał badany i odczynniki (DIMA):

  • surowica badana

  • dołki opłaszczone przeciwciałami – 2 paski

  • wzorce PSA (6 stężeń) (Standards) o stężeniach: 0 ng/mL; 1,56 ng/mL; 3,10 ng/mL; 6,20 ng/mL; 12,50 ng/mL; 25 ng/mL

  • surowica kontrolna (Control)

  • przeciwciała znakowane enzymem (Peroxidase Conjugate)

  • substrat (TMB-Substrate)

  • roztwór hamujący (Stop Solution)

  • roztwór płuczący (Wash Solution)

  • minutnik


Wykonanie:

  • odmierzyć po 25 L wszystkich wzorców, kontroli i prób badanych według załączonego schematu

  • inkubować 5 minut w temperaturze pokojowej

  • dodać po 100 L Peroxidase Conjugate do każdego dołka

  • wymieszać przez poruszanie płytką na stole (10 sekund)

  • inkubować 60 minut w temperaturze pokojowej

  • opróżnić dołki na bibułę odwracając płytkę

  • 5-krotnie płukać dołki roztworem płuczącym = napełnić dołki 250 L buforu; wymieszać, opróżnić na bibułę odwracając płytkę

  • odmierzyć po 100 L TMB-Substrate do wszystkich dołków

  • inkubować 20 minut w temperaturze pokojowej

  • odmierzyć po 100 L Stop Solution do wszystkich dołków

  • odczytać absorbancję za pomocą analizatora (=450 nm)


Obliczenia:

  • obliczyć średnią absorbancję dla każdej próbki

  • odjąć absorbancję próby zerowej od średnich absorbancji wszystkich próbek

  • narysować krzywą kalibracyjną = krzywą zależności absorbancji od stężenia wzorców

wyznaczyć z krzywej kalibracyjnej stężenie PSA w próbach badanych i kontrolnych






©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna