Wniosek o prowadzenie kierunku studióW



Pobieranie 0.88 Mb.
Strona2/9
Data07.05.2016
Rozmiar0.88 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9

K_U17 Umieszcza omawiane zagadnienia z dziejów i kultury Żydów polskich oraz wybrane zagadnienia z historii i kultury Żydów w innych diasporach, w szerszym kontekście procesów społecznych, politycznych, gospodarczych i kulturowych. (E, P, O)

K_U18 Dokonuje całościowego opisu obiektów zabytkowych związanych z kulturą żydowską z uwzględnieniem kontekstu geograficznego, gospodarczego, kulturowego i społecznego. (O)

Kompetencje społeczne:

Po ukończeniu studiów absolwent:



K_K01 Wykazuje postawę krytyczną wobec świadectw przeszłości. (E, P, O)

K_K02 Docenia wartość samodzielnej interpretacji źródeł i opracowań naukowych. (E, P, O)

K_K03 Reprezentuje postawę poszanowania dla standardów pracy naukowej. (E, P, O)

K_K04 Rozumie konieczność przestrzegania norm etycznych w pracy badawczej i w popularyzacji wiedzy o dziejach i kulturze Żydów. (P, O)

K_K05 Prezentuje postawę otwartości na właściwy dla różnych nauk humanistycznych typ refleksji. (E, P, O)

K_K06 Ma świadomość konieczności nieustannego kształcenia umiejętności związanych z pracą badawczą. (E, S, P, O)

K_K07 Posiada umiejętność prowadzenia dyskusji, formułowania merytorycznych argumentów, wypowiadania swoich racji z zachowaniem szacunku dla innych. (E, P, O)

K_K08 Tworzy i realizuje procedury rozwiązywania zadań. Współpracuje w grupie w celu osiągnięcia zdefiniowanych priorytetów. (O)

K_K09 Rozumie historyczną i kulturową rolę języków żydowskich w dziejach Żydów. (E, S, P, O)

K_K10 Postrzega otaczającą przestrzeń jako zapis przeszłości i rozumie konieczność ochrony dziedzictwa kulturowego. (O)

K_K11 Rozumie wagę zachowania świadectw przeszłości we współczesnej przestrzeni publicznej oraz środowisku geograficznym. (E, P, O)

K_K12 Wykazuje zainteresowanie życiem naukowym i uczestniczy w przedsięwzięciach popularyzujących wiedzę o historii i kulturze Żydów. (E, P, O)

EFEKTY KSZTAŁCENIA DLA POSZCZEGÓLNYCH PRZEDMIOTÓW I GRUP PRZEDMIOTÓW:

W programie studiów zostały wyróżnione grupy przedmiotów oraz przedmioty. Grupa 1 (G1) – przedmioty dotyczące dziejów i kultury Żydów w poszczególnych epokach historycznych od czasów starożytnych do współczesności; w jej skład wchodzą wykłady oraz ćwiczenia warsztatowe. Celem wykładów jest przekazanie studentom możliwie szerokiej wiedzy na temat różnych okresów z dziejów i kultury Żydów oraz wybranych zagadnień monograficznych. Granice chronologiczne i zakres treści każdego wykładu jest opisany w indywidualnym sylabusie prowadzącego. Wykłady uzupełniają wiedzę zdobywaną przez studentów dzięki indywidualnej pracy oraz realizacji innych elementów programu. Wykłady prezentują na ogół również problematykę związaną z aktualnymi badaniami monograficznymi wykładowcy, dzięki czemu wprowadzają do dydaktyki akademickiej najnowsze ustalenia naukowe. W wykładach przekazywana jest także wiedza o stanie badań oraz nowych trendach metodologicznych. Studenci poznają różne szkoły naukowe i ich interpretacje. Z kolei celem ćwiczeń warsztatowych jest kształcenie i pogłębianie umiejętności krytycznego wykorzystania źródeł do badań nad dziejami i kulturą Żydów, z uwzględnieniem specyfiki epok i różnorodnych typów źródeł. Polegają one na wspólnej – kierowanej przez prowadzącego – analizie źródeł i formułowaniu wniosków ogólnych. Mają one charakter źródłowego laboratorium, w ramach którego podejmowane są różne tematy monograficzne, ale systematycznie powtarzane są te same procedury badawcze (np. ustalenie wiarygodności źródła, analiza zebranych informacji, ich interpretacja i formułowanie wniosków natury ogólnej). Studenci pod kierunkiem prowadzącego rozwiązują problem badawczy: analizują materiał źródłowy i konfrontują własne ustalenia z wynikami badań innych judaistów. Każdorazowo udział w zajęciach wymaga samodzielnego i gruntownego przygotowania się (np. tłumaczenia tekstu źródłowego, poznania literatury przedmiotu, zebrania danych niezbędnych do krytyki źródła). Szczegółowy wykaz omawianych tematów oraz lista lektur znajdują się w sylabusach. Podczas zajęć wykorzystywane są wiedza, umiejętności i narzędzia oraz faktografia zdobyte w czasie wykładów oraz zajęć z grupy przedmiotów wprowadzających w warsztat judaistyczny. Grupa 2 (G2) to egzaminy z poszczególnych okresów dziejów i kultury Żydów. Do Grupy 3 (G3) weszły zajęcia wprowadzające w warsztat judaistyczny: 3.A Biblia: teksty i ich historia (konwersatorium oraz egzamin)na zajęciach omawiane będą najstarsze zabytki piśmiennictwa w Palestynie; literatura kultowa, jej funkcje i typy; początki literatury profetycznej; historiografia biblijna; teksty mądrościowe; formowanie się kanonów biblijnych; Nowy Testament jako zbiór literatury „żydowskiej”; okołobiblijna literatura jako narzędzie do poznania tradycji biblijnych (midrasze, targumy). Celem zajęć 3.B Wprowadzenie do studiów żydowskich (ćwiczenia)



jest przygotowanie studentów do samodzielnego posługiwania się  dostępnymi pomocami naukowymi i poprawnego konstruowania aparatu naukowego w pracach pisemnych. Studenci uzyskają ogólną orientację o miejscu i roli studiów żydowskich w humanistyce i o głównych ośrodkach realizujących badania w tym zakresie. Przedmiot 3.C Cywilizacja języków żydowskich (konwersatorium) składa się z dwóch części: 3.C.A Wprowadzenie do języka jidysz, którego celem jest wprowadzenie do nauki języka jidysz i umożliwienie dokonania wyboru lektoratu. Osobom, które nie będą kontynuować nauki języka jidysz, zajęcia dostarczą podstawowych wiadomości o rozwoju i zastosowaniu tego języka oraz o kulturze, której był nośnikiem. Umożliwią zaznajomienie się z alfabetem oraz pozwolą dokonywać transkrypcji i transliteracji tekstów. Zajęcia mają formę konwersatorium, złożonego z części wprowadzającej oraz ćwiczeń praktycznych; druga część: 3.C.B Wprowadzenie do języka hebrajskiego ma za zadanie wprowadzenie do języka hebrajskiego, do piśmiennictwa i literatury hebrajskojęzycznej, a także przygotowanie do nauki współczesnego języka hebrajskiego. Zajęcia mają formę konwersatorium, złożonego z części wprowadzającej oraz ćwiczeń związanych z nauką alfabetu, sporządzaniem transkrypcji, odczytywaniem i zapisywaniem podstawowych słów i pojęć. Kolejny przedmiot w tej grupie to 3.D Wprowadzenie do judaizmu (konwersatorium oraz egzamin); celem zajęć jest pokazanie podstawowych zagadnień religii i kultury żydowskiej, a także głównych nurtów i odłamów dawnego i współczesnego judaizmu. Zajęcia mają formę konwersatorium, złożonego z części wprowadzającej oraz lektury tekstu. Celem przedmiotu 3.E Religijna literatura żydowska (konwersatorium) jest pokazanie podstawowych żydowskich tekstów religijnych, środowisk w jakich powstawały oraz kręgu odbiorców, do których były adresowane. Zajęcia mają formę konwersatorium, złożonego z części wprowadzającej oraz lektury tekstu. Z kolei przedmiot 3.F Literatura żydowska (jidysz) – tradycja, nowoczesność, awangarda (konwersatorium) poświęcony jest historii rozwoju literatury żydowskiej (jidysz) od XVIII do XX wieku. Celem zajęć 3.G Wstęp do pisania prac uniwersyteckich jest przygotowanie studentów do tworzenia różnych form pisemnej wypowiedzi, a zwłaszcza prac o charakterze akademickim. Zajęcia mają ułatwić przyswojenie kompetencji i sposobów pisania prac, które studenci wynieśli z edukacji szkolnej do form wymaganych i typowych dla studiów uniwersyteckich. Zajęcia, zbliżone do amerykańskiego academicwriting, poprzez ćwiczenie różnych mniejszych form tekstów przygotowują studentów do pisania prac uniwersyteckich: rocznych i licencjackich, a na dalszych etapach nauki - seminaryjnych i magisterskich. Ułatwiają wyrobienie odruchu analizowania własnego tekstu i wychwytywania jego słabych stron, np. błędów logicznych, nieadekwatnego stylu, niejasnej bądź chwiejnej terminologii, złej konstrukcji pracy, przejmowania języka źródeł historycznych. Uczą poprawnego posługiwania się polszczyzną, redagowania tekstu popularnonaukowego oraz opatrzonego aparatem krytycznym, stosowania w narracji historycznej tabel i wykresów. Warsztaty z pisania mają charakter praktyczny. W przeciwieństwie do innych ćwiczeń warsztatowych nie wymagają od studenta długotrwałych i samodzielnych przygotowań, bazują natomiast na jego zaangażowaniu i intensywnej pracy podczas zajęć. Efekty kształcenia dla przedmiotu 3.H Podstawy ochrony własności intelektualnej zdefiniowane są przez jednostkę prowadzącą. W następnej grupie przedmiotów - Grupa 4 (G4) – języki żydowskie, umieszczone zostały lektoraty języka jidysz oraz języka hebrajskiego. Grupa 5 (G5) obejmuje nauki humanistyczne – socjologia, antropologia (konwersatorium) – celem zajęć znajdujących się w tym module jest wzbogacenie kompetencji warsztatowych studentów o narzędzia interpretacyjne innych dyscyplin, bez których nie jest możliwe prawidłowe zrozumienie dziejów i kultury Żydów. W Grupie 6 (G6) – znalazły się zajęcia fakultatywne, które pozwalają na realizację pogłębionych zainteresowań studentów, ten typ zajęć pojawił się w Instytucie Historycznym UW jako odpowiedź na zróżnicowane potrzeby naukowe słuchaczy. Realizowane są one w formie wykładów i konwersatoriów. Celem wykładu lub konwersatorium jest syntetyczne zaprezentowanie wiedzy o wybranych zagadnieniach, w granicach określonych chronologią i względami geograficznymi. Studenci judaistyki będą mogli wybierać zajęcia przeznaczone szczególnie dla nich, lub korzystać z oferty wykładów i konwersatoriów Instytutu Historycznego – dzięki temu student zainteresowany np. Zagładą, będzie mógł uczęszczać na zajęcia poświęcone II wojnie światowej, mniejszościom narodowym w przedwojennej Europie, itp. Grupa 7 (G7) – zajęcia ogólnouniwersyteckie poza ofertą Instytutu Historycznego – efekty kształcenia zdefiniowane są przez jednostkę prowadzącą. Przedmiot 1 (P1) – praca roczna: celem przedmiotu jest praktyczna nauka zasad tworzenia prac dotyczących dziejów i kultury Żydów, przedstawiających wyniki samodzielnie przeprowadzonych przez autora badań monograficznych. Wybór tematu zależy od zainteresowań studenta, jego kompetencji badawczych (np. językowych) i dostępności źródeł. Praca roczna ma charakter opartej na źródłach monografii naukowej. Powstaje pod kierunkiem opiekuna naukowego i dotyczy wybranego wspólnie przez studenta i wykładowcę tematu. Student na piśmie prezentuje wyniki samodzielnie przeprowadzonego postępowania badawczego, wykorzystując umiejętności zdobyte na wszystkich ćwiczeniach i konwersatoriach warsztatowych. Praca roczna nie może mieć charakteru odtwórczego. Od studenta oczekuje się krytycznej analizy źródeł, prawidłowego wyboru metody badawczej i twórczego wykorzystania literatury przedmiotu. Jest ważnym etapem w kształtowaniu kompetencji niezbędnych do przygotowania rozprawy dyplomowej. Praca roczna przygotowywana jest w systemie tutorskim. Przedmiot 2 (P2) – seminarium dyplomowe: podstawowym celem seminarium jest udzielenie jego uczestnikom pomocy w trafnym wyborze tematu przyszłej pracy dyplomowej, zaznajomieniu się z literaturą przedmiotu, zebraniu materiałów źródłowych, właściwej ich selekcji i gruntownej analizie, wreszcie w sporządzeniu odpowiedniego planu rozprawy i jej napisaniu w sposób poprawny pod względem merytorycznym i formalnym. Podczas zajęć student rozwija swoje zainteresowania naukowe i przygotowuje się do napisania pracy licencjackiej, wykorzystując wszystkie ćwiczone w toku studiów umiejętności. Pod kierunkiem promotora dokonuje wyboru tematu, formułuje pytania badawcze, planuje i przeprowadza poszukiwania źródłowe, poznaje i krytycznie omawia opracowania naukowe dotyczące problematyki, którą się zajmuje. Uczestniczy w inicjowanych przez kierownika seminarium dyskusjach o ważnych dla judaistyki publikacjach naukowych. Prezentuje samodzielnie zebrane źródła i wynikające z ich analizy wnioski. Pod dyskusję uczestników seminarium poddaje zarówno kwestie merytoryczne, jak i metodologiczne. Uczy się rzeczowej obrony własnych poglądów oraz formułowania opinii na temat wystąpień koleżanek i kolegów. Szczegółowe informacje na temat zakresu treści i problematyki seminarium znajdują się w indywidualnych sylabusach prowadzących. Przedmiot 3 (P3) – objazd naukowy: celem zajęć jest zapoznanie studentów z praktycznymi metodami wykorzystywania obiektów zabytkowych do badania dziejów i kultury Żydów oraz kształcenie umiejętności analizy i kontekstualizacji informacji zebranych w terenie. Pozwalają one na wnioskowanie o przemianach społecznych na podstawie śladów materialnych czy wpływie warunków naturalnych na procesy urbanizacyjne i demograficzne. Objazd naukowy to zajęcia terenowe odbywane w różnych regionach Polski. Studenci uczą się wykorzystywać naturalne i materialne ślady przeszłości w badaniach judaistycznych, poznają aparat pojęciowy z zakresu archeologii, architektury i sztuki, ćwiczą datowanie obiektu i rozpoznawanie stylów architektonicznych, śledzą związki architektury i sztuki z wielkimi procesami oraz ideami dziejowymi. Przedmiot 4 (P4) – język nowożytny – efekty kształcenia zdefiniowane przez jednostkę prowadzącą. Przedmiot 5 (P5) – technologia informacyjna – efekty kształcenia zdefiniowane przez jednostkę prowadzącą. Przedmiot 6 (P6) – BHP - efekty kształcenia zdefiniowane przez jednostkę prowadzącą. Przedmiot 7 (P7) – WF - efekty kształcenia zdefiniowane przez jednostkę prowadzącą. Praktyki zawodowe przewidziane zostały w wymiarze 30 godzin i winny być zrealizowane w ciągu całego toku studiów. Praktyki zawodowe na studiach pierwszego stopnia na kierunku Judaistyka organizuje Instytut Historyczny UW; są one integralną częścią studiów, formalnym wyrazem ich zaliczenia jest dokonanie przez Pełnomocnika Dyrekcji IH UW ds. praktyk wpisu według obowiązujących na Uniwersytecie Warszawskim zasad. Pełnomocnik sprawuje nadzór nad organizacją i przebiegiem praktyk. Zasadniczym celem praktyk jest pogłębienie kompetencji zdobytych przez studentów w ramach studiów I stopnia, jak również utrwalenie wiedzy i rozwijanie umiejętności składających się na warsztat judaisty. Szczególnie umiejętności heurystyczne i analityczne, połączone ze zdolnością krytycznej oceny, opracowania i prezentacji danych, są niezbywalnymi elementami wspólnego wszystkim dyscyplinom humanistycznym warsztatu. Oznacza to możliwość łączenia studiów judaistycznych z innymi kierunkami humanistycznymi, z korzystnym poszerzeniem horyzontów i kompetencji badawczych oraz zawodowych. Bowiem umiejętności warsztatowe judaisty znajdują zastosowanie nie tylko w nauce czy popularyzacji wiedzy o dziejach i kulturze Żydów, lecz także w ramach różnorodnej aktywności zawodowej w specjalnościach niespokrewnionych z humanistyką. Umiejętności te, w połączeniu z wiedzą z zakresu innych dziedzin, mogą stanowić podstawę wysokich i cenionych kwalifikacji, oznaczających nie tylko zwiększoną łatwość przystosowania zawodowego, ale również czynnik znaczących karier. Oczekiwane efekty praktyki zawodowej to: a) rozwijanie umiejętności prezentacji i upowszechniania wiedzy dla potrzeb naukowych, popularyzatorskich oraz szeroko rozumianej edukacji judaistycznej; b) poznanie funkcjonowania struktury organizacyjnej, zasad organizacji pracy i procedur obowiązujących w instytucjach naukowo-badawczych, kulturalnych, oświatowych, a także w administracji publicznej czy firmach prywatnych; c) rozwijanie umiejętności organizacji pracy własnej oraz pracy zespołowej, efektywnego zarządzania czasem, odpowiedzialności za powierzone zadania; d) pogłębianie umiejętności krytycznej interpretacji i przetwarzania informacji; e) pogłębienie umiejętności gromadzenia i analizy danych. Praktyki mogą być odbywane w instytucjach naukowo-badawczych, wszelkich instytucjach związanych z dziejami, kulturą i sztuką Żydów, placówkach oświatowych, organizacjach społecznych mających na celu ochronę dziedzictwa Żydów polskich, jednostkach administracji państwowej oraz samorządowej, a także w innych jednostkach (np. gospodarczych), o ile charakter praktyk będzie zgodny z profilem kierunku studiów. Praktyki mogą się także odbywać w ramach programów Unii Europejskiej (np. wymiana zagraniczna) oraz w Instytucie Historycznym (np. organizacja konferencji, animacja studenckiego życia naukowego, itp).

Grupa 1 (G1) – przedmioty dotyczące dziejów i kultury Żydów w poszczególnych epokach historycznych od czasów starożytnych do współczesności

1.A Etniczność i religie: Żydzi w świecie starożytnym (wykład)

Po zaliczeniu przedmiotu student:



Wiedza

  • ma podstawową wiedzę na temat chronologii dziejów Żydów od epoki brązu do podboju arabskiego;

  • ma wiedzę z zakresu historii politycznej, geografii i osadnictwa Hebrajczyków, Izraelitów, Żydów od późnej epok brązu do VII w. n.e.;

  • ma ogólną wiedzę na temat procesów kształtowania wspólnot etnicznych i państwowych w starożytności;

  • rozumie zmiany postaw religijnych Żydów i typy religijności w starożytności;

  • zna historyczne i kulturowe uwarunkowania tła wpływającego na świat żydowski.

Umiejętności

– potrafi charakteryzować główne problemy badawcze z zakresu historii politycznej oraz dziedzictwa kulturowego Żydów w starożytności;

– potrafi wskazać procesy akulturacji, asymilacji na przykładzie wspólnot żydowskich w starożytności;

– poprawnie stosuje pojęcia określające instytucje żydowskie i zjawiska historii Żydów;

– dostrzega wpływ czynników pozanaukowych (politycznych, religijnych) na interpretację faktów i procesów historycznych z historii Izraela.

Kompetencje społeczne

– rozumie formatywną rolę starożytności dla dalszych dziejów Żydów;

– rozumie wartość różnorodności religijnej wewnątrz wspólnoty;

– rozumie interdyscyplinarność badań nad dziejami i kulturą Żydów;

– rozumie procesy wpływające na kształtowanie postaw ksenofobicznych i antysemickich.

1.B Hebrajczycy, Judejczycy, Żydzi (ćwiczenia)

Po zaliczeniu przedmiotu student:



Wiedza

  • ma wiedzę na temat typów źródeł wykorzystywanych do rekonstrukcji dziejów Żydów w starożytności;

  • ma wiedzę na temat warsztatowych ograniczeń w pracy historyka starożytności;

  • ma wiedzę na temat narzędzi i pomocy naukowych przydatnych w pracy nad dziejami Żydów w starożytności.

Umiejętności

  • rozróżnia i odpowiednio posługuje się różnymi typami źródeł do dziejów Żydów w starożytności;

  • potrafi przeprowadzić krytykę podstawowych źródeł dotyczących dziejów Żydów w starożytności;

  • ocenia przydatność różnych typów źródeł do rekonstrukcji historycznej;

  • potrafi adekwatnie dobierać źródła do badanych kwestii.

Kompetencje społeczne

  • rozumie, że teksty źródłowe skrywają niekiedy głębszy sens i że nie należy przyjmować na wiarę wyrażanych tam poglądów;

  • rozumie wartość konfrontowania przeciwstawnych poglądów;

  • rozumie potrzebę weryfikacji danych źródłowych na drodze do wyrobienia sobie własnej opinii;

  • ma gotowość do podważania „prawd” uznawanych za niezbite i oczywiste;

  • prowadzi konstruktywną wymianę poglądów, formułuje merytoryczne argumenty, wypowiada swoje racje z zachowaniem szacunku dla innych;

  • dostrzega potrzebę samodzielnego przygotowywania się do rozwiązania postawionego problemu;

  • rozumie wartość pracy w grupie wspólnie rozwiązującej postawiony problem.

1.C Żydzi polscy w okresie średniowiecza i nowożytności (wykład)

Po zaliczeniu przedmiotu student:



Wiedza

  • ma pogłębioną wiedzę o dziejach Żydów polskich w okresie średniowiecza i nowożytności;

  • ma podstawową wiedzę dotyczącą źródeł do badania dziejów Żydów w dawnej Rzeczypospolitej;

  • ma wiedzę na temat podstawowych kierunków badań i literatury przedmiotu.

Umiejętności

  • potrafi przedstawić genezę i przebieg najważniejszych nurtów i zjawisk w historii Żydów polskich w okresie staropolskim;

  • potrafi powiązać historię Żydów z dziejami Polski przedrozbiorowej, dostrzega wielokulturowość Polski przedrozbiorowej i miejsce, jakie zajmują w niej Żydzi;

  • posługuje się odpowiednią terminologią dotyczącą dziejów Żydów w okresie staropolskim;

  • samodzielnie korzysta z literatury dotyczącej dziejów Żydów w okresie staropolskim.

Kompetencje społeczne

  • rozumie powody powstania i krytycznie odnosi się do stereotypów i uprzedzeń dotyczących Żydów w okresie staropolskim;

  • docenia wielokulturowość Polski przedrozbiorowej.

1.D Społeczności żydowskie w okresie średniowiecza i nowożytności (ćwiczenia)

Po zaliczeniu przedmiotu student:



Wiedza

  • ma wiedzę na temat bazy źródłowej do badania Żydów w okresie średniowiecza i nowożytności;

  • ma wiedzę dotyczącą funkcjonowania ludności żydowskiej w strukturach państwa stanowego;

  • ma wiedzę na temat funkcjonowania instytucji żydowskich i zakresu ich działalności;

  • ma wiedzę dotyczącą relacji między ludnością żydowską a nieżydowskim otoczeniem.

Umiejętności

  • umie powiązać historię Żydów z dziejami państw, w których Żydzi zamieszkiwali, dostrzega miejsce, jakie zajmują Żydzi w społeczeństwie średniowiecznym i nowożytnym;

  • prawidłowo analizuje teksty źródłowe;

  • posługuje się odpowiednimi pojęciami dotyczącymi dziejów Żydów w okresie średniowiecza i nowożytności;

  • samodzielnie korzysta z literatury dotyczącej dziejów Żydów w okresie średniowiecza i nowożytności.

Kompetencje społeczne

  • prowadzi konstruktywną wymianę poglądów, formułuje merytoryczne argumenty, wypowiada swoje racje z zachowaniem szacunku dla innych;

  • rozumie średniowieczną i nowożytną genezę niektórych stereotypów i uprzedzeń dotyczących Żydów;

  • rozumie średniowieczną i nowożytną genezę niektórych instytucji żydowskich, dostrzega ciągłość niektórych procesów w historii Żydów, ale też ma świadomość pojawiania się procesów, zjawisk i instytucji nowych;

  • dostrzega potrzebę samodzielnego przygotowywania się do rozwiązania postawionego problemu;

  • rozumie wartość pracy w grupie wspólnie rozwiązującej postawiony problem.



1.E Żydzi pod zaborami (wykład)

Po zaliczeniu przedmiotu student:



Wiedza

- ma wiedzę na temat węzłowych zagadnień z dziejów Żydów zamieszkujących terytorium dawnej Rzeczypospolitej od jej rozbiorów aż do rozpoczęcia I wojny światowej;

- rozumie konteksty polityczne i społeczne życia wspólnot żydowskich na tym obszarze geograficznym i w zakresie chronologicznym;

- jest świadom znaczenia przemian kulturowych i religijnych, jakie przechodziła społeczność żydowską w tym okresie;

- ma wiedzę o udziale Żydów w życiu kulturalnym, naukowym i politycznym.

Umiejętności

- potrafi scharakteryzować główne problemy badawcze z zakresu historii politycznej i historii kultury Żydów pod zaborami;

- poprawnie stosuje pojęcia określające instytucje żydowskie i inne zjawiska w dziewiętnastowiecznej historii Żydów;

- posługuje się wiedzą o przeszłości Żydów pod zaborami w zakresie syntetycznym, w celu przedstawienia znaczenia XIX stulecia dla współczesnej kondycji diaspory i państwa Izrael.



: zalki
zalki -> Recenzja pracy doktorskiej mgr Małgorzaty Osieckiej „System kancelaryjny I archiwalny komisji rządowych w Królestwie Polskim w latach 1814-1867, napisanej pod kierunkiem prof. Uw, dr hab
zalki -> Recenzowanie I archiwizowanie prac dyplomowych w apd na Wydziale Historycznym uw
zalki -> Celem badań jest charakterystyka gospodarki zwierzętami na ziemiach Polski w poszczególnych regionach we wczesnym średniowieczu
zalki -> Uchwała Rady Wydziału Historycznego uw nr 13 z dnia 27. 06. 2007 r w sprawie zasad studiowania na Wydziale Historycznym uw
zalki -> Interpretacje i ich legitymizacja
zalki -> 1. Wprowadzenie
zalki -> Uchwała nr 27
zalki -> Recenzja rozprawy doktorskiej mgr Andrzeja Adama Majewskiego „Marszałek wielki litewski Aleksander Hilary Połubiński (1626-1679). Działalność polityczno-wojskowa”
zalki -> Warszawa, 28 marca 2015 r prof dr hab. Andrzej Rachuba
zalki -> Noryckie zagłębie metalurgii żelaza


1   2   3   4   5   6   7   8   9


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna