WspóŁczynnik odzysku swe wyznaczany z poziomu stacji demontażU



Pobieranie 30.27 Kb.
Data08.05.2016
Rozmiar30.27 Kb.
RodzajReferat
Jerzy IZDEBSKI (Adam MAŁYSZKO)

Przedsiębiorstwo Usługowe Handlowo Produkcyjne AMBIT Sp. z o. o.


WSPÓŁCZYNNIK ODZYSKU SWE WYZNACZANY Z POZIOMU STACJI DEMONTAŻU.


ELV RECOVERY COEFFICIENT CALCULATED ON DISMANTLING STATION LEVEL.

Słowa kluczowe: samochód, recykling, odzysk, efektywność.
Streszczenie: Referat ma na celu przedstawienie możliwości wyznaczania współczynnika odzysku materiałów przy gospodarowaniu odpadem SWE (samochody wycofane z eksploatacji). Będziemy się, w nim, starać o przybliżenie niezbędnych do wyznaczenia współczynnika danych, sposobów ich zbierania i zagrożeń mogących wpływać na dokładność wyniku. Będziemy mówić o możliwościach dalszego uściślania wartości współczynnika w kolejnych latach w których wzrosną wymagania stopnia odzysku materiałów z SWE.
Dyrektywa 2000/53/EC ustanowiła sposób i zasady organizacji gospodarowania SWE. Podała również wartości współczynnika ustalonego dla mierzenia efektywności tej działalności.

  1. nie później niż 1 stycznia 2006 r. zwiększy się ponowne wykorzystanie i odzysk dla wszystkich pojazdów ELV do minimum 85% średniej masy pojazdu na rok. W tym samym okresie ponowne wykorzystanie i recykling wzrosną do minimum 80% średniej masy pojazdu na rok; Dla pojazdów wyprodukowanych przed 1 stycznia 1980 Państwa Członkowskie mogą ustanowić niższe cele, lecz nie niższe niż 75% dla ponownego wykorzystania i odzysku. Państwa Członkowskie, korzystające z niniejszego pod-paragrafu muszą poinformować Komisję o powodach powyższego.

  2. nie później niż 1 stycznia 2015 r. zwiększy się ponowne wykorzystanie i odzysk dla wszystkich pojazdów ELV do minimum 95% średniej masy pojazdu na rok. W tym samym okresie ponowne wykorzystanie i recykling wzrosną do minimum 85% średniej masy pojazdu na rok.

Aby podjąć dyskusję o możliwościach wyznaczania współczynnika odzysku proponujemy analizę dróg jakimi może przepływać SWE przez zakłady zajmujące się ich gospodarowaniem. Rozpatrzmy dwie możliwości:

    1. SWE trafiają do stacji demontażu w których są osuszane (pozbawiane materiałów niebezpiecznych) i demontowane do stopnia uzasadnionego ekonomicznym zapotrzebowaniem na części, zespoły, materiały oraz demontażem zapewniającym odzyskanie innych materiałów dla otrzymania odpowiedniego stopnia odzysku.

    2. SWE trafiają do młynów przemysłowych (strzępiarek) w których muszą być poddane osuszaniu i demontażowi elementów, które nie odpowiadają dopuszczalnym parametrom strzępiarki a następnie procesowi strzepienia i rozdzielania materiałów.

Świadomie pomijamy problemy jakie dotykają gospodarowanie SWE, do których należy zaliczyć: brak ewidencji samochodów, oraz małą ilość SWE zagospodarowywanych w Polsce. Pomijamy je aby w możliwie najprostszy sposób przedstawić porównanie możliwości uzyskiwania żądanych wartości współczynnika odzysku.

Dla zobrazowania różnic między rozpatrywanymi drogami przepływu SWE podajemy niżej schematy działania stacji demontażu i strzępiarek w Polsce.




POS

Punkt przyjęć

SDS


Przyjęcie

pojazdu


Osuszanie

Płyny

Zespoły do regeneracji

Odpady do składowania

Magazyn zespołów i części do sprzedaży

Posegregowane

materiały


Rys 1. Schemat przepływu materiałów przez stację demontażu w systemie ARES

Punkt przyjęć

SDS


Frakcja lekka - odpad niebezpieczny





Osuszanie















Płyny

Posegregowane

materiały

Rys 2. Schemat przepływu materiałów przez strzępiarkę


Przedstawione wyżej schematy określają podstawową różnice w możliwościach wyodrębniania materiałów. Stacja demontażu z uwagi na użycie do demontażu możliwości rąk ludzkich nie ma ograniczeń w zakresie wyodrębniania rodzajów materiałów i wyodrębnienie praktycznie nie zależy od ilości materiału znajdującego się w SWE.

Wyodrębnianie materiałów przez strzępiarkę zależy od jej poziomu technicznego i zawartej w pojeździe ilości materiału, który chcemy oddzielić. Poziom techniczny działających w Polsce strzępiarek jest niski i umożliwia w zasadzie tylko wyodrębnienie stopów żelaza i frakcji lekkiej stanowiącej około 30% masy odpadu podanego strzępieniu. Należy podkreślić że frakcja lekka stanowiąca odpad niebezpieczny nie podlega dalszej przeróbce w Polsce. Z tego prostego porównania wynika na stacji demontażu może zostać wyodrębniona z SWE większa masy części i materiałów niż w strzępiarce. Wymontowanie części i materiałów w celu powtórnego ich użycia zgodnego z ich przeznaczeniem, wyodrębnienie materiałów innych niż stopy żelaza w tym metali kolorowych, plastików może nastąpić tylko na stacji demontażu.

Po porównaniach wyboru drogi jaką powinien przepływać odpad, jakim jest SWE, przejdźmy do propozycji wzoru określającego wielkość współczynnika odzysku.

Pc + Pz + Pm + Ps + Or + Me

Wo =

Mp


Wo – współczynnik odzysku

Pc – masa powtórnie użytych części

Pz – masa powtórnie użytych zespołów

Pm – masa powtórnie użytych materiałów

Ps – masa surowców odzyskanych

Or – masa odpadów przekazanych do recyklingu

Me – masa odpadów przekazana do odzysku energetycznego

Mp – masa przyjętych do stacji demontażu SWE

Poniżej przedstawiamy problemy jakie mogą przeszkadzać w wyliczeniu współczynnika odzysku dla masy SWE w Polsce:


  • nie wszystkie SWE trafiają do stacji demontażu

  • często dokonywana jest częściowa rozbiórka odpadu przed przekazaniem SWE do stacji demontażu.

  • nie wszystkie zakłady zajmujące się SWE działają zgodnie z prawem

  • brak standardów określania masy odpadów



SRS1



SRS n


Dalszy

demontaż


Koniec procesu

1

2

n

n


Masa=m1+m2+... mn


Rys 3. Schemat zbierania informacji i jej przepływ w systemie ARES


Zadania dla stacji demontażu:

  • Ważenie przyjmowanego odpadu 160104.*

  • Określanie masy odsysanych płynów demontowanych elementów i materiałów.

  • Przypisanie odzyskiwanych płynów, elementów i materiałów do konkretnego samochodu z którego pochodzą.

  • Składanie raportów o gospodarowaniu pozyskiwanymi składnikami zużytego pojazdu.

  • Wyposażenie linii demontażu przynajmniej w jedna wagę w celu określania masy zdemontowanego materiału lub elementu.

  • Wdrożenie technologii informatycznych i internetu w celu rozliczenia i przekazywanie danych o gospodarowaniu odpadami.



Rys 4. Analiza problemów związanych z rejestracją pojazdów

Podsumowanie:

Aktualnie w Polsce do wyznaczenia i osiągnięcia wymaganych wskaźników odzysku wskazane jest użycie możliwości jakie posiadają stacje demontażu samochodów. Młyny przemysłowe (strzępiarki) mogą być użyte w kolejnym etapie gospodarowania odpadami SWE w celu przerobu karoserii samochodów na odpowiedni surowiec dla hutnictwa .

W celu uzyskania rzeczywistych wskaźników odzysku należy zapewnić aby wszystkie SWE:



  • trafiły do systemu gromadzenia SWE

  • przeszły przez zintegrowany system zbierania danych

  • trafiły do miejsc o największych możliwości odzysku rodzajów i ilości materiału

  • odpady z SWE nie były zmieszane z odpadami innego pochodzenia

W przyszłości należy uzupełnić rozpatrywany powyżej wzór w parametry efektywności technologii odzysku dla każdego wydzielonego materiału. Powinno to jednak nastąpić po wdrożeniu porównywalnych technologii odzysku dla poszczególnych materiałów.




©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna