Wybrane orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości – 2005 Komunikaty prasowe Spis treści



Pobieranie 198.16 Kb.
Strona1/10
Data04.05.2016
Rozmiar198.16 Kb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   10
Wybrane orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości – 2005

Komunikaty prasowe

Spis treści

Zasady ogólne prawa wspólnotowego 4

C-144/04 Mangold/polityka społeczna/zasada niedyskryminacji ze względu na wiek/skutek dyrektyw 4

Sprawy połączone C387/02, C-391/02 i C-403/02 Berlusconi i in./zasada nieretroakcji/skutek dyrektyw/prawo spółek 5

Instytucje 7

C-257/01 Komisja v Rada/kompetencje wykonawcze – obowiązek przekazania Komisji/należyte uzasadnienie/wspólna polityka wizowa (dorobek Schengen) 7

Obywatelstwo 9

C-209/03 Bidar/pomoc dla studentów/ zasada niedyskryminacji – zakres stosowania w zw. z art. 18 TWE 9

C-147/03 Komisja v Francja/Obywatelstwo/ zasada niedyskryminacji/dostęp do systemu szkolnictwa wyższego/uznanie dyplomu uzyskanego w innym państwie członkowskim 11

C-403/03 Schempp/obywtelstwo zasada niedyskryminacji-zakres stosowania/podatek dochodowy – możliwość odliczania alimentów płaconych na rzecz małżonka zamieszkałego w innym państwie członkowskim 13

Odpowiedzialność odszkodowawcza WE 14

Wyroki SPI T-69/00, T-151/00, T-301/00, T-320/00,T-383/00 i T-135/01/uznanie istnienia odpowiedzialności odszkodowawczej w przypadku braku bezprawności/ nadzwyczajny charakter szkody handlowej/WTO 14

Procedury przed ETS 16

C-141/02P Komisja v max.mobil Austria GmbH/skarga na nieważność aktu/odwołanie od wyroku SPI – dopuszczalność/skarga jednostki/konkurencja 17

C304/02 Komisja v Francja/uchybienie w wykonaniu wyroku ETS art. 228 TWE/sankcja odpowiednia i odstraszająca/orzeczenie łącznie kary okresowej i ryczałtu/rybołówstwo 18

Umowy międzynarodowe WE 20

C-265/03 Simutenkov/ Umowa o partnerstwie z Rosją/zasada niedyskryminacji/sport 20

Swobody wspólnego rynku 23

C-320/03 Komisja v Austria/środki podobne w skutkach do ograniczeń ilościowych (art. 28 TWE)/dopuszczalne ograniczenia (art. 30 TWE)/ sektorowy zakaz poruszania się/ochrona środowiska 23

C-347/03/ umowa WE z Rep. Węgierską/oznaczenie geograficzne/TRIPS, EKPC prawo własności 24

Wspólna Polityka Zagraniczna i Bezpieczeństwa 26

Wyroki Sądu Pierwszej Instancji w sprawach T-306/01 i T-315/01 Ahmed Ali Yusuf/ 26

Obszar Wolności Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości 29

C-105/03 Pupino/decyzja ramowa/ obowiązek dokonywania zgodnej interpretacji 29

C-176/03 Komisja v Rada/ ważność decyzji ramowej/kompetencje WE w zakresie prawa karnego/ ochrona środowiska 31

KOMUNIKAT PRASOWY nr 05/05

18 stycznia 2005 r.



Wyrok Trybunału Sprawiedliwości w sprawie C-257/01

Komisja Wspólnot Europejskich / Rada Unii Europejskiej

TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI PO RAZ PIERWSZY ORZEKA

O UPRAWNIENIACH WYKONAWCZYCH INSTYTUCJI EUROPEJSKICH

W DZIEDZINIE STOSOWANIA UKŁADU Z SCHENGEN

Trybunał Sprawiedliwości oddala skargę Komisji i potwierdza uprawnienia wykonawcze,

jakie zastrzegła dla siebie tymczasowo Rada w dziedzinie rozpatrywania wniosków wizowych

oraz kontroli na granicach
Konwencja wykonawcza do Układu z Schengen podpisana w 1990 r zawiera zasady odnoszące się do przekraczania granic zewnętrznych i wiz. Sposoby stosowania tychże zasad – szczegółowe przepisy normatywne i instrukcje praktyczne – zostały ustalone odpowiednio we Wspólnym Podręczniku (WP) oraz we Wspólnych Instrukcjach Konsularnych (WIK).
Po włączeniu przez Traktat z Amsterdamu dorobku Schengen w ramy prawne i instytucjonalne Unii Europejskiej, Rada przyjęła w 2001 r. dwa rozporządzenia1 na mocy których, zastrzegając dla siebie uprawnienia wykonawcze w dziedzinie rozpatrywania wniosków wizowych oraz kontroli na granicach, odeszła od wspólnego systemu, zgodnie z którym wykonanie podstawowych aktów Rady spoczywa na Komisji.
W ten sposób, w celu wykonania oraz uaktualnienia WP i WIK zostały wprowadzone dwa rodzaje procedur: z jednej strony niektóre przepisy mogą być zmienione przez Radę stanowiącą jednomyślnie; z drugiej strony Państwa Członkowskie mogą poinformować Radę o zmianach, jakich chcą dokonać w innych przepisach.
Komisja Europejska zwróciła się o stwierdzenie nieważności tych dwóch rozporządzeń.
Zastrzeżenie uprawnień na rzecz Rady
Po pierwsze, Komisja podniosła, iż Rada nie wykazała, że charakter środków wykonawczych przewidzianych w rozporządzeniach mógłby uzasadniać wykonywanie przez nią uprawnień wykonawczych.
Trybunał przypomina, iż w systemie traktatowym

2wykonywanie uprawnień wykonawczych co do aktu podstawowego spoczywa zwykle na Komisji. Rada może wyjątkowo, w szczególnych przypadkach, zastrzec dla siebie bezpośrednie wykonanie uprawnień wykonawczych i musi uzasadnić taką decyzję w sposób szczegółowy, odnosząc się do charakteru i treści aktu podstawowego, który ma być wykonany czy zmieniony.
Trybunał zaznacza, iż motywy zaskarżonych rozporządzeń zawierają uzasadnienie uprawnienia, które zastrzegła dla siebie Rada. Analizowane we właściwym dla nich kontekście, ukazują w sposób wyraźny przyczyny uzasadniające zastrzeżenie uprawnień na rzecz Rady i pozwalają Trybunałowi na wykonanie jego uprawnień kontrolnych.
W istocie, przed wejściem w życie Traktatu z Amsterdamu (1999) polityka wizowa oraz ochrony granic zewnętrznych pozostawały całkowicie poza zakresem kompetencji Wspólnoty Europejskiej. Nie chcąc początkowo przyznać Komisji wyłącznego prawa inicjatywy w tej dziedzinie, Państwa Członkowskie zadecydowały, iż podczas okresu przejściowego pięciu lat Rada zasadniczo stanowi jednomyślnie na wniosek Komisji lub z inicjatywy Państwa Członkowskiego oraz po konsultacji z Parlamentem.
Ponadto, postanowienia WIK i WP, w stosunku do których Rada zastrzegła dla siebie uprawnienia wykonawcze mają wyraźnie ograniczony zakres i nie traktują wyczerpująco kwestii wiz oraz kontroli na granicach.
Zatem Rada miała podstawy, aby uznać, iż ma do czynienia ze szczególnym przypadkiem i właściwie uzasadniła decyzje o zastrzeżeniu dla siebie tymczasowo uprawnień do wykonania całości przepisów wymienionych w sposób wyczerpujący w WIK i WP.
Uprawnienia wykonawcze przyznane Państwom Członkowskim
Z drugiej strony Komisja podniosła, iż Rada mogłaby jedynie wybrać jedną z dwóch możliwości: zastrzec dla siebie uprawnienia wykonawczych bądź przyznać je Komisji; nie mogłaby natomiast upoważnić Państw Członkowskich do dokonania zmiany lub uaktualnienia niektórych części WIK i WP – zwłaszcza wykazu dokumentów ważnych jako zezwolenia na pobyt oraz wykazu przypadków konsultacji z władzami centralnymi w przedmiocie wniosków wizowych.
Trybunał zaznacza, iż zmiany w niektórych przepisach WIK i WP, do dokonania których są upoważnione Państwa Członkowskie (jednostronnie bądź w porozumieniu z innymi Państwami Członkowskimi) wchodzą w zakres mechanizmu wymiany informacji dotyczących okoliczności faktycznych, które to informacje pozostają w posiadaniu jedynie tych Państw.
W tej szczególnej i przejściowej sytuacji (w oczekiwaniu na rozwój dorobku Schengen w prawnych i instytucjonalnych ramach Unii Europejskiej) Trybunał uważa, iż nie można kwestionować ustanowienia przez Radę procedury polegającej na informowaniu przez Państwa Członkowskie o zmianach, do dokonywania których są one upoważnione, chyba że zostałoby udowodnione, iż procedura ta mogłaby zaszkodzić skutecznemu i właściwemu wykonaniu WIK i WP, czego Komisja nie zdołała wykazać w niniejszym przypadku.
Komisja nie zdołała również wykazać konieczności zastosowania jednolitej procedury w przypadku, gdy postanowienia WIK odsyłają do prawa krajowego i praktyki.
Mając na względzie wszystkie te ustalenia, Trybunał oddalił skargę Komisji.


: zeupi -> pliki upload
pliki upload -> Wybrane orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości – 2004
pliki upload -> Judgment of the court
pliki upload -> Tytuł i odniesienie do publikacji
pliki upload -> Powództwo o odszkodowanie wniesione przez spadkobierców ofiar masakr wojennych w umawiającym się państwie przeciwko innemu umawiającemu się państwu w związku z działaniami jego sił zbrojnych
pliki upload -> Wybrane orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości – Styczeń – Luty 2008 roku
pliki upload -> Istotne zastrzeżenie prawne
pliki upload -> Sprawy dotyczące wyborów do pe: c-145/04 Hiszpania V. Zjednoczone Królestwo – s. 1 C-300/04 Eman I Sevinger – s. 13 Wyrok trybunałU (wielka izba)
pliki upload -> Istotne zastrzeżenie prawne
pliki upload -> Anna Wyrozumska Workshop on basic principles of the eu law


  1   2   3   4   5   6   7   8   9   10


©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna